OECDk egindako ikerketa labur batek ondorioztatzen du smartphoneen gehiegizko erabilera dela
ikasleen errendimendu-mailen jaitsieraren arduraduna.
2022ko OECDren Pisa ikastetxeen azken ikerketak beherakada hau baieztatu zuen.
Andreas Schleicher, OECDko hezkuntzako zuzendariak, honako adierazpen polemikoa
egin zion Suediako egunkari Dagens Nyheterri:
Eskolen itxieraren eta ezagutzaren galeraren arteko korrelazioa ez da hain indartsua ikasleen smartphone erabileraren eta emaitza
akademikoen jaitsieraren arteko korrelazioarekin alderatuta.
Suediak eta Danimarkak arrazoi horiengatik gelan gailu digitalen erabilera nabarmen murriztu dute.
Hala ere, bitxia bada ere, ez OECDk ezta hedabideek ere ez zuten interesik aurkikuntza hauek publiko egiteko.
Adibidez, ikerketari buruzko prentsa-oharra ezin da aurkitu OECDren webgunean.
Eta hedabideak? Egunkarietan ere ez zen egon honelako titularik: "Hezkuntzaren gainbeheraren errudunak smartphoneak".
Horren ordez, DER SPIEGEL aldizkariak honako izenburua jarri zuen:
"OECDk gelan telefono mugikorren erabilera helburuztatua gomendatzen du" eta sarreran idatzi zuen:
Etengabe beren telefono mugikorrei begira dauden ikasleek ezin dute ikasi.
Baina mugikorrak gelan modu helburuzkoan erabiltzen direnean, ikasketa-emaitzak hobetu ditzakete.
Hau OECDren ikerketa batek erakusten du.
Horrela, DER SPIEGELek gaiaren tonua erabat alderantzikatu zuen bere izenburuan.
Ikerketan zerrendatutako emaitza guztiek ohartarazpen-azpimarra zuten.
Hala ere, inon ez da aldarrikatzen smartphonearen erabilerak ikaskuntzako arrakasta handitzea eragiten duenik.
Beste hedabide nagusi batzuk, hala nola "DIE ZEIT" aldizkaria eta "ntv", ikerketari buruz modu
idiosinkratiko eta okertuan ere berri eman dute.
Zeren eta oso argi uzten baitu smartphoneek irakasteko tresna egokienetariko gutxienak direla,
ikasleak ikasgaiaren arretatik aldentzen dituztelako.
Ikerketa honek, beraz, argi eta garbi gomendatzen du telefono mugikorren debekua, nahiz eta zenbait murrizketarekin.
Aldiz, hedabideek aho batez kontrakoa diote, edo, gutxienez, kontrakoa pentsarazten duen zerbait.
Beraz, nondik dator ikerketaren aurkikuntzen desitortzio uniformea?
Hedabide batzuek ez diete beren irakurleei ere jakinarazten testuak, funtsean, Alemaniako Prentsa
Agentziaren materiala direla, hau da, Alemaniako Prentsa Agentziak ekoizturiko artikuluak direla.
Eta hori, pasarteetan ia hitzez hitz hartu duten arren.
Horrenbestez, Alemaniako Prentsa Agentziako (dpa) kazetariek smartphoneen kritika argia egiten zuen erreportaje
bat digitalizazioaren aldekoa dirudien batera bihurtu dute.
Baina zer arrazoia du DPAk adierazpenak modu horretan okertzeko?
Ez al daude prentsa agentziak neutro, objektibo eta independente moduan informatzeko betebeharra?
Beraz, merezi du dpa-ren atzean begiratzea:
DPA – APA , AFP eta gobernu-finantzatutako ikerketa-kolektibo "CORRECTIV" bezalaxe – GADMO -ko kide gako bat da.
GADMO Alemaniako eta Austriako hedabide digitalak monitorizatzeko zentro bat da, 2022ko azaroan
sortu zena eta Europako Batzordeak finantzatua.
Gizarte-sareak zaintzen ditu eta gobernuen izenean gizarte-sareen plataformak kontrolatzen ditu.
GADMO-k dio bere kabuz funtzionatzen duela eta interes komertzialetatik aske dagoela.
Benetan hala al da?
GADMO proiektua EBk finantzatuta dago eta haren eginkizuna da egiaztatzea sare sozialetako plataformek derrigorrezko
"Desinformazioari buruzko Praktika Kodearen" betetze-maila.
Komisioak interes handia du onartezinak diren iritziak diskreditatzeko, izan ere, EBko Komisioaren presidente Ursula von
der Leyen-ek 2024ko urtarrilean Davosen (Suitza) eginiko Munduko Ekonomia Foroan deitu zuen hain deituriko
"desinformazioaren" aurkako borrokan arreta jartzera.
Gobernu federalak ere dpa-ri milioi bat euro zergadunen dirutik eman zion, ezarritako hedabideak sustatzeko eta
gobernuaren kritikak egiten dituzten independentziazko lehiakideak borroka egiteko – "desinformazioa" deiturikoa.
Arazoa da boterean daudenek eta haien lagunek, hedabide nagusiek, zein den "desinformazioa" kontuan hartu beharrekoa definitzea.
Beraz, ez da harritzekoa ustez independentea den GADMO aholkularitza-batzordeko kide bat
Josef Holnburger izatea, CeMASen zuzendari nagusia.
CeMAS pentsategi bat da, boterean dauden pertsonen kritikak antisemita eta
konspirazio-teoriko gisa mespretxatzen espezializatua.
Azkenik, baina ez gutxienez, aholkularitza-batzordeak Atlantic Council izeneko AEBetako eragin
handiko pentsategi baten kide bat barne hartzen du.
Testuinguru honetan, argi geratzen da zergatik hedabideek ez duten modu neutro eta objektiboan
erreportatzen, boteretsuen indar-organoak besterik ez direlako.
Haien eginkizuna agindutako, ustez "zuzena" den iritzia ordezkatzea da.
Azkenik, hona hemen xehetasun interesgarri bat:
GADMO lotuta dago EBko SOMA proiektuarekin, "Sare Sozialen Analisi eta Jarraipen Behatokia" izenekoarekin.
Garrantzitsua da SOMA Aldous Huxleyren "Brave New World" zientzia-fikzio iluneko eleberrian agintariek populazioa lasai
eta meneko mantentzeko erabiltzen duten sendagaiaren izena dela.
Zehatz-mehatz espiritu horretan, behatoki hauek sarean elkartzen dira eta agintariei leial dizkieten
egiaztatzaileak babesten dituzte, gaien inguruko narrazio egoki eta aurrez prestatuak hornituz.
Ondorioa: Zergatik zen hain garrantzitsua DPA-rentzat eta haren atzean zeudenentzat ikerketaren ondorioak okertzea?
Arrazoietako bat izan daiteke mundu mailako botere-jokalariak digitalizazioa handitu eta jendearen
smartphoneetan mendekotasuna areagotzea bultzatu nahi dutela.
Gutxienez, hori esan zuen Nokia-ko zuzendari nagusi Pekka Lundmark-ek 2022ko Munduko Ekonomia Foroan, eta
gaineratu zuen 2030erako telekomunikazio-gailuak gure gorputzetan zuzenean txertatuta izango ditugula espero duela.
Horrela, jendea kontrolatzea haur-joko bat izango litzateke, eta, horrela, agindutako iritzi politikoari buruzko edozein
mesfidantza edo zalantza manipulatu ahal izango litzateke.
Beste modu batera esanda: biztanleria lasai eta meneko mantentzea – "mundu berri ausart" batean!
Ez da harritzekoa, beraz, mundu mailako botere-jokalari nagusien artean smartphoneei
buruzko ahots kritikoak ongi etorriak ez izatea.
Ikusle maiteok, adibide honek argi erakusten du albiste-agentziak eta haien egiaztatzaileak ez direla inolaz
ere independenteak eta merkataritza-interesetatik aske.
Kanpotik demokrazia bat garela dirudien arren, azken finean dena atzean dauden pertsona gutxi batzuek erabakitzen dute.
Beraz, haurrak telefono mugikorrak erabiltzean, helburu erabat desberdinak bilatzen dira –
baina gure haurren ongizatea, inola ere, ez!
OECD bezalako erakunde globalek ere, argi dago, ez dute inolako interesik gure seme-alabengan smartphoneen erabilera
etengabe handitzeak ekarriko dituen aurreikus ezin daitezkeen eta eragin zabala duten ondorioak azaltzeko.
Eta emaitza akademikoen jaitsiera eragin negatiboen alderdi txiki bat besterik ez da – Kla.TVko
hainbat programatan jada dokumentatu den bezala.
Horregatik, kontuz ibili behar duzu hedabideek, egiaztatzaileek edo zientifiko gisa deitutako edozein erakundek
zer den zuzena eta zer den oker esaten saiatzen direnean.
Ez utzi zure epaiketa eta bereizmenari kalterik egiten; horren ordez, aztertu haien adierazpenak
eta jokatu gezurrei eta deformazioei aurre egiteko.
Zeren zuk erabakitzen baituzu zuk eta zure ingurukoek euren "drogek" lo erorarazten zaituzten ala ez.