Hindi lamang nagbigay ang Chernobyl ng plutonium para sa mga atomikong bomba, kundi
bahagi rin ito ng isang napakalaking sandata.
"Mayroon kaming bagong sandata – sa portfolio ng aming mga siyentipiko, gaya ng pagsasabi."
Napakalakas nito na kung gagamitin nang walang limitasyon, wawasakin nito ang lahat ng buhay sa Daigdig.
"HAARP – Isang sistemang sandata na nakakaapekto sa klima"
"kung saan binabago nila ang klima, nagdudulot ng mga lindol, at nagbubukas ng mga bulkan sa
pamamagitan ng paggamit ng mga elektromagnetikong alon.
Ang "mataas na salik ng panganib"
Nagpaputok sila noong ika-25 ng Abril 1986.
Pagkatapos, noong 26 Abril 1986, sa wakas ay nabigo ang mga sistemang pangkaligtasan. Sumabog ang mula sa estruktura
ng lalagyan at naglabas ng mga materyal na radioactive.
Ang fallout nukleyar ay kumalat sa buong Europa.
Si Werner Altnickel, isang master na inhinyero ng telebisyon na sariling hanapbuhay mula pa noong 1974, ay
tumanggap ng Gantimpalang EUROSOLAR noong 1997 at iba pang mga parangal sa kapaligiran.
Noong 2008, nagbigay siya ng talumpati sa mahigit 1,000 bisita sa "Konferensya Laban sa Sensura" tungkol sa mga kemikal na sandata
para sa manipulasyon ng panahon, na kilala bilang chemtrails.
Tinalakay rin niya ang mga teknik sa manipulasyon ng panahon gamit ang
elektromagnetismo sa pamamagitan ng mga pasilidad ng HAARP.
Bilang isang tagapagtanggol ng kapaligiran, siya ay naging kasapi ng Green Party at naging aktibista ng Greenpeace noong 1987.
Malawakang hinarap ni Altnickel ang sakuna nuklear sa Chernobyl noong 26 Abril 1986.
Ayon sa opisyal na ulat, ito ang pinakamalubhang aksidente sa kasaysayan ng mapayapang paggamit ng enerhiyang nukleyar.
Sinabi na naganap ang sakuna habang isinasagawa ang isang eksperimento na idinisenyo upang gayahin ang ganap na
pagkabigo ng panlabas na suplay ng kuryente ng reaktor nukleyar.
Hindi kailanman nasiyahan si Werner Altnickel sa paliwanag na ito.
Matapos mailathala ang kanyang masusing pananaliksik tungkol sa sakuna nukleyar sa Chernobyl, tinanggal siya ng Greenpeace
noong 2005 sa pamamagitan ng isang liham ng pagtatanggal.
Sinabi nito na ang kanyang mga publikasyon tungkol sa Chernobyl, manipulasyon ng panahon, at mga sistemang
sandatang scalar ay hindi naaayon sa interes ng Greenpeace.
Ibinobroadcast ng Kla.TV ngayon ang isang dokumentaryo ni Werner Altnickel.
Sa akdang ito, matibay niyang pinagtatwiran na hindi nga maaaring isang "aksidente" ang trahedya sa Chernobyl!
Dahil sa maraming halatang hindi pagkakatugma, masinsinang pinag-aralan ni Altnickel ang aklat na "FER DE LANCE" na
inilathala noong 2002 ng espesyalista sa scalar wave at Tenyenteng Koronel ng Estados Unidos na si Tom Bearden.
Ito ang nagdala sa kanya sa konklusyon na ang trahedyang ito ay sa katunayan sanhi ng isang digmaang palitan ng
mga suntok na scalar elektromagnetiko sa pagitan ng KGB ng Unyong Sobyet at ng Estados Unidos.
Noong panahong iyon, ang planta ng kuryenteng nuklear ng Chernobyl ay matatagpuan sa teritoryo ng Unyong Sobyet.
Wala nang interes ang Russia at ang Estados Unidos na linawin ang tunay na mga pangyayari sa likod ng diumano'y aksidenteng ito!
Kaya napakakontrobersyal ng pananaliksik ni Werner Altnickel!
Ang dokumentaryong ito ay hindi lamang tungkol sa muling pagsusuri ng kasaysayan.
Ang mga sistemang pandigma na ginamit noong panahong iyon ay nagdudulot ng mas malaking banta sa atin
sa kasalukuyang dramatikong sitwasyong pandaigdig.
Babalik tayo sa paksang ito sa pagtatapos ng programa.
I. Mga kontrobersyal na pahayag ni Prof. Dr. Edmund Lengfelder
Sa kanyang pananaliksik, natagpuan ni Werner Altnickel ang isang artikulo ni Martin Ebner na may petsang 31 Agosto 2003 tungkol sa
isang paglalakbay kasama ang mga mamamahayag sa Chernobyl nuclear power plant exclusion zone kasama si Prof. Dr. Edmund
Lengfelder mula sa Otto Hug Radiation Institute sa Munich.
Siya at ang kanyang koponan ay regular na tumutulong sa mga taong naapektuhan ng kontaminasyong
radyoaktibo, kabilang ang pagbibigay ng medikal na tulong.
Ginawa ni Prof. Dr. Lengfelder ang mga sumusunod na kontrobersyal na pahayag: Inilalathala namin mula sa ulat
na "Country outing with Geiger counter" ni Martin Ebner na may petsang 31 Agosto 2003:
"Nakikita ko na ang Chernobyl ngayon! Ang sarcophagus at lahat ng bagay!"
. Katabi ng planta ng kuryenteng nuklear ay ang Pripyat, ang nakakamanghang kalaking multo-lungsod
para sa mga dating empleyado ng planta ng kuryente.
At ano ang mga napakalaking antena na hindi makikita sa anumang larawan ng Chernobyl, ngunit ngayon
ay nakikita na ng hubad na mata sa itaas ng Pripyat?
paliwanag ni Lengfelder:
Ito ang hindi pa natapos na tugon sa programang "Star Wars" ng Estados Unidos, katulad ng dalawang pader ng
antena na may taas na 150 metro at habang 600 metro.
Sampu rito ay itatayo sa isang bilog na may diameter na 35 km upang magpadala ng mga sinag na mataas ang dalas sa ionospera.
Sa pamamagitan ng pagmumuling-salamin doon, magiging posible na maabot ang anumang punto sa mundo gamit ang
napakalakas na sinag at, halimbawa, maparalisa ang mga sistemang komunikasyon ng Kanluran.
Ang planta ng kuryenteng nuklear sa Chernobyl ay nilayong magbigay ng napakalaking
enerhiya, na may 16 na bloke ng reaktor na nakaplano.
"Gagana sana iyon," tiyak ni Lengfelder:
Hindi lamang nagbigay ang Chernobyl ng plutonium para sa mga na bomba, kundi bahagi rin ito ng isang napakalaking sandata.
Kinukumpirma rin ng mga recording na makikita sa isang dokumentaryo ng Bavarian Broadcasting
noong 2006 ang mga pahayag ni Prof. Dr. Lengfelder:
Inibabalik ng kalikasan ang lupa, puno kada puno.
Ang harang ng limitadong lugar ay bumababa lamang upang payagan ang pagdaan sa susunod na limitadong lugar.
Ang mabilis na lumalaking kagubatan ay kontaminado, gayundin ang kagubatan ng mga poste ng kuryente, na hindi
maaaring tunawin dahil mananatiling radaktibo ang bakal.
Noong nakaraan, dumadaloy ang kuryente sa mga pylon patungo sa mga tahanan at industriya, ngunit pati na rin sa mataas na
dalas na sistema ng depensa ng misil na ginamit ng mga Sobyet upang puksain ang mga misil ng Estados Unidos at NATO.
Nasira ang elektronikong bahagi nito dahil sa sakuna; tulad ng lahat ng iba pa rito, naging bato-libingan ito.
Ayon kay Propesor Dr. Lengfelder, ang pangunahing layunin ng planta ng kuryenteng nuklear ng Chernobyl ay
magbigay ng napakalaking enerhiya sa isang malapit na militar na superarmas sa tabi ng Pripyat!
Sa huling yugto, 16 na planta ng kuryenteng nuklear ang dapat itayo.
Ito ay nilayong magbigay ng kabuuang sampung ganoong superarmas ng hindi maisip na dami ng enerhiya.
Tiyak na napansin ng mga serbisyong intelihensiya ng Estados Unidos ang planong ito!
II. Pag-unlad ng isang militar na superarmas sa Unyong Sobyet
Dahil hindi naabutan ng mga Sobyet ang Estados Unidos sa pagbuo ng mga bombang atomiko, ginamit nila ang kaalaman
ng mga Aleman na inhinyero ng mataas na dalas na kanilang ipinadala sa Rusya pagkatapos ng 1945.
Nakabuo na sila ng bagong uri ng radar para sa malayong pang-reconnaissance at kasalukuyan silang
nagsasagawa ng karagdagang pananaliksik sa Russia tungkol sa "over-the-horizon antennas".
Ito ang nagbunsod sa pagbuo ng mga scalar elektromagnetikong antena para sa pagtuklas ng mga
misil na radar, na kumpleto sa kaukulang elektronika!
Ang mga pag-unlad pagkatapos ng digmaan ay nagbunga ng mga teknolohiyang may dalawang gamit:
Bilang karagdagan sa mapayapang paggamit, ginamit din ng militar ang mga nabuong sandatang ito para sa pag-atake at pagkawasak,
halimbawa sa paglulunsad ng mga misil, pagdulot ng mga lindol, pagmanipula ng panahon o
maging sa impluwensiyang pangkaisipan, atbp.
Ang bagong teknolohiya ng mga Ruso ay naging kilala bilang "Woodpecker".
Ang salitang "woodpecker" ay nagmula sa ingay ng interferensiya sa radyo na kahawig ng pagtuktok ng uwak-kahoy,
na unang natuklasan ng mga amateur na operator ng radyo.
Ginamit din ng pahayagang Amerikano na Miami Herald ang terminong ito sa artikulong "Laban sa mga Pukpuking Ruso".
Ang superarmang ito ay isang uri ng sandatang sinag na nangangailangan ng napakalaking enerhiya.
Noong 1957, ang pananaliksik sa superarmang scalar militar na ito sa dating USSR ay nagdulot ng malaking sakuna.
Malapit sa Kyshtym, malapit sa Mayak, may isang lihim na pasilidad ng pananaliksik militar nuklear.
Ang sakunang ito ay nagdulot ng antas ng radyasyon sa rehiyon na isang daang beses na mas mataas kaysa sa Chernobyl!
Si dating Teniente Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos na si Tom Bearden ay isang analista sa Pentagon.
Siya ay isang kilalang espesyalista sa teknolohiyang skalar at naglathala ng aklat sa wikang Aleman na
pinamagatang "Skalartechnolgie" (Teknolohiyang Skalar).
Ipinapaliwanag niya ang sakunang ito nang ganito: "Nagkaroon ng pag-apaw ng enerhiya ang mga
Sobyet sa kanilang maagang pagkabigo sa Kyshtym."
Ito ay nagdulot ng pagsabog ng bomba nukleyar sa isang kalapit na pasilidad ng imbakan ng maruming nukleyar!
Ang fallout na radyoaktibo ay nagdulot ng kontaminasyon sa isang lugar na tinatayang 1,200 km², na
nananatiling lubhang kontaminado hanggang ngayon.
Alam ko rin na naglagay ang mga Sobyet ng mga aparatong pangkaligtasan sa lahat ng kanilang mga scalar transmitter upang
maprotektahan laban sa mga emerhensiya tulad ng sa Kyshtym .
Ang mga sistemang pangkaligtasan na ito ay idinisenyo upang dahan-dahan at ligtas na maglabas ng enerhiya
sa lupa sa loob ng mahabang panahon sakaling magkaroon ng maikling sirkito sa mga tagapagpasa.
Sa kanyang aklat na "FER DE LANCE", ipinapaliwanag pa ni Bearden:
Ang mga bagong superarmas ay binuo, ginawa, at inilagay sa serbisyo sa ilalim ng direksyon ng KGB.
Dahil ito ay lubos na lihim, hindi ito kailanman ipinasa sa karaniwang hukbong Ruso!
Noong 1960, ang dating pinuno ng pamahalaan ng Unyong Sobyet, si Nikita Khrushchev, ay nagbigay ng sumusunod na pahayag sa
presidyum nito tungkol sa mga hinaharap na sandatang scalar:
"Mayroon kaming bagong sandata – sa portfolio ng aming mga siyentipiko, masasabi natin."
Napakalakas nito na kung gagamitin nang walang limitasyon, wawasakin nito ang lahat ng buhay sa Daigdig.
Gayunpaman, ang bagong scalar superweapon ay hindi naging operasyonal hanggang Abril 1963.
Huli na para kay Khrushchev na kontrahin ang tunggalian ng Estados Unidos sa Krisis ng Misil sa Cuba noong Oktubre 1962.
Ang super sandata ay unang ginamit noong 10 Abril 1963 upang sirain ang submarinong Amerikano na "U.S.S. TRESHER" sa
ilalim ng tubig sa baybayin ng Silangang Estados Unidos sa isang pagsasanay bilang demonstrasyon ng kapangyarihan!
Gayunpaman, iginiit pa rin ng opisyal na kasaysayan na lumubog ang submarinong
pinapagana ng nukleyar dahil sa teknikal na depekto.
III. Ang sobrang sandatang militar ay kayang manipulahin ang panahon!
Noong 1962 pa lamang, sinabi ng dating Pangulo ng Estados Unidos na si Lyndon B. Johnson, "Sinumang
makokontrol ang panahon ay makokontrol ang mundo."
Dahil napatunayan nang nakakaapekto sa panahon ang bagong teknolohiyang scalar na ito, ang anumang pag-unlad sa
pananaliksik ng mga sandatang ito ay nangangahulugang napakalaking kapangyarihang pampulitika at militar!
Noong dekada 1970 pa lamang, isinagawa na ng mga Sobyet, pati na ng iba, ang malawakang manipulasyon ng panahon, at
kalaunan ay isinagawa rin ito ng iba pang puwersang militar.
Iniulat sa Estados Unidos at Europa ang mga Soviet na "Woodpecker transmitter."
Ipinapakita ito, halimbawa, sa isang kartun tungkol sa kontrol ng panahon sa edisyon ng WELT am SONNTAG noong 8 Agosto 1974:
Ang elektromagnetikong kontrol sa lindol, kontrol sa mga alon ng init at matinding tagtuyot, pati na rin ang
paglikha ng niyebe ay tinalakay dito sa paraang madaling maunawaan ng pangkalahatang publiko.
Kinukumpirma rin ng Parlamento ng Europa ang pag-iral ng ganitong mapanganib na sandata sa panahon sa isang ulat na
may petsang 14 Enero 1999 na may pamagat na "HAARP – Isang sistemang sandata na nakakaapekto sa klima"!
IV. Mga pagtatangka na kontrolin ang sobrang sandatang militar
Noong ika-16 ng Hunyo 1972, ginanap sa Stockholm ang Kumperensya at Resolusyon ng UN hinggil sa Pag-iwas sa Pinsalang Pangkalikasan
dulot ng mga Mapanirang Sandata at Iba pang Sistema!
Noong 1975, nagsumite ang mga Sobyet ng ilang panukala para sa pag-aalis ng armas nukleyar
at ng mga sandatang elektromagnetiko ng scalar.
Gayunpaman, hindi ito pinansin ng Estados Unidos noon.
Noong 1976/77, inaprubahan ang UN-ENMOD Convention upang maiwasan ang paggamit ng mga sistemang sandata sa kapaligiran.
Gayunpaman, bahagyang may bisa lamang ang mga ito at muling pinaluwag noong 1997.
Narito ang isang sipi mula sa ENMOD Convention, Aneks 2:
"Ang mga sumusunod na halimbawa ay nagpapakita ng mga posibilidad na maaaring likhain sa pamamagitan ng
paggamit ng mga teknik sa manipulasyon ng kapaligiran:
Mga lindol, mga tsunami, pagkagambala sa ekolohikal na balanse ng isang rehiyon, pagbabago sa mga pattern ng panahon (ulap,
pag-ulan, bagyo at buhawi), pagbabago sa mga pattern ng klima at mga agos ng karagatan, pagbabago
sa kalagayan ng patong ng ozone at ng ionospera.
Kinumpirma ni dating Kalihim ng Depensa ng Estados Unidos na si Dr. William Cohen ang pag-iral ng mga sandatang
pangmasang pagkawasak noong 28 Abril 1997 sa isang "konperensya tungkol sa terorismo" sa Athens:
"Ang iba ay kasangkot pa nga sa isang uri ng ekoterrorismo, binabago ang klima, lumilikha ng mga
lindol, binubuksan ang mga bulkan sa pamamagitan ng paggamit ng mga elektromagnetikong alon."
Ito ay totoo, at iyon ang dahilan kung bakit kailangan nating palakasin pa ang ating mga pagsisikap laban sa terorismo!
Hindi binanggit ni Cohen na ang mga sandatang ito ay pangunahing ginagamit sa anyo ng terorismong pang-estado ng mga
bansang may armas nukleyar, kundi itinago niya ang mga krimeng ito ng estado sa pangkalahatang tabing ng terorismo.
V. Ang lubos na lihim na pinagmulan ng sakuna sa reaktor ng Chernobyl
Matapos ang karagdagang pananaliksik, natagpuan ni Werner Altnickel ang mas nakapupukaw na pahayag sa website ng
espesyalista sa scalar wave at dating Teniente Koronel ng Estados Unidos na si Tom Bearden tungkol sa aktwal na mga
pangyayari, na itinago ng KGB at kakaunti ang nakakaalam, na naging sanhi ng pagsabog ng reaktor nukleyar ng Chernobyl.
Sinulat ni Teniente Koronel Bearden sa kanyang aklat na "FER DE LANCE", na inilathala sa ikalawang edisyon noong
2002, na siya ay direktang nasangkot sa sakuna ng planta ng kuryenteng nukleyar sa parehong oras!
Mula sa pananaw ng militar ng Estados Unidos, inilalarawan niya nang detalyado sa aklat na ito ang teknolohiyang
pang-elektromagnetikong digmaan na nagdulot ng sakuna nukleyar.
Inilalathala namin ang mga sipi mula sa kanyang aklat na nagsisimula sa pahina 129, na isinasaalang-alang na
ang superarmang scalar na ito ay maaari ring gamitin upang magdulot ng mga lindol, bukod sa iba pang mga bagay:
Noong Abril 1986, nagsimulang mag-ipon ng enerhiyang elektromagnetiko ang mga 'KGB interferometer transmitters',
na malakas na na-induce sa mga gilid ng 'San Andreas Fault', na dumadaan sa Los Angeles at hanggang San Francisco.
Ginamit nila ang "loob" ng mga sinag ng woodpecker bilang "super highway" para sa kanilang mga pahabang alon at interferometriya.
Dalawang landas ng sinag ang ginamit ng mga Sobyet.
Ang isa ay bumaba mula sa hilaga sa pamamagitan ng rehiyon ng Hilagang Polo at ng mga iceberg patungo sa target – at ang
isa naman ay dumaan mula sa silangan papunta sa lugar ng target.
Nilikha ng mga Sobyet ang isang napakalaking lindol – sa katunayan, naglabas sila ng buong serye ng ganitong mga lindol sa
kahabaan ng buong San Andreas Fault, na may malalakas na aftershock matapos magdulot ng
kakila-kilabot na pagkawasak ang pangunahing lindol.
Sa madaling sabi: inihanda nila ang "isang malaking lindol" na matagal nang inaasahan at kinatatakutan ng lahat.
VI. Ang tugon ng Estados Unidos sa pag-atake ng Russian Woodpecker
Patuloy naming kinokopya ang sipi mula sa aklat ni Tom Bearden:
"Isang pribadong grupo ang nakipag-ugnayan sa akin."
Sinabi nila na kaya nilang patayin ang isa sa mga tagapagpadala sa pamamagitan ng paglikha ng isang makapangyarihan at
napakalaking "phase-conjugate replica signal pulse" na direktang babalik sa tagapagpadala at mapaminsalang susunugin ito.
Sa katunayan, lumitaw na ang buong "Andreas Graben Zone" ay dapat pasiglahin sa kabuuan ng haba nito
sa pamamagitan ng paglalagay ng labis na enerhiya.
Sa kasong ito, kakapagsimula pa lamang ang pag-igting ng isang itinalagang lindol sa
California at ito ay may lakas na walang katulad.
Kung mangyari ang kaganapang ito o ang mga kaganapang ito, ang pagkawala ng buhay at
ari-arian ng mga Amerikano ay magiging nakakabigla.
"Ang mataas na salik ng panganib"
Ang tanong na ipinasa sa akin ng grupo ay nagdulot ng napakahirap na desisyon.
Ang ganitong malalaking sinag ng interferometro ng Sobyet, kapag naitatag na, ay naglalaman ng
napakalaking enerhiya ng pang-haba na elektromagnetikong alon.
Kung ang isang transmisor ng Sobyet ay matatagpuan malapit sa mga pasilidad nukleyar at agad na ma-short circuit dahil sa
pagkatunaw, lahat ng "potensyal na enerhiya" ay diretso sa lupa.
Sa kaganapan ng ganitong katastropikong pagkabigo ng transmisor, isang napakalakas na "longitudinal wave pulse"
ang lalaganap sa lahat ng direksyon sa paligid ng Daigdig.
Ang unang materyal na nuklear na tamaan ng pulso ay biglang hahatiin nang napakalakas at marahas.
Kung ang tagapagpadala ay matatagpuan lamang ilang kilometro mula sa isa o higit pang mga "interkontinental na pasilidad ng
misil", maaaring magdulot ito ng buong pagsabog ng humigit-kumulang 30 o 40 megaton na mga ulo ng bomba nukleyar.
Marumi at lalo pang marumi... Ang magiging fallout at kontaminasyong radyoaktibo ay napakalaki,
kakalat sa buong mundo at posibleng pumatay ng milyun-milyong tao sa mga darating na taon.
Ang mga reaktor nukleyar ay magkakaroon ng katulad na panganib.
Ang agarang fisyon ng lahat ng fissile na materyal sa isa sa mga ito ay magpapasabog ng isang napakalaking pagsabog nukleyar.
Maglalatag ito ng bagong pamantayan.
Iyon ang "mataas na salik ng panganib".
Ang "mababang salik ng panganib"
Ang "mababang salik ng panganib" ay na kakaunti o wala rito ang mangyayari, na posibleng
magdulot ng lindol sa kalapit na sona ng fault, atbp.
Alam ko na matapos ang kanilang maagang "Kyshtym transmitter failure," nakapagdulot ang mga Sobyet ng "EMP flip" sa mas maliit
na sukat, at ang flip na ito ay nagdulot ng pagsabog ng nukleyar sa isang kalapit na pasilidad ng imbakan ng basura ng nukleyar.
Alam ko rin na naglagay ang mga Sobyet ng mga aparatong pangkaligtasan sa Kyshtym sakaling magkaroon
ng ganitong mga pagkabigo sa lahat ng kanilang mga scalar na "interferometer transmitter".
Kung mananatili sa bisa ang mga aparatong pangkaligtasan sakaling magkaroon ng biglaang maikling sirkito sa tagapagpadala, maaari
nilang panatilihin ang mga "longitudinal na sinag ng EM wave" at mga potensyal nang sapat na tagal upang unti-unting ligtas na
mailabas ang enerhiya sa lupa sa loob ng pinalawig na panahon.
Iyon ang "mababang salik ng panganib".
VII. Ang tunay na sanhi ng sakuna sa Chernobyl
Sa kanyang aklat, inilarawan nang detalyado ni Bearden kung paano talaga naganap ang sakuna sa reaktor:
"Pinasalamatan ako ng grupo, sinabi nilang papaputukan nila ako, at binaba nila ang telepono."
Pinutukan nila noong 25 Abril 1986, gaya ng kanilang ipinangako, at winasak ang isa sa mga transmitter ng
KGB – na tila ilang kilometro lamang ang layo mula sa mga reaktor nukleyar ng Chernobyl.
Sa sandaling tinamaan at nasira ang transmisor, napansin ni inhinyero Bill Bise, na nasa labas sa bukid at sumusukat sa mga
Woodpecker beam gamit ang mga detektor ng larangang magnetiko, ang biglaang pagkabigo ng Woodpecker beam
na dumarating sa paligid ng Daigdig mula sa silangan.
Ang kasalukuyan niyang sinusukat ay ang matagumpay na pagwasak ng malayong transmitter ng interferometro.
Hindi niya namamalayan na natukoy na niya ang kinalabasan ng isang malaking kontra-atake sa isang napakadelikadong labanan.
Nang masira ang pasilidad ng transmisyon, agad na gumana ang mga aparatong pangkaligtasan, sinalo ang mataas na potensyal ng
radyasyon at pinanatili ito nang humigit-kumulang 24 na oras sa pamamagitan ng dahan-dahan at unti-unting pagpapalabas
ng matinding enerhiyang radyaktibo sa lupa sa buong panahon.
Isang desperadong mensahe tungkol sa mga reaktor ng Chernobyl ang nag-alerto sa mga tauhan ng kontrol ng planta ng kuryenteng
nukleyar, na nagtulak sa kanila na agad patayin ang mga reaktor na ito (sa pamamagitan ng
pagpapababa ng mga kadmiyum na control rod).
Ngunit naroon pa rin, siyempre, ang uranium sa mga fuel rod.
Pagkatapos ay naghintay nang nakatigil ang hininga si Chernobyl upang makita kung tatagal ang mga hakbang pangkaligtasan.
Pagkatapos, noong ika-26 ng Abril 1986, sa wakas ay nabigo ang mga sistemang pangkaligtasan at naganap ang isang mas
mahina na "longitudinal wave overturn" kaysa sa sana'y nangyari nang mas maaga kung wala ang mga sistemang pangkaligtasan.
Ang kumakalat na pahabang alon sa daigdig ay tumama sa pinakamalapit na bahagi ng reaktor sa Chernobyl
sa pahabang alon ilang segundo bago magdulot ng pagyanig ng lupa nang dumating ang pahabang alon.
Ang bahagi ng uranium na tumama sa puso ng reaktor ay agad na nahati, tumalbog palabas ng estruktura ng
lalagyan at nagbuga ng mga radioaktibong materyal.
Ang fallout nuklear ay kumalat sa halos buong Europa.
Bilang karagdagan sa ulat ni Bearden, may isa pang napakakumplementaryong ulat ni Dr. Peter Beter.
Dati siyang hinirang ni Pangulong J. F. Kennedy bilang tagapangasiwa ng Bangko ng Kalakalan Panlabas ng Estados Unidos.
Ipinaliwanag niya na ang motibasyon ng Estados Unidos para sa scalar counterstrike na ito ay hindi purong depensibo, na
kinukumpirma na hindi na handang tiisin ng Estados Unidos ang umiiral na teknolohikal na kalamangan ng Russia at dahil dito
ay winasak nila ang pasilidad ng sandatang scalar ng Russia.
VIII. Pinabulaanan ng mga siyentipikong Ruso ang opisyal na salaysay ng Chernobyl!
Kahit na higit sa 38 taon na ang nakalipas, kakaunti lamang ang naitulong ng tinatawag na pangunahing midya sa
pagbubunyag ng katotohanan tungkol sa trahedya sa Chernobyl.
Sa halip, halos eksklusibo nilang ipinakalat ang mga opisyal na pahayag ng mga pamahalaan.
Hindi ba ito lubhang nakakahiya, lalo na't pinondohan din sila ng mga pamahalaan?
Gayunpaman, kahit ang tinatawag na pangunahing midya ay napipilitang ibunyag paminsan-minsan ang bahagyang katotohanan.
Isa sa mga halimbawa nito ay ang dokumentaryo ng NDR-ARTE noong 1998 na pinamagatang: "Ang tunay na dahilan ng Chernobyl?".
Ang dokumentasyong ito ang nawawalang piraso ng palaisipan sa "Ulat ni Bearden ng Estados Unidos".
Mula sa pananaw ng mga Ruso, pinabulaanan ng mga siyentipikong Ruso ang opisyal na pahayag ng pamahalaang Ruso.
Dahil malinaw na hindi alam ng mga siyentipikong Ruso ang direktang pagpasok ng enerhiyang elektromagnetiko sa uranium ng
planta ng kuryenteng nukleyar dahil sa lihim na ipinataw ng KGB, hindi nila naipaliwanag
ang ilang pisikal na proseso na naganap noon.
Dahil naglalaman ang dokumentaryong ito ng mahahalagang orihinal na kuha ng mga guho sa Chernobyl, na maaaring magbigay ng
mahalagang ambag sa paglalahad ng katotohanan, ipapakita na namin ngayon ang mga sipi mula sa dokumentaryong ito.
Ang impormasyong pananaliksik sa background na ibinigay ni Werner Altnickel ay nagpapaliwanag sa mga aktwal na
pangyayari sa Chernobyl sa isang napaka-makatwirang paraan:
Tagapagpresenta ng ARTE: Noong Hulyo 1986, dalawang buwan matapos ang kakila-kilabot na sakuna sa planta ng
kuryenteng nukleyar ng Chernobyl, naglabas ang KGB ng isang listahan ng mga lubos na lihim na tagubilin.
Sa tuktok ng listahan ay: "Ang aktwal na sanhi ng pinakamalalang senaryo ay hindi kailanman dapat ibunyag."
Ngunit gusto pa rin ng isang lalaki na malaman ang katotohanan.
Ang pisikong nuklear na si Konstantin Pavlovich Checherov.
Kaya patuloy siyang umaakyat sa mga guho, kahit sa ilalim ng sarkopagus na ngayon ay nakapalibot sa nasirang reaktor Blg. 4.
Sa paggawa nito, natagpuan niya ang mga kakaibang bakas ng aksidente na hindi tumutugma
sa mga paliwanag na ibinigay noon sa mundo.
Checherov, pisikong nuklear, Moscow: Umakyat kami sa lagusan ng reaktor at gumapang pa papasok sa kaukulang silid-kontrol sa
itaas ng reaktor, pati na rin sa mga silid sa ilalim ng reaktor.
Kumuha kami ng mga larawan at video, nangolekta ng daan-daang mga sample at masasabi kong nagsagawa kami ng libu-libong pagsukat.
Doon lamang namin unti-unting napagtanto kung ano talaga ang nangyari sa Block 4.
At bigla naming napagtanto na ang opisyal na paliwanag mula pa noong 1986 ay hindi talaga
tumutugma sa nakikita namin sa harap namin.
Tagapagpresenta ng ARTE: Kasabay nito, noong Hulyo 1986, ipinasa ng KGB sa mga mataas na ranggong pulitiko at opisyal
ang isang lihim na listahan na may malinaw na mga tagubilin.
Checherov: Ang listahang ito ay talagang nilikha sa isang medyo kakaibang paraan, nang
napakasimple, ng lihim na serbisyo, ang KGB.
Hindi iyon karaniwan. Isang desisyong pampulitika.
Inilathala ang listahan at kailangang sumunod dito ang lahat ng mga kawani sa pamamahala.
Bagay 1 sa listahan:
Ang lahat ng impormasyon na naglalahad ng tunay na mga sanhi ng sakuna sa reaktor ay mahigpit na kumpidensyal.
Kaya pala hindi totoo ang lahat ng opisyal na pahayag, dahil hindi naman pala sila lihim. Sobrang kakaiba.
Tagapagpresenta ng ARTE: Ayon sa opisyal na pahayag, ang aksidente sa reaktor sa gabi ay sanhi ng pagkakamali ng
tao, ng isang hindi responsableng pagtatangkang linawin kung ano ang dapat gawin sakaling biglaang huminto ang turbina.
Nang abutin nila ang switch pang-emergency, huli na.
Sa 1:23 ng umaga at 59 na segundo, isang napakalaking pagsabog ang nagpabagsak sa bubong ng bulwagan ng reaktor.
Umuulan ng kumikislap na grafayt na debris sa mga kalapit na gusali at isang ulap ng mga radioactive na partikulo
ang umakyat nang kilometro-kilometro sa himpapawid sa gabi.
Pinondohan ng Komunidad ng Europa ang pag-aaral.
Natapos ang ulat ng Allianz Group noong 1995.
Ayon sa ulat, naglalaman ito ng mas maraming materyal kaysa sa anumang naipon dati.
Gayunpaman, may mga palatandaan na ang ulat ay mas nakabatay sa opisyal na datos mula sa mga
awtoridad kaysa sa sarili nitong pananaliksik.
Tinatayang may natitirang ilang daang libong metro kubiko ng materyal na radioactive sa reaktor, kabilang ang
40,000 metro kubiko ng lubhang radioactive na basura na halo sa 200 toneladang nuklear na panggatong.
Gayunpaman, kung ganoon nga, kailangang punuin nang husto ang sarkopago ng mga materyal na radioactive.
At halos hindi makagalaw o makababa roon sina Checherov at ang kanyang mga tauhan, maliban
kung may masalimuot na espesyal na proteksyon.
Sila ay tiyak na makakaranas ng malubhang pinsala mula sa radyasyon sa mismong lugar.
Checherov: Karamihan sa mga karaniwang pananaw tungkol sa Chernobyl ay kaunti lamang ang kaugnayan sa katotohanan.
Alam ng mga taong nagtatrabaho sa Chernobyl ang katotohanan, siyempre.
Ngunit itinakwil nila ang mga pagsisikap na magtaas ng kamalayan at pinananatili nila sa kanilang sarili ang katotohanan.
Tagapagpresenta ng ARTE: ...ang planta ng kuryenteng nuklear ng Chernobyl ay itinayo sa isang lugar
na karaniwang itinuturing na heolohikal na matatag.
Feliks Aptekajew, seismologo, Ukraine: Iginiit ng mga tumututol sa teorya ng lindol na hindi maaaring maganap dito ang
lindol dahil, sa napakatandang istruktura ng geological plate sa lugar na ito, hindi talaga nangyayari ang mga lindol.
Tagapagpresenta ng ARTE: Sa katunayan, ang istasyon ng seismolohiya ay
nakapagtala lamang ng mahina at lokal na pagyanig.
Kaya ba ay nagkaroon ng ganitong lindol sa Chernobyl?
Ano ang sinasabi ng mga salaysay ng mga nakasaksi tungkol dito?
Checherov: Nang nangyari ang aksidente, lahat ng mga empleyado sa night shift ay likas
na naapektuhan sa insidente sa ilang paraan.
Hindi alintana kung sila ay naka-duty sa silid-kontrol o sa bulwagan ng turbina, iniulat ng lahat na sa hindi maipaliwanag na
paraan ay naramdaman nila na malapit nang mangyari ang aksidente.
Karamihan sa mga tao ay naaalala ang isang malabong ugong; doon nagsimula ang lahat.
Isang mababang-frekwensiyang ingay at nanginig ang sahig, yumayog ang mga pader, at tumulo ang
palitada mula sa kisame. Naalala ito ng lahat.
Parang nabuksan ang lupa sa ilalim nila.
May ilan pa nga na nagsabing pakiramdam nila ay parang lindol.
Tagapagpresenta ng ARTE: 1990: Isang dokumento mula sa Kiev ang naglalaman ng 20 salaysay ng mga saksi mata, mga ulat mula sa mga
empleyado ng planta ng kuryente na naka-duty noong gabing iyon.
Sila ay nagpatotoo: "Yumugyog ang lupa bago tumama ang sakuna."
Ang lindol na may lakas na 2, na natuklasan ng mga seismologo at kinumpirma ng maraming
saksi, ay naganap ilang segundo bago ang sakuna.
Ang dokumentaryo ng NDR-ARTE ay hindi nagbibigay ng kasiya-siyang sagot sa lindol na ito.
Gayunpaman, ang mga paliwanag ni Teniente Koronel Bearden ay ngayon nagbibigay ng isang tiyak na paliwanag.
Dahil sa mga heolohikal na kondisyon, hindi ito maaaring naging natural na lindol, kundi sanhi ng paggamit ng
lihim na elektromagnetikong sandata na inilarawan sa itaas!
Na-trigger ito sa sandaling nabigo ang mga hakbang pangkaligtasan, na nagdulot ng biglaang at hindi
mapigilang paglabas ng napakalaking natitirang enerhiya sa lupa.
Ilang segundo lang ang lumipas nang sumabog ang planta ng kuryenteng nuklear.
Gayunpaman, ang impresyong ipinahihiwatig ng dokumentaryong Arte na ang lindol ang maaaring
nagpasimula ng sakuna ay malinaw na hindi totoo.
Nagbigay ang mga Aleman na siyentipiko ng ebidensiyang siyentipiko sa pag-aaral ng planta ng kuryenteng nuklear na
BIBLIS-B na aabutin ng hindi bababa sa humigit-kumulang 30 minuto bago maganap ang pagkatunaw ng nuklear na URANIUM.
Kaya't ang dokumentaryong Arte ay sa huli ay maaari lamang ipaliwanag sa pamamagitan ng mga pahayag ni Tom Bearden na ang
sakuna nuklear sa Chernobyl ay sanhi ng isang digmaang palitan ng mga suntok gamit ang scalar na elektromagnetiko
sa pagitan ng KGB ng Unyong Sobyet at ng Estados Unidos.
ARTE: Tagapagpresenta: Ngunit ang mga kawili-wiling pahayag na ito ay hindi kailanman binigyan ng anumang konsiderasyon:
Checherov: Narinig ko ang malakas na ugong; bumagsak ang isang slab mula sa kisame.
Yumugyog ang sahig, namatay ang mga ilaw, at sumindi ang mga ilaw pang-emergency.
Pagkalipas ng 30 hanggang 40 segundo, narinig namin ang matitinding tili sa itaas namin na
nanggagaling sa direksyon ng . Bumagsak ang bubong sa hanay B.
Una'y bumagsak ang isang rekord, pagkatapos ay sunod-sunod ang mga rekord.
Pagkatapos ay namatay ang mga ilaw. Una ang mga yugyog, ang mga pag-uga at panginginig, pagkatapos ay namatay ang mga ilaw.
Kapag bumalik na ang ilaw, napagpasyahan na patayin ang reaktor.
Ganito talaga iyon. Una ang mga pagyanig at mga hampas, at pagkatapos ay ang desisyon na patayin ang reaktor.
Iyon ang pinakamahalagang punto.
Sa butas sa bubong, nakita ko ang isang kislap, hindi apoy, kundi iba pa.
Nagsimulang umuga ang mga pader sa silid-kontrol, gayundin ang kisame at sahig.
Pagkalipas ng ilang segundo, sumunod ang pangalawang pagsabog.
Medyo mahina lang, pero kakaiba kung paano nagkawatak-watak ang lahat.
Isang makulay na ningning na tumamaas hanggang sa taas na isang daang metro.
Tagapagpresenta ng ARTE: Ang mga salaysay ng mga nakasaksi at ang mga natuklasan ni Checherov ay nagpapalinaw ng isang bagay:
Ang paliwanag na inilathala ng mga awtoridad ng Sobyet noong 1986 ay hindi tama.
Muli't muli, nakakagawa ng mga lubos na nakakagulat na obserbasyon.
Checherov: Kaya, halimbawa, inaasahan na mananatiling buo ang balat na grapayt at ang puso ng reaktor – ngunit
wala namang ganoon ang nangyari; may malaking butas na lang.
Ipinagpalagay na ang hugis- singsing na lalagyan para sa kaligtasan sa biyolohikal sa paligid ng reaktor ay nasira o
hindi bababa sa malubhang napinsala – ngunit mali rin iyon.
Halos buo pa ito, may maliliit na pinsala lamang.
Marami sa ibabaw nito, lalo na sa loob, ay buo pa rin ang pintura.
Werner Altnickel: Nangyari ang lahat sa loob ng ilang segundo. Nang biglang na-aktiba ng input
ng enerhiyang EMP ang uranium at itinapon ito.
Sa isang karaniwang pagbagsak, mas mabagal iyon at tiyak na nasunog na ang pintura sa lalagyan.
Nangyari ito nang napakabilis kaya malamang na pinrotektahan pa ng thermal inertia ng lalagyan para sa
bioseguridad ang pintura sa loob nito mula sa pagkasunog.
Checherov: Inaasahan nilang sisabog ang lagusan ng reaktor at wawasakin ang lahat – ngunit wala namang nasira.
Dahil dito, marami sa mga suportang ginamit upang patatagin ang takip na grapayt ay natunaw at nasunog.
At nang masusing tingnan ang mga natunaw na bahaging ito, naging malinaw na isang
napaka-kakaibang epekto ng init ang gumana rito.
Parang mula sa isang welding torch na nasunog ang mga tubo.
Oo, mukhang pinutol ang mga tubo gamit ang isang uri ng welding machine o plasma torch.
Werner Altnickel Ang mga tubo, na tila winasak ng plasma torch, ay maaari lamang lubusang ipaliwanag sa pamamagitan ng plasma na
nalikha, ng napakalaking scalar na enerhiyang elektromagnetiko na hindi na naharang ng
mga nabigong sistema ng ligtas na pag-earthing.
Tagapagpresenta ng ARTE: Gitnang gabi na, mga isang oras at kalahati bago ang aksidente, nang
marinig ng mga mangingisda ang malabong ugong.
1:10 ng umaga: Isang lubhang hindi pangkaraniwang pangyayari na kinasasangkutan ng bantay sa pasukan ng gitnang bulwagan.
Sinasabing ang sentro ng nalalapit na lindol ay matatagpuan nang direkta sa ilalim ng lugar na ito.
1:21 ng umaga: Habang nag-iikot, napansin ng pinuno ng sentro ng kompyuter ang asul-asul na liwanag sa gitnang bulwagan.
1:23:35: Nagsimula ang lindol. May malakas na pagbagsak at nanginig ang bloke apat.
1:23:40: Napansin ng empleyadong naka-duty ang pagyanig at pinindot ang switch ng emerhensiya.
Tumaas na ang mga panginginig.
Ang unang malakas na hampas ay nagpapasayaw sa mga patayong suporta pabalik-balik.
Umiikot pababa ang mga tile sa kisame. Muli, ang kislap ng liwanag.
Sumabog ang mga bintana sa bulwagan ng makina. Isang matinding yugyog at sumabog ang reaktor.
Labing-pitong minuto ang nakalipas, naitala ng isang kasamahan sa silid-kontrol ang isa pang pagsabog.
Natapos na ang lindol.
Hindi naitala ng seismograpo ang pangalawang pagsabog.
Checherov: Ang nakita naming pagkawasak sa mga itaas na silid ay nagpaisip sa amin.
Marahil ay nagkaroon ng ilang uri ng mga alon ng pagsabog doon sa itaas; baka doon pa nga ito na-trigger.
Maraming hindi pagkakatugma doon para sa amin, na hindi namin maipaliwanag sa simula.
Werner Altnickel: Dr. Sebastian Pflugbeil mula sa Society for Radiation Protection, mga sipi mula sa
Strahlentelex, bilang 3623632002, makukuha mula sa IPPNW.
sabi ni Pflugbeil: Nasa lagusan ng reaktor si Checherov nang tatlong beses, kung saan
karaniwang matatagpuan ang mga elemento ng panggatong.
Gayunpaman, malinaw na ipinapakita ng kanyang mga video na walang tunay na nuklear na panggatong doon.
Saan na ito napunta? May natunaw dito, pero kaunti lang.
Hipotesis ni Checherov: Ang buong puso ng reaktor, isang napakalaking bloke ng grapayt na kahawig ng Swiss cheese, kung
saan ipinapasok ang mga tubo na naglalaman ng mga elemento ng panggatong at mga control rod, ay sumirit
pataas na parang raketa mula sa katawan ng reaktor.
Sa proseso, natanggal ang 2,500-toneladang takip sa ehe ng reaktor.
Dumaan ang core ng reactor sa itaas nito sa taas na humigit-kumulang 40–50 metro
at bahagyang naging singaw habang papunta.
Pagkatapos, sinabog ng isang pagsabog ng bomba nukleyar ang lahat at itinapon halos
lahat ng nukleyar na panggatong sa kapaligiran.
Muling bumagsak nang malakas ang mabigat na takip at ngayon ay nakahilig sa itaas ng lagusan ng reaktor.
Vladimir Strachov, Instituto ng Heopisika, Moscow: Ngunit may isang balakid:
Ayon sa bersyon ni Checherov, kailangang lumala ang sitwasyon sa reaktor sa loob ng 15–20 segundo hanggang sa umabot sa pagsabog.
Checherov: Ipinapakita ng Bloke 4 ang sumusunod na larawan:
Ang natunaw na metal ay dumaloy sa sahig, tumama sa isang hadlang, tumalsik pataas, at nanatiling solid sa hugis ubas.
Makikita mo pa rin iyon hanggang ngayon, at siyempre kinunan namin ito.
Maaaring tantiyahin na dumaloy ang natunaw na metal sa bilis na humigit-kumulang 5 metro bawat segundo.
Kaya hindi mabagal o malapot.
Lima metro bawat segundo, napakabilis niyan.
Ang natunaw na metal ay naglakbay ng pinakamataas na 50 metro mula sa reaktor.
Daloy ang metal nang humigit-kumulang sampung segundo. Pagkatapos ay tumigas ito.
Madalas nasa patayong posisyon, ibig sabihin habang dumadaloy ito pababa.
Kaya hindi nga nagkaroon ng sapat na oras para dumaloy ito sa sahig at doon tumigas.
W. Strachow: Dagdag pa rito ang katotohanang may mga taong umaakyat-akyat sa nasirang reaktor.
Siyempre, inakala na napakalakas ng antas ng radyasyon doon, dahil nagmula sa reaktor ang
mga radioaktibong materyal at dumaloy doon.
Ngayon ay lumalabas na hindi naman pala gaanong malakas ang radyasyon doon.
Siyempre, nagsuot ang mga tao ng mga kasuotang panprotekta para sa ekspedisyon sa mga guho ng reaktor.
Ngunit nakakagulat pa rin na wala sa kanila ang namatay.
Tila walang sinuman ang seryosong nagkasakit.
Kawili-wili iyon.
Tila halos walang radioactive na materyal mula sa reactor ang nakapasok sa gusali.
Hindi man lang sa malayang pagbagsak pababa.
Nangyari ang lahat nang masyadong mabilis.
Tala mula kay Werner Altnickel: Ang mabilis at panandaliang pagdaloy at biglaang pag-solidipika ng natunaw na inilarawan sa
itaas ay may katuturan kapag napagtanto na ang panlabas na enerhiyang EMP na pumasok sa uranium
ay napakalakas at tumagal lamang ng ilang segundo.
Ibig sabihin nito: marahas at mabilis na pag-aktiba ng mga nukleus ng atomo ng uranium at mainit, manipis na tunaw na may
mabilis na bilis ng pagdaloy at mabilis na pag-solidipika sa gitna ng daloy kapag naputol ang enerhiyang EMP na na-induce at
naapula ang apoy na elektromagnetiko na pinapagana mula sa labas.
Ayon sa opisyal na talaan ng KGB, sinasabing 4% lamang ng laman ng reaktor ang nakalabas,
habang 96% pa rin ang nananatili sa mga guho.
Sa katunayan, malamang kabaliktaran iyon.
Halos lahat ay lumipad palabas at halos walang laman na ang reaktor.
Kinukumpirma rin ito ng mga siyentipiko.
Ang natunaw na materyal na tumulo palabas at naging napakainit sa maikling panahon sa ilalim ng sisidlan ng
reaktor ay malamang na binubuo pangunahin ng metal na panakip, halimbawa zirconium para sa uranium.
Ang uranium, na na-aktiba ng panlabas na enerhiya, ay sumirit pataas sa maluwag na hangin na parang bala ng kanyon.
Dahil halos walang aktibadong uranium na tumagas sa ilalim at halos walang nasusukat na
radyasyon, nakababa ang mga tao roon nang hindi namatay.
Nang napagtanto ng mga Sobyet na binobomba ang kanilang pasilidad mula sa panig ng mga Amerikano, nagawa pa rin nilang
ilihis ang enerhiyang iyon na ibinalik sa lupa nang 24 na oras.
Ngunit pagkatapos ng 24 na oras, nabigo ang mga sistemang ito na nagbibigay ng matatag na pundasyon, kasama ang mga pasilidad
ng imbakan, na pigilan ang napakalalaking enerhiyang ito.
At kapag isinaalang-alang mo na tanging ang natirang bahagi, kahit na nailihis na nila ito nang 24 na oras, ang nakapagpasabog
ng isang planta ng kuryenteng nuklear, maiisip mo kung ano ang mangyayari kung, halimbawa, wala silang ganoong sistema ng
pagpigil – ibig sabihin, isang sistema ng paglihis papunta sa ilalim ng lupa para sa buong enerhiya, na
pagkatapos ay bumabalik. Pagkatapos, sumabog silang lahat.
IX. Ang kahalagahan ng rebelasyon ng Chernobyl sa liwanag ng kasalukuyang dramatikong kalagayan ng mundo
Ang pananaliksik ni Werner Altnickel ay nagpapabagsak sa mga opisyal na pahayag ng mga pamahalaan at ng lahat ng
tinatawag na pangunahing midya na parang bahay-bahay na baraha.
Ang mga inilarawan na scalar superweapons ay higit pang pinagyaman ng militar at ng mga lihim na serbisyo mula
nang maganap ang sakuna sa Chernobyl halos 40 taon na ang nakalipas, kaya tiyak na mas mapanganib na ngayon.
Ang Estados Unidos, partikular, ay napatunayang ginamit ang lihim na teknolohiyang ito upang isulong ang "manipulasyon ng klima at
panahon", bukod sa iba pang mga bagay, sa pamamagitan ng isang napakalaking pasilidad ng antena ng
HAARP sa Alaska at ng mga kasunod nitong teknolohiya.
Ang rebelasyong ito tungkol sa Chernobyl ay nagbubunsod ng maraming seryosong tanong, lalo na sa liwanag
ng kasalukuyang dramatikong sitwasyon sa buong mundo:
1. Ang kasalukuyang pagbabago ng klima at mga pangyayaring panghuli, tulad ng matinding tagtuyot, baha, buhawi at maging mga
lindol, atbp., na kinukumpirma ng UN ENMOD Convention, ay direktang kaugnay ba sa mga lihim na
sistemang sandatang superarmas militar na ito?
2. Ang kasalukuyang kampanya ng pangamba tungkol sa CO2 ay simpleng pandaigdigang organisadong taktika ng panlilihis
upang payagan ang mga sistemang sandatang pangklima na magpatuloy na magamit nang hindi napapansin ng publiko?
3. Ang mga planta ng kuryenteng nuklear ba ay isang tumitiktik na bomba ng oras dahil maaari silang
atakihin anumang oras ng mga lihim na sistemang sandata?
4. Dahil sa pagdami ng mga kasalukuyang krisis na pinagdaraanan ng mundo, nagdudulot ba ang mga teknolohiyang sandatang
lihim ng mas malaking banta kaysa sa mga sandatang nukleyar?
Mahal na mga manonood, Ipinakita ng nakalipas na ilang dekada na walang interes ang Estados Unidos at ang mga kaalyado nito pati
na rin ang Russia at ang mga estadong komunista na imbestigahan ang mga sistemang sandatang scalar na ito, na
nagdudulot ng banta sa pag-iral ng buong sangkatauhan.
Ganap na nabigo ang pampublikong midya sa kanilang tungkulin at hinabol pa ang mga taos-pusong
tagapagbunyag bilang mga teoryang konspirasyonista.
Ang mahalagang dokumentasyong ito ay nilalayong makapag-ambag sa wakas sa pagsasagawa ng pampublikong debate
tungkol sa mga sistemang sandatang ito, na nagdudulot ng banta sa pag-iral ng sangkatauhan.
Ang sakuna sa Chernobyl noong 26 Abril 1986, na hanggang ngayon ay hindi pa rin maipaliwanag, ay
nagtuturo sa atin na ito ay makakamtan lamang ng mga tao.
Dumating na ang panahon ng kaliwanagan ng mga taong mahilig sa katotohanan!
Kaya, pakitulungan mong ipaalam ang dokumentasyong ito sa lahat ng posibleng paraan.
Ibahagi ang nakakapag-isip na video na ito sa mga plataporma ng social media tulad ng Facebook, TikTok,
Twitter, Telegram, Instagram, o kahit sa pamamagitan ng email.
Nagbibigay din kami ng maiikling sipi mula sa programa para ma-download sa aming asul na kahon ng impormasyon sa www.kla.tv.
Sa pamamagitan lamang ng iyong aktibong pagpapalaganap ay mapipigilan ang mga kriminal na lihim at
hindi napapansin pa ring gumagamit ng mga sandatang ito!