Το σύστημα υποχρεωτικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης υφίσταται εδώ και χρόνια μεταρρύθμιση.
Αφενός αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές και αφετέρου παρατείνεται ο χρόνος εργασίας.
Μια μελέτη της Aktion Demokratische Gemeinschaft e.V. υποδηλώνει ότι αυτή η προθυμία για
μεταρρυθμίσεις δεν είναι στην πραγματικότητα απαραίτητη.
Από το 1957, έχουν αποσυρθεί χρήματα από το συνταξιοδοτικό ταμείο για μη ασφαλιστικές παροχές, αλλά τα ποσά που καταβάλλονται
πίσω από το κράτος για τις παροχές αυτές είναι χαμηλότερα.
Μέχρι σήμερα, αυτό έχει οδηγήσει σε ένα τρομακτικό έλλειμμα ύψους 1,023 τρισεκατομμυρίων ευρώ
εις βάρος των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.
Σε όλα αυτά τα έτη, το μερίδιο των μη ασφαλιστικών παροχών στη συνολική συνταξιοδοτική
δαπάνη κυμαινόταν μεταξύ 34 και 40 τοις εκατό.
Αντίθετα, τα ομοσπονδιακά κονδύλια που παρείχε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ανήλθαν μεταξύ 26 και 27%.
Η σωστή μεταρρύθμιση θα ήταν να σταματήσει επιτέλους το κράτος να τρώει το συνταξιοδοτικό ταμείο.