Si Werner Altnickel, isang master na inhinyero ng telebisyon na sariling hanapbuhay mula pa noong 1974, ay
tumanggap ng Gantimpalang EUROSOLAR noong 1997 at iba pang mga parangal sa kapaligiran.
Altnickel ay malawakang nakipag-usap tungkol sa sakuna nukleyar sa Chernobyl noong 26 Abril 1986.
Ibinobroadcast ng Kla.TV ngayon ang isang dokumentaryo ni Werner Altnickel.
Sa aklat na ito, matibay niyang pinatutunayan na ang trahedya sa Chernobyl ay hindi talaga maaaring isang "aksidente"!
Ang dokumentasyong ito ay hindi lamang tungkol sa muling pagsusuri ng kasaysayan.
Ang mga sistemang pandigma na ginamit noong panahong iyon ay nagdudulot ng mas malaking banta sa atin
sa kasalukuyang dramatikong sitwasyong pandaigdig.
I. Mga kontrobersyal na pahayag ni Prof. Dr. Edmund Lengfelder
Sa kanyang pananaliksik, natagpuan ni Werner Altnickel ang isang artikulo ni Martin Ebner na may petsang 31 Agosto 2003 tungkol sa
isang paglalakbay kasama ang mga mamamahayag sa Chernobyl nuclear power plant exclusion zone kasama si Prof. Dr. Edmund
Lengfelder mula sa Otto Hug Radiation Institute sa Munich.
Inaalis namin mula sa ulat na "Country outing with Geiger counter" ni Martin Ebner na may petsang 31 Agosto 2003:
At ano ang mga napakalaking antena na hindi makikita sa anumang larawan ng Chernobyl, ngunit
ngayon ay nakikita nang lantad sa itaas ng Pripyat?
paliwanag ni Lengfelder: Ito ang hindi pa natapos na tugon sa programang "Star Wars" ng Estados Unidos, katulad ng dalawang
pader ng antena na may taas na 150 metro at haba na 600 metro.
Sampu rito ay itatayo sa isang bilog na may diameter na 35 km upang magpadala ng mga sinag na mataas ang dalas sa ionospera.
Ang planta ng kuryenteng nuklear sa Chernobyl ay nilayong magbigay ng napakalaking
enerhiya, na may 16 na bloke ng reaktor na nakaplano.
"Gagana sana iyon," tiyak ni Lengfelder:
Hindi lamang nagbigay ang Chernobyl ng plutonium para sa mga na bomba, kundi bahagi rin ito ng isang napakalaking sandata.
II. Pag-unlad ng isang militar na superarmas sa Unyong Sobyet
Ang bagong teknolohiya ng mga Ruso ay naging kilala bilang "Woodpecker".
Ang salitang "woodpecker" ay nagmula sa mga ingay ng interferensiya sa radyo na kahawig ng pagtuktok ng uwak-kahoy,
na unang natuklasan ng mga amateur na operator ng radyo.
Noong 1957, ang pananaliksik sa superarmang scalar militar na ito sa dating USSR ay nagdulot ng malaking sakuna.
Malapit sa Kyshtym, malapit sa Mayak, may isang lihim na pasilidad ng pananaliksik militar nuklear.
Ang sakunang ito ay nagdulot ng antas ng radyasyon sa rehiyon na isang daang beses na mas mataas kaysa sa Chernobyl!
Si dating Teniente Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos na si Tom Bearden ay isang analista sa Pentagon.
Siya ay isang kilalang espesyalista sa teknolohiyang skalar at naglathala ng aklat sa wikang Aleman na
pinamagatang "Skalartechnolgie" (Teknolohiyang Skalar).
Ipinapaliwanag niya ang trahedyang ito sa ganitong paraan:
"Nakalikha ang mga Sobyet ng labis na enerhiya sa kanilang maagang pagkabigo sa Kyshtym."
Ito ay nagdulot ng pagsabog ng bomba nukleyar sa isang kalapit na pasilidad ng imbakan ng maruming nukleyar!
Ang fallout na radyoaktibo ay nagdulot ng kontaminasyon sa isang lugar na tinatayang 1,200 km², na
nananatiling lubhang kontaminado hanggang ngayon.
Alam ko rin na naglagay ang mga Sobyet ng mga aparatong pangkaligtasan sa lahat ng kanilang mga
scalar transmitter upang maprotektahan laban sa mga emerhensiya tulad ng nangyari sa Kyshtym .
Ang mga sistemang pangkaligtasan na ito ay idinisenyo upang dahan-dahan at ligtas na mailabas ang enerhiya
sa lupa sa loob ng mahabang panahon sakaling magkaroon ng maikling sirkito sa mga tagapagpasa.
Sa kanyang aklat na "FER DE LANCE", ipinapaliwanag pa ni Bearden:
Ang mga bagong superarmas ay binuo, ginawa, at inilagay sa serbisyo sa ilalim ng pamumuno ng KGB.
Dahil ito ay lubos na lihim, hindi ito kailanman ipinasa sa karaniwang hukbong Ruso!
Noong 1960, ang dating pinuno ng pamahalaan ng Unyong Sobyet, si Nikita Khrushchev, ay nagbigay ng sumusunod na pahayag sa
presidyum nito tungkol sa mga hinaharap na sandatang scalar:
"Mayroon kaming bagong sandata – sa portfolio ng aming mga siyentipiko, gaya ng pagsasabi."
Napakalakas nito na kung gagamitin nang walang limitasyon, wawasakin nito ang lahat ng buhay sa Daigdig.
III. Ang sobrang sandatang militar ay kayang manipulahin ang panahon!
Noong 1962 pa lamang, sinabi ng dating Pangulo ng Estados Unidos na si Lyndon B. Johnson, "Sino man ang
makokontrol sa panahon, siya ang makokontrol sa mundo."
Kinukumpirma rin ng Parlamento ng Europa ang pag-iral ng ganitong mapanganib na sandata sa panahon sa isang ulat na
may petsang 14 Enero 1999 na pinamagatang "HAARP – Isang sistemang sandata na nagbabago ng klima"!
IV. Mga pagtatangka na kontrolin ang sobrang sandatang militar
Noong 1976/77, inaprubahan ang UN-ENMOD Convention upang pigilan ang paggamit ng mga sistemang sandatang pangkapaligiran.
Narito ang isang sipi mula sa "ENMOD Convention", Aneks 2:
"Ang mga sumusunod na halimbawa ay nagpapakita ng mga posibilidad na maaaring likhain sa pamamagitan ng
paggamit ng mga teknik sa manipulasyon ng kapaligiran:
Mga lindol, mga tsunami, pagkagambala sa ekolohikal na balanse ng isang rehiyon, mga pagbabago sa mga pattern ng panahon (mga ulap,
pag-ulan, bagyo at buhawi), mga pagbabago sa mga pattern ng klima at mga agos ng karagatan, mga
pagbabago sa kalagayan ng patong ng ozone at ng ionosphere.
Kinumpirma ni dating Kalihim ng Depensa ng Estados Unidos na si Dr. William Cohen ang pag-iral ng mga sandatang
pangmasang pagkawasak noong 28 Abril 1997 sa isang "konperensya tungkol sa terorismo" sa Athens:
"Ang iba ay kasangkot pa nga sa isang uri ng ekoterrorismo, binabago ang klima, lumilikha ng mga
lindol, binubuksan ang mga bulkan sa pamamagitan ng paggamit ng mga elektromagnetikong alon."
Ito ay totoo, at iyon ang dahilan kung bakit kailangan nating palakasin pa ang ating mga pagsisikap laban sa terorismo!
V. Ang lubos na lihim na pinagmulan ng sakuna sa reaktor ng Chernobyl
Sinulat ni Lieutenant Colonel Bearden sa kanyang aklat na "FER DE LANCE", na inilathala sa ikalawang edisyon noong
2002, na siya ay direktang nasangkot sa sakuna ng planta ng kuryenteng nukleyar sa parehong oras!
Mula sa pananaw ng militar ng Estados Unidos, inilalarawan niya nang detalyado sa aklat na ito ang teknolohiyang
pang-elektromagnetikong digmaan na nagdulot ng sakunang nukleyar.
Inilalagay namin ang mga sipi mula sa kanyang aklat na nagsisimula sa pahina 129:
Noong Abril 1986, nagsimulang mag-ipon ng enerhiyang elektromagnetiko ang mga 'KGB interferometer transmitters',
na malakas na na-induce sa mga gilid ng 'San Andreas Fault', na dumadaan sa Los Angeles at hanggang San Francisco.
Ginamit nila ang "loob" ng mga sinag ng woodpecker bilang "super highway" para sa kanilang mga pahabang alon at interferometriya.
Dalawang landas ng sinag ang ginamit ng mga Sobyet.
Ang isa ay bumaba mula sa hilaga sa pamamagitan ng rehiyon ng Hilagang Polo at ng mga iceberg patungo sa target – at ang
isa naman ay dumaan mula sa silangan papunta sa lugar ng target.
Nilikha ng mga Sobyet ang napakalaking lindol – sa katunayan, naglabas sila ng buong serye ng ganitong mga lindol sa kahabaan
ng buong San Andreas Fault, na may malalakas na aftershock matapos magdulot ng
kakila-kilabot na pagkawasak ang pangunahing lindol.
Sa madaling sabi: inihanda nila ang "isang malaking lindol" na matagal nang inaasahan at kinatatakutan ng lahat.
VI. Ang tugon ng Estados Unidos sa pag-atake ng Russian Woodpecker
Patuloy naming binabanggit ang sipi mula sa aklat ni Tom Bearden:
"Isang pribadong grupo ang nakipag-ugnayan sa akin."
Sinabi nila na kaya nilang patayin ang isa sa mga transmitter sa pamamagitan ng paggawa ng isang makapangyarihan at
napakalaking "phase-conjugate replica signal pulse" na direktang babalik sa transmitter at mapaminsalang susunugin ito.
Sa katunayan, lumitaw na ang buong "Andreas Graben Zone" ay dapat pasiglahin sa kabuuan ng haba nito
sa pamamagitan ng paglalagay ng labis na enerhiya.
Sa kasong ito, kakapagsimula pa lamang ang pag-igting ng isang itinalagang lindol sa
California at ito ay may lakas na walang katulad.
Kung mangyari ang kaganapang ito o ang mga kaganapang ito, ang pagkawala ng buhay at
ari-arian ng mga Amerikano ay magiging nakakabigla.
"Ang mataas na salik ng panganib"
Ang tanong na ipinasa sa akin ng grupo ay nagdulot ng napakahirap na desisyon.
Ang ganitong malalaking sinag ng interferometro ng Sobyet, kapag naitatag na, ay naglalaman ng
napakalaking enerhiya ng pang-haba na elektromagnetikong alon.
Kung ang isang transmisor ng Sobyet ay matatagpuan malapit sa mga pasilidad nukleyar at agad na ma-short circuit dahil sa
pagkatunaw, lahat ng "potensyal na enerhiya" ay diretso sa lupa.
Sa kaganapan ng ganitong katastropikong pagkabigo ng transmisor, isang napakalakas na "longitudinal wave pulse"
ang lalaganap sa lahat ng direksyon sa paligid ng Daigdig.
Ang unang materyal na nuklear na matamaan ng pulso ay biglang hahatiin nang napakalakas at marahas.
Kung ang tagapagpadala ay matatagpuan lamang ilang kilometro mula sa isa o higit pang mga interkontinental na pasilidad ng
misil, maaaring magdulot ito ng buong pagsabog ng humigit-kumulang 30 o 40 megaton na mga ulo ng bomba nukleyar.
Marumi at mas marumi...
Ang magiging fallout at kontaminasyong radyoaktibo ay napakalaki, kakalat sa buong mundo at posibleng
pumatay ng milyun-milyong tao sa mga darating na taon.
Ang mga reaktor nukleyar ay magkakaroon ng katulad na panganib.
Ang agarang fisyon ng lahat ng fissile na materyal sa isa sa mga ito ay magpapasabog ng isang napakalaking pagsabog nukleyar.
Maglalatag ito ng bagong pamantayan.
Iyon ang "mataas na salik ng panganib".
Ang "mababang salik ng panganib"
Alam ko na matapos ang maagang pagkasira ng kanilang Kyshtym transmitter, nakalikha ang mga Sobyet ng isang EMP na ningning sa
mas maliit na sukat, at ang ningning na iyon ang nagdulot ng pagsabog nukleyar sa isang
kalapit na pasilidad ng imbakan ng basurang nukleyar.
Alam ko rin na naglagay ang mga Sobyet ng mga sistemang pangkaligtasan sa Kyshtym sakaling magkaroon
ng ganitong mga pagkabigo sa lahat ng kanilang mga scalar na "interferometer transmitter".
Kung mananatili ang bisa ng mga aparatong pangkaligtasan sa kaganapan ng biglaang maikling sirkito sa tagapagpadala, maaari
nilang panatilihin ang mga "longitudinal na sinag ng EM wave" at mga potensyal nang sapat na tagal upang unti-unting ligtas na
mailabas ang enerhiya sa lupa sa loob ng pinalawig na panahon.
Iyon ang "mababang salik ng panganib".
VII. Ang tunay na sanhi ng sakuna sa Chernobyl
Sa kanyang aklat, inilarawan nang detalyado ni Bearden kung paano talaga naganap ang sakuna sa reaktor:
"Pinasalamatan ako ng grupo, sinabi nilang papaputukan nila ako, at binaba nila ang telepono."
Pinutukan nila noong 25 Abril 1986, ayon sa kanilang pangako, at winasak ang isa sa mga transmitter ng KGB
– na tila ilang kilometro lamang ang layo mula sa mga reaktor nukleyar ng Chernobyl.
Nang masira ang pasilidad ng transmisyon, agad na gumana ang mga aparatong pangkaligtasan, sinalo ang mataas na potensyal ng
radyasyon at pinanatili ito nang humigit-kumulang 24 na oras sa pamamagitan ng dahan-dahan at unti-unting pagpapalabas
ng matinding enerhiyang radyaktibo sa lupa sa buong panahon.
Pagkatapos, noong ika-26 ng Abril 1986, sa wakas ay nabigo ang mga sistemang pangkaligtasan at naganap ang isang mas
mahina na "longitudinal wave overturn" kaysa sa mangyayari dati kung wala ang mga sistemang pangkaligtasan.
Ang kumakalat na mga pahabang alon sa daigdig ay tumama sa pinakamalapit na bahagi ng reaktor sa Chernobyl sa
mga pahabang alon ilang segundo bago magdulot ng pagyanig ng lupa nang dumating ang mga pahabang alon.
Ang bahagi ng uranium na tumama sa puso ng reaktor ay agad na nahati, tumalbog palabas ng estruktura ng
lalagyan at nagbuga ng mga radioaktibong materyal.
Ang fallout nuklear ay kumalat sa halos buong Europa.
VIII. Pinabulaanan ng mga siyentipikong Ruso ang opisyal na salaysay tungkol sa Chernobyl!
Kahit na higit sa 38 taon na ang lumipas, kakaunti lamang ang naitulong ng tinatawag na pangunahing midya sa
pagbubunyag ng katotohanan tungkol sa sakuna sa Chernobyl.
Gayunpaman, kahit ang tinatawag na pangunahing midya ay napipilitang ibunyag paminsan-minsan ang bahagyang katotohanan.
Isa sa mga halimbawa nito ay ang dokumentaryo ng NDR-ARTE noong 1998 na pinamagatang: "Ang tunay na dahilan ng Chernobyl?"
Dahil naglalaman ang dokumentaryong ito ng mahahalagang orihinal na kuha ng mga guho sa Chernobyl, na maaaring magbigay
ng mahalagang ambag sa pagbubunyag ng katotohanan, ipapakita na namin ang mga sipi mula sa dokumentaryong ito.
Ang impormasyong pananaliksik sa background na ibinigay ni Werner Altnickel ay nagpapaliwanag sa mga aktwal na
pangyayari sa Chernobyl sa isang napaka-makatwirang paraan:
Tagapagpresenta ng ARTE: Noong Hulyo 1986, dalawang buwan matapos ang kakila-kilabot na sakuna sa planta ng
kuryenteng nukleyar ng Chernobyl, naglabas ang KGB ng isang listahan ng mga lubos na lihim na tagubilin.
Sa tuktok ng listahan ay: "Ang aktwal na sanhi ng pinakamalalang senaryo ay hindi kailanman dapat ibunyag."
Ngunit gusto pa rin ng isang lalaki na malaman ang katotohanan.
Ang pisikong nuklear na si Konstantin Pavlovich Checherov.
Kaya patuloy siyang umaakyat sa mga guho, kahit sa ilalim ng sarkopagus na ngayon ay nakapalibot sa nasirang reaktor Blg. 4.
Sa paggawa nito, natagpuan niya ang mga kakaibang bakas ng aksidente na hindi tumutugma
sa mga paliwanag na ibinigay noon sa mundo.
Checherov, pisikong nuklear, Moscow: Umakyat kami sa lagusan ng reaktor at gumapang pa papasok sa kaukulang silid-kontrol sa
itaas ng reaktor, pati na rin sa mga silid sa ilalim ng reaktor.
Kumuha kami ng mga larawan at video, nangolekta ng daan-daang mga sample at masasabi kong nagsagawa kami ng libu-libong pagsukat.
Doon lamang namin unti-unting napagtanto kung ano talaga ang nangyari sa Block 4.
At bigla naming napagtanto na ang opisyal na paliwanag mula pa noong 1986 ay hindi talaga
tumutugma sa nakikita namin sa harap namin.
Tagapagpresenta ng ARTE: Kasabay nito, noong Hulyo 1986, ipinasa ng KGB sa mga mataas na ranggong pulitiko at opisyal
ang isang lihim na listahan na may malinaw na mga tagubilin.
Checherov: Ang listahang ito ay talagang inihanda sa isang medyo kakaibang paraan, nang direkta ng lihim na serbisyo,
ang KGB. Hindi karaniwan iyon. Isang desisyong pampulitika.
Inilathala ang listahan at kailangang sumunod dito ang lahat ng mga kawani sa pamamahala.
Bagay 1 sa listahan: "Ang lahat ng impormasyong naglalahad ng tunay na mga sanhi ng
sakuna sa reaktor ay mahigpit na kumpidensyal."
Kaya pala hindi totoo ang lahat ng opisyal na pahayag, dahil hindi naman sila lihim. Napaka-kakaiba.
ARTE tagapagpresenta: ...ang planta ng kuryenteng nuklear ng Chernobyl ay itinayo sa isang lugar na
karaniwang itinuturing na heolohikal na matatag.
Feliks Aptekajew, seismologo, Ukraine: Ang mga tumututol sa teorya ng lindol ay nagsabing hindi maaaring magkaroon ng lindol
dito dahil hindi talaga nagaganap ang mga lindol sa ganitong sinaunang estruktura ng geological plate sa lugar na ito.
Tagapagpresenta ng ARTE: Sa katunayan, ang istasyon ng seismolohiya ay nakapagtala lamang ng
mahina, lokal na pag-uga. Tagapagpresenta ng ARTE:
1990: Isang dokumento mula sa Kiev ang naglalaman ng 20 salaysay ng mga saksi mata, mga ulat mula sa mga
empleyado ng planta ng kuryente na naka-duty noong gabing iyon.
Sila ay nagpatotoo: "Yumugyog ang lupa bago tumama ang sakuna."
Ang lindol na may lakas na 2, na natuklasan ng mga seismologo at kinumpirma ng maraming
saksi, ay naganap ilang segundo bago ang sakuna.
Ang dokumentaryo ng NDR-ARTE ay hindi nagbibigay ng kasiya-siyang sagot sa lindol na ito.
Gayunpaman, ang mga paliwanag ni Teniente Koronel Bearden ay ngayon nagbibigay ng isang tiyak na paliwanag.
Dahil sa mga heolohikal na kondisyon, hindi ito maaaring naging natural na lindol, kundi sanhi ng paggamit ng
lihim na elektromagnetikong sandata na inilarawan sa itaas!
Na-trigger ito sa sandaling nabigo ang mga hakbang sa kaligtasan, na nagdulot ng biglaang at hindi makontrol
na paglabas ng napakalaking natitirang enerhiya sa lupa.
Ilang segundo lang ang lumipas nang sumabog ang planta ng kuryenteng nuklear.
Gayunpaman, ang impresyon na ipinakita ng dokumentaryong Arte na ang lindol ang maaaring
nagpasimula ng sakuna ay malinaw na hindi totoo.
Nagbigay ang mga Aleman na siyentipiko ng ebidensiyang siyentipiko sa pag-aaral ng planta ng kuryenteng nukleyar
na BIBLIS-B na aabutin ng hindi bababa sa humigit-kumulang 30 minuto bago maganap ang pagkatunaw ng nukleyar na URANIUM.
Kaya't ang dokumentaryong Arte ay sa huli ay maaari lamang ipaliwanag sa pamamagitan ng mga pahayag ni Tom Bearden na ang
sakuna nukleyar sa Chernobyl ay sanhi ng isang digmaang palitan ng mga suntok gamit ang scalar na elektromagnetiko
sa pagitan ng KGB ng Unyong Sobyet at ng Estados Unidos.
ARTE: Tagapagpresenta: Ngunit ang mga kawili-wiling pahayag na ito ay hindi kailanman nabigyan ng anumang pansin:
Checherov: Narinig ko ang malakas na ugong; bumagsak ang isang slab mula sa kisame.
Yumugyog ang sahig, namatay ang mga ilaw, at sumindi ang mga ilaw pang-emergency.
. Sa butas sa bubong, nakita ko ang isang kislap, hindi apoy, kundi iba pa.
Nagsimulang umuga ang mga pader sa silid-kontrol, gayundin ang kisame at sahig.
Pagkalipas ng ilang segundo, sumunod ang pangalawang pagsabog.
Medyo mahina lang, pero kakaiba kung paano nagkawatak-watak ang lahat.
Isang makulay na ningning na tumamaas hanggang sa taas na isang daang metro.
Tagapagpresenta ng ARTE: Ang mga salaysay ng mga nakasaksi at ang mga natuklasan ni Checherov ay nagpapalinaw ng isang bagay:
Ang paliwanag na inilathala ng mga awtoridad ng Sobyet noong 1986 ay hindi tama.
Muli't muli, nakakagawa ng mga lubos na nakakagulat na obserbasyon.
Checherov: Kaya, halimbawa, inaasahan na mananatiling buo ang balat na graphite at ang puso ng reaktor –
ngunit wala namang ganoon, may malaking butas na lang.
Ipinagpalagay na ang hugis- singsing na lalagyan para sa kaligtasan sa biyolohikal sa paligid ng reaktor ay nasira o
hindi bababa sa malubhang napinsala – ngunit mali rin iyon.
Halos buo pa ito, may maliliit na pinsala lamang.
Marami sa ibabaw nito, lalo na sa loob, ay buo pa rin ang pintura.
Werner Altnickel: Nangyari ang lahat sa loob ng ilang segundo. Nang biglang na-aktiba ng input
ng enerhiyang EMP ang uranium at itinapon ito.
Sa isang karaniwang pagbagsak, mas mabagal iyon at tiyak na nasunog na ang pintura sa lalagyan.
Nangyari ito nang napakabilis kaya malamang na pinrotektahan pa ng thermal inertia ng lalagyan para sa
bioseguridad ang pintura sa loob nito mula sa pagkasunog.
Checherov: Inaasahan nilang sisabog ang shaft ng reaktor at wawasakin ang lahat – ngunit wala namang nasira.
Dahil dito, marami sa mga suportang ginamit upang patatagin ang takip na grapayt ang natunaw at nasunog.
At nang masusing tingnan ang mga natunaw na bahaging ito, naging malinaw na isang
napaka-kakaibang epekto ng init ang gumana rito.
Parang mula sa isang welding torch na nasunog ang mga tubo.
Oo, mukhang pinutol ang mga tubo gamit ang isang uri ng welding machine o plasma torch.
Werner Altnickel Ang mga tubo, na tila winasak ng plasma torch, ay maaari lamang lubusang ipaliwanag sa pamamagitan ng plasma na
nalikha, ng napakalaking scalar na enerhiyang elektromagnetiko na hindi na naharang ng mga
nabigong sistema ng pag-earthing para sa kaligtasan.
Tagapagpresenta ng ARTE: 1:23:35: Nagsimula ang lindol.
Isang malakas na pagbagsak at nanginig ang Block Four.
1:23:40: Napansin ng empleyadong namamahala ang panginginig at pinindot ang switch ng emerhensiya. Lumalakas ang panginginig.
Ang unang malakas na hampas ay nagpapasayaw sa mga patayong suporta pabalik-balik.
Umiikot pababa ang mga tile sa kisame. Muli, ang kislap ng liwanag.
Sumisabog ang mga bintana sa bulwagan ng makina.
Isang marahas na pagyanig at sumabog ang reaktor.
Vladimir Strachov, Instituto ng Heopisika, Moscow: Ngunit may isang balakid:
Ayon sa bersyon ni Checherov, kailangang lumala ang sitwasyon sa reaktor sa loob ng 15–20 segundo hanggang sa umabot sa pagsabog.
Checherov: Ipinapakita ng Bloke 4 ang sumusunod na larawan:
Ang natunaw na metal ay dumaloy sa sahig, tumama sa isang hadlang, tumalsik pataas, at nanatiling solid sa hugis ubas.
Makikita mo pa rin iyon hanggang ngayon, at siyempre kinunan namin ito ng video.
Maaaring tantiyahin na dumaloy ang natunaw na metal sa bilis na humigit-kumulang 5 metro bawat segundo.
Kaya hindi mabagal o malapot.
Lima metro bawat segundo, napakabilis niyan.
Ang natunaw na metal ay naglakbay ng pinakamataas na 50 metro mula sa reaktor.
Daloy ang metal nang humigit-kumulang sampung segundo. Pagkatapos ay tumigas ito.
Madalas nasa patayong posisyon, ibig sabihin habang dumadaloy pababa.
Kaya hindi nga nagkaroon ng sapat na oras para dumaloy ito sa sahig at doon tumigas.
W. Strachow: Dagdag pa rito ang katotohanang may mga taong umaakyat-akyat sa nasirang reaktor.
Siyempre, inakala na napakalakas ng antas ng radyasyon doon, dahil nagmula sa reaktor
ang materyal na radioactive at dumaloy doon.
Ngayon ay lumalabas na hindi naman pala ganoon kalakas ang radyasyon doon.
Siyempre, nagsuot ang mga tao ng mga kasuotang pananggalang para sa ekspedisyon sa mga guho ng reactor.
Ngunit nakakagulat pa rin na wala sa kanila ang namatay.
Tila walang sinuman ang seryosong nagkasakit.
Kawili-wili iyon.
Tila halos walang radioactive na materyal mula sa reactor ang nakapasok sa gusali.
Hindi man lang sa malayang pagbagsak pababa.
Nangyari ang lahat nang masyadong mabilis.
Tala mula kay Werner Altnickel: Ang mabilis at panandaliang pagdaloy at biglaang pag-solidipika ng natunaw na inilarawan sa
itaas ay may katuturan kapag napagtanto na ang panlabas na enerhiyang EMP na pumasok sa uranium
ay marahas at tumagal lamang ng ilang segundo.
Ibig sabihin nito: marahas at mabilis na pag-aktiba ng mga nukleus ng atomo ng uranium at mainit, manipis na tunaw na may
mabilis na bilis ng daloy at mabilis na pag-solidipika sa gitna ng daloy kapag naputol ang enerhiyang EMP na na-induce at
napawi ang apoy na elektromagnetiko na pinapagana mula sa labas.
Ayon sa opisyal na talaan ng KGB, sinasabing 4% lamang ng laman ng reaktor ang nakalabas,
habang 96% pa rin ang nananatili sa mga guho.
Sa katunayan, malamang kabaliktaran iyon. Halos lahat ay lumipad palabas at halos walang laman na ang reaktor.
Kinukumpirma rin ito ng mga siyentipiko.
Ang natunaw na materyal na tumagas at naging napakainit sa maikling panahon sa ilalim ng sisidlan ng
reaktor ay malamang na binubuo pangunahin ng metal na panakip, halimbawa zirconium para sa uranium.
Ang uranium, na na-aktiba ng panlabas na enerhiya, ay sumirit pataas sa bukas na hangin na parang bala ng kanyon.
Dahil halos walang aktibong uranium na tumagas sa ilalim at halos walang nasusukat na
radyasyon, nakababa ang mga tao roon nang hindi namatay.
Nang napagtanto ng mga Sobyet na binobomba ang kanilang pasilidad mula sa panig ng mga Amerikano, nagawa pa rin
nilang ilihis ang enerhiya na ibinalik sa lupa nang 24 na oras.
Ngunit pagkatapos ng 24 na oras, nabigo ang mga sistemang ito na nagbibigay ng matatag na pundasyon, kasama ang mga pasilidad
ng imbakan, na pigilan ang napakalalaking enerhiyang ito.
At kapag isinaalang-alang mo na tanging ang natirang bahagi, kahit na nailihis na nila ito nang 24 na oras, ay nagawa pa ring
pasabugin ang isang planta ng kuryenteng nukleyar, maiisip mo kung ano sana ang mangyayari kung, halimbawa, wala silang ganoong
sistema ng pagpigil – ibig sabihin, isang sistema ng paglihis papunta sa ilalim ng lupa para sa
buong enerhiya, na pagkatapos ay bumabalik lamang.
Pagkatapos ay sumabog na silang lahat.
IX. Ang kahalagahan ng rebelasyon ng Chernobyl sa liwanag ng kasalukuyang dramatikong sitwasyon sa mundo
Ang mga inilarawang scalar superweapons ay higit pang pinagyaman ng militar at ng mga lihim na serbisyo mula nang
maganap ang sakuna sa Chernobyl halos 40 taon na ang nakalipas, kaya tiyak na mas mapanganib na ngayon.
Ang rebelasyong ito tungkol sa Chernobyl ay nagbubunsod ng maraming seryosong tanong, lalo na sa liwanag
ng kasalukuyang dramatikong sitwasyon sa buong mundo:
1. Ang kasalukuyang pagbabago ng klima at mga pangyayaring panghuli, tulad ng matinding tagtuyot, baha, buhawi at maging mga
lindol, atbp., na kinukumpirma ng UN ENMOD Convention, ay direktang may kaugnayan ba sa mga lihim
na sistemang sandatang superarmas militar na ito?
2. Ang kasalukuyang pangamba tungkol sa CO2 ay ba'y isang pandaigdigang organisadong taktika lamang upang mailihis ang
pansin at pahintulutan ang mga sistemang sandatang pangklima na magpatuloy na magamit nang hindi napapansin ng publiko?
3. Ang mga planta ng enerhiyang nuklear ba ay isang tumitiktik na bomba ng oras dahil maaari silang
atakihin anumang oras ng mga lihim na sistemang sandata?
4. Dahil sa pagdami ng mga kasalukuyang krisis na pinagdaraanan ng mundo, nagdudulot ba ang mga teknolohiyang sandatang
lihim ng mas malaking banta kaysa sa mga sandatang nukleyar?
Mahal na mga manonood, Dumating na ang panahon ng kaliwanagan ng mga taong mahilig sa katotohanan!
Kaya, pakitulong na ipaalam ang dokumentasyong ito sa lahat ng posibleng paraan.
Ibahagi ang nakakapag-isip na video na ito sa mga plataporma ng social media gaya ng Facebook, TikTok,
Twitter, Telegram, Instagram, o kahit sa pamamagitan ng email.
Nagbibigay din kami ng maiikling sipi mula sa programa para ma-download sa aming asul na kahon ng impormasyon sa www.kla.tv.
Sa pamamagitan lamang ng iyong aktibong pagpapalaganap ay mapipigilan ang mga kriminal na lihim at
hindi napapansin pa ring gumagamit ng mga sandatang ito!