Օրենսդրական կենսաթոշակային ապահովագրության համակարգի բարեփոխումները տարիներ շարունակ ընթանում են։
Երբեմն ապահովագրական վճարները բարձրանում են, իսկ երբեմն աշխատանքային կյանքը երկարացվում է։
Aktion Demokratische Gemeinschaft e.V.-ի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ այս
բարեփոխումների ցանկությունը իրականում անպետք է։
1957 թվականից կենսաթոշակային ֆոնդից միջոցներ են հանվել ոչ ապահովագրական նպաստների համար, սակայն պետության
կողմից այդ նպաստների դիմաց վերադարձված գումարները պակաս են։
Սա հանգեցրել է մինչև օրս ահավոր 1,023 տրիլիոն եվրոյի դեֆիցիտի, որը կրում են ապահովագրված անձինք և թոշակառուները։
Տարիների ընթացքում ոչ ապահովագրական բնույթի նպաստները կազմել են ընդհանուր կենսաթոշակային ծախսերի 34–40 տոկոսը։
Հակառակ դրան, դաշնային կառավարության տրամադրած միջոցները կազմել են 26–27 տոկոսի սահմաններում։
Ճիշտ բարեփոխումը կլիներ, եթե պետությունը վերջապես դադարեցներ թոշակային ֆոնդից գումար վերցնելը։