Waarom het Zwitserse AHV-egalisatiefonds samen met het pensioenspaargeld onder controle komt van
een Amerikaanse depotbank, dus vermogensbeheerder.
Net als in Duitsland worden de maandelijkse pensioenbetalingen aan Zwitserse gepensioneerden betaald door de Ouderdoms- en
Nabestaandenverzekering (AHV) op basis van een omslagstelsel.
Dit betekent dat de huidige pensioenbetalingen worden gedaan uit de maandelijkse bijdragen van de beroepsbevolking.
In tegenstelling tot Duitsland heeft Zwitserland echter nog steeds een uitpuilend AHV/IV/EO egalisatiefonds
met activa van ongeveer 40 miljard Zwitserse frank.
Dit geld behoort toe aan de bevolking en dient als een soort nestei voor lopende pensioenbetalingen voor in totaal één jaar.
Dit geld wordt beheerd door "Compenswiss", een zogenaamd onafhankelijke federale publiekrechtelijke
instelling die in 2017 is opgericht en gevestigd is in Genève.
Deze "Compenswiss" controleert niet alleen de maandelijkse pensioenbetalingen aan de rechthebbende gepensioneerden,
maar beheert ook het egalisatiefonds met de 40 miljard.
Natuurlijk wordt dit geld niet opgeslagen in een kluis, maar belegd in effecten in overeenstemming met de
regelgeving en "Compenswiss" heeft een depothoudende bank nodig om deze effecten te bewaren.
De bewaarder van deze 40 miljard aan effecten was de grote Zwitserse bank UBS. Maar dat is verleden tijd.
Na een aanbesteding besloot Compenswiss dat deze 40 miljard aan AHV-activa niet langer door een Zwitserse bank moesten
worden beheerd, maar door een Duitse dochteronderneming van de Amerikaanse State Street Bank met hoofdkantoor in Boston.
"Samen met BlackRock en Vanguard is State Street een van de grootste vermogensbeheerders ter wereld en
alleen al door hun omvang hebben ze een onmetelijke macht.
Maar dit gaat gepaard met enorme risico's voor Zwitserland en het geld van gepensioneerden.
Dit was een kop in de "NZZ" (Neue Zürcher Zeitung) op 7 oktober 2024:
"De belangen van de VS en Zwitserland zijn niet altijd congruent. Toen het bankgeheim werd afgeschaft, zagen we
bijvoorbeeld hoe hard de Amerikanen hun belangen doordrukten in twijfelgevallen", zegt Matter.
"In extreme gevallen zou de depothoudende bank kunnen weigeren om effecten te leveren. Als zich een noodgeval
voordoet, heeft de Federale Raad betere opties om actie te ondernemen met een Zwitserse bank."
"Compenswiss" voelde zich nu verplicht om dit risico te bagatelliseren en gaf op 11 oktober een persbericht uit.
Compenswiss" schrijft in de NZZ, onder andere:
"Het risico dat de Amerikaanse autoriteiten de activa zouden bevriezen, werd door Compenswiss
geanalyseerd als onderdeel van de aanbesteding.
De verwezenlijking van dit risico werd geclassificeerd als zeer onwaarschijnlijk." Is dat waar?
Hoogleraar bankrecht Dr. Rolf Sethe van de Universiteit van Zürich betwijfelt dit:
"Ja, in extreme gevallen zouden de VS via State Street toegang kunnen krijgen tot de AHV, IV en EO
compensatiefondsen. Dit komt omdat 'State Street' de financiële instrumenten van de compensatiefondsen in bewaring heeft.
Als je ze van de effectenrekening wilt halen, moet je 'State Street' opdracht geven ze over te boeken naar een
effectenrekening bij een andere depotbank", zegt professor bankrecht Rolf Sethe van de Universiteit van Zürich.
"Dit betekent dat AHV de activa niet kan opnemen zonder de betrokkenheid van 'State Street' als de depotbank.
Dit geldt ongeacht waar de financiële instrumenten fysiek zijn opgeslagen.
Als Amerikaanse bank valt 'State Street' onder de Amerikaanse wetgeving. Als de Amerikaanse overheid sancties
zou opleggen aan Zwitserland, zou de bank gedwongen zijn om hieraan te voldoen," vervolgt Sethe.
"Aangezien de VS haar wetgeving regelmatig extraterritoriaal uitvoert, zou ze de bank waarschijnlijk opdragen om de sancties
ook via haar Europese dochterondernemingen uit te voeren.
Compenswiss' heeft het mandaat bij 'State Street Tochter' in München."
Als je kijkt naar het gedrag van de Amerikaanse regering in de afgelopen 50 jaar, is het niet onwaarschijnlijk maar zeer
waarschijnlijk dat de VS buitenlandse eigendommen zal blokkeren of zelfs stelen in het geval van sancties of geschillen.
Zwitserland heeft hiermee al zeer onaangename en kostbare ervaringen gehad.
Na de Tweede Wereldoorlog legde de "Overeenkomst van Washington" Zwitserland een kwart miljard frank (een
astronomisch bedrag in die tijd) aan vooruitbetalingen op voor niet-deelname aan de oorlog.
Uiteindelijk werd de gevraagde betaling met vijftig procent verlaagd.
Hoewel Zwitserland na de Tweede Wereldoorlog nooit zogenaamde "bezittingen zonder eigenaar" heeft aangeraakt - nooit heeft laten
verdwijnen door confiscatie door de staat zoals in andere landen - werd het gedwongen om miljarden aan compensatie te betalen.
Het bankgeheim, dat ook voor buitenlanders geldt, werd van Zwitserland gestolen door financiële chantage via de dreiging
van uitsluiting van internationale betalingstransacties.
En last but not least moest UBS het noodlijdende Credit Suisse overnemen onder druk van de Amerikaanse regering, waardoor
een kruitvat ontstond voor de Zwitserse belastingbetaler.
Kla.TV berichtte hierover op 28.4.23 en 24.11.23.
In het recente verleden hebben de VS op grote schaal laten zien hoe ze omgaan met de bezittingen van
andere staten wanneer ze sancties tegen hen instellen.
De Amerikaanse regering stelde sancties in tegen Rusland en maakte van de gelegenheid gebruik om wereldwijd
260 miljard van de Russische Nationale Bank te blokkeren.
De VS is dus nooit preuts geweest over buitenlandse activa.
Wat motiveerde de bankgigant "State Street" om in te schrijven op de aanbesteding van
"Compenswiss" en UBS te vervangen als vermogensbeheerder?
Waarom werd het mandaat om de activa van AHV te beheren aan een andere en nu buitenlandse curator toegekend?
Wat deed de oude beheerder, UBS, verkeerd? Wat doet "State Street" beter?
Het jaarlijkse bewaarloon voor een depothoudende bank ligt meestal tussen 0,01% en 0,05% van het te
beheren vermogen, afhankelijk van de complexiteit van het vermogensbeheer en de contractuele details.
Met activa van CHF 40 miljard zou dit ongeveer zijn: Bij 0,01 %: CHF 4 miljoen per jaar Bij 0,05 %: CHF 20 miljoen per jaar
De wereldwijde inkomsten van State Street Corporation bedroegen in 2023 echter ongeveer 18,36 miljard dollar, waarvan
het grootste deel afkomstig was van custodian bank services, vermogensbeheer en andere financiële diensten.
De Zwitserse en Duitse markten maken waarschijnlijk maar een klein deel uit van de totale activiteiten,
vooral in de rol van depotbank voor institutionele activa.
Gezien het feit dat een oma zelfs voor CHF 4 miljoen lang moet breien, vierde het Zwitsers/Duitse
management van "State Street" zeker het winnen van dit mandaat.
In de regel wordt het winnen van een aanbesteding altijd gevierd, want als het niet lucratief was, had je
waarschijnlijk niet de moeite genomen om mee te doen.
Maar lucratief betekent niet noodzakelijk dat je alleen een continue inkomstenstroom hebt bereikt die je
kosten moet dekken; er kunnen ook andere redenen zijn.
En natuurlijk zijn we geïnteresseerd in hen als bijdragers aan de AHV.
Zouden de werkelijke motieven moeten zijn dat de activa van AHV onder de Amerikaanse wetgeving op
zwakke gronden geblokkeerd zouden kunnen worden?
Midden in deze discussies roepen sommige politici al op om de nationale rijkdom in de toekomst
onafhankelijk van grote Amerikaanse banken te beheren.
Ze vragen om meer controle en transparantie over hoe en waar het geld van het AHV-fonds wordt geïnvesteerd.
Deze zaak gaat iedereen aan die in Zwitserland woont. Het gaat om het geld en de pensioenen van alle inwoners.
De activa van AHV moeten in Zwitserland en onder Zwitserse controle blijven!
U kunt uw stem geven aan deze eis met de Schweizerzeit-campagne en petitie "De AHV-activa blijven in Zwitserland".
De inzamelingsperiode loopt tot eind januari 2025 en je vindt het ondertekeningsformulier
in het blauwe infovak onder dit programma.