Dorastałam w Belgii i zostałam sprzedana morderczej siatce pedofilskiej około moich szóstych urodzin.
Pracowałam w tej sieci przez pięć i pół roku.
Dorośli mężczyźni, którzy należeli do tego ekskluzywnego klubu, byli tam z różnych
powodów, ale było tam dużo alkoholu i narkotyków.
A dzieci były towarem, najwyższym, najbardziej cenionym towarem i były wykorzystywane głównie do seksu.
Ale w tym klubie było też kilku arystokratów, którzy również lubili zabijać dzieci.
A potem przyszła moja kolej. Miałam zostać zabita w wieku jedenastu lat.
Byłam torturowana, ponieważ ktoś, kto chronił mnie przez jakiś czas, a potem bardzo mnie wykorzystywał, skończył ze mną.
Byłam przywiązana do ławki rzeźniczej.
Była czarna od krwi wszystkich dzieci przede mną.
Byłam tam przez kilka godzin.
Moje ciało jest pełne blizn. A każda blizna przypomina mi o tej chwili.
Myślałam, że zostanę zabita jak wszystkie dzieci, które nie były wystarczająco kochane, by żyć.
I ja też zostanę zapomniana. Nie byłam gotowa na śmierć.
Ktoś z tej sieci kochał mnie na tyle, by mnie uratować.
Tortury trwały kilka godzin. Byłam w tej sieci przez pięć i pół roku.
W tym czasie zostałam zgwałcona wiele, wiele, wiele razy.
Nie mam żadnych blizn świadczących o tym, jak często byłam gwałcona.
Ale policzyłam. Zwykle było to w weekend, całą noc.
Obliczyłam więc, że byłam gwałcona, naprawdę gwałcona, przez około sześć godzin tygodniowo.
1716 godzin gwałtu, zanim jeszcze skończyłam dwanaście lat.
Dorastałam z instrukcjami przekazanymi mi przez osobę, która mnie uratowała.
To trzymało mnie z dala od prostytucji i narkotyków i pozwoliło mi wyjechać z kraju, z Belgii, gdzie to wszystko się wydarzyło.
Mimo że nie miałam blizn, jako młoda osoba dorosła byłam tak zaprojektowana, by być obiektem seksualnym, że
przyciągałam mężczyzn i część mnie potrzebowała tego do życia.
Ponieważ był to jedyny sposób, jaki znałam, aby poczuć się dobrze.
Jako młoda kobieta byłam traktowana bez szacunku i wykorzystywana.
A jednak wszyscy byli tak gotowi mnie obwiniać. Bycie promiskuitką .
Tania, jak to mówią, dziwka. Wszystkie te rzeczy, wszystkie te epitety, tak szybko mnie potępiły.
A potem, kiedy się leczyłam, zdałam sobie sprawę, że muszę wyrwać się z tego schematu, w którym potrzebuję seksualnej uwagi.
Muszę się od tego uwolnić i przestać pozwalać sobie na bycie przedmiotem. Chcę stać się wyzwoloną kobietą.
I tak pracowałam dekada po dekadzie, aby poczuć cały ból tego, co mi zrobiono, całą zdradę bycia sprzedaną przez moich rodziców.
Dzieci są najbardziej bezbronnymi członkami naszej populacji. Stwórzmy zatem społeczeństwo, w którym dzieci są
bezpieczne, w którym dzieci mają wokół siebie społeczność.
Każde dziecko zasługuje na bezpieczeństwo. Żadne dziecko nie zasługuje na to, przez co ja przeszłam
i przez co miliony dzieci przechodzą każdego dnia.
Niestety, jest to część obecnego systemu.
Jako kobiety mamy ogromny potencjał, aby być naprawdę wzmocnione, aby wczuć się we wszystko, co musimy znosić jako kobiety.
To daje nam więcej siły niż ktokolwiek inny. Cały ból kryjący się za całą bezsilnością i upokorzeniem, aby naprawdę
poczuć, co mi zrobiono, aby naprawdę zrozumieć, że to nie ja.
Że na koniec dnia czuję się dobrze.
Byłam dzieckiem. Byłam ofiarą. To nie była moja wina.
Więcej informacji o Anneke Lucas w poniższym wywiadzie. ( Początek tłumaczenia w 2:38].
Wprowadzenie Gareth: Nasz kolejny gość dołącza do nas z Nowego Jorku. Anneke Lucas została sprzedana przez swoją matkę jako
dziecko-niewolnica seksualna do siatki pedofilskiej w Belgii.
Anneke była codziennie gwałcona przez starszych mężczyzn aż do 11 roku życia.
Wielu z nich było ważnymi belgijskimi politykami. W wieku 11 lat nie była już uważana za użyteczną
dla sieci i została torturowana prawie na śmierć.
Przed śmiercią uratował ją człowiek, który prowadził negocjacje z politykami odpowiedzialnymi za sieć.
Wywiad Gareth: Anneke, bardzo dziękuję za rozmowę. Pierwszą rzeczą, która naprawdę mnie poruszyła,
był fakt, że zostałaś sprzedana przez swoją mamę.
Jako ojciec miałem problem z rozpoznaniem jego znaczenia. Jak sobie z tym radzisz?
Anneke: To proces trwający całe życie. Ponieważ, oczywiście, moja mama jest osobą, która była mi najbliższa.
Myślę, że wszyscy jesteśmy przede wszystkim głównymi opiekunami. Była też sama jak się urodziłam.
A potem - wie Pan, moja mama nie była zdrowa, można powiedzieć, że była chora psychicznie, co nigdy nie zostało zdiagnozowane.
Opisałabym ją jako psychopatkę, stan, w którym czasami znajdują się kobiety.
W związku z tym była niezwykle pochlebna w stosunku do wszystkich mężczyzn.
Zachowywała się jak pięcioletnia, dziwacznie zalotna, seksualizowana dziewczynka - wobec wszystkich mężczyzn.
Bardzo łatwo się podporządkowała. Myślę, że byłam jej odbiciem.
Bardzo trudno było przebywać w jej pobliżu, ponieważ nigdy nie było dla mnie miejsca. To była kompletna projekcja.
Byłam albo jakąś słabą, nieimponującą, brzydką dziewczynką, która była ich małą pomocnicą, a potem byłam dobra, albo zła.
Ale rzeczywiste pytanie, które należy sobie zadać, brzmi: "Jak ktoś może to robić? Jak
dorośli w tej sieci mogą robić to dzieciom?".
Wielu z nich było rodzicami. I wielu z nich, jestem pewien, było również kazirodczymi rodzicami.
Otóż było tak, że moja mama nie rozwijała się emocjonalnie od mniej więcej piątego roku
życia. To był czas, kiedy zmarła jej mama.
Pochodzi z ogromnej traumy, która miała miejsce - jak przypuszczam - w Belgii w 1939 roku; w
mieście, które było często bombardowane podczas wojny.
Jej ojciec był jeńcem wojennym w obozie koncentracyjnym.
Wie Pan, myślę, że to było bardzo trudne z powodu śmierci jej mamy i innych zgonów w rodzinie.
Po wojnie było niewiele dostępnych środków, aby ludzie mogli wyleczyć się z traumy. Więc była przekazywana w belgijskiej
prowincji, była całkowicie przekazywana. Może ludzie myśleli, że jest trochę seksualna, ponieważ była to
bardzo katolicka społeczność, ale była przekazywana dalej. A ja byłam jej główną ofiarą.
Gareth: Tak trudno jest zrozumieć ten sposób myślenia, w którym sprzedaje się tam własne dziecko.
Ale także ludzie, którzy są w stanie to zrobić.
Bardzo trudno jest to zrozumieć. Że ludzie są w stanie zrobić coś tak złego.
Ile miała Pani lat, kiedy zdała Pani sobie sprawę z rozmiaru zła?
Ponieważ jest to coś, z czym dziecko nigdy nie powinno mieć do czynienia.
Anneke: Racja! Cóż, sieć jest bardzo złowieszcza. A ja - jak Pan powiedział na wstępie - naprawdę
byłam w belgijskiej sieci, która działała jak mafia.
Ale przewodził nią ówczesny Minister Obrony.
Był to polityk, który zrobił błyskawiczną karierę. Dwukrotnie był premierem Belgii: Paul Vanden
Boeynants. Wspomniałam o nim w mojej książce. .
Był naprawdę połączony z..., to była lokalna sieć; belgijska sieć.
Jak wiadomo, Belgia to mały kraj. To była mała sieć.
Ale dzięki satanizmowi byli połączeni siecią z innymi, wyżej postawionymi satanistami i zawsze używali dzieci jako towar.
Byłam wykorzystywana od szóstego roku życia, kiedy po raz pierwszy stałam się ofiarą handlu ludźmi.
Spóźniłam się, ponieważ dzieci z rodzin satanistycznych są zwykle wykorzystywane znacznie wcześniej.
Zostałam więc umieszczona w sieci w wieku sześciu lat i byłam maltretowana w Belgii.
Albo przez pewnych arystokratów którzy byli niezwykle brutalni i sadystyczni i nie mieli skrupułów przed zabijaniem dzieci.
Więc naprawdę nie ma powodu, dla którego to przeżyłam.
A potem w wieku dziewięciu lat... w tych wczesnych latach byłam często wykorzystywana przez
mężczyzn, którzy byli indoktrynowani w tym systemie.
Był to tak naprawdę system szantażu. Na początku byli łączeni w pary z młodą dziewczyną, która miała około 14 lub 15 lat.
Być może powiedziano im, że jest starsza. Zostało to nagrane na taśmie. Wtedy zaczął się szantaż.
A potem przyszli do mnie. W wieku 6 czy 7 lat nie ma wątpliwości, że jest się bardzo małym dzieckiem.
Każdy, kto tam jest i gwałci małe dziecko w ten sposób - nawet jeśli go o to poprosiłam.
Zostałam nauczona, aby zapewnić im komfort.
Ale nawet wtedy nie ma wątpliwości, że popełniono przestępstwo.
Ale zawsze byli mężczyźni, którzy mówili: "Nie zrobię tego. Nie mogę tego zrobić".
Ale wtedy nie zdawałam sobie sprawy, jak głęboko ci ludzie zostali już zindoktrynowani i że, jak to mówią, do wszystkiego
potrzeba człowieka który to robi. Zawsze tak się mówi.
Zawsze miałam wrażenie, że ludzie, którzy się nade mną znęcali, sami byli maltretowani
jako dzieci i że powtarzali to z pozycji władzy.
W ten sposób radziły sobie z własnym poczuciem bezsilności i bezradności, którego doświadczyły w wyniku własnych nadużyć.
Poprzez ten bardzo prymitywny czyn, w którym czuli się świetnie na pozycji władzy. Oczywiście
większość ocalałych nie zostaje przestępcami.
Ale metoda jest taka, że pozwala lub nakłania ludzi, którzy są gotowi zostać przestępcami, do
dzielenia się tym ogromnym, ogromnym sekretem pedofilii.
Jako wprowadzenie, żeby mieć ich wszystkich w kieszeni. I to obejmuje... Gareth: Czy nadal widzi Pani niektórych z tych ludzi
w telewizji lub gazetach w Belgii, którzy się nad panią znęcali?
Anneke: Proszę spojrzeć. To nie ograniczało się do Belgii. Handlowano mną w Stanach
Zjednoczonych, Francji, Szwajcarii i Włoszech.
Można powiedzieć, że w wieku 9 lat trafiłam do międzynarodowego sieciowca który zabrał mnie do Stanów Zjednoczonych.
Był to ktoś, kto jest bardzo dobrze znany na światowej scenie. W tym czasie byłam manipulowana w mojej świadomości.
Spędziłam tam rok, co nazwałam "siedzibą władzy": Była to grupa bardzo potężnych ludzi, satanistów,
w tym celebrytów, polityków, rodzin królewskich.
I oczywiście, że widzi się tych ludzi, oczywiście, że wciąż ich widzę - nawet jeśli większość moich sprawców
już nie żyje - ponieważ byli tak znaczący. Są wszędzie.
Gareth: To musi być dla Pani niezwykłe. Widzieć to ze swoją wiedzą o tym, kim naprawdę są ci ludzie.
Jakie to uczucie widzieć ich? To pewnie głupie pytanie, ale mógłbym sobie wyobrazić "złość".
Anneke: Tak! To sprawia, że mam życzenie ich nazwać. Co jest czymś, czego nie mogę zrobić.
To dla mnie bardzo jasne: gdybym to zrobiła, zginąłabym. Moja rodzina zostałaby zabita. Taką otrzymałam wiadomość.
Dowiedziałam się, że rodzina mojego głównego sprawcy prowadzi własne tajne służby.
Wygląda na to, że już trochę tego doświadczyłam.
To są wszyscy ludzie, którzy pojawili się w moim życiu i którzy zostali przeszkoleni w ten sposób.
Zostałam również przeszkolona jako szpieg. Byłam więc w stanie to rozpoznać.
Ale przekaz był bardzo jasny, na swój sposób dali mi znać, że groźba zawsze brzmiała:
"Jeśli wspomnisz imię tej osoby, zginiesz.
I myślę, że wielu ocalałych, takich jak ja, byłoby gotowych oddać życie za sprawę, gdyby było to tego warte.
Ale zawsze trzeba rozważyć, co można, a czego nie można ujawnić. To mnie bardzo złości.
Bardzo złości mnie również to, że większość ludzi wierzy w narrację, że są to wspaniali ludzie,
których należy bronić, aby można ich zobaczyć.
Gareth: Oczywiście, pamiętam; jako dziecko w Wielkiej Brytanii. W Belgii odkryto ogromną siatkę pedofilską.
Sprawa trafiła na pierwsze strony gazet w Wielkiej Brytanii.
Czy było to związane z siecią, w której Pani była? A może po prostu był to przypadek, w którym ludzie zbliżyli się do prawdy?
Czy damy im kilku pomniejszych pedofilów, aby ugasili nieco swoje pragnienie, podczas gdy my będziemy chronić wielkie nazwiska?
Anneke: Dokładnie tak się ostatecznie stało. To, o czym się mówi, stało się znane jako "sprawa Dutroux".
Chciałabym pokazać moją książkę . Piszę w niej o "sprawie Dutroux". Jest ona bardzo
ściśle związana z historią mojego życia.
Jest to w zasadzie ta sama sieć. Usłyszeliśmy o niej w 1996 roku, kiedy odkryto ciała dzieci.
Dwoje dzieci zostało uratowanych z lochu.
Alfons z tej belgijskiej sieci zaczął porywać dzieci.
Został złapany.
Dzieci umierały pod jego opieką - ponieważ większość sutenerów infiltruje rodziny,
zabiera dzieci i sprowadza je z powrotem do domu.
Sama chodziłam do szkoły, więc było o wiele łatwiej. Nie było rodziców, którzy by mnie szukali. Moi rodzice byli
zaangażowani, jak większość rodziców maltretowanych dzieci.
"Sprawa Dutroux" miała wywołać poruszenie. Marc Dutroux był sutenerem.
A co stało się później: stał się to bardzo duży spór - na całym świecie.
Mówili o sieci, mówili o niej ludzie na całym świecie, a to, co się wydarzyło, było niezwykłe.
W tym przypadku... minęło 8 lat, zanim sprawa trafiła do sądu.
Wielu ocalałych zgłosiło się jako świadkowie i złożyło zeznania.
Zostało to sprawdzone, podwójnie sprawdzone, przez naprawdę dobrych policjantów i funkcjonariuszy policji kryminalnej
Znaleźli podobieństwa, rzeczy, których ci ocaleni nie mogliby wiedzieć, gdyby tam nie byli.
Nie było mnie wtedy w Belgii. Prawie nic nie wiedziałam o "sprawie Dutroux", zanim pierwszy sędzia, pierwsza
osoba odpowiedzialna za sprawę, została już zwolniona.
Z powodu rzekomej stronniczości, która wywołała wówczas białe marsze.
Cała belgijska populacja była wściekła, ponieważ ofiarami były dzieci.
Wszyscy byli ubrani na biało, aby podkreślić niewinność dzieci.
Ale osiem lat później nastąpiła ogromna, masowa, masowa próba wymazania tej wiedzy.
Wszystkie zeznania świadków zostały anulowane; usunięte ze sprawy.
Zmarło 30 osób, które miały jakieś dowody związane z większą siecią.
Wiele istotnych okoliczności zostało z tego przypadku wypartych.
Utworzono nowe akta reprezentujące inną sprawę.
Kiedy proces rozpoczął się w 2004 roku, był tylko Marc Dutroux.
Była też inna osoba, która była najbliżej, ale znajdowała się nieco wyżej w sieci.
To był Michel Nihoul. Pisałam obszernie o Michelu Nihoulu w moich wspomnieniach.
Ponieważ on zaczął, gdy tam byłam. Byłam tam w latach 1969-74.
Spędziłam dużo czasu z Michelem Nihoulem. Był swego rodzaju marionetką, pośrednikiem we
wszystkim. Ostatecznie zrezygnował w tej sprawie.
Marc Dutroux został w zasadzie skazany na dożywocie.
W pewnym momencie uciekł nawet z więzienia.
Teraz próbują go złapać i uwolnić. To naprawdę niesamowite.
To jak sataniści, którzy mówią: Możemy to zrobić. Możemy wygrać.
I... (przerywa) Gareth: Tak, to prawie kpina.
Anneke: Dokładnie. Kpina! Myślę, że to wielki rytuał satanistów, kiedy kpią z ofiar.
Wyśmiewają każdego, kto... Ofiary były również, te, które przeżyły, były również bardzo
wyśmiewane i wyszydzane. I oczywiście to trwa i trwa.
Gareth: Oczywiście. W ten sposób mogą wywierać na ciebie jeszcze większą władzę i sprawić, że poczujesz się bezradna.
Um... Ponieważ napisała Pani o swoim doświadczeniu, opowiada Pani o swoim doświadczeniu.... Czy kontaktują się z panią osoby,
które miały podobne doświadczenia w innych krajach, sieciach, na przykład w Wielkiej Brytanii, Niemczech lub innych miejscach?
Anneke: Tak, dziękuję im. To właśnie robię przez cały dzień.
Współpracuję z innymi ocalałymi. W 2016 roku moja historia rozprzestrzeniła się w Internecie jak pożar.
Jestem osobą publiczną od 2013 roku. Skontaktowało się ze mną wielu, wielu innych ocalałych.
Pracuję razem z nimi. Doświadczyłam ponad 30 lat uzdrawiania, które oczywiście trwa do dziś.
Ale ze względu na okoliczności i sposób, w jaki miałam przywilej naprawdę skupić się na uzdrawianiu, dzielę się tym.
Chociaż tak jest, rozmawiam również z ludźmi na całym świecie. Właściwie to bardziej w świecie zachodnim.
Dużo pracuję z ludźmi z Anglii i Commonwealthu; i oczywiście z Europy, prawie całej Europy
Zachodniej i oczywiście ze Stanów Zjednoczonych.
Ta sieć ma wszędzie podobieństwa.
Istnieją niewielkie różnice w przypadku dzieci pochodzących z rodzin wojskowych.
Ale manipulacja świadomością jest wszędzie podobna. Trening kontroli umysłu jest wszędzie podobny.
Przeznaczenie każdego dziecka różni się w zależności od rangi.
To zależy od ich rodzin. Istnieją jednak duże podobieństwa w sposobie działania sieci.
Nauczyłam się, że mniejsze sieci, takie jak belgijskie, łączą się ze sobą.
Dzięki tajnym stowarzyszeniom lub czymkolwiek innym w swoim mieście mają potężnych ludzi, którzy mogą
kontrolować lub utrudniać śledztwo, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Jest sędzia, jest prawnik, jest ktoś... szef policji czy coś takiego.
Są lekarze. A potem często nawiązują kontakty z jeszcze potężniejszymi ludźmi na
świecie za pośrednictwem własnych dzieci.
W ten sposób chronią swoje pozycje lub reputację, albo wznoszą się do czegokolwiek chcą, naprawdę!
Niezależnie od tego, do czego dążą, jakie są ich ambicje.
Zdecydowanie można coś osiągnąć, jeśli jesteś częścią tej sieci na całym świecie. Dzieje się to kosztem wielu dzieci.
Gareth: Wydaje mi się, że zbliżają się warsztaty o nazwie "Shifting the Power" (po niemiecku:
„zmiana władzy”). Może Pani nam coś o tym powiedzieć?
Anneke: Tak, dziękuję. Tak jest napisane na mojej stronie.
Przez 10 lat pracowałam w więzieniach w Nowym Jorku.
Założyłam organizację non-profit, aby wprowadzić jogę do więzień.
Zacząłam uczyć jogi od samego początku. To było w 2000 roku.
Zawsze używałam jogi jako metody leczenia, ale bardzo trudno było mi ją zastosować ze względu na sposób, w jaki była nauczana.
Dlatego zawsze myślałam: jeśli chce się być dostawcą, nauczycielem, terapeutą, istnieje sposób
radzenia sobie z ludźmi, który nie jest pomocny.
I wiele się nauczyłam z tego bezużytecznego sposobu, czy to byli terapeuci, czy instruktorzy jogi, czy inni.
Pracowałam więc nad tymi programami w więzieniu.
Pracuję nad znalezieniem metody, która pozwoli mi być w pełni obecną na poziomie horyzontalnym. Ponieważ wszyscy
jesteśmy zaproszeni do udziału w tej strukturze władzy.
Więc wszyscy jesteśmy zachęceni o ukończenia tego, a następnie przejęcie naszej roli.
A w zakresie, w jakim potrzebujemy tego statusu i pozycji, możemy ukryć własną traumę i
postawić się ponad ludźmi, z którymi pracujemy.
I oczywiście wielu terapeutów robi to samo.
Z mojego doświadczenia wynika, że im większa specjalizacja, tym częściej się to zdarza.
Więc to naprawdę zależy od każdego dostawcy, aby spojrzeć na siebie, spojrzeć na psychologię, jak
nieświadomie uczestniczy się w strukturze władzy.
Komu dajesz swoją moc, a na kogo patrzysz z góry?
A jeśli możesz założyć, że tak naprawdę chodzi o nierozwiązaną traumę; że kiedy patrzysz na kogoś i zrzekasz się swojej
mocy, stawiasz kogoś na piedestale, to patrzysz na autorytet z własnego dzieciństwa, z którym masz nierozwiązane problemy.
A jeśli patrzysz na kogoś z góry i potępiasz go, to dokonujesz negatywnej projekcji.
Ma to związek z pewnymi twoimi częściami, których tak naprawdę jeszcze nie zaakceptowałeś.
Więc to jest naprawdę warunek wstępny i model bezwarunkowy. Ten warsztat to 10-tygodniowy warsztat online dla każdej klasy.
A ja myślę, że to... Zrobiłam to. W rzeczywistości podróżowałam po całym świecie, ucząc niektórych
terapeutów, którzy naprawdę polegają na tych informacjach.
To zagłębia się w dynamikę i sposób, w jaki odnoszą się one do traumy, gdy zadaje się to pytanie.
Zakończenie Gareth: Bardzo dziękuję Pani. za przybycie do nas! Fantastycznie się z Panią
rozmawiało, mimo że temat jest taki okropny.
Rozmawiając z Panią o tym... Odkrywa Pani to i pomaga innym ludziom, którzy są w takiej samej sytuacji.
To wciąż w pewien sposób podnosi na duchu. Wie Pani, co mam na myśli?
Mam nadzieję, że ludzie w domu nie pomyślą, że gadam bzdury, ale rozmowa z Panią podnosi mnie na duchu, ponieważ... Przeszła
Pani przez tak straszne rzeczy, ale wszystko Pani zmienia.
Jak mówi Pani o swoich warsztatach, zmienia Pani władzę i to jest fantastyczne!
Anneke: Tak, dziękuję Pani.