Չնայած միլիոնավոր մարդիկ տուժել են mRNA գենետիկ ինժեներական տեխնոլոգիայից, որը սխալմամբ կոչվում է կորոնավիրուսային
պատվաստանյութ, այս աշնանը կրկին գովազդվում են այնպես կոչված mRNA-հիմնված կորոնավիրուսային պատվաստանյութերը։
Ինչպե՞ս է ստացվում, որ քաղաքացիները դեռևս պատրաստ են ենթարկվել փորձարարական գենային թերապիային։
Եվ շուտով մյուս ավանդական պատվաստանյութերը, ինչպիսիք են գրիպի և գենիտալ հերպեսի դեմ պատվաստանյութերը, նույնպես նախատեսվում
է անցկացնել mRNA տեխնոլոգիային։ Օրհնություն՞, թե՞ անեծք՞
Այսօր մեր հյուրն է դոկտոր Սոնյա Ռայթսը։ Շատ շնորհակալ ենք, որ գտաք ժամանակ մեզ հետ լինելու համար։
Նա «Հիպոկրատական երդում» բժշկական մասնագիտական ասոցիացիայի գործադիր տնօրենն ու համահիմնադիրն է։
Ձեր ասոցիացիայի նպատակը ո՞րն է, և որպես բժիշկ՝ ինչպիսի՞ն է ձեր անձնական տեսակետը դրա վերաբերյալ։
Շատ շնորհակալ եմ, որ ինձ հրավիրեցիք Klagemauer TV։
Հիպոկրատական երդման բժշկական ասոցիացիան ստեղծվել է, քանի որ բազմաթիվ բժիշկներ բժշկության մեջ բարոյական անկում են նկատել։
Եվ մենք ուզում ենք վերականգնել բժշկության էթիկան, որպեսզի այն կրկին մարդկանց վրա կենտրոնանա, կրկին հիմնված լինի
ապացույցների վրա և այլևս գերակշռող չլինի շահույթի կողմնորոշված։
Այո, շատ շնորհակալ եմ։ Եկեք անցնենք թեմային։
Չնայած բազմաթիվ հայտնի պատվաստանյութային վնասվածքներին, շատ մարդիկ դեռևս ընտրում են գենային mRNA ներարկումը ստանալ։
Իրականում չի կարելի անգամ խոսել պատվաստանյութի վնասի մասին, այլ պետք է խոսել mRNA
գենային թերապիայի կողմնակի ազդեցությունների մասին։
Նրանք, թվում է, բավականին բազմազան են։ Ի՞նչ կարող եք մեզ նրանց մասին պատմել։
Այո, ինչպես դուք եք նշում, դա լայն ոլորտ է։ Ես կասեի, որ դա ամբողջ երեկոյի ծրագիր է։
Մենք այսօր չենք ուզում շատ մանրամասների մեջ մտնել։
Ես միշտ ասում եմ, որ այս մոդ-ՌՆԹ-ը, փոփոխված ՌՆԹ-ը, բնական նյութ չէ, այլ գենետիկորեն փոփոխված ամինաթթվային
հաջորդականություն, որը նախատեսված է խթանել օրգանիզմին սփայք-պրոտեիններ արտադրելու համար։
Շպիկային սպիտակուցները էապես թունավոր են օրգանիզմի համար։
Դա է այն, ինչը մեզ կորոնավիրուսով հիվանդացնում է։
Եվ հիմա մարմինը ինքն է արտադրում այս շպիկ պրոտեինները։
Ցավոք, այն կառուցելու համար, ինչպես արտադրողը մի անգամ կարծում կամ ասում էր, բավարար չեն միայն երեք օրը, այլև ապացուցվել է, որ
շատ մարդկանց համար դա պահանջում է շաբաթներ կամ նույնիսկ ամիսներ։
Եվ բոլոր այդ շպիկ պրոտեինները, որոնք հետո արտադրվում են, պահվում են բջիջներում, բջջային մեմբրաններում, և հետո…
գրգռում են իմունային համակարգը, քանի որ այն դրանք ճանաչում է որպես վիրուս և հարձակվում է բջիջների վրա։
Այնուհետև իմունային համակարգը բջիջները դիտարկում է որպես վիրուսներ, հարձակվում դրանց վրա և ոչնչացնում դրանք։
Որոշ դեպքերում դա այնքան ծանր է, որ մարդիկ զարգացնում են բազմաօրգանային բորբոքում և դրա հետևանքով մահանում են։
Առնե Բուրխարդը դա արդեն հաստատել է մի քանի դիահերձումների ընթացքում, Շվեդիայում Բանսալը նույնպես
ապացուցել է այն, իսկ պաթոլոգ Կրյուգերը ինքն է հաստատել այն բոլոր հյուսվածաբանական պատրաստուկներում։
Բայց դա միակ խնդիրը չէ։ Կան նաև այլ խնդիրներ։
Այս սփայք-պրոտեինները տեղափոխվում են պատվաստանյութերի փաթեթավորման միջոցով՝ լիպիդային նանոմասնիկներով, որոնց մասին որոշ մարդիկ,
հնարավոր է, լսել են, ուղեղ և մարմնի յուրաքանչյուր օրգան ու բջիջ։
Հիմա, մտածելու փոխարեն, ուղեղը պետք է ունենա հստակ, հանգիստ բջջային վիճակ, սակայն դրա փոխարեն առաջանում է բորբոքում։
Սա նաև հանգեցնում է ուղեղային բջիջների և նյարդային բջիջների մահվան։
Սա հանգեցնում է նյարդերի բորբոքման, ինչը բացատրում է հանկարծակի առաջացող բազմաթիվ ցավային համախտանիշները։
Պոլինեյրոպաթիաներ, տարօրինակ անոթային խանգարումներ, միգրեններ, ամենատարբեր երևույթներ, ինչպես նաև
էպիլեպսիա, որը շատերը զարգացրին պատվաստումներից հետո։
Այսպիսով, այն առաջացնում է ուղեղի վնասվածք, նյարդերի վնասվածք և բոլոր տեսակի օրգանների վնասվածք։
Եվ այս լիպիդային նանոմասնիկները տեղափոխում են այս մոդ-ՌՆԹ-ը, որը հետո արտադրում է շպիկերը, ձվարաններ և
սերմնաբջիջներ, ինչը ազդում է բեղմնավորման ունակության վրա։
Դրա համար, և սա հաճախ հաշվի չի առնվում, մոռանում են վերլուծել, 2023 թվականին ծնունդների 18 տոկոսի անկում կտեսնենք։
Եվ սա ոչ թե այն պատճառով է, որ մարդիկ չեն ուզում երեխաներ ունենալ, այլ այն պատճառով, որ հաստատված հղիությունների
թիվը նույնն է, ինչ հինգ տարի առաջ նույն ժամանակահատվածում։
Այսպիսով, բավականին շատ են վիժումները, ինչպես նաև վաղաժամ կորուստները, ինչը նշանակում է, որ հղիությունը չի շարունակվում։
Բավականաչափ երկար ժամանակահատվածում անցկացված ուսումնասիրությունները, որոնք ուղղված էին այս
ազդեցությունը գնահատելուն, նույնպես ցույց են տվել ազդեցություն սպերմատոզոիդների շարժունակության և քանակի վրա։
Պնդվում է, որ մարդիկ կորոնավիրուսային ճգնաժամից այնքան սթրես են ապրել, որ այլևս երեխաներ չեն ուզում ունենալ։
Բայց դու ասում ես, որ հղիությունների թիվը ընդհանրապես չի նվազում։
Դա հաճախ կիրառվող փաստարկ է, սակայն այն կեղծ փաստարկ է և փաստերով հերքվում է։
Այսպիսով, իրավիճակը հետևյալն էր. լոքդաունի ժամանակ, երբ բոլորը լիովին դեպրեսիայի մեջ էին և ոչ ոք չգիտեր, թե երբ կավարտվի 2020
թվականը, 2021-ի սկզբին մենք իսկական ծնելիության բում ունեցանք։
Կարելի է ասել՝ դա նեստինգի էֆեկտն է։ Դա նշանակում է, որ մարդիկ իրենց ժամանակը կառուցողական են օգտագործել, և դա ակնհայտ է։
Գինեկոլոգների կողմից կիրառվող ՄԲՀ (Միջազգային բժշկական դասակարգման) կոդերից երևում է և Ազգային օրինական առողջապահական
ապահովագրության բժիշկների ասոցիացիայից ստացվող հղիությունների թիվը նույնն է, ինչ 5-ամյա համեմատական ժամանակահատվածում։
Սա նույնպես հստակ ապացույց է, որ դա չի պայմանավորված նրանով, որ դու չես ուզում հղիանալ։
Ոչ մի տեղ էլ չկա որևէ ապացույց, որ հղիության արհեստական ընդհատումների թիվը այդքան էքսպոնենցիալ աճել է։
Ուստի դա կարելի է դիտարկել որպես հին կանանց առասպելի հերքում։
Սա բեղմնավորության նվազում է այնպիսի նշանակալի չափով, որ դա մտահոգության առիթ է։
Ամբողջությամբ անհայտ է, թե որքան կտևի ամբողջը։
Օրինակ՝ ռևմատիզմով հիվանդների մոտ, որոնց օրգանիզմում արդեն առկա է բորբոքում, պարզվել է, որ
դեպքերի 40%-ում զարգանում են թրոմբոտիկ խանգարումներ։
Այնուհետև D-դիմերների մակարդակը բարձրանում է։ Դա արյան մի ցուցանիշ է՝ շատ քիչ մարդ է դրա մասին
տեղյակ։ Բայց այն կարելի է հայտնաբերել արյան մեջ։
Այնուհետև նրանք ստիպված էին ընդունել հակակոագուլյանտ դեղեր, որոնք անհրաժեշտ էին ութից տասներկու ամիս, ուստի
կարող ենք հուսալ, որ այս բեղմնավորության խնդիրը, հավանաբար, իր ճիշտ համատեքստում կդիտվի։
Բայց 2023 թվականին մենք դեռ զգում էինք 2022 թվականի ծանր ազդեցությունը։
Հիմա մնում է տեսնել, թե ինչպես կզարգանան իրադարձությունները 2024 և 2025 թվականներին։
Եվ արդար կլինի ասել, որ ով դեռևս խորհուրդ է տալիս mRNA պատվաստումներ, իմ կարծիքով,
իրական մահացու մեղք է գործում։ Այսպես կասեի ես։
Եկեք վերադառնանք էֆեկտին։
Դուք ասացիք, որ սպայք-պրոտեինները տեղակայված են բջիջների մակերեսին և այնտեղ առաջացնում են բորբոքում։
Ինձ համար դա նույնպես հնչում է ավտոիմուն հիվանդությունների պես։ Կա՞ որևէ ապացույց, որ դրանց թիվը աճում է։
Այո, իհարկե։ Ավտոիմունային հիվանդությունների թիվը կտրուկ աճել է։
Գերմանիայում, կարելի է ասել, միշտ գոյություն ունի մի հակվածություն անտեսելու «առաջ» և «հետո» համեմատությունների կատարումը։
Բայց դա արդեն արվել է։ Իսրայելում, օրինակ, Առողջապահության նախարարությունը անցկացրեց ուսումնասիրություն։
Բուստերից երեք շաբաթ անց նրանք ուսումնասիրեցին, թե ինչ ախտանիշներ էին դրսևորվել։
Եվ հետո նկատվեցին նշանակալի աճեր հիվանդությունների լայն շրջանակում, օրինակ՝
նյարդաբանական խանգարումներ դեպքերի 4,5 տոկոսում։
Ես այլևս ինքնաիմուն հիվանդությունների մասին չեմ մտածում։
Ես կարծում եմ՝ վեց տոկոս։ Բայց այլևս լիովին վստահ չեմ։
Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է և կարող է նաև դիտվել Իսրայելի Առողջապահության նախարարությունում, որտեղ այն հասանելի է անգլերեն։
Մենք այն հրապարակել ենք գերմաներեն լեզվով Բժշկական ասոցիացիայի կայքում 2022 թվականի փետրվարի 10-ին։
Եվ այնտեղ կարող եք շատ բան կարդալ այն մասին, թե քանի նոր դեպք գրանցվեց այս պատվաստումից հետո,
որոնք ամբողջովին անհամաչափ հաճախ են հանդիպում։
Ի դեպ, սա ավելի ուշ հաստատվեց իտալական ուսումնասիրությամբ։
Մեր գործընկերները իսկապես մեծ ջանքեր գործադրեցին և պատվաստվածներին չորս անգամ հարցազրույց տվեցին։ 19 000 մարդ։
Այո, և նրանք պարզեցին, որ այս նյարդաբանական, այս նյարդային վնասվածքները – կարծում եմ, որ այստեղ ներառված էին նաև հոգեկան
համախտանիշներ – տեղի են ունեցել պատվաստվածների 30 տոկոսի մոտ։
30 տոկոսը տառապում է ցավերից, էպիլեպսիայից, պարալիզից, ինսուլտից, հիշողության խանգարումներից, կենտրոնացման
խնդիրներից՝ ամեն ինչից, ինչ կապված է ուղեղի և նյարդերի հետ։
Դուք ինքներդ նույնպես բժիշկ եք։ Ի՞նչն է Ձեզ առավելապես զարմացնում այն հիվանդների մեջ,
որոնք դիմում են Ձեզ խորհրդի և օգնության համար։
Այո, դա նույնպես ցնցող է։ Այսպիսով, նույնպես ճիշտ է, որ:
Իրականում ես ունեմ փոքր պրակտիկա, և եթե հավատայի Պոլ Էրլիխի ինստիտուտին՝ ինչը, պետք է ասեմ, երկար
ժամանակ չեմ արել, ապա ընդհանրապես ոչինչ չէի տեսնի։
Պոլ Էրլիխի ինստիտուտը հաղորդում է շատ հազվադեպ կողմնակի ազդեցություններ։ Ես չեմ
կարող, ինչպես կարելի է դա հաստատել? Հակառակը։
Իմ պրակտիկայում պատվաստվելուց հետո դիմածների առնվազն կեսը, իմ կարծիքով, ունեցել է պատվաստման հետևանքով առաջացած ախտանիշներ՝ կամ
նկատելի զգայունություն ինֆեկցիաների նկատմամբ՝ հանկարծ ամռանը մրսածություն ստանալով, ինչը նախկինում չէին ունեցել, կամ հանկարծ
զարգացնելով հերպես զոստեր, կամ հանկարծ վարակվելով Էպշտեյն-Բարր վիրուսով, որը նրանց մոտ նախկինում չկար, կամ
հանկարծ լիմֆատիկ հանգույցների այտուցվածություն ունենալով։
Կամ նրանք թուլություն են զգում՝ քրոնիկ հոգնածության համախտանիշ, որը հաճախ նկարագրվում է որպես պատվաստումից հետո համախտանիշ։
Կամ նրանք նույնիսկ կարող են ունենալ մտքի խանգարումներ կամ հալյուցինացիաներ, ինչպես նաև մոտիվացիայի
պակաս, թուլություն, ախորժակի կորուստ, գլխապտույտ։
Ինչպես ասացի, դրանք երեք հիվանդների ախտանիշներն էին։
Կենտրոնացման խնդիրներ, պետք է նշեմ, սրտի ցավ, սրտային ռիթմի խանգարում, ստենոկարդիա ընդհանուր առմամբ հինգ հիվանդների մոտ, այո։
Եվ չէ՞ որ սա նույնպես կարող է լինել Covid-ի հետևանքը, որը 2022 թվականին գրեթե բոլորը ունեցել են Օմիկրոն տարբերակով?
Այո, այն հիվանդները, որոնց մասին ես նոր նշեցի, պատվաստվել են 2021 թվականին։
Եվ նրանք դեռ չէին ունեցել Օմիկրոնը, ոչ էլ կորոնավիրուսը։ Ուհանի վիրուսը այնտեղ շատ տարածված չէր։
Այսպիսով, հիմա մենք գիտենք, որ այս առաջին լոքդաունը ամբողջությամբ անհեթեթ էր։
Այդ ժամանակ զանգվածային հիվանդություններ չկային, որոնք կարող էին արդարացնել սա, ինչպես պրոֆեսոր Շադենն էլ, կարելի է
ասել, ընդունել է, և ինչպես նշված է RKI-ի արձանագրություններում։
Եվ ես խոսում եմ այն կողմնակի ազդեցությունների մասին, որոնք ես տեսել եմ 21-ից մինչև 22-ի ամառը։
Հարցազրույցավար: Հիմա անցնենք գործնական ասպեկտներին։ Կան մարդիկ, որոնք, ցավոք, այս կողմնակի
ազդեցությունները զգում են։ Ի՞նչ կարող են նրանք անել։
Կա՞ն այնպիսի վայրեր, որտեղ նրանք կարող են դիմել՝ այս խնդիրները լուծելու համար։
Այո, դա, կարելի է ասել, բժշկության բացասական կողմն է։ Առաջին հերթին դուք այս մարգարիտները սփռում եք մարդկանց մեջ։
Այսպիսով, պատվաստումը հանրությանը ներկայացվեց որպես «անվտանգ և արդյունավետ»։
Եվ հիմա կան լուրջ կողմնակի ազդեցությունների զանգվածներ, կարելի է ասել՝ միլիոնավոր։
Ուստի ես որևէ կերպ չեմ կարող աջակցել Պոլ Էրլիխի ինստիտուտի հրապարակած թվերին, քանի որ նույնիսկ Պետական առողջապահական
ապահովագրության բժիշկների ազգային ասոցիացիան արդեն կոդավորել է երկու ու կես միլիոն պատվաստանյութի
կողմնակի ազդեցություններ։ – երբ էր դա, 21-ին՞, կարծեմ։
Եվ երբ ինչ-որ մեկը դիմում է բժշկի և ստանում հիվանդության թերթիկ, դա ոչ միայն ձեռքի վրա կարմիր նշան կամ փոքր
ցավ չէ։ Դրա համար ոչ ոք հիվանդության թերթիկ չի ստանում։
Փաստն այն է, որ այս երկու ու կես միլիոն թվերը չեն ներառում բոլոր նրանց, ովքեր միայն շաբաթներ կամ ամիսներ անց են զարգացրել
թրոմբոզներ, էմբոլիաներ կամ, օրինակ, քաղցկեղ կամ տուրբո-քաղցկեղ։
Սա արագ աճող քաղցկեղ է, որը հայտնի է որպես «տուրբո քաղցկեղ»։
Սրանք բոլոր հետևանքներն են, որոնք միայն շաբաթներ կամ ամիսներ անց են դառնում ակնհայտ։
Բարեբախտաբար, ոչ բոլոր դեպքերում։ Ուստի ես պարզապես ուզում եմ ձեզ մի փոքր հանգստացնել։ Բայց թվերը սարսափելի են։
Օրինակ՝ Ամերիկայում մենք տեսել ենք բոլոր տարիքային խմբերում 25 տոկոսանոց աճ։
Անգլիայում 15-ից մինչև 43 տարեկան երիտասարդների շրջանում քաղցկեղից մահացության դեպքերը 43 տոկոսով աճել են։
Այսպիսով, սրանք ծայրահեղ թվեր են։ Բոլորն էլ տեղի են ունեցել '22-ին։ Այսինքն՝ պատվաստումից մի քանի ամիս անց, և ահա սկսվեց։
Եվ իմ անձնական շրջապատում կան մի քանի հիվանդներ ու ընկերներ, որոնք նախկինում քաղցկեղ են
ունեցել և, փաստորեն, նրանց մոտ ոչինչ չէր մնացել։
Ամբողջը տեղի ունեցավ տասը-տասնհինգ տարի առաջ։ Եվ նրանք ստացան պատվաստում, երեք ամիս անց արագ աճող
քաղցկեղ հայտնվեց, անգամ շատ տարեց կնոջ մոտ, և վերջում մահ։
Եվ սա է այն ամենը, ինչ կարող եմ ասել։ Հաշվի առնելով, թե որքան տարածված են այս հիվանդությունները և մահերը հիմա, դուք
իսկապես չեք կարող անտեսել դրանք և պնդել, որ սրանք հազվադեպ, առանձին դեպքեր են։ Դուք չեք կարող տեսնել կապը։
Եթե տասը տարի առաջ մեկ գործընկեր կորցրեցի հանկարծակի մահվամբ, իսկ հիմա վեց գործընկեր եմ կորցրել հանկարծակի
մահվամբ, դա ռիսկի ազդանշան է։ Ես այլ կերպ չեմ կարող ասել, այո։
Կա՞… Դուք ունեք այս բժշկական ասոցիացիան։ Կա՞ն գործընկերներ, որոնց կարող եք դիմել։
Քանի որ այս բողոքները դեռ հաճախ մերժվում են բազմաթիվ բժիշկների կողմից։
Ես նաև հանդիպել եմ իմ անձնական շրջապատում մարդկանց, որոնք իրականում ստիպված են եղել դադարեցնել
իրենց պրակտիկան։ Ի՞նչ կարող են անել նման մարդիկ։
Այսպիսով, ճիշտ է, որ շատ բժիշկներ չեն ուզում ընդունել, որ կարող են վնաս պատճառած լինել։
Եվ եթե նրանք պատվաստվել են, ապա նրանք նույնպես կանգնած են պատասխանատվության փոխհատուցումների վտանգի առջև, եթե հետո պարզեն,
որ պատվաստման կողմնակի ազդեցություններից առաջացել է վնաս։
Առաջին կետը այն է, որ դուք ինքներդ հավատում եք, որ պատվաստանյութի կողմնակի ազդեցություններ են առաջացել։
Առաջին երեք, չորս, հինգ կամ վեց ամիսների ընթացքում լինի՝ միայն դուք ինքներդ կարող եք դատել։
Առաջին հերթին վստահեք ինքներդ ձեզ, ոչ թե բժշկի ասածին։
Ես նույնպես շատ մարդկանցից լսել եմ, որ դա չի կարող լինել կողմնակի ազդեցություն։ Նա ինչպես է
մտադիր դա ապացուցել, որ ապացույցներ ներկայացնի և այլն։
Այս հիվանդությունը, այս շպիկ պրոտեինները, իսկապես կարող են ցանկացած օրգան հիվանդացնել։
Նրանք կարող են ցանկացած անոթ հիվանդացնել, և անոթային վնասվածքը կարող է առաջացնել ցանկացած այլ
հիվանդություն։ Ուրեմն ինչպես կարող է բժիշկը պնդել, որ կապ չկա՞
Այդպիսի հայտարարությունը գիտական չէ։ Եվ երբ հիվանդը նման բան է լսում, նա պետք է հարցնի՝ ինչպես կարող եք ապացուցել, որ կապ չկա։
Խնդրում եմ, անցեք կետին։ Այնուհետև, հավանաբար, մեր գործընկերը մի փոքր ավելի գունատ կդառնա։
Այժմ կարևորն այն է, թե ինչ անել։ Առաջին հերթին, դուք պետք է միշտ հաղորդեք պատվաստանյութի վնասը։
Պացիենտները նույնպես կարող են ինքնուրույն հաղորդել դրանք, ինչի մասին շատերը տեղյակ չեն, քանի որ
PEI-ն հաշվի է առնում միայն հաղորդված վնասները։
Կայք կա, կարծում եմ՝ դա www.nebenwirkungen.bund.de է, և կա մեկ այլ կայք, որը հատուկ
նախատեսված է հիվանդների համար խնդիրներ հաղորդելու համար։
Նա կարող է մի փոքր պարզ լինել։ Միգուցե կարող եք նրան կրկին ցույց տալ։
Եվ այնտեղ կարող եք նաև հաղորդել պատվաստանյութի վնասը կամ կասկածվող պատվաստանյութի վնասը։
Ուստի դրա ապացուցման կարիք չկա։ Ոմանք կարծում են, որ պետք է ապացուցել, որ դա պատվաստանյութի վնասն է։
Ոչ, կասկածը պետք է հաղորդվի։ Բժիշկները պետք է այն հաղորդեն առողջապահական մարմնին, Պաուլ Էհրլիխի ինստիտուտին և
Գերմանական բժշկական ասոցիացիայի դեղերի հանձնաժողովին։
Այսպիսով, եթե հիմա ինձ մոտ կան կողմնակի ազդեցություններ, որոնց հետ ես ինքնուրույն չեմ կարողանում գլուխ բերել:
Առաջին հերթին կան ինտերնետային ֆորումներ, որտեղ կարող եք ստանալ մի քանի խորհուրդներ, թե ինչ փորձել։
Դրա մեծ մասը համեմատաբար անվնաս է։ Դուք կարող եք փորձել։
Հակառակ դեպքում կան թերապևտների ուղղորդման ծառայություններ։ Դրանցից մեկը www.corona-impfschadenhilfe.de -ն է։
Այսպիսով՝ www.corona-impfschadenhilfe.de, իսկ մյուսը՝ mwgfd.de։
Սրանք կամավորական հաստատություններ են, որոնք փորձում են տարածաշրջանում գտնել թերապևտներ, որոնք արդեն որոշ
փորձ են ձեռք բերել այս ոլորտում, քանի որ խնդիրը նրանում է, որ սրանք նոր տեսակի հիվանդություններ են։
Գլխապտույտը նույն ախտանիշն է, ինչ միշտ, բայց գլխապտույտի պատճառը՝ սպայք-պրոտեինները և այստեղ-այնտեղ բորբոքվածությունը, նոր բան է։
Եվ դա պահանջում է նորարարական մոտեցումներ։ Օրինակ, ես գիտեմ, որ նատտոկինազի վերաբերյալ կան մի քանի շատ լավ հետազոտություններ։
Սա բույսից ստացված ֆերմենտ է, որը, օրինակ, թվում է, թե կարող է քայքայել շպիկային սպիտակուցները։
Տարբեր երկրներից կան խոստումնալից հետազոտություններ։
Բջիջներում էներգիայի արտադրությունը բարելավելու այլ եղանակներ կան։
Այսպիսով, կարելի է ասել… Ես չեմ ուզում այստեղ թվարկել որևէ կոնկրետ մեթոդ, քանի որ դա մեզ շատ կհեռացնի թեմայից, սակայն
անշուշտ կան մոտեցումներ, որոնք ապացուցել են իրենց հաջողությունը։
Ծանր և ծայրահեղ ծանր դեպքերում կարող է անգամ անհրաժեշտ լինել դիմել դիալիզի։
Դուք ապա պետք է, կարծես թե, մարմնից հեռացնեք բորբոքային նյութերը՝ դիալիզի նման
գործընթացով, և բուժեք դրանք հակաբորբոքային դեղորայքով։
Կորտիզոնային բուժումներով նույնպես եղել են որոշ լավ արդյունքներ։
Իհարկե, դրանք ունեն կողմնակի ազդեցություններ, բայց սկզբնական փուլում դրանք նույնպես օգնում են։ Ուստի կան բազմաթիվ մոտեցումներ։
Դուք կգտնեք որոշ տեղեկություններ Բժշկական ասոցիացիայի կայքում, ինչպես նաև գործում է հիվանդների պաշտպանության ասոցիացիա և տարբեր
հիվանդների ինքնօգնության խմբերի կողմից վարվող ինտերնետային ֆորումներ, օրինակ՝ Post-Vac Association , որոնք
իրենց նպատակ են դրել տրամադրել տեղեկատվություն այս թեմայով։
Գիտեմ, որ մի քանի գործընկերներ այս հարցի շուրջ ինտենսիվ քննարկումներ են վարում։
Նրանք պարզապես հաճախ ունեն լիարժեք պրակտիկաներ։ Այսպիսով, մեկ այլ խնդիր է առողջապահական համակարգի հզորությունների պակասը։
Դրա համար ոչ միայն անհրաժեշտ կլինի կառավարությունից հետազոտությունների ֆինանսավորում խնդրել, որը մինչ այժմ հատկացվել
է միայն երկարաժամկետ COVID-ի համար, այլև մշակել այլընտրանքային բուժման տարբերակներ, օրինակ՝ ինքնօգնության մեթոդներ։
Մենք՝ Բժշկական ասոցիացիայում, կանենք ամեն ինչ, որպեսզի հրապարակենք ցանկացած համեմատաբար հուսալի առաջարկություն, որը կհայտնվի։
Դոկտոր Ռայթս, շատ շնորհակալ եմ այս համապարփակ պատկերացումների և օգնության համար դիմելու վայրերի մասին տեղեկությունների համար։
Շնորհակալություն այս հարցազրույցի համար։ Հաջորդ անգամ կտեսնվենք։
Շատ շնորհակալություն։