Aku gedhe ing Belgia lan didol menyang jaringan pedofil pembunuh watara ulang tahunku sing kaping enem.
Aku wis digunakake ing jaringan iki suwéné limang setengah taun.
Para priya diwasa sing dadi anggota klub eksklusif iki padha ana ing kana amarga macem-macem
sebab, nanging ana akèh alkohol lan akèh narkoba.
Lan bocah-bocah mau dadi komoditas, komoditas paling dhuwur lan paling regane, lan umume digunakake kanggo seks.
Nanging ana uga sawetara bangsawan sing dadi anggota klub iki lan uga seneng matèni bocah-bocah.
Lan banjur giliranku. Nalika umurku sewelas taun, aku arep dipatèni.
Aku disiksa amarga wong sing wis nglindhungi aku sawatara wektu banjur nyiksa aku banget wis ora peduli marang aku maneh.
Aku diiket ing meja penyembelihan.
Iku ireng amarga getihé kabèh bocah-bocah sadurungé aku.
Aku ana ing kana pirang-pirang jam.
Awakku kebak bekas luka. Lan saben bekas luka ngelingake aku marang wektu kuwi.
Aku kira aku bakal dipatèni, kaya kabèh bocah-bocah sing ora cukup dikasihi kanggo urip.
Lan aku uga bakal dilalekake. Lan aku durung siap mati.
Ana wong ing jaringan iki sing tresna marang aku nganti nylametake aku.
Penyiksaan iku lumaku sawetara jam. Aku ana ing jaringan iki limang setengah taun.
Ing wektu iki, aku diperkosa bola-bali, bola-bali, bola-bali.
Aku ora duwe bekas tatu kanggo nuduhake pira kaping aku diperkosa.
Nanging aku wis ngetung. Biasane pas akhir minggu, sak bengi.
Mula aku ngetung yèn aku diperkosa, tenan diperkosa, watara enem jam saben minggu.
1.716 jam perkosaan sadurunge aku tekan umur rolas taun.
Aku gedhe karo pandhuan sing diwenehake marang aku dening wong sing nylametake aku.
Iku njaga aku supaya ora mlebu prostitusi lan narkoba lan nglantarake aku metu saka
negara, saka Belgia, ing kana kabeh kuwi kelakon.
Sanajan aku ora duwe bekas luka, nalika isih enom aku banget fokus dadi obyek seks nganti narik kawigaten para priya,
lan sawijining bagéan saka diriku butuh kuwi kanggo urip.
Amarga kuwi siji-sijine cara sing tak ngerti supaya aku bisa rumangsa apik marang awakku dhéwé.
Lan nalika aku isih wadon enom, aku diperlakokaké kanthi ora ngajeni banget lan dimanfaataké banget.
Nanging kabeh wong cepet banget nyalahake aku. Amarga aku gampang tur seneng nggawé hubungan seks.
Murah, kaya sing wis diomongake, pelacur. Kabeh iki, kabeh julukan iki, padha ngukum aku kanthi cepet banget.
Lan banjur, nalika aku mari, aku nyadari yen ora, aku kudu metu saka pola iki sing nggawe aku
kejebak, ing ngendi aku butuh perhatian seksual.
Aku kudu misahake awakku saka iki lan ora gelem maneh dianggep mung minangka obyek. Aku pengin dadi wanita sing merdeka.
Mula, dasawarsa sawisé dasawarsa, aku nyoba ngrasakaké kabèh lara saka apa sing wis ditindakake marang aku,
kabèh pangkhianatan saka wong tuwaku, lan yèn aku wis didol.
Bocah-bocah iku anggota populasi kita sing paling rentan. Mula saka iku, ayo padha nggawe masyarakat ing
ngendi bocah-bocah aman lan duwe komunitas ing sakupenge.
Saben bocah pantes nampa keamanan. Ora ana bocah sing pantes ngalami apa sing wis tak alami
lan apa sing dialami yuta-yuta bocah saben dina.
Nanging sayangé, kuwi pérangan saka sistem saiki.
Minangka wanita, kita nduwé potensi gedhé kanggo tenanan empati marang kabèh sing kudu kita tahan minangka wanita.
Iku maringi kita kekuwatan luwih gedhé tinimbang sapa waé. Kabeh lara ing balik kabeh rasa ora kuwasa lan
isin, tenan ngrasakaké apa sing wis ditindakake marang aku, tenan mangertèni yèn kuwi dudu aku.
Aku rumangsa seneng ing pungkasan dina.
Aku bocah. Aku digawe korban. Iku dudu kesalahanku.
Sampeyan bisa mangerteni luwih lengkap babagan Anneke Lucas ing wawancara ing ngisor iki.
Pambuka Gareth: Tamu sabanjure kita ana ing New York. Anneke Lucas didol dening ibune dadi budak
seks bocah cilik marang jaringan pedofil ing Belgia.
Anneke diperkosa saben dina déning wong lanang sing luwih tuwa nganti yuswa 11 taun.
Akeh saka wong-wong mau iku politikus Belgia sing misuwur. Nalika umuré 11 taun, dhèwèké dianggep ora
migunani manèh kanggo jaringan mau lan disiksa meh mati.
Dheweke dislametake saka pati dening wong lanang sing negosiasi karo para politikus sing tanggung jawab marang jaringan kasebut.
Wawancara Gareth: Anneke, matur nuwun sanget wis rembugan karo kita. Bab pisanan sing pancen nyentuh
atiku yaiku kasunyatan manawa kowe didol dening ibumu.
Minangka bapak, aku kesulitan weruh gunané. Kepiye kowe ngadhepi kuwi?
Anneke: Iki proses sajrone urip. Amarga mesthi wae ibuku iku wong sing paling cedhak karo aku.
Aku mikir kita kabeh sepisanan lan paling utama dadi pangasuh utama. Dheweke uga piyambakan, lan aku ana kanggo dheweke.
Lan banjur – kowe ngerti, ibuku ora waras; kowe bisa ngomong yèn dhèwèké lara jiwa, nanging ora tau didiagnosa.
Aku bakal nyebut dheweke psikopat; kanthi cara sing kadhangkala kelakon marang wanita.
Mula saka iku, dheweke banget muji-muji marang kabeh priya.
Dheweke tumindak kaya bocah umur limang taun, aneh banget genit lan kebak unsur seksual marang kabèh priya.
Dheweke nyerahake awake dhewe kanthi gampang banget. Aku mikir aku iku cerminané dhèwèké.
Lan iku pancen angel banget ana ing sacedhake wong-wong mau amarga ora ana panggonan kanggo aku. Iku mung proyeksi sakabehe.
Aku kuwi bocah wadon cilik sing ringkih, ora istimewa, ora ayu, sing dadi pembantu ciliké,
banjur aku dianggep apik, utawa aku dianggep jahat.
Nanging pitakon sejati sing kowe takon marang awakmu dhéwé yaiku: "Kepiye bisa ana wong sing nindakake perkara
kaya ngono? Kepiye bisa wong diwasa ing jaringan iki nindakake iki marang bocah-bocah?"
Akeh saka wong-wong mau sing dadi wong tuwa. Lan akeh saka wong-wong mau, aku
yakin, uga dadi wong tuwa sing nindakake inses.
Ya, masalahé ibuku ora ngrembaka sacara emosional wiwit umuré watara limang taun. Wektu kuwi ibuné tilar donya.
Dheweke teka saka panggonan sing ngalami trauma abot, sing – aku kudu nganggep – kedadeyan ing Belgia
taun 1939, ing kutha sing kerep dibom nalika perang.
Bapaké dadi tawanan perang ing kamp konsentrasi.
Kowe ngerti, aku mikir iku pancen angel banget amarga ibune seda lan ana pati-pati liyane ing kulawarga.
Sawisé perang, sumberdaya kanggo mbantu wong mari saka trauma arang banget. Dheweke dipindhah-pindhah ing pedesaan Belgia,
pancèn dipindhah-pindhah. Mbok menawa wong-wong nganggep dheweke rada seksual amarga iku komunitas sing Katolik banget, nanging
dheweke pancèn dipindhah-pindhah. Lan aku dadi korban utamané.
Gareth: Angel banget mangertèni pola pikir sing adol anaké dhéwé kaya ngono. Nanging uga wong-wong sing isa nindakake kuwi.
Angel banget mangerteni kabeh iki. Manawa manungsa bisa nindakake prekara sing nggegirisi banget.
Sampeyan umur pira nalika sampeyan nyadari sepira gedhene kejahatan?
Amarga kuwi iku bab sing bocah ora tau, ora tau kudu ngadhepi, sanajan mung sethithik.
Anneke: Bener! Nah, jaringan kuwi pancen ala tenan. Lan, kaya sing kowe kandha ing pambuka, aku saktenane
dadi bagéan saka jaringan Belgia sing makarya kaya mafia.
Nanging iku dipimpin déning Sekretaris Pertahanan wektu kuwi.
Dheweke iku politikus sing kariré munggah kanthi cepet. Dheweke tau dadi Perdana Menteri Belgia kaping
pindho: Paul Vanden Boeynants. Aku nyebut dheweke ing bukuku.
Iku pancen nyambung karo... iku jaringan lokal; jaringan Belgia.
Kaya sing kowe ngerti, Belgia iku negara cilik. Iku jaringan cilik.
Nanging liwat Satanisme, dheweke nyambung karo Satanis liyane sing pangkaté luwih dhuwur lan
tansah nggunakake bocah-bocah minangka komoditas.
Aku dieksploitasi wiwit umur enem taun, nalika aku pisanan diperdagangkan.
Aku telat, amarga biasane bocah-bocah saka kulawarga Satanis dianiaya luwih awal.
Dadi aku dilebokake ing jaringan nalika umur enem taun, lan aku disalahgunakake ing Belgia.
Bisa uga saka sawetara bangsawan sing banget kasar lan sadis lan uga ora ragu-ragu mateni bocah-bocah.
Dadi pancen ora ana alesan kenapa aku bisa slamet.
Lan banjur nalika umur sangang taun... ing taun-taun awal kuwi, aku kerep disiksa dening para
priya sing wis dicekokake menyang sistem iki.
Iku pancen sistem pemerasan. Ing kono, dheweke pisanan dipadu karo bocah wadon enom sing umuré watara 14 utawa 15 taun.
Bisa uga padha wis diomongake yèn iku luwih tuwa. Kuwi direkam ing pita. Wektu kuwi paksaan kanggo nuntut dhuwit diwiwiti.
Lan banjur padha teka marang aku. Nalika umur 6 utawa 7 taun, ora ana pitakon manawa kowe pancen bocah cilik banget.
Sapa waé sing ana ing kana lan nglakoni perkosa marang bocah cilik kaya ngono – sanajan aku nyuwun marang wong-wong mau.
Aku diajari yèn aku kudu nggawe wong-wong mau krasa nyaman.
Nanging sanajan mangkono, ora ana pitakon manawa wis ana tindak pidana sing wis kelakon.
Nanging mesthi ana wong lanang sing kandha, "Aku ora bakal nindakake kuwi. Aku ora bisa nindakake kuwi."
Nanging nalika semana aku durung nyadari sepira jero para priya iki wis diindoktrinasi lan, kaya sing padha
kandha, perlu ana siji wong sing gelem nindakake apa wae. Kuwi sing tansah padha kandha.
Aku tansah krasa yèn wong-wong sing nyiksa aku biyèn uga tau disiksa nalika isih cilik lan
padha mbaleni tumindak kuwi saka posisi kuwasa.
Kanthi mangkono, padha ngungkuli raos ora kuwasa lan ora ana daya sing wis padha ngrasakake amarga kekerasan
sing ditindakake déning wong liya marang awaké dhéwé.
Liwat tumindak kasar iki, padha rumangsa kuwasa. Lan mesthi wae, umume sing slamet ora dadi pelanggar.
Nanging cara iki disusun kanthi cara sing ngidini utawa nyurung wong-wong sing sanadyan mangkono wis siyap dadi pelanggar
supaya padha nuduhake rahasia gedhe banget bab paedofilia.
Minangka wiwitan, supaya kowe nduwé kabèh mau ing sakumu. Lan kuwi nganti... Gareth: Apa kowe isih weruh sawetara wong
sing wis nganiaya kowe ing televisi utawa ing koran ing Belgia?
Anneke: Delengen. Iku ora winates mung ing Belgia. Aku dadi korban perdagangan manungsa
ing Amerika Serikat, Prancis, Swiss, Italia.
Kowe ngerti, nalika umurku 9 taun, kowe bisa ngomong yen aku diserahake marang sawijining jaringan
internasional sing nggawa aku menyang Amerika Serikat.
Iki wong sing kondhang banget ing panggung donya. Ing wektu kuwi, aku dadi korban kontrol pikiran.
Aku ngentekake setaun ing kana, sing tak sebut 'pusat kuwasa': iki klompok wong-wong sing duwé kuwasa banget, para
Satanis, kalebu selebriti, politisi, lan kulawarga kraton.
Lan mesthi kowe weruh wong-wong iki, mesthi aku isih weruh wong-wong mau – sanajan umume pelaku-pelakuku saiki wis mati –
amarga dheweke pancen misuwur. Wong-wong mau ana ing endi-endi.
Gareth: Kuwi mesthi luar biasa kanggo kowe. Ndeleng kuwi, ngerti sapa sejatine wong-wong iki.
Krasa kepiye nalika ndeleng wong-wong kuwi? Mbok menawa iki pitakon sing konyol, nanging aku bisa mbayangake 'nesu'.
Anneke: Ya! Iki nggawe aku kepengin maringi jeneng marang wong-wong mau. Sing kuwi aku ora bisa.
Iku cetha banget kanggo aku: yen aku nindakake kuwi, aku bakal mati. Keluargaku bakal dipatèni. Iku pesen sing tak tampa.
Kulawargané pelaku utama aku—aku wis nemokaké yèn padha ngoperasèkaké layanan rahasia dhéwé.
Kayane aku wis ngalami iki nganti sawetawis.
Iki kabèh wong sing wis muncul ing uripku lan wis dilatih kanthi cara iki.
Aku uga dilatih dadi mata-mata. Supaya aku bisa ngenali.
Nanging pesené cetha banget; kanthi carané dhéwé, padha ngandhani aku yèn ancamané mesthi: "Yèn
kowe nyebut jenengé wong iki, kowe bakal mati."
Lan aku pracaya manawa akèh penyintas kaya aku bakal gelem nyawani uripé kanggo perjuangan iki yèn pancèn pantes.
Nanging kowe tansah kudu nimbang apa sing bisa kowe ungkapake lan apa sing ora bisa. Kuwi nggawe aku nesu banget.
Uga nggawe aku nesu banget amarga akèh wong pracaya marang narasi yèn wong-wong iki wong sing
apik banget sing kudu didhukung supaya bisa katon.
Gareth: Mesthi, aku kelingan; nalika isih bocah ing Inggris Raya. Ana jaringan pedofil gedhe sing diungkap ing Belgia.
Iku dadi warta utama sing wigati ing kéné ing Britania Raya.
Apa kuwi ana gandhèngané karo jaringan sing kowe melu? Utawa mung kasusé wong-wong sing luwih cedhak karo bebener?
Apa kita bakal menehi sawetara pedofil sing kurang penting supaya nglegakake dahaga
sakedhik nalika kita nglindhungi jeneng-jeneng gedhe?
Anneke: Mangkono pancen asilé ing pungkasan. Sing kowe sebut kuwi banjur dikenal minangka "kasus Dutroux".
Aku pengin nuduhake bukuku marang sampeyan . Ing buku iki, aku nulis babagan kasus Dutroux,
sing raket banget gegayutane karo crita uripku.
Iki sejatine jaringan sing padha. Iki dadi kawentar ing taun 1996 nalika mayit bocah-bocah ditemokake.
Loro bocah diselametake saka penjara bawah tanah.
Seorang mucikari saka jaringan Belgia iki wis miwiti nyulik bocah-bocah.
Iku pancen ora lumrah banget; dheweke kacekel.
Ana bocah-bocah sing wis mati nalika dirawat déning dhèwèké – amarga akèh muncikari nyusup ing kulawarga,
nyolong bocah-bocah mau lan nggawa bali menyang omahé.
Aku wis lunga menyang sekolah dhéwé, mula luwih gampang. Ora ana wong tuwa sing nggoleki aku. Wong tuwaku melu,
kaya umume wong tuwa saka bocah-bocah sing digunakake.
Kasus Dutroux iku kanggo ngaduk-aduk kabeh. Marc Dutroux iku muncikari.
Lan apa sing kelakon banjur: dadi kontroversi gedhe ing saindenging jagad.
Padha padha ngomongake bab jaringan kuwi, wong-wong ing saindenging jagad padha
ngomongake, lan apa sing kelakon pancen luar biasa.
Ing iki... Butuh wolung taun kanggo kasus iki tekan pengadilan.
Akeh wong sing slamet maju dadi saksi lan menehi bukti.
Iku wis dipriksa, dipriksa maneh, dening sawetara polisi sing pancen trampil, para detektif.
Padha nemokake kasamestran, bab-bab sing para penyintas kuwi ora bakal bisa ngerti yen ora tau ana ing kana.
Aku ora ana ing Belgia wektu kuwi. Aku mung ngerti sethithik babagan "kasus Dutroux" sadurunge hakim pisanan, wong
sing pisanan tanggung jawab ngurus kasus kuwi, wis dipecat.
Amarga tuduhan pilih kasih, sing nyebabake pawai wong kulit putih ing wektu kuwi.
Kabèh warga Belgia padha ngalami geger amarga ana bocah-bocah sing wis dipatèni.
Kabeh wong nganggo klambi putih kanggo negesake kesucian bocah-bocah.
Nanging wolung taun sawisé, ana upaya gedhé banget, gedhé banget, gedhé banget kanggo ngilangi kawruh iki.
Kabeh pernyataan saksi wis dibusak; dicopot saka kasus.
30 wong sing nduwé bukti apa waé babagan jaringan sing luwih gedhé padha mati.
Akeh kahanan penting sing ditutup-tutupi saka kasus kasebut.
File anyar digawe kanggo makili kasus sing beda.
Nalika sidang diwiwiti ing taun 2004, mung Marc Dutroux.
Lan banjur ana wong liya sing paling cedhak, nanging dheweke rada luwih dhuwur ing jaringan.
Iku Michel Nihoul. Aku wis nulis babagan Michel Nihoul kanthi rinci ing memoarku.
Amarga diwiwiti nalika aku ana ing kana. Aku ana ing kana saka taun 1969 nganti 1974.
Aku wis sinau Michel Nihoul kanthi jero. Dheweke kuwi semacam kaki tangan, perantara kanggo
kabeh. Ing kasus iki, dheweke pungkasane mundur.
Lan Marc Dutroux sejatine dihukum penjara seumur urip.
Ing sawijining wektu, dheweke malah bisa uwal saka panjara.
Saiki padha nyoba nangkep dheweke lan mbebasake dheweke. Iki pancen nggumunake tenan.
Iki kaya para Satanis sing kandha: Kita bisa nindakake. Kita bisa menang.
Lan... (dipotong) Gareth: Ya, meh kaya ngolok-ngolok.
Anneke: Bener. Ejekan! Aku mikir iki ritual gedhe kanggo Satanis kanggo ngolok-olok korbane.
Ngledhekake saben wong sing... Korban uga diledek lan diolok-olok, uga para sing slamet.
Lan mesthi wae, iki isih terus nganti saiki.
Gareth: Mesthi. Iki cara supaya dheweke bisa ngetokake daya luwih gedhe marang kowe lan nggawe kowe kroso ora kuwat.
Um... Amarga kowe nulis babagan pengalamanmu, crita babagan pengalamanmu... Apa banjur kowe dihubungi wong-wong sing wis
nduwé pengalaman sing padha ing negara liya, jaringan, utawa, contoné, ing Inggris Raya utawa Jerman utawa panggonan liya?
Anneke: Ya, matur nuwun. Kuwi saktenane sing tak lakoni sedina muput.
Aku kerja bareng karo korban liyane. Ing taun 2016, critaku nyebar kaya geni ing internet.
Aku wis dadi sorotan umum wiwit taun 2013. Lan aku wis dihubungi dening akèh banget penyintas liyane.
Aku kerja bareng karo wong-wong mau. Aku wis ngalami penyembuhan luwih saka 30 taun, sing mesthi wae isih terus nganti saiki.
Nanging amarga kahanan lan cara aku nduwé hak istimewa kanggo tenanan fokus marang penyembuhan, aku nuduhake kuwi.
Sanajan mangkono, aku uga ngomong karo wong-wong saka saindenging donya. Sejatine, luwih akèh saka donya Kulon.
Aku kerep makarya bareng karo wong-wong saka Inggris lan Persemakmuran; lan mesthi saka Éropa, meh
kabèh Éropa Kulon, lan mesthi saka Amérika Sarékat.
Jaringan iki nduwèni kamiripan ing endi-endi.
Ana bedane sethithik antarane bocah-bocah sing asalé saka kulawarga militer.
Nanging manipulasi kesadaran padha ing endi-endi. Latihan ngontrol kesadaran uga padha ing endi-endi.
Tujuan saben bocah béda-béda gumantung marang pangkaté.
Iku gumantung marang kulawargané. Nanging ana kamiripan gedhé ing cara jaringan kuwi makarya.
Aku wis sinau manawa jaringan-jaringan cilik, kaya ta sing saka Belgia, padha nyambung siji lan sijine.
Liwat organisasi rahasia utawa apa waé sing ana ing kuthaé, padha nduwé sawatara wong kuwasa sing bisa
njaga kontrol utawa ngalangi panyelidikan yèn perlu.
Ana hakim, ana pengacara, ana wong... kepala polisi utawa semacam kuwi.
Ana dhokter-dhokter. Lan banjur padha kerep jejaring karo wong-wong paling kuwasa ing donya liwat anak-anake.
Mula padha nglindhungi posisine utawa reputasine, utawa munggah ing tangga karir, apa wae sing dikarepake, tenan!
Apa waé sing dadi cita-citaé, apa waé ambisié.
Sampeyan pancen bisa nggayuh apa waé nalika dadi bagéan saka jaringan saindenging donya iki.
Lan kuwi kelakon kanthi ngorbanaké akèh bocah.
Gareth: Aku ngerti sampeyan duwe bengkel sing bakal teka sing dijenengi 'Shifting the
Power'. Bisa critakake sethithik babagan kuwi?
Anneke: Ya, matur nuwun. Kuwi sing kacathet ing situs webku.
Aku wis makarya ing panjara-panjara ing New York suwéné 10 taun.
Aku ngedegake organisasi nirlaba kanggo nggawa yoga menyang panjara.
Lan wiwit wiwitan, aku miwiti mulang yoga. Iku ing taun 2000-an.
Aku tansah nggunakake yoga minangka cara penyembuhan, nanging aku nemokake angel banget kanggo nerapake amarga cara pangajarane.
Mula aku tansah mikir: yen kowe pengin dadi panyedhiya layanan, guru, utawa terapis, ana cara ngadhepi wong sing ora mbiyantu.
Lan aku wis kerep banget nemoni sikap sing ora mbiyantu iki, apa saka terapis, guru yoga, utawa wong liya.
Dadi aku ngliwati program-program iki ing panjara.
Aku wis nyoba golek cara supaya aku bisa tenanan hadir ing tingkat horisontal. Amarga kita
kabeh diundang melu ing struktur kekuwatan iki.
Dadi kita kabeh diajak supaya entuk gelar banjur nindakake perané.
Lan nganti kita butuh status lan posisi iki, kita bisa nutupi trauma kita dhewe lan ngunggahake
awake dhewe tinimbang wong-wong sing kita kerjakake.
Lan, mesthi wae, akèh terapis nindakake sing padha.
Miturut pengalamanku, yen kowe luwih spesialis, iki bakal luwih kerep kelakon.
Dadi pancen gumantung marang saben panyedhiya kanggo ndeleng awake dhewe, ndeleng psikologi carane
dheweke tanpa disadari melu ing struktur kekuwatan.
Kepada sapa kowe nyerahake kekuwatanmu, lan sapa sing kowe pandang remeh?
Lan yen sampeyan bisa nganggep manawa iki pancen babagan trauma sing durung rampung; yen sampeyan ngajeni wong lan nyerahake
kekuwatanmu, sampeyan nyelehake wong mau ing pódium, mula sampeyan lagi ngajeni sosok panguwasa saka jaman cilikmu sing
karo dheweke sampeyan isih duwe masalah sing durung rampung.
Lan nalika kowe ndeleng wong saka ndhuwur lan ngadili dheweke, kowe lagi ngproyeksikake kanthi negatif.
Lan kuwi ana gandhèngané karo sawatara pérangan saka awakmu sing durung tenan kowe trima.
Dadi pancen iku prasyarat lan model sing mutlak. Workshop iki yaiku workshop online suwene 10 minggu kanggo saben kelas.
Lan aku mikir iki... Aku wis nindakake. Aku pancen wis ngubengi donya lan mulangake sawetara
terapis sing pancen gumantung marang informasi iki.
Iki mlebu jero ing dinamika lan carane gegandhengan karo trauma nalika sampeyan takon pitakon iki.
Kesimpulan Gareth: Matur nuwun sanget. Matur nuwun wis teka nyawang kita! Apik banget bisa ngobrol
karo sampeyan, sanajan topiké nggegirisi kaya ngono.
Ngomong karo kowe bab iki... Kowe mbukak iki lan mbantu wong liya sing ana ing kahanan sing padha.
Isih krasa nyemangati ing sawijining cara. Apa kowe ngerti maksudku?
Muga-muga wong-wong ing omah ora nganggep aku ngomong omong kosong, nanging isih krasa nyenengake atiku ngobrol karo
kowe amarga kowe... Kowe wis ngalami prekara-prekara sing nggegirisi banget, nanging saiki kowe bisa mbalèkaké kahanan.
Kaya sing kowe kandha babagan bengkelmu, kowe mindhah daya, lan kuwi fantastis!
Anneke: Inggih, matur nuwun.