Израснав во Белгија и бев продаден во убиствена педофилска мрежа околу мојот шести роденден.
Бев користен во оваа мрежа пет и пол години.
Возрасните мажи кои припаѓаа на овој ексклузивен клуб беа таму од различни причини, но имаше многу алкохол и многу дрога.
А децата беа стока, највисока, највредна стока, и главно се користеа за секс.
Но имаше и неколку аристократи кои беа членови на овој клуб и кои исто така уживаа во убивањето деца.
И потоа беше мојот ред. На единаесет години требаше да ме убијат.
Бев измачуван затоа што некој што ме штитеше некое време, а потоа многу лошо ме злоупотреби, ме остави на мира.
Бев прицврстен на маса за заколување.
Беше црно од крвта на сите деца пред мене.
Бев таму неколку часа.
Моето тело е покриено со лузни. И секоја лузна ме потсетува на тој момент.
Мислев дека ќе ме убијат, како сите деца кои не беа доволно сакани за да живеат.
И јас исто така ќе бев заборавен. И не бев подготвен да умрам.
Некој во оваа мрежа ме сакаше доволно за да ме спаси.
Мачењето траеше неколку часа. Бев во оваа мрежа пет и пол години.
За време на овој период, бев силувана многу, многу, многу пати.
Немам лузни кои би покажале колку пати сум била силувана.
Но јас го пресметав. Обично беше за време на викендот, цела ноќ.
И така пресметав дека бев силувана, навистина силувана, околу шест часа неделно.
1,716 часа силување пред да наполнам дванаесет години.
Израснав со упатства што ми ги даде лицето што ме спаси.
Тоа ме оддалечи од проституцијата и дрогата и ме извлече од земјата, од Белгија, каде што сето тоа се случи.
Иако немав лузни, како млада возрасна личност бев толку фокусирана на тоа да бидам сексуален објект што привлекував
мажи, и дел од мене имаше потреба од тоа за да живее.
Бидејќи тоа беше единствениот начин што го знаев за да се чувствувам добро.
И како млада жена, ме третираа толку нереспективно и многу ме искористуваа.
И сепак сите толку брзо ме обвинија. Заради тоа што бев промискуитетен .
Евтина, како што веќе беше кажано, курва. Сите овие работи, сите овие епитети, ме осудија толку брзо.
И потоа, додека заздравував, сфатив дека не, морам да се извлечам од овој образец во кој бев
заглавен, каде што ми требаше сексуално внимание.
Морам да се одвојам од ова и да одбијам да дозволам повеќе да бидам објективизирана. Аспирирам да станам ослободена жена.
И така, деценија по деценија, работев на тоа да ја почувствувам целата болка од она што ми беше направено,
целата предавство од моите родители, од тоа што бев продаден.
Децата се најранливите членови на нашето население. Затоа, ајде да создадеме општество во кое
децата се безбедни и во кое имаат заедница околу себе.
Секое дете заслужува безбедност. Ниту едно дете не заслужува да помине низ она низ што јас
поминав и низ што милиони деца поминуваат секој ден.
Но, за жал, тоа е дел од сегашниот систем.
Како жени, имаме толку голем потенцијал навистина да сочувствуваме со сè што мораме да издржиме како жени.
Тоа ни дава повеќе сила отколку кој било друг. Целата болка зад целата беспомошност и понижување, навистина чувствувајќи го она
што ми беше направено, навистина разбирајќи дека тоа не бев јас.
Дека се чувствувам добро на крајот од денот.
Бев дете. Ме направија жртва. Не беше моја вина.
Можете да дознаете повеќе за Аннеке Лукас во следното интервју.
Вовед Гарет: Нашиот следен гостин ни се приклучува од Њујорк. Аннеке Лукас беше продадена од нејзината мајка како
детска сексуална робинка на педофилска мрежа во Белгија.
Аннеке беше секојдневно силувана од постари мажи додека имаше 11 години.
Многумина од нив беа истакнати белгиски политичари. На 11-годишна возраст таа беше сметана за
непотребна за мрежата и беше мачена речиси до смрт.
Таа беше спасена од смрт од човек кој преговараше со политичарите одговорни за мрежата.
Интервју Гарет: Аннеке, многу ти благодарам што разговараш со нас. Првото нешто што навистина ме
погоди беше фактот дека те продаде твојата мајка.
Како татко, се мачев да ја видам поентата. Како се справуваш со тоа?
Аннеке: Тоа е доживотен процес. Затоа што, секако, мајка ми беше личноста најблиска до мене.
Мислам дека сите ние сме првенствено главни негуватели. Таа исто така беше сама и имаше мене.
И потоа – знаеш, мајка ми не беше добро; може да се каже дека беше ментално болна, што никогаш не беше дијагностицирано.
Ја би ја опишал како психопатка; на начин што понекогаш се случува кај жените.
Затоа таа беше исклучително покорна кон сите мажи.
Се однесуваше како петгодишно, бизарно флертуваво, сексуализирано девојче – кон сите мажи.
Таа се предаде многу лесно. Мислам дека бев нејзин одраз.
И беше многу тешко да бидам во нивно присуство, бидејќи никогаш немаше место за мене. Тоа беше целосна проекција.
Јас или бев некаква слаба, незабележителна, непривлечна девојчица која ѝ беше мала помошничка и тогаш бев добра, или бев злобна.
Но вистинското прашање што си го поставувате е: "Како може некој да направи такво нешто? Како возрасните
во оваа мрежа можат да им го направат тоа на децата?"
Многумина од нив беа родители. И многумина од нив, сум сигурен, беа и инцестуозни родители.
Па, работата беше во тоа што мајка ми не се разви емоционално уште од нејзините околу пет
години. Тоа беше кога нејзината мајка почина.
Таа доаѓаше од место со тешка траума, која – морам да претпоставам – се случи во Белгија во 1939 година, во
град што често беше бомбардиран за време на војната.
Нејзиниот татко беше воен заробеник во концентрационен логор.
Знаеш, мислам дека беше многу тешко поради смртта на нејзината мајка и другите смртни случаи во семејството.
По војната имаше малку ресурси за да им помогнат на луѓето да се опорават од траума. Затоа таа беше префрлувана низ белгиската
провинција, целосно беше префрлувана. Можеби луѓето мислеа дека е малку сексуална затоа што беше многу католичка заедница,
но таа беше префрлувана. И јас бев нејзината главна жртва.
Гарет: Многу е тешко да се разбере овој начин на размислување за продавање на сопственото дете. Но,
исто така, и луѓето кои се способни да го сторат тоа.
Многу е тешко да се сфати сето тоа. Дека луѓето се способни да направат нешто толку ужасно.
Колку години имаше кога сфати колкаво е злото?
Бидејќи тоа е нешто со кое дете никогаш, ама баш никогаш не треба да се соочува, дури ни најмалку.
Аннеке: Точно така! Па, мрежата е многу злокобна. И јас бев – како што рековте во воведот – навистина
во белгиска мрежа која функционираше како мафија.
Но тој беше предводен од тогашниот секретар за одбрана.
Тој беше политичар кој имаше метеорска кариера. Двапати беше премиер на Белгија: Пол
Ванден Боејнантс. Го спомнав во мојата книга.
Тоа навистина беше поврзано со... тоа беше локална мрежа; белгиска мрежа.
Како што знаете, Белгија е мала земја. Тоа беше мала мрежа.
Но преку сатанизмот тие беа поврзани со други, повисоко рангирани сатанисти и секогаш ги користеа децата како стока.
Бев експлоатиран уште од шестгодишна возраст, кога првпат бев разменет.
Задоцнив, бидејќи обично децата од сатански семејства се злоупотребуваат многу порано.
Значи, ме ставија во мрежата на шестгодишна возраст и ме злоставуваа во Белгија.
или од одредени благородници кои беа исклучително насилни и садистички и немаа никакви скрупули да убиваат деца.
Значи навистина нема причина зошто преживеав.
И потоа, на деветгодишна возраст... во тие рани години, често бев злоупотребуван од мажи кои беа индоктринирани во овој систем.
Навистина беше систем на уцени. Во кој прво ги спаруваа со млада девојка која имаше околу 14 или 15 години.
Можеби им било кажано дека е постаро. Тоа беше снимено на лента. Тогаш почна уценувањето.
И потоа тие дојдоа кај мене. На шест или седум години, нема сомнеж дека си многу мало дете.
Секој што е таму и силува мало дете така – дури и ако јас ги замолев за тоа. Ми беше научено
дека треба да ги направам да се чувствуваат удобно.
Но дури и тогаш, нема сомнеж дека е извршено кривично дело.
Но секогаш имаше мажи кои велеа: "Нема да го направам тоа. Не можам да го направам тоа."
Но во тоа време не сфатив колку длабоко овие луѓе веќе беа индоктринирани и дека, како што велат,
потребна е само една личност која ќе направи сè, како што велат. Тоа е она што тие секогаш го велат.
Секогаш имав чувство дека луѓето што ме злоупотребуваа и самите биле злоупотребувани како деца и
дека го повторуваа тоа однесување од позиција на моќ.
На овој начин, тие ги надминаа своите чувства на беспомошност и немоќ, кои ги претрпеа како резултат на сопственото злоставување.
Преку овој многу груб чин, во кој се чувствуваа моќни. И, секако, повеќето преживеани не стануваат сторители на злосторства.
Но методот е структуриран на таков начин што им овозможува или ги поттикнува луѓето кои се подготвени да станат престапници
да го споделат овој огромен, голем таен код на педофилијата.
За почеток, да ги имаш сите во џебот. И тоа се протега на... Гарет: Дали сè уште ги гледаш некои од овие луѓе кои
те злоупотребија на телевизија или во весниците во Белгија?
Аннеке: Погледни. Не беше ограничено само на Белгија. Бев жртва на трговија со луѓе во Соединетите
Американски Држави, Франција, Швајцарија и Италија.
Знаеш, на деветгодишна возраст може да се каже дека бев предаден на еден меѓународен мрежер
кој ме однесе во Соединетите Американски Држави.
Ова беше некој кој беше многу познат на светската сцена. За време на овој период, бев подложен на контрола на умот.
Поминав една година таму, која ја нареков "седиште на моќта": тоа беше група многу моќни луѓе, сатанисти,
вклучувајќи познати личности, политичари и кралски семејства.
И секако ги гледате овие луѓе, секако дека и јас сè уште ги гледам – иако повеќето од моите сторители сега се
мртви – затоа што беа толку истакнати. Тие се насекаде.
Гарет: Тоа мора да ти биде извонредно. Да го видиш тоа, знаејќи кои навистина се тие луѓе.
Како е да ги видиш? Веројатно е глупаво прашање, но можам да замислам "лутина".
Аннеке: Да! Тоа ме тера да ги именувам. Што е нешто што не можам да го направам.
Тоа ми е многу јасно: ако го направив тоа, ќе бев мртов. Моето семејство ќе беше убиено. Тоа е пораката што ја добив.
Семејството на мојот главен сторител, открив дека тие водат сопствена тајна служба.
Изгледа како да сум веќе до одреден степен го искусил ова.
Ова се сите луѓе кои се појавиле во мојот живот и кои биле обучени на овој начин.
Јас исто така бев обучен како шпион. За да го препознаам.
Но пораката беше многу јасна; на свој начин ми дадоа до знаење дека заканата секогаш беше:
"Ако го споменеш името на оваа личност, си мртов."
И верувам дека многу преживеани како мене би биле спремни да ги дадат своите животи за каузата, ако тоа вредеше.
Но секогаш мораш да процениш што можеш да откриеш и што не можеш. Тоа ме прави многу лут.
Исто така, многу ме лути како повеќето луѓе веруваат во наративот дека ова се прекрасни луѓе кои
треба да се застапуваат за да бидат забележани.
Гарет: Секако, се сеќавам; како дете во Обединетото Кралство. Имаше огромна педофилска мрежа што беше разоткриена во Белгија.
Тоа беше на насловните страници овде во Обединетото Кралство.
Дали тоа беше поврзано со мрежата во која бевте вклучени? Или тоа беше само случај
луѓето да се приближат малку повеќе до вистината?
Дали да им дадеме неколку помалку значајни педофили за да ја утолат својата жед, додека ги штитиме големите имиња?
Аннеке: Токму така се случи на крајот. Она на што се однесуваш стана познато како "случајот Дутру".
Би сакала да ви ја покажам мојата книга . Во неа пишувам за случајот Дутрo, кој е
многу тесно поврзан со мојата животна приказна.
Во суштина, тоа е иста мрежа. Се откри во 1996 година кога беа пронајдени телата на децата.
Две деца беа спасени од темница.
Еден криминалец од оваа белгиска мрежа почна да киднапира деца.
Тоа беше многу необично; тој беше фатен.
Деца умреа под негова грижа – затоа што повеќето проститутори се инфилтрираат во семејствата, ги земаат децата и ги враќаат дома.
Јас самиот бев отишол на училиште, па беше многу полесно. Немаше родители што ме бараа. Моите родители беа вклучени,
како и повеќето родители на децата што беа искористени.
"Случајот Дутро" требаше да го разгоре сето ова. Марк Дутро беше пазија.
И што се случи потоа беше дека тоа стана огромна контроверзија – низ целиот свет.
Тие зборуваа за мрежата, луѓето ширум светот зборуваа за неа, и она што се случи беше извонредно.
Во ова... Потребни беа осум години за случајот да стигне до судот.
Голем број преживеани се пријавија како сведоци и дадоа сведочења.
Тоа беше проверено, двапати проверено, од неколку навистина добри полицајци, детективи.
Тие пронајдоа сличности, работи што овие преживеани не би можеле да ги знаат ако не беа таму.
Не бев во Белгија во тоа време. Знаев многу малку за "случајот Дутру" пред првиот судија, првата
личност одговорна за случајот, веќе да биде разрешен.
Поради наводна пристрасност, што тогаш предизвика белите маршеви.
Целото белгиско население беше во немирност затоа што деца беа убиени.
Сите беа облечени во бело за да ја нагласат невиноста на децата.
Но осум години подоцна, имаше огромен, масивен, масивен обид да се избрише ова знаење.
Сите изјави на сведоците беа избришани; отстранети од случајот.
30 лица кои имаа некакви докази во врска со поголемата мрежа починаа.
Многу важни околности беа прикриени во случајот.
Беше создаден нов фајл за да претставува поинаков случај.
Кога судењето започна во 2004 година, беше само Марк Дутру.
И потоа имаше уште една личност која беше најблиска, но која беше малку повисоко во мрежата.
Тоа беше Мишел Нијоул. За Мишел Нијоул напишав детално во моите мемоари.
Бидејќи почна кога бев таму. Бев таму од 1969 до 1974 година.
Јас темелно го проучував Мишел Нијул. Тој беше еден вид послушник, посредник за сè. На крајот, тој се повлече од овој случај.
И Марк Дутру во суштина беше осуден на доживотен затвор.
Во еден момент, тој дури и побегна од затвор.
Сега се обидуваат да го фатат и да го ослободат. Навистина е прилично неверојатно.
Тоа е како сатанистите кои велат: Можеме да го направиме тоа. Можеме да победиме.
И... (прекинато) Гарет: Да, тоа е речиси потсмешливо.
Аннеке: Точно. Посмевање! Мислам дека за сатанистите е голем ритуал да ги исмејуваат своите жртви.
Насмевајќи се на сите што... Жртвите исто така беа исмејувани и исмевани, како и
преживеаните. И секако, ова продолжува и до денес.
Гарет: Секако. Тоа е начин тие да извршат уште поголема моќ врз тебе и да те натераат да се чувствуваш беспомошно.
Ем... Затоа што напиша за своето искуство, зборувајќи за своите искуства... Дали потоа те контактираат луѓе кои имале
слични искуства во други земји, мрежи или, на пример, во Обединетото Кралство, Германија или други места?
Аннеке: Да, благодарам. Тоа е всушност она што го правам цел ден.
Работам со други преживеани. Во 2016 година, мојата приказна се прошири како пожар на интернет.
Јас сум во јавноста од 2013 година. И многу, многу други преживеани ме контактираа.
Работам со нив. Искусувам исцелување повеќе од 30 години, што, секако, продолжува и до денес.
Но поради околностите и начинот на кој имав привилегија навистина да се фокусирам на заздравувањето, го споделувам тоа.
Иако е така, јас исто така зборувам со луѓе од целиот свет. Всушност, повеќе со западниот свет.
Работам многу со луѓе од Англија и од Комонвелтот; и, секако, од Европа, речиси од цела Западна
Европа, и, секако, од Соединетите Американски Држави.
Оваа мрежа има сличности насекаде.
Постојат мали разлики меѓу децата кои потекнуваат од воени семејства.
Но манипулацијата со свеста е слична насекаде. Тренингот за контрола на свеста е сличен насекаде.
Целта на секое дете варира во зависност од нивниот ранг.
Тоа зависи од нивните семејства. Но постојат големи сличности во начинот на кој мрежата функционира.
Сфатив дека помалите мрежи, како белгиската, се поврзуваат меѓусебно.
Преку тајни друштва или што и да постои во нивниот град, тие имаат неколку моќни луѓе кои потоа можат да ја одржуваат
контролата или да ги попречуваат истрагите ако е потребно.
Има судија, има адвокат, има некој... началник на полицијата или нешто слично.
Постојат лекари. И потоа тие често воспоставуваат мрежи со најмоќните луѓе во светот преку своите деца.
И така тие ги штитат своите позиции или својата репутација, или се искачуваат по кариерата, што и да сакаат, навистина!
До што и да се стремат, какви и да се нивните амбиции.
Дефинитивно можете да постигнете нешто кога сте дел од оваа светска мрежа. И тоа е на штета на многу деца.
Гарет: Разбирам дека имате претстојна работилница наречена "Префрлање на моќта". Можете ли да ни кажете нешто повеќе за тоа?
Аннеке: Да, благодарам. Тоа е она што пишува на мојата веб-страница.
Работев во затвори во Њујорк десет години.
Основав непрофитна организација за да ја воведам јогата во затворите.
И уште од самиот почеток почнав да предавам јога. Тоа беше во 2000-тите.
Ја користев јогата секогаш како метод за лекување, но ми беше многу тешко да ја применам поради начинот на кој се предавала.
Затоа секогаш сум мислел: ако сакаш да бидеш давател на услуги, наставник или терапевт, постои
начин на однесување кон луѓето што не е корисен.
И многупати сум наидувал на овој непомошен став, без разлика дали од терапевти, инструктори по јога или други.
Па така, ги поминав овие програми во затвор.
Работам на наоѓање метод што ќе ми овозможи навистина да бидам присутен на хоризонтално ниво. Бидејќи сите
сме поканети да учествуваме во оваа моќна структура.
Значи, сите сме охрабрени да стекнеме диплома и потоа да ја преземеме нашата улога.
И во таа мера во која ни е потребен овој статус и положба, можеме да ја прикриеме нашата сопствена
траума и да се ставиме над луѓето со кои работиме.
И, секако, многу терапевти го прават истото.
Според моето искуство, колку повеќе се специјализирате, толку повеќе се случува ова.
Значи, навистина е на секој давател да се погледне себеси, да ја разгледа психологијата на тоа
како несвесно учествува во структурата на моќта.
На кого ја предавате вашата моќ и кого гледате од високо?
И ако можете да претпоставите дека навистина станува збор за нерешена траума; дека кога некому се восхитувате и ја предавате
својата моќ, го ставате на пиедестал, тогаш гледате на фигура на авторитет од вашето детство со која имате нерешени прашања.
И кога гледаш некој одвисоко и го судиш, ти проектираш негативно.
И тоа има врска со некои делови од себеси кои сè уште не си ги прифатил.
Значи, тоа навистина е предуслов и апсолутен модел. Оваа работилница е 10-неделна онлајн работилница за секој час.
И мислам дека е... Јас го направив тоа. Всушност, патував низ светот и ги подучував одредени
терапевти кои навистина се потпираат на овие информации.
Ова навлегува длабоко во динамиката и во тоа како тие се поврзани со траумата кога го поставувате ова прашање.
Заклучок Гарет: Многу ви благодарам. Многу ви благодарам што дојдовте да нè посетите! Беше фантастично
да разговараме со вас, иако темата е толку ужасна.
Кога зборуваш за тоа... Го откриваш и им помагаш на другите луѓе кои се во иста ситуација.
Сè уште на некој начин ми дава подем. Разбираш ли што сакам да кажам?
Се надевам дека луѓето дома не мислат дека зборувам глупости, но сепак ми е охрабрувачки да разговарам со тебе, затоа што ти...
си поминал низ такви ужасни работи, но успеваш да го свртиш тоа.
Како што велиш за твојата работилница, ја префрлаш моќта, и тоа е фантастично!
Аннеке: Да, благодарам.