Дар мусоҳибаи зерин бо Ҷо Конрад, муаррифгари платформаи алтернативии расонаӣ Bewusst.TV, доктор Холгер Штром китоби нави
хеле махсуси худро муаррифӣ мекунад: 270 саҳифа пур аз иқтибосҳо.
Хазинаи бебаҳо барои кори таълимӣ.
Холгер Штром, ки соли 1942 таваллуд шудааст, нависандаи олмонӣ аст, ки барои китобҳои воқеии худ дар бораи хатарҳои
энергияи ҳастаӣ ва бехатарии нерӯгоҳҳои ҳастаӣ маъруф шуд.
Строхм дар Берлин муҳандисии истеҳсолотро, дар Гётеборг идоракунии тиҷоратро, дар Торонто коммуникатсияи
тиҷоратиро, дар Донишгоҳи Беркли равонии тиҷоратиро ва дар Донишгоҳи Гамбург илмҳои таълимиро омӯхтааст.
Ӯ ҳамчун омӯзгор кор кардааст ва дар саноат ҳамчун корманди идора ва машваратчии ташкилотӣ ва саноатӣ фаъолият кардааст.
Дар соли 1971 ӯ аввалин китоби худро дар бораи хатарҳои энергияи ҳастаӣ бо номи «Friedlich in
die Katastrophe» (Оромона ба фалокат) навишт.
Маҷаллаи Stern онро «Китоби муқаддаси ҳаракати зидди ҳастаӣ» номид.
Kla.TV қисми аввали мусоҳиба аз Bewusst.TV-ро пахш мекунад, то ба китоби иқтибосҳо
«Суханҳои доно ва гуфторҳои аҷиб» назар андозад.
Хуш омадед, тамошобинони азиз!
Ҳолгер Штром боз ба дидори ман меояд. Ӯ китобҳои зиёди нав навиштааст ва, ба назари ман, ин
навтаринаш аст: «Суханҳои ҳикматомез ва аҷоибот». Ва шумо иқтибосҳои хеле зиёде ҷамъ овардаед.
Мо дар барномаҳои дигар дидаем, ки шумо низ маҷаллаҳоро ҷамъ мекунед, то нишон диҳед, ки
дар ин ҷо вазъият то чӣ андоза девонавор аст.
Мақсади ин китоб чӣ буд? Дар асл, ин маҷмӯаи иқтибосҳо аз аввали то охир аст.
Навиштани китобҳо рӯз ба рӯз хатарноктар мешавад. Доштани назари шахсӣ дигар иҷозат дода намешавад.
Ва ман онро чунин кардам: он 270 саҳифа ва 50 бобро дар бар мегирад ва онҳо танҳо аз иқтибосҳо иборатанд.
Ман аз ҳазорсолаҳои пеш аз Масеҳ оғоз мекунам ва сипас ба римиёну юнониёни қадим, ки воқеан хеле зирак буданд, мегузарам.
Бояд ҳайрон шуд, ки онҳо кадом суханони ҳикматомез доштанд ва чӣ гуна мардум, низомҳои сиёсӣ ва низоми
адолатиро дарк карда, аллакай ҳамаи инро мебистанд.
Аз он вақт инҷониб амалан ҳеҷ чиз тағйир наёфтааст. Ин воқеан ғайримумкин аст.
Ва пас, албатта, дар асрҳои миёна ва дар давраи муосир одамони зиёде доно буданд.
Ва сипас Эйнштейн ва дигар одамон ҳастанд, аммо супербойҳо низ ҳастанд.
Ва онҳо мегӯянд, агар ту инро бигӯӣ, Ҷо, ту ҳеҷ гоҳ аз зиндон озод намешавӣ.
Ҳаминро мегӯянд. Масалан, ман мегӯям, вақте Рокфеллер бармехезад ва мегӯяд: «Мо озодии
занонро ба даст овардем, мо инро ба анҷом расондем».
Шояд бояд зикр кунам, ки дар давраи рӯйхати рангин дар солҳои 1970 ман номзади пешсаф дар он рӯйхат
будам ва ҳамеша дунгери чармии бунафш мепӯшидам.
Ва он рамзи ҳаракати занон шуд, зеро ман ба ҳаракати занон – ҳуқуқҳои занон – содиқ будам.
Ва ман фикр мекардам, ки вақте занон ба сиёсат ворид мешаванд, он инсондӯстонатар мешавад.
Ва ҳоло ман баръаксро мебинам. Заноне, ки дар он ҷо касб месозанд, бояд ҳатто аз мардон ҳам бераҳмтар ва ваҳшиёна бошанд.
Ва ин маро метарсонад. Аммо ҳоло боз ба Рокфеллер бармегардем.
Вай мегӯяд, ҳа, вай мегӯяд, ки қаблан танҳо нисфи аҳолӣ андоз месупориданд, яъне танҳо мардон.
Ҳоло мо занонро ба кор мефиристем ва тавассути васоити ахбори омма занонро бар зидди мардон мегузорем.
Ҳамин тавр мо оилаҳоро нобуд карда, дар ҷомеа нооромӣ эҷод мекунем ва сипас метавонем ҳамаи онҳоро осонтар ба ғуломӣ кашем.
Пас ман онро танҳо баён кардам. Пас иқтибосҳои монанди он дар он ҷо ҳастанд,
Шумо метавонед тамоми мусоҳибаро дар инҷо пайдо кунед: https://bewusst.tv/weise-worte-und-skurriles/