Fine de septembro 2024, Uragano Helene trairis la sudajn ŝtatojn de Usono, lasante post si neimageblajn scenojn de detruo.
Post kiam ĝi atingis la teron sur la norda marbordo de Florido kun ventrapidecoj ĝis 225 km/h, Helene enprofundiĝis kiel tropika
ŝtormo dum preskaŭ 800 km, transirante kvar ŝtatojn kaj atingante la Apalaĉajn Montojn antaŭ ol la ŝtormo tute malfortiĝis.
Kompare, tio estas proksimume la distanco de Kiel ĝis Munkeno – kvazaŭ la tuta Germanio estus la Ahr-valo.
Florido, Georgio, Norda Karolino, Suda Karolino, Alabamo kaj Tenesio deklaris staton de urĝa situacio.
Miloj da homoj fuĝis al krizŝirmejoj. Pli ol 20 tornadoj estis raportitaj.
En iuj lokoj la akvo atingis ĝis kvin metrojn da alto. En Norda Karolino falis ĝis 750 litrojn da pluvo po kvadrata metro.
Pli ol kvar milionoj da domanaroj estis sen elektro, kaj post semajno ankoraŭ estis almenaŭ du milionoj.
Vojoj en montaraj regionoj estis forlavitaj, kolapsis aŭ estis nepaseblaj pro falintaj arboj.
Domoj estis laŭvorte forlavitaj, tutaj vilaĝoj estis forviŝitaj. Multaj el tiuj lokoj neniam estos rekonstruitaj.
Kun pli ol 230 mortintoj kaj pli ol 600 ankoraŭ malaperintaj, Helene restas unu el la
plej mortigaj uraganoj en la historio de Usono.
"Helene" estis la kvara uragano, kiu trafis Usonon en 2024.
Ĉi tio nun estas la oka uragano de kategorio 4–5 en la lastaj 13 monatoj.
Tiel multaj estis en la antaŭaj 57 jaroj. Ĝi montras, ke ĉi tie estas aparta koncentriĝo.
Post ĉi tiu katastrofo, voĉoj en sociaj retoj pridubas la amplekson kaj vojon de "Helene".
Estas bone konate, ke uraganoj malfortiĝas tuj kiam ili atingas la teron.
Milionoj da homoj atestis ĉi tiun fenomenon du semajnojn poste, kiam Uragano Milton
batis Floridon de la 9-a ĝis la 10-a de oktobro.
Tuj kiam Milton trafis Floridon, ĝi malfortiĝis de kategorio 4 al kategorio 2 post nur ĉirkaŭ 50 km
super la Florida duoninsulo, kiu servis kiel "bremsilo".
Tio levas la demandon, kiel "Helene" povis vojaĝi tiel malproksimen enlanden.
Oni devas mencii ĉi-momente, ke la monta Apalaĉa regiono, la plej malriĉa regiono en Usono,
situas sur la plej granda litiodeponejo de la lando.
Litio estas uzata por fabriki reŝargeblajn bateriojn kaj bateriojn por poŝtelefonoj, elektraj aŭtoj ktp.
En ĉi tiu kunteksto, estas grave scii, ke:
Pasintan someron, Prezidanto Biden subskribis plenuman ordonon, kiu laŭleĝe difinas, ke 50 procentoj de ĉiuj
novaj veturiloj vendotaj ĝis 2030 devas esti elektraj veturiloj funkciigataj per litiaj baterioj.
La ĵus subskribita Leĝo pri Redukto de Inflacio celas instigi enlandajn bateriajn provizoĉenojn.
Impostaj rabatoj por minejoj kaj kreditoj por elektraj aŭtoj kaj reto-stokaj aplikoj estas planitaj, se certa procento
de la baterioj estas fabrikitaj aŭ recikligitaj en Usono.
Enketĵurnalisto Stew Peters diras:
La registaro de Usono kaj ĝiaj partneroj en la krimaj sindikatoj de la centraj bankoj volas gajni milionojn kaj
miliardojn da dolaroj el ĉi tiuj litiaj deponejoj, kiuj troviĝas sub urboj, sub domoj kaj sub lernejoj.
Ili ne havas aliron al ĉi tiuj krom se la tero estas iel tute senarbigita kaj disponebla por minado.
Ne ekzistas pli bona maniero fari tion ol forlavi la tie loĝantajn homojn kaj ĉion, kion
ili posedas, kaj kulpigi tion al klimata ŝanĝo.
Minaj kompanioj nun ankaŭ denove turnas sian atenton al Norda Karolino en la Apalaĉaj Montoj, serĉante profiti de la floranta
merkato de elektraj veturiloj kaj stokado de renovigebla energio.
Ĉu geo-inĝenierado, t.e. vetera manipulado, fakte povus esti implikita ĉi tie?
Unu afero estas certa: ĉiu katastrofo allogas profitŝarkojn, kiuj plenigas siajn poŝojn – foje je tre granda skalo.
Kla.TV jam elsendis plurajn programojn pri ĉi tiu temo, kiel la jenajn: "Ĉu la vetero freneziĝas?"
Pliaj informoj pri ĉi tiu temo ankaŭ troveblas en niaj programoj sub #GeoEngineering en nia retejo Kla.TV.