Nahiz eta milioika pertsona kaltetu diren mRNA ingeniaritza genetikoko teknologiak, oker koronabirus-txerto gisa deitzen
zaionak, izen horrekin ezagutzen diren mRNA oinarritutako koronabirus-txertoen publizitatea
berriro ere sustatzen ari da udazken honetan.
Nola liteke herritarrek oraindik prest egotea terapia genetiko esperimental bat jasotzeko?
Eta laster, beste ohiko txerto batzuk ere, hala nola gripea eta genitaletako herpesaren aurkakoak, mRNA teknologian
oinarritutako txerto bihurtuko dira. Bendizioa ala madarikazioa?
Gaur gure gonbidatua Dr. Sonja Reitz dugu. Eskerrik asko gurekin egoteko denbora hartzeagatik.
Hippocratic Oath Medikuntza Profesionalen Elkarteko zuzendari nagusia eta sortzaileetako bat da.
Zein da zuen elkartearen helburua, eta mediku gisa zein da zure ikuspegi pertsonala horri buruz?
Eskerrik asko hemen Wailing Wall TVra gonbidatzeagatik!
Hippokraten Zinaren Medikuntzako Elkartea sortu zen, mediku askok medikuntzan moraltasunaren gainbehera nabaritu dutelako.
Eta medikuntzan etika berreskuratu nahi dugu, berriro pertsonetan zentratua izan dadin, berriro ebidentzian oinarrituta lan egin
dezan eta nagusiki irabazi-orientatua izateari utz diezaion.
Bai, eskerrik asko! Orduan, gaian aurrera goaz.
Nahiz eta txertoek eragindako lesio asko ezagutu, jende askok oraindik ere geneetan
oinarritutako mRNA injekzioa jasotzea hautatzen du.
Egiazki, txertoen kalteaz hitz egin ere ez litzateke egokia; mRNA gene-terapiaren albo-ondorioez baizik.
Oso anitzak dirudite. Zer esan diezagukezu haiei buruz?
Bai, zure ustez bezala, eremu zabala da. Beraz, gau oso baterako programa bat izango litzatekeela esango nuke.
Gaur ez dugu xehetasun gehiegi eman nahi.
Ni beti esaten dut mod-RNA hau, RNA moldatua, ez dela substantzia naturala, baizik eta aminoazidoen sekuentzia genetikoki moldatua,
gorputza spika-proteinak ekoiztera bultzatzeko diseinatua.
Spike proteinak oinarrizkoan gorputzarentzat toxikoak dira.
Hori da koronabirusak gaixotu gaituen hori.
Eta orain gorputzak proteina tupak hauek berak ekoizten ditu.
Tamalez, ez du hiru egun besterik behar eraikitzeko, fabrikatzaileak behin pentsatu edo esan
zuenez, baina frogatu da jende askorentzat asteak edo hilabeteak behar dituela eraikitzeko.
Eta ondoren ekoizten diren spika-proteina guztiak zelula barruan, zelulen mintzetan gordetzen dira, eta ondoren...
immunitate-sistema narritatzen dute, immunitate-sistemak birus gisa identifikatzen
dituelako eta ondoren zelulak erasotzen dituelako.
Ondoren, immunitate-sistemak zelulak birus gisa hartzen ditu, erasotzen ditu eta suntsitzen ditu.
Kasuren batzuetan, hain larri izaten da ezen pertsonak organo anitzeko hantura
garatzen duten eta horren ondorioz hiltzen diren.
Arne Burkhardek hori jada autopsia askotan frogatu du, Suedian Bansalek ere frogatu du, eta patologoa den
Krügerrek berak histologia-prestaketa guztietan baieztatu du.
Baina hori ez da arazo bakarra. Beste arazo batzuk ere badaude.
Txerto hauek jasotzen dituzten lipid nanopartikuluek spike proteina hauek garunera eta organo eta zelula guztietara
garraiatzen dituzte – batzuek entzun izan duten izena.
Orain, pentsatu beharrean, garunak zelula-egoera garbi eta lasaia behar du, baina, ordea, hantura sortzen da.
Honek garuneko zelulen eta nerbio-zelulen heriotza ere eragiten du.
Honek nerbioen hanturara eramaten du, eta horrek azaltzen ditu bat-batean agertzen diren mina sindrome ugari.
Polineuropatia, odol-hodietako nahasmendu bitxiak, migrainak, gauza mota guztiak, baina baita epilepsia
ere, txertoak jaso ondoren jende askok garatu zuena.
Beraz, garuneko kalteak, nerbio-kalteak eta organoen kalte mota guztiak eragiten ditu.
Eta lipidozko nanopartikula hauek mod-ARN-a garraiatzen dute, eta hark ondoren tupak sortzen ditu
obario eta testikuluen barruan, ugalkortasunean eraginez.
Hori dela eta, eta hori askotan kontuan hartzen ez denez, aztertzeko ahaztu egiten denez,
2023an jaiotzeetan %18ko jaitsiera ikusiko dugu.
Eta hau ez da jendeak seme-alabarik nahi ez duelako, baizik eta baieztatutako haurdunaldi kopurua
bost urte lehenagoko aldi berekoarekin berdina delako.
Beraz, abortu ugari daude, baina baita galera goiztiarrak ere, hau da, haurdunaldiak ez du jarraitzen.
Efektu hau ebaluatzeko nahikoa denbora luzean egindako ikerketek ere spermatozoideen
mugikortasunean eta kopuruan eragina dutela erakutsi dute.
Esan da koronabirusaren krisiak hain estresatu zituela jendea, ezen ez dutela seme-alabarik izateko gogoa.
Baina zuk diozu haurdunaldi kopurua batere ez dela jaisten.
Argudio hori maiz erabiltzen da, baina pseudo-argudio bat da, eta datuek gezurtatzen dute.
Beraz, egoera hauxe zen: konfinamenduaren garaian, denak erabat deprimituta zeudenean eta inork ez zekienean noiz amaituko zen
2020, 2021aren hasieran benetako jaio-tasa gorakada izan genuela.
Neskatze-efektua, esan liteke. Horrek esan nahi du jendeak bere denbora modu eraikitzailekoan erabili duela, hori argi dago.
Eta erregistratutako haurdunaldi kopurua, ginekologoek erabiltzen dituzten ICD kodeetatik ikus daitekeena eta Osasun
Aseguru Estatutarioko Medikuen Elkarte Nazionaletik lortzen dena, bost urteko konparazio-epean berdina da.
Hau ere argi froga da ez dela zure haurdun geratu nahi ez duzulako.
Ez dago inon ere ebidentziarik abortuen kopurua hain exponentzialean igo denik.
Hori amonaren kondaira zaharraren gezurtapen gisa ikus daiteke.
Hau da ugalkortasunaren beherakada hain esanguratsu mailan, ezen kezka sortzeko arrazoia den.
Ez dago batere argi guztira zenbat iraungo duen.
Adibidez, erreumatismoa duten pazienteetan, gorputzean jada hantura dutenetan, kasuen %40ek
odol-koagulazio-nahasteak garatzen dituztela aurkitu da.
Orduan D-dimerak altxatuta daude. Hori odol-parametro bat da – oso gutxik ezagutuko dute. Baina odolean detektatu daiteke.
Ondoren, anticoagulante-medikazioa hartu behar izan zuten, zortzi eta hamabi hilabetez beharrezkoa zena; beraz, espero dezakegu
ugalkortasun arazo hau agian testuinguruan jarriko dela.
Baina 2023an, oraindik ere 2022ko eragin astuna sumatzen genuen.
Orain ikusi beharko da nola garatuko diren gauzak 2024an eta 2025ean.
Eta bidezkoa da esatea oraindik mRNA txertoak gomendatzen dituen edonork, nire ustez, benetako
bekatu mortal bat egiten ari dela. Horrela esango nuke.
Itzuli gaitezen efektura.
Esan zenuen spikearen proteinak zelulen gainazalean agertzen direla eta han hantura eragiten dutela.
Niretzat, hori ere gaixotasun autoimmunen antza du. Horiek gora doazela erakusten duen ebidentziarik al dago?
Bai, noski. Autoimmunitate gaixotasunen gorakada nabarmena izan da.
Alemanian, beti dago joera, esateko moduan, aurretiko eta ondorengo konparazioak egiteari alde batera uzteko.
Baina hori jada egin da. Adibidez, Israelen Osasun Ministerioak ikerketa bat egin zuen.
Bosterra jaso eta hiru aste geroago, sintomak zeintzuk ziren aztertu zuten.
Eta ondoren, gaixotasun anitzetan nabarmen igoera izan zen; esaterako, nahasmendu neurologikoak kasuen %4,5ean.
Ez ditut benetan autoimmunitate gaixotasunak buruan gehiago.
Sei ehunekoa dela uste dut. Baina orain ez nago guztiz ziur.
Ikerketa argitaratu da eta Israelgo Osasun Ministerioan ere ikus daiteke, ingelesez eskuragarri.
2022ko otsailaren 10ean Alemanez Medikuen Elkartearen webgunean argitaratu dugu.
Eta han irakur dezakezu txerto honen ondoren zenbat kasu berri izan ziren, eta kasu
horiek erabat desproportzioz maiz gertatu zirela.
Bide batez, hori geroago italiar ikerketa batek baieztatu zuen.
Gure lankideek benetan ahalegin handia egin zuten eta 19.000 pertsona txertatu laukoiz elkarrizketatu zituzten.
Bai, eta aurkitu zuten nerbio-kalte horiek – uste dut sindrome psikiatrikoak ere barne
zeudela – txertatutakoen %30ean gertatu zirela.
ehuneko 30 minarekin, epilepsiarekin, paralisiarekin, iktusarekin, memoriaren narriadura, kontzentrazio
arazoak – burmuinak eta nerbioek eragiten duten guztia!
Zuk ere mediku gisa lan egiten duzu. Zer deitzen dizu arreta aholku eta laguntza
bilatzera zuregana etortzen diren pazienteetan?
Bai, hori ere harritzekoa da. Beraz, halako kasu bat ere bada:
Egiazki, praktikak txiki bat daukat, eta Paul Ehrlich Institutua sinetsiko banu – eta egia esan,
aspaldi ez dut sinetsi – ezer ere ikusi beharko ez nukeen.
Paul Ehrlich Institutua oso albo-ondorio arraroak jakinarazten ditu. Ezinezkoa da; nola egiaztatu daiteke hori? Alderantziz.
Txertoa hartu ondoren nire kontsultara etorri zirenetatik, esango nuke gutxienez erdiak txertoaren ondoriozko sintomak izan
zituztela: infekzioarekiko nabarmeneko sentikortasuna – bat-batean, lehen ez zuten udan hotzeriak hartzea –, edo
bat-batean zona garatzea, edo bat-batean Epstein-Barr birusa agertzea, lehen ez zutena,
edo bat-batean linfonodoak hanturaturik izatea.
Edo ahultasuna sentitzen dute – neke kronikoaren sindromea – eta askotan txertaketaren osteko sindrome gisa deskribatzen da.
Edo pentsamendu-nahasmenduak edo haluzinazioak ere izan ditzakete, baita motibaziorik
eza, ahultasuna, gose-galera eta zorabioak ere.
Esan nuen bezala, horiek hiru pazienteren sintomak ziren.
Kontzentrazio arazoak, gehitu behar dut, bihotzeko mina, bihotz-aritmia, angina pectoris, guztira bost pazientetan, bai.
Eta ez al litzateke posible hau ere Covidaren ondorio bat izatea, 2022an ia denek Omicron aldaerarekin izan zutena?
Bai, aipatu ditudan pazienteak 2021ean txertatutakoak dira.
Eta oraindik ez zuten Omicron izan, ezta koronabirusa ere. Wuhaneko birusa han ez zen oso zabalduta.
Beraz, orain badakigu lehen konfinamendu hau guztiz absurdoa izan zela.
Garai hartan ez zegoen masa-gaixotasunik hori justifikatuko zuena, Schaade irakasleak berak ere, esan genezakeen bezala,
onartu zuenez, eta RKIko aktetan ere hala jasotzen denez.
Eta ari naizena 2021ean hasi eta 2022ko udara arte ikusi nituen albo-ondorioez ari naiz.
Galdetzailea: Orain alderdi praktikoetara pasako gara. Zoritxarrez, albo-ondorio hauek
jasaten dituzten pertsonak daude. Zer egin dezakete?
Badira leku batzuk, non hauek tratatzeko joan daitezkeen?
Bai, medikuntzaren alderdi txarra da, nolabait esateko. Lehenik, perla hauek jendearen artean zabaltzen dituzu.
Beraz, txertoa publikoari "segurua eta eraginkorra" gisa sustatu zitzaion.
Eta orain albo-ondorio larri ugari daude, milioika direla esango nuke.
Beraz, ezin dut inolaz ere Paul Ehrlich Institutuko datuak babestu, izan ere, Legezko Osasun Aseguru Publikoko Medikuen
Elkarte Nazionalak jada bi eta erdi milioi txerto-ondorio kaltegarri kodetu baititu – noiz
izan zen hori, 2021ean edo horrela, uste dut.
Eta norbaitek medikuarengana joan eta gaixotasun-agiria jasotzen duenean, ez da azalean agertzen den marka gorri
bat edo besoan dagoen mina txiki bat soilik. Ez da hori inork gaixotasun-agiria jasotzeko arrazoia.
Egia da bi eta erdi milioi horiek ez dituztela barne hartzen aste edo hilabete batzuen ondoren tronbosak, embolismoak edo, adibidez,
minbizia edo turbo-minbizia garatu zuten pertsona guztiak.
Hau minbizi azkar hazten dena da, turbo minbizi izenez ezaguna.
Hauek guztiak ondorioak dira, aste edo hilabete batzuen ondoren bakarrik agertzen direnak.
Zorionez, ez dira denetan gertatzen! Beraz, pixka bat lasaitzeko esan nahi nizueke. Baina zenbakiak beldurgarriak dira.
Adibidez, Amerikan, adin-talde guztietan %25eko igoera ikusi dugu.
Ingalaterran, 15 eta 43 urte bitarteko gazteen artean, minbizi-heriotzek %43ko igoera izan dute 43 urteko adinerarte.
Beraz, horiek dira muturreko datuak. Denak 22an gertatu ziren. Beraz, txertaketatik hilabete batzuetara eta aurrera goaz.
Eta nire pertsonaleko zirkuluan paziente eta lagun batzuk ditut, iraganean minbizia izan
zutenak eta, egiaz, ezer gabe geratu zirenak.
Guztia hamar edo hamabost urte lehenago gertatu zen. Eta txerto bat hartu zuten, eta hiru hilabetera, oso azkar
hazten den minbizi bat agertu zitzaien, baita emakume zahar oso bati ere, eta azkenean hil egin zen.
Eta hori da esan dezakedan guztia. Gaixotasun eta heriotza hauek orain hain ohikoak direnez, ezin duzu benetan begirik kendu
eta kasu isolatu arraroak direla esan. Ezin duzu lotura ikusi.
Hamarkada bat lehenago lankide bat heriotza bat-batekoagatik galdu banuen, eta orain sei lankide galdu
ditut heriotza bat-batekoagatik, hori arrisku-seinalea da. Bestela ezin dut esan, bai.
Badago... Medikuntza elkarte hau duzu. Jar zaitezkeen lankiderik ba al dago?
Keixa hauek oraindik ere askotan mediku askok baztertzen dituztelako.
Nire pertsonaleko zirkuluan ere ezagutu ditut benetan praktikatik kanporatu diren pertsonak. Zer egin dezakete halako pertsonek?
Beraz, egia da mediku askok ez dutela onartu nahi kalteak eragin izan ditzaketela.
Eta beren burua txertatu badute, txertoaren albo-ondorioek eragindako kaltea ondoren aurkitzen
badute, erantzukizun-kalteen arriskua ere dute.
Lehenengo puntua da zuk zeuk sinesten duzula txertaketaren ondoriozko albo-ondorioak gertatu direla.
Lehenengo hiru hilabeteetan, laugarren, bostgarren edo seigarren hilabeteetan den, zuk bakarrik erabaki dezakezu. Lehenik eta behin
zure buruari fidatu behar diozu, ez medikuak esaten duenari.
Jende askok ere entzun dut ezin dela albo-ondorio bat izan. Nola asmo du hori frogatzeko, ebidentziak aurkezteko, eta abar?
Gaixotasun honek, spika-proteinek, benetan edozein organo gaixotu dezakete.
Odol-hodi edozein gaixotu dezakete, eta odol-hodien kalteek beste edozein gaixotasun eragin dezakete. Beraz,
nola dezake mediku batek harremanik ez dagoela aldarrikatu?
Beraz, halako adierazpen bat zientifikorik gabea da. Eta paziente batek halako zerbait entzuten duenean, galdetu beharko
luke: nola frogatu dezakezu ez dagoela inolako loturarik?
Mesedez, joan kontuaren muinera. Orduan, ziurrenik apur bat zurbilago bihurtuko da gure lankidea.
Orain garrantzitsuena da zer egin. Beraz, lehenik eta behin, beti jakinarazi behar duzu txertoaren kalteak.
Pazienteek hauek beraiek ere jakinarazi ditzakete, eta askok hori ez dakite, PEIk
jakinarazitako kalteak bakarrik kontatzen dituelako.
Webgune bat dago, uste dut www.nebenwirkungen.bund.de dela, eta pazienteek arazoak jakinarazteko webgune berezi bat ere badago.
Agian pixka bat sinpleagoa da. Agian berriro erakutsi ahal diozu.
Eta han ere txertoen kalteak edo susmatutako txertoen kalteak jakinarazi ditzakezu.
Beraz, hori frogatzeko beharrik ez dago. Jende batzuek uste dute txertoaren kalteak direla frogatu behar duzula.
Ez, susmoa jakinarazi behar da. Medikuek osasun agintaritzari, Paul Ehrlich Institutua eta Alemaniako Medikuen
Elkartearen Botika Batzordeari jakinarazi beharko liekete.
Beraz, orain albo-ondorioak ditut eta ezin ditut neure kabuz kudeatu:
Lehenik eta behin, interneteko foro batzuk daude, non zer probatu dezakezun buruz aholku batzuk lor ditzakezun.
Haren gehiena nahiko kaltegabea da. Saiatu zaitezke.
Bestela, terapeuta-gomendio zerbitzuak daude. Horietako bat www.corona-impfschadenhilfe.de da .
www.corona-impfschadenhilfe.de da bat, eta bestea mwgfd.de da.
Hauek boluntariozko erakundeak dira, eskualdean arlo honetan jada eskarmentu pixka bat duten terapeutaak aurkitu
nahian, arazoa delako gaixotasun mota berri hauek direla.
Zorabioak ohiko sintoma bera dira, baina zorabioaren kausa—spike proteinak, hemen eta
han dagoen hantura—horiek zerbait berria dira.
Eta horretarako ikuspegi berritzaileak behar dira. Adibidez, badakit nattokinaseari buruzko ikerketa oso on batzuk daudela.
Hau landare bateko entzim bat da, adibidez, tupakako proteinak digeritzeko gai dirudiena.
Herrialde desberdinetako ikerketa itxaropentsuak daude.
Zelulaetan energia-ekoizpena hobetzeko beste bide batzuk daude.
Orain egin daiteke, nolabait esateko... Ez dut hemen metodo zehatzik zerrendatu nahi, izan ere, horrek
gehiegi urrunduko gintuzke, baina zalantzarik gabe badira arrakastatsuak izan diren hurbilketa batzuk.
Kasurik larri eta larrienetan, dialisiara jotzea ere beharrezkoa izan daiteke.
Ondoren, gorputzetik inflamazio-eragile diren substantziak kendu behar dituzu, nolabait dialisi
antzeko prozesu batean, eta antiinflamatorioekin tratatu.
Kortisonazko tratamenduekin ere emaitza on batzuk izan dira.
Jakina, albo-ondorioak dituzte, baina hasieran ere laguntzen dute. Beraz, hurbilketa asko daude.
Mediku Elkartearen webgunean informazio batzuk aurkituko dituzu, eta pazienteen babeserako elkarte bat ere badago . eta hainbat
gaixoentzako auto-laguntza taldeek kudeatutako interneteko foroak, hala nola Post-Vac Elkartea ,
gai honi buruzko informazioa ematea helburu dutenak.
Badakit hainbat lankide gai honi buruzko eztabaida intentsiboetan murgilduta daudela.
Praktika guztiak beteta izaten dituzte. Beraz, beste arazo bat osasun-sistemaren gaitasun falta da.
Hori dela eta, ez da nahikoa gobernutik ikerketarako diru-laguntza eskatzea, orain arte soilik COVID luzeagatik
onartu dena; beharrezkoa izango da, halaber, tratamendu alternatiboak garatzea, hala nola auto-laguntza aukerak.
Mediku Elkartean eskuragarri dauden eta nahiko fidagarriak diren gomendio guztiak argitaratzeko ahal dugun guztia egingo dugu.
Dr. Reitz, eskerrik asko ikuspegi zabala eskaini diguzulako eta laguntza non bilatu jakiteko informazioa emateagatik!
Eskerrik asko elkarrizketa honengatik! Hurrengoan arte.
Eskerrik asko.