Wiwit watara taun 2019, WHO wis ngumumake mundhake penyakit amarga diarani resistensi antibiotik, amarga antibiotik
saya kurang efektif nglawan bakteri sing nyebabake penyakit.
Perjanjian pandemi WHO uga nyedhiyakake apa sing diarani "agen antimikroba" lan "resistensi antimikroba" ing rancangané.
Ing taun 2022, WHO nyatakake resistensi antimikroba minangka salah siji saka telung ancaman paling gedhé kanggo kesehatan.
Nanging apa sejatine tujuan ing kene?
Apa kudu ana panik bakteri?
Lan piye karo antibiotik anyar sing ora tradhisional sing saktenane terapi gen mRNA?
Delengen wawancara ing ngisor iki karo Dr Heiko Schöning lan pengacara Beate Bahner.
Ya, aku nampani sampeyan ing kene ing video iki kaping pisan bebarengan karo Dr Heiko Schöning,
ahli babagan pandemi, serangan lan tindak pidana.
Sawetara sasi kepungkur, aku nelpon Heiko kanthi rada semangat, amarga aku lagi ngrampungake bukuku, "WHO Pandemic Treaty".
Lan banjur aku nemoni soko sing diraguhi, yaiku zat antimikroba.
Lan aku bakal maca telu utawa papat ukara saka bukuku, amarga iki mesthi wis mlebu ing buku, ing sawijining bab cilik:
WHO ngelingake babagan penyakit sing disebabake dening resistensi antibiotik.
Ing kaca 89 buku kula, kacarita: "WHO ngaku wiwit taun 2019 manawa wektu kanggo antibiotik, antiviral, lan obat malaria saya
entek amarga wong-wong wis tahan marang obat-obatan kasebut."
Minangka conto, WHO nyebutake resistensi marang obat tuberkulosis lan ngandhakake yèn saben taun ana 1,6 yuta pasien
sing tilar donya saka 10 yuta wong sing kena penyakit iki.
Ing taun 2017, saben taun ana 600.000 pasien sing tahan marang rifampisin, obat tuberkulosis sing paling
efektif, lan 82% tahan marang obat tuberkulosis liyane.
Minangka asilé, resistensi antibiotik diumumaké déning WHO ing taun 2019 minangka salah siji saka sepuluh ancaman
kesehatan paling gedhé, lan wiwit taun 2022, wis kalebu ing jajaran telu ancaman kesehatan paling gedhé.
Ya, Heiko Schöning sing dikasihi, agen antimikroba utawa resistensi – kowe wis ngerti kabèh bab kuwi.
Iki bisa ditemokake ing Perjanjian Pandemi – sadurunge ana ing Artikel 4G, lan saiki maneh ana ing
versi paling anyar saka Maret 2024 ing Artikel 3H.
Isih ana ing kono. Heiko, iki kabeh bab apa?
Ya, sepisanan, apik ketemu maneh.
Kanggo nyederhanakake, iki serangan saka bakteri tinimbang virus.
Obat antimikroba nyakup bakteri lan pertahanan nglawan bakteri.
Iki biasane dadi bab sing apik, amarga bakteri nyebabake penyakit sing tenan serius,
mula kowe menehi obat sing diarani antibiotik.
Lan obat-obatan iki banjur uga bisa dadi ora efektif.
Iki diarani bakteri dadi "resisten" – iki yaiku resistensi.
Lan AMR, resistensi antimikroba, nuduhaké antibiotik sing ora manèh efektif.
Lan minangka tanggapan, Organisasi Kesehatan Dunia kandha: Iki masalah gedhe, kita kudu nindakake apa-apa babagan iki.
Masalahe mung siji, kabèh iki nduwèni nuansa kriminal.
Panik bakteri lagi disiapake, padha karo panik virus sing wis dilakoni karo Covid-19.
Lan kita bisa mbuktekake iki, langkah demi langkah, kaya sing wis kita lakoni ing buku-buku kita.
Lan saiki, watara setaun sawisé buku-buku kita diterbitaké, kita bisa ndeleng iki kacermin ing dokumen resmi WHO.
Lan kuwi intiné: saiki, ing Oktober 2024, dokumen anyar wis dirilis.
Lan ya, aku mung wae ngirim kuwi ing saluran Telegramku.
Kowe weruh kuwi, lan kuwi carane obrolan iki diwiwiti.
Bener, apik tenan. Mbok menawa kita bisa mung ngangkat buku-buku kita marang kamera.
Iku buku sing metu sawisé bukumu. Bukumu wis ketinggalan, ta?
Ya. Mangga wae ngangkat nganggo kamera kanggo kabeh wong sing durung nduwé lan durung ngerti bab iki.
Ya, pancen ana sing kedadeyan, lan sing paling utama, aku wis nerangake ing bukuku wektu semana, ing sawijining
bab cilik, kaya sing tak kandhakake, kepiye wanié loro-lorone WHO lan EU goroh babagan bebaya sing diduga.
Dadi, Komisi Uni Éropa nulis kaya ngene:
Nimbang yèn cacahing pati saben taun amarga AMR, yaiku resistensi antimikroba, bisa munggah nganti 10 yuta ing saindenging
donya ing taun 2015 yèn kita terus meneng bae, mula cetha kenapa masalah iki dadi fokus utama saka usulan iki.
Lan padha ngaku yèn antarané taun 2016 lan 2020, cacah infeksi amarga resistensi
antimikroba ing Uni Éropa mundhak kanthi signifikan.
Padha tanggung jawab marang 35.000 pati ing saindenging Uni Éropa saben taun.
Ditambah maneh, ana biaya sing dhuwur, nganti €1,5 milyar saben taun mung kanggo sistem kesehatan kita.
Kuwi sing diomongake EU. Apa sing diomongake portal rumah sakit krankenhaus.de?
Miturut Institut Robert Koch, mung ana 2.424 kasus abot MRSA sing dilaporake ing Jerman ing taun 2018.
Dibandhingake karo taun-taun sadurunge, iki nuduhake penurunan infeksi MRSA.
Lan miturut Institut Robert Koch, penurunan iki ora mung katon ing saindenging Jerman, nanging uga ing saindenging Uni Éropa.
Lan apa sing diomongake EU kanthi nakal? Antara taun 2016 lan 2020, cacah infeksi lan pati mundhak kanthi signifikan.
Iku... – kita lagi dibohongi lan ditipu!
Heiko, ganteni! Kowe ngomong apa bab kuwi? Kuwi keterlaluan!
Kanggo cetha: apa sing kedadeyan ing kene pancen Corona 2.0. Mung wektu iki nganggo bakteri lan ora nganggo narasi virus.
Lan padha kepengin medeni kita maneh lan kandha yen ana bakteri sing banget ala, banget ala sing nyebar
lan wis dadi multi-resisten marang antibiotik apik sing wis kita duwé nganti saiki.
Lan aku uga wis nyiapake ing kene.
Ing tanggal 26 September 2024, kepala WHO, Dr Tedros Ghebreyesus, uga ngunggah pesen ing who.int sing kandha yèn Majelis Umum PBB
ing New York wis mutusaké ing taun 2024 kanggo njupuk tindakan radikal nglawan AMR – resistensi antimikroba – kanthi
tembung liya, kanggo njupuk tindakan radikal nglawan bakteri.
Watara siji yuta pati saben taun ing saindenging jagad saiki wis digandhengake karo AMR.
Ya, kuwi pancen persis sing tak gambarke ing bukuku setaun kepungkur.
WHO bakal sejatine nggambaraké AMR minangka teroris anyar.
Ya, dadi kaya ngene, umpama Bin Laden, saiki AMR, bakteri-bakteri iki.
Lan sejatine padha duwe... – ya, carane ngomongé uga kaya ngono, meh militèr.
Dr Tedros Ghebreyesus ngendika yèn saka Gaza nganti Sudan nganti Ukraina, AMR saiki utamané angel diatasi ing mangsa perang.
Ing Gaza, AMR munggah 300 persen mung sajrone demonstrasi taun 2018 lan 2019.
Iku ateges dhèwèké ngomong yèn sanajan demonstrasi uga mbebayani, kanthi nambah 300
persen, telu kaping luwih tahan marang antimikroba.
Dadi, kuwi ateges padha kepengin ngembangake obat anyar.
Ya, lan sing edan yaiku saiki padha wis nerbitake makalah 170 kaca, sawijining rencana sing ing kono padha kandha manawa
rencana anyar yaiku ora bakal maneh nggunakake antibiotik kanggo nglawan bakteri, nanging bakal nggunakake vaksinasi.
Ya, bayangna wae kuwi.
Saiki padha kepengin nyuntik vaksin marang kita nglawan kabèh jinis bakteri, tinimbang ngobati
kita nganggo antibiotik sing nylametaké nyawa.
Nanging Heiko, kowe dhokter.
Apa vaksinasi ora bakal mbantu? Utawa mung omong kosong?
Ya, sakabehe konsep iki pancen banget diraguhi, utawa luwih tepaté, mesthi waé ora kaya ngono.
Lan kanthi alesan pengin ngindhari mutasi bakteri iki, yaiku resistensi-resistensi iki, saiki
padha pengin divaksin kanggo kabeh sing bisa.
Lan makalah 170 kaca iki, sing wis tak tautake ing saluran Telegramku, wis ngemot watara 50 jinis bakteri.
Lan nomer siji yaiku tuberkulosis. Lan iku banget, banget mbebayani.
Amarga apa sing sampeyan sebutake barusan, main-main karo angka iki... padha wis nempatake tuberkulosis,
TB, ing pucuk dhaptar perkara sing arep padha lawan.
Lan angka resmi saiki kandha yèn kasus tuberkulosis wis mudhun kanthi signifikan ing sawetara taun pungkasan
amarga kabèh kasus mau didhelikaké ing sangisoring Covid-19.
Dadi kuwi ateges wong-wong sing biyen mati amarga tuberkulosis saiki mung diklasifikasikake maneh dadi kasus COVID-19.
Nanging kuwi ateges yèn saiki panjenengan mbusak kasus-kasus COVID-19 iki, statistik iki, mula kita
dumadakan nduwé kasus tuberkulosis sing kaping pindho.
Lan kuwi bisa nyebabake panik gedhe.
Lan sing lagi disiapake yaiku saiki padha kepengin nyuntik vaksin marang kita. Kanthi terapi gen mRNA, kanggo luwih cetha.
Dadi ora nganggo antibiotik tradisional, nanging nganggo, lan iki tembung kunci, "antibiotik non-tradisional" – sing saktenane
dudu antibiotik – kanthi terapi gen mRNA, sing diarani vaksinasi.
Heiko, kita loro padha bener – kowe wis nglacak kejahatan farmasi suwé pirang-pirang taun.
Aku nemu kuwi ing pungkasan taun kepungkur.
Mas Heiko sing kinurmatan, kuwi pancen, kaya sing kita bayangake, dadi panganan pambuka pisanan babagan AMR – zat antimikroba,
resistensi – karo rasa panik sing bakal sumebar maneh.
Saiki kita mung wis narik kawigaten marang iki kanthi wawancara awal.
Kita bakal ndeleng dokumen WHO sing kandel 170 kaca babagan topik iki. Lan aku ngajokake ing ngisor iki.
Kita bakal tetep ngawasi iki lan terus ngabari para peserta lan pamirsa sing kasengsem.
Apa sampeyan sarujuk?
Ya, pancen.
Lan aku mung bisa ngajak kabèh pamirsa lan panonton supaya nyebarake kabar iki lan nggoleki informasi
saka buku-buku iki, sing dilindhungi saka sensor.
Amarga rencana iki lagi diluncurake. Iki pancen kelakon, lan milyaran paun lagi dibelanjakake kanggo iki.
Padha terus-terusan kanthi wani tanpa isin. Iki serius! Iki lagi berkembang.
Mula aja mung lungguh lan kesasar karo Gaza, Ukraina, lan liya-liyane, nanging tenanan landhepake narasi iki!
Lan banjur teka. Lan aja mung kaget, waca dhisik!
Ora, lan uga ana perusahaan farmasi sing ana ing endi-endi, kalebu ing Jerman – uga ing Brandenburg lan liya-liyane, uga ing
Rhineland-Palatinate – industri farmasi anyar, lan bangunan anyar sing lagi dibangun ing kene
lan ing saindenging jagad kanthi dhuwit akeh.
Lan sepisan maneh, mung sawetara dina kepungkur ing Berlin, Jerman janji nyumbang meh sak milyar marang WHO.
Jerman wis melu, lan Covid 2.0 bakal diterusaké, lan kita bakal nyoba nyegahé.
Heiko sing kinurmatan, matur nuwun sanget kanggo wektu panjenengan!
Kita bakal terus nyoba! Kita bakal bali!