2024 թվականի ամառը որոշ մետեորոլոգների, բժշկական մասնագետների և հիմնական լրատվամիջոցների կողմից
հայտարարվեց դժոխային ամառ, և դա անընդհատ տարածվեց։
Ասվում էր, որ շատ ջերմային մահեր կանխատեսվում էին։ Հիմա աշուն է։ Ակնհայտ է, որ այլևս ջերմային վտանգ չկա։
Փոխարենը կարող եք հանգիստ հայացքով հետ նայել և գնահատել, թե ինչպես եք ապրել այդ դժոխային ամառը։
Մի քանի շաբաթ առաջ Պիտեր Հայզենկոն իր ընկալումը նկարագրեց որոշակիորեն հումորային ձևով՝
14 սեպտեմբերի (2024), սաստիկ սառն է, Ալպերում 50 սանտիմետր ձյուն է տեղացել և անձրև է գալիս։
Այ, ինչ թեթևություն է զգացվում երբևէ եղած ամենաթեժ ամառից հետո!
Բայց ինչո՞ւ այդժամ հանկարծ դադարեց տասնյակ հազարավոր ջերմային մահերի մասին խոսակցությունը այս դժոխային ամռան կեսին։
Ամառը դեռ չէր սկսվել, երբ Գերմանիայում արդեն հաղորդվում էին ռեկորդային ջերմաստիճաններ։
Ամբողջ ընթացքում այնքան տաք էր, որ մենք մեր տան ջեռուցումը հունիսի սկզբին մինչև չկարողացանք անջատել։
Ես միակն չէի, ով նկատեց սա, ուստի ջերմաստիճանի ռեկորդների մասին զեկույցները փոքրիկ մի մանրուքով փոխվեցին։
Այդուհետ ջերմային ռեկորդները այլևս միայն Գերմանիային չէին վերաբերում, այլ ամբողջ աշխարհին։
Ես միակն չեմ, ով խնդիրներ ունի որոշելու, թե երբ մահը կարելի է վերագրել ջերմությանը։ Դա նման է
կորոնավիրուսին՞ Ջերմության հետևանքով՞ թե՞ ջերմության հետ կապված՞
Փաստն այն է, որ ամբողջ աշխարհում բազմակի անգամ ավելի շատ մարդիկ են գրանցվում, ովքեր պարզապես սառել են մահվան։ Դա
կարելի է վստահորեն պնդել։ Իսկ ջերմության հետ կապված մահերը՞
Ե՞րբ է այն իսկապես այնքան տաք, որ դու դրանից չես կարող փրկվել։
Սա անմիջապես ստիպում է ինձ զարմանալ, թե ինչպես է մարդկանց հաջողվում ապրել Արաբիայում, Աֆրիկայի ձիու դաշտերում,
մոտավորապես Հյուսիսային լայնության 30°-ի շրջանում կամ ԱՄՆ Արիզոնայում։ Եվ ես գիտեմ, թե ինչի մասին եմ խոսում։
Սրանք քաղվածքներ են հակառակ կարծիքից՝ հիմնական լրատվամիջոցների և որոշ գիտնականների կողմից ներկայացված
դժոխային ամառային շոգից մահվան սցենարի վերաբերյալ։
Միգուցե Պիտեր Հայզենկոյի այս հումորային հակադրությունը որոշ մարդկանց համար օգտակար և շահավետ լինի, թույլ
տալով նրանց ձևավորել իրենց սեփական կարծիքները՝ հիմնված իրենց ընկալումների և զգացմունքների վրա։
Վերջիվերջո, հիմնական լրատվամիջոցները ոչ ոքի չեն պարտավոր բացատրել, թե ինչպիսին են տաքության և սառնության զգացողությունները, չէ՞?