Bedankt voor de uitnodiging van KlaTV.
Ja, met plezier. We houden dit interview op een zeer gedenkwaardige dag, de verjaardag van 9 november.
Het is nu precies 35 jaar geleden sinds de val van de Berlijnse Muur in 1989.
U bent de auteur van verschillende zeer interessante boeken over dit onderwerp, die ook op uw website te vinden zijn.
En voordat we beginnen, willen we jullie eerst voorstellen aan onze kijkers.
Michael Wolski werd in 1952 geboren in Saksen en groeide op in Oost-Berlijn.
Hij is vader van drie kinderen.
Na zijn middelbare school in 1970 studeerde hij economie, met als specialisatie buitenlandse handel.
Vervolgens werkte de heer Wolski vanaf 1974 in de buitenlandse handel van de DDR.
Van 1986 tot 1990 was hij verbindingsofficier voor de buitenlandse handel van de DDR in het kantoor van een Amerikaans
bedrijf in het Internationale Handelscentrum in Oost-Berlijn.
In december 1989 kreeg hij de opdracht van de Groep om een verkoopmaatschappij op te zetten in Oost-Berlijn.
Deze bestelling werd in januari 1990 geannuleerd.
Begin 1991 werd de heer Wolski overgeplaatst naar Moskou.
Daar was hij de oprichter en hoofd van het vertegenwoordigingskantoor van de Groep in de
USSR en was hij getuige van de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de transformatie van Rusland.
In 1998 keerde hij terug naar Berlijn en werkte als consultant voor Russische bedrijven.
Van 2006 tot 2012 was hij de oprichter en directeur van de German-Bosnian Business Association in Sarajevo.
Michael Wolski is sinds 2014 met pensioen.
Hij is de auteur van vijf boeken over de val van de Berlijnse Muur.
In ons geheugen en in de mediaberichten komt de val van de Muur in 1989 altijd over als een vreedzame revolutie,
als het resultaat van de ontevreden bevolking in de DDR.
Veel mensen denken aan vrede en demonstraties.
En in uw boek 1989 Mauerfall in Berlin, a look back after 35 years beschrijft u als een hedendaagse getuige de val van de Muur
als een gebeurtenis die zorgvuldig was gepland en gerealiseerd.
Waarom denk je dat?
Ja, zoals ik al eerder in mijn CV beschreef, werkte ik van 1986 tot 1990 in het vertegenwoordigingskantoor van een
Amerikaans bedrijf in Oost-Berlijn en hielp ik bij het opbouwen van de activiteiten van het bedrijf in de DDR.
En toen de Muur in 1989 in november viel, kwam de Zwitserse baas van het bedrijf dat het kantoor beheerde in
december en zei: Mike, je krijgt een speciale opdracht.
We zullen een dochteronderneming oprichten voor de verkoop in de DDR en in Polen, Tsjechië en Hongarije.
En het is jouw taak om deze stichting als het ware te initiëren en de notaris en advocaat te regelen en welk eigendom
en hoeveel mensen, dus om het voorbereidende werk te doen.
En nu was het een paar dagen voor Kerstmis.
Ik ben daarmee begonnen en wilde vervolgens begin januari gesprekken voeren met de mensen die
verantwoordelijk zijn voor de betreffende werksectie.
En toen, op 9 januari 1990, kregen we een telefoontje en kregen we te horen dat we met alles
moesten stoppen. We richten geen dochteronderneming op.
Onze activiteiten worden overgedragen aan de Duitse dochteronderneming.
Er was een enorm bedrijf in de Bondsrepubliek Duitsland, in Neuss.
En dat verbaasde me. En ik stelde de vraag, ja, waarom wordt het stopgezet?
En toen zei de baas tegen me: ja, we hebben instructies gekregen van de VS, er komt geen DDR meer.
Dat was op 9 januari 1990.
En als je teruggaat in de geschiedenis, is het pas op 13 februari 1990 dat de vier geallieerden en de twee Duitse
ministers van Buitenlandse Zaken bijeenkwamen en besloten om gesprekken te beginnen over de Duitse eenheid.
Dit betekent dat het topmanagement van de Groep al van tevoren op de hoogte was van het resultaat.
En interessant genoeg kreeg ik, voordat die 13e februari kwam, een tweede telefoontje waarin me werd verteld dat alles voor
30 juni 1990 klaar moest zijn, dat wil zeggen de integratie van de DDR-activiteiten in de West-Duitse dochteronderneming.
Ja, en toen kwamen we er in mei achter dat de monetaire unie op 1 juli was.
En iedereen die het nog steeds over toeval heeft, is volgens mij behoorlijk naïef.
Maar dat roept de vraag op, wie wilde eigenlijk dat de Muur viel?
Nou, toen ik in Moskou was, sprak ik met veel mensen die behoorlijk competent waren.
Bijvoorbeeld voormalige KGB-leden die na de val van het communisme werden geliquideerd.
De Sovjet-Unie werd dus ontbonden, het monopolie op de buitenlandse handel stortte in en de individuele
combines konden nu export- en importactiviteiten uitvoeren.
En er waren mensen in die buitenlandse handelsafdelingen van de combines, waar ik nu naartoe moest reizen
en niet meer naar het buitenlandse handelsbedrijf in Moskou, die vloeiend Duits spraken.
En toen ik toen, nou ja, mijn Russisch en mijn Engels waren niet zo professioneel, vroegen ze me, waar kom je vandaan?
En met Michael Wolski op het visitekaartje was het niet duidelijk te categoriseren als Fritz Müller of zoiets.
En toen ik dat zei, uit de DDR, klaarde zijn gezicht op:
Ik was ook vijf jaar in de DDR. Ik sprak vloeiend Duits en wist toen al dat hij niet in het leger zat, want
officieren zaten maar maximaal drie jaar in de DDR. En die van de andere troepen, die zaten er wat langer.
Er waren interessante gesprekken en ze vertelden me veel over de DDR dat ik niet wist over de
leiderschapsstructuren en machtsverhoudingen.
Ik heb toen veel gelezen, boeken van Sovjetpolitici, diplomaten, mensen van de geheime dienst enzovoort.
En langzaam werd het beeld duidelijker dat dit eigenlijk een gebeurtenis was die verborgen ging achter een
rookgordijn, en het rookgordijn heette de Vreedzame Revolutie.
En dan, interessant genoeg, waren er begin 2015 drie publicaties die enig licht op de situatie wierpen.
Het eerste was een artikel dat op 2 november 2014 in Der Spiegel verscheen: Gorbatsjov en
Sjevardnadze wilden dat de Muur eerder viel.
Ze gingen met z'n tweeën naar Erich, ze waren in Berlijn, er was hier een conferentie...
Wanneer was dat?
Dat was in '87. Op 28 of 29 mei 1987 bezochten ze Erich Honecker en vertelden hem dat de Muur niet langer paste in het beeld
van Europa dat Gorbatsjov had gecultiveerd en dat ontwapening niet langer een optie was en dat hij de Muur moest weghalen.
En toen stapte Erich bij wijze van spreken op de tafel en zei nee.
Dat was erg brutaal, want Erich wist ook dat er geen tanks meer zouden komen, zoals in
Praag in '68, als ze niet deden wat Moskou wilde.
En toen vertrokken ze met z'n tweeën.
Interessant genoeg was Reagan 14 dagen later in West-Berlijn en sprak hij aan de westkant van de Brandenburger Tor.
En dan was er die beroemde uitspraak: "Mijnheer Gorbatsjov, breek die muur af!
Dus hij zei niet Honecker, maar Gorbatsjov.
Hij wist dus wie de leiding had.
En omdat dat niet gebeurde, was er een geheime Sovjetactie in 1989.
En dit wordt beschreven in een boek genaamd Operatie Lutsch, dat eind 2014 of begin 2015 werd gepubliceerd, geschreven door een
undercoverofficier van de militaire inlichtingendienst van de DDR, die beschreef hoe de Muur ten val kwam en
welke voorbereidingen er van tevoren werden getroffen.
En een derde punt waren de gebeurtenissen in Hongarije, met de ontmanteling van de grensversterkingen in 1989, waar ook deze
bijeenkomst was, deze picknick, waar bijna 700 DDR-burgers van de gelegenheid gebruik maakten en
vervolgens via Oostenrijk naar West-Duitsland reisden.
Spannend. Heb je nog meer van dit soort gebeurtenissen, waarbij je het gevoel krijgt dat
het een soort script is, wat hier gebeurd is?
Er waren natuurlijk nog een paar andere gebeurtenissen.
Als je nu kijkt naar 9 november, hoe die dag in elkaar zat, hoe het ging, het zijn allemaal beelden die
we allemaal kennen, maar met een andere interpretatie.
Ik heb dit ook vermeld in het boek, bijvoorbeeld, wat we misschien later zullen zien als Schabowski zijn tekst
voorleest, dat er iets ontbrak in deze tekst, maar Egon Krenz had het erin geschreven dat er een blokkeringsperiode was.
Zullen we daar even naar luisteren?
...we hebben vandaag besloten een regeling te treffen die het voor iedere burger van de DDR mogelijk
maakt het land via DDR-grensdoorlaatposten te verlaten.
De Raad van Ministers heeft besloten dat deze overgangsregeling van kracht blijft voor de persafdeling van het
ministerie totdat een overeenkomstige wettelijke regeling van kracht wordt via de Volkskammer.
En deze tekst die hij voorlas heeft de blokkeringsmededeling.
En dit werd pas de volgende ochtend om 5 uur op de radio aangekondigd.
En deze blokkade is verwijderd, zodat hij, er is een lange versie, daar zit en kijkt en kijkt en zegt dat
hij op de een of andere manier het idee had dat er zoiets moest zijn en het niet heeft gevonden.
Dit veroorzaakte een stormloop op de grensovergangen.
En dat was ook een actie georganiseerd door de militaire inlichtingendienst van de Sovjet-Unie.
Nu de vraag die veel DDR-burgers zich destijds stelden. Waarom werd er niet geschoten?
Ja, dat is het volgende punt.
Aan het begin van het jaar 89 vond er dus een fatale vuurgevecht aan de grens plaats.
De jonge Chris Geffroy werd doodgeschoten in Berlijn, wat natuurlijk een absolute ramp was
voor het beleid van Sjevardnadze en Gorbatsjov.
En omdat de westelijke grens van de DDR onder de soevereiniteit van het Warschaupact viel, werd in april door de grenstroepen van
de DDR, maar besloten door het Warschaupact, aangekondigd dat er geen vuurwapens meer
zouden worden gebruikt aan de westelijke grens.
Dat was op 12 april.
Dit betekent dat de grenswachten vanaf dit moment zichtbaar op wacht stonden met een machinegeweer, maar zonder munitie.
En alleen de officieren hadden munitie voor hun persoonlijke dienstwapens.
Met andere woorden, het was op dit moment al duidelijk dat deze grensregeling zou worden beëindigd.
Natuurlijk was dit niet bekend, het was topgeheim.
Want dan zou er al een run op de grens zijn geweest.
Ja, maar er waren nu niet alleen DDR-soldaten.
Mensen vroegen zich ook af waar alle Russische soldaten waren die overal in de DDR waren.
Ja, en dat was ook het langetermijnplan voor deze gebeurtenis, 9 november.
Nou, 7 november was de belangrijkste politieke feestdag in de Sovjet-Unie, de Grote Socialistische Oktoberrevolutie.
Toen was het oktober omdat ze een andere kalender hadden.
En dan waren deze vieringen altijd twee dagen, dus 7 en 8 november waren feestdagen in de Sovjet-Unie, dubbele feestdagen.
En dit is wanneer de Sovjetsoldaten in barakken werden gezet.
In de DDR hadden ze sowieso alleen groepsuitgangen, ze mochten er niet individueel uit en toen werden
deze soldaten tot 13 november opgesloten in de kazerne.
En daar was nog een reden voor.
Elk jaar deserteerden er 300 tot 400 Sovjetsoldaten.
Velen wilden naar het Oosten, sommigen wilden naar huis en sommigen wilden naar het Westen.
En omdat op 3 of 4 augustus 1989 aan de westgrens een grenswacht van de DDR werd doodgeschoten door een
vluchtende, d.w.z. deserterende, Sovjetsoldaat, was er alle reden om ze op te sluiten.
Want als de grens open was geweest, hadden Sovjetsoldaten met wapens zich in het gebied
kunnen mengen en een bloedbad kunnen aanrichten.
Natuurlijk waren er nog een paar andere punten.
De hoogste Sovjetvertegenwoordiger, de politieke vertegenwoordiger in de DDR, was de ambassadeur.
En dat had ook kunnen leiden tot de inzet van Sovjetsoldaten om de staatsgrens te beschermen.
Net als in 1953 beval de toenmalige Hoge Commissaris in de DDR, Semyonov, het gebruik
van vuurwapens door Sovjetsoldaten op 17 juni.
Dit gebeurde niet in Moskou, maar in Berlijn.
En om elk risico hier uit te sluiten, omdat bekend was dat de opperbevelhebber van de Sovjetsoldaten hier in de
DDR, laten we zeggen, moeilijk in te schatten was, kreeg de Sovjetambassadeur een slaappil of nam hij die in.
In ieder geval reageerde hij die avond niet meer.
En dat betekende dat de enige persoon die het bevel had kunnen geven niet ter plaatse was.
Ja, en de leiding, Honecker en Co.
Nou, 's nachts, toen het bekend was... Er was iets anders, er was die vergadering van het Centraal Comité.
De vergadering van het Centraal Comité zou rond 18.00 uur eindigen, op hetzelfde tijdstip als hij hier sprak, Schabowski.
Maar daar verlengden mensen die duidelijk geïnstrueerd waren door de militaire
inlichtingendienst van de Sovjet-Unie of de DDR de bijeenkomst.
Dus je hebt gezegd dat jullie niet uit elkaar kunnen gaan, jullie hebben zoveel problemen.
En ze lieten de sessie lopen tot 20.40 uur.
Dat was precies het moment waarop Schabowski zei dat dit onmiddellijk van toepassing zou zijn, en de mensen stroomden al
massaal naar de grensovergang, vooral naar de Bornholmer Strasse.
En dat werd ook aangekondigd op televisie, eerst op de Oost-Duitse televisie, daarna op de West-Duitse televisie.
En ze zaten in het Centraal Comité alsof ze in de isoleerafdeling zaten.
Er waren toen nog geen mobiele telefoons, dus niemand kon spelen en schreeuwen en zeggen: oh, wat is er nu gebeurd?
Nee, nee. En ze realiseerden het zich pas rond 22.00 uur.
Het Ministerie van Defensie van de DDR was in Strausberg en niet in Berlijn.
En toen reden ze weg, dus na 20.40 uur waren ze rond 22.00 uur in Strausberg en toen begon het nieuws zich te verspreiden.
En de Sovjets hadden daar een handje van, dus de ideeën om misschien de eerste gemotoriseerde
geweerdivisies in te zetten werden verworpen.
Spannend. Michael
En voor het geval er nog vragen zijn, maar er waren vreedzame revolutionairen,
natuurlijk waren die er, omdat ze voorbereid waren.
Dus dat was van de militaire inlichtingendienst van de Sovjet-Unie, niet van de Stasi en de KGB, maar ook van Westerse
diensten, zodat mensen de straat opgingen, protesteerden, kaarsen in de ramen zetten en, en, en, dus dat bestond al.
Het was later immers nodig om het verhaal van de vreedzame revolutionairen te vertellen.
En er konden daar niet gewoon drie mensen zijn en zeggen, nou, dit waren de drie vreedzame
revolutionairen, dat zou niet zo goed hebben gewerkt.
Het moest dus een massabeweging worden, niet alleen in Leipzig en Berlijn, maar ook in andere steden.
Spannend. Dus om samen te vatten tot dit punt, want we zien ook dat tienduizenden op maandag de
straat op gaan om te demonstreren, net als toen.
Nu zegt u dat het Sovjetleiderschap de val van de Muur in principe plande en deze demonstraties instrumentaliseerde.
Nu heb je eindelijk geïmpliceerd dat de Westerse geheime diensten ook een actieve rol hebben gespeeld.
Begrijp ik het nu goed dat Oost en West, die eigenlijk officieel vijanden waren, samenwerken aan een agenda?
Ik denk het wel. Deze rode draad loopt al door de geschiedenis sinds 1917, 18 jaar.
Er zijn nu talloze boeken die bewijzen dat deze samenwerking bestond.
Veel was op economisch gebied, maar een deel ook op politiek gebied en er was zeker ook
regelmatige coördinatie tussen de diensten van de landen.
Spannend. Dat betekent dat er zoiets was als bruggen tussen het Oostblok en het Westblok?
Ik zou zeggen van wel. Nou, ik heb aan zo'n brug gewerkt. Dat was in de handel.
De DDR was zeer geïnteresseerd in de komst van deze Amerikaanse bedrijven.
Deze Amerikaanse bedrijven moeten, toen ze in 1985 begonnen, iets geweten hebben, want ze kwamen op
hetzelfde moment en wilden DDR-burgers als werknemers.
Ze hadden hun eigen mensen mee kunnen nemen, ze hadden mensen kunnen zoeken in West-Berlijn en ze hadden
gebruik kunnen maken van buitenlandse handelaren die waren geregeld door het International Trade Centre.
En dat laatste wilden ze.
En die waren er niet, dus moest er eerst een zoekactie worden gestart, want deze mensen hadden een Westers paspoort nodig.
Je moest dus als het ware door de hele DDR-molen zijn gegaan om een rondreizend kaderlid te worden.
En toen werd ik benaderd en ik was geïnteresseerd in de baan, en toen heb ik ja gezegd.
En toen begon ik deze baan begin '86, in april.
Maar er waren nog verschillende bruggen, als we terugdenken.
Angela Merkel komt dus uit een familie van dominees.
En de pastoor, de heer Kassner, had een opleidingscentrum voor theologen in Templin.
En theologen uit West-Europa waren er ook regelmatig te gast.
En ze hebben waarschijnlijk al een oogje op Angela.
Wie weet. Maar op de een of andere manier klinkt dat als een agenda die hier gaande is.
Dus een plan dat niet zomaar gisteren is bedacht? Wanneer is dit begonnen?
Ik denk het wel. Dus we hoeven niet in detail terug te gaan naar Karl Marx.
Maar proletariërs van alle landen, verenigt u! werkt alleen als de kapitalisten van alle landen verenigd zijn,
want de proletariërs zijn afhankelijk van de kapitalisten.
Maar er was de Oktoberrevolutie in 1917, en in de tussentijd zijn er verschillende boeken verschenen, vooral uit de VS, waarin het
verband tussen Wall Street en de bolsjewistische revolutie zeer gedetailleerd wordt beschreven, bijvoorbeeld door Anthony Sutton.
En waar ook werd beschreven hoe Trotski en Lenin naar Petrograd reisden met financiële middelen, de één verschaft door de
oprichters van de Federal Reserve en de ander door de Duitse defensiemacht, om daar deze revolutie te ontketenen.
Sommigen omdat ze het land rijp achtten om omver te werpen, d.w.z. de Amerikaanse bankiers, om het land als het ware onder
hun vleugels te krijgen, en Lenin omdat hij nodig was om de wapenstilstand, later het vredesverdrag, tot stand te
brengen en Duitsland te bevrijden van het tweede front.
Dus dat betekent dat het vredesverdrag van Brest-Litovsk werd ondertekend en Duitsland de
Geallieerde Entente verliet - eh, Rusland verliet.
In die tijd was het nog het Russische Rijk, de Sovjet-Unie werd pas opgericht in december 22, maar dat was een overgangsfase.
En dus stelden de Amerikanen op dat moment een man aan die Lenin al kende, die de eerste
contracten met Lenin sloot, dat was Armand Hammer.
En tot aan zijn dood in 1990, kort voor zijn dood, was hij de contactpersoon van de Amerikaanse hoofdstad bij het Politbureau.
En al deze grote importprojecten van de Sovjet-Unie voor fabrieken, waterkrachtcentrales, maar ook de land-
en pachtovereenkomsten tijdens de Tweede Wereldoorlog werden als het ware onder zijn auspiciën gesloten.
Oh, en trouwens, Armand Hammer is in de loop der jaren miljardair geworden.
Zijn vader was de oprichter van de Communistische Partij, de medeoprichter van de Communistische Partij van de VS.
En natuurlijk ontving hij ook de Orde van Lenin.
Een duidelijk verband tussen de twee blokken, dat moet gezegd worden.
Maar nu opnieuw, omdat ik denk dat het cruciaal is voor wat er vandaag gebeurt om terug te kijken.
Je zei dat de FED, d.w.z. de Federal Reserve, de belangrijkste financiële oligarchen van de
Westerse wereld de Oktoberrevolutie hebben geïnitieerd.
Ja.
Dan moeten ze heel duidelijke financiële belangen hebben gehad?
Nou, zeker. Het belang was om Rusland te domineren.
Maar dat kon je niet direct doen.
Dus ze hadden het geprobeerd, er was deze burgeroorlog, waar ook Amerikaanse en Engelse
en Japanse deelnemers aan de oorlog waren.
Maar het land was gewoon te groot.
En ze probeerden een regime te vestigen dat afhankelijk was van jou, maar dat niet bekend was in de wereld.
Niemand had gedacht dat deze Russische communisten uiteindelijk in de opstartfase vanuit het Westen
waren gefinancierd en later werden gecontroleerd.
Dat is ook de reden waarom veel mensen niet kunnen geloven dat de Sovjet-Unie haar eigen systeem afbouwde.
De val van de Muur in Berlijn was dus praktisch het losmaken van de haakjes rond de socialistische landen van Europa.
De terugtrekking van het Sovjetleger, die duurde tot 1994, en daarna de vernietiging van de Sovjet-Unie zelf.
En Gorbatsjov, toen hij aantrad, beschreef dit prachtig met perestrojka en glasnost.
Perestroika betekent reorganisatie en glasnost betekent transparantie. En dat is wat hij wilde herstructureren.
En wat we toen meemaakten was dat de oligarchkaste opdook en dit politbureau en de partij
met al haar structuren in één klap verdwenen.
En de klassenstrijd die we toen voerden, veranderde in een klimaatstrijd.
Oké, dat brengt ons bij het heden, denk ik.
Ja, ja.
Dat zou mijn volgende vraag zijn geweest.
Je hebt beschreven hoe de invloed van de grote financiële oligarchen eigenlijk altijd al heeft bestaan
in de geschiedenis van Rusland, of de Sovjet-Unie.
Nou, en vandaag?
Michael Wolski:] Nou, ik denk dat ze nog steeds aan de bal zijn, maar ze zijn niet zichtbaar.
En de dingen waarmee we de mist ingaan, tot 1990 heette het in het Oostblok de partij van de arbeidersklasse, klassenstrijd,
proletariërs van alle landen verenigt, allemaal van die loze woorden, die nu zijn vervangen door andere loze woorden.
En de vraag is hoe dat zo gekomen is.
Waarom is er deze ommekeer?
En dan moeten we terug naar de bouw van de Muur, en dus terug naar de Berlijnse Muur.
Want in de jaren zestig was er deze verandering, maar achter de schermen van dit vorige socialistische systeem naar de
ontwikkeling van een nieuwe strategie en theorie enzovoort.
Ik zal het zo uitleggen:
De bouw van de Muur werd in 1960 door de Sovjets bevolen, d.w.z. om de voorbereidingen uit te voeren, zodat de DDR
vervolgens alles met haar planeconomie kon aanschaffen, deze bouwmaterialen en de mankracht om dit te doen.
En toen werd de muur gebouwd.
De reden hiervoor was dat de Westerse Geallieerden het Sovjetvoorstel om het politieke landschap in West-Berlijn te
veranderen, het Berlijnse ultimatum, niet wilden accepteren.
En toen werd de Muur gebouwd en realiseerde men zich dat dit de DDR praktisch aan de rand van
onbestuurbaarheid bracht, d.w.z. economische ineenstorting.
Dit was niet gepland, het was niet voorzien, maar het bewees dat de socialistische planeconomie niet werkte in de
DDR, het enige geïndustrialiseerde land in het Oostblok.
Ik ben er zeker van dat je al gehoord hebt van de Commercial Coordination divisie, geleid door Alexander Schalck-Golodkowski.
Dit verhaal begint in 1962, toen Schalck-Golodkowski de eerste secretaris werd van de districtleiding buitenlandse handel van de
SED en nu door de ongeveer 30 buitenlandse handelsbedrijven die er waren - anderen mochten dit niet in de DDR -
onder druk werd gezet om hun exportdoelen te verlagen.
De DDR was immers een geïndustrialiseerd land en kocht grondstoffen en halffabrikaten om ze te
verwerken en wereldwijd door te verkopen, in de eerste plaats aan de Bondsrepubliek Duitsland natuurlijk.
Maar omdat deze planeconomie zo rigide was, konden kleine reparaties, reserveonderdelen en accessoires
niet worden gekocht en dan stonden de machines stil.
En toen kwamen de bedrijven, de buitenlandse handelsbedrijven, en zeiden: ja, we kunnen niet exporteren omdat bedrijf
XY niet kan leveren omdat er geen reserveonderdelen zijn.
In 1962, 1963 hadden Schalck en zijn MFS-officier al nagedacht over hoe het anders moest, maar dit werd in Moskou afgewezen.
In 1964, toen de situatie verder verslechterde, werd Chroesjtsjov omvergeworpen en in 1965 gaf Moskou het groene licht
om deze structuur parallel aan de planeconomie te runnen als particuliere buitenlandse handel in de DDR.
Toen was er het oprichtingshandvest in 1966 en toen werd deze afdeling Commerciële Coördinatie bij decreet opgericht.
Dit werd niet gepubliceerd in het Staatsblad, omdat dat contraproductief zou zijn geweest.
Het Westen zou zich dagenlang hebben opgewonden over het feit dat de DDR had bewezen dat het communisme niet werkte.
Maar dit leidde er vervolgens toe dat het Westen in 1968 van een overgelopen Tsjechische Stasi-generaal te horen kreeg dat op de
najaarsvergadering van het Warschaupact in 1966 was aangekondigd dat deze hele socialistische doctrine zou worden veranderd
en dat het Westen zou mogen toegroeien naar het socialisme.
En interessant genoeg heeft het voormalige hoofd van het Federale Bureau voor de
Bescherming van de Grondwet dat vorig jaar bevestigd.
Zullen we daar naar luisteren?
...Ik ben advocaat, mijn baas zou een dictator of would-be dictator zijn en ik zou zeggen, meneer Maaßen, denk
eens na over hoe je een liberale democratie kunt veranderen in een totalitaire staat die naar mijn zin werkt.
Dan zou ik ook nadenken over welke mechanismen gebruikt kunnen worden om het hele systeem te ondermijnen.
En een systeem is om het om te vormen tot collectivisme, waar alle mensen gemainstreamt zijn en alle mensen in
dezelfde richting denken, om ze bang te maken en om ze een allesoverheersend doel voor te houden.
En ik moet zeggen, het idee om het klimaat te gebruiken om de basiswet te ondermijnen was het geesteskind van een slim iemand.
Ik weet dat er in de jaren zestig al mensen bij de KGB waren die nadachten over hoe het Westen kon uitgroeien tot socialisme.
In die tijd werd het onderwerp milieubescherming al besproken in de KGB, met het onderwerp milieu, met het onderwerp antiracisme,
enzovoort, kun je mensen overhalen om te zeggen, laten we de democratie en de rechtsstaat met rust laten,
zet het aan de kant, het beslissende ding is antiracisme, het beslissende ding is het milieu.
Dit waren gedachten die de KGB al in de jaren 1960 had.
Maar ik moet zeggen, chapeau voor de klimaatkwestie.
Het is echt een geweldige prestatie om deze klimaatkwestie te gebruiken om de democratische rechtsstaat te ondermijnen.
Ja, en dat brengt ons bij de doelen die in 1966 in de Sovjet-Unie werden gesteld.
Het eerste doel was om het Westen erin te laten groeien.
En het tweede doel was om geld te verdienen met het klimaat.
Dat is wat er gebeurde.
De eerste stap was dus om de Club van Rome, de oprichter van de Club van Rome, in 1967 zogezegd te
adviseren over hoe de organisatie moest worden opgericht en wat de prioriteiten moesten zijn.
Hij vloog destijds naar de Sovjet-Unie en voerde lange gesprekken.
En daarna, toen de Club van Rome werd opgericht, waren twee KGB generaals altijd lid,
volwaardig lid, van de Club van Rome tot 1992.
Ik kan niet zeggen wat er daarna gebeurde, maar het is gedocumenteerd.
Een ander punt is dat er een gezamenlijk instituut met de Amerikanen werd opgericht in de buurt van Wenen voor de
liquidatie van de Sovjet-Unie, waar politiek personeel werd opgeleid voor de post-perestrojka periode vanaf 1982.
Met andere woorden, er zijn namen als Chubais, Wechselberg, Arwen enzovoort, die daar zijn opgeleid en vervolgens
betrokken waren bij de privatisering van publiek eigendom, staatseigendom, aan het einde van de perestrojka.
En dit zijn de miljardairs of oligarchen waar we het over hebben.
Het heeft 200 jaar geduurd voordat deze oligarchen in de VS opkwamen.
En dat was drie tot vijf jaar geleden, toen deze oligarchen zich ontwikkelden.
En iedereen was stomverbaasd over hoe snel deze mensen rijk werden.
Rijk door wat?
Door privatisering, omdat ze aan de bron zaten en de relevante bedrijven, de staatsbedrijven, konden privatiseren.
Dat was een behoorlijk ingewikkeld proces.
Het boek beschrijft ook precies wat er gebeurde.
En de oligarchen uit het Westen, de financiële oligarchen, waren er ook bij betrokken.
En ze hadden de filetstukken in de grondstoffenindustrie uitgezocht.
En Chodorkovski is zo'n voorbeeld, Abramovitsj is zo'n voorbeeld, die sinds 1988 leningen had ontvangen van het Westen,
leningverplichtingen, en die vervolgens, toen de privatisering aan de gang was, deze bedrijven
als trustees verwierf, om het zo maar te zeggen.
Dat was natuurlijk niet zichtbaar. Trustee, ja, ze gaven het aan iemand.
Maar hij stond vooraan en iedereen dacht dat hij de eigenaar was.
En Roman Abramovich heeft 100 miljoen - dit is ook gedocumenteerd in het boek, er zijn van die vinken in de VS,
een controle-eenheid die financiële misdaad onderzoekt, en er is een langer artikel over.
Dus hij kreeg 100 miljoen dollar als lening en investeerde het geld in een oliebedrijf, dat hij tien of
twaalf jaar later verkocht voor 13,5 miljard dollar.
Nou, en nu leeft hij van de drie procent, ja.
Dat is een beetje schaamteloos. Dus, als ik het goed begrepen heb, een krankzinnige herverdeling van de nationale rijkdom?
Ja, na de eerste revolutie, toen alle kerken en de edelen en de grootgrondbezitters, de kooplieden en de ondernemers,
met andere woorden de kapitalisten, allemaal onteigend werden.
Velen werden vermoord, velen vluchtten naar Europa.
En dat was de tweede herverdelingscampagne, waarbij mensen in zeer korte tijd rijk werden.
In die tijd, aan het begin van de jaren 1920 tijdens deze onrust, werd alles praktisch naar de staat gesluisd
en niet toegewezen aan individuen, d.w.z. herverdeeld.
Dus, en nu wat de heer Maaßen zei over het klimaat, dat is de derde herverdeling.
Want nu is de klassenstrijd de klimaatstrijd geworden.
En als dat vroeger iemand was die een kapitalist was, bij wijze van spreken, dan is de vijand tegenwoordig de
klimaatontkenner, de klimaatzondaar, de klimaatvervuiler.
En zo heeft deze hele ideologie nu een niveau bereikt waarop CO2-heffingen - de hele kwestie van biologisch maakt
er ook deel van uit, namelijk dat alles wat biologisch is duurder is - maar ook de beperking van mobiliteit.
We zien nu dat het VW-concern wordt verkleind, d.w.z. krimpt.
En dat betekent uiteindelijk dat omdat mensen geen eigen vervoer meer willen om klimaatredenen, zie
15-minuten steden, daar kun je alles met de fiets doen.
En als je de 15-minuten-stad uit wilt, heb je nu een vergunning nodig in China.
Anders kom je niet door de barrière.
En dus verdienen de krachten die dit nu hebben georganiseerd weer geld.
Geld wordt gemaakt van gebakken lucht.
En ik heb het nu over de heer Maaßen.
Spannend. Dus, om samen te vatten, zou je eigenlijk onze aardige WEF-initiator kunnen citeren?
Ja.
Klaus Schwab.
Michael Wolski Ja, dat is ook interessant.
Ze werden in 1972 opgericht, dit WEF, World Economic Forum, door hem, en het is er nog steeds, zo'n fossiel.
Je zult niets bezitten en gelukkig zijn, dat is het doel.
En dat brengt ons terug bij de socialistische samenleving.
Dus nu hebben ze het over deze CO2-belastingen, nieuwe verwarmingssystemen - 40% van de mensen in Duitsland
heeft een eigen huis en ik weet niet hoeveel van hen zich een nieuw verwarmingssysteem kunnen veroorloven.
En dan zullen de beroemde Black Rocks en soortgelijke bedrijven daar waarschijnlijk staan en zeggen, oké, dan kopen
we het van de failliete boedel, van een gedwongen verkoop.
Ja, heel, heel verhelderend, zou ik zeggen, hoe ver we al zijn in dit huidige derde proces.
Ja.
KlaTV interviewer Je moet je echt afvragen in hoeverre het socialisme echt gestorven is in 1989.
Maar samenvattend is het misschien moeilijk voor te stellen dat er hier verborgen krachten zijn die
duidelijk tegen het welzijn van de mensen werken.
En tot nu toe al zo duivels slim, zou je bijna zeggen, zo allesomvattend eigenlijk.
Ja, het wordt waarschijnlijk allemaal bestuurd door kunstmatige intelligentie.
Ja, aan het einde van dit zeer interessante interview zou ik willen vragen wat er nog meer gedaan kan worden?
Nou, je kunt jezelf stabiliseren door jezelf uitgebreid te informeren, dus door niet alleen je intellectuele bronnen te
hebben van de Tagesschau, MoMa en Netflix, maar ook door alternatieve media te
gebruiken of inspiratie op te doen zoals dit.
Ik heb bijna 100 links in dit boek naar het internet, waar je links kunt vinden over een breed scala aan onderwerpen, waar
je ook nieuwe ideeën kunt verzamelen en dan verder kunt kijken.
Maar dat betekent dat je actief moet zijn en 's avonds niet met een zak chips voor de tv moet gaan zitten.
Ja, ik denk dat we dat meenemen. Hartelijk dank voor het interview.
Ook jij bedankt.
En dan zien we elkaar weer.
Ja, dank u.