உக்ரைன் மற்றும் ரஷ்யா இடையேயான மோதலில் மேற்கத்திய ஊடகங்களின் நிலைப்பாடு தெளிவானது.
ஜனாதிபதி புடினின் தலைமையிலான ரஷ்ய அரசாங்கமே ஆக்கிரமிப்பாளர்.
உக்ரைன் அரசாங்கம் தன்னைத் தானே பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டிய ஒரு பாதிக்கப்பட்டது.
ரஷ்ஷியா பற்றிய அறிக்கைகள் ஏறக்குறைய அனைத்தும் எதிர்மறையானவையாகவே உள்ளன, அவை "பத்திரிகை
சுதந்திரம் இல்லை, முதலியன" என்று கூறுகின்றன.
உக்ரைனைப் பற்றி எதிர்மறையான எதையும் நீங்கள் அரிதாகவே கேட்பீர்கள்.
உக்ரேனிய பத்திரிகையாளரும் தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளருமான டயானா பான்செங்கோ ஒரு முற்றிலும் மாறுபட்ட சித்திரத்தை அளிக்கிறார்.
அவர் யூடியூப்பில் மில்லியன் கணக்கான பார்வையாளர்களைச் சென்றடைகிறார் மற்றும் ஒரு டெலிகிராம்
சேனலில் 300,000 பின்தொடர்பவர்களைக் கொண்டுள்ளார்.
ஜெர்மன் இதழ் மற்றும் தளமான DEUTSCHE STIMME-இன் ஆசிரியர் சாஷா ஏ. ரோஸ்முல்லர், பான்சென்கோவுடன் ஒரு
நேர்காணலை நடத்தி, அது 11 அக்டோபர் 2024 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
1976-ல் நிறுவப்பட்ட டாய்ச் ஸ்டிம்மே, "தேசிய நலனே முதலில்" என்ற கொள்கையைக் கொண்டு,
சமநிலையான கருத்துக்கள் உருவாவதற்குப் பங்களிக்கிறது.
இப்போது நேர்காணலில் இருந்து ஒரு பகுதியைக் கேளுங்கள்.
இது மேற்கத்திய ஊடகங்களின் ஒருதலைப்பட்சமான செய்தியளிப்புக்கு ஒரு முக்கியமான எதிர்நிலைப் பார்வையை வழங்குகிறது.
மேலும், ரஷ்யா மற்றும் உக்ரைன் இடையேயான மோதல் ஐரோப்பாவிற்கு ஏற்பட்டுள்ள சிக்கலிலிருந்து ஒரு வழியையும் இது காட்டுகிறது.
ஒரு உக்ரேனிய பத்திரிகையாளராக அவள் அனுபவித்த பாகுபாடு மற்றும் துன்புறுத்தல் குறித்து பான்சென்கோ
உக்ரைனில் ஒரு பத்திரிகையாளராக இருப்பது நன்றி இல்லாத வேலை.
இந்தத் தொழிலில் எனது 15 ஆண்டுகளில், நான் மூன்று முறை தாக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
நான் ஒவ்வொரு நாளும் அச்சுறுத்தல்களைப் பெறுகிறேன்.
(உக்ரைன் அதிபர்) ஜெலென்ஸ்கி என் மீது தனிப்பட்ட தடைகளை விதித்துள்ளார்.
உக்ரைனைக் காப்பாற்ற அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகள் தேவை என்று டெலிகிராமில் நான் பதிவிட்டதற்காக, என் மீது குற்றவியல்
நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டு, நான் ஆயுள் தண்டனையை எதிர்கொள்கிறேன்.
இது வேடிக்கை அல்ல, எல்லாம் என் கோப்புகளில் உள்ளன.
இந்தப் போரில் உக்ரைன் தனது சுதந்திரத்திற்காகப் போராடுகிறது என்று நான் கேட்கும்போது, அது எனக்கு நெருடலாக இருக்கிறது,
ஏனென்றால் அங்கு சுதந்திரம் இல்லை என்பது எனக்குத் தெரியும்.
எனது நிகழ்ச்சிகளே அனைத்து உக்ரேனிய செய்தி ஊடகங்களிலும் மிக உயர்ந்த மதிப்பீடுகளைப் பெற்றிருந்தன.
நான் ஆண்டின் சிறந்த பத்திரிகையாளர் விருதை வென்றுள்ளேன்.
போர் தொடங்கியபோது, நான் கீவ்வில் இருந்தேன். (...) நான் என்ன பேசுகிறேன் என்று எனக்குத் தெரியும். (...)
ஆனால் என்னை வாயடைக்க அரசாங்கம் தன்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்கிறது.
பான்சென்கோ 2014 ஆம் ஆண்டின் மைதான நிகழ்வுக்குப் பிறகு உக்ரைனில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றங்கள் குறித்துத் தெரிவிக்கிறார்.
ஆனால் ஆரம்பத்திலிருந்து தொடங்குவோம்:
மைதானில் நடந்த நிகழ்வுகளின் போது நான் ஒரு நிருபராக இருந்தேன்.
நான் அங்கே ஒவ்வொரு நாளும் இருந்தேன், கும்பல் காவல்துறையினர் மீது கற்களையும் மோலोटोவ் குண்டுகளையும் வீசியதைப் பார்த்தேன்.
மற்றவர்களைத் தூண்டுவதற்காகப் பணம் கொடுக்கப்படுவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.
ஆனால் இதை நீங்கள் மேற்கத்திய ஊடகங்களில் கேட்க மாட்டீர்கள்.
மைதானின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, அரசாங்கம் கடுமையான தணிக்கையை அறிமுகப்படுத்தியது.
சிறுபான்மையினர் பெரும்பான்மையினரைக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தனர்.
மைதானுக்கு எதிராக இருந்தீர்கள் என்றும், ஆட்சி மாற்றத்தை ஆதரிக்கவில்லை என்றும் சொல்வது மரண தண்டனைக்குரியதாக இருந்தது.
அந்த நேரத்தில், உக்ரைனில் பல நன்கு அறியப்பட்ட பத்திரிகையாளர்கள் கொலை செய்யப்பட்டனர்.
ஓலெஸ் புஜினாவின் கொலை போல.
யார் செய்தது என்று எல்லோருக்கும் தெரிந்திருந்தாலும், விசாரணை இன்னும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
மைதானத்திற்குப் பிறகு, நான் நியூஸ்ஒன் தொலைக்காட்சி நிலையத்தில் பணியாற்றினேன்.
எங்கள் அணுகுமுறை நேர்மையானதாகவும், பாரபட்சமற்றதாகவும் இருந்தது.
ஜெலென்ஸ்கி மற்றும் அவரது குழுவின் ஊழல் குறித்து நாங்கள் செய்தி வெளியிட்டுள்ளோம்.
மின்ஸ்க் ஒப்பந்தம் மற்றும் உக்ரைனின் நடுநிலை நிலைப்பாட்டிற்கு ஆதரவானவர்களுக்கு நாங்கள் ஒரு தளத்தை வழங்கினோம்.
நாங்கள் அமைதிக்காக உழைத்துள்ளோம்.
இந்த நோக்கத்திற்காக, ஜெலென்ஸ்கி பிப்ரவரி 2021-ல் எங்கள் சேனலை – மேலும் இரண்டு சேனல்களுடன் சேர்த்து – மூடினார்.
இது போருக்கு ஒரு வருடம் முன்பு நடந்தது – அந்த நேரத்தில் என்ன வரப்போகிறது என்பதை அவர் ஏற்கெனவே
அறிந்திருந்தார் என்பதற்கு இது மேலும் ஒரு சான்றாகும்.
அவர் அனைத்து மாற்றுத் தகவல் ஆதாரங்களையும் அழிக்க முயன்றார்.
பிப்ரவரி 24, 2022 அன்று போர் வெடித்ததைத் தொடர்ந்து உக்ரைனில் ஏற்பட்டுள்ள
முன்னேற்றங்கள் குறித்து பான்செங்கோ அறிக்கை செய்கிறார்.
போர் தொடங்கியபோது நான் கீவ்வில் இருந்தேன்.
நான் உடனடியாக நாட்டின் எதிரியாக அறிவிக்கப்பட்டேன்: வேட்டை தொடங்கியது. என் மீது பல தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன.
போர் தொடங்கியதிலிருந்து, உக்ரைனில் சர்வாதிகாரம் தீவிரமடைந்துள்ளது. அனைத்து தொலைக்காட்சி நிலையங்களும் மூடப்பட்டுள்ளன.
செலென்ஸ்கியின் கட்டுப்பாட்டில் ஒரே ஒருவர் மட்டுமே உள்ளார்.
அனைத்து நன்கு அறியப்பட்ட பத்திரிகையாளர்களையும் SBU (உக்ரைனின் உள்நாட்டு உளவுத்துறை) சந்தித்தது.
அவர் என் குடும்ப உறுப்பினர்களின் பாதுகாப்பிற்குக் கூட அச்சுறுத்தினார்.
அதிகாரிகளை விமர்சிப்பது எதுவும் தேசத்துரோகமாகக் கருதப்படுகிறது.
போர் தொடங்கியதிலிருந்து, SBU அரசியல் குற்றச்சாட்டுகளின் கீழ் 2,500-க்கும் மேற்பட்ட குற்றவியல் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கியுள்ளது.
என் சக ஊழியர்களில் சிலர் காணாமல் போயுள்ளனர். மற்றவர்கள் சித்திரவதை செய்யப்பட்டுள்ளனர். அவர்களில் பலர் சிறையில் உள்ளனர்.
எனது புகழுக்கு மட்டுமே நன்றி, நான் உயிர் பிழைத்து நாட்டை விட்டு வெளியேற முடிந்தது – ஒரு பத்திரிகையாளராகப்
பணியாற்றவும், எனது ஒழுக்க நேர்மையைப் பாதுகாக்கவும். (...)
ரஷ்ய-உக்ரைன் போரின் காரணங்கள் குறித்து பான்செங்கோ
ரஷ்ய-உக்ரைன் போர் ஒரு விபத்து அல்ல.
உக்ரைனைப் பலியிடும் தயாரிப்புகள் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக மட்டுமல்லாமல், நடந்து வருகின்றன.
இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவிலிருந்து அவர்கள் இயங்கி வருகிறார்கள்.
உக்ரைன் எங்கு செல்லக்கூடும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, ஒருவர் வரைபடத்தைப் பார்த்தாலே போதும்.
நாங்கள் நடுநிலையாக இருக்க வேண்டியிருந்தது – ரஷ்ய ஆதரவாளர்களாக அல்ல, வெறுமனே நடுநிலையாக, வேறு வார்த்தைகளில்
கூறுவதானால்: "பிரச்சனையில் இருந்து விலகி இருங்கள்."
அதற்குப் பதிலாக, உக்ரைனில் நேட்டோ தனது உள்கட்டமைப்பை உருவாக்க அனுமதிக்கப்பட்டது. இது அனைத்தும் 1991-க்கு முன்பே தொடங்கியது.
இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவடைவதற்கு முன்பே, பிரிட்டிஷ் மற்றும் அமெரிக்க உளவுத்துறை சேவைகள் சோவியத் ஒன்றியத்திற்கு
எதிராக உக்ரேனிய தேசியவாதிகளுடன் இணைந்து செயல்பட்டன. (...)
உக்ரைனுக்கு இரண்டு தேர்வுகள் இருந்தன.
விருப்பம் ஒன்று: நடுநிலை மற்றும் ரஷ்யாவுடன் நல்லுறவு.
விருப்பம் இரண்டு: ஒரு காப்புப் பகுதி மற்றும் போர் – கடைசி மனிதன் வரை.
உக்ரைன் இரண்டாவது விருப்பத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது – அல்லது இன்னும் துல்லியமாகச் சொன்னால் – இந்த
விருப்பம் உக்ரைனுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
உக்ரேனியர்களை ரஷ்யர்களுக்கு எதிராகத் திருப்புவதற்கு மேற்கத்திய நாடுகள் செலவழித்த ஆதாரங்களை நான் பட்டியலிடப்
போவதில்லை. இதுபற்றி ஏற்கனவே போதுமான அளவு அறியப்பட்டுள்ளது.
நவீன உக்ரைன் அளவுக்கு வயதான ஒருவராக, நாம் ஒரு மாபெரும் பரிசோதனையின் ஒரு பகுதி என்று நான் கூற வேண்டும்.
பிரச்சாரம் குடும்ப உறுப்பினர்களை எதிரிகளாக மாற்றிவிட்டது.
இது பள்ளியில்தான் தொடங்குகிறது, அங்கு ரஷ்யா நமது எல்லாப் பிரச்சனைகளுக்கும் காரணமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
அமைதிக்கு அழைப்பு விடுத்தவும் எங்களை எச்சரித்தவும் அனைவரும் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டனர்,
கொல்லப்பட்டனர் அல்லது சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். (...)
பான்செங்கோவின் ஜெலென்ஸ்கி பங்கு குறித்த அறிக்கை
எனக்கு ஜெலென்ஸ்கியைச் சற்று தெரியும். எனக்கு அவரது குழுவைத் தெரியும்.
அவருக்குப் புகார்க்கு அடிமை, எந்த விமர்சனத்தையும் வெறுக்கிறார்.
ஒரு நடிகருக்கு அது ஒரு மோசமான விஷயமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை, ஆனால் ஒரு அரசியல்வாதிக்கு அது முற்றிலும்
ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது – ஒரு ஜனாதிபதி என்றால் சொல்லவே வேண்டாம்.
இருப்பினும், தற்போது ஜெலென்ஸ்கி கிட்டத்தட்ட எந்த முடிவுகளையும் எடுக்கவில்லை.
அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை அவருக்காக இந்த முடிவுகளை எடுக்கிறது, மேலும் ஜேக் சல்லிவன் (பைடனின் தேசிய
பாதுகாப்பு ஆலோசகர்) அவருடைய மேலதிகாரி ஆவார். (...)
வெள்ளை மாளிகையில் டொனால்ட் டிரம்ப்பா அல்லது கமலா ஹாரிஸா? என்ற கேள்விக்கு பான்செங்கோ
திரு. டிரம்ப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவார் என்று சொல்வது ஒரு மிகப்பெரிய எளிமைப்படுத்தல் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ஆனால் நான் தவறாக இருந்தால் மகிழ்ச்சியடைவேன்.
இந்தத் தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் உக்ரைன் நிச்சயமாக பைடன் நிர்வாகத்திற்கு ஆதரவளிக்கிறது. (...)
பதற்றம் அதிகரித்து வருவதன் வளர்ச்சி மற்றும் அது ஒரு பரந்த பேரழிவாக மாறுமோதானா என்பது குறித்த பான்செங்கோவின் கருத்து
கெட்ட செய்தியைக் கொண்டு வருபவனாக இருப்பதை நான் வெறுக்கிறேன்.
ஆனால் பதற்றம் தணியும் என்று நான் கருதவில்லை.
நாம் வாழும் உலகில், பொருட்களை அவற்றின் சரியான பெயர்களால் அழைக்க முடியாது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால்: போர் லாபிகள் அதை அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.
உலகம் ஒரு ஆக்ரோஷமான சிறுபான்மையினரால் ஆளப்படுகிறது.
தங்கள் கருத்தை பகிர்ந்து கொள்ளாத எவரையும் அவர்கள் அடக்கி, அழித்து அல்லது கொன்று விடுகிறார்கள்.
மேலும், அவர்கள் தங்களது குற்றங்களை முற்போக்கான கருத்துக்கள் மற்றும் ஜனநாயக முத்திரைகளால் மறைக்கின்றனர்.
மைதான நிகழ்வுகள் அடிப்படையில் உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளன (...).
மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, இம்மானுவேல் கான்ட் தனது "நிரந்தர அமைதிக்கான வழி" என்ற தத்துவக் கட்டுரையில், மனிதகுலம்
உலகளாவிய அறிவொளி மூலமாகவோ அல்லது ஒரு பேரழிவுகரமான மோதலின் மூலமாகவோ உலகளாவிய அமைதியை அடைய முடியும் என்று அறிவித்தார்.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, மக்கள் சிந்திக்க மோசமான ஒன்று மட்டுமே தேவைப்படுகிறது என்று தெரிகிறது.
அதனால் இன்னும் அதிகமான மக்கள் இறப்பார்கள்.
நான் தவறாக இருக்க விரும்புகிறேன், ஆனால் அடுத்த கட்ட மோதலானது ரஷ்யாவுக்கும் நேட்டோவுக்கும் இடையே ஒரு முழு அளவிலான போராக
இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. உக்ரைனிலும் ஐரோப்பாவிலும். (...)
இதைச் சொல்வதற்கு எனக்கு வேதனையாக இருக்கிறது, ஆனால் இன்று ஐரோப்பா தனது சொந்த மக்களுக்கே தீங்கு விளைவிக்கும்
முடிவுகளை எடுத்து, உக்ரைனின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுகிறது.
நான் ஜெர்மனியை நேசிக்கிறேன், நான் முன்பே அங்கு சென்றிருக்கிறேன்.
நான் அதன் அற்புதமான கலாச்சாரத்தை மதிக்கிறேன், அதன் மக்களின் விடாமுயற்சியைப் பாராட்டுகிறேன், மேலும்
ஜெர்மனி தனது இறையாண்மையை மீண்டும் பெறும் என்று நம்புகிறேன்.
வலிமையான ஜெர்மனி இல்லாமல் ஐரோப்பா இருக்க முடியாது.
மேலும் வலிமையாக இருக்க, அது தனது தேசிய நலன்களைப் பின்தொடர வேண்டும்.
பான்செங்கோ தனது தனிப்பட்ட எதிர்காலம் குறித்து
மக்கள் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ள உதவுவதே எனது முக்கிய நோக்கம்.
அனைத்துத் தீமைகளுக்கும் மூல காரணம் அறியாமை.
பல ஆண்டுகளாக, ரஷ்யர்களுக்கும் உக்ரேனியர்களுக்கும் இடையே, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பற்றி கிட்டத்தட்ட எதுவும் அறியாமல் இருப்பதை
உறுதிசெய்யும் நோக்கத்துடன் ஒரு சுவர் எழுப்பப்பட்டுள்ளது.
இப்போது அவர்கள் ரஷ்யாவுக்கும் ஐரோப்பாவிற்கும் இடையில் இதேபோன்ற ஒரு சுவரைக் கட்டுகிறார்கள்.
இன்று, இன்னும் பெரிய மோதலைத் தடுப்பதற்காக, உக்ரைன் போர் குறித்த உண்மையை மக்களுக்குச் சொல்வதில் நான் கவனம் செலுத்துகிறேன்.
நான் எனது எக்ஸ் கணக்கில் வீடியோக்களை வெளியிடுகிறேன்.
என் புத்தகம் ("தி இன்வெடிபிள்" என்ற தலைப்பில்) விரைவில் ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் வெளியிடப்படும், மேலும்
நான் ஒரு திரைப்படத் தழுவலையும் திட்டமிட்டு வருகிறேன்.
– நம் அனைவருக்கும் அமைதி நிலவ நான் பிரார்த்திக்கிறேன், பகுத்தறிவு மேலோங்கும் என்று நம்புகிறேன்.