Ман дар Белгия калон шудам ва тақрибан дар синни шашсолагиам ба як шабакаи қатлкунандаи педофилҳо фурӯхта шудам.
Ман дар ин шабака панҷ солу ним истифода шуда будам.
Мардони калонсоле, ки ба ин клуби маҳдуд мансуб буданд, бо сабабҳои гуногун онҷо буданд,
аммо онҷо машрубот ва маводи мухаддир бисёр буд.
Ва кӯдакон мол буданд, арзишмандтарин мол, ва асосан барои алоқаи ҷинсӣ истифода мешуданд.
Аммо чанд аристократ низ буданд, ки узви ин клуб буданд ва аз куштани кӯдакон низ лаззат мебурданд.
Ва сипас навбати ман расид. Дар ёздаҳсолагӣ ман бояд кушта мешудам.
Маро шиканҷа карданд, зеро касе, ки муддате маро ҳифз карда буд ва сипас ба ман хеле бад зулм кард, дигар ба ман ниёз надошт.
Маро ба мизи қурбонӣ бастанд.
Он бо хуни ҳамаи кӯдакони пеш аз ман сиёҳ буд.
Ман чанд соат он ҷо будам.
Баданам пур аз доғҳост. Ва ҳар доғ маро ба ёди он лаҳза меорад.
Ман фикр мекардам, ки маро мекушанд, мисли ҳамаи он кӯдакон, ки барои зинда мондан ба андозаи кофӣ дӯст дошта намешуданд.
Ва ман низ фаромӯш мешудам. Ва ман барои мурдан омода набудам.
Касе дар ин шабака маро ба андозае дӯст дошт, ки маро наҷот дод.
Шиканҷа чанд соат давом кард. Ман панҷу ним сол дар ин шабака будам.
Дар ин давра маро борҳо, борҳо, борҳо таҷовуз карданд.
Ман ягон доғ надорам, ки нишон диҳад чанд бор маро таҷовуз кардаанд.
Аммо ман онро ҳисоб карда будам. Он одатан дар охири ҳафта, тамоми шаб давом мекард.
Ва ман ҳисоб кардам, ки дар як ҳафта тақрибан шаш соат маро таҷовуз карда буданд, воқеан таҷовуз карда буданд.
1,716 соат таҷовуз пеш аз он ки ман ҳатто ба синни дувоздаҳсолагӣ расам.
Ман бо дастурҳое, ки шахсе, ки маро наҷот дод, ба ман дода буд, калон шудам.
Ин маро аз фоҳишагӣ ва маводи мухаддир дур нигоҳ дошт ва аз Белгия, ки ҳамаи он ҷо рух дода буд, берун кард.
Ҳарчанд ман ягон доғ надоштам, дар ҷавонӣ он қадар ба объекти ҷинсӣ будан тамаркуз карда будам, ки мардонро ба худ
мекашид, ва як қисми ман барои зинда мондан ба он ниёз дошт.
Зеро он ягона роҳе буд, ки ман медонистам, то худро хуб эҳсос кунам.
Ва ҳангоми ҷавонӣ бо ман хеле беэҳтиромӣ карданд ва маро бисёр истифода карданд.
Вале ҳама хеле зуд маро айбдор карданд. Барои он ки ман дар алоқаҳои ҷинсӣ бемаҳдудият будам.
Арзон, чун гуфтаанд, фоҳиша. Ҳамаи ин чизҳо, ҳамаи ин лақабҳо маро хеле зуд маҳкум карданд.
Ва сипас, ҳангоми шифо ёфтан, ман фаҳмидам, ки не, ман бояд аз ин намунаи такрорӣ, ки дар он
ба ман таваҷҷӯҳи ҷинсӣ лозим буд, берун шавам.
Ман бояд худро аз ин ҷудо кунам ва дигар нагузорам, ки маро объектифитсия кунанд. Ман мехоҳам зане озод шавам.
Ва ин тавр, даҳсола ба даҳсола ман рӯи эҳсоси тамоми дардҳое, ки бо ман карда буданд, тамоми хиёнатҳои
волидонам ва он ки маро фурӯхта буданд, кор мекардам.
Кӯдакон осебпазиртарин аъзои аҳолии мост. Пас биёед ҷомеаеро эҷод кунем, ки дар он кӯдакон бехатар
бошанд ва дар атрофашон ҷомеаи дастгирӣ дошта бошанд.
Ҳар кӯдак сазовори амният аст. Ҳеҷ кӯдак сазовори он нест, ки ман аз сар гузаронидам ва он чизе,
ки миллионҳо кӯдак ҳар рӯз аз сар мегузаронанд.
Аммо, мутаассифона, ин ҷузъи низоми ҳозира аст.
Мо, занон, имконияти зиёде дорем, ки воқеан бо ҳама он чизҳое, ки ҳамчун занон таҳаммул мекунем, ҳамдардӣ кунем.
Ин ба мо нисбат ба ҳар каси дигар қувваи бештар мебахшад. Ҳамаи дардҳое, ки дар паси тамоми нотавонӣ ва таҳқир
қарор доранд, воқеан эҳсос кардани он чи ба ман кардаанд, воқеан дарк кардани он, ки ин ман набудам.
Ман дар охири рӯз худро хуб эҳсос мекунам.
Ман кӯдак будам. Маро қурбонӣ карданд. Ин айби ман набуд.
Шумо метавонед дар бораи Аннеке Лукас дар мусоҳибаи зерин маълумоти бештар пайдо кунед.
Муқаддима Гэрет: Меҳмони навбатии мо аз Ню-Йорк ба мо ҳамроҳ мешавад. Аннеке Лукасро модараш ҳангоми кӯдакӣ
ҳамчун ғуломи ҷинсӣ ба шабакаи педофилӣ дар Белгия фурӯхт.
Аннеке то синни 11-солагӣ ҳар рӯз аз ҷониби мардони калонсол таҷовуз мешуд.
Бисёре аз онҳо сиёсатмадорони маъруфи Белгия буданд. Вақте ки ӯ 11-сола буд, ӯро дигар барои шабака
муфид намешумурданд ва қариб то марг шиканҷа карданд.
Ӯро аз марг марде наҷот дод, ки бо сиёсатмадороне, ки барои шабака масъул буданд, музокира кард.
Мусоҳиба Гарет: Аннеке, бисёр ташаккур, ки бо мо сӯҳбат кардед. Аввалин чизе, ки воқеан маро
ба ҳайрат овард, ин буд, ки модарат туро фурӯхт.
Ҳамчун падари оила, ман намефаҳмидам, ки аз ин чӣ фоидаест. Шумо бо ин чӣ гуна муносибат мекунед?
Аннеке: Ин равандест, ки тамоми умр идома мекунад. Зеро, албатта, модарам шахси ба ман наздиктарин буд.
Ман фикр мекунам, ки мо ҳама пеш аз ҳама парасторони асосӣ ҳастем. Вай низ танҳо буд ва ман дар паҳлуяш будам.
Ва пас – медонӣ, модарам саломаташ хуб набуд; метавон гуфт, ки ӯ бемории равонӣ дошт, ки ҳеҷ гоҳ ташхис нашуда буд.
Ман ӯро ҳамчун психопат тавсиф мекардам; ба тарзе, ки баъзан дар занон рӯй медиҳад.
Аз ин рӯ, ӯ нисбати ҳамаи мардон хеле хушмуомила буд.
Ӯ мисли як духтарчаи панҷсола, ба таври аҷиб лағжишбоз ва ҷинсигар, нисбати ҳамаи мардон рафтор мекард.
Ӯ хеле осон таслим шуд. Ман фикр мекунам, ки ман инъикоси ӯ будам.
Ва бо онҳо будан хеле душвор буд, зеро барои ман ҳеҷ ҷой набуд. Ин пурра проекция буд.
Ман ё як духтарчаи заиф, бениҳоят оддӣ ва нозебо будам, ки ёвари хурди ӯ буд ва дар он вақт ман хуб будам, ё ман бад будам.
Аммо саволи воқеие, ки шумо аз худ мепурсед, чунин аст: «Чӣ гуна касе метавонад чунин корро анҷом диҳад? Чӣ гуна
калонсолон дар ин шабака метавонанд ин корро бо кӯдакон кунанд?»
Бисёре аз онҳо волидон буданд. Ва бисёре аз онҳо, ман мутмаинам, инчунин волидони ҳамхунӣ буданд.
Хуб, масъала дар он буд, ки модарам аз синни тақрибан панҷсолагӣ аз ҷиҳати эҳсосӣ рушд накарда буд. Он вақт модари ӯ фавтид.
Ӯ аз маконе омада буд, ки дар он ҷо осеби шадид рух дода буд, ки — ман бояд тахмин кунам — дар соли 1939 дар Белгия, дар
шаҳрие, ки дар давраи ҷанг борҳо бомбаборон мешуд, рӯй дода буд.
Падари ӯ дар лагери консентратсионӣ маҳбуси ҷангӣ буд.
Ту медонӣ, ман фикр мекунам, ки бо марги модараш ва дигар маргҳо дар оила барои ӯ хеле душвор буд.
Пас аз ҷанг захираҳои кам барои кӯмак ба мардум дар шифо ёфтан аз травма мавҷуд буданд. Пас ӯро дар деҳоти Белгия аз як ҷо ба ҷойи
дигар мегузарониданд, комилан мегузарониданд. Шояд мардум фикр мекарданд, ки ӯ каме ҷинсӣ аст, зеро он ҷо ҷомеаи хеле католикӣ
буд, аммо ӯро мегузарониданд. Ва ман қурбонии асосии ӯ будам.
Гарет: Фаҳмидани ин тафаккур — фурӯхтани фарзанди худ дар он ҷо — хеле душвор аст. Вале
инчунин он одамоне, ки қодир ба ин кор ҳастанд.
Фаҳмидани ҳамаи ин хеле душвор аст. Он ки одамон метавонанд кори ин қадар даҳшатнокро анҷом диҳанд.
Шумо чандсола будед, вақте ки дараҷаи бадиро дарк кардед?
Зеро ин чизест, ки кӯдак ҳеҷ гоҳ, ҳатто дар хурдтарин шакл ҳам, набояд бо он рӯбарӯ шавад.
Аннеке: Дуруст аст! Хуб, ин шабака хеле бадхоҳона аст. Ва ман – чунон ки шумо дар муқаддима гуфтед – воқеан дар
як шабакаи бельгиявӣ будам, ки мисли мафия кор мекард.
Аммо онро вазири дифои он замон роҳбарӣ мекард.
Ӯ сиёсатмадоре буд, ки карераи босуръат дошт. Ӯ ду бор сарвазири Белгия буд: Пол Ванден
Боейнантс. Ман дар китоби худ ӯро зикр карда будам.
Он воқеан ба... пайваст буд; он шабакаи маҳаллӣ буд; шабакаи бельгиявӣ.
Чунон ки шумо медонед, Белгия кишвари хурд аст. Он шабакаи хурд буд.
Аммо тавассути сатанизм онҳо бо дигар сатанистҳои баландпоя пайваст буданд ва ҳамеша
кӯдаконро ҳамчун молу мулк истифода мебурданд.
Ман аз синни шашсолагӣ истисмор мешудам, вақте ки аввалин бор маро ба фурӯш гузоштанд.
Ман дер кардам, зеро одатан кӯдакони оилаҳои шайтонпараст хеле пештар азият мекашанд.
Пас ман дар синни шашсолагӣ ба шабака шомил шудам ва дар Белгия бо ман бадрафторӣ карданд.
Ё аз ҷониби баъзе ашрофиён, ки хеле хушунатомез ва садистӣ буданд ва дар куштани кӯдакон ҳеҷ гуна шакку шубҳа надоштанд.
Пас воқеан ҳеҷ сабабе нест, ки чаро ман зинда мондам.
Ва сипас дар синни нӯҳсолагӣ... дар он солҳои аввали ҳаётам мардҳое, ки ба ин низом
ғоябандӣ шуда буданд, маро борҳо озор медоданд.
Дар асл ин як низоми шантаж буд. Дар он аввал онҳоро бо як духтари ҷавон, тақрибан 14 ё 15-сола, ҷуфт карданд.
Шояд ба онҳо гуфта буданд, ки он қадимтар аст. Ин дар навор сабт шуда буд. Он вақт шантаж оғоз ёфт.
Ва сипас онҳо ба назди ман омаданд. Дар синни шаш ё ҳафтсолагӣ бешубҳа ту кӯдаки хеле хурдсол ҳастӣ.
Ҳар касе, ки онҷост ва ба чунин кӯдаки хурдсоле таҷовуз мекунад – ҳатто агар ман аз онҳо хоста бошам.
Маро омӯхта буданд, ки бояд онҳоро бароҳат ҳис кунонам.
Аммо ҳатто дар он сурат низ ҳеҷ шубҳае нест, ки ҷиноят содир шудааст.
Аммо ҳамеша мардоне буданд, ки мегуфтанд: «Ман ин корро намекунам. Ман ин корро карда наметавонам.»
Аммо дар он замон ман намедонистам, ки ин мардон то чӣ андоза амиқ ғояҳоро дар зеҳнашон ҷой дода буданд ва,
чунон ки мегӯянд, барои ҳама корҳо як нафар кифоя аст, чунон ки мегӯянд. Ин ҳамеша ҳаминро мегӯянд.
Ман ҳамеша чунин эҳсос мекардам, ки онҳое, ки ба ман зулм мекарданд, худашон дар кӯдакӣ мавриди зулм қарор гирифта
буданд ва ин рафторро аз мавқеи қудрат такрор мекарданд.
Бо ин роҳ онҳо эҳсосоти нотавонӣ ва бечорагиро, ки дар натиҷаи хушунати худ кашида буданд, бартараф карданд.
Бо ин амали хеле ваҳшӣ, ки дар он худро қудратманд эҳсос мекарданд. Ва, албатта, аксари наҷотёфтагон ҷинояткор намешаванд.
Аммо ин усул ба тавре сохта шудааст, ки ба онҳое, ки омодаанд ҷинояткор шаванд, имкон медиҳад ё онҳоро
водор месозад, ин сирри бузурги педофилияро ошкор кунанд.
Аввалан, то ҳамаи онҳоро дар ҷайби худ дошта бошӣ. Ва ин то... Гарет: Оё ту ҳанӯз баъзе аз он одамонеро, ки дар телевизион
ё дар рӯзномаҳои Белгия ба ту зӯроварӣ карда буданд, мебинӣ?
Аннеке: Нигаред. Ин маҳдуд ба Белгия набуд. Ман дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, Фаронса,
Швейтсария ва Италия қурбонии тиҷорати инсон будам.
Шумо медонед, дар синни 9-солагӣ метавон гуфт, ки маро ба як шабакасози байналмилалӣ
супурданд, ки маро ба Иёлоти Муттаҳида бурд.
Ин шахс дар арсаи ҷаҳонӣ хеле маъруф буд. Дар ин давра маро зери назорати зеҳн қарор доданд.
Ман он ҷо як солро гузаронидам, ки онро «маркази қудрат» меномидам: ин гурӯҳест аз шахсони хеле пурқудрат, шайтонпарастон,
аз ҷумла ситораҳои маъруф, сиёсатмадорон ва хонаводаҳои шоҳона.
Ва албатта шумо ин одамонро мебинед, албатта ман ҳанӯз ҳам онҳоро мебинам – гарчанде аксари ҷинояткорони ман ҳоло мурдаанд
– зеро онҳо хеле маъруф буданд. Онҳо дар ҳама ҷо ҳастанд.
Гарет: Ин барои шумо бояд ғайриоддӣ бошад. Инро дидан, дар ҳоле ки медонед, ки ин одамон воқеан кӣ ҳастанд.
Дидани онҳо чӣ гуна аст? Шояд ин савол беақлона бошад, аммо ман метавонам «хашм»-ро тасаввур кунам.
Аннеке: Бале! Ин маро водор мекунад, ки онҳоро номгузорӣ кунам. Аммо ман ин корро карда наметавонам.
Бароям хеле равшан аст: агар ман ин корро мекардам, ман мурда мешудам. Оилаи ман кушта мешуд. Ин паёмест, ки ман гирифтаам.
Ман фаҳмидам, ки оилаи ҷинояткори асосии ман хидмати махфии худро идора мекунад.
Ба назар мерасад, ки ман аллакай то андозае инро таҷриба кардаам.
Инҳо ҳама одамоне ҳастанд, ки дар ҳаёти ман пайдо шудаанд ва ба ин тарз омӯзонида шудаанд.
Ман низ ҳамчун ҷосус омӯзонида шуда будам. Пас метавонистам онро шиносам.
Аммо паём хеле возеҳ буд; онҳо ба тарзи худ ба ман фаҳмониданд, ки таҳдид ҳамеша чунин
буд: «Агар номи ин шахсро зикр кунӣ, мемирӣ.»
Ва ман бовар дорам, ки бисёре аз наҷотёфтагон мисли ман омодаанд ҷони худро барои ин ҳадаф бидиҳанд, агар он арзанда бошад.
Аммо шумо ҳамеша бояд муайян кунед, ки чӣ метавонед ошкор кунед ва чӣ наметавонед. Ин маро хеле хашмгин мекунад.
Ин ҳам маро хеле хашмгин мекунад, ки аксари мардум ба он нақл бовар мекунанд, ки гӯё инҳо одамони
аҷоибанд ва бояд онҳоро дастгирӣ кард, то ки дида шаванд.
Гарет: Албатта, ман ёд дорам; вақте ки кӯдак будам дар Шоҳигарии Муттаҳида. Дар Белгия шабакаи бузурги педофилӣ ошкор шуд.
Ин дар Шоҳигарии Муттаҳида сарлавҳаҳои муҳимро ба вуҷуд овард.
Оё ин ба шабакае, ки шумо дар он иштирок доштед, рабт дошт? Ё ин танҳо ҳолате буд, ки одамон каме ба ҳақиқат наздиктар шуданд?
Оё мо ба онҳо чанд педофили камтар муҳим диҳем, то ташнагии онҳоро каме хомӯш кунанд, дар ҳоле ки номҳои бузургро ҳимоят мекунем?
Аннеке: Дар ниҳоят ҳамин тавр баромад. Он чизе, ки шумо дар назар доред, ҳамчун «парвандаи Дютро» маъруф шуд.
Ман мехоҳам китоби худро ба шумо нишон диҳам . Дар он ман дар бораи парвандаи Дютро
менависам, ки ба ҳикояи ҳаёти ман зич алоқаманд аст.
Дар асл ин шабака ҳамон аст. Он дар соли 1996 ошкор шуд, вақте ки ҷасадҳои кӯдакон пайдо шуданд.
Ду кӯдак аз зиндон наҷот дода шуданд.
Як ҷинояткори ин шабакаи Белгия оғоз карда буд, ки кӯдаконро рабуда мебурд.
Ин хеле ғайриоддӣ буд; ӯ дастгир шуд.
Дар зери парастории ӯ кӯдакон мурда буданд – зеро аксари проститутёрҳо ба оилаҳо ворид шуда,
кӯдаконро мебаранд ва дубора ба хона бармегардонанд.
Ман худам ба мактаб рафта будам, бинобар ин барои ман хеле осонтар буд. Ҳеҷ волиде набуд, ки маро ҷустуҷӯ
кунад. Волидони ман дар ин кор даст доштанд, мисли аксари волидони кӯдаконе, ки истифода мешуданд.
«Парвандаи Дютро» ҳамаи инро барангехт. Марк Дютро проституткафурӯш буд.
Ва он гоҳ чӣ рӯй дод: он ба баҳси бузург дар саросари ҷаҳон табдил ёфт.
Онҳо дар бораи шабака суҳбат карданд, мардум дар саросари ҷаҳон дар бораи он сухан гуфтанд ва он чи рӯй дод, ғайриоддӣ буд.
Дар ин... Ҳашт сол вақт гирифт, то парванда ба суд расад.
Шумораи зиёди наҷотёфтагон ҳамчун шоҳидон баромада, далелҳо пешниҳод карданд.
Инро чанд нафари полисҳои воқеан хуб ва детективҳо як бор ва ду бор тафтиш карданд.
Онҳо монандӣҳоеро ёфтанд, чизҳое, ки ин наҷотёфтагон наметавонистанд бидонанд, агар дар он ҷо набуданд.
Ман дар он вақт дар Белгия набудам. Ман дар бораи «парвандаи Дютро» хеле кам медонистам, то он даме ки
додраси аввал, шахси аввали масъул дар ин парванда, аллакай аз мақом барканор шуда буд.
Ба далели гумонбар шудан ба тарафдорӣ, ки он замон боиси баргузории раҳпаймоии сафедпӯстҳо шуд.
Ҳамаи аҳолии Белгия дар изтироб буданд, зеро кӯдакон кушта шуда буданд.
Ҳама либоси сафед пӯшида буданд, то бегуноҳии кӯдаконро таъкид кунанд.
Аммо ҳашт сол пас кӯшиши бузург, азим ва азим барои нест кардани ин дониш сурат гирифт.
Ҳамаи изҳороти шоҳидон ҳазф шуданд; аз парванда хориҷ шуданд.
30 нафар, ки дар бораи шабакаи васеъ далелҳои гуногун доштанд, мурданд.
Бисёр ҳолатҳои муҳим аз парванда пинҳон карда шуданд.
Барои намояндагӣ кардани ҳолати дигар файли нав эҷод карда шуд.
Вақте ки мурофиаи судӣ дар соли 2004 оғоз шуд, он танҳо бар зидди Марк Дютро буд.
Ва сипас боз як шахс буд, ки наздиктарин буд, аммо дар шабака каме болотар қарор дошт.
Ин Мишел Ниҳул буд. Ман дар ёддоштҳоям дар бораи Мишел Ниҳул ба таври муфассал навиштаам.
Зеро он вақт оғоз ёфт, ки ман онҷо будам. Ман аз соли 1969 то соли 1974 онҷо будам.
Ман Мишел Ниҳулро ба таври васеъ омӯхтаам. Ӯ як навъ ёрдамчӣ ва миёнарав дар ҳама корҳо
буд. Дар ниҳоят, ӯ аз ин тиҷорат даст кашид.
Ва Марк Дютро дар асл ба зиндонӣ то охири умр маҳкум шуд.
Дар як лаҳза ӯ ҳатто аз зиндон гурехт.
Ҳоло онҳо кӯшиш мекунанд, ки ӯро дастгир кунанд ва озод кунанд. Ин воқеан хеле ҳайратангез аст.
Ин мисли сатанистҳост, ки мегӯянд: «Мо метавонем ин корро анҷом диҳем. Мо метавонем ғолиб шавем.»
Ва... (мудахила шуд) Гарет: Бале, ин қариб масхараомез аст.
Аннеке: Дуруст. Масхара! Ман фикр мекунам, ки барои сатанистҳо масхара кардани қурбониёнашон як маросими бузург аст.
Ҳар касеро, ки... масхара мекарданд. Қурбониёнро низ масхара ва таҳқир мекарданд, инчунин
наҷотёфтагонро. Ва, албатта, ин то имрӯз идома дорад.
Гарет: Албатта. Ин роҳест барои онҳо, ки боз ҳам бештар бар шумо қудрати худро истифода баранд ва шуморо нотавон эҳсос кунанд.
Ум... Зеро шумо дар бораи таҷрибаи худ навиштаед ва дар бораи таҷрибаҳои худ сухан гуфтаед... Оё пас аз он одамоне, ки дар
кишварҳои дигар, шабакаҳо ё, масалан, дар Шоҳигарии Муттаҳида, Олмон ё ҷойҳои дигар
таҷрибаҳои шабеҳ доштаанд, бо шумо тамос мегиранд?
Аннеке: Бале, ташаккур. Дар асл ман тамоми рӯз ҳамин корро мекунам.
Ман бо дигар наҷотёфтагон кор мекунам. Дар соли 2016 ҳикояи ман дар интернет мисли оташ паҳн шуд.
Ман аз соли 2013 дар маркази таваҷҷӯҳи омма будам. Ва бо ман бисёр-бисёр наҷотёфтагони дигар тамос гирифтанд.
Ман бо онҳо кор мекунам. Ман беш аз 30 сол таҷрибаи шифоёбӣ дорам, ки, албатта, то имрӯз идома дорад.
Аммо ба сабаби шароитҳо ва он ки ман воқеан имкони тамаркуз ба шифо ёфтанро доштам, ман инро мубодила мекунам.
Гарчанде ки чунин аст, ман низ бо одамон дар саросари ҷаҳон сӯҳбат мекунам. Дар асл, ин бештар ба ҷаҳони Ғарб дахл дорад.
Ман бисёр бо одамон аз Англия ва кишварҳои Ҳамкории Халқҳои Бритониё кор мекунам; ва албатта аз Аврупо, қариб
тамоми Аврупои Ғарбӣ, ва албатта аз Иёлоти Муттаҳида.
Ин шабака дар ҳама ҷо монандиҳо дорад.
Дар байни кӯдаконе, ки аз оилаҳои низомӣ меоянд, фарқиятҳои ночиз вуҷуд доранд.
Аммо манипулятсияи шуур дар ҳама ҷо якхела аст. Таҳримот дар назорати шуур дар ҳама ҷо якхела аст.
Мақсади ҳар як кӯдак вобаста ба мақоми ӯ фарқ мекунад.
Ин ба оилаҳои онҳо вобаста аст. Аммо дар тарзи фаъолияти шабака монандии зиёде вуҷуд дорад.
Ман фаҳмидам, ки шабакаҳои хурд, ба монанди шабакаи Белгия, бо ҳам пайваст мешаванд.
Тавассути ҷамъиятҳои махфӣ ё ҳар чизе, ки дар шаҳри онҳо вуҷуд дорад, онҳо чанд нафар шахсони пурқудрат
доранд, ки метавонанд назоратро нигоҳ доранд ё дар сурати зарурат тафтишотро халалдор созанд.
Як додрас ҳаст, як вакили мудофеъ, касе... сардори пулис ё чизи монанди он.
Духтурон ҳастанд. Ва онҳо аксар вақт тавассути фарзандонашон бо пурқудраттарин одамони ҷаҳон робита барқарор мекунанд.
Ва бинобар ин онҳо мавқеашонро ё обрӯяшонро ҳифз мекунанд, ё зинапояи мансабро боло мераванд, дар асл ҳар чи хоҳанд!
Ба ҳар чӣ онҳо орзуманданд, ҳавасҳояшон ҳар чӣ бошанд.
Шумо бешубҳа метавонед ба чизе ноил шавед, вақте ки узви ин шабакаи ҷаҳонӣ ҳастед. Ва ин ба зарари бисёре аз кӯдакон аст.
Гарет: Ман мефаҳмам, ки шумо як семинар доред, ки «Гузаронидани қудрат» ном дорад. Метавонед каме дар бораи он нақл кунед?
Аннеке: Бале, ташаккур. Дар вебсайти ман ҳамин тавр навишта шудааст.
Ман дар зиндонҳои Ню-Йорк даҳ сол кор кардам.
Ман як созмони ғайритиҷоратиро таъсис додам, то йогаро ба зиндонҳо биёрам.
Ва аз аввали кор ман йогаро таълим доданро оғоз кардам. Ин дар солҳои 2000 буд.
Ман ҳамеша йогаро ҳамчун усули шифобахш истифода кардаам, аммо ба сабаби тарзи таълимаш онро татбиқ кардан хеле душвор ёфтам.
Барои ҳамин ман ҳамеша фикр мекардам: агар шумо хоҳед, ки таъминкунанда, омӯзгор ё терапевт шавед, як тарзи
муносибат бо одамон вуҷуд дорад, ки ҳеҷ кумак намекунад.
Ва ман борҳо бо ин муносибати бефоида рӯ ба рӯ шудаам, хоҳ аз тарафи терапевтҳо, омӯзгорони йога ё дигарон.
Пас ман дар зиндон ин барномаҳоро як ба як гузаштам.
Ман дар ҷустуҷӯи усуле ҳастам, ки ба ман имкон диҳад дар сатҳи уфуқӣ воқеан ҳозир бошам. Зеро ҳамаи
мо ба иштирок дар ин сохтори қудратӣ даъват шудаем.
Пас мо ҳама ҳавасманд мешавем, ки дараҷа гирем ва сипас нақши худро бар ӯҳда гирем.
Ва то ҳадде ки мо ба ин мақом ва мавқеъ ниёз дорем, метавонем травмаи худро пинҳон кунем ва худро
аз онҳое, ки бо онҳо кор мекунем, болотар донем.
Ва, албатта, бисёре аз терапевтҳо низ ҳамин тавр мекунанд.
Ба таҷрибаи ман, ҳар қадар ки шумо ихтисос мегиред, ҳамон қадар ин бештар рӯй медиҳад.
Пас воқеан ба ҳар як провайдер вобаста аст, ки ба худ назар афканад ва психологияи онро фаҳмад, ки чӣ
гуна онҳо беихтиёр дар сохтори қудратӣ иштирок мекунанд.
Қудрати худро ба кӣ таслим мекунед ва ба кӣ бо назари паст менигаред?
Ва агар шумо тахмин кунед, ки воқеан ин дар бораи травмаи ҳалнашуда аст; ки вақте шумо ба касе эҳтиром мегузоред ва қудрати
худро ба ӯ месупоред, шумо он шахсро дар пойгоҳи баланд мегузоред, пас шумо ба як шахсияти мақомдор аз
кӯдакии худ менигаред, ки бо ӯ масъалаҳои ҳалнашуда доред.
Ва вақте ки шумо ба касе аз боло менигаред ва ӯро ҳукм мекунед, шумо манфиро ба ӯ инъикос мекунед.
Ва ин ба баъзе ҷузъҳои худатон марбут аст, ки шумо ҳанӯз онҳоро воқеан қабул накардаед.
Пас, воқеан ҳамин шарти пешакӣ ва модели комил аст. Ин семинари онлайнӣ давоми 10 ҳафта барои ҳар як синф баргузор мешавад.
Ва ман фикр мекунам, ки ин... Ман инро анҷом додаам. Дар асл ман дар саросари ҷаҳон сафар карда, ба баъзе
терапевтҳо, ки воқеан ба ин маълумот такя мекунанд, дарс додаам.
Ин ба амиқи динамикаҳо ва он ки онҳо чӣ гуна бо травма алоқаманданд, вақте ки шумо ин саволро мепурсед, ворид мешавад.
Хулоса Гарет: Ташаккур бисёр. Ташаккур бисёр, ки ба дидори мо омадед! Бо шумо сӯҳбат кардан аҷоиб
буд, гарчанде мавзӯъ ҳамон қадар даҳшатнок аст.
Дар ин бора бо шумо сӯҳбат кардан... Шумо онро ошкор мекунед ва ба дигароне, ки дар ҳамин вазъият қарор доранд, кӯмак мерасонед.
Ҳанӯз ҳам ба як маънӣ рӯҳбаландкунанда аст. Мефаҳмӣ, чӣ мегӯям?
Умедворам, ки мардум дар хона фикр намекунанд, ки ман гапҳои беҳуда мезанам, аммо бо ту сӯҳбат кардан ҳамоно
рӯҳбаландкунанда аст, зеро ту... Ту аз чунин чизҳои даҳшатнок гузаштӣ, аммо ҳоло ҳама чизро ба сӯи беҳтарӣ тағйир медиҳӣ.
Чунон ки шумо дар бораи семинари худ мегӯед, шумо қудратро тағйир медиҳед, ва ин аҷоиб аст!
Аннеке: Бале, ташаккур.