Christopher Exley irakaslea biologo oso goraipatua da, aluminioari buruzko munduko aditu nagusia eta
Errege Biologia Elkarteko kide bat – ohore hori zientzialari gutxi batzuek bakarrik lortu dutena.
Iaz, aluminioaren toxikotasunari buruzko bere lan luzearentzako ikerketa-finantzaketa bertan behera utzi zuten.
Metala honen eragina ikertu zuen Alzheimer eta autismo bezalako gaixotasunetan, eta
txertoetan lagungarri gisa duen papera ere aztertu zuen.
Nola gerta liteke hau?
Idazle Jackie Blackek The Epoch Times eta The Looking Glass-ekin egindako elkarrizketa batean, Exley irakasleak esan zuen bere
bizitza osoa galdera sutsu bati erantzuten saiatzen eman zuela:
Aluminioak zein papera jokatzen du gure bizitzetan?
1980ko hamarkadan hasi zen, Exleyk aztertu zuenean zergatik hiltzen ziren arrainak gehiegi azidotutako aintzira eta ibaietan,
eta ohartu zen aluminiozko pozoitzeagatik hiltzen ari zirela.
Aluminioa, aurretik arroketan eta buztinetan harrapatuta zegoena edo ingurumenean siliziko azidoaren bidez birziklatua,
azidotze-prozesuaren ondorioz bioeskuragarri bihurtu da euri azidoaren eraginez, eta
horrela bizitza-ziklo biologikoan sartu da.
Gaur egun elikagai prozesatuen bidez aluminioa kontsumitzen dugu, gure ura aluminioz edaten dugu eta aluminiozko kazola
eta zartaginetan sukaldatzen dugu, izan ere, gaur egungo zartagin askok anodizatutako aluminioz eginda daudelako.
Haurrentzako elikagaietan, kosmetikoetan eta hainbat txertoetan osagai nagusi gisa aurkitzen da.
Exley eta bere taldea 30 urte baino gehiago daramatzate ikerketa egiten eta aluminioari buruzko
200 artikulu baino gehiago argitaratu dituzte.
2017an, Exleyk artikulu zientifiko bat argitaratu zuen, aluminioaren toxikotasunaren eta Alzheimer
gaixotasunaren arteko lotura argia erakusten zuena.
Urte batzuk geroago, 2020an, Exleyren taldeak Nature aldizkariaren Scientific Reports atalean argitaratu zuen beren
lan aitzindaria, Alzheimer gaixotasuna, esklerosi anizkoitza eta autismoa zituzten
pertsonen garunen aluminio-mailak alderatzen zituena.
Alzheimer gaixotasuna, autismoa eta esklerosi anizkoitza zituzten pertsonen garunetan aluminio-maila altuak aurkitu ziren.
Artikulu hau argitaratu zenean, Exleyren ikerketa jada aluminiozko adiuentzietara eta txertoetara bideratuta
zegoen, urte askotan jarraitu zuten ikerketa-eremu bat.
Txertoetako aluminioari buruz argitaratutako ikerketa batean, Exleyk besteak beste idatzi zuen:
Aluminiozko gatzak haurrei ematen zaizkien txertoetan ohiko lagungarriak dira.
Adibidez, haurren txertaketa-egutegia kudeatzeaz arduratzen diren pediatrak dirudienez ez dakite aluminiozko adiuentearen
propietateak eta nola funtzionatzen duten txertoetan.
Autismoaren eta Alzheimerren tasak hamarkadetan zehar gora egin dutelako.
2021ean, Gaixotasunen Kontrolerako eta Prebentziorako Zentroek jakinarazi zuten, 2018ko datuen arabera, Estatu
Batuetan zortzi urteko haurren ia 44tik batek autismoaren espektroko nahasmendu bat diagnostikatuta duela.
Hau da 1970ean egindako AEBetako lehen autismo-azterketarekin alderatuta izugarrizko igoera, zeinak 10.000
biztanletik bat baino gutxiagoko tasa aurkitu baitzuen.
Alzheimer gaixotasunaren tasa %145 baino gehiago igo zen 2000 eta 2019 bitartean.
Gaixotasun hauetan izandako gorakadaren aurrean, Exleyren Alzheimerri eta autismoari buruzko ikerketak
isiltasuna besterik ez eragin du gaixotasun horiei eskainitako ongintzako erakunde nagusien aldetik.
Eta Keele Unibertsitatean, non lanean aritu zen, dirudienez soilik onartzen zuten, bere
aurkikuntzak ez sustatuz eta prentsa-oharrik argitaratu gabe.
Exleyren arabera, Big Pharma eta Big Tech-ekin alderatuta, aluminioaren lobiak oraindik nagusiki ikusezina izaten
jarraitzen du, baina agian guztien artean indartsuena da.
Exleyk esan zuen: "Giza-gorputzean aluminioaren toxikotasunari buruz ia inoiz hitz egiten ez duen, baina bere
produktuan oinarritutako industria ugari babesten beti prest dagoen isileko 'anaia nagusi' bat da."
Horrela, Exley irakaslearen ikerketa garrantzitsua "ez zen baloratu"; horren ordez, unibertsitateak bere ikerketarako
finantzaketa kendu zuen 2021eko uztailan. Exleyk esan zuen:
"Uste dut presioa unibertsitatearen kanpoan pilatu zela."
Aluminioa Alzheimer gaixotasunarekin lotu genuen, entzun nahi zuen edonori esanez: burmuinean aluminioarik ez baduzu,
bizitza normala batean Alzheimer gaixotasunik ez duzu izango.
Baina Exleyk uste du bere eta bere taldearen aluminioa txertoetako laguntzaile gisa jorratzen zuen zientzia-lanak ere Keele
Unibertsitateko administratzaileak isilaraztera bultzatu zituela.
AstraZenekak COVID-19 txertoa Keele kanpusean ekoizten duelako.
Exleyren arabera, txertoen ikerketa eta sustapenean asko inbertitu duen Bill & Melinda Gates Fundazioa
ere unibertsitatearen diru-laguntzaileetako bat da.
Exley irakasleari gertatzen ari zaiona zientzia deserosoaren zentsura luze baten eta ikerketa hori jarraitzeari
eusten dieten pertsonak difamatzearen adibide nagusia da.
Sistem huts egin honek nola konpon daitekeen galdetzean, hark esan zuen:
"Zientzia ezin da loratu industria, gobernu eta ongintza handietatik datorren finantzaketarekin, guztiek interes
pertsonal handiak dituztelako eta ezin direlako fidatu. "
Exley orain erretiratuta dago, nahiz eta esaten duen finantzaketa ziurtatuta egongo balitz bere
ikerketa edozein unetan berriro hasiko lukeela.