வரவேற்கிறோம், திரு. வோல்ஸ்கி.
KlaTV-யின் அழைப்பிற்கு நன்றி.
ஆம், நிச்சயமாக. நவம்பர் 9-ஆம் தேதி ஆண்டுவிழா என்ற மிகவும் நினைவுகூரத்தக்க நாளில் இந்தப் பேட்டியை நாங்கள் நடத்துகிறோம்.
1989-ல் பெர்லின் சுவர் வீழ்ச்சியடைந்து சரியாக இப்போது 35 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.
நீங்கள் இந்தத் தலைப்பைப் பற்றிய பல மிகவும் சுவாரஸ்யமான புத்தகங்களின் ஆசிரியர், அவற்றை உங்கள் இணையதளத்திலும் காணலாம்.
மேலும் நாம் தொடங்குவதற்கு முன், முதலில் எங்கள் பார்வையாளர்களுக்கு உங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறோம்.
மைக்கேல் வோல்ஸ்கி 1952-ல் சாக்சனியில் பிறந்தார் மற்றும் கிழக்கு பெர்லினில் வளர்ந்தார்.
அவருக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர்.
1970-ல், தனது இடைநிலைக் கல்வியை முடித்த பிறகு, அவர் வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தில்
நிபுணத்துவம் பெற்று, பொருளாதாரத்தில் பட்டம் பெற்றார்.
1974-ஆம் ஆண்டு முதல், திரு. வோல்ஸ்கி ஜி.டி.ஆர்-இல் வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தில் பணியாற்றினார்.
1986 முதல் 1990 வரை, கிழக்கு பெர்லினில் உள்ள சர்வதேச வர்த்தக மையத்தில் இருந்த ஒரு அமெரிக்க நிறுவனத்தின்
அலுவலகத்தில், அவர் ஜி.டி.ஆர். வெளியுறவு வர்த்தகத்திற்கான இணைப்பு அதிகாரியாகப் பணியாற்றினார்.
டிசம்பர் 1989-ல், அவர் குழுவின் சார்பாக கிழக்கு பெர்லினில் ஒரு விற்பனை நிறுவனத்தை நிறுவுவதற்கான பணியை ஏற்றுக்கொண்டார்.
இந்த உத்தரவு ஜனவரி 1990-ல் மீண்டும் ரத்து செய்யப்பட்டது.
1991-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், திரு. வோல்ஸ்கி மாஸ்கோவிற்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார்.
அங்கு, அவர் சோவியத் ஒன்றியத்தில் உள்ள குழுவின் பிரதிநிதித்துவ அலுவலகத்தின் நிறுவனர் மற்றும் தலைவராக
இருந்தார், மேலும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியையும் ரஷ்யாவின் மாற்றத்தையும் நேரில் கண்டார்.
1998-ல், அவர் பெர்லினுக்குத் திரும்பி, ரஷ்ய நிறுவனங்களுக்கு ஆலோசகராகப் பணியாற்றினார்.
2006 முதல் 2012 வரை, அவர் சரஜேவோவில் உள்ள ஜெர்மன்-போஸ்னியன் வணிக சங்கத்தின் நிறுவனர் மற்றும் இயக்குநராக இருந்தார்.
மைக்கேல் வோல்ஸ்கி 2014 முதல் ஓய்வு பெற்றுள்ளார்.
அவர் பெர்லின் சுவர் வீழ்ச்சி குறித்த ஐந்து புத்தகங்களின் ஆசிரியர் ஆவார்.
நமது நினைவுகளிலும் ஊடக அறிக்கைகளிலும், 1989-ஆம் ஆண்டில் பெர்லின் சுவர் வீழ்ச்சி, ஜி.டி.ஆர். மக்களிடையே நிலவிய அதிருப்தியின்
விளைவாக, எப்போதும் ஒரு அமைதியான புரட்சியாகவே தோன்றுகிறது.
பலரும் அமைதியையும் ஆர்ப்பாட்டங்களையும் நினைக்கிறார்கள்.
மேலும், உங்கள் '1989 பெர்லின் சுவர் வீழ்ச்சி: 35 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு மீளாய்வு' என்ற புத்தகத்தில், ஒரு சமகால
சாட்சியாக, அந்தச் சுவரின் வீழ்ச்சியை கவனமாகத் திட்டமிடப்பட்டு செயல்படுத்தப்பட்ட ஒரு நிகழ்வாக விவரிக்கிறீர்கள்.
உங்களை அப்படி நினைக்க என்ன காரணம்?
ஆம், நான் எனது சுயவிவரத்தில் முன்பு குறிப்பிட்டது போல், 1986 முதல் 1990 வரை கிழக்கு பெர்லினில் உள்ள ஒரு அமெரிக்க
நிறுவனத்தின் பிரதிநிதி அலுவலகத்தில் பணியாற்றினேன், அங்கு நான் ஜி.டி.ஆர்-இல் அந்த நிறுவனத்தின் வணிகத்தை உருவாக்க உதவினேன்.
மேலும், 1989 நவம்பரில் பெர்லின் சுவர் வீழ்ந்தபோது, அலுவலகத்தை நிர்வகித்த நிறுவனத்தின் சுவிஸ் தலைவர் டிசம்பரில்
வந்து, "மைக், உனக்கு ஒரு சிறப்புப் பணி உள்ளது" என்றார்.
போலந்து, செக் மற்றும் ஹங்கேரியில் செய்தது போல, ஜி.டி.ஆர்-இல் விற்பனைக்காக ஒரு துணை நிறுவனத்தை நிறுவுவோம்.
மேலும், சொல்லப்போனால், இந்த அறக்கட்டளையைத் தொடங்குவதும், ஒரு வழக்கறிஞரைத் தொடர்புகொள்வது, எந்த சொத்துக்கள் மற்றும்
எத்தனை பேர் இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளனர் என்பதைத் தீர்மானிப்பது போன்ற தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்வதும் உங்கள் வேலையாகும்.
இப்போது கிறிஸ்துமஸ் வருவதற்கு இன்னும் சில நாட்களே இருந்தன.
நான் இதைத் தொடங்கினேன், பின்னர் ஜனவரி மாதத் தொடக்கத்தில், வேலையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திற்கும் பொறுப்பான
சம்பந்தப்பட்ட நபர்களுடன் கலந்துரையாட விரும்பினேன்.
பின்னர், 9 ஜனவரி 1990 அன்று, எல்லாவற்றையும் நிறுத்துங்கள் என்று ஒரு அழைப்பு வந்தது. நாங்கள் ஒரு துணை நிறுவனத்தை அமைக்கவில்லை.
எங்கள் வணிகம் ஜெர்மன் துணை நிறுவனத்திற்கு மாற்றப்படும்.
ஜெர்மன் கூட்டாட்சி குடியரசில், நியூஸ்ஸில் ஒரு பெரிய நிறுவனம் இருந்தது.
அது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. நான், ஆம், ஏன் இது நிறுத்தப்படுகிறது என்று கேட்டேன்?
பிறகு முதலாளி என்னிடம், ஆம், இனிமேல் ஜி.டி.ஆர். இருக்காது என்று அமெரிக்காவிலிருந்து எங்களுக்கு அறிவுறுத்தல்கள் வந்துள்ளன என்றார்.
அது 9 ஜனவரி 1990 அன்று நடந்தது.
இப்போது நாம் வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்த்தால், 13 பிப்ரவரி 1990 அன்றுதான் நான்கு கூட்டாளிகளும் இரண்டு ஜெர்மன் வெளியுறவு
அமைச்சர்களும் சந்தித்தனர், அதில் ஜெர்மனியின் மறு ஒன்றிணைப்பு குறித்த பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடங்க முடிவு செய்யப்பட்டது.
அதனால், உயர் நிர்வாகத்திற்கு ஏற்கனவே முடிவு முன்கூட்டியே தெரிந்திருந்தது.
மேலும் சுவாரஸ்யமாக, பிப்ரவரி 13 வருவதற்கு முன்பே, இரண்டாவது அழைப்பு ஒன்று இருந்தது, அதில் ஜி.டி.ஆர். வணிகத்தை மேற்கு ஜெர்மன்
துணை நிறுவனத்துடன் ஒருங்கிணைப்பது உட்பட அனைத்தும் ஜூன் 30, 1990-க்குள் முடிக்கப்பட வேண்டும் என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது.
ஆம், பின்னர் மே மாதம் நாங்கள் பணவியல் ஒன்றியம் ஜூலை 1 ஆம் தேதி நடைபெறவிருப்பதை அறிந்தோம்.
மேலும், இன்னும் தற்செயல் நிகழ்வு பற்றிப் பேசும் எவரும் மிகவும் அப்பாவித்தனமாக இருக்கிறார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ஆனால் அது ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: உண்மையில் யார் சுவர் விழ வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்?
சரி, நான் மாஸ்கோவில் இருந்தபோது, மிகவும் அறிவுள்ள பலருடன் பேசினேன்.
உதாரணமாக, கம்யூனிசத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு பணிநீக்கம் செய்யப்பட்ட முன்னாள் கேஜிபி உறுப்பினர்கள்.
எனவே சோவியத் யூனியன் கலைக்கப்பட்டது, வெளிநாட்டு வர்த்தகத் தனக்குரிமை சரிந்தது, மேலும் தனிப்பட்ட கூட்டு நிறுவனங்கள் இப்போது
ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள முடிந்தது.
என்ன நடந்ததென்றால், நான் இனி மாஸ்கோவில் உள்ள வெளிநாட்டு வர்த்தக நிறுவனத்திற்குச் செல்லாமல், பயணிக்க வேண்டியிருந்த
இந்த இணை நிறுவனங்களின் வெளிநாட்டு வர்த்தகத் துறைகளில், சரளமாக ஜெர்மன் மொழி பேசும் நபர்கள் இருந்தனர்.
பிறகு, என் ரஷ்ய மொழியும் ஆங்கிலமும் அவ்வளவு தொழில்முறையாக இல்லை, அதனால் அவர்கள் என்னிடம்,
நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? என்று கேட்டார்கள்.
மேலும், வணிக அட்டையில் மைக்கேல் வோல்ஸ்கி என்று இருந்ததால், அது ஃப்ரிட்ஸ் முல்லர் அல்லது அது
போன்ற ஒன்றைப் போலத் தெளிவாக அடையாளம் காணப்படவில்லை.
நான் அதைச் சொன்னபோது, ஜி.டி.ஆர்-இலிருந்து, அவனது முகம் பிரகாசமானது:
நானும் ஜி.டி.ஆர்-இல் ஐந்து ஆண்டுகள் இருந்தேன். நான் சரளமாக ஜெர்மன் மொழி பேசினேன், அவர் இராணுவத்தில் இல்லை என்பதும் எனக்குத்
தெரியும், ஏனென்றால் அதிகாரிகள் அதிகபட்சம் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே ஜி.டி.ஆர்-இல் இருப்பார்கள். மற்ற
படைகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இன்னும் சிறிது காலம் அங்கிருந்தார்கள்.
அதன் பிறகு சில சுவாரஸ்யமான உரையாடல்கள் நடந்தன, அவற்றின் போது தலைமை அமைப்புகள் மற்றும் அதிகார உறவுகள் பற்றி, எனக்குத் தெரியாத
ஜி.டி.ஆர்-ஐப் பற்றிய பல விஷயங்களை அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்.
சரி, அப்போது நான் சோவியத் அரசியல்வாதிகள், தூதர்கள், இரகசிய சேவை முகவர்கள் போன்றோரின் புத்தகங்கள் எனப் பலவற்றைப் படித்தேன்.
மெதுவாக, இது உண்மையில் ஒரு புகைத்திரைக்குப் பின்னால் மறைக்கப்பட்ட ஒரு நிகழ்வு என்பதும், அந்தப் புகைத்திரைக்கு
'அமைதியான புரட்சி' என்று பெயர் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.
சுவாரஸ்யமாக, 2015-இன் தொடக்கத்தில், இந்த விஷயத்திற்கு விளக்கம் அளித்த மூன்று வெளியீடுகள் இருந்தன.
முதலாவது, 2 நவம்பர் 2014 அன்று, டெர் ஸ்பீகலில் வெளியான ஒரு கட்டுரையில், கோர்பச்சேவும் ஷெவர்ட்னாட்ஸேவும் சுவர் முன்கூட்டியே
விழ வேண்டும் என்று விரும்பியதாகக் கூறப்பட்டிருந்தது.
அவர்கள் இருவரும் மாநாட்டிற்காக பெர்லினில் இருந்த எரிக்கைப் பார்க்கச் சென்றனர்...
அது எப்போது?
அது 1987-ல் நடந்தது. மே 1987-ல் 28 அல்லது 29-ம் தேதி, அவர்கள் எரிக் ஹோனெக்கரைச் சந்தித்து, கோர்பச்சேவ் வளர்த்தெடுத்த ஐக்கிய
ஐரோப்பா என்ற சித்திரத்திற்கு அந்தச் சுவர் இனி பொருந்தவில்லை என்றும், அது ஆயுதக் குறைப்புக்கும் பொருந்தவில்லை என்றும்,
எனவே அவர் அந்தச் சுவரை இடிக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார்கள்.
பிறகு எரிக், சொல்லப்போனால், மேஜையின் மீது ஏறி நின்று, வேண்டாம் என்று சொன்னார்.
இது மிகவும் திமிர்பிடித்த செயலாக இருந்தது, ஏனெனில் மாஸ்கோ விரும்பியதை நீங்கள் செய்யாவிட்டால், 1968-ல் பிராக்கில் நடந்தது
போல, எந்த டாங்கிகளும் வராது என்பதும் எரிக்-க்குத் தெரியும்.
பிறகு அவர்கள் இருவரும் சென்றனர்.
சுவாரஸ்யமாக, 14 நாட்களுக்குப் பிறகு ரீகன் மேற்கு பெர்லினில் இருந்தார், மேலும்
பிராண்டன்பர்க் நுழைவாயிலின் மேற்குப் பக்கத்தில் பேசினார்.
பிறகு, படத்தில் நீங்கள் தெளிவாகப் பார்க்கக்கூடிய, திரு. கோர்பச்சேவின் புகழ்பெற்ற கூற்றான,
'இந்தச் சுவரை இடியுங்கள்!' என்பதும் இருந்தது.
அதனால் அவர் ஹோனெக்கர் என்று சொல்லவில்லை, ஆனால் கோர்பச்சேவ் என்று சொன்னார்.
ஆகவே, யார் பொறுப்பில் இருக்கிறார் என்பது அவருக்குத் தெரிந்திருந்தது.
அது நடக்காததால், 1989-ல் ஒரு ரகசிய சோவியத் நடவடிக்கை இருந்தது.
மேலும் இது, 2014-இன் பிற்பகுதியிலோ அல்லது 2015-இன் முற்பகுதியிலோ வெளியிடப்பட்ட 'ஆபரேஷன் லட்ச்' என்ற புத்தகத்தில்
விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை ஜி.டி.ஆர் இராணுவ உளவுத்துறை சேவையின் ஒரு ரகசிய அதிகாரி எழுதியிருந்தார்; அவர் சுவர்
எப்படி வீழ்ந்தது மற்றும் அதற்காக முன்னதாக என்னென்ன தயாரிப்புகள் செய்யப்பட்டன என்பதையும் விவரித்திருந்தார்.
மேலும், மூன்றாவது புள்ளி ஹங்கேரியில் நடந்த நிகழ்வுகள் ஆகும், 1989-ல் எல்லைப் பாதுகாப்புக் கோட்டைகள் அகற்றப்பட்டபோது, இந்தச்
சந்திப்பு, இந்தப் பிக்னிக் நடைபெற்றது, அங்கு கிட்டத்தட்ட 700 ஜி.டி.ஆர் குடிமக்கள் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு
ஆஸ்திரியா வழியாக ஃபெடரல் குடியரசுக்குப் பயணம் செய்தனர்.
அற்புதம். நடந்தவை திரைப்படக் கதையிலிருந்து வந்தது போல உங்களுக்குத் தோன்றிய வேறு ஏதேனும் நிகழ்வுகளுக்கு உதாரணங்கள் உள்ளதா?
நிச்சயமாக, இன்னும் சில நிகழ்வுகள் இருந்தன.
நவம்பர் 9-ஐ இப்போது நீங்கள் பார்க்கும்போது, அந்த நாள் எப்படி கட்டமைக்கப்பட்டது, எப்படி அது விரிவடைந்தது, இவை அனைத்தும் நமக்கு
நன்கு தெரிந்த படங்களில் உள்ளன, ஆனால் ஒரு மாறுபட்ட விளக்கத்துடன்.
நான் இதை புத்தகத்திலும் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன், உதாரணமாக, ஷாபோவ்ஸ்கி தனது அறிக்கையை வாசிக்கும்போது நாம் பின்னர் காண்பது
என்னவென்றால், இந்த உரையில் ஏதோ ஒன்று விடுபட்டிருந்தது, ஆனால் எகோன் கிரென்ஸ் அதைச் சேர்த்திருந்தார்,
அதாவது ஒரு பொருளாதாரத் தடை காலம் இருந்தது என்பதுதான்.
நாம் அதை ஒரு கணம் கேட்போமா?
...ஜி.டி.ஆர். குடிமக்கள் ஒவ்வொருவரும், அதன் எல்லைக் கடக்கும் இடங்கள் வழியாக நாட்டை விட்டு வெளியேற உதவும் ஒரு
ஒழுங்குமுறையை இன்று அறிமுகப்படுத்த நாங்கள் முடிவு செய்துள்ளோம்.
அமைச்சரகத்தின் பத்திரிகைத் துறைக்கு, மக்கள் சபையால் தொடர்புடைய சட்ட ஒழுங்குமுறை இயற்றப்படும் வரை இந்த இடைக்கால
ஏற்பாடு அமலில் இருக்கும் என்று அமைச்சரவை முடிவு செய்துள்ளது.
மேலும் அவர் வாசித்த இந்த உரையில் ஒரு கட்டுப்பாட்டு அறிவிப்பு உள்ளது.
மேலும் அது அடுத்த நாள் காலை 5 மணிக்கு வானொலியில் மட்டுமே அறிவிக்கப்படவிருந்தது.
மேலும் இந்தத் தடை நீக்கப்பட்டுவிட்டது, அதனால் நீண்ட பதிப்பு இருந்தால், அவர் உட்கார்ந்து தேடிப் பார்த்து, இது போன்ற
ஒன்று இருக்க வேண்டும் என்ற உள்ளுணர்வு தனக்கு இருந்ததாகக் கூறுவார், ஆனால் அவரால் அதைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
இது எல்லையோரச் சாவடிகளுக்கு மக்கள் குவிய வைத்தது.
மேலும் அதுவும் சோவியத் இராணுவ உளவுத்துறையால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு நடவடிக்கையாகும்.
இப்போது, அந்த நேரத்தில் பல ஜி.டி.ஆர் குடிமக்கள் தங்களுக்குள் கேட்டுக்கொண்ட கேள்வி. ஏன் சுடப்படவில்லை?
ஆம், அதுதான் அடுத்த புள்ளி.
எனவே, 1989-இன் தொடக்கத்தில், எல்லையில் ஒரு கொடிய துப்பாக்கிச் சண்டை நடந்தது.
பின்னர் இளம் கிறிஸ் கெஃப்ராய் பெர்லினில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார், இது நிச்சயமாக செவர்ட்னாட்ஸே மற்றும் கோர்பச்சேவ்
மற்றும் அவர்களது கொள்கைகளுக்கு ஒரு முழுமையான பேரழிவாக இருந்தது.
இருப்பினும், ஜி.டி.ஆரின் மேற்கு எல்லை வார்சா ஒப்பந்தத்தின் இறையாண்மையின் கீழ் இருந்ததால், மேற்கு எல்லையில் இனிமேலும்
துப்பாக்கிகள் பயன்படுத்தப்படாது என்று ஏப்ரல் மாதம் ஜி.டி.ஆர் எல்லைப் படையினரால் அறிவிக்கப்பட்டது,
ஆனால் அது வார்சா ஒப்பந்தத்தால் முடிவு செய்யப்பட்டது.
அது ஏப்ரல் 12 அன்று இருந்தது.
இதன் பொருள், இந்தப் புள்ளியிலிருந்து முன்னோக்கி, எல்லைப் பாதுகாப்பு வீரர்கள் துப்பாக்கிகளுக்குப் பதிலாக, தோட்டாக்கள்
இல்லாத சுற்றுமாத் துப்பாக்கிகளுடன் கண்கூடாகப் பணியில் இருந்தனர்.
மேலும், அதிகாரிகளிடம் மட்டுமே அவர்களின் தனிப்பட்ட சேவைத் துப்பாக்கிகளுக்கான தோட்டாக்கள் இருந்தன.
இதன் பொருள், இந்தப் புள்ளியில் இருந்து, இந்த எல்லை ஆட்சி முடிவுக்கு வரும் என்பது ஏற்கனவே தெளிவாகிவிட்டது.
நிச்சயமாக, அது யாருக்கும் தெரியாது; அது மிகவும் ரகசியமான விஷயம்.
ஏனெனில் அப்போது ஏற்கனவே எல்லையில் ஒரு படையெடுப்பு நடந்திருக்கும்.
ஆம், ஆனால் அங்கு ஜி.டி.ஆர் வீரர்கள் மட்டுமல்ல.
ஜி.டி.ஆர்-ல் எங்கும் நிறைந்திருந்த ரஷ்யப் படைவீரர்கள் அனைவரும் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்றும் மக்கள் வியந்தனர்.
ஆம், மேலும் அது நவம்பர் 9 அன்று நடைபெறும் இந்த நிகழ்விற்காகவும் முன்கூட்டியே நன்கு திட்டமிடப்பட்டது.
எனவே, நவம்பர் 7 சோவியத் யூனியனின் மிக முக்கியமான அரசியல் விடுமுறையான மாபெரும் அக்டோபர் சோசலிசப் புரட்சியாக இருந்தது.
அப்போது அக்டோபர் மாதமாக இருந்தது, ஏனென்றால் அவர்களுக்கு வேறு ஒரு நாட்காட்டி இருந்தது.
மேலும் இந்தக் கொண்டாட்டங்கள் எப்போதும் இரண்டு நாட்கள் நீடிக்கும், எனவே நவம்பர் 7 மற்றும் 8 ஆகிய நாட்கள் சோவியத் ஒன்றியத்தில்
பொது விடுமுறை நாட்களாக இருந்தன, இது ஒரு இரட்டை விடுமுறை.
மேலும் அந்த நேரத்தில், சோவியத் வீரர்கள் தங்குமிடங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
ஜி.டி.ஆர்-இல், அவர்கள் எப்படியும் குழுக்களாக மட்டுமே வெளியே செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டனர்; தனித்தனியாக வெளியே செல்ல
அனுமதிக்கப்படவில்லை, மேலும் இந்த வீரர்கள் நவம்பர் 13 வரை தங்குமிடங்களில் அடைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
அதற்கு வேறு ஒரு காரணமும் இருந்தது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும், 300 முதல் 400 வரையிலான சோவியத் வீரர்கள் படைகளைக் கைவிட்டனர்.
பலரும் கிழக்குக்குச் செல்ல விரும்பினர், அவர்கள் வீட்டிற்குச் செல்ல விரும்பினர், மேலும் சிலர் மேற்குக்குச் செல்ல விரும்பினர்.
மேலும், 3 அல்லது 4 ஆகஸ்ட் 1989 அன்று, மேற்கு எல்லையில் தப்பி ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு சோவியத் சிப்பாயால் கிழக்கு
ஜெர்மன் எல்லைக் காவலர் ஒருவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதிலிருந்து, அவர்களைச் சிறையில் அடைக்க எல்லா காரணங்களும் இருந்தன.
ஏனென்றால், எல்லை திறக்கப்பட்டிருந்தால், சோவியத் வீரர்கள் ஆயுதங்களுடன் கூட்டத்தில்
கலந்துகொண்டு, ஒரு இரத்தக் குளியலை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம்.
நிச்சயமாக, வேறு சில விஷயங்களும் இருந்தன.
ஜி.டி.ஆர்-இல் சோவியத்தின் மிக உயர்ந்த அரசியல் பிரதிநிதி தூதர் ஆவார்.
மேலும் அது, நாட்டு எல்லையைப் பாதுகாப்பதற்காக சோவியத் துருப்புக்களை அனுப்புவதற்கும் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.
1953-ஆம் ஆண்டைப் போலவே, அப்போதைய ஜி.டி.ஆர் உயர் ஆணையர் செம்ஜோனோவும், ஜூன் 17 அன்று சோவியத்
வீரர்களைத் துப்பாக்கிப் பயன்படுத்தும்படி உத்தரவிட்டார்.
அது மாஸ்கோவில் செய்யப்படவில்லை, ஆனால் பெர்லினில் செய்யப்பட்டது.
மேலும், எந்த ஆபத்தையும் தவிர்ப்பதற்காக, ஜி.டி.ஆர்-இல் உள்ள சோவியத் துருப்புக்களின் தளபதியை மதிப்பிடுவது கடினம்
என்று தெரிந்ததால், சோவியத் தூதருக்குத் தூக்க மாத்திரை கொடுக்கப்பட்டது அல்லது அவர் அதைத் தானாகவே எடுத்துக்கொண்டார்.
எப்படியாயினும், அன்று மாலை அவர் பதிலளிக்கவில்லை.
அதனால், அந்த உத்தரவை வழங்கக்கூடிய ஒரே நபர் அங்கே இல்லை என்பது தெரிந்தது.
ஆம், மற்றும் தலைமைத்துவம், அதாவது ஹோனெக்கர் மற்றும் அவரது குழுவினரா?
சரி, அப்படியானால் இரவில், அது தெரிந்தபோது... இன்னும் வேறு ஒன்று இருந்தது, அந்த மத்தியக் குழுக் கூட்டம் இன்னும் இருந்தது.
ஷபோவ்ஸ்கியின் உரை நடந்துகொண்டிருந்த அதே நேரத்தில் நடைபெற்ற மத்தியக் குழுக் கூட்டம், மாலை சுமார்
6 மணியளவில் முடிவடையும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
ஆனால் அங்கே, சோவியத் இராணுவ உளவுத்துறை அல்லது ஜி.டி.ஆர் இராணுவ உளவுத்துறையால் வெளிப்படையாக
அறிவுறுத்தப்பட்டிருந்த மக்கள் கூட்டத்தை நீட்டித்தனர்.
அதனால் உங்களால் இரண்டையும் பிரிக்க முடியாது என்றும், உங்களுக்கு நிறைய பிரச்சனைகள் இருப்பதாகவும் சொன்னீர்கள்.
எனவே அவர்கள் கூட்டத்தை இரவு 8:40 மணி வரை தொடர அனுமதித்தனர்.
ஷாபோவ்ஸ்கி அது உடனடியாக நடைமுறைக்கு வரும் என்று சொன்னது அந்தத் தருணத்தில்தான், மக்கள் எல்லையைக் கடக்கும் பகுதிக்கு, குறிப்பாக
போர்ன்ஹோல்மர் ஸ்ட்ராஸேக்குக் கூட்டம் கூட்டமாக வரத் தொடங்கினர்.
மேலும் அது பின்னர் தொலைக்காட்சியில் அறிவிக்கப்பட்டது, முதலில் கிழக்கு ஜெர்மன்
தொலைக்காட்சியிலும், பின்னர் மேற்கு ஜெர்மன் தொலைக்காட்சியிலும்.
மேலும் அவர்கள் மத்தியக் குழுவில், ஒரு தனிமைப் பிரிவில் அமர்ந்திருப்பது போல, அமர்ந்திருந்தனர்.
அப்போது கைபேசிகள் இல்லை, அதனால் யாரும் விளையாடிக்கொண்டே கத்திக்கொண்டு, "ஓ,
இப்போது என்ன நடந்தது?" என்று கேட்க முடியவில்லை.
இல்லை, இல்லை. இரவு சுமார் 10 மணியளவிலேயே அவர்களுக்கு அது தெரிந்தது.
ஜி.டி.ஆர் பாதுகாப்பு அமைச்சகம் பெர்லினில் இல்லை, ஸ்ட்ராஸ்берகில் அமைந்திருந்தது.
அதனால் அவர்கள் அங்கு காரில் சென்றனர், இரவு 8:40 மணிக்குப் பிறகு, இரவு 10 மணியளவில் ஸ்ட்ராஸ்பெர்க்கை
அடைந்தனர், அப்போதுதான் அந்தச் செய்தி பரவத் தொடங்கியது.
ஆனால் இதில் சோவியத் யூனியனின் கை இருந்ததால், முதல் மோட்டார் துப்பாக்கிப் படைப்
பிரிவுகளைப் பயன்படுத்தும் யோசனைகள் நிராகரிக்கப்பட்டன.
அற்புதம். மைக்கேல்
ஆனால், அமைதியான புரட்சியாளர்களும் இருந்தார்களே என்ற கேள்வி எழலாம், நிச்சயமாக இருந்தார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் தயாராக இருந்தனர்.
அது சோவியத் இராணுவ உளவுத்துறையிலிருந்து வந்தது, ஸ்டாசியிடமிருந்தோ அல்லது கேஜிபியிடமிருந்தோ அல்ல, மேற்கத்திய சேவைகளிலிருந்தும் கூட
வந்தது. அதனால் மக்கள் வீதிகளில் இறங்கி, மக்கள் போராடி, தங்கள் ஜன்னல்களில் மெழுகுவர்த்திகள் ஏற்றி,
இப்படியெல்லாம் செய்தார்கள். அதனால் அது ஏற்கனவே இருந்தது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அமைதியான புரட்சியாளர்களின் கதையைச் சொல்ல அது பின்னர் தேவைப்பட்டது.
மேலும், "இதோ, இவர்கள் மூன்று அமைதியான புரட்சியாளர்கள்" என்று மூன்று பேர் நின்று கொண்டே சொல்வதாக இருக்கவும்
முடியாது, ஏனென்றால் அது அவ்வளவு சிறப்பாகப் பலனளித்திருக்காது.
எனவே அது ஒரு மாபெரும் இயக்கமாக, பிராந்திய ரீதியாகவும் இருந்திருக்க வேண்டியிருந்தது; அது லீப்சிக்
மற்றும் பெர்லினில் மட்டுமல்லாமல், இந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்த மற்ற நகரங்களிலும் பரவியிருக்க வேண்டும்.
அற்புதம். எனவே, நாம் இதுவரை சொன்னதைச் சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், அப்போதிருந்ததைப் போலவே இன்றும் திங்கட்கிழமைகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான
மக்கள் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடுவதை நாம் காண்கிறோம்.
இப்போது நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், சோவியத் தலைமை அடிப்படையில் சுவரின் வீழ்ச்சியைத்
திட்டமிட்டு, இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களைச் சுரண்டியது என்று.
இறுதியாக, மேற்கத்திய உளவுத்துறை நிறுவனங்களும் ஒரு தீவிர பங்கு வகித்ததாக நீங்கள் குறிப்பிட்டீர்கள்.
அப்படியானால், அதிகாரப்பூர்வமாக எதிரிகளாக இருந்த கிழக்கும் மேற்கும், இப்போது ஒரு திட்டத்திற்காக
இணைந்து செயல்படுகின்றன என்று நான் புரிந்துகொண்டது சரியா?
நான் அப்படித்தான் நினைக்கிறேன். நீங்கள் அதைக் காணலாம், 1917, 18 முதல் வரலாறு முழுவதும் ஓடும் இந்த பொதுவான இழையை.
இந்த ஒத்துழைப்பு இருந்ததை நிரூபிக்கும் எண்ணற்ற புத்தகங்கள் இப்போது உள்ளன.
அதன் பெரும்பகுதி பொருளாதாரத் துறையில் இருந்தது, ஆனால் அதன் சில பகுதி அரசியல் துறையிலும் இருந்தது, மேலும் கூட்டாட்சி மாநிலங்களின்
சேவைகளுக்கு இடையே நிச்சயமாக வழக்கமான ஒருங்கிணைப்பு இருந்தது.
ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. அப்படியானால், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு முகாம்களுக்கு இடையில் பாலங்கள் இருந்தனவா?
நான் ஆம் என்பேன். சரி, நான் அப்படி ஒரு பாலத்தில் வேலை செய்தேன். அது வர்த்தகத் துறையில் இருந்தது.
இந்த அமெரிக்க பெருநிறுவனங்களை ஈர்ப்பதில் ஜி.டி.ஆர் மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தது.
1985-ல் இந்த அமெரிக்க நிறுவனங்கள் வந்தபோது, அவர்களுக்கு ஏற்கனவே ஏதோ தெரிந்திருக்க வேண்டும், ஏனென்றால்
அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் வந்து, கிழக்கு ஜெர்மன் குடிமக்களை ஊழியர்களாகப் பணியமர்த்த விரும்பினர்.
அவர்கள் அந்த நேரத்தில் தங்களுடன் தங்களின் சொந்த மக்களை அழைத்து வந்திருக்கலாம், மேற்கு பெர்லினில் மக்களைத்
தேடியிருக்கலாம், மேலும் சர்வதேச வர்த்தக மையம் ஏற்பாடு செய்திருந்த வெளிநாட்டு வர்த்தகர்களைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.
மேலும் அவர்கள் பிந்தையதை விரும்பினர்.
ஆனால் அவர்கள் அங்கே இல்லை, அதனால் ஒரு தேடுதல் தொடங்க வேண்டியிருந்தது, ஏனெனில் இந்த
மக்களுக்கு ஒரு மேற்கத்திய கடவுச்சீட்டு தேவைப்பட்டது.
அதனால், பயணப் பணியாளர்களாக மாறுவதற்கு, அவர்கள் ஒருவிதத்தில் முழு ஜி.டி.ஆர். மில்லையும் கடந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது.
பிறகு என்னிடம் வந்து பேசப்பட்டது, எனக்கு அந்த வேலை பிடித்திருந்ததால், நான் ஒப்புக்கொண்டேன்.
பிறகு நான் 1986-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் இந்த வேலையைத் தொடங்கினேன்.
ஆனால், நமக்கு நினைவிருந்தால், இன்னும் பல பாலங்கள் இருந்தன.
ஆகவே, ஏஞ்சலா மெர்கல் அமைச்சர்கள் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.
மேலும், பாதிரியார் திரு. காஸ்னர், டெம்பிளினில் இறையியல் வல்லுநர்களுக்கான ஒரு பயிற்சி மையத்தைக் கொண்டிருந்தார்.
மேற்கு ஐரோப்பாவைச் சேர்ந்த இறையியலாளர்களும் அங்கு வழக்கமான விருந்தினர்களாக இருந்தனர்.
மேலும் அவர்கள் அநேகமாக ஏற்கனவே ஆஞ்சலாவைக் குறிவைத்திருப்பார்கள்.
யாருக்குத் தெரியும். ஆனால், இங்கு ஏதோ ஒரு திட்டம் செயல்படுவதாகத் தெரிகிறது.
அதனால், இது நேற்று திடீரென உருவாக்கப்பட்ட திட்டம் அல்ல, இல்லையா? அப்படியானால், இது எவ்வளவு காலமாக செயல்பாட்டில் உள்ளது?
நான் அப்படித்தான் நினைக்கிறேன். நாம் இங்கு கார்ல் மார்க்ஸ் பற்றி விரிவாகப் பார்க்கத் தேவையில்லை.
ஆனால், எல்லா நாடுகளின் பாட்டாளி வர்க்கத்தினரே, ஒன்றுபடுங்கள்! என்பது, எல்லா நாடுகளின் முதலாளிகள் ஒன்றுபட்டால் மட்டுமே
செயல்படும், ஏனெனில் பாட்டாளி வர்க்கம் முதலாளிகளைச் சார்ந்துள்ளது.
ஆனால் பின்னர் 1917 இல் அக்டோபர் புரட்சி ஏற்பட்டது, அதன் பிறகு வால் ஸ்ட்ரீட் மற்றும் போல்ஷ்விக் புரட்சிக்கு இடையிலான தொடர்பை மிக
விரிவாக விவரிக்கும் பல புத்தகங்கள், குறிப்பாக அமெரிக்காவிலிருந்து, வெளிவந்துள்ளன, உதாரணமாக அந்தோனி சட்டனின் புத்தகங்கள்.
மேலும், டிராட்ஸ்கி மற்றும் லெனின், நிதி ஆதாரங்களுடன், ஒருவர் ஃபெடரல் ரிசர்வின் நிறுவனர்களில் ஒருவரிடமிருந்தும்
மற்றொருவர் ஜெர்மன் அப்வெஹிரிடமிருந்தும், அங்கு புரட்சியைத் தூண்டுவதற்காக பீட்டர்கிராட் சென்றதை அது விவரித்தது.
சிலர், நாடு மாற்றத்திற்குப் பக்குவமடைந்துவிட்டது என்பதைக் கண்டதாலும், குறிப்பாக நாட்டைத் தங்கள் கைக்குள் கொண்டுவர விரும்பிய
அமெரிக்க வங்கியாளர்கள், மேலும் போர்நிறுத்த ஒப்பந்தத்தைப் பாதுகாக்கவும், அது பின்னர் அமைதி ஒப்பந்தமாக
மாறியது, மற்றும் இரண்டாவது முனையில் இருந்து ஜெர்மனியை விடுவிக்கவும் லெனின் தேவைப்பட்டதாலும்.
அதாவது, பிரெஸ்ட்-லிட்டோவ்ஸ்க் ஒப்பந்தம் நிறைவேற்றப்பட்டது, மேலும் ஜெர்மனி இந்த நேச நாடுகளின்
ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலகியது – ம்ம், ரஷ்யா விலகியது.
அந்த நேரத்தில், அது இன்னும் ரஷ்யப் பேரரசாகவே இருந்தது; சோவியத் ஒன்றியம் டிசம்பர் 1922-ல் தான்
நிறுவப்பட்டது, ஆனால் அது ஒரு இடைக்காலக் கட்டமாக இருந்தது.
அந்த நேரத்தில், அமெரிக்கர்கள் லெனினை ஏற்கெனவே அறிந்திருந்த ஒருவரை நியமித்து, அவருடன் முதல் ஒப்பந்தங்களைச்
செய்துகொண்டனர். அந்த மனிதர் ஆர்மாண்ட் ஹேமர் ஆவார்.
மேலும், 1990-ல் அவர் இறப்பதற்குச் சற்று முன்பு வரை, அமெரிக்கத் தலைநகருக்கும் அரசியல் தலைமைக்
குழுவுக்கும் இடையிலான இணைப்பாளராக அவர் இருந்தார்.
மேலும், ஆலைகள், நீர் மின் நிலையங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சோவியத் யூனியனின் இந்த அனைத்து முக்கிய இறக்குமதித் திட்டங்களும், இரண்டாம்
உலகப் போரின் போது ஏற்பட்ட நிலம் மற்றும் குத்தகை ஒப்பந்தமும், ஒருவிதத்தில், அவரது ஆதரவின் கீழ் தான் முடிக்கப்பட்டன.
ஓ, சொல்லப்போனால், ஆர்மாண்ட் ஹேமர் பல ஆண்டுகளாக ஒரு பில்லியனராக இருந்தார்.
அவரது தந்தை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் நிறுவனரும், அமெரிக்க கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் இணை நிறுவனரும் ஆவார்.
மேலும், அவர் ஆர்டர் ஆஃப் லெனின் பெற்றவர்களில் ஒருவரும் ஆவார்.
இரண்டு பிளாக்குகளுக்கு இடையே ஒரு தெளிவான தொடர்பு உள்ளது என்று சொல்ல வேண்டும்.
ஆனால் இப்போது, மீண்டும் ஒருமுறை, இன்று நடப்பதற்கு இது மிகவும் முக்கியமானது என்று நான் நம்புவதால், நாம் பின்னோக்கிப் பார்ப்போம்.
நீங்கள், ஃபெட், அதாவது ஃபெடரல் ரிசர்வ், மேற்கத்திய உலகின் மிக முக்கியமான நிதி ஒலிഗார்க்ஸ்,
அக்டோபர் புரட்சியைத் தொடங்கினார்கள் என்று சொன்னீர்கள்.
ஆம்.
அப்படியானால், அவர்களுக்கு அங்கே மிகத் தெளிவான நிதி நலன்கள் இருந்திருக்க வேண்டுமல்லவா?
சரி, நிச்சயமாக. ரஷ்யாவை ஆதிக்கம் செலுத்துவதில் ஆர்வம் இருந்தது.
ஆனால் உங்களால் அதை நேரடியாகச் செய்ய முடியாது.
அதனால் அவர்கள் அதை முயற்சித்தார்கள், ஒரு உள்நாட்டுப் போர் ஏற்பட்டது, அதில் அமெரிக்க, பிரிட்டிஷ்
மற்றும் ஜப்பானிய போர்வீரர்களும் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
ஆனால் அந்த நாடு மிகவும் பெரியதாக இருந்தது.
அவர்கள் அங்கே செய்ய முயன்றதும் அதுதான், தங்களைச் சார்ந்திருக்கும், ஆனால் உலகிற்குத் தெரியாத ஒரு ஆட்சியை நிறுவுவது.
இந்த ரஷ்ய கம்யூனிஸ்டுகள் ஆரம்பக் கட்டத்தில் மேற்கத்திய நாடுகளால் நிதியளிக்கப்பட்டு, பின்னர் அவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்கள்
என்று யாரும் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்.
சோவியத் யூனியன் தனது சொந்த அமைப்பையே கலைத்துவிட்டது என்பதை பலரால் புரிந்துகொள்ள முடியாததற்கும் அதுவே காரணம்.
எனவே, பெர்லின் சுவர் வீழ்ச்சி என்பது, ஐரோப்பிய சோசலிச நாடுகளின் மீதான பிடியை தளர்த்தியதாகவே இருந்தது.
பின்னர், 1994 வரை நீடித்த சோவியத் இராணுவத்தின் பின்வாங்கல், அதன்பின்னர் சோவியத் ஒன்றியத்தின் அழிவு.
மேலும் கோர்பச்சேவ் பதவியேற்றபோது, அவர் இதை பெரஸ்ட்ரோயிகா மற்றும் கலாஸ்னோஸ்ட் என்ற சொற்களால் அழகாக விவரித்தார்.
பெரெஸ்ட்ரோயிகா என்றால் மறுசீரமைப்பு, மற்றும் க்ளஸ்னோஸ்ட் என்றால் வெளிப்படைத்தன்மை. மேலும்,
அவர் மறுசீரமைக்க விரும்பியது சரியாக அதைத்தான்.
அதன்பிறகு நாங்கள் அனுபவித்தது என்னவென்றால், இதிலிருந்து ஒரு உயர்மட்டக் குலம் உருவானது, மேலும் இந்த அரசியல் தலைமைக் குழு
மற்றும் கட்சி, அதன் அனைத்து அமைப்புகளுடன் திடீரென மறைந்துவிட்டன.
மேலும், அப்போது நம்மிடம் இருந்த வர்க்கப் போராட்டம் காலநிலைப் போராட்டமாக உருமாறியது.
சரி, இது நம்மை நிகழ்காலம் வரை கொண்டு வந்துள்ளது என்று நினைக்கிறேன்.
ஆம், ஆம்.
அதுதான் எனது அடுத்த கேள்வியாக இருந்திருக்கும்.
ரஷ்யாவின் அல்லது சோவியத் யூனியனின் வரலாறு முழுவதும், எப்போதும் பெரிய நிதி ஒலிгар்க்குகளின் செல்வாக்கு
இருந்துகொண்டே இருந்தது என்பதை நீங்கள் விவரித்துள்ளீர்கள்.
சரி, இன்று?
மைக்கேல் வோல்ஸ்கி: சரி, அவர்கள் இன்னும் விழிப்புடன் இருக்கிறார்கள் என்று நான்
நினைக்கிறேன், ஆனால் அவர்கள் அந்த வழியில் தெரியவில்லை.
இப்போது நாம் குண்டுவீசப்படுவது என்னவென்றால் – 1990 வரை, அது தொழிலாளர் வர்க்கக் கட்சி, வர்க்கப் போராட்டம், எல்லா நாடுகளின்
பாட்டாளி வர்க்கத்தினரும் ஒன்று சேருங்கள் போன்ற வெற்று சொற்றொடர்களாக இருந்தது, அவை இப்போது
வேறு வெற்று சொற்றொடர்களால் மாற்றப்பட்டுள்ளன.
மேலும், இது எப்படி நடந்தது என்ற கேள்வியை இது எழுப்புகிறது.
இந்த மாற்றம் ஏன் நிகழ்ந்தது?
இது நம்மை மீண்டும் சுவர் கட்டுமானத்திற்கும், அதன் மூலம் பெர்லின் சுவருக்கும் அழைத்துச் செல்கிறது.
ஏனென்றால் 1960களில் இந்த மாற்றம் இருந்தது, ஆனால் முந்தைய சோசலிச அமைப்பின் திரைக்குப் பின்னால், ஒரு புதிய
உத்தி மற்றும் கோட்பாடு போன்றவை உருவாக்கப்பட்டு வந்தன.
நான் இதை இப்படி விளக்குகிறேன்:
சுவர் கட்டமைக்கும் பணி 1960-ல் சோவியத்களால் உத்தரவிடப்பட்டதால், திட்டமிடப்பட்ட பொருளாதாரம் கொண்ட ஜி.டி.ஆர், கட்டுமானப்
பொருட்கள் மற்றும் மனிதவளம் உட்படத் தனக்குத் தேவையான அனைத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளும் வகையில் ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட வேண்டியிருந்தது.
பிறகு அவர்கள் சுவரைக் கட்டினார்கள்.
மேற்கு பெர்லினின் அரசியல் நிலப்பரப்பை மாற்றும் சோவியத் முன்மொழிவான பெர்லின் இறுதி எச்சரிக்கையை
மேற்கத்திய நேச நாடுகள் ஏற்க விரும்பாததே காரணம்.
பிறகு சுவர் கட்டப்பட்டது, அதன் பிறகு இது நடைமுறையில் ஜி.டி.ஆர்-ஐ ஆள முடியாத நிலைக்கு, அதாவது பொருளாதார
வீழ்ச்சிக்கு, இட்டுச் செல்வது என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.
அது நோக்கமாக இருக்கவில்லை, அதை யாராலும் முன்கூட்டியே கணித்திருக்க முடியாது, ஆனால் கிழக்கு முகாமில் உள்ள ஒரே
தொழில்மயமான நாடான ஜி.டி.ஆர்-இல், சோசலிசத் திட்டமிடப்பட்ட பொருளாதாரம் செயல்படவில்லை என்பதை அது நிரூபித்தது.
, முதலாளியான முன்னாள் முதலாளி அலெக்சாண்டர் ஷால்க்-கோலோட்கோவ்ஸ்கி தலைமையிலான வர்த்தக ஒருங்கிணைப்புத்
துறையைப் பற்றி நீங்கள் நிச்சயமாகக் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்.
இந்தக் கதை 1962-ல் தொடங்குகிறது, அப்போது ஷல்க்-கோலோட்ஸ்கோவி, வெளிநாட்டு வர்த்தகத்திற்கான SED மாவட்டத் தலைமையின் முதல்
செயலாளரானார். ஜி.டி.ஆர்-இல் மற்றவர்களுக்கு அவ்வாறு செய்ய அனுமதி இல்லை என்பதால், அப்போது இருந்த சுமார் 30
வெளிநாட்டு வர்த்தக நிறுவனங்களிடமிருந்து ஏற்றுமதி இலக்குகளைக் குறைக்குமாறு அவர் அழுத்தத்திற்கு உள்ளானார்.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஜி.டி.ஆர் ஒரு தொழில்மயமான நாடாக இருந்தது, மேலும் அது மூலப்பொருட்களையும் அரை-தயார்
பொருட்களையும் வாங்கி, அவற்றைச் செயலாக்கி, நிச்சயமாக முதன்மையாக ஜெர்மனியின் கூட்டாயக் குடியரசுக்கு உலகளவில் விற்றது.
ஆனால் இந்தத் திட்டமிடப்பட்ட பொருளாதாரம் மிகவும் இறுக்கமாக இருந்ததால், பழுதுபார்ப்பு, உதிரி பாகங்கள் மற்றும்
துணைக்கருவிகள் போன்ற சிறிய பொருட்களை வாங்க முடியவில்லை, அதனால் இயந்திரங்கள் வேலையில்லாமல் நின்றன.
பிறகு நிறுவனங்கள், அதாவது வெளிநாட்டு வர்த்தக நிறுவனங்கள், வந்து, ஆம், உதிரிபாகங்கள் இல்லாததால் XY நிறுவனம் விநியோகிக்க
முடியவில்லை, அதனால் எங்களால் ஏற்றுமதி செய்ய முடியாது என்று கூறின.
மேலும் 1962 மற்றும் 1963-ல், இதை எப்படி மாற்றுவது என்பது பற்றி ஷல்க் தனது MFS கட்டளை அதிகாரியுடன் ஏற்கெனவே விவாதித்திருந்தார்,
ஆனால் அந்த யோசனை மாஸ்கோவில் நிராகரிக்கப்பட்டது.
1964-ல் நிலைமை மேலும் மோசமடைந்தது, கிருச்சேவ் அப்போது பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார், மேலும் 1965-ல் ஜி.டி.ஆர்-இல்
திட்டமிடப்பட்ட பொருளாதாரத்துடன் இணைந்து இந்த அமைப்பு தனியார் வெளிநாட்டு வர்த்தகமாக நடத்த மாஸ்கோ ஒப்புதல் அளித்தது.
பின்னர் 1966-ல் நிறுவன ஆவணம் வெளியிடப்பட்டது, அதன்பின் இந்த வணிக ஒருங்கிணைப்புப் பகுதி ஒரு விதிமுறையின் மூலம் நிறுவப்பட்டது.
அதனால் அது அதிகாரப்பூர்வ வர்த்தமானியில் வெளியிடப்படவில்லை; அது எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கும்.
கம்யூனிசம் செயல்படாது என்பதை ஜி.டி.ஆர் நிரூபித்துவிட்டதாகக் கூறி, மேற்கு நாடுகள் பல நாட்களாகத்
தங்கள் தொடைகளைத் தட்டிக் கொண்டிருந்திருக்கும்.
ஆனால், 1968-ல் சோவியத் ஒன்றியத்திலிருந்து பிரிந்து வந்த ஒரு செக் ஸ்டாசி ஜெனரலிடமிருந்து மேற்கு நாடுகளுக்கு ஒரு தகவல் கிடைத்தது.
அதன்படி, 1966-ல் நடந்த வார்சா ஒப்பந்தத்தின் இலையுதிர்காலக் கூட்டத்தில், முழுமையான சோசலிசக் கோட்பாடு
மாற்றப்படும் என்றும், மேற்கு நாடுகள் சோசலிசமாக வளர அனுமதிக்கப்படும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
மேலும் சுவாரஸ்யமாக, கடந்த ஆண்டு அரசியலமைப்பைப் பாதுகாப்பதற்கான கூட்டாட்சி அலுவலகத்தின்
முன்னாள் தலைவர் அதைத்தான் உறுதிப்படுத்தினார்.
அதைக் கேட்போமா?
…நான் ஒரு வழக்கறிஞர், என் முதலாளி ஒரு சர்வாதிகாரியாகவோ அல்லது சர்வாதிகாரியாக ஆவதற்கு விரும்புவோராகவோ இருப்பார், மேலும் அவர்
கூறுவார், "திரு. மாசென், ஒரு தாராளவாத ஜனநாயகத்தை என் விருப்பப்படி செயல்படும் ஒரு சர்வாதிகார
அரசாக எப்படி மாற்றலாம் என்று சிந்தியுங்கள்."
பின்னர், முழு அமைப்பையும் சீர்குலைக்க என்ன வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்தலாம் என்றும் நான் பரிசீலிப்பேன்.
மேலும், ஒரு அமைப்பைக் கூட்டுவாதமாக மாற்றுவதற்கான ஒரு வழி, அதாவது அனைவரையும் ஒருங்கிணைத்து ஒரே திசையில் சிந்திக்க வைப்பது,
அவர்களை அச்சுறுத்தி ஒரு உயர்ந்த இலக்கை நிர்ணயிப்பதாகும்.
அதை யார் யோசனை செய்திருந்தாலும், அரசியலமைப்பைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்த காலநிலையைப் பயன்படுத்தும் யோசனை ஒரு
புத்திசாலித்தனமானதாக இருந்தது என்று நான் சொல்ல வேண்டும்.
1960களில், மேற்கு நாடுகள் சோசலிசத்தை நோக்கி வளர எப்படி அனுமதிப்பது என்பது பற்றி கேஜிபி-யில் ஏற்கனவே சிலர்
சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும்.
அப்போதே, கேஜிபி-யில் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு பற்றி விவாதிக்கப்பட்டு வந்தது. சுற்றுச்சூழல் மற்றும் இனவாத எதிர்ப்பு
போன்ற பிரச்சினைகள் மூலம், ஜனநாயகம் மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சியை தற்போதைக்கு ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, இனவாத
எதிர்ப்புதான் முக்கியம், சுற்றுச்சூழல்தான் முக்கியம் என்று மக்களைச் சம்மதிக்க வைக்க முடியும்.
இவை 1960களில் கேஜிபி கொண்டிருந்த எண்ணங்கள்.
ஆனால், காலநிலை மாற்றம் என்ற பிரச்சினையை எழுப்பியதற்காக, உங்களுக்கு என் பாராட்டுகள்.
ஜனநாயக அரசியலமைப்பு அரசை பலவீனப்படுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாக காலநிலைப் பிரச்சினையைப்
பயன்படுத்துவது உண்மையிலேயே குறிப்பிடத்தக்கது.
ஆம், இது 1966-ல் சோவியத் யூனியனில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்குகளுக்கு நம்மைக் கொண்டு வருகிறது.
முதல் குறிக்கோள் மேற்கத்தியர்களை உள்ளே வளர அனுமதிப்பதாகும்.
மற்றும் இரண்டாவது இலக்கு காலநிலையிலிருந்து பணம் சம்பாதிப்பதாகும்.
அப்படித்தான் நடந்தது.
எனவே, முதல் படி, 1967-ல் ரோம் கிளப்பின் நிறுவனருக்கு, அதை எவ்வாறு நிறுவுவது மற்றும் அதன் முக்கியக் கவனம் செலுத்த வேண்டிய பகுதிகள்
என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்பது குறித்து அறிவுரை வழங்குவதாகும்.
அவர் அக்காலத்தில் சோவியத் யூனியனுக்குப் பறந்து சென்று நீண்ட பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்தினார்.
மேலும், பிற்காலத்தில் ரோம் கழகம் நிறுவப்பட்டபோது, இரண்டு கேஜிபி ஜெனரல்கள் 1992 வரை எப்போதும்
ரோம் கழகத்தின் முழு உறுப்பினர்களாக இருந்தனர்.
அதன்பிறகு என்ன நடந்தது என்று என்னால் கூற முடியாது, ஆனால் அது ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
மற்றொரு விஷயம் என்னவென்றால், சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பைச் சமாளிப்பதற்காக அமெரிக்கர்களுடன் இணைந்து வியன்னாவிற்கு அருகில் ஒரு
கூட்டு நிறுவனம் நிறுவப்பட்டது, அங்கு 1982 முதல் பெருந்திரள் சீர்திருத்தத்திற்குப் பிந்தைய
காலத்திற்காக அரசியல் பணியாளர்கள் பயிற்சி பெற்றனர்.
அதாவது, சுபைஸ், வெட்செல்பெர்க், ஆர்வென் போன்ற பெயர்கள் உள்ளன, அவர்கள் அங்கு பயிற்சி பெற்றவர்கள், பின்னர்,
பெரெஸ்ட்ரோயிக்காவின் முடிவில், பொதுச் சொத்துக்களை, அரசுச் சொத்துக்களை தனியார்மயமாக்குவதில் ஈடுபட்டவர்கள்.
இப்படியேதான் அவர்கள் நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் பில்லியனர்கள் அல்லது ஒலிഗார்களாக ஆனார்கள்.
அமெரிக்காவில், இந்தக் குறுங்குழு ஆட்சியாளர்கள் உருவாக 200 ஆண்டுகள் ஆனது.
மேலும் அது, இந்த ஆதிக்க வர்க்கங்கள் உருவான மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்ததாகும்.
மேலும், இந்த மக்கள் எவ்வளவு விரைவாகப் பணக்காரர்களாக ஆனார்கள் என்பதைக் கண்டு அனைவரும் திகைத்துப் போனார்கள்.
எந்த விதத்தில் செல்வந்தர்?
தனியார்மயமாக்கல் மூலம், ஏனெனில் அவர்கள் மூலத்தில் இருந்ததாலும், தொடர்புடைய நிறுவனங்களை, அதாவது
அரசு நிறுவனங்களை, தனியார்மயமாக்க முடிந்ததாலும்.
அது ஒரு மிகவும் சிக்கலான செயல்முறை.
இந்தப் புத்தகத்தில் இந்த செயல்முறையும் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
மேலும் மேற்கத்திய நிதி ஒலிഗார்களும் இதில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
மேலும் அவர்கள் மூலப்பொருள் துறையில் சிறந்த பகுதிகளைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தனர்.
கோர்த்கோவ்ஸ்கி அப்படிப்பட்ட ஒரு உதாரணம், அப்ராமோவிச் மற்றொரு உதாரணம். அவர்கள் மேற்கத்திய நாடுகளிடமிருந்து கடன்களைப் பெற்றனர்,
1988 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே கடன் உறுதிமொழிகளைப் பெற்றிருந்தனர், பின்னர் தனியார்மயமாக்கல் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது,
ஒருவிதத்தில் இந்த நிறுவனங்களை அறங்காவலர்களாகக் கைப்பற்றினர்.
நிச்சயமாக, அது தெரியவில்லை. அறங்காவலர், ஆம், நீங்கள் அதை ஒருவருக்குக் கொடுத்தீர்கள்.
ஆனால் அவர் முன்னால் நின்றுகொண்டிருந்ததால், எல்லோரும் அவரையே உரிமையாளர் என்று நினைத்தார்கள்.
மேலும் ரோமன் அப்ராமோவிச்சிடம் 100 மில்லியன் உள்ளது – அதுவும் புத்தகத்தில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்காவில், ஃபின்க்கன்
என்றொரு அமைப்பு உள்ளது, இது நிதிக்குற்றங்களை விசாரிக்கும் ஒரு வகையான கட்டுப்பாட்டுப்
பிரிவு, மேலும் அதைப் பற்றி ஒரு நீண்ட கட்டுரை உள்ளது.
எனவே அவர் 100 மில்லியன் டாலர்கள் கடன் பெற்று, பின்னர் அந்தப் பணத்தை ஒரு எண்ணெய் நிறுவனத்தில் முதலீடு
செய்தார், அதை அவர் பத்து அல்லது பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 13.5 பில்லியன் டாலர்களுக்கு விற்றார்.
சரி, இப்போது அவர் அந்த மூன்று சதவீதத்தில் தான் வாழ்கிறார், ஆம்.
அது கொஞ்சம் அதிகப்படியானது. அப்படியானால், நான் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், தேசிய
செல்வத்தின் ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான மறுபகிர்வா?
ஆம், முதல் புரட்சிக்குப் பிறகு, அனைத்து தேவாலயங்கள், பிரபுக்கள், பெரிய நில உரிமையாளர்கள், வணிகர்கள் மற்றும் தொழில்முனைவோர்,
வேறுவிதமாகக் கூறினால் முதலாளிகள், பறிமுதல் செய்யப்பட்டபோது.
இந்தச் செயல்பாட்டில் பலர் படுகொலை செய்யப்பட்டனர், பலர் ஐரோப்பாவிற்கு தப்பி ஓடினர்.
அதுதான் இரண்டாவது மறுபகிர்வுப் பிரச்சாரம், அதில் மக்கள் மிகக் குறுகிய காலத்தில் பணக்காரர்களானார்கள்.
அப்போதெல்லாம், 1920களின் ஆரம்பத்தில் அந்தக் கொந்தளிப்பான காலங்களில், அனைத்தும் நடைமுறையில்
மாநிலத்திற்கு மாற்றப்பட்டனவே தவிர, தனிநபர்களுக்கு ஒதுக்கப்படவில்லை, அதாவது மறுபகிர்வு செய்யப்பட்டன.
எனவே, இப்போது திரு. மாசென் காலநிலை பற்றி கூறியது மூன்றாவது மறுபகிர்வு ஆகும்.
தற்போதைக்கு, வர்க்கப் போராட்டம் காலநிலைப் போராட்டமாக மாறியுள்ளது.
மேலும், ஒரு காலத்தில், சொல்லப்போனால், ஒரு முதலாளியாக இருந்தவர் இன்று காலநிலை மறுப்பாளர்கள், காலநிலை பாவிகள், காலநிலையை
எந்த வகையிலும் பாதிப்பவர்கள் ஆகியோரின் எதிரியாக இருக்கிறார்.
இவ்வாறு இந்த முழு சித்தாந்தமும் இப்போது ஒரு நிலையை அடைந்துள்ளது, அதனால் நாம் CO2 வரிகளைக் கொண்டுள்ளோம் – ஆர்கானிக் தயாரிப்புகள்
தொடர்பான முழுப் பிரச்சினையும் இதன் ஒரு பகுதியாகும், அதாவது ஆர்கானிக் பொருட்கள் அனைத்தும் விலை
உயர்ந்தவை – ஆனால் பயணத்திற்கான கட்டுப்பாடுகளும் உள்ளன.
VW குழுமம் இப்போது சுருங்கிக் கொண்டிருப்பதை நாம் காணலாம்.
இறுதியாக, காலநிலைக் காரணங்களுக்காக நாம் இனி தனிப்பட்ட போக்குவரத்தை விரும்பாததால், 15-நிமிட நகரங்களைப் பாருங்கள்,
நீங்கள் அங்கே மிதிவண்டியிலேயே எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியும்.
மேலும், 15 நிமிட நகரத்தை விட்டு வெளியேற விரும்பினால், சீனாவில் இப்போது உங்களுக்கு அனுமதி தேவை.
இல்லையென்றால், உங்களால் தடையைத் தாண்டிச் செல்ல முடியாது.
எனவே, இதை ஏற்பாடு செய்த சக்திகள் மீண்டும் பணம் சம்பாதிக்கத் தொடங்கிவிட்டன.
வெற்றுப் பேச்சில் பணம் சம்பாதிக்கப்படுகிறது.
இப்போது நான் திரு. மாஸனைக் குறிப்பிடுகிறேன்.
அற்புதம். எனவே, சுருக்கமாகச் சொன்னால், நமது அருமையான WEF தொடக்கக்காரரின் கூற்றை நாம் உண்மையில் மேற்கோள் காட்டலாமா?
ஆம்.
க்ளாஸ் ஷ்வாப்.
மைக்கேல் வோல்ஸ்கி ஆம், அதுவும் சுவாரஸ்யமானது.
உலகப் பொருளாதார மன்றம் (WEF) 1972-ல் அவரால் நிறுவப்பட்டது, இன்றுவரை அவர் அங்கேயே ஒரு புதைபடிவமாக இருக்கிறார்.
உங்களுக்குச் சொந்தமாக எதுவும் இருக்காது, ஆனாலும் நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பீர்கள்; அதுவே இலக்கு.
இது நம்மை மீண்டும் சோசலிச சமூகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.
இப்போது இந்த CO2 வரிகள், புதிய வெப்பமூட்டும் அமைப்புகள் பற்றிய பேச்சுக்கள் வருகின்றன – ஜெர்மனியில் 40% மக்கள் தங்கள் சொந்த
வீடுகளை வைத்திருக்கிறார்கள், அவர்களில் எத்தனை பேர் ஒரு புதிய வெப்பமூட்டும் அமைப்பை
வாங்கிக்கொள்ள முடியும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
பிறகு, பிரபலமான பிளாக் ராக்ஸ் மற்றும் அது போன்ற நிறுவனங்கள் அநேகமாக அங்கே நின்று, சரி, அப்படியென்றால்
நாங்கள் அதை திவால் சொத்துக்களிலிருந்து, ஒரு ஜப்தி ஏலத்தில் வாங்கிவிடுகிறோம் என்று கூறும்.
ஆம், மிக மிக அறிவூட்டுகிறது என்று நான் சொல்வேன், இந்த தற்போதைய மூன்றாவது செயல்முறையில் நாம் ஏற்கனவே
எவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டோம் என்பதைப் பார்க்கும்போது.
ஆம்.
KlaTV பேட்டியாள் இப்போது ஒருவர் உண்மையில் கேட்க வேண்டும், 1989-ல் சோசலிசம் உண்மையில் எவ்வளவு இறந்தது என்று.
ஆனால் சுருக்கமாகச் சொன்னால், மக்களின் நலனுக்கு வெளிப்படையாக எதிராகச் செயல்படும் மறைக்கப்பட்ட சக்திகள் இங்கு
செயல்படுகின்றன என்று கற்பனை செய்வது மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம்.
இതുவரை, இது மிகவும் சூழ்ச்சி நிறைந்ததாக இருக்கிறது; இதை ஒருவரால் கிட்டத்தட்ட முழுமையானது என்று கூடச் சொல்ல முடியும்.
ஆம், அது அநேகமாக அனைத்தும் செயற்கை நுண்ணறிவால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.
ஆம், இந்த மிகவும் சுவாரஸ்யமான பேட்டியின் முடிவில், இப்போது வேறு என்ன செய்ய முடியும் என்று நான் கேட்க விரும்புகிறேன்?
சரி, நீங்கள் விரிவான தகவல்களைப் பெறுவதன் மூலம் உங்களை நிலைப்படுத்திக் கொள்ளலாம், அதாவது, தினசரி செய்திகள், MoMa மற்றும்
நெட்ஃபிக்ஸ் ஆகியவற்றிலிருந்து மட்டும் உங்கள் அறிவுப்பூர்வமான உள்ளீட்டைப் பெறுவது மட்டுமல்லாமல், மாற்று
ஊடகங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும் அல்லது இது போன்ற மூலங்களிலிருந்து உத்வேகம் பெறுவதன் மூலமும்.
இந்தப் புத்தகத்தில், பரந்த அளவிலான தலைப்புகளில் இணைப்புகளைக் கண்டறிந்து, புதிய யோசனைகளைப் பெற்று, பின்னர் மேலும் ஆராய
உதவும் இணையதளங்களுக்கான கிட்டத்தட்ட 100 இணைப்புகள் உள்ளன.
ஆனால் அதற்கு அர்த்தம், மாலையில் ஒரு பை சிப்ஸுடன் தொலைக்காட்சிக்கு முன் உட்காராமல் சுறுசுறுப்பாக இருப்பதுதான்.
ஆம், நாங்கள் அதை மனதில் எடுத்துக்கொள்வோம் என்று நினைக்கிறேன்: சுறுசுறுப்பாக இருப்பது. பேட்டிக்கு மிக்க நன்றி.
உங்களுக்கும் நன்றி.
பிறகு நாம் மீண்டும் சந்திப்போம்.
ஆம், நன்றி.