Вернер Алтникел, мајстор телевизиски инженер кој е самовработен од 1974 година, е добитник на Наградата EUROSOLAR за
1997 година и на други награди за заштита на животната средина.
Алтникел обширно се занимаваше со Чернобилската нуклеарна катастрофа од 26 април 1986 година.
Кла.ТВ денес емитува документарен филм од Вернер Алтникел.
Во него тој убедливо тврди дека Чернобилската катастрофа всушност не можела да биде "несреќа"!
Оваа документација не е само за историска анализа.
Оружените системи што се користеа во тоа време претставуваат уште поголема закана за нас
во сегашната драматична глобална ситуација.
I. Контроверзни изјави на проф. д-р Едмунд Ленгфелдер
За време на своето истражување, Вернер Алтникел наиде на статија од Мартин Ебнер од 31 август 2003 година за екскурзија со
новинари во исклучената зона на Чернобилската нуклеарна централа со проф. д-р Едмунд Ленгфелдер
од Институтот за радијација "Ото Хуг" во Минхен.
Цитираме од извештајот "Излет во природа со Гејгер-бројач" од Мартин Ебнер, датирано на 31 август 2003 година:
И што се тие огромни антени, кои не се познати од ниту една фотографија од Чернобил, но
сега можат да се видат со голо око над Припјат?
Објаснувањето на Ленгфелдер: Ова е недовршениот одговор на американската програма "Ѕвездени војни", имено
два ѕида со антени високи 150 метри и долги 600 метри.
Десет од нив требаше да се постават во круг со дијаметар од 35 км за да испратат високоенергетски зраци во јоносферата.
Јадерната електрана беше наменета да обезбеди огромни количини енергија, со планирани 16 реакторски блока.
"Ќе успееше", е сигурен Ленгфелдер:
Чернобил не само што обезбедуваше плутониум за бомби, туку и самиот беше дел од огромно оружје.
II. Развој на воено супероружје во Советскиот Сојуз
Новата технологија на Русите стана позната како "Дрвосечач".
Терминот "дрвосечач" потекнува од радио-интерференциите што звучеа како чукањето на дрвосечач, а
кои првпат ги открија аматерските радиооператори.
Во 1957 година, истражувањето на ова воено скаларно супероружје во поранешниот СССР доведе до голема катастрофа.
Во близина на Киштым, близу до Мајак, имаше таен нуклеарен "војно-истражувачки објект".
Оваа катастрофа предизвика регионални нивоа на радијација сто пати повисоки отколку во Чернобил!
Поранешниот потполковник во Армијата на САД Том Бирден беше аналитичар во Пентагон.
Тој беше познат "специјалист за скаларна технологија" и ја објави книгата на германски
јазик "Skalartechnolgie" (Скаларна технологија).
Тој ја објаснува оваа катастрофа вака:
"Советите предизвикаа прелевање на енергија при нивниот рани Киштымски дефект."
Ова предизвика нуклеарна експлозија во блиската постројка за складирање на нуклеарен отпад!
Радиоактивниот талог загади област од приближно 1.200 км², која и до денес останува исклучително загадена.
Јас исто така знаев дека Советите имаа инсталирано безбедносни уреди на сите свои скаларни предаватели
за заштита од вонредни ситуации како онаа во Киштым .
Овие безбедносни системи беа дизајнирани да ја распрснуваат енергијата во земјата бавно и безбедно во текот на подолг
временски период во случај на краток спој во предавателите.
Во својата книга "Фер де Ланс", Бирден продолжува да објаснува:
"Новите супероружја беа развиени, произведени и распоредени под раководство на КГБ.
Бидејќи беа строго доверливи, тие никогаш не беа предадени на редовната руска армија!
Во 1960 година, поранешниот претседател на Советот на министри на Советскиот Сојуз, Никита Хрушчов, ја даде следната
изјава пред Президиумот во врска со идните скаларни оружја:
"Имаме ново оружје – во портфолиото на нашите научници, така да се каже."
Толку моќно што, ако се користи без ограничување, би го уништило целиот живот на Земјата.
III. Военото супероружје може да манипулира со времето!
Уште во 1962 година, поранешниот претседател на САД Линдон Б. Џонсон рече: "Кој ја контролира
временската прогноза, ќе го контролира светот."
Европскиот парламент исто така ја потврдува постоењето на такви опасни временски оружја во извештај од 14 јануари 1999 година
насловен "HAARP – систем на оружје што ја менува климата"!
IV. Обиди за контрола на военото супероружје
Во 1976/77 година беше усвоена Конвенцијата на ОН-ЕНМОД за спречување на употребата на
системи за воено дејствување врз животната средина.
Еве извадок од Конвенцијата ENMOD, Анекс 2:
"Следните примери ги илустрираат можностите што можат да се создадат со користење на техники за манипулација на околината:
Земјотреси, цунами, нарушување на еколошката рамнотежа на регионот, промени во временските шеми (облаци, врнежи,
циклони и торнада), промени во климатските шеми и океанските струи, промени во состојбата на озонскиот слој и јоносферата.
Поранешниот американски секретар за одбрана д-р Вилијам Коен го потврди постоењето на овие оружја за масовно уништување на
28 април 1997 година на "конференција за тероризам" во Атина:
"Другите дури се занимаваат со еден вид еко-тероризам, менуваат ја климата, создаваат земјотреси,
отвораат вулкани преку употреба на електромагнетни бранови."
Тоа е вистинско, и затоа мораме да ги интензивираме нашите "антитерористички напори"!
V. Тајната позадина на катастрофата со Чернобилскиот реактор
Полковник-адјутант Бирден напиша во својата книга "FER DE LANCE", објавена во второто издание во 2002 година, дека тој бил директно
вклучен во катастрофата на нуклеарната електрана во исто време!
Од воена перспектива на САД, тој во оваа книга детално ја опишува скаларната технологија за
електромагнетно војување што предизвика нуклеарна катастрофа.
Цитираме извадоци од неговата книга почнувајќи од страница 129:
"Во април 1986 година, "КГБ интерферометриските предаватели" почнаа да создаваат електромагнетно поле, кое силно се
индуцираше во страните на "Сан Андреасскиот расед", кој минува низ Лос Анџелес и се протега сè до Сан Франциско.
Тие го искористија "внатрешниот дел" на гредите-дрвосечачи како "супер-автопати" за нивните должински бранови и интерферометрија.
Советите користеа два патеки на зракот.
Еден дојде од север преку регионот на Северниот пол и ледените санти до целта – а еден дојде од исток до целната област.
Советите предизвикаа многу голем земјотрес – всушност, тие предизвикаа цела низа такви земјотреси долж целата
раседна линија Сан Андреас, со силни последични потреси откако главниот земјотрес предизвика ужасно разурнување.
Накратко: тие го подготвија "еден голем земјотрес" што сите толку долго го очекуваа и го стравуваа.
VI. Одговорот на САД на рускиот Дрвосечачки напад
Продолжуваме да цитираме од книгата на Том Бирден:
"Приватна група ме контактираше."
Тие изјавија дека можат да го исклучат еден од предавателите со создавање моќен, огромен "фазно-конјугиран
репликатен сигнал-пулс" кој директно ќе се врати во предавателот и катастрофално ќе го "изгори".
Всушност, се покажа дека целата "Андреас Грабен зона" треба да се стимулира по целата
своја должина со депонирање на вишок енергија.
Во овој случај, индуцирањето на назначениот калифорниски земјотрес штотуку започна и беше со магнитуда без споредлив преседан.
Ако овој настан или овие настани би се случиле, загубата на американски животи и имот би била огромна.
"Високиот ризик-фактор"
Прашањето што ми го постави групата претставуваше многу тешка одлука.
Такви големи советски интерферометриски зраци, штом ќе се воспостават, содржат огромна
должинска енергија на електромагнетното поле.
Ако советски предавател се наоѓаше во близина на нуклеарни објекти и веднаш би бил кратоклучен поради топење, целата
"потенцијална енергија" би се истурила директно во земјата.
Во случај на таков катастрофален дефект на предавател, огромно моќен "лунгвитален брански
импулс" би се ширел во сите правци околу Земјата.
Првиот нуклеарен материјал што ќе го погоди пулсот ќе се подели нагло и многу насилно.
Ако предавачот беше лоциран само неколку километри од еден или повеќе "меѓуконтинентални ракетни полигони",
целосната експлозија би можела да резултира со околу 30 или 40 "мегатонски нуклеарни боеви глави".
Мрсно и по-мрсно...
Последичната радиоактивна прашина и контаминација би биле огромни, ширејќи се низ целиот свет и
потенцијално убивајќи милиони луѓе во наредните години.
Нуклеарните реактори би биле изложени на сличен ризик.
Непосредна фисија на целиот фисилен материјал во еден од нив би предизвикала огромна нуклеарна експлозија.
Ова би поставило нов преседан.
Тоа беше "високиот ризик-фактор".
"фактор на низок ризик"
Знаев дека по нивниот ранен неуспех на Киштјумскиот предавател, Советите предизвикаа EMP-импулс многу помал обем,
и тој импулс предизвика нуклеарна експлозија во блиската постројка за складирање на нуклеарен отпад.
Јас исто така знаев дека Советите имаа инсталирано безбедносни системи во Киштым во случај на такви дефекти
во сите нивни скаларни "интерферометриски предаватели".
Ако безбедносните уреди издржат при ненадеен краток спој во предавателот, тие би можеле да ги одржат "должинските ЕМ-зраци"
и потенцијалите доволно долго за да ја дисипираат енергијата бавно и безбедно во земјата во текот на подолг временски период.
Тоа беше "низок фактор на ризик".
VII. Вистинската причина за Чернобилската катастрофа
Во својата книга, Бирден детално опишува како всушност беше предизвикана реакторската катастрофа:
Групата ми се заблагодари, изјави дека ќе ме отпуштат и го спуштија телефонот.
Тие пукаа на 25 април 1986 година, токму како што ветија, и уништија еден од предавателите на КГБ – очигледно
неколку километри од нуклеарните реактори во Чернобил.
Кога објектот за пренос беше уништен, безбедносните уреди се активираа, го заробија високиот радијациски потенцијал и го
задржаа приближно 24 часа, постепено и бавно ослободувајќи ја интензивната радијациска
енергија во земјата – во текот на целиот период.
Потоа, на 26 април 1986 година, безбедносните системи конечно откажаа и се случи многу послаб "превртување од должински бран"
отколку што би се случило порано без безбедносните системи.
Секунди пред да настане земјотрес, се ширеа должинските бранови во земјата и удрија во јадрото на реакторот во
Чернобил, најблиску до должинските бранови, кога тие пристигнаа.
Дел од ураниумот погоден во јадрото на реакторот веднаш се распадна, излета од структурата
на контејнерот и исфрли радиоактивен материјал.
Радиоактивните отлози се проширија низ речиси цела Европа.
VIII. Руски научници го побиваат официјалниот Чернобилски наратив!
Дури и по повеќе од 38 години, таканаречените мејнстрим медиуми малку придонесоа за
откривање на вистината за Чернобилската катастрофа.
Сепак, дури и таканаречените мейнстрим медиуми се принудени одвреме-навреме да откриваат делумни вистини.
Еден таков пример е документарец на NDR-ARTE од 1998 година со наслов: "Вистинската причина за Чернобил?"
Бидејќи овој документарец содржи вредни оригинални снимки од рушевините во Чернобил, кои можат да дадат
важен придонес во откривањето на вистината, сега ќе прикажеме исечоци од овој документарец.
Информациите од истражувањето на позадината, обезбедени од Вернер Алтникел, ги објаснуваат
вистинските настани во Чернобил на многу веродостоен начин:
Водител на ARTE: Во јули 1986 година, два месеци по страшната катастрофа во нуклеарната електрана
Чернобил, КГБ издаде список со строго доверливи упатства.
На врвот на листата беше: "Вистинската причина за најлошото сценарио никогаш не смее да се открие."
Но еден човек сепак сакаше да ја дознае вистината.
Нуклеарниот физичар Константин Павлович Чечеров.
Затоа тој продолжи да се искачува во рушевините, дури и под саркофагот што сега го опкружува уништениот реактор бр. 4.
При тоа, тој најде чудни траги од несреќата кои не се совпаѓаа со објаснувањата што тогаш му беа дадени на светот.
Чечеров, нуклеарен физичар, Москва: Се искачивме во шахтата на реакторот и ползевме понатаму во соодветната контролна
соба над реакторот, дури и во просториите под реакторот.
Фотографиравме и снимавме видеа, собравме стотици примероци и, би рекол, извршивме илјадници мерења.
Само тогаш полека почнавме да сфаќаме што навистина се случило со Блок 4.
И одеднаш ни стана јасно дека официјалните објаснувања од 1986 година воопшто не се совпаѓаа со она што го гледавме пред нас.
Презентер на ARTE: Во исто време, во јули 1986 година, КГБ им предаде на високорангирани
политичари и функционери таен список со јасни упатства.
Чечеров: Овој список всушност беше создаден на прилично чуден начин, многу едноставно од тајната
служба, КГБ. Тоа беше невообичаено. Политичка одлука.
Листата беше објавена и сите менаџерски кадри мораа да се придржуваат кон неа.
Точка 1 од списокот: "Сите информации што ги откриваат вистинските причини за катастрофата на реакторот се строго доверливи."
Значи, сите официјални изјави сепак беа неточни, бидејќи не беа тајни. Многу чудно.
ARTE водител: ...Нуклеарната електрана Чернобил беше изградена во област која генерално се сметаше за геолошки стабилна.
Феликс Аптекајев, сеизмолог, Украина: Противниците на теоријата за земјотрес тврдеа дека овде не може да има земјотрес,
бидејќи земјотреси едноставно не се случуваат во толку стара геолошка структура на тектонски плочи како што е оваа област.
Водителот на ARTE: Сеизмолошката станица всушност забележа само слаб, локален тремор. Водителот на ARTE:
1990: Документ од Киев содржи 20 сведочења од очевидци, извештаи од вработени во електрана кои беа на должност таа ноќ.
Тие сведочеа: "Земјата се затресе пред да настане катастрофата."
Земјотресот со јачина 2, кој беше детектиран од сеизмолозите и потврден од бројни очевидци,
се случи само неколку секунди пред катастрофата.
Документарецот на NDR-ARTE не дава задоволителен одговор на овој земјотрес.
Сепак, објаснувањата на потполковник Бирден сега даваат конечно објаснување.
Поради геолошките услови, ова не можело да биде природен земјотрес, туку било предизвикано од
употребата на тајното електромагнетно оружје опишано погоре!
Тоа беше активирано во моментот кога безбедносните мерки откажаа, предизвикувајќи огромни количини на преостаната
енергија да се испуштат ненадејно и неконтролирано во земјата.
Само неколку секунди подоцна, во нуклеарната електрана се случи експлозија.
Сепак, впечатокот што го дава документарецот "Арт" дека земјотресот можел да ја
предизвика катастрофата е докажливо лажен.
Германски научници обезбедија научни докази во студијата за нуклеарната електрана BIBLIS-B дека е потребно најмалку
приближно 30 минути за да се случи нуклеарна топење на ураниум.
Затоа документарниот филм "Арт" на крајот може да се објасни единствено со изјавите на Том Бирден дека нуклеарната катастрофа
во Чернобил била предизвикана од воена скаларна електромагнетна размена на удари помеѓу КГБ на Советскиот Сојуз и САД.
ARTE: Водител: Но овие интересни изјави никогаш не беа земени предвид:
Чечеров: Слушнав громогласен звук; плоча падна од таванот.
Подот се затресе, светлата згаснаа, а се вклучија евакуациските светла.
. Преку дупката во покривот можев да видам блесок, не оган, нешто друго.
Ѕидовите во контролната соба почнаа да се тресат, како и таванот и подот.
По неколку секунди, втора експлозија.
Малку послабо, но беше чудно како сè се распадна.
Шарен сјај што се издигна нагоре до висина од сто метри.
Презентер на ARTE: Сведочењата на очевидците и наодите на Чечеров јасно покажуваат едно:
Објаснувањето објавено од советските власти во 1986 година беше неточно.
Повторно и повторно се прават сосема изненадувачки набљудувања.
Чечеров: Значи, на пример, се надеваше дека графитната обвивка и јадрото на реакторот ќе останат
недопрени – но ништо од тоа, имаше само огромна дупка.
Се претпоставувало дека прстенестиот контејнер за биолошка безбедност околу реакторот бил уништен
или барем сериозно оштетен – но и тоа било неточно.
Тоа беше речиси недопрено, со само мали оштетувања.
Голем дел од неговата површина, особено од внатре, сè уште ја задржа бојата.
Вернер Алтникел: Сè се случи за само неколку секунди. Кога влезот на ЕМП-енергија ненадејно го активира ураниумот и го исфрли.
При нормален дефект, тоа би било многу побавно и бојата внатре во контејнерот сигурно би изгорела.
Се случи толку брзо што термичката инерција на контејнерот за биолошка безбедност веројатно дури ја
заштити и бојата на внатрешната страна од изгорување.
Чечеров: Тие очекуваа експлозија во шахтата на реакторот да ги распарчи сите делови – но ништо не беше распарчено.
За таа цел, многу од потпорите што се користеа за стабилизирање на графитната капа едноставно се стопија и изгореа.
И кога некој подетално ги разгледа овие стопени делови, стана јасно дека овде дејствувал многу необичен топлотен ефект.
Како од заварувачки пламен што ги проби цевките.
Да, цевките изгледаат како да биле отсечени со некаква заварувачка машина или плазмена горилник.
Вернер Алтникел Цевките, кои изгледа дека се уништени со плазмена пламеница, можат да се објаснат конечно само со плазмата што беше
создадена, со огромната скаларна електромагнетна енергија што повеќе не беше прифатена од
неуспешните безбедносни системи за заземјување.
Презентер на ARTE: 1:23:35: Земјотресот започнува.
Гласен тресок и се тресе блок четири.
1:23:40: Одговорниот вработен го забележува треперењето и го притиска итниот прекинувач. Вибрациите се зголемуваат.
Првиот силен удар предизвикува вертикалните потпори да се нишаат напред и назад.
Плафонските плочки паѓаат. Повторно, блесокот на светлината.
Прозорците пукаат во машинската сала.
Насилен тремор и реакторот експлодира.
Владимир Страхов, Институт за геофизика, Москва: Но постои една пречка:
Според верзијата на Чечеров, ситуацијата во реакторот би морала да ескалира во рок од 15-20 секунди до точка на експлозија.
Чечеров: Блок 4 ја прикажува следната слика:
Растопениот метал се излеа по подот, удри во пречка, се изстрела нагоре и се стврдна во облик на грозје.
Сè уште можете да го видите тоа денес, и секако го снимивме.
Може да се процени дека растопениот метал течеше со брзина од приближно 5 m/s.
Значи не е бавно или вискозно.
Пет метри во секунда, тоа е многу брзо.
Растопениот метал патуваше најмногу 50 метри од реакторот.
Металот течеше околу десет секунди. Потоа се стврдна.
Често во вертикална положба, т.е. додека течеше надолу.
Значи, немаше ни доволно време да се истури на подот и да се стврдне таму.
В. Страхов: До ова се додава фактот дека луѓето се искачуваа наоколу во уништениот реактор.
Се разбира, се сметаше дека интензитетот на зрачење таму мора да е огромен, бидејќи радиоактивниот
материјал потекнуваше од реакторот и се слеа таму.
Сега излегува дека радијацијата таму всушност не е толку силна.
Се разбира, луѓето облекоа заштитни одела за експедицијата во урнатините на реакторот.
Но сепак е многу изненадувачки што ниту еден од нив не умре.
Очигледно, никој дури и не се разболел сериозно.
Тоа е интересно.
Очигледно, речиси никаков радиоактивен материјал од реакторот не навлезе во зградата.
Ниту во слободен пад надолу.
Сè се случи премногу брзо.
Забелешка од Вернер Алтникел: Брзото, краткотрајно струење и ненадејното стврднување на топеното, опишани погоре, имаат
смисла кога ќе се сфати дека надворешниот EMP-енергетски прилив во ураниумот бил интензивен и траел само неколку секунди.
Ова значи: насилна и брза активација на атомските јадра на ураниумот и жешко, тенко стопено тело со голема брзина на проток
и брзо стврднување во средината на протокот кога индуцираната ЕМП-енергија се одвојува и
надворешно поттикнатиот електромагнетен оган се гаси.
Според официјалните списоци на КГБ, се вели дека само 4% од содржината на реакторот
излегле, додека 96% сè уште остануваат во урнатините.
Всушност, веројатно е обратно. Речиси сè излета и реакторот е речиси празен.
Ова е исто така потврдено од научниците.
Растопениот материјал што истече и за кратко време стана многу жежок под садот на реакторот мора да се состоел главно
од металот на облогата, на пример циркониум за ураниумот.
Уранот, активиран со надворешен прилив на енергија, испука нагоре во отворениот воздух како топче.
Бидејќи на дното се излеа речиси никаков активен ураниум и речиси немаше мерлива
радијација, луѓето можеа да се спуштат без да умрат.
Кога Советите сфатија дека врз нивниот објект се пука од американската страна, сепак успеаја да ја пренасочат
енергијата која потоа беше вратена во земјата за 24 часа.
Но по 24 часа, овие исти системи за заземјување со складишни капацитети не успеаја да ги искористат овие огромни енергии.
И кога ќе земете предвид дека само остатокот што остана, иако веќе го пренасочија 24 часа, успеа да експлодира нуклеарна
електрана, можете да замислите што би се случило ако, на пример, немаа таков систем за задржување – односно систем за пренасочување
во земјата за целосна енергија, која потоа се враќа.
Тогаш сите ќе беа експлодирале.
IX. Значењето на Чернобилското откровение во светло на сегашната драматична светска ситуација
Скаларните супероружја опишани се понатаму развиени од страна на војската и тајните служби по Чернобилската катастрофа
пред скоро 40 години и затоа денес секако се уште поопасни.
Оваа Чернобилска откривка затоа поставува многу сериозни прашања, особено во светло на сегашната драматична глобална ситуација:
1. Дали сегашните климатски промени и временски феномени, како што се екстремна суша, поплави, торнада, па дури и земјотреси
итн., како што е потврдено во "Конвенцијата на ОН за ЕНМОД", директно се поврзани со овие тајни воени системи за супероружје?
2. Дали тековната кампања за страв од CO2 е само глобално организирана тактика за одвлекување на
вниманието, со цел овие системи за временско оружје да продолжат да се користат без јавноста да забележи?
3. Дали нуклеарните електрани се тик-так бомба, бидејќи можат да бидат нападнати во секое време од овие тајни системи за оружје?
4. Со оглед на ескалацијата на тековните жаришта на кризата низ светот, дали овие технологии на тајно оружје
претставуваат уште поголема закана од нуклеарното оружје?
Почитувани гледачи, Дојде времето на просветлување од луѓе кои ја сакаат вистината!
Затоа, ве молиме помогнете да се прошири познатоста на оваа документација на секој можен начин.
Споделете го ова видео што поттикнува размислување на социјалните мрежи како Facebook, TikTok,
Twitter, Telegram, Instagram, па дури и преку е-пошта.
Исто така, обезбедуваме кратки извадоци од програмата кои можете да ги преземете во нашиот син инфо-кутија на www.kla.tv.
Само со активно ширење на пораката можеме да ставиме крај на криминалците кои и денес
тајно и неоткриено ги користат овие оружја!