די רעפֿאָרמען אין דעם געזעצלעכן פּענסיאָנס־פֿאַרזיכערונג־סיסטעם גייען שוין יאָרן לאַנג.
מאָל ווערן די פֿאַרזיכערונגס־בײַשטײַערונגען געהעכערט, און אַנדערע מאָל ווערט די אַרבעטס־לעבן פֿאַרלענגערט.
אַ שטודיע פֿון אַקציע דעמאָקראַטישע געמיינדע e.V. ווײַזט אַז דער דאָזיקער באַגער נאָך רעפֿאָרם איז למעשׂה אומנייטיק.
זינט 1957 ווערן געלטער אַרויסגענומען פֿון דעם פּענסיאָנס־פֿאָנד פֿאַר ניט־פֿאַרזיכערונג־פֿאַרבונדענע בענעפֿיטן, אָבער די סומעס
וואָס דער שטאַט צאָלט צוריק פֿאַר די בענעפֿיטן זענען נידעריקער.
דאָס האָט געפֿירט צו אַ שרעקלעכן דעפֿיציט פֿון 1.023 טריליאָן אייראָ ביז הײַנט, וואָס ווערט
געטראָגן דורך פֿאַרזיכערטע פּערזאָנען און פּענסיאָנערן.
איבער די יאָרן האָבן די ניט־פֿאַרזיכערונג־בענעפֿיטן אויסגעמאַכט צווישן 34 און 40 פּראָצענט פֿון די גאַנץ פּענסיאָן־אויסגאַבעס.
אין קעגנזאַץ האָבן די פֿעדעראַלע מיטלען, וואָס די פֿעדעראַלע רעגירונג צוגעשטעלט האָט, צווישן 26 און 27 פּראָצענט אויסגעמאַכט.
די ריכטיקע רעפֿאָרם וואָלט געווען, אַז דער שטאַט זאָל סוף־כּל־סוף אויפֿהערן אַרײַנצוטונקען אין דעם פּענסיע־פֿאָנד.