Karibu, Bwana Wolski.
Asante kwa mwaliko kutoka KlaTV.
Ndiyo, bila shaka. Tunafanya mahojiano haya siku ya kumbukumbu sana, maadhimisho ya tarehe 9 Novemba.
Sasa imepita miaka 35 kamili tangu kuanguka kwa Ukuta wa Berlin mwaka 1989.
Wewe ni mwandishi wa vitabu kadhaa vya kuvutia sana kuhusu mada hii, ambavyo pia vinaweza kupatikana kwenye tovuti yako.
Na kabla hatujaanza, kwanza tuwakutanishe na watazamaji wetu.
Michael Wolski alizaliwa Saxony mwaka 1952 na akakua Berlin Mashariki.
Yeye ni baba wa watoto watatu.
Mnamo 1970, baada ya kumaliza elimu yake ya sekondari, alihitimu na shahada ya uchumi, akibobea katika biashara ya nje.
Kuanzia mwaka 1974, Bwana Wolski alifanya kazi katika biashara ya kigeni katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani.
Kutoka 1986 hadi 1990, alikuwa afisa wa mawasiliano wa biashara ya nje ya Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani (GDR)
katika ofisi ya kampuni ya Marekani katika Kituo cha Biashara cha Kimataifa huko Berlin Mashariki.
Mnamo Desemba 1989, alichukua jukumu la kuanzisha kampuni ya mauzo Berlin Mashariki kwa niaba ya kundi.
Agizo hili lilisitishwa tena Januari 1990.
Mwanzoni mwa mwaka 1991, Bwana Wolski alihamishwa hadi Moscow.
Huko, alikuwa mwanzilishi na mkuu wa ofisi ya uwakilishi ya kundi hilo katika USSR na alishuhudia
kuanguka kwa Umoja wa Kisovieti na mabadiliko ya Urusi.
Mnamo 1998, alirudi Berlin na akafanya kazi kama mshauri kwa makampuni ya Kirusi.
Kutoka 2006 hadi 2012, alikuwa mwanzilishi na mkurugenzi wa Chama cha Biashara cha Kijerumani-Kibosnia huko Sarajevo.
Michael Wolski amestaafu tangu mwaka 2014.
Yeye ni mwandishi wa vitabu vitano kuhusu kuanguka kwa Ukuta wa Berlin.
Katika kumbukumbu zetu na katika ripoti za vyombo vya habari, kuanguka kwa Ukuta wa Berlin mwaka 1989 daima
huonekana kama mapinduzi ya amani, matokeo ya kutoridhika miongoni mwa watu wa Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani.
Watu wengi hufikiria amani na maandamano.
Na katika kitabu chako '1989: Kuanguka kwa Ukuta wa Berlin', mtazamo wa nyuma baada ya miaka 35, wewe, kama
shahidi wa kisasa, unaelezea kuanguka kwa Ukuta huo kama tukio lililopangwa kwa makini na kutekelezwa.
Nini kinakufanya ufikiri hivyo?
Ndiyo, kama nilivyotaja hapo awali katika wasifu wangu, nilifanya kazi katika ofisi ya uwakilishi ya kampuni ya Marekani huko Berlin
Mashariki kuanzia 1986 hadi 1990, ambapo nilisaidia kuendeleza biashara ya kampuni hiyo katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani.
Na wakati Ukuta wa Berlin ulipoanguka Novemba 1989, mkuu wa kampuni ya Uswisi iliyokuwa ikisimamia ofisi
alifika Desemba na akasema, Mike, umepewa jukumu maalum.
Tutaweka kampuni tanzu kwa ajili ya mauzo katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani, kama
tulivyofanya nchini Poland, Czechia na Hungaria.
Na kazi yako ni kuanzisha msingi huu, kwa kusema hivyo, na kufanya maandalizi muhimu, kama vile kuwasiliana na wakili na mwakili
wa sheria na kubaini ni mali gani na ni watu wangapi wanaohusika.
Na sasa ilikuwa ni siku chache tu kabla ya Krismasi.
Nilianza hili kisha nikataka kuwa na majadiliano na watu husika wanaohusika na kila hatua ya kazi mwanzoni mwa Januari.
Na kisha tarehe 9 Januari 1990, simu ilipiga ikisema tuache kila kitu. Hatutanzisha tawi.
Biashara yetu itahamishwa kwa tawi letu la Ujerumani.
Kulikuwa na kampuni kubwa sana katika Jamhuri ya Shirikisho la Ujerumani, huko Neuss.
Na hilo lilinishangaza. Na niliuliza swali, ndiyo, kwa nini inasimamishwa?
Na kisha bosi aliniambia, ndiyo, tumepokea maagizo kutoka Marekani kwamba hakutakuwa na GDR tena.
Hiyo ilikuwa tarehe 9 Januari 1990.
Na tukitazama nyuma katika historia, haikuwa hadi tarehe 13 Februari 1990 kwamba washirika wanne na mawaziri
wawili wa mambo ya nje wa Ujerumani walikutana na kuamua kuanza mazungumzo kuhusu muungano wa Ujerumani.
Hivyo basi, ina maana kwamba uongozi wa juu tayari ulijua matokeo kabla.
Na cha kushangaza, hata kabla tarehe 13 Februari haijafika, kulikuwa na simu ya pili ambapo niliambiwa kwamba kila kitu
lazima kikamilike ifikapo tarehe 30 Juni 1990, yaani ujumuishaji wa biashara ya GDR katika tawi la Ujerumani Magharibi.
Ndiyo, na kisha mwezi Mei tulijifunza kwamba muungano wa kifedha ungeanza tarehe 1 Julai.
Na yeyote anayeendelea kuzungumzia bahati nasibu ni mnyonge sana, nadhani.
Lakini hilo linaibua swali: nani hasa aliyetaka Ukuta uanguke?
Basi, nilipokuwa Moscow, nilizungumza na watu wengi waliokuwa na ujuzi mkubwa.
Kwa mfano, wanachama wa zamani wa KGB waliofukuzwa baada ya kuanguka kwa ukomunisti.
Hivyo Umoja wa Kisovieti ulivunjika, ukiritimba wa biashara ya nje ulianguka, na makampuni binafsi sasa
yaliweza kufanya shughuli za usafirishaji nje na uagizaji.
Na ikawa kwamba katika idara hizi za biashara ya kigeni za mashine za mseto, ambazo sasa nilipaswa kuzisafiri
badala ya kampuni ya biashara ya kigeni huko Moscow, kulikuwa na watu waliokuwa wakizungumza Kijerumani kwa ufasaha.
Na kisha, sawa, Kirusi na Kiingereza changu havikuwa vya kitaalamu sana, hivyo wakaniniuliza, unatoka wapi?
Na kwa kuwa Michael Wolski alikuwa kwenye kadi ya biashara, haikutambulika wazi kama Fritz Müller au kitu kama hicho.
Na niliposema hivyo, kutoka GDR, uso wake uling'aa:
Nilikuwa pia katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani (GDR) kwa miaka mitano. Nilikuwa na ufasaha katika Kijerumani, na nilijua
kwamba hakuwa katika jeshi, kwa sababu maafisa walikuwa GDR kwa muda wa juu wa miaka mitatu tu. Na wale
kutoka vikosi vingine walikaa huko kwa muda mrefu kidogo.
Kisha kulikuwa na mazungumzo ya kuvutia, ambapo waliniambia mengi kuhusu Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani (GDR) ambayo
sikujua, kuhusu miundo ya uongozi na mahusiano ya madaraka.
Basi, nilikuwa nikisoma sana wakati huo, vitabu vya wanasiasa wa Kisovieti,
wanadiplomasia, maajenti wa huduma za siri na kadhalika.
Na polepole picha ilianza kuwa wazi kwamba hii ilikuwa tukio lililofichwa nyuma ya pazia la moshi, na
pazia hilo la moshi lilijulikana kama Mapinduzi ya Amani.
Kwa kushangaza, mwanzoni mwa mwaka 2015, kulikuwa na machapisho matatu yaliyotoa mwanga juu ya suala hilo.
Ya kwanza ilikuwa kwamba tarehe 2 Novemba 2014, makala ilichapishwa katika Der Spiegel ikisema kwamba
Gorbachev na Shevardnadze walitaka Ukuta uanguke mapema.
Wawili hao walienda kumwona Erich, ambaye alikuwa Berlin kwa ajili ya mkutano...
Hiyo ilikuwa lini?
Hiyo ilikuwa mwaka 1987. Mnamo tarehe 28 au 29 Mei 1987, walimtembelea Erich Honecker na kumwambia kwamba Ukuta haukufaa
tena katika taswira ya Ulaya iliyounganishwa ambayo Gorbachev alikuwa ameikuza, wala haukufaa katika mchakato
wa kupunguza silaha, na kwamba anapaswa kubomoa Ukuta.
Na kisha Erich alisimama juu ya meza, kwa kusema hivyo, na akasema hapana.
Ilikuwa ni ujasiri mkubwa, kwa sababu Erich pia alijua kwamba hakungekuwa na tanke zitakazokuja, kama ilivyotokea
Prague mwaka 1968, ikiwa usingefanya kile Moscow ilichotaka.
Na kisha wawili wao wakaondoka.
Kwa kushangaza, siku 14 baadaye Reagan alikuwa Berlin Magharibi na alizungumza upande wa magharibi wa Lango la Brandenburg.
Na kisha kulikuwa, kama unavyoona waziwazi kwenye picha, kauli maarufu ya Bwana Gorbachev, "Bomoa ukuta huu!"
Kwa hivyo hakusema Honecker, bali Gorbachev.
Kwa hivyo alijua nani aliyekuwa anasimamia.
Na kwa sababu hilo halikutokea, kulikuwa na operesheni ya siri ya Kisovieti mwaka 1989.
Na hili linaelezwa katika kitabu kinachoitwa Operation Lutsch, kilichochapishwa mwishoni mwa mwaka 2014 au mwanzoni mwa 2015,
kilichoandikwa na afisa wa siri wa huduma ya ujasusi ya kijeshi ya GDR, ambaye alielezea jinsi Ukuta
ulivyoporomoka na maandalizi yaliyofanywa mapema.
Na hoja ya tatu ilikuwa matukio haya nchini Hungaria, uondoaji wa ngome za mpaka mwaka 1989, ambapo mkutano huu ulifanyika,
pikiniki hii, ambapo karibu raia 700 wa Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani walitumia fursa hiyo na
kusafiri kupitia Austria hadi Jamhuri ya Shirikisho.
Inavutia. Je, una mifano mingine ya matukio ambapo unahisi kilichotokea kilikuwa
kama kitu kutoka kwenye maandishi ya filamu?
Bila shaka, bado kulikuwa na matukio machache.
Unapotazama tarehe 9 Novemba sasa, jinsi siku hiyo ilivyopangwa na jinsi ilivyotokea, yote hayo yapo katika
picha tunazozifahamu sote, lakini kwa tafsiri tofauti.
Nilitaja pia hili katika kitabu kwamba, kwa mfano, kile tunachoweza kuona baadaye, wakati Schabowski atakapokuwa
akisoma maandishi yake, ni kwamba kitu kilikosa katika maandishi haya, lakini Egon Krenz alikuwa ameongeza kipindi cha kuzuia.
Tusikilize hilo kwa muda mfupi?
...tumeamua leo kuanzisha kanuni itakayoruhusu kila raia wa GDR kuondoka nchini kupitia vituo vya kuvuka mipaka vya GDR.
Kwa idara ya vyombo vya habari ya wizara, Baraza la Mawaziri limeamua kwamba mpangilio huu wa mpito utaanza kutumika hadi
Bunge la Watu litakapopitisha kanuni ya kisheria inayolingana.
Na maandishi haya aliyoyasoma yana taarifa ya vikwazo.
Na hiyo ilipaswa kutangazwa tu kwenye redio saa tano asubuhi iliyofuata.
Na kizuizi hiki kimeondolewa, hivyo ikiwa kuna toleo refu, anakaa pale, anatafuta na kuangalia, na kusema
kwamba kwa namna fulani alihisi kwamba kitu kama hiki lazima kipo, lakini hakuweza kukipata.
Hii ilisababisha msongamano kwenye vituo vya mpaka.
Na hiyo pia ilikuwa operesheni iliyoratibiwa na huduma ya ujasusi ya kijeshi ya Kisovieti.
Sasa ni swali ambalo raia wengi wa GDR walijiuliza wakati huo. Kwa nini risasi hazikupigwa?
Ndiyo, hilo ndilo hoja inayofuata.
Kwa hivyo, mwanzoni mwa mwaka 1989, kulikuwa na ubadilishanaji wa risasi uliokuwa na vifo kwenye mpaka.
Kisha Chris Geffroy mchanga alipigwa risasi na kuuawa Berlin, jambo ambalo bila shaka lilikuwa
janga kubwa kwa Shevardnadze na Gorbachev na sera zao.
Hata hivyo, kwa kuwa mpaka wa magharibi wa GDR ulikuwa chini ya mamlaka ya Mkataba wa Warsawa, ilitangazwa mwezi Aprili na
wanajeshi wa mpaka wa GDR, lakini iliamuliwa na Mkataba wa Warsawa kwamba silaha za moto
hazitatumika tena kwenye mpaka wa magharibi.
Hiyo ilikuwa tarehe 12 Aprili.
Hii ina maana kwamba kuanzia sasa, walinzi wa mpaka walionekana wakiwa kazini wakiwa na
bunduki ndogo za mitambo, lakini bila risasi.
Na ni maafisa pekee waliokuwa na risasi za silaha zao binafsi.
Hii inamaanisha kwamba, kuanzia sasa, ilikuwa tayari wazi kwamba utawala huu wa mpaka ungefikia mwisho.
Bila shaka, hilo halikujulikana; lilikuwa siri kuu.
Kwa sababu basi tayari kungekuwa na msururu wa watu wakikimbilia mpaka.
Ndiyo, lakini hawakuwa tu wanajeshi wa GDR.
Watu pia walishangaa wapi walikuwa wanajeshi wote wa Kirusi, ambao walikuwa kila mahali katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani.
Ndiyo, na hilo lilipangwa vizuri kabla kabisa kwa ajili ya tukio hili la tarehe 9 Novemba.
Kwa hivyo, tarehe 7 Novemba ilikuwa sikukuu ya kisiasa muhimu zaidi katika Umoja wa
Kisovyeti, Mapinduzi Makubwa ya Kijamaa ya Oktoba.
Ilikuwa Oktoba wakati huo kwa sababu walikuwa na kalenda tofauti.
Na kisha sherehe hizi zilidumu siku mbili kila mara, hivyo tarehe 7 na 8 Novemba zilikuwa sikukuu za
umma katika Umoja wa Kisovieti, sikukuu mara mbili.
Na wakati huo, wanajeshi wa Kisovieti walipewa malazi.
Katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani, waliruhusiwa tu kutoka nje kwa vikundi; hawakuruhusiwa kutoka nje
peke yao, na kisha wanajeshi hawa walifungwa katika kambi ya wanajeshi hadi tarehe 13 Novemba.
Na kulikuwa na sababu nyingine kwa hilo.
Kila mwaka, kati ya wanajeshi 300 na 400 wa Kisovieti walitoroka.
Wengi walitaka kwenda Mashariki, walitaka kurudi nyumbani, na wengine walitaka kwenda Magharibi.
Na tangu tarehe 3 au 4 Agosti 1989, mlinzi wa mpaka wa Ujerumani Mashariki alipigwa risasi na kufa na askari wa Kisovieti
aliyekuwa akikimbia, yaani aliyekuwa akitoroka, kwenye mpaka wa magharibi, kulikuwa na sababu zote za kuwafungia gerezani.
Kwa sababu kama mpaka ungefunguliwa, wanajeshi wa Kisovieti wangeweza kuchanganyika na umati, wakiwa na
silaha, na wangeweza kusababisha umwagaji damu mkubwa.
Bila shaka, kulikuwa na hoja chache nyingine pia.
Mwakilishi wa juu kabisa wa Kisovieti, mwakilishi wa kisiasa katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani, alikuwa balozi.
Na hilo pia linaweza kuwa limesababisha kutumwa kwa wanajeshi wa Kisovieti kulinda mpaka wa nchi.
Kama ilivyokuwa mwaka 1953, Kamishna Mkuu wa wakati huo katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani, Semjonow, pia aliagiza
wanajeshi wa Kisovieti kutumia silaha za moto tarehe 17 Juni.
Hiyo haikufanyika Moscow, bali Berlin.
Na ili kuondoa hatari yoyote, kwa sababu ilijulikana kwamba kamanda mkuu wa wanajeshi wa Kisovieti hapa katika Jamhuri ya
Kijamii ya Ujerumani ya Kijanja (GDR) alikuwa, tuseme, mgumu kutathmini, balozi wa Kisovieti
alipewa kidonge cha usingizi au alichukua mwenyewe.
Vyovyote iwavyo, hakujibu jioni hiyo.
Na hiyo ilimaanisha kwamba mtu pekee ambaye angeweza kutoa amri hakuwepo.
Ndiyo, na uongozi, yaani Honecker na wenzake?
Basi, usiku, ilipofahamika... Bado kulikuwa na jambo lingine, bado kulikuwa na mkutano wa Kamati Kuu.
Kikao cha Kamati Kuu, kilichokuwa kinafanyika wakati huo huo na hotuba ya Schabowski,
kilipangwa kumalizika takriban saa kumi na mbili jioni.
Lakini hapo, watu ambao waziwazi walikuwa wamepewa maagizo na idara ya ujasusi ya kijeshi ya Kisovieti au idara
ya ujasusi ya kijeshi ya GDR waliiongeza muda wa mkutano.
Kwa hivyo ulisema kwamba huwezi kutenganisha yoyote, una matatizo mengi sana.
Na hivyo waliiruhusu mkutano uendelee hadi saa nane na dakika arobaini usiku.
Huo ulikuwa hasa wakati Schabowski aliposema kwamba itaanza kutumika mara moja, na watu walianza kusogea kwa
wingi kuelekea kivuko cha mpaka, hasa Bornholmer Straße.
Na hiyo ilitangazwa kisha kwenye televisheni, kwanza kwenye televisheni ya Ujerumani Mashariki,
kisha kwenye televisheni ya Ujerumani Magharibi.
Na hapo walikuwa katika Kamati Kuu, wamekaa kana kwamba wako katika wodi ya kutengwa, tuseme.
Hakukuwa na simu za mkononi wakati huo, hivyo hakuna aliyeweza kucheza na kupiga kelele akisema, "Ah, nini kimetokea sasa?"
Hapana, hapana. Na waligundua tu takriban saa kumi usiku.
Wizara ya Ulinzi ya Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani ilikuwa huko Strausberg, si Berlin.
Na hivyo walisafiri kwa gari hadi huko, na baada ya saa 8:40 usiku walifika Strausberg karibu saa
10 usiku, na hapo ndipo habari zilipoanza kuenea.
Lakini Wasovieti walikuwa na mkono katika hili, hivyo mawazo ya labda kutuma divisheni
za kwanza za bunduki za magari yalikataliwa.
Inavutia. Michael
Na ikiwa maswali yataibuka sasa, lakini kulikuwa na wapiganaji wa mapinduzi wa amani, bila
shaka walikuwepo, kwa sababu walikuwa wamejiandaa.
Hivyo ilitoka kwa huduma ya ujasusi ya kijeshi ya Kisovieti, si kutoka kwa Stasi au KGB, bali pia kutoka kwa huduma za Magharibi,
hivyo watu walitoka mitaani, walipinga, waliweka mishumaa madirishani na kadhalika,
hivyo yote hayo tayari yalikuwa yamewepo.
Baadaye ilihitajika ili kusimulia hadithi ya wanamapinduzi wenye amani.
Na haingeweza kuwa watu watatu tu wamesimama hapo wakisema, "Hawa ndio waasi watatu wa amani,"
kwa sababu hilo halingefanya kazi vizuri sana.
Kwa hivyo ilibidi iwe harakati ya umati, pia kijiografia, si tu Leipzig na Berlin, bali pia katika
miji mingine ambako maandamano hayo yalifanyika.
Inavutia. Kwa hivyo, ili kufupisha tulichosema hadi sasa, kwa sababu tunaona jambo lile lile leo, na maelfu kadhaa ya watu
wanatoka mitaani Jumatatu kuandamana, kama ilivyokuwa wakati ule.
Sasa unasema kwamba uongozi wa Kisovieti kimsingi ulipanga kuanguka kwa Ukuta na ulitumia maandamano haya.
Hatimaye, ulipendekeza kwamba mashirika ya ujasusi ya Magharibi pia yalichukua jukumu hai.
Kwa hiyo, je, ninaelewa kwa usahihi kwamba Mashariki na Magharibi, ambazo zilikuwa maadui
rasmi, sasa zinafanya kazi pamoja kwa ajenda?
Nadhani hivyo. Unaweza kuona kwamba uzi huu wa pamoja umeendelea katika historia tangu 1917, 18.
Sasa kuna vitabu visivyo na hesabu vinavyothibitisha kwamba ushirikiano huu ulikuwepo.
Sehemu kubwa ya haya ilikuwa katika nyanja ya kiuchumi, lakini baadhi yake pia ilikuwa katika nyanja ya kisiasa, na
hivyo basi bila shaka kulikuwa na mashauriano ya mara kwa mara kati ya huduma za serikali za shirikisho.
Inavutia. Kwa hiyo kulikuwa na madaraja kati ya bloku za Mashariki na Magharibi?
Ningesema ndiyo. Naam, nilifanya kazi kwenye daraja kama hilo. Hiyo ilikuwa katika biashara.
GDR ilikuwa na hamu kubwa ya kuvutia makampuni haya ya Marekani.
Wakati makampuni haya ya Marekani yalipofika mwaka 1985, lazima walijua kitu fulani, kwa sababu walifika kwa wakati mmoja na
walitaka kuajiri raia wa Ujerumani Mashariki kama wafanyakazi.
Wangeweza kuleta watu wao wenyewe wakati huo, wangeweza kutafuta watu Berlin Magharibi, na wangeweza kutumia wafanyabiashara
wa kigeni waliopangwa na Kituo cha Biashara cha Kimataifa.
Na walitaka yule wa mwisho.
Lakini hawakuwepo, hivyo ilibidi kuanza utafutaji, kwa sababu watu hawa walikuwa wanahitaji pasipoti ya Magharibi.
Kwa hivyo walilazimika kupitia mchakato mzima wa GDR, tuseme, ili wawe maafisa wa usafiri.
Kisha nikakaribishwa na nikavutiwa na kazi hiyo, hivyo nikasema ndiyo.
Na kisha nilianza kazi hii mwanzoni mwa mwaka 1986, mwezi wa Aprili.
Lakini kulikuwa na madaraja mengine kadhaa, tukikumbuka.
Kwa hivyo Angela Merkel anatoka katika familia ya mawaziri.
Na mchungaji, Bwana Kassner, alikuwa na kituo cha mafunzo kwa wanatheolojia huko Templin.
Wahitimu wa theolojia kutoka Ulaya Magharibi pia walikuwa wageni wa kawaida huko.
Na pengine tayari wamemlenga Angela.
Nani anajua. Lakini inaonekana kuna aina fulani ya ajenda inayoendeshwa hapa.
Kwa hivyo, si mpango uliotengenezwa tu jana, sivyo? Basi umekuwa ukitekelezwa kwa muda gani?
Nadhani hivyo. Hatuhitaji kurudi kwa Karl Marx kwa undani sasa.
Lakini wafanyakazi wa nchi zote, muungane! Hii hufanya kazi tu ikiwa wamiliki wa mitaji wa nchi zote wameungana,
kwa sababu wafanyakazi wanategemea wamiliki wa mitaji.
Lakini kisha kulikuwa na Mapinduzi ya Oktoba mwaka 1917, na tangu wakati huo kumekuwa na vitabu kadhaa, hasa kutoka
Marekani, vinavyoelezea kwa undani uhusiano kati ya Wall Street na Mapinduzi ya Bolshevik, kwa mfano na Anthony Sutton.
Ilielezea pia jinsi Trotsky na Lenin, wakiwa na rasilimali za kifedha, mmoja kutoka kwa waanzilishi wa Benki Kuu ya Marekani
(Federal Reserve) na mwingine kutoka kwa idara ya ujasusi ya Ujerumani (Abwehr),
walivyosafiri hadi Petrograd kuanzisha mapinduzi huko.
Baadhi kwa sababu waliona nchi ilikuwa tayari kwa mabadiliko, yaani wabanki wa Marekani, ambao walitaka kuiweka nchi chini ya
uangalizi wao, kwa kusema hivyo, na Lenin kwa sababu alihitajika kuhakikisha kusitishwa kwa mapigano, ambayo
baadaye ikawa mkataba wa amani, na kuikomboa Ujerumani kutoka mstari wa mbele wa pili.
Hivyo basi, Mkataba wa Brest-Litovsk ulikamilika na Ujerumani iliondoka katika Muungano wa Washirika – eh, Urusi iliondoka.
Wakati huo bado ilikuwa Milki ya Urusi; Umoja wa Kisovyeti ulianzishwa tu Desemba 1922, lakini hiyo ilikuwa awamu ya mpito.
Na wakati huo, Wamarekani waliweka mtu ambaye tayari alikuwa anamfahamu Lenin na kufanya
makubaliano ya kwanza naye. Mtu huyo alikuwa Armand Hammer.
Na hadi kifo chake mwaka 1990, muda mfupi kabla ya kifo chake, alikuwa kiungo kati ya mji mkuu wa Marekani na Politburo.
Na miradi yote mikubwa ya uagizaji ya Umoja wa Kisovieti, ikiwemo viwanda, vituo vya umeme wa maji, pamoja na makubaliano
ya ardhi na ya ukodishaji wakati wa Vita Kuu ya Pili ya Dunia, yalimalizika chini ya ulinzi wake, kwa kusema hivyo.
Ah, na kwa njia, Armand Hammer alikuwa bilionea kwa miaka mingi.
Baba yake alikuwa mwanzilishi wa Chama cha Kikomunisti, mwanzilishi mwenza wa Chama cha Kikomunisti cha Marekani.
Na, bila shaka, pia alikuwa mpokeaji wa Nishani ya Lenin.
Kuna uhusiano wazi kati ya bloku hizo mbili, ni lazima kusema.
Lakini sasa, tena, kwa sababu naamini ni muhimu kwa kile kinachotokea leo, hebu tuangalie nyuma.
Uliambia kwamba FED, yaani Benki Kuu ya Akiba ya Shirikisho, oligarki muhimu zaidi wa kifedha katika
dunia ya Magharibi, ilianzisha Mapinduzi ya Oktoba.
Ndiyo.
Kwa hivyo lazima walikuwa na maslahi ya kifedha wazi kabisa huko?
Naam, bila shaka. Lengo lilikuwa kutawala Urusi.
Lakini huwezi kufanya hivyo moja kwa moja.
Kwa hivyo walijaribu hilo, kulikuwa na vita vya wenyewe kwa wenyewe, ambavyo pia
vilihusisha wapiganaji wa Marekani, Uingereza na Japani.
Lakini nchi ilikuwa tu kubwa mno.
Na ndicho walichojaribu kufanya huko, kuanzisha utawala uliotegemea wao, lakini ambao haukujulikana na dunia.
Hakuna mtu angefikiri kwamba hawa Wamakomunisti wa Kirusi hatimaye walifadhiliwa na Magharibi
katika hatua ya kuanzisha na baadaye kudhibitiwa.
Hiyo pia ndiyo sababu watu wengi hawawezi kuelewa kwamba Umoja wa Kisovieti ulivunja mfumo wake wenyewe.
Kwa hivyo, kuanguka kwa Ukuta wa Berlin kulikuwa karibu na kupungua kwa udhibiti wa nchi za Kisoshialisti za Ulaya.
Kisha uondoaji wa jeshi la Kisovieti, uliodumu hadi mwaka 1994, na kisha uharibifu wa Umoja wa Kisovieti wenyewe.
Na alipochukua Gorbachev wadhifa, aliielezea hii vizuri kwa perestroika na glasnost.
Perestroika inamaanisha upangaji upya, na glasnost inamaanisha uwazi. Na hiyo ndiyo hasa aliyotaka kuipanga upya.
Na kile tulichokiona baadaye ni kwamba tabaka la matajiri wachache lilijitokeza kutokana na hili, na Politburo hii na
chama chake, pamoja na miundo yake yote, ghafla vilitoweka.
Na mapambano ya tabaka tuliyokuwa nayo wakati huo yalibadilika na kuwa mapambano ya hali ya hewa.
Sawa, hilo linatuleta hadi siku ya leo, nadhani.
Ndiyo, ndiyo.
Hilo lingekuwa swali langu lijalo.
Umeelezea jinsi, katika historia yote ya Urusi au Umoja wa Kisovieti, daima kumekuwa
na ushawishi wa matajiri wakubwa wa kifedha.
Na leo?
Michael Wolski:] Naam, nadhani bado wako makini, lakini hawaonekani kwa njia hiyo.
Na kile tunachokumbwa nacho – hadi mwaka 1990, ilikuwa chama cha tabaka la wafanyakazi, mapambano ya tabaka, proletari
wa nchi zote muungane, misemo yote mitupu kama hiyo, ambayo sasa imebadilishwa na misemo mingine mitupu.
Na hilo linaibua swali la jinsi hili lilivyotokea.
Kwa nini mabadiliko haya yalitokea?
Na hilo linaturudisha kwenye ujenzi wa ukuta, yaani Ukuta wa Berlin.
Kwa sababu katika miaka ya 1960 kulikuwa na mabadiliko haya, lakini nyuma ya pazia ya mfumo wa kisoshialisti uliopita,
ilikuwa ikiendelezwa mkakati mpya na nadharia na kadhalika.
Acha niielezee hivi:
Ujenzi wa Ukuta uliagizwa na Wasovieti mwaka 1960, hivyo ilibidi maandalizi yafanywe ili kuhakikisha kwamba Jamhuri ya Kijamii ya
Ujerumani, yenye uchumi uliopangwa, ingeweza kupata kila kitu kilichohitajika, ikiwa
ni pamoja na vifaa vya ujenzi na nguvu kazi.
Na kisha walijenga ukuta.
Sababu ilikuwa kwamba Washirika wa Magharibi hawakutaka kukubali pendekezo la Kisovieti la kubadilisha mandhari
ya kisiasa katika Berlin Magharibi, Ultimatum ya Berlin.
Na kisha ukuta ulijengwa, na kisha ikawa wazi kwamba hii kwa vitendo ilikuwa inapeleka Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani (GDR)
karibu na hali ya kutoweza kutawala, yaani, kuanguka kiuchumi.
Hiyo haikuwa nia, hakuna mtu angeweza kutabiri, lakini ilithibitisha kwamba katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani
(GDR), nchi pekee iliyokuwa na viwanda katika Bloku ya Mashariki, uchumi uliopangwa wa kisoshialisti haukufanya kazi.
Hakika umesikia kuhusu Idara ya Kuratibu Biashara na mkuu wake, Alexander Schalck-Golodkowski.
Hadithi hii inaanza mwaka 1962, wakati Schalck-Golodkowski alipokuwa katibu wa kwanza wa uongozi wa wilaya ya SED kwa
biashara ya nje na sasa alikuwa chini ya shinikizo kutoka kwa takriban kampuni 30 za biashara ya nje
zilizokuwepo – wengine hawakuidhinishwa kufanya hivyo katika GDR – kupunguza malengo ya usafirishaji nje.
Baada ya yote, GDR ilikuwa nchi iliyokuwa na viwanda na ilinunua malighafi na bidhaa nusu-kamilifu ili
kuzisindika na kuziuza duniani kote, hasa kwa Jamhuri ya Shirikisho la Ujerumani, bila shaka.
Lakini kwa sababu uchumi huu uliopangwa ulikuwa mgumu sana, vitu vidogo kama matengenezo, vipuri na vifaa vya ziada havikuweza
kununuliwa, na hivyo mashine zikaachwa zikisimama bila kazi.
Na kisha makampuni ya biashara ya nje yakaja na kusema, ndiyo, hatuwezi kusafirisha nje kwa sababu
kampuni XY haiwezi kuwasilisha kwa kuwa hakuna vipuri.
Na mwaka 1962 na 1963, Schalck tayari alikuwa amejadili na afisa mkuu wa MFS jinsi ya
kubadilisha hili, lakini wazo hilo lilikataliwa Moscow.
Mnamo 1964, hali ilizidi kuwa mbaya zaidi, Khrushchev aliondolewa madarakani, na mwaka 1965 Moscow ilitoa idhini ya
kuendesha muundo huu sambamba na uchumi uliopangwa kama biashara binafsi ya kigeni katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani.
Kisha kulikuwa na hati ya kuanzishwa mwaka 1966, na kisha eneo hili la uratibu wa kibiashara liliundwa kwa kanuni.
Hivyo haikuchapishwa katika gazeti rasmi la serikali; ingekuwa na matokeo hasi.
Magharibi wangekuwa wakipiga mapaja kwa siku nyingi, wakisema kwamba GDR ilithibitisha kwamba ujamaa haufanyi kazi.
Lakini hii ilisababisha Magharibi kupokea taarifa mwaka 1968 kutoka kwa jenerali wa Cheki wa Stasi aliyekimbilia upande wa
Magharibi, kwamba katika mkutano wa vuli wa Mkataba wa Warsawa mwaka 1966 ilitangazwa kuwa mafundisho yote
ya kijamaa yatabadilishwa na kwamba Magharibi yataruhusiwa kukua hadi kufikia ujamaa.
Na cha kushangaza, mwaka jana mkuu wa zamani wa Ofisi ya Shirikisho ya Ulinzi wa Katiba alithibitisha hilo kabisa.
Tusikilize?
…Mimi ni mwanasheria, bosi wangu angekuwa dikteta au anayetamani kuwa dikteta na angesema, Bwana Maaßen, fikiria jinsi
unavyoweza kubadilisha demokrasia huria kuwa dola ya kidikteta inayofanya kazi kulingana na mapendeleo yangu.
Kisha ningezingatia pia ni mbinu gani zingeweza kutumika kudhoofisha mfumo mzima.
Na njia moja ya kubadilisha mfumo kuwa mfumo wa umoja, ambapo watu wote wanajumuishwa na wote wanafikiri kwa
mwelekeo mmoja, ni kuwatisha na kuwapa lengo la juu zaidi.
Na lazima niseme, wazo la kutumia hali ya hewa kudhoofisha katiba lilikuwa la werevu, yeyote aliyelifikiria.
Ninajua kwamba katika miaka ya 1960, tayari kulikuwa na watu katika KGB waliokuwa wakifikiria
jinsi ya kuruhusu Magharibi ikue hadi kufikia ujamaa.
Wakati huo, ulinzi wa mazingira tayari ulikuwa ukijadiliwa katika KGB. Kwa masuala kama mazingira na kupinga ubaguzi wa rangi,
n.k., unaweza kuwashawishi watu kusema, tuache demokrasia na utawala wa sheria kando kwa sasa; jambo muhimu
ni kupinga ubaguzi wa rangi, jambo muhimu ni mazingira.
Hizi zilikuwa mawazo ambayo KGB ilikuwa nayo katika miaka ya 1960.
Lakini lazima niseme, kwa kuchochea mjadala kuhusu mabadiliko ya tabianchi, nakupa pongezi.
Ni jambo la kushangaza sana kutumia suala la hali ya hewa kama njia ya kudhoofisha dola ya kikatiba ya kidemokrasia.
Ndiyo, na hilo linatuletea malengo yaliyowekwa katika Umoja wa Kisovieti mwaka 1966.
Lengo la kwanza lilikuwa kuacha Magharibi ikue.
Na lengo la pili lilikuwa kupata pesa kutokana na hali ya hewa.
Hivyo ndivyo kilivyotokea.
Hivyo hatua ya kwanza ilikuwa kutoa ushauri kwa Klabu ya Roma mwaka 1967, mwanzilishi wa Klabu ya Roma, kwa kusema, juu
ya jinsi ya kuianzisha na maeneo yake makuu ya kuzingatia.
Aliruka hadi Umoja wa Kisovyeti wakati huo na kufanya mazungumzo marefu.
Na baadaye, wakati Klabu ya Roma ilipoanzishwa, majenerali wawili wa KGB walikuwa
wanachama kamili wa Klabu ya Roma hadi mwaka 1992.
Siwezi kusema kilichotokea baadaye, lakini kimeandikwa.
Jambo jingine ni kwamba taasisi ya pamoja ilianzishwa karibu na Vienna pamoja na Wamarekani ili kushughulikia kuvunjwa kwa Umoja
wa Kisovieti, ambapo watumishi wa kisiasa walifundishwa kuanzia mwaka 1982 na kuendelea
kwa ajili ya enzi ya baada ya perestroika.
Hiyo ina maana kuna majina kama Chubais, Wechselberg, Arwen na kadhalika, ambao walifundishwa huko na
kisha, mwishoni mwa perestroika, walishiriki katika kuuza mali ya umma, mali ya serikali.
Na hivyo ndivyo walivyokuwa mabilionea au oligarki tunazungumzia.
Nchini Marekani, ilichukua miaka 200 kwa matajiri wachache hawa kujitokeza.
Na hiyo ilikuwa miaka mitatu hadi mitano iliyopita, wakati oligariki hawa walipojitokeza.
Na kila mtu alishangazwa na jinsi watu hawa walivyokuwa matajiri haraka.
Tajiri kwa njia gani?
Kupitia ubinafsishaji, kwa sababu walikuwa chanzo na wangeweza kubinafsisha makampuni husika ya umma.
Hiyo ilikuwa mchakato mgumu kiasi.
Kitabu pia kinaelezea mchakato huu kwa undani.
Na oligarki kutoka Magharibi, oligarki wa kifedha, pia walishiriki.
Na walikuwa wamechagua vipande bora katika sekta ya malighafi.
Na Khodorkovsky ni mfano mmoja, Abramovich ni mfano mwingine, ambao walipokea mikopo kutoka Magharibi, walikuwa wamepokea ahadi
za mikopo tangu 1988, na kisha, wakati ubinafsishaji ulipokuwa unaendelea, walinunua
kampuni hizi kama wasimamizi, kwa kusema hivyo.
Bila shaka, hilo halikuonekana. Mwaminifu, ndiyo, ulimpa mtu.
Lakini alikuwa amesimama mbele na kila mtu alidhani yeye ndiye mmiliki.
Na Roman Abramovich ana milioni mia moja – hilo pia limeandikwa katika kitabu. Nchini Marekani, kuna shirika
linaloitwa Finken, aina ya kitengo cha udhibiti kinachochunguza uhalifu wa kifedha, na kuna makala ndefu kuhusu hilo.
Hivyo alipata mkopo wa dola milioni mia moja na kisha kuwekeza pesa hizo katika kampuni ya mafuta, ambayo aliouza
miaka kumi au kumi na miwili baadaye kwa dola bilioni 13.5.
Basi, sasa anaishi kwa asilimia hiyo ya tatu, ndiyo.
Hiyo ni kali kidogo. Kwa hivyo, ikiwa nimeelewa vizuri, ni usambazaji mkubwa wa utajiri wa taifa?
Ndiyo, baada ya mapinduzi ya kwanza, wakati makanisa yote, mabwana na wamiliki wakubwa wa ardhi, wafanyabiashara na wajasiriamali,
kwa maneno mengine wamiliki wa mitaji, waliponywa mali zao.
Wengi waliuawa katika mchakato huo, wengi walikimbilia Ulaya.
Na hiyo ilikuwa kampeni ya pili ya ugawaji upya, ambapo watu walitajirika ndani ya muda mfupi sana.
Wakati huo, mwanzoni mwa miaka ya 1920 katika nyakati hizo za machafuko, karibu kila kitu kilihamishwa kwa serikali
na hakikugawiwa kwa watu binafsi, yaani kiligawiwa upya.
Kwa hivyo, sasa kile Bwana Maaßen alichosema kuhusu hali ya hewa ni ugawaji upya wa tatu.
Kwa sasa, mapambano ya tabaka yamekuwa mapambano ya hali ya hewa.
Na ikiwa zamani alikuwa mtu ambaye, kwa kusema, alikuwa mtaalamu wa mfumo wa kibepari, leo ni adui wa wakanusha
mabadiliko ya hali ya hewa, wa wahalifu wa hali ya hewa, na wa waharibifu wa hali ya hewa.
Na hivyo itikadi hii yote sasa imefikia kiwango ambacho tuna kodi za CO2 – suala lote la bidhaa za kikaboni pia ni
sehemu ya hili, ikimaanisha kwamba kila kitu cha kikaboni ni ghali zaidi – lakini pia kuna vizuizi vya usafiri.
Sasa tunaweza kuona kwamba Kundi la VW linapunguzwa, yaani linapungua.
Na hatimaye, hiyo inamaanisha kwamba kwa sababu hatutaki tena usafiri binafsi kwa sababu za hali ya hewa, angalia miji ya
dakika kumi na tano, unaweza kufanya kila kitu huko kwa baiskeli.
Na ikiwa unataka kuondoka katika jiji la dakika 15, sasa unahitaji kibali nchini China.
Vinginevyo, hutavuka kizuizi.
Na hivyo nguvu zilizopanga hili zimerudi tena kupata pesa.
Pesa hutengenezwa kwa hewa moto.
Na sasa ninamrejelea Bwana Maaßen.
Inavutia. Kwa hivyo, ili kufupisha, tunaweza kweli kunukuu mwanzilishi wetu mzuri wa WEF?
Ndiyo.
Klaus Schwab.
Michael Wolski Ndiyo, hilo pia ni la kuvutia.
WEF, Mkutano wa Uchumi Duniani, ulianzishwa mwaka 1972 na yeye, na bado yupo huko hadi leo, fosili.
Hutamiliki chochote na utafurahi; ndilo lengo.
Na hilo linaturudisha kwenye jamii ya kisoshialisti.
Sasa wanazungumzia kodi hizi za CO2, mifumo mipya ya kupasha joto – asilimia 40 ya watu nchini Ujerumani
wanamiliki nyumba zao wenyewe, na sijui ni wangapi kati yao wataweza kumudu mfumo mpya wa kupasha joto.
Na kisha kampuni maarufu za Black Rocks na nyingine zinazofanana nazo huenda zitasimama hapo na kusema, sawa,
basi tutaichukua kutoka kwenye mali za kufilisika, kutoka mnada wa kukamatwa kwa dhamana.
Ndiyo, ni ya kufungua macho sana, ningesema, jinsi tulivyofika mbali tayari katika mchakato huu wa tatu unaoendelea.
Ndiyo.
Mhoji wa KlaTV Sasa mtu lazima ajiulize ni kiasi gani cha usoshalisti kilikufa kweli mwaka 1989.
Lakini kwa muhtasari, inaweza kuwa vigumu sana kufikiria kwamba kuna nguvu zilizofichwa zinazofanya kazi
hapa ambazo waziwazi zinapingana na ustawi wa watu.
Na hadi sasa, ni werevu wa kichawi, mtu anaweza karibu kusema, kwa kweli ni jumuishi kabisa.
Ndiyo, huenda yote yanadhibitiwa na akili bandia.
Ndiyo, mwishoni mwa mahojiano haya ya kuvutia sana, ningependa kuuliza ni nini kingine kinaweza kufanywa sasa?
Naam, unaweza kujithibitisha kwa kupata taarifa kamili, yaani sio tu kupata mchango wako wa kiakili kutoka kwa habari za kila
siku, MoMa na Netflix, bali pia kwa kutumia vyombo mbadala vya habari au kuchukua msukumo kutoka kwa vyanzo kama hiki.
Nina karibu viungo 100 katika kitabu hiki vinavyoelekeza kwenye tovuti ambapo unaweza kupata viungo kuhusu mada
mbalimbali, kukusanya mawazo mapya na kisha kuchunguza zaidi.
Lakini hiyo inamaanisha kuwa shughuli na si kukaa mbele ya televisheni ukiwa na mfuko wa chipsi jioni.
Ndiyo, nadhani tutachukua hilo moyoni: kuwa hai. Asante sana kwa mahojiano.
Asante pia.
Na kisha tutaonana tena.
Ndiyo, asante.