Чернобил не само што обезбеди плутониум за атомски бомби, туку и самиот беше дел од огромно оружје.
"Имаме ново оружје – во портфолиото на нашите научници, така да се каже."
Толку моќно што, ако се користи без ограничување, би го уништило целиот живот на Земјата.
"HAARP – Систем за оружје што влијае на климата"
"со што ја менуваат климата, предизвикуваат земјотреси и отвораат вулкани преку употреба на електромагнетни бранови."
"Високиот ризик-фактор"
Тие пукаа на 25 април 1986 година.
Потоа, на 26 април 1986 година, безбедносните системи конечно откажаа. испука од конструкцијата
на контејнерот и исфрли радиоактивен материјал.
Радиоактивните отложувања се проширија низ цела Европа.
Вернер Алтникел, мајстор телевизиски инженер кој е самовработен од 1974 година, е добитник на Наградата EUROSOLAR за
1997 година и на други награди за заштита на животната средина.
Во 2008 година тој одржа предавање пред повеќе од 1.000 посетители на "Конференцијата против цензура" за хемиско
оружје за манипулација на времето познато како хемтрејли.
Тој исто така дискутираше за електромагнетни "техники за манипулација на времето" со помош на ХААРП-објекти.
Како еколог, тој беше член на Зелената партија и во 1987 година стана активист на Гринпис.
Алтникел обемно се занимаваше со Чернобилската нуклеарна катастрофа од 26 април 1986 година.
Според официјалните извештаи, тоа беше најсериозната несреќа во историјата на мирното користење на нуклеарната енергија.
Се вели дека катастрофата се случила за време на експеримент дизајниран да симулира целосен прекин
на надворешното напојување на нуклеарниот реактор.
Вернер Алтникел никогаш не беше задоволен од ова објаснување.
По објавувањето на неговото интензивно истражување за Чернобилската нуклеарна катастрофа, тој беше
отпуштен од Гринпис во 2005 година со писмо за отказ.
Се наведуваше дека неговите публикации за Чернобил, манипулација со времето и скаларни воени системи не се во интерес на Гринпис.
Кла.ТВ денес емитува документарен филм од Вернер Алтникел.
Во него тој убедливо тврди дека Чернобилската катастрофа всушност не можела да биде "несреќа"!
Поради многу очигледни недоследности, Алтникел интензивно ја проучуваше книгата "FER DE LANCE", објавена
во 2002 година од специјалистот за скаларни бранови и американскиот потполковник Том Бирден.
Ова го доведе до заклучок дека оваа катастрофа всушност била предизвикана од воена скаларна електромагнетна
размена на удари помеѓу КГБ на Советскиот Сојуз и САД.
Во тоа време, Чернобилската нуклеарна електрана се наоѓаше на територијата на Советскиот Сојуз.
Ниту Русија, ниту Соединетите Американски Држави немаат никаков интерес да ги откријат
вистинските околности зад оваа наводна несреќа!
Токму затоа истражувањето на Вернер Алтникел е толку контроверзно!
Овој документарен филм не е само за историска преиспитување.
Оружените системи што се користеа во тоа време претставуваат уште поголема закана за нас
во сегашната драматична глобална ситуација.
Ќе се вратиме на оваа тема на крајот од програмата.
I. Контроверзни изјави на проф. д-р Едмунд Ленгфелдер
За време на своето истражување, Вернер Алтникел наиде на статија од Мартин Ебнер од 31 август 2003 година за екскурзија со
новинари во зоната на исклучување на Чернобилската нуклеарна централа со проф. д-р Едмунд
Ленгфелдер од Институтот за радијација "Ото Хуг" во Минхен.
Тој и неговиот тим редовно им помагаа на луѓето погодени од радиоактивно загадување, вклучувајќи и пружање медицинска помош.
Проф. д-р Ленгфелдер даде следниве контроверзни изјави: Цитираме од извештајот "Излет во природа со Гејгер-бројач"
од Мартин Ебнер, датирано на 31 август 2003 година:
"Сега го гледам Чернобил! Саркофагот и сè!"
. Покрај нуклеарната електрана е Припјат, неверојатно големиот град-дух за поранешните вработени во електраната.
А што се тие огромни антени, кои не се видливи на ниту една фотографија од Чернобил, но
сега можат да се видат со голо око над Припјат?
Објаснувањето на Ленгфелдер:
Ова е незавршениот одговор на американската програма "Ѕвездени војни", имено два ѕида
со антени високи 150 метри и долги 600 метри.
Десет од нив требаше да се постават во круг со дијаметар од 35 км за да испратат високоенергетски зраци во јоносферата.
Со огледување таму, ќе било можно да се стигне до која било точка на Земјата со исклучително интензивни зраци и, на
пример, да се парализираат западните комуникациски системи.
Јадерната електрана беше наменета да обезбеди огромни количини енергија, со планирани 16 реакторски блока.
"Би успеало", е сигурен Ленгфелдер:
Чернобил не само што обезбедуваше плутониум за бомби, туку и самиот беше дел од огромно оружје.
Изјавите на проф. д-р Ленгфелдер се исто така потврдени со снимки што може да се видат во документарен
филм на Баварското радиодифузно друштво од 2006 година:
Природата ја враќа земјата, дрво по дрво.
Бариерата на ограничената зона се подига само за да овозможи премин до следната ограничена зона.
Брзорастечката шума е загадена, како и шумата од електрични столбови, која не може да се
стопи бидејќи челикот би останал радиоактивен.
Во минатото, електричната енергија течеше низ столбовите до домаќинствата и индустријата, но и до
високофреквентниот систем за противракетна одбрана со кој Советите сакаа да ги уништат американските и НАТО ракети.
Нејзината електроника е уништена од катастрофата; како и сè друго овде, таа е замрзната во надгробен камен.
Според професор д-р Ленгфелдер, главната цел на Чернобилската нуклеарна електрана била да обезбеди огромни количини
енергија за блиската воена супероружје во близина на Припјат!
Во последната фаза требаше да се изградат 16 нуклеарни електрани.
Тие беа наменети да обезбедат вкупно десет такви супероружја со незамисливи количини енергија.
Овој план сигурно не остана незабележан од американските разузнавачки служби!
II. Развој на воено супероружје во Советскиот Сојуз
Бидејќи Советите не успеаја да ги стигнат Соединетите Американски Држави во развојот на атомски бомби, тие го
искористија знаењето на германските инженери за висока фреквенција кои ги депортираа во Русија по 1945 година.
Тие веќе развија нов тип на радар за далечинско извидување и сега во Русија спроведуваат
понатамошни истражувања на "антени над хоризонтот".
Ова потоа доведе до развој на скаларни електромагнетни "радарски антени за откривање на
ракети", комплетни со соодветната електроника!
Повоените случувања потоа кулминираа со технологии со двојна намена:
Покрај мирната употреба, овие развиени оружја беа користени и за напад и уништување од страна на војската, на пр. за
лансирање на ракети, предизвикување земјотреси, манипулирање со времето или дури и за ментално влијание итн.
Новата технологија на Русите стана позната како "Дрвосечач".
Терминот "woodpecker" потекнува од радиоинтерферентниот шум што наликува на чукањето на длаборезот, кој
првпат беше откриен од аматерските радиооператори.
Американскиот весник "Мајами Хералд" исто така го употреби овој термин во својата статија "Битка со руски дворец".
Ова супероружје е вид на зрачно оружје кое бара огромни количини енергија.
Во 1957 година, истражувањето на ова воено скаларно супероружје во поранешниот СССР доведе до голема катастрофа.
Во близина на Киштым, близу до Мајак, имаше таен нуклеарен "војно-истражувачки објект".
Оваа катастрофа предизвика регионални нивоа на радијација сто пати повисоки отколку во Чернобил!
Поранешниот потполковник во Армијата на САД Том Бирден беше аналитичар во Пентагон.
Тој беше познат "специјалист за скаларна технологија" и ја објави книгата на германски
јазик "Skalartechnolgie" (Скаларна технологија).
Тој ја објаснува оваа катастрофа вака: "Советите предизвикаа прелевање на енергија при нивниот рани киштјумски дефект."
Ова предизвика нуклеарна експлозија во блиската постројка за складирање на нуклеарен отпад!
Радиоактивниот талог загади област од приближно 1.200 км², која и до денес останува исклучително загадена.
Јас исто така знаев дека Советите имаа инсталирано безбедносни уреди на сите свои скаларни предаватели
за заштита од вонредни ситуации како онаа во Киштым .
Овие безбедносни системи беа дизајнирани да ја испуштаат енергијата во земјата бавно и безбедно во текот на подолг
временски период во случај на краток спој во предавателите.
Во својата книга "Фер де Ланс", Бирден продолжува да објаснува:
"Новите супероружја беа развиени, произведени и распоредени под раководство на КГБ.
Бидејќи беа строго доверливи, тие никогаш не беа предадени на редовната руска армија!
Во 1960 година, поранешниот претседател на Советскиот Сојуз, Никита Хрушчов, ја даде следната изјава
до Президиумот во врска со идните скаларни оружја:
"Имаме ново оружје – во портфолиото на нашите научници, така да се каже."
Толку моќно што, ако се користи без ограничување, би го уништило целиот живот на Земјата.
Сепак, новото скаларно супероружје не беше оперативно до април 1963 година.
Премногу доцна за Хрушчов да ја спротивстави американската конфронтација за време на
Кубанската ракетна криза во октомври 1962 година.
Супероружјето првпат беше употребено на 10 април 1963 година за да го уништи американскиот подморник "U.S.S.
TRESHER" под водата покрај источниот брег на САД за време на вежба како демонстрација на моќ!
Сепак, официјалната историја сè уште тврди дека нуклеарниот подморник потонал поради техничка грешка.
III. Военото супероружје може да манипулира со времето!
Уште во 1962 година, поранешниот претседател на САД Линдон Б. Џонсон рече: "Кој ја контролира
временската прогноза, ќе го контролира светот."
Бидејќи е докажано дека оваа нова скаларна технологија влијае на времето, секој напредок во истражувањето
на овие оружја значи огромна политичка и воена моќ!
Уште во 1970-тите, на голема скала се спроведуваше манипулација со времето од страна на
Советите, меѓу другите, а подоцна и од други воени сили.
За советските "предаватели Дрвосеча" се известуваше и во Соединетите Американски Држави и во Европа.
Ова е илустрирано, на пример, со цртан филм за контрола на времето во изданието на WELT am SONNTAG од 8 август 1974 година:
Електромагнетичка контрола на земјотреси, контрола на топлотни бранови и екстремна суша, како и создавање снежни врнежи
беа дискутирани овде на начин достапен за пошироката јавност.
Европскиот парламент исто така ја потврдува постоењето на такви опасни временски оружја во извештај од 14 јануари 1999 година
насловен "HAARP – систем на оружје што ја менува климата"!
IV. Обиди за контрола на военото супероружје
На 16 јуни 1972 година во Стокхолм се одржа Конференцијата на ОН и Резолуцијата за спречување на штета на
животната средина од разорно оружје и други системи!
Во 1975 година, Советите поднесоа неколку предлози за нуклеарно разоружување и разоружување на скаларни електромагнетни оружја.
Сепак, САД во тоа време ги игнорираа.
Во 1976/77 година беше усвоена Конвенцијата на ОН-ЕНМОД за спречување на употребата на
системи за воено дејствување врз животната средина.
Сепак, тие беа само делумно обврзувачки и повторно беа олеснети во 1997 година.
Еве извадок од "ENMOD Конвенцијата", Анекс 2:
"Следните примери ги илустрираат можностите што можат да се создадат со користење на техники за манипулација на околината:
Земјотреси, цунами, нарушување на еколошката рамнотежа на регионот, промени во временските обрасци (облаци, врнежи,
циклони и торнада), промени во климатските обрасци и океанските струи, промени во состојбата на озонскиот слој и јоносферата.
Поранешниот американски секретар за одбрана д-р Вилијам Коен го потврди постоењето на овие оружја за масовно уништување на
28 април 1997 година на "конференција за тероризам" во Атина:
"Другите дури се занимаваат со еден вид еко-тероризам, менуваат ја климата, создаваат земјотреси,
отвораат вулкани преку употреба на електромагнетни бранови."
Тоа е вистинско, и затоа мораме да ги интензивираме нашите "антитерористички напори"!
Коен не спомена дека овие оружја главно се користат во форма на државен тероризам од страна на нуклеарните сили, туку ги
сокри овие државни злосторства под општата маска на тероризам.
V. Тајната позадина на катастрофата со Чернобилскиот реактор
По дополнително истражување, Вернер Алтникел пронајде уште поексплозивни изјави на веб-страницата на специјалистот за
скаларни бранови и поранешен американски потполковник Том Бирден за вистинските настани, кои биле држани во
тајност од КГБ и се малку познати, а кои доведоа до експлозијата на Чернобилскиот нуклеарен реактор.
Полковник-адјутант Бирден напиша во својата книга "FER DE LANCE", објавена во второто издание во 2002 година, дека тој бил директно
вклучен во катастрофата на нуклеарната електрана во исто време!
Од воена перспектива на САД, тој во оваа книга во големи детали ја опишува скаларната технологија за
електромагнетно војување што предизвика нуклеарна катастрофа.
Цитираме извадоци од неговата книга почнувајќи од страница 129, имајќи предвид дека ова скаларно супероружје може дури
и да се користи за предизвикување земјотреси, меѓу другото:
"Во април 1986 година, "трансмитерите на интерферометрот на КГБ" почнаа да создаваат електромагнетно поле, кое силно
се индуцираше во страните на "Сан Андреас Фолт", што се протега низ Лос Анџелес и сè до Сан Франциско.
Тие го искористија "внатрешниот" дел на гредите Woodpecker како "супер-автопати" за нивните должински бранови и интерферометрија.
Советите користеа два патеки на зракот.
Еден дојде од север преку регионот на Северниот пол и ледоледите до целта – а еден дојде од исток до целната област.
Советите предизвикаа многу голем земјотрес – всушност, тие предизвикаа цела низа такви потреси долж целата
раседна линија Сан Андреас, со силни последични потреси откако главниот земјотрес предизвика ужасно уништување.
Накратко: тие го подготвија "еден голем земјотрес" што сите толку долго го очекуваа и го стравуваа.
VI. Одговорот на САД на рускиот Дрвосечачки напад
Продолжуваме да цитираме од книгата на Том Бирден:
"Приватна група ме контактираше."
Тие изјавија дека можат да го исклучат еден од предавателите со создавање моќен, огромен "фазно-конјугиран
реплика-сигнал пулс", кој директно ќе се врати во предавателот и катастрофално ќе го "изгори".
Всушност, се чинеше дека целата "Зона Андреас Грабен" треба да се стимулира по целата
своја должина со депонирање на вишок енергија.
Во овој случај, индуцирањето на назначениот калифорниски земјотрес штотуку започна и беше со магнитуда без споредлив преседан.
Ако овој настан или овие настани би се случиле, загубата на американски животи и имот би била огромна.
"Високиот ризик-фактор"
Прашањето што ми го постави групата претставуваше многу тешка одлука.
Такви големи советовски интерферометриски зраци, откако ќе се воспостават, содржат огромна
должинска енергија на електромагнетното поле.
Ако советски предавател се наоѓаше во близина на нуклеарни објекти и веднаш би бил кратоклучен поради топење, целата
"потенцијална енергија" би се истурила директно во земјата.
Во случај на таков катастрофален дефект на предавател, огромно моќен "лунгвитален брански
импулс" би се ширел во сите правци околу Земјата.
Првиот нуклеарен материјал што ќе го погоди пулсот ќе се подели нагло и многу насилно.
Ако предавачот би бил лоциран само неколку километри од еден или повеќе "интерконтинентални ракетни полигони",
може да резултира со целосна експлозија на околу 30 или 40 "мегатонски нуклеарни боеви глави".
Мрсно и уште по-мрсно... Последичната радиоактивна прашина и контаминација би биле огромни, ширејќи се низ целиот
свет и потенцијално убивајќи милиони луѓе во наредните години.
Нуклеарните реактори би биле изложени на сличен ризик.
Непосредна фисија на целиот филијабилен материјал во еден од нив би предизвикала џиновска нуклеарна експлозија.
Ова би поставило нов преседан.
Тоа беше "високиот ризик-фактор".
"факторот на низок ризик"
"Факторот на низок ризик" би бил дека малку или ништо од ова нема да се случи, што можеби ќе
предизвика земјотрес во блиската раседна зона, итн.
Знаев дека по нивниот ранен "неуспех на Киштјумскиот предавател", Советите предизвикаа "ЕМП-блиц" на многу помал
обем, и дека тој блиц предизвика нуклеарна експлозија во блиската постројка за складирање нуклеарен отпад.
Јас исто така знаев дека Советите имаа инсталирано безбедносни уреди во Киштым во случај на такви дефекти
во сите нивни скаларни "интерферометриски предаватели".
Ако безбедносните уреди издржат при ненадеен краток спој во предавателот, тие би можеле да ги одржат "должинските ЕМ-бранови
зраци" и потенцијалите доволно долго за да ја дисипираат енергијата бавно и безбедно во
земјата во текот на подолг временски период.
Тоа беше "низок фактор на ризик".
VII. Вистинската причина за Чернобилската катастрофа
Во својата книга, Бирден детално опишува како всушност била предизвикана реакторската катастрофа:
Групата ми се заблагодари, изјави дека ќе ме отпуштат и го спуштија телефонот.
Тие пукаа на 25 април 1986 година, токму како што ветија, и уништија еден од предавателите на КГБ – очигледно
неколку километри од нуклеарните реактори во Чернобил.
Во моментот кога предавачот беше погоден и уништен, инженерот Бил Бајс, кој беше надвор на полето и ги мереше "Вудпекер"
зраците со детектори за магнитно поле, забележа ненадеен прекин на "Вудпекер" зракот што доаѓаше околу Земјата од исток.
Она што тој во моментов го мереше беше успешното уништување на далечинскиот предавател на интерферометрот.
Без да е свесен, тој го одреди исходот од голема контраофанзива во многу опасна битка.
Кога објектот за пренос беше уништен, безбедносните уреди се активираа, го заробија високиот радијациски потенцијал и го
задржаа приближно 24 часа, постепено и бавно ослободувајќи ја интензивната радијациска
енергија во земјата – во текот на целиот период.
Очајна порака за реакторите во Чернобил ги алармираше контролорите на нуклеарната електрана, принудувајќи ги веднаш да ги исклучат
овие реактори (со спуштање на кадмиумските контролни шипки).
Но ураниумот во горивните шипки, се разбира, сè уште беше таму.
Чернобил потоа со задржано дишење чекаше да види дали безбедносните мерки ќе издржат.
Потоа, на 26 април 1986 година, безбедносните системи конечно откажаа и се случи многу послаб "превртување од должински бран"
отколку што би се случило порано без безбедносните системи.
Секунди пред да настане земјотрес, се ширеа должинските бранови во земјата и удрија во јадрото на реакторот во
Чернобил, најблиску до должинските бранови, кога тие пристигнаа.
Дел од ураниумот погоден во јадрото на реакторот веднаш се распадна, излета од структурата
на контејнерот и исфрли радиоактивен материјал.
Радиоактивните отлози се проширија низ речиси цела Европа.
Покрај извештајот на Бирден, постои уште еден многу дополнителен извештај од д-р Питер Бетер.
Тој претходно беше назначен од претседателот Џ. Ф. Кенеди за надзорник на Американската банка за надворешна трговија.
Тој објасни дека мотивацијата на САД за овој скаларен контранапад не беше исклучиво одбранбена по природа, потврдувајќи дека САД
повеќе не беа подготвени да ја толерираат постоечката технолошка предност на Русија и затоа
го уништија рускиот објект за скаларни оружја.
VIII. Руски научници го побиваат официјалниот Чернобилски наратив!
Дури и по повеќе од 38 години, таканаречените мејнстрим медиуми малку придонесоа за
откривање на вистината за Чернобилската катастрофа.
Наместо тоа, тие речиси исклучиво ги пропагираа официјалните изјави на владите.
Зарем ова не е исклучително срамно, особено што тие исто така се финансирани од владите?
Сепак, дури и таканаречените мејнстрим медиуми се принудени одвреме-навреме да откриваат делумни вистини.
Еден таков пример е документарец на NDR-ARTE од 1998 година со наслов: "Вистинската причина за Чернобил?".
Оваа документација е недостасувачкиот дел од сложувалката во "Извештајот за САД на Бирден".
Од руска перспектива, руските научници ги побиваат официјалните изјави на руската влада.
Бидејќи руските научници очигледно не беа свесни за директните електромагнетни енергетски влез во ураниумот на нуклеарната
електрана поради тајноста наметната од КГБ, тие не можеа да објаснат некои од физичките процеси што се случија во тоа време.
Бидејќи овој документарец содржи вредни оригинални снимки од рушевините во Чернобил, кои можат да дадат
важен придонес во откривањето на вистината, сега ќе прикажеме исечоци од овој документарец.
Информациите од истражувањето на позадината, обезбедени од Вернер Алтникел, ги објаснуваат
вистинските настани во Чернобил на многу веродостоен начин:
Водител на ARTE: Во јули 1986 година, два месеци по страшната катастрофа во нуклеарната електрана
Чернобил, КГБ издаде список со строго доверливи инструкции.
На врвот на листата беше: "Вистинската причина за најлошото сценарио никогаш не смее да се открие."
Но еден човек сепак сакаше да ја дознае вистината.
Нуклеарниот физичар Константин Павлович Чечеров.
Затоа тој продолжи да се искачува во рушевините, дури и под саркофагот што сега го опкружува уништениот реактор бр. 4.
Притоа, тој пронајде чудни траги од несреќата кои не се совпаѓаа со објаснувањата што тогаш му беа дадени на светот.
Чечеров, нуклеарен физичар, Москва: Се искачивме во шахтата на реакторот и ползевме понатаму во соодветната контролна
соба над реакторот, дури и во просториите под реакторот.
Фотографиравме и снимавме видеа, собравме стотици примероци и, би рекол, извршивме илјадници мерења.
Само тогаш полека почнавме да сфаќаме што навистина се случило со Блок 4.
И одеднаш ни стана јасно дека официјалните објаснувања од 1986 година воопшто не се совпаѓаа со она што го гледавме пред нас.
Презентер на ARTE: Во исто време, во јули 1986 година, КГБ предаде таен список со јасни
упатства на високи политичари и државни службеници.
Чечеров: Овој список всушност беше создаден на прилично чуден начин, многу едноставно од страна на тајната служба, КГБ.
Тоа беше невообичаено. Политичка одлука.
Листата беше објавена и сите менаџери мораа да се придржуваат кон неа.
Ставка 1 на списокот:
Сите информации кои ги откриваат вистинските причини за катастрофата на реакторот се строго доверливи.
Значи, сите официјални изјави сепак беа неточни, бидејќи не беа тајни. Многу чудно.
Презентер на ARTE: Според официјалното соопштение, ноќната несреќа во реакторот беше предизвикана од човечка
грешка, од неодговорен обид да се разјасни што треба да се направи во случај на ненадејно исклучување на турбината.
Додека стигнаа до копчето за итен случај, веќе беше предоцна.
Во 1:23 часот и 59 секунди, огромна експлозија го откина покривот од салата на реакторот.
Светкави графитни остатоци паѓаа врз соседните згради, а облак од радиоактивни честички
се издигна километри високо во ноќното небо.
Истражувањето беше финансирано од Европската заедница.
Извештајот на Групацијата Allianz беше завршен во 1995 година.
Наводно содржи повеќе материјал отколку што некогаш било собрано досега.
Сепак, постојат индикации дека извештајот се заснова повеќе на официјални податоци од властите отколку на сопствено истражување.
Се проценува дека во реакторот остануваат неколку стотици илјади кубни метри радиоактивен материјал, вклучувајќи 40.000 кубни метри
високорадиоактивен отпад измешан со 200 тони нуклеарно гориво.
Сепак, ако тоа беше така, саркофагот ќе требаше да биде наполнет до врв со радиоактивен материјал.
И Чечеров и неговите луѓе едвај можеа да се искачуваат таму долу, барем не без сложена специјална заштита.
Тие сигурно би претрпеле сериозна радијациона штета на самото место.
Чечеров: Повеќето од вообичаените перцепции за Чернобил имаат малку заедничко со реалноста.
Луѓето кои работат во Чернобил ја знаат вистината, секако.
Но тие ги отфрлаат напорите за подигање на свеста и ја задржуваат вистината за себе.
АРТЕ водител: ...Нуклеарната електрана Чернобил беше изградена во област која генерално се сметаше за геолошки стабилна.
Феликс Аптекајев, сеизмолог, Украина: Противниците на теоријата за земјотреси тврдеа дека земјотреси овде не можат да се случат,
бидејќи таква древна геолошка структура на тектонски плочи, каква што се наоѓа во оваа
област, едноставно не дозволува земјотреси.
Презентер на ARTE: Сеизмолошката станица всушност регистрираше само слаб, локализиран тремор.
Значи, дали можело да има таков земјотрес во Чернобил?
Што велат сведочењата на очевидци за ова?
Чечеров: Кога се случи несреќата, сите вработени во ноќната смена беа природно вклучени во инцидентот на некој начин.
Без разлика дали беа на должност во контролната соба или во турбинската сала, сите изјавија дека некако го
почувствувале кога несреќата била на прагот да се случи.
Повеќето луѓе се сеќаваат на глуво громогласно рикање; така започна сè.
Нискочестотен бучав звук и подот се затресе, ѕидовите се нишаа, малтерот се лизгаше од таванот. Сите го паметат тоа.
Земјата како да се отвори под нив.
Некои дури рекоа дека им се чинело како земјотрес.
Презентер на ARTE: 1990: Документ од Киев содржи 20 сведочења од очевидци, извештаи од вработени во
електрична централа кои биле на должност таа ноќ.
Тие сведочеа: "Земјата се затресе пред да настане катастрофата."
Земјотресот со јачина 2, кој беше детектиран од сеизмолози и потврден од бројни очевидци, се
случи само неколку секунди пред катастрофата.
Документарецот на NDR-ARTE не дава задоволителен одговор на овој земјотрес.
Сепак, објаснувањата на потполковник Бирден сега даваат конечно објаснување.
Поради геолошките услови, ова не можело да биде природен земјотрес, туку било предизвикано од
употребата на тајното електромагнетно оружје опишано погоре!
Тоа беше активирано во моментот кога безбедносните мерки откажаа, предизвикувајќи огромната преостаната
енергија ненадејно и неконтролирано да се испушти во земјата.
Само неколку секунди подоцна, во нуклеарната електрана имаше експлозија.
Сепак, впечатокот што го дава документарецот "Арт" дека земјотресот можел да ја
предизвика катастрофата е докажливо лажен.
Германски научници обезбедија научни докази во студијата за нуклеарната електрана BIBLIS-B дека е потребно најмалку
приближно 30 минути за да се случи нуклеарно топење на ураниум.
Затоа документарниот филм "Арте" на крајот може да се објасни единствено со изјавите на Том Бирден дека нуклеарната катастрофа
во Чернобил била предизвикана од воена скаларна електромагнетна размена на удари помеѓу КГБ на Советскиот Сојуз и САД.
ARTE: Водител: Но овие интересни изјави никогаш не беа земени предвид:
Чечеров: Слушнав громогласен бучав звук, плоча падна од таванот.
Подот се затресе, светлата згаснаа, а се вклучија евакуациските светла.
По 30 до 40 секунди, слушнавме пронирачки звуци над нас од правец на . Покривот се урна во ред Б.
Прво падна еден рекорд, потоа еден рекорд по друг.
Потоа светлата згаснаа. Прво треперењата, потресите и вибрациите, а потоа светлата згаснуваат.
Кога светлата повторно ќе се вклучат, се носи одлука да се исклучи реакторот.
Точно така беше. Прво тресењата и ударите, а потоа одлуката да се исклучи реакторот.
Тоа е клучната точка.
Преку дупката во покривот можев да видам блесок, не оган, нешто друго.
Ѕидовите во контролната соба почнаа да се тресат, како и таванот и подот.
По неколку секунди, втора експлозија.
Малку послабо, но беше чудно како сè се распадна.
Шарен сјај што се издигна нагоре до висина од сто метри.
Презентер на ARTE: Сведочењата на очевидците и наодите на Чечеров јасно покажуваат едно нешто:
Објаснувањето објавено од советските власти во 1986 година беше неточно.
Повторно и повторно се прават сосема изненадувачки набљудувања.
Чечеров: Значи, на пример, се надеваше дека графитната обвивка и јадрото на реакторот ќе останат
недопрени – но ништо од тоа, имаше само огромна дупка.
Се претпоставуваше дека прстенестиот контејнер за биолошка безбедност околу реакторот бил уништен
или барем сериозно оштетен – но и тоа беше погрешно.
Тоа беше речиси недопрено, со само мали оштетувања.
Голем дел од неговата површина, особено од внатре, сè уште ја задржа бојата.
Вернер Алтникел: Сè се случи за само неколку секунди. Кога влезот на ЕМП-енергија ненадејно го активира ураниумот и го исфрли.
При нормален дефект, тоа би било многу побавно и бојата во контејнерот сигурно би изгорела.
Се случи толку брзо што термичката инерција на контејнерот за биолошка безбедност веројатно
дури ја заштити и бојата внатре од изгорување.
Чечеров: Тие очекуваа експлозија во шахтата на реакторот да ги распарчи сите работи – но ништо не беше распарчено.
За таа цел, многу од потпорите што се користеа за стабилизирање на графитната капа едноставно се стопија и изгореа.
И кога некој подетално ги разгледа овие стопени делови, стана јасно дека тука делувал многу необичен топлотен ефект.
Како од заварувачка горалка што ги прогоре цевките.
Да, цевките изгледаат како да биле отсечени со некаква заварувачка машина или плазмена горилник.
Вернер Алтникел Цевките, кои изгледа дека се уништени со плазмена факла, можат да се објаснат конечно само со плазмата што беше
создадена, со огромната скаларна електромагнетна енергија што повеќе не беше прифатена од
неуспешните безбедносни системи за заземјување.
Презентер на ARTE: Е полноќ, околу еден и пол час пред несреќата, кога рибарите слушаат глуво громогласно рикање.
1:10 часот наутро: Многу необичен настан со чувар на влезот во централната сала.
Се вели дека епицентарот на претстојниот земјотрес бил сместен директно под ова место.
1:21 часот наутро: За време на своите обиколки, раководителот на компјутерскиот центар
забележува синкав сјај во централната сала.
1:23:35: Земјотресот започнува. Се слуша силен тресок и блокот четири се тресе.
1:23:40: Вработениот на должност го забележува треперењето и го притиска итниот прекинувач.
Вибрациите се зголемуваат.
Првиот силен удар предизвикува вертикалните потпори да се нишаат напред и назад.
Плафонските плочки паѓаат. Повторно, блесокот на светлината.
Прозорците пукнаа во машинската сала. Силен тремор и реакторот експлодира.
Седумнаесет минути подоцна, колега во контролната соба регистрира уште една експлозија.
Потресот заврши.
Сеизмографот не ја регистрираше втората експлозија.
Чечеров: Погледот на разурнувањето во горните простории нè натера да се замислиме.
Некакви шок-бранови сигурно се разгореле таму горе; можеби дури и таму биле предизвикани.
Имаше многу неследливости таму горе што првично не можевме да ги објасниме.
Вернер Алтникел: Д-р Себастијан Плугбајл од Друштвото за заштита од зрачење, цитати од
Strahlentelex, број 3623632002, достапни од IPPNW.
Пфлугбајл вели: Чечеров беше во шахтата на реакторот три пати, каде што обично се наоѓаат горивните елементи.
Сепак, неговите видео снимки јасно покажуваат дека всушност таму нема нуклеарно гориво.
Каде отиде? Дел од него се стопи, но само малку.
Хипотезата на Чечеров: Целото јадро на реакторот, огромен блок графит што наликува на швајцарско сирење, во кое се
вметнати цевките што ги содржат горивните елементи и управните шипки, се изстрела нагоре како ракета од оската на реакторот.
Во процесот, го отфрли капакот од 2.500 тони на оската на реакторот.
Јадрото на реакторот прелета покрај него на висина од околу 40-50 метри и делумно испари по патот.
Потоа нуклеарна експлозија сè разнесе и исфрли речиси целото нуклеарно гориво во околината.
Тешкиот капак повторно се сруши и сега стои под агол над оската на реакторот.
Владимир Страхов, Институт за геофизика, Москва: Но постои една пречка:
Според верзијата на Чечеров, ситуацијата во реакторот би морала да ескалира во рок од 15-20 секунди до точка на експлозија.
Чечеров: Блок 4 ја прикажува следната слика:
Растопениот метал се излеа по подот, удри во пречка, се изстрела нагоре и се стврдна во облик на грозје.
Сè уште можете да го видите тоа денес, и секако го снимивме.
Може да се процени дека растопениот метал течеше со брзина од приближно 5 m/s.
Значи не е бавно или вискозно.
Пет метри во секунда, тоа е многу брзо.
Растопениот метал патуваше најмногу 50 метри од реакторот.
Металот течеше околу десет секунди. Потоа се стврдна.
Често во вертикална положба, односно додека течеше надолу.
Значи, немаше ни доволно време да се истури на подот и да се стврдне таму.
В. Страхов: До ова се додава фактот дека луѓето се искачуваа наоколу во уништениот реактор.
Се разбира, се сметаше дека интензитетот на зрачење таму мора да е огромен, бидејќи радиоактивниот
материјал потекнуваше од реакторот и се слеа таму.
Сега излегува дека радијацијата таму всушност не е толку силна.
Се разбира, луѓето облекоа заштитни одела за експедицијата во урнатините на реакторот.
Но сепак е многу изненадувачки што ниту еден од нив не умре.
Очигледно, никој дури и не се разболел сериозно.
Тоа е интересно.
Очигледно, речиси никаков радиоактивен материјал од реакторот не навлезе во зградата.
Ниту во слободен пад надолу.
Сè се случи премногу брзо.
Забелешка од Вернер Алтникел: Брзото, краткотрајно струење и ненадејното стврднување на топеното, опишани погоре, имаат
смисла кога ќе се сфати дека надворешниот EMP-енергетски прилив во ураниумот бил насилен и траел само неколку секунди.
Ова значи: насилна и брза активација на атомските јадра на ураниумот и жешко, тенко стопено тело со голема брзина на проток
и брзо стврднување во средината на протокот кога индуцираната ЕМП-енергија се одвојува и
надворешно поттикнатиот електромагнетен оган се гаси.
Според официјалните списоци на КГБ, се вели дека само 4% од содржината на реакторот
излегле, додека 96% сè уште остануваат во урнатините.
Всушност, веројатно е обратно.
Речиси сè излета и реакторот е речиси празен.
Ова е исто така потврдено од научниците.
Растопениот материјал што истече и стана исклучително жешок за кратко време под садот на реакторот мора да се состоел
главно од металот на облогата, на пример циркониум за ураниумот.
Уранот, активиран со надворешен енергетски влез, испука нагоре во отворениот воздух како топче.
Бидејќи на дното се истури речиси никаков активиран ураниум и речиси немаше мерлива
радијација, луѓето можеа да се спуштат без да умрат.
Кога Советите сфатија дека нивниот објект е под оган од американската страна, сепак успеаја да ја пренасочат
енергијата која потоа беше вратена во земјата 24 часа.
Но по 24 часа, овие системи за заземјување со складишни капацитети не успеаја да ги задржат овие огромни енергии.
И кога ќе земете предвид дека само остатокот што остана, иако веќе го пренасочија 24 часа, успеа да експлодира нуклеарна
електрана, можете да замислите што би се случило ако, на пример, немаа таков систем за контејнмент – односно систем
за пренасочување во земјата за целосна енергија, кој потоа се враќа. Тогаш сите ќе беа експлодирале.
IX. Значењето на Чернобилското откровение во светло на сегашната драматична светска ситуација
Истражувањето на Вернер Алтникел предизвикува официјалните изјави на владите и на сите таканаречени
мейнстрим медиуми да се урушат како куќа од карти.
Скаларните супероружја опишани погоре се понатаму развиени од страна на војската и тајните служби по катастрофата во Чернобил
пред скоро 40 години и затоа денес секако се уште поопасни.
САД особено демонстративно ја користеле оваа тајна технологија за промовирање на "климатска и временска
манипулација", меѓу другото, преку огромниот HAARP антенски комплекс во Аљаска и нејзините наследни технологии.
Оваа Чернобилска откривка затоа поставува многу сериозни прашања, особено во светло на сегашната драматична глобална ситуација:
1. Дали сегашните климатски промени и временски феномени, како што се екстремна суша, поплави, торнада, па дури и земјотреси
итн., како што е потврдено во Конвенцијата на ОН за забрана на воени или други напади со животна средина (ENMOD), се
директно поврзани со овие тајни воени супероружни системи?
2. Дали сегашната паника за CO2 е само глобално организирана диверзионска тактика за да се овозможи овие системи за временско
оружје да продолжат да се користат без јавноста да забележи?
3. Дали нуклеарните електрани се тик-так бомба, бидејќи можат да бидат нападнати во секое време од овие тајни системи за оружје?
4. Со оглед на ескалацијата на сегашните жаришта на кризата низ светот, дали овие технологии на тајно оружје
претставуваат уште поголема закана од нуклеарното оружје?
Почитувани гледачи, Последните неколку децении покажаа дека ниту САД и нејзините сојузници, ниту Русија и комунистичките држави
немаат никаков интерес да ги истражат овие скаларни воени системи, кои претставуваат егзистенцијална закана за целото човештво.
Јавните медиуми целосно не успеаја во својата должност и ги прогонуваа искрените укажувачи како теоретичари на заговор.
Оваа важна документација е наменета да придонесе за конечно поттикнување јавна дебата за овие системи на
оружје кои ја загрозуваат егзистенцијата на човештвото.
Чернобилската катастрофа од 26 април 1986 година, која и до денес останува необјаснета, нè
учи дека тоа може да се постигне само од луѓето.
Дојде времето за просветлување од луѓе кои ја сакаат вистината!
Затоа, ве молиме помогнете да се прошири познатоста на оваа документација на секој можен начин.
Споделете го ова видео што поттикнува размислување на социјалните мрежи како Facebook, TikTok,
Twitter, Telegram, Instagram, па дури и преку е-пошта.
Исто така, обезбедуваме кратки извадоци од програмата за преземање во нашиот син инфо-кутија на www.kla.tv.
Само преку вашето активно ширење може да се спречат криминалците кои сè уште тајно и неоткриено ги користат овие оружја!