Mən Belçikada böyümüşəm və təxminən altıncı doğum günümdə qatillərdən ibarət pedofil şəbəkəsinə satılmışam.
Mən bu şəbəkədə beş yarım il istifadə olunmuşdum.
Bu eksklüziv kluba üzv olan yetkin kişilər müxtəlif səbəblərdən orada idilər, amma çoxlu spirtli içki və çoxlu narkotik var idi.
Və uşaqlar ən yüksək, ən dəyərli mal hesab edilirdilər və əsasən cinsi məqsədlər üçün istifadə olunurdular.
Amma bu klubun üzvləri arasında uşaqları öldürməkdən həzz alan bir neçə aristokrat da var idi.
Və sonra növbə mənə çatdı. On bir yaşımda məni öldürəcəklərdi.
Məni bir müddət qoruyub sonra məni çox pis şəkildə incidən biri məndən bezəndə məni işgəncəyə məruz qoydular.
Məni kəsim masasına bağladılar.
O, mənim önümdəki bütün uşaqların qanından qara idi.
Mən orada bir neçə saat idim.
Bədənim çapıqlarla örtülüdür. Və hər çapıq mənə o anı xatırladır.
Mənim fikrimcə məni öldürəcəklər, yaşamaq üçün kifayət qədər sevilməyən bütün uşaqlar kimi.
Və məni də unutardılar. Və mən ölməyə hazır deyildim.
Bu şəbəkədəki kimsə məni xilas edəcək qədər sevdi.
Əzab bir neçə saat davam etdi. Mən bu şəbəkədə beş buçuk il idim.
Bu müddət ərzində mənə çox, çox, çox dəfə zorakılıq edildi.
Mənim neçə dəfə zorlandığımı göstərəcək heç bir izim yoxdur.
Amma mən onu hesablamışdım. Adətən həftəsonu bütün gecə boyu olurdu.
Beləliklə, hesabladım ki, həftədə təxminən altı saat ərzində məni zorlamışdılar, həqiqətən zorlamışdılar.
On iki yaşına çatmamışdan əvvəl 1,716 saatlıq zorlanma.
Məni xilas edən şəxsin mənə verdiyi göstərişlərlə böyümüşəm.
Bu məni fahişəlikdən və narkotiklərdən uzaq saxladı və bütün bunların baş verdiyi Belçikadan çıxarıb ölkədən apardı.
Hətta yara izlərim olmasa da, gənc yetkinlikdə o qədər cinsi obyekt olmağa fokuslanmışdım ki, kişiləri özümə cəlb
edirdim və içimdəki bir hissə bununla yaşamağa ehtiyac duyurdu.
Çünki yaxşı hiss etməyin mənim bildiyim yeganə yolu o idi.
Və gənc qadın olanda mənə çox hörmətsizlik edildi və məndən çox istifadə olundu.
Amma hər kəs məni günahlandırmağa çox tələsdi. Cinsi baxımdan sərbəst olduğum üçün.
Ucuz, dedikləri kimi, fahişə. Bütün bu şeylər, bütün bu ləqəblər məni o qədər tez məhkum etdi.
Və sonra sağalarkən başa düşdüm ki, yox, cinsi diqqətə ehtiyac duyduğum bu vərdişdən qurtulmalıyam.
Mən bundan uzaqlaşmalı və artıq özümü obyektləşdirməyə imkan verməməliyəm. Mən azad qadın olmağı arzulayıram.
Beləliklə, onilliklər boyu mənə edilən bütün ağrını, valideynlərimin xəyanətini və
satılmağımın yarasını hiss etməyə çalışdım.
Uşaqlar əhalimizin ən həssas üzvləridir. Gəlin buna görə də uşaqların təhlükəsiz olduğu,
ətrafında bir icmanın olduğu bir cəmiyyət yaradaq.
Hər uşaq təhlükəsizliyə layiqdir. Heç bir uşaq mənim yaşadığımlarıma və hər gün
milyonlarla uşağın yaşadığına layiq deyil.
Amma təəssüf ki, bu cari sistemin bir hissəsidir.
Qadınlar olaraq, qadınlıq həyatımızda dözməli olduğumuz hər şeyə həqiqətən empatiya göstərmək üçün böyük potensiala malikik.
Bu bizə hər kəsdən daha çox güc verir. Bütün o gücsüzlük və alçaldılma arxasındakı ağrı, mənə edilənləri həqiqətən
hiss etmək, bunun mənim günahım olmadığını həqiqətən anlamaq.
Günün sonunda özümü yaxşı hiss edirəm.
Mən uşaq idim. Mən qurban edildim. Bu mənim günahım deyildi.
Anneke Lucas haqqında daha çox məlumatı aşağıdakı müsahibədə əldə edə bilərsiniz.
Giriş Gareth: Növbəti qonağımız Nyu-Yorkdan bizə qoşulur. Anneke Lucas uşaqlıqda anaları tərəfindən
Belçikadakı pedofil şəbəkəsinə cinsi qul kimi satılıb.
Anneke 11 yaşına çatana qədər hər gün yaşca böyük kişilər tərəfindən zorlanırdı.
Onların çoxu nüfuzlu Belçika siyasətçiləri idi. 11 yaşında o, şəbəkə üçün artıq faydalı sayılmadı və
demək olar ki, ölümünə qədər işgəncəyə məruz qaldı.
O, şəbəkəyə cavabdeh siyasətçilərlə danışıq aparan bir adam tərəfindən ölümdən xilas edildi.
Müsahibə Gareth: Anneke, bizimlə danışdığın üçün çox sağ ol. Məni həqiqətən təsirləndirən ilk şey ananın səni satması oldu.
Atası kimi bunun məntiqini görməkdə çətinlik çəkirdim. Bununla necə başa çıxırsınız?
Anneke: Bu ömürlük bir prosesdir. Çünki əlbəttə ki, anam mənə ən yaxın insan idi.
Məncə, biz hamımız ilk növbədə əsas baxıcılarıq. O da tək idi və mən onun yanındaydım.
Və sonra – bilirsən, anam yaxşı deyildi; deyə bilərsən ki, o, ruhi xəstə idi, amma bu heç vaxt diaqnoz qoyulmadı.
Mən onu psixopat kimi təsvir edərdim; bəzən qadınlarda rast gəlinən bir şəkildə.
Beləliklə, o, bütün kişilərə qarşı həddindən artıq yaltaq idi.
O, bütün kişilərə beş yaşlı, qəribə dərəcədə şıltaq, cinsi məzmunlu kiçik qız kimi davrandı.
O, çox asanlıqla təslim oldu. Məncə, mən onun əksi idim.
Onların yanında olmaq çox çətin idi, çünki mənim üçün heç vaxt yer yox idi. Bu tamamilə bir proqeksiya idi.
Ya zəif, adi, cəlbedici olmayan, onun kiçik köməkçisi olan bir qız idim və o zaman yaxşı idim, ya da şər idim.
Amma əslində özünüzə verdiyiniz sual budur: "Heç kim necə belə bir şey edə bilər? Bu
şəbəkədəki böyüklər bunu uşaqlara necə edə bilərlər?"
Onların çoxu valideyn idi. Və onların çoxunun, əminəm ki, həm də qardaş-bacı cinsi əlaqəsi olan valideynlər idi.
Məsələ bundadır ki, anam təxminən beş yaşında olduğu vaxtdan bəri emosional cəhətdən
inkişaf etməmişdi. O zaman onun anası vəfat etmişdi.
O, ağır travma yaşamış bir yerdən gəlmişdi, hansı ki – məncə – 1939-cu ildə Belçikada, müharibə
zamanı tez-tez bombalanan bir şəhərdə baş vermişdi.
Onun atası konsentrasiya düşərgəsində müharibə əsiri idi.
Bilirsən, məncə anasının ölümü və ailədəki digər ölümlər onun üçün çox çətin oldu.
Müharibədən sonra insanlara travmadan sağalmaq üçün çox az resurs var idi. Ona görə də onu Belçikanın kənd yerlərində bir yerdən
başqa yerə ötürdülər, tamamilə dolaşdırırdılar. Bəlkə də insanlar onu bir az cinsi münasibətə meyilli hesab
edirdilər, çünki çox katolik icma idi, amma onu dolaşdırırdılar. Və mən onun əsas qurbanı idim.
Gareth: Öz övladını orada satmaq düşüncə tərzini başa düşmək çox çətindir. Amma bunu edə bilən insanlar da var.
Bütün bunları anlamaq çox çətindir. İnsanların bu qədər dəhşətli bir şey edə bilməsi.
Şərrin həcmini nə vaxt dərk etdin?
Çünki uşaq heç vaxt, heç cür belə bir şeylə üzləşməməlidir.
Anneke: Doğrudur! Yaxşı, şəbəkə çox pis niyyətlidir. Və mən – girişdə dediyiniz kimi – həqiqətən mafiya kimi
fəaliyyət göstərən bir Belçika şəbəkəsinin içində idim.
Amma o, o vaxtkı müdafiə naziri tərəfindən idarə olunurdu.
O, meteora bənzər sürətli karyerası olan siyasətçi idi. O, Belçikanın iki dəfə baş naziri olub: Paul
Vanden Boeynants. Mən onu kitabımda qeyd etmişdim.
Bu həqiqətən bir şeyə bağlı idi... bu yerli şəbəkə idi; Belçika şəbəkəsi.
Bildiyiniz kimi, Belçika kiçik ölkədir. Bu kiçik bir şəbəkə idi.
Lakin şeytançılıq vasitəsilə onlar digər, daha yüksək rütbəli şeytançılarla əlaqəli idilər və
uşaqları həmişə əmtəə kimi istifadə edirdilər.
Mən altı yaşımdan, ilk dəfə satıldığım andan etibarən istismar olunmuşam.
Mən gecikdim, çünki adətən şeytanpərəst ailələrin uşaqları daha erkən dövrdə sui-istifadə olunur.
Beləliklə, altı yaşımda şəbəkəyə daxil edildim və Belçikada mənə zorakılıq edildi.
Ya da son dərəcə zorakı və sadist olan, uşaqları öldürməkdən heç bir çəkinməyən bəzi zadəganlar tərəfindən.
Beləliklə, mənim sağ qalmağıma heç bir səbəb yoxdur.
Və sonra doqquz yaşımda... o erkən illərdə bu sistemə beyin yuyan kişilər tərəfindən tez-tez sui-istifadə olunurdum.
Bu həqiqətən şantaj sistemi idi. Orada onları əvvəlcə təxminən 14–15 yaşlarında bir qızla cütləşdirirdilər.
Onlara bunun daha köhnə olduğu deyilmiş ola bilər. Bu lentə yazılıb. Şantaj o zaman başladı.
Və sonra onlar mənə gəldilər. 6 və ya 7 yaşında olanda, şübhəsiz ki, sən çox kiçik bir uşaqsan.
Orada olub belə kiçik bir uşağa təcavüz edən hər kəs – hətta mən onlardan bunu istəmiş olsam belə.
Mənə öyrətmişdilər ki, onları rahat hiss etdirməliyəm.
Amma hətta o zaman belə, cinayətin törədildiyi şübhəsizdir.
Amma həmişə "Mən bunu etməyəcəyəm. Mən bunu edə bilmərəm" deyən kişilər olub.
Amma o vaxt mən bilmirdim ki, bu kişilər artıq nə qədər dərin şəkildə ideologiyaya hopublar və, dedikləri kimi, hər şeyi
etməyə hazır bir nəfər kifayətdir. Onlar həmişə elə deyirlər.
Mən həmişə hiss edirdim ki, mənə zülm edən insanlar özləri də uşaqlıqda zülmə məruz qalıblar və bu
davranışı hakimiyyət mövqeyindən təkrarlayırlar.
Beləliklə, onlar öz sui-istifadələrinin nəticəsi olaraq çəkdikləri gücsüzlük və köməksizlik hisslərini dəf etdilər.
Bu çox kobud hərəkət vasitəsilə onlar özlərini güclü hiss edirdilər. Və əlbəttə ki,
sağ qalanların əksəriyyəti cinayətkar olmur.
Amma bu üsul elə qurulub ki, cinayətkar olmağa hazır olan insanları pedofiliyanın bu nəhəng, böyük
sirrini bölüşməyə imkan verir və ya təşviq edir.
Başlanğıc üçün, hamısını cibində saxlamaq. Və bu... Gareth: Hələ də televiziyada və ya Belçikada
qəzetlərdə sənə zülm edən bəzi insanları görürsən?
Anneke: Bax. Bu yalnız Belçikayla məhdudlaşmırdı. Mən ABŞ-da, Fransada, İsveçrədə, İtaliyada insan alverinin qurbanı olmuşam.
Bilirsən, 9 yaşımda məni ABŞ-a aparan beynəlxalq şəbəkəçiyə təhvil verdiklərini deyə bilərsən.
Bu, dünya səhnəsində çox tanınmış biri idi. Bu müddət ərzində mənə zehni idarəetmə tətbiq edildi.
Mən orada bir il keçirdim, ona "hakimiyyət mərkəzi" deyirdim: bu, məşhurlar, siyasətçilər, krallıq ailələri
daxil olmaqla, çox güclü satanistlərdən ibarət bir qrup idi.
Və əlbəttə ki, sən bu insanları görürsən, əlbəttə ki, mən hələ də onları görürəm – baxmayaraq ki, məni incidənlərin əksəriyyəti
artıq ölüb – çünki onlar çox görkəmli idilər. Onlar hər yerdədir.
Gareth: Bu sənin üçün mütləq fövqəladə olmalıdır. Bu insanları həqiqətən kim olduqlarını bilməklə bunu görmək.
Onları görmək necə hissdir? Bəlkə də axmaq sualdır, amma mən 'qəzəb'i təsəvvür edə bilərdim.
Anneke: Bəli! Bu məni onlara ad qoymaq istəyir. Amma bunu edə bilmərəm.
Bu mənim üçün çox aydındır: əgər bunu etsəydim, ölmüş olardım. Ailəm öldürülərdi. Bu mənim aldığım mesajdır.
Əsas törədənin ailəsi—mən kəşf etdim ki, onlar öz gizli xidmətlərini idarə edirlər.
Belə görünür ki, mən bunu artıq müəyyən dərəcədə yaşamışam.
Bunlar həyatımda peyda olmuş və bu cür təliminə məruz qalmış bütün insanlardır.
Mən də casus kimi təlim keçmişdim. Beləliklə, onu tanıya bilirdim.
Amma mesaj çox aydın idi; onlar öz üsulları ilə mənə bildirdilər ki, təhdid həmişə belə
idi: "Əgər bu şəxsin adını çəksən, öləcəksən."
Və mən inanıram ki, mənim kimi bir çox sağ qalanlar da, əgər buna dəyərsə, bu məqsəd uğrunda həyatlarını verməyə hazır olardılar.
Amma sən həmişə nəyi açıqlaya biləcəyini və nəyi açıqlaya bilməyəcəyini ölçüb-biçməlisən. Bu məni çox qəzəbləndirir.
Məni həmçinin çox qəzəbləndirir ki, əksər insanlar bu insanların möhtəşəm olduqlarını və görsənmələri üçün
dəstəklənmələri lazım olduğunu düşünən nağıla inanırlar.
Gareth: Əlbəttə, yadımdadır; Birləşmiş Krallıqda uşaq ikən. Belçikada böyük bir pedofil şəbəkəsi ifşa olunmuşdu.
Bu, Birləşmiş Krallıqda vacib başlıqlara çevrildi.
Bu, sənin iştirak etdiyin şəbəkə ilə bağlı idi? Yoxsa bu, sadəcə insanların həqiqətə bir az daha yaxınlaşması idi?
Böyük adları qoruyarkən onların susuzluğunu bir qədər yatırmaq üçün onlara bir neçə az önəmli pedofil verək?
Anneke: Axırda məhz belə oldu. Sən istinad etdiyin hadisə "Dutroux işi" kimi tanındı.
Mən sizə kitabımı göstərmək istəyirəm . Orada mən Dutroux işi haqqında yazıram, bu iş mənim həyat hekayəmlə sıx bağlıdır.
Əsasən eyni şəbəkədir. Bu, 1996-cı ildə uşaqların cəsədləri tapılanda üzə çıxdı.
İki uşaq zindandan xilas edildi.
Bu Belçika şəbəkəsindən bir pimp uşaqları qaçırmağa başlamışdı.
Bu çox qeyri-adi idi; o tutuldu.
Onun qayğısı altında uşaqlar ölmüşdü – çünki əksər fahişə alıcıları ailələrə sızır,
uşaqları aparıb yenidən evlərinə gətirirlər.
Mən özüm məktəbə getmişdim, ona görə də bu daha asan idi. Məni axtaran valideynlər yox idi. Valideynlərim isə istifadə
olunan uşaqların əksər valideynləri kimi bu işə qarışmışdılar.
"Dutroux işi" hər şeyi qarışdırmaq üçün idi. Marc Dutroux fahişə alverçisi idi.
Və sonra nə baş verdi: bu, bütün dünyada böyük mübahisəyə çevrildi.
Onlar şəbəkə haqqında danışdılar, dünyanın hər yerində insanlar ondan bəhs etdilər və baş verənlər fövqəladə idi.
Bu... işin məhkəməyə çatması səkkiz il çəkdi.
Çoxlu sağ qalanlar şahid kimi çıxış edərək dəlil verdilər.
Bunu çox yaxşı polis zabitləri, detektivlər yoxladı, iki dəfə yoxladı.
Onlar oxşarlıqlar tapdılar, bu sağ qalanların orada olmasaydılar bilə bilməyəcəkləri şeylər.
Mən o vaxt Belçikada deyildim. "Dutroux işi" barədə çox az şey bilirdim, işə cavabdeh
ilk hakim hələ işdən çıxarılmamışdan əvvəl.
İddia olunan qərəzlilik səbəbindən, bu da o vaxt ağ yürüşlərə səbəb oldu.
Bütün Belçika əhalisi uşaqların öldürülməsi səbəbindən çaşqınlıq içində idi.
Hər kəs uşaqların günahsızlığını vurğulamaq üçün ağ geyinmişdi.
Amma səkkiz il sonra bu bilikləri tamamilə məhv etmək üçün böyük, kütləvi, kütləvi bir cəhd oldu.
Bütün şahid ifadələri silindi; işdən çıxarıldı.
Böyük şəbəkə ilə bağlı hər hansı dəlili olan 30 nəfər öldü.
İşdə bir çox vacib hallar gizlədildi.
Fərqli bir halı təmsil etmək üçün yeni bir fayl yaradıldı.
Məhkəmə 2004-cü ildə başladığı zaman yalnız Marc Dutroux idi.
Və sonra şəbəkədə bir az yuxarıda olan, ən yaxın başqa bir şəxs vardı.
Bu Mišel Nihoul idi. Mən Mišel Nihoul haqqında xatirələrimdə ətraflı yazmışam.
Çünki bu mən orada olanda başladı. Mən 1969-cu ildən 1974-cü ilə qədər orada idim.
Mən Michel Nihoul-u geniş şəkildə araşdırmışam. O, bir növ quldur, hər şeyin vasitəçisi idi. Axırda o, işdən canını qurtardı.
Və Marc Dutroux əslində ömürlük həbs cəzasına məhkum edildi.
Bir vaxt o hətta həbsxanamdan qaçdı.
İndi onu tutmağa və azad etməyə çalışırlar. Bu həqiqətən olduqca heyrətamizdir.
Bu, "Biz edə bilərik. Biz qalib gələ bilərik" deyən satanistlər kimidir.
Və... (sözü kəsilir) Gareth: Bəli, bu demək olar ki, istehza edir.
Anneke: Tamamilə. Məzə! Məncə, satanistlər üçün qurbanlarını lağa qoymaq böyük bir mərasimdir.
Hər kəsi lağa qoymaq... Qurbanlar da, sağ qalanlar da lağa qoyuldu və alçaldıldı. Və əlbəttə ki, bu günə qədər davam edir.
Gareth: Əlbəttə. Bu, onların üzərində sənə daha çox güc tətbiq etməyin və səni aciz hiss etdirməyin bir yoludur.
Um... Çünki siz təcrübənizdən yazmısınız, təcrübələrinizdən danışmısınız... Bəs sonra digər ölkələrdə, şəbəkələrdə və ya
məsələn Birləşmiş Krallıqda, Almaniyada və ya başqa yerlərdə oxşar təcrübə yaşamış insanlar sizinlə əlaqə saxlayırlar?
Anneke: Bəli, təşəkkür edirəm. Əsasən bütün gün bunu edirəm.
Mən digər sağ qalanlarla birlikdə işləyirəm. 2016-cı ildə hekayəm internetdə meşə yanğınsı kimi yayıldı.
Mən 2013-cü ildən bəri ictimaiyyətin diqqət mərkəzində olmuşam. Və mənə çox-çox sayda digər sağ qalanlar müraciət ediblər.
Mən onlarla işləyirəm. 30 ildən artıqdır ki, şəfa təcrübəsi yaşamışam və bu, əlbəttə ki, bu gün də davam edir.
Amma vəziyyətlər və mənə sağalmağa həqiqətən fokuslanmağa imkan verən şərait səbəbindən bunu bölüşürəm.
Belə olsa da, mən həmçinin dünyanın hər yerindən insanlarla danışıram. Əslində, bu daha çox Qərb dünyasıdır.
Mən İngiltərə və İcma ölkələrindən olan insanlarla çox işləyirəm; əlbəttə Avropadan, demək
olar ki, bütün Qərbi Avropadan və əlbəttə ABŞ-dan.
Bu şəbəkə hər yerdə oxşarlıqlara malikdir.
Hərbi ailələrdən gələn uşaqlar arasında kiçik fərqlər var.
Amma şüurun manipulyasiyası hər yerdə eynidir. Şüur nəzarəti üzrə təlim hər yerdə eynidir.
Hər bir uşağın məqsədi onların rütbəsindən asılı olaraq dəyişir.
Bu onların ailələrindən asılıdır. Amma şəbəkənin fəaliyyət göstərmə tərzində böyük oxşarlıqlar var.
Mən öyrəndim ki, Belçika şəbəkəsi kimi kiçik şəbəkələr bir-biri ilə əlaqə qururlar.
Şəhərlərindəki gizli cəmiyyətlər və ya mövcud olan hər hansı digər vasitələrlə onlar bir neçə güclü şəxsə malikdirlər ki, lazım
gəldikdə nəzarəti saxlaya və ya istintaqlara mane ola bilsinlər.
Hakim var, vəkil var, kimsə... polis rəisi və ya buna oxşar biri.
Həkimlər var. Və onlar tez-tez öz uşaqları vasitəsilə dünyanın ən güclü insanları ilə əlaqə qururlar.
Beləliklə, onlar mövqelərini və ya nüfuzlarını qoruyurlar, ya da pillə-bacanı qalxırlar, əslində nə istəyirlərsə!
Nə istəyirlərsə, nə ambisiyaları varsa.
Bu qlobal şəbəkənin bir hissəsi olduğunuz zaman mütləq nəyəsə nail ola bilərsiniz. Və bu, bir çox uşağın xərci ilə başa gəlir.
Gareth: Mən başa düşürəm ki, sizin "Gücün Yenidən Paylanması" adlı bir seminarınız
olacaq. Onun haqqında bir az danışa bilərsinizmi?
Anneke: Bəli, təşəkkür edirəm. Vebsaytımda elə yazılıb.
Mən Nyu-York həbsxanalarında 10 il işlədim.
Mən həbsxanalara yoganı gətirmək üçün qeyri-kommersiya təşkilatı yaratdım.
Və elə başlanğıcdan mən yoganı öyrətməyə başladım. Bu 2000-ci illərdə idi.
Mən həmişə yogadan müalicə üsulu kimi istifadə etmişəm, amma onun tədris olunma tərzi
səbəbindən tətbiq etməsi mənim üçün çox çətin olub.
Buna görə də mən həmişə düşünmüşəm: əgər sən xidmət göstərən, müəllim və ya terapevt olmaq istəyirsənsə,
insanlarla münasibətdə faydalı olmayan bir yanaşma var.
Və mən bu faydasız münasibətlə çox rastlaşmışam, istər terapevtlərdən, istər yoga
müəllimlərindən, istərsə də başqalarından.
Beləliklə, həbsxanada bu proqramları keçdim.
Mən həqiqətən burada, üfüqi səviyyədə olmağıma imkan verən bir üsul tapmaq üzərində işləyirəm. Çünki
hamımız bu güc strukturunda iştirak etməyə dəvət olunmuşuq.
Beləliklə, hamımıza təhsil almamız və sonra rolumuzu yerinə yetirməyimiz tövsiyə olunur.
Və bu statusa və mövqeyə ehtiyacımız olduğu dərəcədə öz travmamızı ört-basdır edib iş
yoldaşlarımızın üstündə özümüzü qoya bilərik.
Və əlbəttə ki, bir çox terapevt də eyni şeyi edir.
Təcrübəmə görə, nə qədər ixtisaslaşsan, bu bir o qədər çox baş verir.
Beləliklə, bu, həqiqətən hər bir təminatçının özünə baxmasına, onların şüursuz şəkildə güc strukturunda necə
iştirak etdiklərinin psixologiyasını araşdırmasına bağlıdır.
Səlahiyyətinizi kimə təslim edirsiniz və kimə yuxarıdan baxırsınız?
Və əgər bunun həqiqətən həll olunmamış travma ilə bağlı olduğunu fərz edə bilsən; kimsəyə heyran olub gücünü ona təslim
etdiyində onu pərdəüstə qoyursan, deməli, həll olunmamış məsələlərin olduğu uşaqlıqdakı bir səlahiyyətli şəxsə baxırsan.
Və kimsəyə yuxarıdan baxıb onları mühakimə etdiyin zaman mənfi proyeksiya edirsən.
Və bu, hələ həqiqətən qəbul etmədiyiniz özünüzün bəzi hissələri ilə bağlıdır.
Beləliklə, bu həqiqətən zəruri şərt və mütləq modeldir. Bu seminar hər sinif üçün 10 həftəlik onlayn seminarıdır.
Və məncə bu... Mən bunu etmişəm. Əslində dünya üzrə səyahət etmişəm və bu məlumata
həqiqətən güvənən bəzi terapevtləri tədris etmişəm.
Bu, sualı verdiyiniz zaman dinamikalara və onların travma ilə necə əlaqəli olduğuna dərindən nəzər salır.
Nəticə Gareth: Çox sağ olun. Bizə gəlib görüşdüyünüz üçün çox sağ olun! Mövzu nə qədər
dəhşətli olsa da, sizinlə danışmaq möhtəşəm idi.
Bunun haqqında sənə danışmaq... Sən bunu ifşa edirsən və eyni vəziyyətdə olan digər insanlara kömək edirsən.
Bu hələ də bir növ ruh yüksəldir. Nə demək istədiyimi başa düşürsən?
Ümid edirəm evdəkilər mənim boş-boş danışdığımı düşünməzlər, amma səninlə danışmaq yenə də ruhlandırıcıdır, çünki sən... Sən belə
dəhşətli şeylərdən keçmisən, amma indi hər şeyi düzəldirsən.
Atelyəniz barədə dediyiniz kimi, gücü dəyişirsiniz və bu möhtəşəmdir!
Anneke: Bəli, təşəkkür edirəm.