۱۲۳۴۳۲۱ اگرچه میلیون‌ها نفر از فناوری ژنتیکی mRNA که به‌اشتباه واکسیناسیون کرونا نامیده می‌شود آسیب دیده‌اند،
تبلیغ برای به‌اصطلاح واکسن‌های کرونای مبتنی بر mRNA بار دیگر در این پاییز در حال ترویج است.
چگونه ممکن است که شهروندان هنوز مایل باشند تحت درمان آزمایشی ژنی قرار گیرند؟
و به‌زودی سایر واکسیناسیون‌های مرسوم، مانند واکسن آنفولانزا یا هرپس تناسلی، نیز قرار
است به فناوری mRNA منتقل شوند. برکت یا نفرین؟
امروز دکتر سونیا رایتس مهمان ماست. از اینکه وقت گذاشتید و به ما پیوستید، بسیار سپاسگزاریم.
او مدیرعامل و یکی از بنیان‌گذاران انجمن حرفه‌ای پزشکی سوگند بقراط است.
هدف انجمن شما چیست و دیدگاه شخصی شما به‌عنوان یک پزشک در مورد آن چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خیلی ممنون که من را به اینجا، به تلویزیون دیوار ناله، دعوت کردید!
انجمن پزشکی سوگندنامه بقراط تشکیل شد زیرا تعداد زیادی از پزشکان شاهد افول اخلاقی در پزشکی بوده‌اند.
و ما می‌خواهیم اخلاق پزشکی را احیا کنیم تا دوباره بر مردم متمرکز شود، بر مبنای شواهد عمل کند و دیگر عمدتاً سودمحور نباشد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، خیلی ممنون! پس بیایید به موضوع بعدی بپردازیم.
با وجود بسیاری از آسیب‌های شناخته‌شده ناشی از واکسن، بسیاری از مردم همچنان تزریق آمپول mRNA مبتنی بر ژن را انتخاب می‌کنند.
در واقع، نباید حتی از آسیب واکسن صحبت کرد، بلکه باید از عوارض جانبی ژن‌درمانی mRNA سخن گفت.
آنها به نظر می‌رسد که بسیار متنوع باشند. چه اطلاعاتی دربارهٔ آنها دارید؟
بله، همان‌طور که اشاره کردید، این حوزه گسترده‌ای است. بنابراین، می‌توانم بگویم که یک برنامهٔ کامل برای یک شب است.
امروز نمی‌خواهیم وارد جزئیات زیادی شویم.
من همیشه می‌گویم که این مود-آر‌ان‌ای، یعنی آر‌ان‌ای اصلاح‌شده، یک مادهٔ طبیعی نیست، بلکه یک توالی اسید آمینه‌ای
است که به‌صورت ژنتیکی اصلاح شده و قرار است بدن را برای تولید پروتئین‌های Spike تحریک کند.
پروتئین‌های اسپایک اساساً برای بدن سمی هستند.
این چیزی است که ما را به ویروس کرونا مبتلا می‌کند.
و اکنون بدن خود این پروتئین‌های خاردار را تولید می‌کند.
و متأسفانه، ساخت آن تنها سه روز طول نمی‌کشد، همان‌طور که سازنده زمانی فکر می‌کرد یا گفته بود، بلکه ثابت شده
است که برای بسیاری از افراد هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشد.
و تمام این پروتئین‌های اسپایک که تولید می‌شوند، در سلول‌ها و غشاهای سلولی ذخیره می‌شوند و سپس… سیستم ایمنی را
تحریک می‌کنند، زیرا سیستم ایمنی آن‌ها را به‌عنوان ویروس می‌شناسد و سپس به سلول‌ها حمله می‌کند.
سپس سیستم ایمنی این سلول‌ها را به‌عنوان ویروس در نظر می‌گیرد، به آن‌ها حمله کرده و آن‌ها را نابود می‌کند.
در برخی موارد، این وضعیت آن‌قدر شدید است که افراد دچار التهاب چندارگانی می‌شوند و در نتیجه می‌میرند.
آرنه بورکهارد این موضوع را در چندین کالبدشکافی اثبات کرده است، بانسال در سوئد نیز آن را ثابت کرده است و خود آسیب‌شناس
کروگر در تمام آماده‌سازی‌های بافت‌شناسی آن را تأیید کرده است.
اما این تنها مشکل نیست. مشکلات دیگری هم وجود دارد.
این پروتئین‌های خاردار توسط بسته‌بندی که این واکسن‌ها دریافت می‌کنند، یعنی نانوذرات لیپیدی – که برخی ممکن است نام
آن را شنیده باشند – به مغز و هر اندام و سلول منتقل می‌شوند.
اکنون، به جای تفکر، مغز به یک وضعیت سلولی واضح و آرام نیاز دارد، اما در عوض التهاب ایجاد می‌شود.
این همچنین منجر به مرگ سلول‌های مغزی و سلول‌های عصبی می‌شود.
این امر منجر به التهاب عصب‌ها می‌شود که توضیح‌دهندهٔ سندرم‌های درد متعدد است که ناگهان ظاهر می‌شوند.
پلی‌نوروپاتی‌ها، اختلالات عروقی عجیب، میگرن‌ها، انواع و اقسام چیزها، اما همچنین صرع، که
بسیاری از افراد پس از واکسیناسیون به آن مبتلا شدند.
بنابراین باعث آسیب مغزی، آسیب عصبی و آسیب به انواع اندام‌ها می‌شود.
و این نانوذرات لیپیدی اساساً این mRNA را که سپس پروتئین‌های خارمانند را تولید می‌کند، به تخمدان‌ها و
بیضه‌ها منتقل می‌کنند که بر باروری تأثیر می‌گذارد.
به همین دلیل، و این موضوع اغلب در نظر گرفته نمی‌شود و فراموش می‌شود که مورد تحلیل قرار گیرد،
شاهد کاهش ۱۸ درصدی تولدها در سال ۲۰۲۳ خواهیم بود.
و این به این دلیل نیست که مردم نمی‌خواهند بچه‌دار شوند، بلکه به این دلیل است که تعداد
بارداری‌های تأییدشده با دورهٔ مشابه پنج سال پیش یکسان است.
پس سقط‌های جنین نسبتاً زیادی وجود دارد، اما همچنین از دست‌داده‌های زودهنگام نیز هست، به این معنی که بارداری ادامه نمی‌یابد.
مطالعاتی که در دوره‌ای به‌اندازهٔ کافی طولانی برای ارزیابی این اثر انجام شده‌اند، همچنین نشان
داده‌اند که بر تحرک و تعداد اسپرم‌ها تأثیر می‌گذارند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ادعا شده است که مردم به دلیل بحران ویروس کرونا آن‌قدر تحت استرس بوده‌اند که دیگر نمی‌خواهند بچه‌دار شوند.
اما شما می‌گویید که تعداد بارداری‌ها اصلاً کاهش نمی‌یابد.
این یک استدلال رایج است، اما یک استدلال ساختگی است و توسط حقایق رد می‌شود.
بنابراین وضعیت این بود که در دوران قرنطینه، زمانی که همه کاملاً افسرده بودند و هیچ‌کس نمی‌دانست سال ۲۰۲۰ چه زمانی به پایان
می‌رسد، در ابتدای سال ۲۰۲۱ شاهد یک موج واقعی تولد نوزاد بودیم.
می‌توان گفت اثر آشیانه‌سازی. این یعنی مردم وقت‌شان را به‌طور سازنده صرف کرده‌اند؛ این موضوع کاملاً روشن است.
تعداد بارداری‌های ثبت‌شده، که از کدهای ICD مورد استفاده توسط متخصصان زنان قابل مشاهده و از انجمن ملی پزشکان بیمه درمانی
اجباری قابل دریافت است، در دوره مقایسه پنج‌ساله یکسان است.
این همچنین شواهد روشنی است که دلیلش این نیست که شما نمی‌خواهید باردار شوید.
همچنین هیچ مدرکی در هیچ‌جا وجود ندارد که نشان دهد تعداد سقط‌جنین‌ها به این شدت به‌صورت نمایی افزایش یافته باشد.
پس می‌توان آن را ردّی بر افسانه‌ی کهن دانست.
این کاهش باروری در مقیاسی چنان قابل توجه است که جای نگرانی دارد.
کاملاً مشخص نیست که کل ماجرا چقدر طول خواهد کشید.
مشخص شده است، برای مثال در بیماران مبتلا به روماتیسم که از قبل التهاب در بدنشان وجود دارد، که
در ۴۰ درصد موارد اختلالات انعقادی بروز می‌کند.
سپس دی‌دایمرها افزایش می‌یابند. این یک پارامتر خونی است – افراد بسیار کمی با آن آشنا هستند. اما می‌توان آن را در خون تشخیص داد.
سپس مجبور شدند داروی ضدانعقاد مصرف کنند که برای هشت تا دوازده ماه لازم بود، بنابراین می‌توان امیدوار بود
که این مشکل باروری شاید در چشم‌اندازی مناسب قرار گیرد.
اما در سال ۲۰۲۳، ما هنوز هم تأثیر سنگین سال ۲۰۲۲ را احساس می‌کردیم.
اکنون باید دید که اوضاع در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ چگونه پیش خواهد رفت.
و منصفانه است که بگویم هر کسی که هنوز واکسیناسیون mRNA را توصیه می‌کند، به نظر من مرتکب گناه
کبیره واقعی شده است. این چیزی است که من می‌گویم.
بیایید به تأثیر برگردیم.
شما گفتید که پروتئین‌های اسپایک روی سطح سلول‌ها نمایش داده می‌شوند و در آنجا التهاب را تحریک می‌کنند.
برای من هم این شبیه بیماری‌های خودایمنی به نظر می‌رسد. آیا شواهدی وجود دارد که این بیماری‌ها در حال افزایش هستند؟
بله، البته. افزایش شدیدی در بیماری‌های خودایمنی رخ داده است.
در آلمان همیشه گرایشی به چشم می‌خورد که، به اصطلاح، مقایسهٔ قبل و بعد را نادیده بگیرند.
اما این کار قبلاً انجام شده است. برای مثال، در اسرائیل وزارت بهداشت مطالعه‌ای انجام داد.
سه هفته پس از دوز یادآور، بررسی کردند که علائم چه بودند.
و سپس افزایش‌های قابل‌توجهی در طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها مشاهده شد، اختلالات عصبی به‌عنوان مثال در چهار و نیم درصد موارد.
واقعاً دیگر بیماری‌های خودایمنی در ذهنم نیستند.
فکر می‌کنم شش درصد. اما دیگر کاملاً مطمئن نیستم.
این مطالعه منتشر شده است و همچنین می‌توان آن را در وزارت بهداشت اسرائیل مشاهده کرد، جایی که به زبان انگلیسی در دسترس است.
ما آن را در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۲۲ به زبان آلمانی در وب‌سایت انجمن پزشکی منتشر کرده‌ایم.
و در آنجا می‌توانید مطالب زیادی درباره تعداد موارد جدید پس از این واکسیناسیون بخوانید که کاملاً به‌طور نامتناسبی شایع هستند.
ضمناً، این موضوع بعدها توسط یک مطالعهٔ ایتالیایی تأیید شد.
همکاران ما واقعاً تلاش زیادی کردند و ۱۹٬۰۰۰ نفر را چهار بار واکسینه‌شده مصاحبه کردند.
بله، و آنها دریافتند که این آسیب‌های عصبی – فکر می‌کنم سندرم‌های روان‌پزشکی نیز در این دسته قرار
داشتند – در ۳۰ درصد از واکسینه‌شدگان رخ داده است.
۳۰ درصد با درد، صرع، فلج، سکته مغزی، اختلال حافظه، مشکلات تمرکز – همه چیزهایی که مغز و اعصاب انجام می‌دهند!
شما خودتان هم به‌عنوان پزشک کار می‌کنید. چه چیزی در مورد بیمارانی که برای مشاوره و کمک به
شما مراجعه می‌کنند، توجه شما را جلب می‌کند؟
بله، این هم تکان‌دهنده است. بنابراین این هم صادق است که:
در واقع من یک مطب کوچک دارم و اگر قرار بود به مؤسسه پاول ارلیش باور داشته باشم – که باید بگویم مدت‌هاست
این کار را نکرده‌ام – اصلاً نباید هیچ‌چیز را دیده باشم.
مؤسسه پاول اِرلیش گزارش می‌دهد که عوارض جانبی بسیار نادری رخ می‌دهد. من نمی‌توانم؛ چگونه می‌توان این را تأیید کرد؟ برعکس.
از میان کسانی که پس از واکسیناسیون به مطب من مراجعه کردند، می‌توانم بگویم دست‌کم نیمی دچار علائمی شدند که ناشی از
واکسیناسیون بود؛ یا حساسیت قابل‌توجهی به عفونت – ناگهان در تابستان سرما می‌خوردند، در حالی که قبلاً چنین چیزی نداشتند – یا
ناگهان دچار زونا می‌شدند، یا ناگهان به ویروس اپشتاین-بار مبتلا می‌شدند، که قبلاً آن را
نداشتند، یا ناگهان غدد لنفاوی‌شان متورم می‌شد.
یا آنها دچار ضعف می‌شوند – سندرم خستگی مزمن – که اغلب به عنوان سندرم پس از واکسیناسیون توصیف می‌شود.
یا حتی ممکن است دچار اختلالات فکری یا توهم، بی‌انگیزگی، ضعف، بی‌اشتهایی و سرگیجه شوند.
همان‌طور که گفتم، این‌ها علائم سه بودند.
مشکلات تمرکز، باید اضافه کنم، درد قلب، آریتمی قلبی، آنژین صدری در مجموع در پنج بیمار، بله.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و آیا ممکن نیست که این هم عاقبت کووید باشد، که تقریباً همه در
سال ۲۰۲۲ با سویه اومیکرون به آن مبتلا شدند؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، بیمارانی که همین الان نام بردم، بیمارانی هستند که در سال ۲۰۲۱ واکسینه شده‌اند.
و آن‌ها هنوز اومیکرون نگرفته بودند و ویروس کرونا هم نگرفته بودند. ویروس ووهان در آنجا چندان شایع نبود.
پس حالا می‌دانیم که این اولین قرنطینه کاملاً مسخره بود.
در آن زمان هیچ بیماری همه‌گیری‌ای وجود نداشت که این اقدام را توجیه کند، همان‌طور که پروفسور شاده نیز به
نوعی اعتراف کرد و در صورت‌جلسات RKI نیز ذکر شده است.
و منظور من عوارض جانبی‌ای است که بین سال ۲۰۲۱ تا تابستان ۲۰۲۲ دیدم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
مصاحبه‌کننده: بیایید اکنون به جنبه‌های عملی بپردازیم. متأسفانه افرادی هستند که این عوارض جانبی را
تجربه می‌کنند. آنها چه کاری می‌توانند انجام دهند؟
آیا مکان‌هایی وجود دارد که بتوانند برای درمان این موارد به آنجا مراجعه کنند؟
بله، این همان جنبه منفی پزشکی است، به نوعی. اول، این مرواریدها را در میان مردم پخش می‌کنید.
بنابراین واکسیناسیون به عموم مردم به‌عنوان «ایمن و مؤثر» معرفی شد.
و اکنون انبوهی از عوارض جانبی جدی وجود دارد، می‌توانم بگویم میلیون‌ها مورد.
بنابراین من به هیچ وجه نمی‌توانم از ارقام منتشر شده توسط مؤسسه پاول اِرلیش حمایت کنم، زیرا حتی انجمن ملی پزشکان بیمه
درمانی قانونی، دو و نیم میلیون عارضه جانبی واکسن را کد کرده است – این کی بود، برای سال '۲۱ یا حدود آن، فکر می‌کنم.
و وقتی کسی پیش دکتر می‌رود و گواهی بیماری می‌گیرد، این فقط یک لکهٔ قرمز روی پوستش یا کمی درد در بازویش
نیست. به همین دلیل هیچ‌کس مرخصی بیماری نگرفته است.
واقعیت این است که این دو و نیم میلیون نفر شامل همه کسانی نمی‌شود که تنها پس از هفته‌ها یا ماه‌ها دچار
ترومبوز، آمبولی یا، برای مثال، سرطان یا سرطان تهاجمی شده‌اند.
این سرطانی است که به‌سرعت رشد می‌کند و به‌عنوان سرطان توربو شناخته می‌شود.
این‌ها همه پیامدهایی هستند که تنها پس از هفته‌ها یا ماه‌ها آشکار می‌شوند.
خوشبختانه در همه‌ی آن‌ها این‌طور نیست! پس فقط می‌خواهم کمی شما را مطمئن کنم. اما اعداد ترسناک هستند.
در آمریکا، برای مثال، ما شاهد افزایش ۲۵ درصدی در همه گروه‌های سنی بوده‌ایم.
در انگلستان، مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در میان افراد جوان‌تر تا سن ۴۳ سال ۴۳ درصد افزایش یافته است.
پس این‌ها اعداد بسیار زیادی هستند. همه‌شان در سال ۲۰۲۲ رخ دادند. پس چند ماه پس از واکسیناسیون و کارمان شروع شد.
و من چندین بیمار و دوست در حلقهٔ شخصی خود دارم که قبلاً سرطان داشته‌اند و در واقع هیچ چیزی برایشان باقی نمانده بود.
تمام ماجرا ده تا پانزده سال پیش اتفاق افتاد. آنها واکسن دریافت کردند و سه ماه بعد سرطانی با رشد سریع،
حتی در یک خانم بسیار مسن، که در نهایت به مرگ انجامید.
و همین را می‌توانم بگویم. با توجه به اینکه این بیماری‌ها و مرگ‌ومیرها اکنون تا این حد شایع هستند، واقعاً
نمی‌توانی چشم‌پوشی کنی و ادعا کنی که این‌ها موارد نادر و جداگانه‌اند. نمی‌توانی ارتباط را ببینی.
اگر ده سال پیش یک همکارم را به‌دلیل مرگ ناگهانی از دست دادم و حالا شش همکارم را به‌دلیل مرگ ناگهانی از دست
داده‌ام، این یک سیگنال خطر است. نمی‌توانم خلافش را بگویم، بله.
آیا... شما این انجمن پزشکی را دارید. آیا همکارانی هستند که بتوانید به آن‌ها مراجعه کنید؟
زیرا این شکایات هنوز هم اغلب توسط بسیاری از پزشکان نادیده گرفته می‌شوند.
من همچنین با افرادی در دایرهٔ شخصی‌ام مواجه شده‌ام که عملاً از حرفه رانده شده‌اند. چنین افرادی چه کاری می‌توانند انجام دهند؟
پس درست است که بسیاری از پزشکان نمی‌خواهند اعتراف کنند که ممکن است مضر بوده باشند.
و اگر واکسیناسیون خود را انجام داده باشند، در صورتی که بعداً متوجه خسارت ناشی از عوارض جانبی واکسن شوند،
با خطر پرداخت خسارت‌های مسئولیت مدنی مواجه خواهند شد.
نکته‌ی اول این است که خود شما معتقدید عوارض جانبی واکسیناسیون رخ داده است.
چه در سه ماه اول باشد، چه در ماه‌های چهارم، پنجم یا ششم، تنها خودتان می‌توانید قضاوت کنید. اول
باید به خودتان اعتماد کنید، نه به آنچه پزشک می‌گوید.
من همچنین از افراد زیادی شنیده‌ام که این نمی‌تواند یک عارضه جانبی باشد. او چگونه قصد دارد این را ثابت یا مستند کند؟
این بیماری، این پروتئین‌های خاردار، واقعاً می‌تواند هر عضوی را بیمار کند.
آن‌ها می‌توانند هر رگی را دچار بیماری کنند و آسیب عروقی می‌تواند هر بیماری دیگری را ایجاد کند. پس چگونه
یک پزشک می‌تواند ادعا کند که هیچ ارتباطی وجود ندارد؟
پس چنین بیانیه‌ای غیرعلمی است. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و وقتی بیمار چنین چیزی را می‌شنود، باید بپرسد:
چگونه می‌توانید ثابت کنید که هیچ ارتباطی وجود ندارد؟
لطفاً سر اصل مطلب بروید. بعد احتمالاً رنگ همکارمان کمی پریده‌تر خواهد شد.
مهم‌ترین نکته اکنون این است که چه کاری باید انجام دهید. بنابراین، اول از همه، شما باید همیشه آسیب ناشی از واکسن را گزارش کنید.
بیماران همچنین می‌توانند این موارد را خودشان گزارش کنند، که بسیاری از افراد از آن بی‌خبرند،
زیرا PEI تنها خسارات گزارش‌شده را محاسبه می‌کند.
یک وب‌سایت وجود دارد که فکر می‌کنم www.nebenwirkungen.bund.de است و یک وب‌سایت دیگر به‌طور
ویژه برای بیماران جهت گزارش مشکلات وجود دارد.
او ممکن است کمی ساده‌تر باشد. شاید بتوانید دوباره به او نشان دهید.
و شما همچنین می‌توانید آسیب ناشی از واکسن یا آسیب مشکوک به واکسن را در آنجا گزارش کنید.
پس نیازی به اثبات آن نیست. برخی افراد فکر می‌کنند که باید ثابت کنید این آسیب ناشی از واکسن است.
خیر، این سوءظن باید گزارش شود. پزشکان باید آن را به سازمان بهداشت، مؤسسه پل اِرلیش و کمیسیون دارویی انجمن پزشکی آلمان گزارش دهند.
پس اگر اکنون عوارض جانبی‌ای دارم که خودم نمی‌توانم با آن‌ها کنار بیایم:
اولاً، انجمن‌های اینترنتی وجود دارند که می‌توانید چند نکته در مورد آنچه باید امتحان کنید، دریافت کنید.
بیشتر آن نسبتاً بی‌ضرر است. می‌توانید آن را امتحان کنید.
در غیر این صورت، خدمات ارجاع به درمانگر وجود دارند. یکی از این‌ها www.corona-impfschadenhilfe.de است.
پس www.corona-impfschadenhilfe.de و دیگری mwgfd.de است.
این‌ها مؤسسات داوطلبانه‌ای هستند که تلاش می‌کنند در منطقه درمانگرانی را پیدا کنند که پیش از این در این زمینه تخصص یافته‌اند،
زیرا مشکل این است که این‌ها انواع جدیدی از بیماری‌ها هستند.
سرگیجه همان علامت همیشگی است، اما علت آن، پروتئین‌های خاردار و التهاب اینجا و آنجا، چیز جدیدی است.
و این امر نیازمند رویکردهای نوآورانه است. برای مثال، می‌دانم که مطالعات بسیار خوبی درباره ناتوکیناز وجود دارد.
این آنزیمی از یک گیاه است که به نظر می‌رسد پروتئین‌های خار را هضم می‌کند، برای مثال.
مطالعات امیدوارکننده‌ای از کشورهای مختلف وجود دارد.
راه‌های دیگری برای بهبود تولید انرژی در سلول‌ها وجود دارد.
که حالا، به نوعی... نمی‌خواهم در اینجا روش‌های مشخصی را فهرست کنم، چون ما را خیلی از موضوع دور
می‌کند، اما قطعاً رویکردهایی وجود دارند که موفق بوده‌اند.
در موارد شدید و بسیار شدید، ممکن است حتی نیاز به دیالیز باشد.
سپس باید مواد التهابی را از بدن خارج کنید، به‌اصطلاح در فرایندی مشابه دیالیز، و آن‌ها را با داروهای ضدالتهاب درمان کنید.
همچنین نتایج خوبی از درمان‌های کورتیزون به‌دست آمده است.
البته آن‌ها عوارض جانبی دارند، اما در آغاز نیز کمک می‌کنند. بنابراین رویکردهای زیادی وجود دارد.
شما می‌توانید برخی اطلاعات را در وب‌سایت انجمن پزشکی بیابید و همچنین یک انجمن حمایت از بیمار نیز وجود دارد. و انجمن‌های
اینترنتی که توسط گروه‌های خودیاری بیماران مختلف اداره می‌شوند، مانند انجمن پس از واکسیناسیون ، که
هدف خود را ارائه اطلاعات در این زمینه قرار داده‌اند.
می‌دانم که چند نفر از همکاران در حال بحث‌های فشرده در این مورد هستند.
آنها معمولاً مطب‌هایشان پر است. بنابراین مشکل دیگر، کمبود ظرفیت در نظام مراقبت‌های بهداشتی است.
به همین دلیل، نه تنها درخواست بودجه تحقیقاتی از دولت ضروری خواهد بود، که تاکنون تنها برای کووید طولانی‌مدت اعطا
شده است، بلکه توسعه گزینه‌های درمانی جایگزین، مانند گزینه‌های خودیاری نیز ضروری خواهد بود.
ما در انجمن پزشکی تمام تلاش خود را خواهیم کرد تا هرگونه توصیه‌های نسبتاً قابل‌اعتماد که در دسترس قرار گیرد را منتشر کنیم.
دکتر رایتز، از شما بسیار سپاسگزارم برای این بینش جامع و همچنین برای اطلاعاتی که در مورد محل مراجعه برای دریافت کمک ارائه کردید!
از شما برای این مصاحبه سپاسگزارم! تا دفعه بعد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بسیار سپاسگزارم.