Belgikan hazi nintzen eta nire seigarren urtebetetze inguruan hiltzaile pedofiloen sare batean saldu ninduten.
Bost urte eta erdi eman ninduten sare honetan erabiltzen.
Klub esklusibo honetako gizon helduak han zeuden arrazoi desberdinengatik, baina alkohola eta droga asko zeuden.
Eta haurrak merkantzia ziren, merkantzia gorena eta balio handiena, eta batez ere sexu-helburuetarako erabiltzen ziren.
Baina klub honetako kide ziren aristokrata batzuk ere baziren, eta haiek ere haurrak hiltzea gustuko zuten.
Eta gero nire txanda zen. Hamaika urte nituela, hilko ninduten.
Torturatu ninduten, denbora batez babestu ninduen baina gero oso gaizki tratu egin zidan norbaitek nirekin amaitu zuelako.
Hilketarako mahai batean lotuta nengoen.
Nire aurretik zeuden haur guztien odolez beltz zegoen.
Han hainbat orduz egon nintzen.
Nire gorputza orbainz beteta dago. Eta orbain bakoitzak une hori gogorarazten dit.
Uste nuen hilko nindutela, bizitzeko nahikoa maitatua izan ez zuten haur guztien moduan.
Eta ni ere ahaztuko nindukete. Eta ez nengoen hiltzeko prest.
Sare honetako norbaitek nahikoa maite ninduen salbatzeko.
Tortura ordu batzuetan iraun zuen. Sare honetan bost urte eta erdi egon nintzen.
Aldi horretan, behin eta berriz bortxatu ninduten.
Ez dut erakusteko orbainik zenbat aldiz bortxatu ninduten.
Baina nik kalkulatu nuen. Normalean asteburuan izaten zen, gau osoan zehar.
Eta, beraz, kalkulatu nuen astean sei ordu inguru bortxatu nindutela, benetan bortxatu nindutela.
Hamabi urte bete baino lehen 1.716 ordu bortxaketa jasan nituen.
Nire salbatu ninduen pertsonak emandako argibideekin hazi nintzen.
Horrek prostituzioatik eta drogetatik urrun mantendu ninduen eta Belgikako herrialdetik atera ninduen, han gertatu zen guztia.
Nahiz eta ez nuen orbarik, gazte heldu nintzenean hain nengoen sexu-objektu izatean zentratuta, ezen gizonak erakartzen
nituen, eta nire zati batek hori behar zuen bizitzeko.
Zeren eta hori zen ondo sentitzeko ezagutzen nuen bakarra.
Eta neska gazte nintzenean, oso errespetu gabe tratatu ninduten eta asko erabili ninduten.
Hala ere, denek hain azkar egotzi zidaten errua. Sexu aldetik askatasun handiegia izateagatik.
Merkea, esan den bezala, puta bat. Gauza hauek guztiak, epitetu hauek guztiak, hain azkar kondenatu ninduten.
Eta gero, sendatu ahala konturatu nintzen ezetz, itsatsita nengoen eredu horretatik irten
behar nuela, non arreta sexuala behar nuen.
Hori guztitik urrundu behar naiz eta objektu bihurtzea ukatu behar diot neure buruari. Emakume askatu bat izan nahi dut.
Eta horrela, hamarkada batetik bestera, niri egindakoaren mina guztia, nire gurasoen traizio guztiak
eta saldu izan nindutela sentitzen saiatu nintzen.
Haurrak gure biztanleriaren kide ahulenak dira. Beraz, sort dezagun haurrak seguru dauden eta
haien inguruan komunitate bat duten gizarte bat.
Haurr guztiek segurtasuna merezi dute. Inork ez du merezi nik pasatu nuena eta egunero milioika haurrek pasatzen dutena.
Baina, zoritxarrez, hori egungo sistemaren zati bat da.
Emakumeok benetan gaitasun handia dugu emakumeok jasaten dugun guztia benetan enpatizatzeko.
Horrek beste inor baino indar handiagoa ematen digu. Indarkeria eta umiliazio guztien atzean dagoen mina guztia, niri egindakoa
benetan sentitzea, eta nik ez nintzela izan benetan ulertzea.
Egunaren amaieran ondo sentitzen naiz.
Haurrak nintzen. Biktima bihurtu ninduten. Ez zen nire errua.
Hurrengo elkarrizketan Anneke Lucasi buruz gehiago jakin dezakezu.
Sarrera Gareth: Gure hurrengo gonbidatua New Yorketik bat egiten digu. Anneke Lucas bere amak haur
sexu-esklabo gisa saldu zuen Belgikako pedofilo-sare bati.
Anneke 11 urte bete arte gizon zaharragoek egunero bortxatu zuten.
Haien artean asko Belgikako politikari nabarmenak ziren. 11 urte zituela, sarearentzat jada erabilgarria
ez zela erabaki zuten eta ia hil arte torturatu zuten.
Sarearen arduradun ziren politikariekin negoziatu zuen gizon batek heriotzatik salbatu zuen.
Elkarrizketa Gareth: Anneke, eskerrik asko gurekin hitz egiteagatik. Benetan hunkitu ninduen
lehenengo gauza zure ama saldu izana izan zen.
Aita naizen aldetik, zergatia ikusteko zailtasunak izan nituen. Nola egiten diozu aurre horri?
Anneke: Bizitza osoko prozesu bat da. Izan ere, noski, nire ama niretzat hurbilen nuen pertsona zen.
Uste dut denok lehenik eta behin zaintzaile nagusiak garela. Bakarrik zegoen, eta ni berekin zuen.
Eta gero – badakizu, nire ama ez zegoen ondo; esan liteke buruko gaixotasuna zuela, baina inoiz ez zioten diagnostikorik egin.
Nik psikopata gisa deskribatuko nuke; emakumeekin batzuetan gertatzen den moduan.
Hori dela eta, gizon guztiekin oso laidoa zen.
Bost urteko neska baten moduan jokatu zuen, bitxikeriaz koquetaz eta sexualizatuta, gizon guztiekin.
Oso erraz men egin zuen. Uste dut ni haren islada nintzela.
Eta haien ondoan egotea oso zaila zen, niretzat inoiz ez zelako tokirik. Proiekzio osoa zen.
Neskatxa ahul, nabarmentzekoa ez zen eta erakargarririk gabeko bat nintzen, bere laguntxoa; orduan ona nintzen, edo gaiztoa.
Baina benetako galdera zeure buruari egiten ari zaren hau da: "Nola egin dezake inork halako zerbait? Nola
egin dezakete sare honetako helduek hori haurrekin?"
Haien artean asko gurasoak ziren. Eta asko, ziur nago, incestu gurasoak ere baziren.
Ba, kontua zen nire amak ez zuela emozionalki garatu bost urte inguru zituenean. Orduan hil zen bere ama.
Trauma larri baten lekutik etorri zen, eta – uste dut – 1939an Belgikan gertatu zela, gerra garaian maiz bonbardatutako hirian.
Bere aita kontzentrazio-esparru batean gerra-presoa izan zen.
Badakizu, uste dut bere amaren heriotzarekin eta familiako beste heriotzekin oso zaila izan zela.
Gerra ondoren, traumak sendatzeko baliabide gutxi zeuden. Beraz, Belgikako landa eremuetan eskuetatik eskura pasatu zuten, guztiz
baztertu zuten. Agian jendeak pentsatu zuen apur bat sexuala zela, komunitate oso katolikoa zelako, baina hala ere
baztertu egin zuten. Eta ni izan nintzen bere biktima nagusia.
Gareth: Hain zaila da ulertzea zure seme-alaba bertan saltzeko pentsamolde hori. Baina
baita hori egiteko gai diren pertsonak ere.
Denari zentzua ematea oso zaila da. Jendeak hain zerbait izugarri txarra egiteko gai dela.
Zenbat urte zenituen gaiztakeriak zuen hedadura konturatu zinenean?
Zeren hori haur batek inoiz, inoiz ere, txikienez ere, jorratu behar ez duen zerbait delako.
Anneke: Hori da! Ba, sarea oso gaiztoa da. Eta ni – sarreran esan zenuen bezala – benetan Belgikako sare
batean nengoen, mafia baten moduan funtzionatzen zuena.
Baina orduko Defentsa idazkariak zuzendu zuen.
Politikari bat izan zen, ibilbide meteorikoa izan zuena. Belgikako lehen ministroa bi aldiz izan zen:
Paul Vanden Boeynants. Nire liburuan aipatu nuen.
Benetan lotuta zegoen... tokiko sare bat zen; Belgikako sare bat.
Jakin duzunez, Belgika herrialde txiki bat da. Sare txiki bat zen.
Baina satanismoaren bidez, maila altuagoko beste satanistekin lotuta zeuden, eta beti haurrak merkantzia gisa erabili zituzten.
Sei urte nituenean ustiatu ninduten, lehen aldiz trukatu nindutenean.
Berandu iritsi nintzen, izan ere, normalean satanista familietako haurrak askoz lehenago abusuak jasaten dituzte.
Beraz, sei urte nituenean sarean sartu ninduten, eta Belgikan abusatu ninduten.
Batzuek, oso bortitz eta sadiko ziren noble batzuek, eta haurrak hiltzeko inolako zalantzarik gabe.
Beraz, benetan ez dago arrazoirik zergatik bizirik iraun nuen.
Eta gero, bederatzi urte nituenean... urte haietan, sarritan gizonezkoek tratu txarrak ematen zizkidaten,
sistema horretan ideologikoki heziak izan zirelako.
Benetan mehatxu-sistema bat zen. Horretan, lehenik eta behin 14 edo 15 urte inguruko neska gazte batekin bikotean jarri zituzten.
Agian esan zieten zaharragoa zela. Hori zintan grabatuta zegoen. Orduan hasi zen xantajea.
Eta gero niregana etorri ziren. Sei edo zazpi urteko ume bat zarela zalantzarik gabe, oso ume txikia zara.
Han dagoen edonork, haur txiki bat horrela bortxatzen duena – nahiz eta nik hala eskatuta egon. Niri
irakatsi zidaten haiek eroso sentiarazi behar nituela.
Baina hala ere, zalantzarik gabe delitu bat egin dela.
Baina beti egon ziren gizonak, «Ez dut hori egingo. Ezinezkoa zait hori egitea.» esaten zutenak.
Baina garai hartan ez nuen konturatu gizon hauek jada hain sakon indoktrinatuak zeudela eta, esaten duten bezala, edozer egiteko
prest dagoen pertsona bat behar dela. Hori da beti esaten dutena.
Beti sentitu izan dut niri kalte egin zidaten pertsonak beraiek ere haurtzaroan abusatuta egon zirela eta
botere-posizionetik portaera hori errepikatzen ari zirela.
Horrela, beren indarkeriaren ondorioz sufritutako boteregabetasun eta lagungabetasun sentimenduak gainditu zituzten.
Ekintza oso zakar honen bidez, indartsu sentitu ziren. Eta, jakina, bizirik atera
direnen gehienek ez dute delinkuentzia egiten.
Baina metodoa horrela egituratuta dago, hala ere delinkuente izateko prest dauden pertsonak pedofiliaren sekretu izugarri
eta handia partekatzera bultzatzen edo aukera ematen die.
Lehenik eta behin, denak zure poltsikoan izatea. Eta hori luzatzen da... Gareth: Belgikako telebistan edo egunkarietan zuk abusatu
zintuzten pertsona horietako batzuk oraindik ikusten dituzu?
Anneke: Begira. Ez zen Belgikara mugatu. Estatu Batuetan, Frantzian, Suitzan eta
Italian gizakien trafikoaren biktima izan nintzen.
Badakizu, 9 urte nituenean, esan liteke nazioarteko sare-sortzaile bati eman nindutela,
eta hark Estatu Batuetara eraman ninduela.
Hau mundu mailako agertokian oso ezaguna zen norbait zen. Garai hartan burmuin-kontrolpean egon nintzen.
Han urtebete eman nuen, eta nik 'boterearen egoitza' deitu nion: oso boteretsu ziren pertsona talde bat zen,
satanistak, tartean ospetsuak, politikariak eta errege-familiak.
Eta, noski, pertsona hauek ikusten dituzu, eta nik oraindik ere ikusten ditut – nahiz eta nire erasotzaile gehienak
orain hilak egon – hain nabarmenak izan zirelako. Nonahi daude.
Gareth: Hori zuretzat harrigarria izan behar da. Hori ikustea, jende hauek benetan nor diren jakinik.
Haiek ikustean nola sentitzen zara? Agian galdera tontoa da, baina 'haserrea' irudika nezake.
Anneke: Bai! Izenak eman nahi izatera eramaten nau. Eta hori ezin dut egin.
Hori oso argi dago niretzat: nik hori egingo banu, hil egingo nintzateke. Nire familia hilko lukete. Hori da jaso dudan mezua.
Nire egile nagusiaren familiak bere zerbitzu sekretua daramala aurkitu dut.
Dirudienez, neurri batean jada hau esperimentatu dudala.
Hauek dira nire bizitzan agertu diren eta modu honetan trebatuta izan diren pertsona guztiak.
Ni ere espioitza moduan prestatu ninduten. Horrela, hori ezagutu nezakeen.
Baina mezua oso garbia zen; euren moduan jakinarazi zidaten mehatxua beti hauxe zela: "Pertsona
honen izena aipatzen baduzu, hil egingo zara."
Eta uste dut nire antzeko bizirik atera diren askok beren bizitzak emateko prest egongo liratekeela kausagatik, merezi balu.
Baina beti neurtu behar duzu zer agerian utz dezakezun eta zer ezin duzun. Hori oso haserretzen nau.
Era berean, oso haserretzen nau jende gehienak sinestea narrazio horri: pertsona hauek bikainak direla eta
nabarmentzeko babestu behar direla, ikusgarri izan daitezen.
Gareth: Noski, gogoratzen dut; Erresuma Batuan haur nintzela. Belgikan aurkitu zuten pedofilo-sare erraldoi bat.
Hemen, Erresuma Batuan, albiste garrantzitsu izan zen.
Hori zuk parte hartzen zenuen sarearekin lotuta zegoen? Edo jendeak egia apur bat hurbilago ezagutu izana besterik ez zen?
Handien izenak babesten ditugun bitartean, haien gosea pixka bat asetzeko, garrantzi gutxiagoko pedofilo batzuk emango dizkiegu?
Anneke: Azken finean, hain zuzen ere horrela gertatu zen. Zuk aipatzen duzuna "Dutroux kasu" izenez ezagutu zen.
Nire liburua erakutsi nahi nizuke . Bertan, Dutroux kasuari buruz idazten dut, eta kasu
hori nire bizitza-istorioarekin estu lotuta dago.
Funtsean, sare bera da. 1996an agerian geratu zen, haurren gorpuak aurkitu zirenean.
Bi haur gotorlekuko zulo batetik salbatu zituzten.
Belgikako sare honetako proxeneta batek haurrak bahitzen hasi zen.
Hori oso arraroa zen; harrapatu zuten.
Haurrak hil egin ziren bere zaintzapean – izan ere, proxenetak gehienak familietan infiltratzen dira,
haurrak hartzen dituzte eta berriro etxera ekartzen dituzte.
Ni neu eskolara joan nintzen, beraz askoz errazagoa izan zen. Ez zegoen nire bila zebilen gurasorik. Nire gurasoak
inplikatuta zeuden, erabilitako haurren guraso gehienek bezala.
"Dutroux kasuak" dena nahasteko izan zen. Marc Dutroux proxeneta zen.
Eta orduan zer gertatu zen: mundu osoan eztabaida handia sortu zen.
Sarea eztabaidatu zuten, mundu osoko jendeak horri buruz hitz egin zuen, eta gertatutakoa harrigarria izan zen.
Hau... Kasuak epaitegira iristeko zortzi urte behar izan zituen.
Bizirik atera ziren asko lekuko gisa aurkeztu eta froga eman zuten.
Hori benetan onek diren polizia-ofizialek eta detektibeek egiaztatu eta berriro egiaztatu zuten.
Antzekotasunak aurkitu zituzten, bizirik atera zirenek bertan egon ez balira ezin zituzten jakin ahal izango zituzten gauzak.
Une hartan ez nengoen Belgikan. Dutroux kasuari buruz oso gutxi nekien lehen epailea, kasuaren
arduradun lehen pertsona, jada kargutik kendu zutenean.
Ordurako zurien martxak eragin zituen ustezko alde-hartzearen ondorioz.
Belgikako biztanleria osoa nahasita zegoen haurrak hil zituztelako.
Denek zuriz jantzita zeuden haurren errugabetasuna azpimarratzeko.
Baina zortzi urte geroago, ezagutza hau ezabatzeko saiakera erraldoi, masibo eta masiboa izan zen.
Lekukoen adierazpen guztiak ezabatu ziren; kasutik kendu ziren.
Sare handiagoari buruzko nolabaiteko froga zuten 30 pertsona hil ziren.
Kasuaren inguruko hainbat egoera garrantzitsu isildu ziren.
Kasu desberdin bat adierazteko fitxategi berri bat sortu zen.
Epaiketa 2004an hasi zenean, Marc Dutroux bakarrik zen.
Eta gero beste pertsona bat zegoen, hurbilen zegoena, baina sarean apur bat gorago zegoena.
Hura Michel Nihoul zen. Nire oroitzapenetan Michel Nihoulri buruz xehetasunez idatzi nuen.
Han nengoenean hasi zelako. 1969tik 1974ra han nengoen.
Michel Nihoul sakonki aztertu dut. Mando-emaile moduko bat zen, dena bitartekari. Azkenik, negozioetatik atera zen.
Eta, funtsean, Marc Dutroux bizitza osorako espetxe-zigorra jaso zuen.
Noizbait, espetxetik ere ihes egin zuen.
Orain saiatu ari dira hura harrapatzen eta askatzen. Benetan harrigarria da.
Satanistek diotena bezalakoa da: Guk egin dezakegu. Guk irabazi dezakegu.
Eta... (eten dute) Gareth: Bai, ia iraintzeko modukoa da.
Anneke: Zehazki. Iraintzea! Uste dut satanistek beren biktimak iraintzea erritu handi bat dela.
Denak iraintzen zituzten... Biktimak ere iraindu eta txantxetan hartu zituzten, bizirik atera zirenak
ere bai. Eta, noski, gaur egunera arte jarraitzen du.
Gareth: Noski. Haientzat modu bat da zure gainean are botere gehiago erabiltzeko eta ahul sentiarazteko.
Eee... Zure esperientziei buruz idatzi eta hitz egin duzulako... Beste herrialde, sare edo, adibidez, Erresuma Batuan,
Alemanian edo beste leku batzuetan antzeko esperientziak izan dituzten pertsonek harremanetan jartzen zaituzte?
Anneke: Bai, eskerrik asko. Hori da, oinarrizkoan, egun osoan egiten dudana.
Beste bizirik atera direnekin lan egiten dut. 2016an, nire istorioa interneten sute baten moduan zabaldu zen.
2013tik publikoaren begietan nago. Eta bizirik atera diren beste askok nirekin harremanetan jarri dira.
Haiekin lan egiten dut. 30 urte baino gehiagoz sendatzea esperimentatu dut, eta, noski, gaur egunera arte jarraitzen du.
Baina egoeren eta sendatzeari benetan arreta jartzeko pribilegioa izan nuen moduarengatik, hori partekatzen dut.
Hala ere, mundu osoko jendearekin ere hitz egiten dut. Egiazki, mendebaldeko munduarekin batez ere.
Ingalaterratik eta Commonwealth-etik datozen pertsonekin asko lan egiten dut; eta, noski, Europako ia mendebaldeko
Europako guztietatik, eta, noski, Estatu Batuetatik ere.
Sare honek nonahi antzekotasunak ditu.
Familia militarretatik datozen haurren artean desberdintasun txikiak daude.
Baina kontzientziaren manipulazioa leku guztietan antzekoa da. Kontzientziaren
kontrolaren prestakuntza leku guztietan antzekoa da.
Haur bakoitzaren helburua beren mailaren arabera aldatzen da.
Hori haien familietatik menpekoa da. Baina sareak funtzionatzeko moduan antzekotasun handiak daude.
Ikasi dut Belgikakoa bezalako sare txikiagoek elkarrekin konektatzen ari direla.
Haien hirian dauden elkarte sekretu edo bestelako edozein egituraren bidez, zenbait pertsona boteretsu dituzte, behar izanez
gero kontrola mantendu edo ikerketak oztopatzeko gai direnak.
Epaile bat dago, abokatu bat dago, norbait dago... polizia-buru bat edo antzeko zerbait.
Medikuak daude. Eta gero, sarritan, munduko boteretsuenekin harreman-sarea sortzen dute beren seme-alaben bidez.
Eta, beraz, beren posizioak edo ospea babesten dute, edo karrera-eskaladetan gora egiten dute, benetan nahi dutena!
Zer nahi duten lortu, zein diren beren asmoak.
Ziur asko zerbait lor dezakezu mundu osoko sare honen parte bazara. Eta hori haur askoren kaltetan dator.
Gareth: Ulertzen dut 'Shifting the Power' izeneko tailer bat duzula hurrengoan. Horri buruz pixka bat kontatu al diguzu?
Anneke: Bai, eskerrik asko. Hori da nire webgunean idatzita dagoena.
New Yorkeko espetxeetan hamar urte lan egin nuen.
Yogaren espetxeetara eramateko irabazi-asmorik gabeko erakunde bat sortu nuen.
Eta hasieratik bertatik hasi nintzen yoga irakasten. Hori 2000ko hamarkadan izan zen.
Betidanik erabili dut yoga sendatzeko metodo gisa, baina irakasteko modua zela-eta aplikatzea oso zaila iruditu zitzaidan.
Horregatik beti pentsatu dut: zerbitzu-emaile, irakasle edo terapeuta izan nahi baduzu, jendearekin
harremanetan jartzeko modu bat ez dela lagungarria.
Eta jarrera lagungabe hau askotan aurkitu dut, terapeuta, yoga irakasle edo beste batzuen aldetik.
Beraz, kartzelan program hauek gainditu nituen.
Benetan present egoteko, maila horizontalean, aukera emango didan metodo bat bilatzen ari naiz. Guk guztiak
gonbidatuta gaude botere-egitura honetan parte hartzera.
Beraz, denok animatzen gaituzte titulazioa lortzera eta gero gure rola hartzera.
Eta egoera eta posizio hori behar dugun neurrian, gure trauma estali eta gurekin lan egiten
dugun pertsonak baino gorago jartzen gaitugu.
Eta, noski, terapeuta askok gauza bera egiten dute.
Nire esperientzian, zenbat eta espezializatuago izan, orduan eta gehiago gertatzen da hau.
Beraz, benetan hornitzaile bakoitzaren esku dago bere burua aztertzea eta kontzientziarik gabe botere-egituraren
parte nola bihurtzen den ulertzeko psikologia aztertzea.
Norengana ematen duzu zure boterea, eta nor gutxiesten duzu?
Eta benetan konpondu gabeko traumaz ari dela suposatzen baduzu; norbaiti begira zaudenean eta zure boterea uzten duzunean,
norbait pedestal batean jartzen ari zarela, orduan zure haurtzaroko agintari-figura bati begira
zaude, harekin konpondu gabeko arazoak dituzu.
Eta norbaiti begiratu eta epaitzen diozunean, negatiboki proiektatzen ari zara.
Eta hori zure buruaren oraindik benetan onartu ez dituzun zenbait alderdiri dagokie.
Beraz, hori da benetan aurre-baldintza eta eredu absolutua. Tailer hau hamar asteko lineako tailerra da klase bakoitzerako.
Eta uste dut... egin dut. Benetan mundu osoan zehar bidaiatu dut eta informazio honi benetan
fidatzen diren terapeuta batzuk irakatsi ditut.
Galdera hau egiten duzunean, honek sakonki aztertzen ditu dinamikak eta nola dauden traumearekin lotuta.
Ondorioa Gareth: Eskerrik asko. Eskerrik asko gurekin elkartzera etortzeagatik! Zurekin hitz egitea
bikaina izan zen, nahiz eta gaia hain izugarria izan.
Hori zurekin hitz egitea... Horri agerian uzten ari zara eta egoera berean dauden beste pertsona batzuei laguntzen ari zara.
Oraindik modu batean altxagarria sentitzen da. Badakizu zer esan nahi dudan?
Espero dut etxean daudenek ez dezatela pentsa ni zentzugabe ari naizenik, baina zurekin hitz egitea oraindik ere
altxagarria da, zeren eta... hain gauza izugarriak bizi izan dituzu, baina egoera iraultzen ari zara.
Zure tailerraz esaten duzun bezala, boterea aldatzen duzu, eta hori bikaina da!
Anneke: Bai, eskerrik asko.