من در بلژیک بزرگ شدم و حوالی ششمین تولدم به یک باند قاتل و کودک‌آزار فروخته شدم.
من در این شبکه به مدت پنج سال و نیم مورد استفاده قرار گرفتم.
مردان بالغی که به این باشگاه انحصاری تعلق داشتند، به دلایل مختلف آنجا بودند، اما الکل و مواد مخدر فراوانی وجود داشت.
و کودکان کالایی بودند، بالاترین و باارزش‌ترین کالا، و عمدتاً برای مقاصد جنسی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
اما چند اشراف‌زاده هم بودند که عضو این باشگاه بودند و از کشتن کودکان لذت می‌بردند.
و سپس نوبت من بود. در یازده‌سالگی قرار بود کشته شوم.
من شکنجه شدم چون کسی که مدتی از من محافظت کرده بود و بعداً به شدت به من سوءاستفاده کرده بود، دیگر از من خسته شده بود.
من روی میز ذبح بسته شده بودم.
آن سیاه بود از خون همهٔ کودکانی که پیش از من بودند.
من چند ساعت آنجا بودم.
بدنم پوشیده از جای زخم است. و هر جای زخم آن لحظه را برایم یادآوری می‌کند.
فکر می‌کردم کشته خواهم شد، مثل همه کودکانی که به اندازه کافی دوستشان نداشتند تا زنده بمانند.
و من هم فراموش می‌شدم. و من آمادهٔ مردن نبودم.
کسی در این شبکه آن‌قدر مرا دوست داشت که مرا نجات داد.
شکنجه چند ساعت طول کشید. من پنج سال و نیم در این شبکه بودم.
در این مدت، بارها و بارها و بارها مورد تجاوز قرار گرفتم.
من هیچ جای زخمی ندارم که نشان دهد چند بار مورد تجاوز قرار گرفته‌ام.
اما من آن را حساب کردم. معمولاً آخر هفته، تمام شب طول می‌کشید.
و بنابراین حساب کردم که در هفته حدود شش ساعت واقعاً مورد تجاوز قرار می‌گرفتم.
۱۷۱۶ ساعت تجاوز جنسی قبل از اینکه حتی به سن دوازده سالگی برسم. ۱۲۳۴۳۲۱
من با دستورالعمل‌هایی که از سوی کسی که مرا نجات داد دریافت کردم، بزرگ شدم.
این باعث شد که از تن‌فروشی و مواد مخدر دوری کنم و از کشور، از بلژیک، جایی که همه‌ی آن اتفاقات رخ داده بود، خارج شوم.
با اینکه هیچ جای زخمی نداشتم، در جوانی آن‌قدر روی تبدیل شدن به یک شیء جنسی متمرکز بودم که مردان را به خود
جذب می‌کردم و بخشی از وجودم برای زندگی به آن نیاز داشت.
چون تنها راهی بود که می‌دانستم برای خوب احساس کردن.
و وقتی زن جوانی بودم، با من خیلی بی‌احترامی کردند و از من خیلی سوءاستفاده کردند.
و با این حال همه خیلی سریع مرا مقصر دانستند. به خاطر اینکه من از نظر جنسی آزاداندیش بودم.
ارزان، همان‌طور که گفته شده، یک روسپی. تمام این چیزها، تمام این القاب، مرا خیلی سریع محکوم کردند.
و سپس، وقتی بهبود یافتم، فهمیدم که نه، باید از این الگویی که در آن گیر کرده بودم و به توجه جنسی نیاز داشتم، رها می‌شدم.
من باید خودم را از این جدا کنم و نگذارم که به یک شیء تبدیل شوم. من آرزو دارم که به زنی رها تبدیل شوم.
و این‌گونه، دهه به دهه، روی احساس کردن تمام دردِ آنچه بر من رفته بود، تمام خیانت‌های والدینم و اینکه فروخته شده بودم، کار کردم.
کودکان آسیب‌پذیرترین اعضای جمعیت ما هستند. پس بیایید جامعه‌ای بسازیم که در آن کودکان در امان باشند و جامعه‌ای
که اطراف آن‌ها را یک جامعه حمایت‌کننده فرا گرفته باشد.
هر کودک شایستهٔ امنیت است. هیچ کودکی شایستهٔ آنچه من تجربه کردم و آنچه میلیون‌ها کودک هر روز تجربه می‌کنند، نیست.
اما متأسفانه این بخشی از سیستم فعلی است.
ما زنان پتانسیل زیادی داریم تا واقعاً با همه چیزهایی که به‌عنوان زن تحمل می‌کنیم همدلی کنیم.
این به ما بیش از هر کس دیگری قدرت می‌دهد. تمام دردی که پشت این همه ناتوانی و تحقیر بود، واقعاً احساس کردن
آنچه بر من روا شد، واقعاً درک کردن اینکه این من نبودم.
این‌که در پایان روز احساس خوبی دارم.
من کودک بودم. من قربانی شدم. تقصیر من نبود.
می‌توانید در مصاحبهٔ زیر اطلاعات بیشتری دربارهٔ آنکه لوکاس به‌دست آورید.
مقدمه گرت: مهمان بعدی ما از نیویورک به ما می‌پیوندد. آنکه لوکاس در کودکی توسط مادرش به‌عنوان
برده جنسی به یک شبکه پدوفیل در بلژیک فروخته شد.
آنکه تا ۱۱ سالگی هر روز توسط مردان مسن‌تر مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفت.
بسیاری از آن‌ها سیاستمداران برجستهٔ بلژیکی بودند. در سن یازده سالگی، او دیگر برای شبکه مفید دانسته نشد و تا مرز مرگ شکنجه شد.
او توسط مردی که با سیاستمداران مسئول این شبکه مذاکره کرد، از مرگ نجات یافت.
مصاحبه گرت: آنکه، خیلی ممنون که با ما صحبت کردی. اولین چیزی که واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که مادرت تو را فروخت.
به‌عنوان یک پدر، برای من درک هدف آن دشوار بود. با آن چگونه برخورد می‌کنی؟
آنکه: این یک فرایند مادام‌العمر است. چون، البته، مادرم نزدیک‌ترین فرد به من بود.
فکر می‌کنم ما همه اول و مهم‌تر از همه مراقبان اصلی هستیم. او هم تنها بود و من را داشت.
و بعد – می‌دانی، مادرم حالش خوب نبود؛ می‌توانی بگویی او از نظر روانی بیمار بود، که هرگز تشخیص داده نشد.
من او را به‌عنوان یک روان‌آزار توصیف می‌کنم؛ به شکلی که گاهی در مورد زنان اتفاق می‌افتد.
بنابراین، او نسبت به همه مردان بسیار چاپلوس بود.
او مانند یک دختر پنج‌ساله رفتار می‌کرد، به‌طرز عجیبی عشوه‌گر و جنسی‌شده نسبت به همه مردان.
او خیلی راحت خودش را تسلیم کرد. فکر می‌کنم من بازتاب او بودم.
و بودن در کنارشان خیلی سخت بود چون هیچ‌وقت جایی برای من نبود. این یک پروجکشن کامل بود.
من یا یک دختربچهٔ ضعیف، بی‌اهمیت و زشت بودم که دستیار کوچکش بود و بعد خوب بودم، یا شرور بودم.
اما سؤال واقعی که از خودتان می‌پرسید این است: «چگونه ممکن است کسی چنین کاری انجام دهد؟ بزرگسالان در این
شبکه چگونه می‌توانند این کار را با کودکان انجام دهند؟»
بسیاری از آن‌ها والد بودند. و بسیاری از آن‌ها، مطمئنم، والدانی هم بودند که با خویشاوندان خود رابطه جنسی برقرار می‌کردند.
خب، مسئله این بود که مادرم از حدود پنج سالگی از نظر عاطفی رشد نکرده بود. آن زمان بود که مادرش فوت کرد.
او از جایی آمده بود که دچار ترومای شدید شده بود، که – باید فرض کنم – در سال ۱۹۳۹ در بلژیک، در
شهری که در طول جنگ بارها بمباران می‌شد، رخ داده بود.
پدر او در یک اردوگاه کار اجباری زندانی جنگی بود.
می‌دانی، فکر می‌کنم با مرگ مادرش و سایر مرگ‌ها در خانواده، اوضاع خیلی سخت بود.
پس از جنگ منابع کمی برای کمک به بهبود مردم از آسیب‌های روانی در دسترس بود. بنابراین او در روستاهای بلژیک دست‌به‌دست می‌شد، کاملاً
دست‌به‌دست می‌شد. شاید مردم فکر می‌کردند او کمی جنسی است چون جامعه بسیار کاتولیک بود، اما
او دست‌به‌دست می‌شد. و من قربانی اصلی او بودم.
گرت: درک این طرز فکر که فرزند خود را بفروشی، خیلی سخت است. اما همچنین افرادی که قادر به انجام این کار هستند.
درک همه‌ی این‌ها بسیار دشوار است. اینکه مردم قادرند چنین کار وحشتناکی را انجام دهند.
چند ساله بودی که متوجه وسعت شر شدی؟
زیرا این چیزی است که یک کودک هرگز، هرگز نباید حتی ذره‌ای با آن سر و کار داشته باشد.
آنکه: درست است! خب، این شبکه خیلی شوم است. و من – همان‌طور که در مقدمه گفتید – واقعاً در
یک شبکه بلژیکی بودم که مثل مافیا عمل می‌کرد.
اما آن را وزیر دفاع وقت رهبری می‌کرد.
او سیاستمدارى بود که مسیرى پرشکوفه در کارنامه‌اش داشت. او دو بار نخست‌وزیر بلژیک بود: پل
واندن بوئینانتس. من در کتابم به او اشاره کردم.
واقعاً به ... متصل بود؛ یک شبکهٔ محلی بود؛ یک شبکهٔ بلژیکی.
همان‌طور که می‌دانید، بلژیک کشور کوچکی است. این شبکه کوچکی بود.
اما از طریق شیطان‌پرستی، آن‌ها با دیگر شیطان‌پرستان رده‌بالاتر در ارتباط بودند و همواره از کودکان به‌عنوان کالا استفاده می‌کردند.
من از شش‌سالگی مورد بهره‌کشی قرار گرفتم، زمانی که برای اولین بار معامله شدم.
من دیر کردم، چون معمولاً کودکانی که از خانواده‌های شیطانی هستند خیلی زودتر مورد آزار قرار می‌گیرند.
پس در شش‌سالگی وارد شبکه شدم و در بلژیک مورد آزار قرار گرفتم.
یا توسط برخی نجیب‌زادگان که فوق‌العاده خشن و سادیستی بودند و در کشتن کودکان نیز هیچ تردیدی نداشتند.
پس واقعاً هیچ دلیلی وجود ندارد که من زنده مانده باشم.
و سپس در سن نه سالگی… در آن سال‌های اولیه، اغلب توسط مردانی که در این سیستم تلقین شده بودند مورد آزار قرار می‌گرفتم.
واقعاً یک سیستم باج‌گیری بود. در آن ابتدا آن‌ها را با دختری جوان که حدوداً ۱۴ یا ۱۵ ساله بود جفت کردند.
ممکن است به آن‌ها گفته شده باشد که قدیمی‌تر است. این روی نوار ضبط شده بود. از آن زمان باج‌گیری آغاز شد.
و سپس آنها پیش من آمدند. در شش یا هفت سالگی، شکی نیست که تو کودکی بسیار کوچک هستی.
هر کسی که آنجا باشد و به چنین کودک کوچکی تجاوز کند – حتی اگر من از او خواسته باشم. به من
آموخته بودند که باید کاری کنم احساس راحتی کنند.
اما حتی در آن صورت، هیچ شکی نیست که جرمی مرتکب شده است.
اما همیشه مردانی بودند که می‌گفتند: «من این کار را انجام نمی‌دهم. من نمی‌توانم این کار را انجام دهم.»
اما در آن زمان نمی‌دانستم این مردان تا چه حد قبلاً تلقین شده بودند و اینکه، همان‌طور که می‌گویند، یک نفر کافی است که حاضر
باشد هر کاری انجام دهد. این همان چیزی است که همیشه می‌گویند.
من همیشه احساس می‌کردم کسانی که به من سوءاستفاده می‌کردند، خودشان در کودکی مورد سوءاستفاده قرار گرفته
بودند و این رفتار را از موضع قدرت تکرار می‌کردند.
به این ترتیب، آنها بر احساسات ناتوانی و درماندگی خود که در نتیجه سوءاستفاده از خودشان به آن دچار شده بودند، غلبه کردند.
از طریق این عمل بسیار خشن، که در آن احساس قدرت می‌کردند. و البته، بیشتر بازماندگان مرتکب جرم نمی‌شوند.
اما این روش به‌گونه‌ای ساختار یافته است که افرادی را که با این حال مایل به مجرم شدن هستند، ترغیب
می‌کند تا این راز عظیم و بزرگِ پدوفیلیا را فاش کنند.
برای شروع، اینکه همه‌شان را در جیب خود داشته باشی. و این موضوع تا... ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ گرت: آیا هنوز بعضی از این افرادی را که
در تلویزیون یا روزنامه‌های بلژیک به تو توهین کردند، می‌بینی؟
آنکه: ببین. این محدود به بلژیک نبود. من در ایالات متحده، فرانسه، سوئیس و ایتالیا قربانی قاچاق انسان بودم.
می‌دانی، در سن نه سالگی می‌توان گفت که مرا به یک شبکه‌ساز بین‌المللی سپردند که مرا به ایالات متحده برد.
این شخص کسی بود که در عرصهٔ جهانی بسیار شناخته‌شده بود. در این مدت، من تحت کنترل ذهن قرار گرفتم.
من یک سال آنجا گذراندم که آن را «مرکز قدرت» می‌نامیدم: این گروهی از افراد بسیار قدرتمند، شیطان‌پرست،
شامل سلبریتی‌ها، سیاستمداران و خانواده‌های سلطنتی بود.
و البته شما این افراد را می‌بینید، البته من هنوز هم آن‌ها را می‌بینم – هرچند بیشتر عاملان من اکنون
مرده‌اند – چون آن‌ها خیلی برجسته بودند. آن‌ها همه‌جا هستند.
گرت: این برای تو باید فوق‌العاده باشد. دیدن این موضوع، در حالی که می‌دانی این افراد واقعاً چه کسانی هستند.
دیدنشان چه حسی دارد؟ شاید سؤال احمقانه‌ای باشد، اما می‌توانم «خشم» را تصور کنم.
آنکه: بله! این باعث می‌شود دلم بخواهد آن‌ها را نام‌گذاری کنم. کاری که نمی‌توانم انجام دهم.
برای من کاملاً روشن است: اگر این کار را انجام می‌دادم، مرده بودم. خانواده‌ام کشته می‌شدند. این پیامی است که دریافت کردم.
خانوادهٔ عامل اصلی من—کشف کرده‌ام که آن‌ها سرویس مخفی خود را اداره می‌کنند.
به نظر می‌رسد که من تا حدی قبلاً این را تجربه کرده‌ام.
این‌ها همهٔ افرادی هستند که در زندگی‌ام ظاهر شده‌اند و به این روش آموزش دیده‌اند.
من به‌عنوان جاسوس آموزش دیده بودم. بنابراین می‌توانستم آن را تشخیص دهم.
اما پیام کاملاً روشن بود؛ به سبک خودشان به من فهماندند که تهدید همیشه این بود: «اگر نام این شخص را بردی، مرده‌ای.»
و من معتقدم که بسیاری از بازماندگان مانند من، اگر ارزشش را داشته باشد، مایلند جان خود را برای این آرمان فدا کنند.
اما همیشه باید بسنجی چه چیزی را می‌توانی فاش کنی و چه چیزی را نمی‌توانی. این مرا خیلی عصبانی می‌کند.
این موضوع هم مرا بسیار خشمگین می‌کند که اکثر مردم به این روایت باور دارند که این افراد انسان‌های
فوق‌العاده‌ای هستند که باید از آن‌ها حمایت شود تا دیده شوند.
گرت: البته، یادم می‌آید؛ وقتی کودکی در بریتانیا بودم. یک شبکه عظیم پدوفیل در بلژیک کشف شد.
این موضوع در بریتانیا تیترهای مهمی را به خود اختصاص داد.
آیا این به شبکه‌ای که در آن دخیل بودی مرتبط بود؟ یا صرفاً موردی بود که مردم کمی به حقیقت نزدیک‌تر شدند؟
آیا چند پدوفیل کم‌اهمیت‌تر به آن‌ها بدهیم تا عطش‌شان را کمی فرو بنشانیم، در حالی که از چهره‌های بزرگ محافظت می‌کنیم؟
آنکه: دقیقاً در پایان همین‌طور شد. آنچه شما به آن اشاره می‌کنید به نام «پرونده دوتروا» شناخته شد.
می‌خواهم کتابم را به شما نشان دهم . در آن درباره پرونده دوترُو می‌نویسم که ارتباط بسیار نزدیکی با داستان زندگی‌ام دارد.
در اصل همان شبکه است. این موضوع در سال ۱۹۹۶ زمانی که اجساد کودکان کشف شد، فاش شد.
دو کودک از یک سیاه‌چال نجات یافتند.
یک قاچاقچی از این شبکه بلژیکی شروع به آدم‌ربایی کودکان کرده بود.
این خیلی غیرعادی بود؛ او دستگیر شد.
کودکان در حین مراقبت او جان باخته بودند – زیرا بیشتر قاچاقچیان جنسی به خانواده‌ها نفوذ می‌کنند،
کودکان را می‌ربایند و دوباره به خانه بازمی‌گردانند.
من خودم به مدرسه رفته بودم، بنابراین خیلی آسان‌تر بود. هیچ والدینی دنبال من نبودند. والدینم درگیر بودند،
مثل بیشتر والدین کودکانی که مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
«پرونده دوتروا» قرار بود همه این‌ها را بر هم بزند. مارک دوتروا گرداننده بود.
و بعد چه اتفاقی افتاد: این به یک جنجال عظیم در سراسر جهان تبدیل شد.
آنها دربارهٔ این شبکه صحبت کردند، مردم سراسر جهان درباره‌اش صحبت کردند و آنچه رخ داد فوق‌العاده بود.
در این... هشت سال طول کشید تا پرونده به دادگاه برسد.
تعداد زیادی از بازماندگان به‌عنوان شاهد پیش آمدند و شهادت دادند.
این موضوع توسط چند افسر پلیس و کارآگاه واقعاً خوب بررسی و دوباره بررسی شد.
آنها شباهت‌هایی یافتند، چیزهایی که این بازماندگان اگر آنجا نبودند، نمی‌توانستند از آنها مطلع شوند.
من در آن زمان در بلژیک نبودم. قبل از اینکه اولین قاضی، نخستین فرد مسئول این پرونده، برکنار شود،
من چیز زیادی دربارهٔ «پرونده دوترُ» نمی‌دانستم.
به دلیل تبعیض ادعایی که در آن زمان به راهپیمایی‌های سفیدپوستان انجامید.
تمام جمعیت بلژیک در آشوب بود زیرا کودکان کشته شده بودند.
همه سفید پوشیده بودند تا معصومیت کودکان را برجسته کنند.
اما هشت سال بعد، تلاشی عظیم و بسیار گسترده برای ریشه‌کن کردن این دانش صورت گرفت.
تمام اظهارات شاهدان حذف شدند؛ از پرونده خارج شدند.
سی نفر که شواهدی از نوعی در مورد شبکه بزرگ‌تر داشتند، مردند.
بسیاری از شرایط مهم از پرونده پنهان شدند.
یک فایل جدید برای نمایش یک مورد متفاوت ایجاد شد.
وقتی محاکمه در سال ۲۰۰۴ آغاز شد، تنها مارک دوترو بود.
و سپس شخص دیگری بود که نزدیک‌ترین فرد بود، اما کمی بالاتر در شبکه قرار داشت.
آن میشل نیهول بود. من در خاطراتم به تفصیل دربارهٔ میشل نیهول نوشتم.
چون وقتی آنجا بودم شروع شد. من از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ آنجا بودم.
من میشل نیهول را به‌طور گسترده مطالعه کرده‌ام. او نوعی دست‌نشاندۀ جنایی بود، واسطۀ
همه‌چیز. در این مورد، او در نهایت کناره‌گیری کرد.
و مارک دوترو عملاً به حبس ابد محکوم شد.
در مقطعی، او حتی از زندان فرار کرد.
حالا دارند تلاش می‌کنند او را دستگیر کنند و آزادش کنند. واقعاً خیلی شگفت‌انگیز است.
این مثل شیطان‌پرستانی است که می‌گویند: ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم. ما می‌توانیم پیروز شویم.
و... (مکث) ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ گرت: بله، تقریباً تمسخرآمیز است.
آنکه: دقیقاً. تمسخر! فکر می‌کنم برای شیطان‌پرستان یک آیین بزرگ است که قربانیان‌شان را مسخره کنند.
مسخره کردن همه کسانی که... قربانیان نیز مسخره و تحقیر شدند، و بازماندگان نیز. و البته این تا امروز ادامه دارد.
گرت: البته. این راهی است برای آن‌ها تا قدرت بیشتری بر شما اعمال کنند و شما را درمانده احساس کنند.
ام... چون شما درباره تجربه‌تان نوشتید و درباره‌ی تجربیات‌تان صحبت کردید... آیا بعداً افرادی که در کشورهای دیگر،
شبکه‌های دیگر یا مثلاً در بریتانیا یا آلمان یا جاهای دیگر تجربیات مشابهی داشته‌اند با شما تماس می‌گیرند؟
آنکه: بله، متشکرم. این اساساً کاری است که تمام روز انجام می‌دهم.
من با سایر بازماندگان کار می‌کنم. در سال ۲۰۱۶، داستانم مانند آتش‌سوزی در اینترنت پخش شد.
من از سال ۲۰۱۳ در معرض دید عموم بوده‌ام. و بسیاری از بازماندگان دیگر با من تماس گرفته‌اند.
من با آنها کار می‌کنم. بیش از سی سال است که تجربه شفا یافتن دارم که البته تا امروز ادامه دارد.
اما به خاطر شرایط و اینکه این فرصت را داشتم تا واقعاً روی بهبودی تمرکز کنم، این را به اشتراک می‌گذارم.
با این حال، من با مردم سراسر جهان صحبت می‌کنم. در واقع، بیشتر با دنیای غرب صحبت می‌کنم.
من زیاد با افرادی از انگلستان و کشورهای مشترک‌المنافع کار می‌کنم؛ و البته با افرادی از اروپا، تقریباً
تمام اروپای غربی، و همچنین از ایالات متحده آمریکا.
این شبکه در همه‌جا شباهت‌هایی دارد.
بین کودکانی که از خانواده‌های نظامی می‌آیند، تفاوت‌های جزئی وجود دارد.
اما دستکاری آگاهی در همه‌جا مشابه است. آموزش کنترل آگاهی در همه‌جا مشابه است.
هدف هر کودک بسته به رتبهٔ او متفاوت است.
این بستگی به خانواده‌هایشان دارد. اما شباهت‌های زیادی در نحوه عملکرد شبکه وجود دارد.
من متوجه شده‌ام که شبکه‌های کوچک‌تر، مانند شبکه بلژیکی، با یکدیگر در ارتباط هستند.
از طریق انجمن‌های مخفی یا هر چیز دیگری که در شهرشان وجود دارد، آن‌ها چند نفر قدرتمند دارند که می‌توانند
کنترل را حفظ کنند یا در صورت لزوم مانع تحقیقات شوند.
یک قاضی هست، یک وکیل هست، یک نفر هم هست… یک رئیس پلیس یا چیزی شبیه آن.
پزشکانی هستند. و سپس آن‌ها اغلب از طریق فرزندانشان با قدرتمندترین افراد جهان شبکه‌سازی می‌کنند.
و بنابراین آنها از موقعیت‌ها یا شهرت‌شان محافظت می‌کنند، یا نردبان ترقی را بالا می‌روند، هر چه دل‌شان بخواهد، واقعاً!
هرچه آرزو دارند، هرچه جاه‌طلبی‌هایشان است.
شما قطعاً می‌توانید به چیزی دست یابید وقتی بخشی از این شبکهٔ جهانی هستید. و این به قیمت بسیاری از کودکان تمام می‌شود.
گرت: شنیده‌ام که کارگاهی به نام «جابجایی قدرت» در پیش دارید. می‌توانید کمی درباره‌اش برایمان بگویید؟
آنکه: بله، متشکرم. این همان چیزی است که در وب‌سایت من نوشته شده است.
من به مدت ده سال در زندان‌های نیویورک کار کردم.
من یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس کردم تا یوگا را به زندان‌ها بیاورم.
و از همان ابتدا شروع به تدریس یوگا کردم. آن در دههٔ ۲۰۰۰ بود.
من همیشه از یوگا به‌عنوان یک روش درمانی استفاده کرده‌ام، اما به‌خاطر نحوهٔ آموزش آن، اجرای آن برایم بسیار دشوار بود.
به همین دلیل همیشه فکر کرده‌ام: اگر می‌خواهید ارائه‌دهنده خدمات، معلم یا درمانگر باشید،
روشی برای برخورد با مردم وجود دارد که مفید نیست.
و من بارها با این نگرش کم‌یارو مواجه شده‌ام، چه از سوی درمانگران، چه مربیان یوگا یا دیگران.
پس در زندان این برنامه‌ها را پشت سر گذاشتم.
من در حال کار روی یافتن روشی هستم که به من امکان دهد به‌طور واقعی در سطح افقی حضور داشته باشم. زیرا
همهٔ ما دعوت شده‌ایم تا در این ساختار قدرت شرکت کنیم.
پس همهٔ ما تشویق می‌شویم که مدرک بگیریم و سپس نقش خود را ایفا کنیم.
و تا حدی که به این جایگاه و مقام نیاز داریم، می‌توانیم تروماهای خود را بپوشانیم و خود را برتر
از افرادی که با آن‌ها کار می‌کنیم، قرار دهیم.
و البته بسیاری از درمانگران نیز همین کار را می‌کنند.
به تجربه من، هرچه تخصصی‌تر باشید، این اتفاق بیشتر می‌افتد.
پس واقعاً بر عهده هر ارائه‌دهنده‌ای است که به خود بنگرد و روان‌شناسی نحوه مشارکت ناخودآگاهش در ساختار قدرت را بررسی کند.
قدرت خود را به چه کسی تسلیم می‌کنید و به چه کسی با نگاه تحقیرآمیز می‌نگرید؟
و اگر بتوانید فرض کنید که واقعاً موضوع بر سر ترومای حل‌نشده است؛ که وقتی به کسی احترام می‌گذارید و قدرت خود را واگذار می‌کنید، او
را روی سکوی والایی قرار می‌دهید، آنگاه دارید به یک چهرهٔ اقتدار در کودکی خود نگاه می‌کنید که با او مسائل حل‌نشده‌ای دارید.
و وقتی به کسی از بالا نگاه می‌کنی و او را قضاوت می‌کنی، داری به‌طور منفی پیش‌داوری می‌کنی.
و این به بخش‌هایی از وجودت مربوط می‌شود که هنوز واقعاً آن‌ها را نپذیرفته‌ای.
بنابراین این واقعاً پیش‌نیاز و مدل مطلق است. این کارگاه آنلاین ده‌هفته‌ای برای هر کلاس است.
و فکر می‌کنم این... من این کار را انجام داده‌ام. در واقع دور دنیا سفر کرده‌ام و به برخی درمانگرها
که واقعاً به این اطلاعات تکیه دارند، آموزش داده‌ام.
اینکه وقتی این سؤال را می‌پرسید، تا عمق پویایی‌ها و ارتباط آن‌ها با تروما پیش می‌رود.
نتیجه‌گیری گرت: خیلی ممنونم. خیلی ممنونم که به دیدن ما آمدید! صحبت کردن با شما فوق‌العاده
بود، هرچند موضوع به همان اندازه وحشتناک است.
صحبت کردن با تو درباره‌اش... تو آن را آشکار می‌کنی و به دیگرانی که در همان موقعیت هستند کمک می‌کنی.
هنوز به نوعی حال‌خوب‌کننده است. می‌فهمی منظورم چیست؟
امیدوارم کسانی که در خانه هستند فکر نکنند دارم چرندیات می‌گویم، اما صحبت کردن با تو هنوز هم روحیهٔ مرا بالا
می‌برد، چون تو… تو از اتفاقات وحشتناکی گذشتی، اما داری اوضاع را به نفع خود تغییر می‌دهی.
همان‌طور که درباره کارگاه‌تان می‌گویید، شما قدرت را جابه‌جا می‌کنید و این فوق‌العاده است!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ آنکه: بله، متشکرم. ۱۲۳۴۳۲۱