Werner Altnickel, majstro-televida inĝeniero, memdungita ekde 1974, estas la ricevanto de la
Premio EUROSOLAR de 1997 kaj de aliaj medio-premioj.
Altnickel amplekse traktis la nuklean katastrofon de Ĉernobilo la 26-an de aprilo 1986.
Kla.TV hodiaŭ elsendas dokumentan filmon de Werner Altnickel.
En ĝi li konvinke argumentas, ke la Ĉernobila katastrofo fakte ne povis esti "akcidento"!
Ĉi tiu dokumentado ne temas nur pri historia analizo.
La armilsistemoj uzataj tiutempe prezentas eĉ pli grandan minacon al ni en la nuna drameca tutmonda situacio.
I. Kontestataj deklaroj de Prof. Dr. Edmund Lengfelder
Dum sia esplorado, Werner Altnickel trovis artikolon de Martin Ebner datitan la 31-an de aŭgusto 2003 pri ekskurso kun
ĵurnalistoj al la ekskluda zono de la Ĉernobila nuklea centralo kun prof. d-ro Edmund Lengfelder
de la Otto-Hug-Instituto pri Radiado en Munkeno.
Ni citas el la raporto "Kampara ekskurso kun Geiger-kalkulilo" de Martin Ebner, datita la 31-an de aŭgusto 2003:
Kaj kio estas tiuj gigantaj antenoj, kiuj ne aperas en iuj ajn fotoj de Ĉernobilo, sed
nun videblas per nuda okulo super Pripjat?
La klarigo de Lengfelder: Ĉi tio estas la nefinita respondo al la usona "Stelaj Militoj"-programo, nome du
antenaj muroj, 150 metrojn altaj kaj 600 metrojn longaj.
Dek el ili devis esti starigitaj en cirklo kun diametro de 35 km por sendi altfrekvencajn radiojn en la jonosferon.
La nuklea centralo en Ĉernobilo estis destinita provizi enormajn kvantojn da energio, kun 16 reaktorblokoj planitaj.
"Ĝi estus funkciinta," certas Lengfelder:
Ĉernobilo ne nur provizis plutonion por bomboj, sed mem estis parto de giganta armilo.
II. Evoluigo de milita superarmilo en Sovetunio
La nova teknologio de la rusoj fariĝis konata kiel "Pikdarto".
La termino "pikdarto" devenas de la radiointerferencaj bruoj, kiuj similas la marteladon de pikdarto, kaj kiuj
estis unuafoje malkovritaj de amatora radiooperatoroj.
En 1957 esplorado pri ĉi tiu militara skalara superarmilo en la iama Sovetunio kondukis al grava katastrofo.
Proksime de Kyshtym, proksime de Majak, estis sekreta nuklea "milita esplorinstalaĵo".
Ĉi tiu katastrofo kaŭzis regionajn radiadajn nivelojn centoble pli altajn ol en Ĉernobilo!
Eksa usona armea leŭtenanto-kolonelo Tom Bearden estis analizisto ĉe la Pentagono.
Li estis renoma "specialisto pri skalara teknologio" kaj publikigis la germanlingvan
libron "Skalartechnolgie" (Skala Teknologio).
Li klarigas ĉi tiun katastrofon jene:
"La sovetianoj produktis energian superfluon en sia frua Kyshtym-fiasko."
Tio kaŭzis nuklean eksplodon ĉe proksima instalaĵo por stokado de nuklea rubaĵo!
La radioaktiva falo kontaminis areon de proksimume 1 200 km², kiu ĝis hodiaŭ restas ekstreme kontaminita.
Mi ankaŭ sciis, ke la sovetianoj instalis sekurecajn aparatojn sur ĉiuj siaj skalaj elsendiloj por
protekti kontraŭ krizaj situacioj kiel tiu en Kyshtym .
Ĉi tiuj sekurecaj sistemoj estis desegnitaj por malrapide kaj sekure disipigi energion en la teron dum longa
periodo en kazo de mallonga cirkvito en la elsendiloj.
En sia libro "FER DE LANCE", Bearden plue klarigas:
"La novaj superarmiloj estis evoluigitaj, produktitaj kaj deplojitaj sub la direkto de la KGB."
Ĉar ili estis plej sekretaj, ili neniam estis transdonitaj al la regula rusa armeo!
En 1960, la eksa ĉefministro de Sovetunio, Nikita Ĥruŝĉov, faris la jenan deklaron al ĝia prezidio pri estontaj skalarmiloj:
"Ni havas novan armilon – en la portofolio de niaj sciencistoj, tiel diri."
Tiel potenca, ke se ĝi estus uzata sen limigo, ĝi forigus ĉian vivon sur la Tero.
III. Milita superarmilo povas manipuli la veteron!
Jam en 1962, la eksa usona prezidanto Lyndon B. Johnson diris: "Kiu ajn kontrolos la veteron, tiu kontrolos la mondon."
La Eŭropa Parlamento ankaŭ konfirmas la ekziston de tiaj danĝeraj veterarmiloj en raporto datita la 14-an de januaro
1999 titolita "HAARP – armilsistemo influanta la klimaton"!
IV. Provokoj regi la militan superarmilon
En 1976/77, la UN-ENMOD-Konvencio estis adoptita por malhelpi la uzon de mediaj armilsistemoj.
Jen eltiraĵo el la "ENMOD-Konvencio", Aneksaĵo 2:
"La jenaj ekzemploj ilustras la eblecojn, kiujn eblas krei per uzado de teknikoj de media manipulado:"
Tertremoj, cunamoj, perturbo de la ekologia ekvilibro de regiono, ŝanĝoj en veterpadronoj (nuboj, precipitaĵoj, ciklonoj kaj
tornadoj), ŝanĝoj en klimattendencoj kaj oceanaj kurentoj, ŝanĝoj en la stato de la ozona tavolo kaj de la jonosfero.
Eksa usona ministro pri defendo, d-ro William Cohen, konfirmis la ekziston de ĉi tiuj armiloj de amasa detruo la
28-an de aprilo 1997 ĉe "konferenco pri terorismo" en Ateno:
"Aliaj eĉ okupiĝas pri speco de ekoterrorismo, ŝanĝante la klimaton, kreante tertremojn,
malfermante vulkanojn per la uzo de elektromagnetaj ondoj."
Ĝi estas reala, kaj tial ni devas intensigi niajn kontraŭterorismajn klopodojn!
V. La plej sekreta fono de la katastrofo de la Ĉernobila reaktoro
Leŭtenanto-kolonelo Bearden skribis en sia libro "FER DE LANCE", publikigita en sia dua eldono en 2002, ke li samtempe
estis rekte implikita en la katastrofo de la nuklea centralo!
El usona militperspektivo, li en ĉi tiu libro detale priskribas la skalaran elektromagnetan
militteknologion, kiu kaŭzis la nuklean katastrofon.
Ni citas eltiraĵojn el lia libro, komencante je paĝo 129:
"En aprilo 1986 la 'KGB-interferometraj elsendiloj' komencis akumuli elektromagnetan energion, kiu forte estis
induktita en la flankojn de la 'San-Andreas-faŭlto', kiu kuras tra Los-Anĝeleso kaj ĝis San-Francisko."
Ili uzis la "internon" de la Woodpecker-radioj kiel "superaŭtovojojn" por siaj longitudaj ondoj kaj interferometrio.
Du faskovoj estis uzataj de la sovetianoj.
Unu venis de la nordo tra la regiono de la Norda Poluso kaj la glacimontoj ĝis la celo
– kaj unu venis de la oriento al la celareo.
La sovetianoj kreis tre grandan tertremon – fakte ili produktis tutan serion da tiaj tertremoj laŭ la tuta
San-Andreas-faŭlto, kun fortaj posttertremoj post kiam la ĉefa tertremo kaŭzis teruran detruon.
Mallonge: ili preparis la "unu grandan tertremon", kiun ĉiuj tiel longe atendis kaj timis.
VI. La usona respondo al la atako de la rusa pikdoko
Ni daŭre citas el la libro de Tom Bearden:
"Privata grupo kontaktis min."
Ili diris, ke ili povus malŝalti unu el la elsendiloj per generado de potenca, enorma "faz-konjugita replika signala pulso",
kiu rekte reirus en la elsendilon kaj katastrofe "bruligus ĝin".
Fakte ŝajnis, ke la tuta "Andreas Graben-Zono" estis stimulota laŭ sia tuta longo per depono de troa energio.
En ĉi tiu kazo, la indukto de asignita kalifornia tertremo ĵus komenciĝis kaj havis magnitudon sen komparebla precedenco.
Se ĉi tiu evento aŭ ĉi tiuj eventoj okazus, la perdo de usonaj vivoj kaj posedaĵoj estus imponiga.
"La alt-riska faktoro"
La demando, kiun la grupo prezentis al mi, prezentis tre malfacilan decidon.
Tiaj grandegaj sovetiaj interferometraj faskoj, post kiam ili estas starigitaj, enhavas
enorman longitudan energion de elektromagneta ondo.
Se soveta elsendilo troviĝus proksime de nukleaj instalaĵoj kaj tuj mallongiĝus pro fandado, la tuta
"potenciala energio" tuj enfluus rekte en la teron.
En la okazo de tia katastrofa fiasko de la transsendilo, enorma potenca "longitudina
ondimpulso" disvastiĝus en ĉiujn direktojn ĉirkaŭ la Tero.
La unua nuklea materialo, kiun la pulso trafas, subite kaj tre perforte disiĝus.
Se la transsendilo estus lokita nur kelkajn kilometrojn for de unu aŭ pluraj interkontinentaj misilsiteloj, povus rezulti
la plena eksplodo de ĉirkaŭ 30 aŭ 40 megatonaj nukleaj kapoj.
Malpura kaj pli malpura...
La rezulta radioaktiva falo kaj kontaminado estus masivaj, disvastiĝante tra la tuta mondo kaj eble
mortigante milionojn da homoj dum la venontaj jaroj.
Nukleaj reaktoroj estus ĉe simila risko.
Tuja fuzio de ĉiuj fuziebla materialoj en unu el ili estigus gigantan nuklean eksplodon.
Tio starigus novan precedencon.
Tio estis la "alt-riska faktoro".
La "malalt-riska faktoro"
Mi sciis, ke post ilia frua malsukceso de la Kyshtym-transsendilo, la sovetianoj produktis EMP-fulmon en
multe pli malgranda mezuro, kaj tiu fulmo kaŭzis nuklean eksplodon ĉe proksima instalaĵo por stokado de nuklea rubaĵo.
Mi ankaŭ sciis, ke la sovetianoj instalis sekurecajn sistemojn en Kyshtym por tia malsukceso en
ĉiuj siaj skalaj "interferometraj elsendiloj".
Se la sekurecaj aparatoj tenos en kazo de subita mallonga cirkvito en la sendilo, ili povus konservi la "longitudajn
elektromagnetajn ondajn faskojn" kaj potencialojn sufiĉe longe por malrapide kaj sekure
disipigi la energion en la teron dum longa periodo.
Tio estis la "malalt-riska faktoro".
VII. La vera kaŭzo de la Ĉernobila katastrofo
En sia libro Bearden detale priskribas kiel la reaktora katastrofo fakte estis ekigita:
"La grupo dankis min, diris, ke ili pafos, kaj ili pendigis la telefonon."
Ili pafis la 25-an de aprilo 1986, ĝuste kiel ili promesis, kaj detruis unu el la transsendiloj de la KGB – ŝajne
kelkajn kilometrojn for de la nukleaj reaktoroj de Ĉernobilo.
Kiam la transsendinstalaĵo estis detruita, la sekurecaj aparatoj ekfunkciis, kaptis la altan radiadpotencialon kaj tenis ĝin
dum proksimume 24 horoj, graduale kaj malrapide elŝargante la intensan radiadenergion en la grundon – dum la tuta periodo.
Poste, la 26-an de aprilo 1986, la sekurecaj sistemoj finfine malsukcesis kaj okazis multe pli malforta "longitudina
ondo-renversiĝo" ol okazus pli frue sen la sekurecaj sistemoj.
La disvastiĝantaj longitudaj ondoj en la tero trafis la reaktoron en Ĉernobilo, plej proksiman al la longitudaj
ondoj, sekundojn antaŭ ol la tertremo estis induktita en la tero kiam la longitudaj ondoj alvenis.
Parto de la uranio en la reaktorkerno tuj disiĝis, elĵetiĝis el la ujo-strukturo kaj elspuĝis radioaktivan materialon.
Nuklea falo disvastiĝis tra preskaŭ la tuta Eŭropo.
VIII. Rusaj sciencistoj refutas la oficialan Ĉernobilan rakonton!
Eĉ post pli ol 38 jaroj, la tiel nomataj ĉefaj amaskomunikiloj malmulte kontribuis al
malkovrado de la vero pri la Ĉernobila katastrofo.
Tamen eĉ la tiel nomataj ĉefaj amaskomunikiloj estas devigitaj de tempo al tempo malkaŝi partajn verojn.
Unu tia ekzemplo estas dokumenta filmo de NDR-ARTE el 1998 titolita "La vera kialo de Ĉernobilo?"
Ĉar ĉi tiu dokumenta filmo enhavas valorajn originalajn filmaĵojn de la ruinoj en Ĉernobilo, kiuj povas fari
gravan kontribuon al establado de la vero, ni nun montros eltiraĵojn el ĉi tiu dokumenta filmo.
La fonaj esplorinformoj provizitaj de Werner Altnickel klarigas la realajn eventojn en Ĉernobilo tre kredinde:
ARTE prezentisto: En julio 1986, du monatojn post la terura katastrofo ĉe la nuklea centralo de
Ĉernobilo, la KGB eldonis liston de plej sekretaj instrukcioj.
Supre de la listo estis: "La efektiva kaŭzo de la plej malbona kazo neniam devas esti malkaŝita."
Sed unu viro tamen volis ekscii la veron.
La nuklea fizikisto Konstantin Pavlovich Checherov.
Tial li daŭre grimpis en la ruinojn, eĉ sub la sarkofagon, kiu nun ĉirkaŭas la detruitan reaktoron numero 4.
Tiel farante, li trovis strangajn spurojn de la akcidento, kiuj ne kongruis kun la
klarigoj, kiujn oni tiutempe donis al la mondo.
Ĉeĉerov, nuklea fizikisto, Moskvo: Ni supreniris en la reaktorŝafton kaj rampis plu en la respektivan kontrolĉambron
super la reaktoro, eĉ en la ĉambrojn sub la reaktoro.
Ni faris fotojn kaj filmetojn, kolektis centojn da specimenoj kaj, mi dirus, faris milojn da mezuroj.
Nur tiam ni malrapide komencis ekkompreni, kio fakte okazis al Bloko 4.
Kaj subite fariĝis klare al ni, ke la oficialaj klarigoj de 1986 tute ne kongruis kun tio, kion ni vidis antaŭ ni.
ARTE prezentisto: Samtempe, en julio 1986, la KGB transdonis al alt-rangaj politikistoj kaj
ŝtatoficistoj sekretan liston kun klaraj instrukcioj.
Checherov: Ĉi tiu listo fakte estis kreita en sufiĉe stranga maniero, tute simple de la sekreta
servo, la KGB. Tio estis nekutima. Politika decido.
La listo estis publikigita kaj ĉiuj administraj dungitoj devis observi ĝin.
Artikolo 1 en la listo: "Ĉiuj informoj malkaŝantaj la verajn kaŭzojn de la reaktora katastrofo estas strikte konfidencaj."
Do ĉiuj oficialaj deklaroj finfine estis malveraj, ĉar ili ne estis sekretaj. Tre strange.
ARTE prezentisto: ...la nuklea centralo Ĉernobilo estis konstruita en areo, kiu ĝenerale estis konsiderata geologie stabila.
Feliks Aptekajew, sismologo, Ukrainio: Kontraŭuloj de la tertrema teorio asertis, ke tertremoj ĉi tie ne povus okazi,
ĉar tia antikva geologia plato-strukturo, kia troviĝas en ĉi tiu areo, simple ne permesas tertremojn.
ARTE-prezentisto: La seismologia stacio fakte registris nur malfortan, lokan tremon. ARTE-prezentisto:
1990: Dokumento el Kievo enhavas 20 atestojn de okulvidantoj, raportojn de dungitoj de
la elektrocentralo, kiuj deĵoris tiun nokton.
Ili atestis: "La tero skuis antaŭ ol la katastrofo frapis."
La tertremo de magnitudo 2, kiun detektis seismologoj kaj konfirmis multaj
okulviduloj, okazis nur sekundojn antaŭ la katastrofo.
La dokumentario de NDR-ARTE ne donas kontentigan respondon pri ĉi tiu tertremo.
Tamen la klarigoj de leŭtenanto-kolonelo Bearden nun donas konkludan klarigon.
Pro la geologiaj kondiĉoj, ĉi tio ne povis esti natura tertremo, sed estis kaŭzita de la uzo de la
sekretaj elektromagnetaj armiloj priskribitaj supre!
Ĝi estis aktivigita en la momento kiam la sekurecaj antaŭzorgoj malsukcesis, kaŭzante ke la enorma resta
energio subite kaj nekontroleble elŝutiĝis en la teron.
Nur sekundojn poste okazis eksplodo ĉe la nuklea centralo.
Tamen la impresio donita de la Arte-dokumentario, ke la tertremo povus esti estiginta la katastrofon, estas pruveble malvera.
Germanaj sciencistoj en la studo pri la nuklea centralo BIBLIS-B provizis sciencajn pruvojn, ke por okazi
nuklea urania fandiĝo necesas almenaŭ proksimume 30 minutoj.
Tial la dokumenta filmo Arte finfine povas esti klarigita nur per la deklaroj de Tom Bearden, ke la nuklea katastrofo de
Ĉernobilo estis kaŭzita de militeca skalara elektromagneta interŝanĝo de batoj inter la KGB de Sovetunio kaj Usono.
ARTE: Prezentisto: Sed ĉi tiuj interesaj deklaroj neniam estis konsiderataj:
Checherov: Mi aŭdis tondran bruon; plato falis de la plafono.
La planko skuis, la lumoj estingiĝis, kaj la krizlumo ekbrulis.
. Tra la truo en la tegmento mi povis vidi brilon, ne fajron, ion alian.
La muroj en la kontrolĉambro komencis tremi, same kiel la plafono kaj la planko.
Post kelkaj sekundoj, dua eksplodo.
Iom pli malforta, sed estis strange, kiel ĉio diseriĝis.
Kolora brilo, kiu ŝutiĝis supren ĝis alteco de cent metroj.
ARTE prezentisto: La atestaĵoj de okulvidantoj kaj la trovoj de Ĉeĉerov klare montras unu aferon:
La klarigo publikigita de la sovetiaj aŭtoritatoj en 1986 estis malĝusta.
Denove kaj denove oni faras tute surprizajn observojn.
Checherov: Do, ekzemple, oni esperis, ke la grafita ŝelo kaj la kerno de la reaktoro restis
sendifektaj – sed nenio tia, estis nur vasta truo.
Oni supozis, ke la ringforma biosekureca ujo ĉirkaŭ la reaktoro estis detruita aŭ almenaŭ
grave damaĝita – sed tio ankaŭ estis malĝusta.
Ĝi estis preskaŭ netuŝita, kun nur malgrandaj damaĝoj.
Granda parto de ĝia surfaco, precipe interne, eĉ ankoraŭ havis sian farbon netuŝitan.
Werner Altnickel: Ĉio okazis en kelkaj sekundoj. Kiam la EMP-energia enigo subite aktivigis la uranion kaj elĵetis ĝin.
En normala fandiĝo ĝi estus multe pli malrapida kaj la farbo en la ujo certe forbrulus.
Ĝi okazis tiel rapide, ke la termika inercio de la biosekureca ujo verŝajne eĉ protektis la farbon interne kontraŭ brulado.
Checherov: Ili atendis, ke eksplodo en la reaktora ŝafto disŝiros ĉion – sed nenio estis disŝirita.
Por tiu celo, multaj el la subteniloj uzataj por stabiligi la grafitan ĉapon simple fandiĝis kaj forbrulis.
Kaj kiam oni rigardis pli atente ĉi tiujn fanditajn partojn, evidentiĝis, ke ĉi tie funkciis tre stranga varmo-efiko.
Kvazaŭ el veldotorĉo, kiu brultravis la tubojn.
Jes, la tuboj aspektas kvazaŭ ili estus fortranĉitaj per iu speco de veldmaŝino aŭ plasma torĉo.
Werner Altnickel La tuboj, kiuj ŝajnas esti detruitaj per plasma torĉo, povas esti definitive klarigitaj nur per la kreita
plasmo, per la enorma skalara elektromagneta energio, kiun la malsukcesintaj sekurecaj terkonektaj sistemoj ne plu kaptis.
ARTE prezentisto: 1:23:35: La tertremo komenciĝas.
Laŭta kraŝo kaj la kvara bloko skuiĝas.
1:23:40: La respondeca dungito rimarkas la tremon kaj premigas la krizŝaltilon. La vibradoj pliiĝas.
La unua potenca bato, vertikalaj subtenoj svingiĝas tien kaj reen.
Plafonaj kaheloj falas. Denove, la brilo de lumo.
La fenestroj eksplodas en la maŝinejo.
Perforta tremo kaj la reaktoro eksplodas.
Vladimir Strachov, Instituto de Geofiziko, Moskvo: Sed estas unu obstaklo:
Laŭ la versio de Ĉeĉerov, la situacio en la reaktoro devus eskaladi ene de 15–20 sekundoj ĝis la punkto de eksplodo.
Checherov: Bloko 4 prezentas la jenan bildon:
La fandita metalo fluadis sur la planko, trafis obstaklon, ŝprucis supren kaj solidiĝis en formo simila al grapfrukto.
Vi ankoraŭ povas vidi tion hodiaŭ, kaj kompreneble ni filmis ĝin.
Oni povas taksi, ke la fandita metalo fluadis je rapido de proksimume 5 m/s.
Do ne malrapida aŭ viskoza.
Kvin metroj po sekundo, tio estas tre rapida.
La fandita metalo vojaĝis maksimume 50 metrojn de la reaktoro.
La metalo fluadis dum ĉirkaŭ dek sekundoj. Poste ĝi solidiĝis.
Ofte en vertikala pozicio, t.e. dum ĝi fluadis malsupren.
Do eĉ ne estis sufiĉe da tempo por ke ĝi fluu sur la plankon kaj tie solidiĝu.
W. Strachow: Aldone al tio estas la fakto, ke homoj grimpis ĉirkaŭe en la detruita reaktoro.
Kompreneble oni pensis, ke la radiada intenseco tie devas esti enorma, ĉar la radioaktiva
materialo venis el la reaktoro kaj fluĝis tien.
Nun montriĝas, ke la radiado tie fakte ne estas tiel forta.
Kompreneble, la homoj surmetis protektajn kombinezojn por la ekspedicio en la ruinojn de la reaktoro.
Sed tamen estas tre surprize, ke neniu el ili mortis.
Ŝajne neniu eĉ grave malsaniĝis.
Tio estas interesa.
Ŝajne preskaŭ neniu radioaktiva materialo el la reaktoro trovis sian vojon en la konstruaĵon.
Eĉ ne en libera falo malsupren.
Ĉio okazis simple tro rapide.
Noto de Werner Altnickel: La rapida, mallongdaŭra fluomovado kaj subita solidiĝo de la fandaĵo priskribita supre havas
sencon, kiam oni konscias, ke la ekstera EMP-energia enigo en la uranion estis perforta kaj daŭris nur kelkajn sekundojn.
Tio signifas: perfortan kaj rapidan aktivigon de la uraniaj atomkernoj kaj varman, maldikan fandiĝon kun rapida fluvelocito
kaj rapidan solidiĝon en la mezo de la fluo, kiam la induktita EMP-energio disiĝas kaj la
ekstere nutrata elektromagneta fajro estingiĝas.
Laŭ oficialaj KGB-listoj, oni diras, ke nur 4% de la enhavo de la reaktoro eskapis, dum 96% ankoraŭ restas en la ruinoj.
Fakte, verŝajne estas inverse. Preskaŭ ĉio elflugis kaj la reaktoro estas preskaŭ malplena.
Tion ankaŭ konfirmas sciencistoj.
La fandita materialo, kiu elfluis kaj dum mallonga tempo sub la reaktora ujo fariĝis ekstreme varma, devas esti konsistinta
ĉefe el la tega metalo, ekzemple cirkonio por la uranio.
La uranio, aktivigita per ekstera energio, ŝprucis supren en la malferman aeron kiel kanonpafo.
Ĉar preskaŭ neniu aktivigita uranio likis al la fundo kaj preskaŭ neniu radiado estis
mezurebla, homoj povis malsuprengrimpi sen morti.
Kiam la sovetianoj rimarkis, ke ilia instalaĵo estis pafata – de la usona flanko – ili sukcesis deturni la
energion, kiu tiam reflektiĝis reen en la teron dum 24 horoj.
Sed post 24 horoj, ĉi tiuj tre terigaj sistemoj kun stokadinstalaĵoj ne sukcesis reteni ĉi tiujn enormajn energiojn.
Kaj kiam vi konsideras, ke nur la restaĵo, kiu restis, kvankam ili jam deturnis ĝin dum 24 horoj, sukcesis eksplodigi nuklean
centralon, vi povas imagi, kio okazus, se, ekzemple, ili ne havus tian retenan sistemon – tio estas, subteran
deturnan sistemon por plena energio, kiu poste revenas.
Tiam ili ĉiuj eksplodus.
IX. La signifo de la Ĉernobila revelacio konsiderante la aktualan dramecan mondan situacion
La skalaj superarmiloj priskribitaj estis plue evoluigitaj de la militistaro kaj de la sekretaj servoj ekde la
Ĉernobila katastrofo antaŭ preskaŭ 40 jaroj kaj tial certe estas hodiaŭ eĉ pli danĝeraj.
Ĉi tiu malkaŝo pri Ĉernobilo tial levas multajn seriozajn demandojn, precipe
konsiderante la nunan dramecan tutmondan situacion:
1. Ĉu la aktualaj klimŝanĝoj kaj veterfenomenoj, kiel ekstrema sekeco, inundoj, tornadoj kaj eĉ tertremoj ktp., kiel
konfirmite en la UN-ENMOD-Konvencio, estas rekte rilataj al ĉi tiuj sekretaj militaj superarmaj sistemoj?
2. Ĉu la nuna CO2-timo-kampanjo estas nur tutmonde organizita distra taktiko por ebligi, ke ĉi tiuj veterarmilaj
sistemoj daŭre estu uzataj sen rimarki de la publiko?
3. Ĉu nukleaj centraloj estas tiktaka tempobombo, ĉar ili povas esti atakitaj iam ajn de ĉi tiuj sekretaj armilsistemoj?
4. Konsiderante la eskaladon de aktualaj krizfokusoj tra la mondo, ĉu ĉi tiuj sekretaj armilteknologioj
prezentas eĉ pli grandan minacon ol nukleaj armiloj?
Karaj spektantoj, La tempo de klerigo de veramantoj venis!
Tial bonvolu helpi disvastigi la informon pri ĉi tiu dokumentado per ĉiuj eblaj manieroj.
Kunhavigu ĉi tiun pensigan videon en sociaj retoj kiel Facebook, TikTok, Twitter, Telegram, Instagram, aŭ eĉ retpoŝte.
Ni ankaŭ disponigas mallongajn eltiraĵojn el la programo por elŝuto en nia blua informkesto ĉe www.kla.tv.
Nur per via aktiva disvastigo eblas haltigi krimulojn, kiuj ankoraŭ sekrete kaj nedetekte uzas ĉi tiujn armilojn!