Ustawowy system ubezpieczeń emerytalnych od lat przechodzi reformę.
Z jednej strony, składki ubezpieczeniowe są zwiększone, a z drugiej, wydłuża się okres aktywności zawodowej.
Badanie przeprowadzone przez Aktion Demokratische Gemeinschaft e.V. sugeruje, że ta gotowość
do reform nie jest w rzeczywistości konieczna.
Od 1957 r. pieniądze są wycofywane z funduszu emerytalnego na świadczenia pozaubezpieczeniowe, ale kwoty
wpłacane z powrotem przez państwo na te świadczenia są niższe.
Do tej pory doprowadziło to do horrendalnego niedoboru w wysokości 1,023 biliona euro kosztem ubezpieczonych i emerytów.
We wszystkich tych latach udział świadczeń pozaubezpieczeniowych w łącznych wydatkach emerytalnych wynosił od 34 do 40 procent.
Natomiast fundusze federalne zapewnione przez rząd federalny wyniosły od 26 do 27 procent.
Właściwa reforma polegałaby na tym, że państwo w końcu przestałoby podjadać fundusz emerytalny.