Werner Altnickel, pracujący na własny rachunek od 1974 r., jest mistrzem techniki telewizyjnej i laureatem
nagrody EUROSOLAR w 1997 r. oraz innych nagród środowiskowych.
Altnickel intensywnie zajmował się katastrofą elektrowni atomowej w Czarnobylu 26 kwietnia 1986 roku.
Kla.TV emituje dziś dokument Wernera Altnickela.
Wykazuje w nim niezbicie, że awaria w Czarnobylu nie mogła być w rzeczywistości "wypadkiem"!
Ten dokument to nie tylko historyczna ocena.
Systemy broni używane w tamtych czasach stanowią jeszcze większe zagrożenie dla nas w obecnej dramatycznej sytuacji na świecie.
I. Wybuchowe oświadczenia prof. dr Edmunda Lengfeldera
W swoich badaniach Werner Altnickel natknął się na artykuł Martina Ebnera z 31 sierpnia 2003 r. o wycieczce z dziennikarzami
do strefy wykluczenia elektrowni jądrowej w Czarnobylu z prof. dr Edmundem Lengfelderem z
Instytutu Promieniowania Otto Huga w Monachium.
Cytujemy za raportem "Landpartie mit Geigerzähler" Martina Ebnera z 31 sierpnia 2003 roku:
A czym są te ogromne anteny, które nie są znane z żadnego zdjęcia z Czarnobyla, ale teraz
można je zobaczyć gołym okiem nad Prypecią?
Wyjaśnienie Lengfeldera: Była to niedokończona odpowiedź na amerykański program "Gwiezdnych Wojen", a mianowicie dwie
ściany antenowe o wysokości 150 metrów i długości 600 metrów.
Dziesięć z nich powinno być ustawionych w okręgu o średnicy 35 kilometrów w celu wysyłania
wiązek o wysokiej częstotliwości do jonosfery.
Elektrownia jądrowa miała dostarczać ogromne ilości energii, 16 reaktorów.
"To by zadziałało", jest pewien Lengfelder:
Czarnobyl nie tylko dostarczał plutonu do bomb , ale sam był częścią gigantycznej broni".
II. Rozwój superbroni wojskowej w Związku Radzieckim
Nowa rosyjska technologia stała się znana jako "Dzięcioł".
Termin "dzięcioł" pochodzi od szumu zakłóceń radiowych podobnego do uderzania dzięcioła, który
został po raz pierwszy odkryty przez radioamatorów.
W 1957 roku w byłym ZSRR doszło do poważnej katastrofy w wyniku badań nad tą wojskową superbronią skalarną.
W Kyshtym, niedaleko Mayak, znajdował się tajny nuklearny "wojskowy ośrodek badawczy".
Katastrofa ta spowodowała regionalne poziomy promieniowania sto razy wyższe niż w Czarnobylu!
Były podpułkownik armii USA Tom Bearden był analitykiem w Pentagonie.
Był uznanym "specjalistą od technologii skalarnej" i opublikował niemieckojęzyczną książkę "Skalartechnolgie".
Wyjaśnia tę katastrofę w następujący sposób:
"Sowieci doprowadzili do przewrócenia się energii we wczesnej awarii Kyshtym.
Spowodowało to eksplozję nuklearną w pobliskim magazynie odpadów nuklearnych!
Opad radioaktywny skaził około 1200 kilometrów kwadratowych, które do dziś są bardzo skażone.
Wiedziałem również, że Sowieci zainstalowali systemy bezpieczeństwa we wszystkich swoich
nadajnikach skalarnych, aby chronić się przed sytuacjami awaryjnymi, takimi jak ta w Kyshtym .
Chcieli wykorzystać te systemy bezpieczeństwa do powolnego i bezpiecznego odprowadzania energii do ziemi
przez dłuższy czas w przypadku zwarcia w nadajnikach".
W swojej książce "FER DE LANCE" Bearden kontynuuje:
"Nowa superbroń została opracowana, wyprodukowana i wdrożona pod kierownictwem KGB.
Ponieważ były one ściśle tajne, nigdy nie zostały przekazane regularnej armii rosyjskiej!".
Były szef rządu Związku Radzieckiego, Nikita Chruszczow, wygłosił następujące oświadczenie na temat
przyszłej broni skalarnej przed prezydium w 1960 roku:
"Mamy nową broń - w portfolio naszych naukowców, że tak powiem.
Tak potężny, że gdyby był używany w nieskończoność, całe życie na Ziemi zostałoby zniszczone".
III Wojskowa superbroń może manipulować pogodą!
W 1962 roku były prezydent USA Lyndon B. Johnson powiedział: "Ten, kto kontroluje pogodę, będzie kontrolował świat".
Parlament Europejski również potwierdza istnienie takiej niebezpiecznej broni pogodowej w raporcie z 14 stycznia 1999
roku zatytułowanym "HAARP - A climate-damaging weapon system"!
IV. Próby kontroli uzbrojenia superbroni wojskowej
W latach 1976/77 przyjęto "Konwencję ONZ-ENMOD" w celu zapobiegania "systemom broni środowiskowej".
Oto fragment "Konwencji ENMOD", załącznik 2:
"Poniższe przykłady ilustrują możliwości, które mogą być spowodowane użyciem technik manipulacji środowiskiem:
Trzęsienia ziemi, tsunami, zakłócenia równowagi ekologicznej regionu, zmiany wzorców pogodowych (chmury, opady,
cyklony i tornada), zmiany wzorców klimatycznych i prądów oceanicznych, zmiany stanu warstwy ozonowej i jonosfery".
Były sekretarz obrony USA dr William Cohen potwierdził istnienie tej broni masowego rażenia 28 kwietnia
1997 r. na "konferencji terrorystycznej" w Atenach:
"Inni angażują się nawet w rodzaj eko-terroryzmu, zmieniając klimat, wywołując trzęsienia ziemi,
otwierając wulkany za pomocą fal elektromagnetycznych.
To prawda i dlatego musimy zintensyfikować nasze "wysiłki antyterrorystyczne"!".
V. Ściśle tajna prehistoria katastrofy reaktora w Czarnobylu
Podpułkownik Bearden napisał w swojej książce "FER DE LANCE", opublikowanej w 2002 roku w drugim wydaniu, że był bezpośrednio
zaangażowany w katastrofę nuklearną w tym samym czasie!
Z perspektywy amerykańskiego wojska, opisuje on w tej książce bardzo szczegółowo skalarną, elektromagnetyczną
technologię wojenną, która spowodowała katastrofę nuklearną.
Cytujemy fragmenty jego książki od strony 129:
"W kwietniu 1986 roku, "nadajniki interferometryczne KGB" zaczęły gromadzić energię elektromagnetyczną, która była
silnie indukowana w bokach "uskoku San Andreas", który przebiega przez Los Angeles i aż do San Francisco.
Wykorzystali oni "wnętrze" wiązek Woodpeckera jako "super autostrady" dla swoich fal podłużnych i interferometrii.
Sowieci używali dwóch ścieżek wiązki.
Jeden z nich nadleciał z północy przez region bieguna północnego i góry lodowe na cel - a
drugi nadleciał ze wschodu na obszar docelowy.
Sowieci zaaranżowali bardzo duże trzęsienie ziemi - w rzeczywistości wywołanie całej serii takich trzęsień
wzdłuż uskoku San Andreas z silnymi wstrząsami wtórnymi po głównym trzęsieniu spowodowałoby straszliwe zniszczenia.
W skrócie: Przygotowywali "jedno wielkie trzęsienie ziemi", którego wszyscy oczekiwali i obawiali się od tak dawna".
VI Odpowiedź USA na atak rosyjskiego dzięcioła
Cytujemy dalej z książki Toma Beardena:
"Skontaktowała się ze mną prywatna grupa.
Twierdzili, że mogą wyłączyć jeden z nadajników, wytwarzając potężny gigantyczny "impuls sygnału repliki sprzężonej fazowo",
który biegnie prosto do nadajnika i katastrofalnie go "wypala".
W rzeczywistości okazało się, że cała "strefa Andreas Graben" miała być stymulowana poprzez
deponowanie nadmiaru energii na całej jej długości.
W tym przypadku indukcja przypisywanego trzęsienia ziemi w Kalifornii właśnie się
rozpoczęła i miała skalę bez porównywalnego precedensu.
Gdyby doszło do tego zdarzenia lub zdarzeń, straty w ludziach i mieniu Amerykanów byłyby oszałamiające.
"Czynnik wysokiego ryzyka"
Pytanie zadane mi przez grupę przedstawiało bardzo trudną sytuację decyzyjną.
Tak duże wiązki radzieckich interferometrów, po ich skonstruowaniu, zawierają ogromną
energię podłużnych fal elektromagnetycznych.
Gdyby radziecki nadajnik znajdował się w pobliżu obiektów nuklearnych i został natychmiast zwarty przez stopienie,
cała "energia potencjalna" popłynęłaby bezpośrednio do ziemi.
W przypadku takiej katastrofalnej awarii nadajnika, ogromnie potężny "impuls fali podłużnej"
rozchodziłby się we wszystkich kierunkach otaczającej ziemi.
Pierwszy materiał jądrowy uderzony przez impuls zostałby rozszczepiony nagle i bardzo gwałtownie.
Jeśli nadajnik znajdowałby się w odległości zaledwie kilku kilometrów od jednego lub więcej "międzykontynentalnych
stanowisk rakietowych", mogłoby to spowodować pełną eksplozję około 30 lub 40 "megatonowych głowic nuklearnych".
Coraz brudniej...
Wynikający z tego opad i skażenie radioaktywne byłyby ogromne, rozprzestrzeniając się po całym świecie i
potencjalnie zabijając miliony ludzi w nadchodzących latach.
Reaktory jądrowe byłyby w podobnym niebezpieczeństwie.
Natychmiastowe rozszczepienie całego materiału rozszczepialnego w jednym z nich spowodowałoby gigantyczną eksplozję nuklearną.
Byłby to nowy precedens.
Był to "czynnik wysokiego ryzyka".
"Czynnik niskiego ryzyka"
Wiedziałem, że Sowieci wytworzyli rozbłysk EMP w znacznie mniejszy sposób po wczesnej awarii nadajnika
Kyshtym, a ten rozbłysk spowodował eksplozję nuklearną z pobliskiego magazynu odpadów nuklearnych.
Wiedziałem też, że po Kyshtym Sowieci zainstalowali systemy bezpieczeństwa na wszystkich swoich skalarnych
"nadajnikach interferometrycznych" na wypadek takich awarii.
Jeśli urządzenia zabezpieczające wytrzymają, jeśli nadajnik nagle się wyłączy, mogą utrzymać "podłużne wiązki fal EM" i
potencjały wystarczająco długo, aby powoli i bezpiecznie rozproszyć energię do ziemi przez dłuższy czas.
To był czynnik niskiego ryzyka".
VII Prawdziwa przyczyna katastrofy w Czarnobylu
W swojej książce Bearden szczegółowo opisuje, jak faktycznie doszło do katastrofy reaktora:
"Grupa podziękowała mi, zdała sobie sprawę, że będą strzelać i odłożyła słuchawkę.
Wystrzelili 25.4.86, tak jak obiecali, i zniszczyli jeden z nadajników KGB - najwyraźniej kilka
kilometrów od reaktorów jądrowych w Czarnobylu.
W zniszczonym nadajniku włączył się sprzęt bezpieczeństwa, wychwycił wysoki potencjał promieniowania i utrzymywał go
przez około 24 godziny, stopniowo uwalniając intensywną energię promieniowania powoli do ziemi - przez cały czas.
Następnie, 26 kwietnia 1986 r., urządzenia zabezpieczające w końcu się zepsuły i nastąpiło znacznie słabsze
"przewrócenie się na fali podłużnej" niż to, które miałoby miejsce wcześniej bez urządzeń zabezpieczających.
Rozchodzące się w ziemi fale podłużne uderzyły w najbliższy rdzeń reaktora w Czarnobylu na kilka sekund przed
wywołaniem wstrząsu w ziemi, gdy dotarły do niego fale podłużne.
Część uranu w rdzeniu reaktora natychmiast pękła, wystrzeliła z konstrukcji zbiornika i wyrzuciła radioaktywny materiał.
Opad nuklearny rozprzestrzenił się na prawie całą Europę".
VIII Rosyjscy naukowcy obalają oficjalną historiografię Czarnobyla!
Nawet po ponad 38 latach tak zwane wiodące media nie wniosły prawie żadnego wkładu w
ustalenie prawdy o katastrofie w Czarnobylu.
Z konieczności jednak nawet tak zwane wiodące media od czasu do czasu ujawniają częściową prawdę.
Jednym z takich przykładów jest "dokument NDR-ARTE" z 1998 roku zatytułowany: "Prawdziwa przyczyna Czarnobyla?".
Ponieważ ten dokument pokazuje cenne oryginalne nagrania ruin w Czarnobylu, które mogą wnieść ważny wkład w
ustalenie prawdy, pokazujemy teraz fragmenty tego dokumentu.
Informacje na temat badań zamieszczone przez Wernera Altnickela bardzo wiarygodnie
wyjaśniają rzeczywiste wydarzenia w Czarnobylu:
Prezenter ARTE: W lipcu 1986 roku, dwa miesiące po straszliwej katastrofie w elektrowni atomowej w
Czarnobylu, KGB wydało listę ściśle tajnych instrukcji.
Na szczycie listy było: "Rzeczywista przyczyna super-GAU nigdy nie może zostać poznana".
Ale jeden człowiek wciąż chciał poznać prawdę.
Fizyk jądrowy Konstantin Pavlovic Checherov.
Dlatego wciąż wspinał się do ruin, nawet pod sarkofagiem, który teraz otacza zniszczony reaktor nr 4.
Znalazł dziwne ślady wypadku, które nie pasowały do oświadczeń złożonych wówczas światowej opinii publicznej.
Checherov, fizyk jądrowy, Moskwa: Weszliśmy do szybu reaktora i czołgaliśmy się dalej, do odpowiedniego pomieszczenia
kontrolnego nad reaktorem, a nawet do pomieszczeń pod reaktorem.
Zrobiliśmy zdjęcia i filmy, pobraliśmy setki próbek i, powiedziałbym, tysiące pomiarów.
Dopiero wtedy powoli zdaliśmy sobie sprawę, co tak naprawdę stało się z Blokiem 4.
I nagle zdaliśmy sobie sprawę, że oficjalne oświadczenia z 1986 roku w ogóle nie pasowały do tego, co widzieliśmy przed sobą.
Prezenter ARTE: W tym samym czasie, w lipcu 1986 roku, KGB przekazało wysokim rangą politykom i
urzędnikom tajną listę z jasnymi instrukcjami.
Checherov: Ta lista została naprawdę stworzona w dziwny sposób, po prostu przez tajne służby,
przez KGB. To było niezwykłe. Decyzja polityczna.
Lista została opublikowana i wszyscy menedżerowie musieli jej przestrzegać.
Pozycja 1 na liście: "Wszystkie informacje ujawniające prawdziwe przyczyny katastrofy reaktora są ściśle tajne".
Więc wszystkie oficjalne ogłoszenia były nieprawdziwe, ponieważ nie były tajne. Bardzo dziwne.
Prezenter ARTE: ...elektrownia atomowa w Czarnobylu została zbudowana na obszarze, który jest
powszechnie uznawany za stabilny geologicznie.
Feliks Aptekajew, sejsmolog, Ukraina: Przeciwnicy wersji o trzęsieniu ziemi twierdzili, że trzęsienia ziemi nie mogą tu
wystąpić, ponieważ trzęsienia ziemi po prostu nie występują w tak starej strukturze geologicznej, jak na tym obszarze.
Prezenter ARTE: Stacja sejsmologiczna faktycznie zarejestrowała tylko słabe, lokalne trzęsienie. Prezenter ARTE:
1990: Dokument z Kijowa zawiera 20 relacji naocznych świadków, raporty pracowników elektrowni, którzy byli na służbie tej nocy.
Powiedzieli: "Ziemia zatrzęsła się przed katastrofą".
Trzęsienie ziemi o magnitudzie 2, które zostało zweryfikowane przez sejsmologów i potwierdzone przez licznych naocznych
świadków, wystąpiło zaledwie kilka sekund przed katastrofą.
Dokument NDR-ARTE nie dostarcza wystarczającej odpowiedzi na to trzęsienie ziemi.
Jednak teraz można to wyjaśnić dzięki komentarzom ppłk Beardena.
Ze względu na warunki geologiczne nie mogło to być naturalne trzęsienie ziemi, ale zostało spowodowane
użyciem opisanej tajnej broni elektromagnetycznej!
Został on uruchomiony w momencie, gdy zawiodły środki ostrożności, a ogromne ilości energii resztkowej
zostały nagle i niekontrolowanie wyładowane w ziemię.
Zaledwie kilka sekund później w elektrowni jądrowej doszło do eksplozji.
Jednak wrażenie wywołane przez dokument Arte, że trzęsienie ziemi mogło być przyczyną katastrofy, jest ewidentnie fałszywe.
W badaniu przeprowadzonym w elektrowni jądrowej BIBLIS-B niemieccy naukowcy dostarczyli naukowych dowodów na to, że
stopienie rdzenia reaktora URANium trwa co najmniej 30 minut.
Dlatego dokument Arte można ostatecznie wyjaśnić jedynie wyjaśnieniami Toma Beardena, że katastrofa nuklearna w
Czarnobylu została spowodowana skalarną, elektromagnetyczną wymianą ciosów między KGB Związku Radzieckiego i USA.
ARTE: Presenter: Ale tym interesującym stwierdzeniom nigdy nie poświęcono uwagi:
Checherov: Usłyszałem grzmot, z sufitu spadła płyta.
Podłoga zatrzęsła się, światła zgasły, włączyło się oświetlenie awaryjne.
. Przez dziurę w dachu widziałem taki błysk, nie ogień, coś innego.
Ściany w pokoju kontrolnym zaczęły się trząść, podobnie jak sufit i podłoga.
Po kilku sekundach nastąpiła druga eksplozja.
Trochę słabszy, ale dziwne, że wszystko się rozleciało.
Kolorowa poświata, która wystrzeliła w górę na wysokość stu metrów.
Prezenter ARTE: Z relacji naocznych świadków i ustaleń Checherova wynika jedno:
Oświadczenie opublikowane przez władze radzieckie w 1986 roku było fałszywe.
Raz po raz pojawiają się całkowicie zaskakujące obserwacje.
Checherov: Miano na przykład nadzieję, że powłoka grafitowa i rdzeń reaktora pozostały
nienaruszone - ale nic podobnego, była tylko ziejąca dziura.
Założono, że bioprotekcyjny pojemnik w kształcie pierścienia wokół reaktora został zniszczony lub
przynajmniej poważnie uszkodzony - ale to również było błędne.
Był prawie nienaruszony, z niewielkimi uszkodzeniami.
Na dużej części jego powierzchni, zwłaszcza od wewnątrz, zachował się nawet kolor.
Werner Altnickel: Wszystko wydarzyło się w ciągu kilku sekund. Kiedy energia EMP nagle się aktywowała i wyrzuciła uran.
Normalne stopienie byłoby znacznie wolniejsze, a farba w pojemniku z pewnością by się spaliła.
Stało się to tak szybko, że bezwładność termiczna biokontenera prawdopodobnie zapobiegła spaleniu farby, nawet wewnątrz.
Checherov: Oczekiwano, że eksplozja w szybie reaktora rozerwie wszystko - ale nic nie zostało rozerwane.
Zamiast tego wiele wsporników stabilizujących grafitową nakładkę po prostu stopiło się i spaliło.
A kiedy przyjrzeliśmy się bliżej tym stopionym częściom, stało się jasne, że zadziałał tu bardzo osobliwy efekt cieplny.
Jakby od palnika spawalniczego, który przepalił rury.
Tak, rury wyglądają, jakby zostały odcięte przez spawarkę lub palnik plazmowy".
Werner Altnickel Rury, które zostały zniszczone jak przez pochodnię plazmową, można ostatecznie wyjaśnić jedynie plazmą
wytworzoną przez ogromną skalarną energię elektromagnetyczną, która nie była już przechwytywana
przez uszkodzone systemy uziemienia bezpieczeństwa.
Prezenter ARTE: 1:23:35: Rozpoczyna się trzęsienie ziemi.
Wielki trzask i blok czwarty zadrżał.
1:23:40: Odpowiedzialny pracownik zauważa drżenie i naciska wyłącznik awaryjny. Wibracje nasilają się.
Pierwsze potężne uderzenie, pionowe podpory odchylają się do przodu i do tyłu.
Płytki sufitowe spadają. Znów rozbłysk światła.
W hali maszyn pękły okna.
Gwałtowne wstrząsy ziemi i eksplozja reaktora.
Władimir Strachow, Instytut Geofizyki w Moskwie: Jest jednak pewna przeszkoda:
Według wersji Cziczerowa, sytuacja w reaktorze powinna eskalować w ciągu 15-20 sekund do punktu, w którym nastąpi eksplozja.
Checherov: Blok 4 oferuje następujący obraz:
Stopiony metal popłynął po podłodze, uderzył w przeszkodę, wystrzelił w górę i zestalił się w kształt winogrona.
Można go zobaczyć do dziś i oczywiście go sfilmowaliśmy.
Można oszacować, że stopiony metal płynął z prędkością około 5 metrów na sekundę.
Nie jest więc powolny ani lepki.
Pięć metrów na sekundę, to bardzo szybko.
Stopiony metal z reaktora przebył maksymalnie 50 metrów.
Metal płynął przez około dziesięć sekund. Następnie zestalił się.
I często w pozycji pionowej, tj. podczas spływania w dół.
Nie było więc nawet wystarczająco dużo czasu, aby spłynąć na podłogę i tam zamarznąć.
W. Strachow: Ponadto istnieje fakt, że ludzie wspinali się po zniszczonym reaktorze.
Oczywiście uważano, że intensywność promieniowania musi być tam ogromna, ponieważ napłynął tam materiał radioaktywny z reaktora.
Teraz okazuje się, że promieniowanie nie jest aż tak silne.
Oczywiście ludzie założyli kombinezony ochronne na wyprawę do ruin reaktora.
Zaskakujące jest jednak to, że żaden z nich nie zginął.
Najwyraźniej nawet nikt nie jest poważnie chory.
To interesujące.
Najwyraźniej prawie żaden materiał radioaktywny z reaktora nie przedostał się do budynku.
Nawet podczas swobodnego spadania w dół.
Wszystko wydarzyło się zbyt szybko.
Uwaga od Wernera Altnickela: Gwałtowny i krótkotrwały ruch przepływu opisany powyżej oraz nagłe zestalenie się stopu
ma sens, jeśli uznamy, że zewnętrzna energia EMP wprowadzona do uranu była gwałtowna i trwała tylko kilka sekund.
Oznacza to: gwałtowną i szybką aktywację jąder atomowych uranu oraz gorący stop o niskiej lepkości z szybkim przepływem i
szybkim krzepnięciem w środku przepływu, gdy indukowana energia EMP zostanie przerwana, a tym samym
wyeliminowany zostanie zewnętrzny ogień elektromagnetyczny.
Według oficjalnych list KGB, tylko 4% wypełnienia reaktora rzekomo uciekło, a 96% nadal znajdowałoby się w ruinach.
W rzeczywistości jest prawdopodobnie odwrotnie. Prawie wszystko wyleciało, a reaktor jest prawie pusty.
Naukowcy również to potwierdzają.
Uwolniony, krótko bardzo gorący stopiony materiał pod zbiornikiem reaktora musiał składać się
głównie z metalu okładzinowego, np. cyrkonu dla uranu.
Uran, aktywowany zewnętrznym dopływem energii, nagle wystrzelił w powietrze niczym z lufy armatniej.
Ponieważ prawie żaden aktywowany uran nie wydostał się poniżej i prawie żadne promieniowanie nie było
mierzalne, ludzie byli w stanie wejść do środka bez śmierci.
Kiedy Sowieci zdali sobie sprawę, że ich obiekt jest ostrzeliwany przez Amerykanów, udało im się przekierować energię, która
została następnie wrzucona z powrotem do ziemi na 24 godziny.
Jednak po 24 godzinach te systemy uziemienia z magazynami nie były w stanie w ogóle powstrzymać tych ogromnych energii.
A jeśli weźmiemy pod uwagę, że tylko reszta, która pozostała, mimo że była już rozładowywana przez 24 godziny, zdołała wysadzić
elektrownię jądrową, można sobie wyobrazić, co by się stało, gdyby na przykład nie mieli takiego systemu
powstrzymywania - tj. systemu odprowadzania do ziemi pełnej energii, która następnie wraca.
Wtedy wszystkie by wybuchły.
IX. Znaczenie objawienia w Czarnobylu w odniesieniu do obecnej dramatycznej sytuacji na świecie
Opisana superbroń skalarna była dalej rozwijana przez wojsko i tajne służby od czasu "Czarnobylskiego
Super-Gau" prawie 40 lat temu i dlatego z pewnością jest dziś znacznie bardziej niebezpieczna.
Ta czarnobylska rewelacja rodzi zatem wiele poważnych pytań, szczególnie w obecnej bardzo dramatycznej sytuacji na świecie:
1. Czy obecne zmiany klimatyczne i zjawiska pogodowe, takie jak ekstremalne susze, powodzie, tornada, a nawet trzęsienia
ziemi, potwierdzone w "Konwencji ONZ-ENMOD", są bezpośrednio związane z tymi tajnymi wojskowymi systemami superbroni?
2. Czy obecny strach przed CO2 jest tylko globalnie zorganizowanym manewrem dywersyjnym, aby te systemy broni pogodowej
mogły być nadal używane niezauważone przez opinię publiczną?
3. Czy elektrownie jądrowe są tykającą bombą zegarową, ponieważ w każdej chwili mogą
zostać zaatakowane przez te tajne systemy broni?
4. Czy te tajne technologie zbrojeniowe stanowią znacznie większe zagrożenie niż broń jądrowa w
obliczu eskalacji obecnych punktów zapalnych na świecie?
Drodzy widzowie, Nadszedł czas oświecenia przez ludzi kochających prawdę!
Prosimy o pomoc w rozpowszechnieniu tej dokumentacji na wszelkie możliwe sposoby.
Udostępnij ten poruszający film na platformach społecznościowych, takich jak Facebook,
tiktok, Twitter, telegram, Instagram lub e-mailem.
Udostępniamy również krótkie fragmenty programu do pobrania w naszym niebieskim okienku informacyjnym na stronie www.kla.tv.
Tylko poprzez ich aktywne rozpowszechnianie można powstrzymać przestępców, którzy nadal
używają tej broni w tajny i nierozpoznany sposób!