ФДП у нямецкім Бундэстагу нядаўна ўнесла прапанову пашырыць вызначэнне смерці як умовы для донарства органаў.
У будучыні спыненне сардэчнай дзейнасці таксама будзе з'яўляцца падставай для выдалення органаў.
Раней было абавязкова прадставіць доказы незваротнага збою мозгу, г.зн. смерці мозгу.
У іншых краінах, такіх як Швейцарыя, Злучанае Каралеўства і Злучаныя Штаты, донарства
органаў пасля спынення сэрца ўжо дазволена.
У пэўных выпадках людзей, якія перанеслі спыненне сэрца, можна рэанімаваць.
Але калі сэрца спыняе біцца, мозг пазбаўляецца кіслароду, і праз каля трох-пяці хвілін клеткі мозгу пачынаюць паміраць.
У нейкі момант гэта павінна прывесці да смерці мозгу.
Аднак, як ужо паказала Kla.TV у розных дакументальных фільмах, смерць мозгу не з'яўляецца навуковым фактам.
Доктар Пол Бёрн, неанатолаг і клінічны прафесар педыятрыі , таксама кажа ў кароткім інтэрв'ю, прыведзеным ніжэй:
Гарвардскі камітэт вынайшаў смерць мозгу.
Ён спасылаецца на канцэпцыю смерці мозгу, створаную 5 жніўня 1968 года спецыяльным камітэтам Гарвардскага ўніверсітэта.
Доктар Пол Берн быў доктарам ва ўніверсітэце медыцынскіх навук у Агаё, ЗША, у 1975 годзе.
Ён лячыў дзіця, якое не дыхала самастойна.
ЭЭГ, якая выкарыстоўвалася для вымярэння электрычнай актыўнасці ў мозгу, не паказала
ніякай мазгавой актыўнасці, нават праз два дні.
На доктара Берна потым аказвалі ціск, каб ён аддаў хлопчыка на здабычу органаў. Аднак ён працягнуў лячэнне, і хлопчык выжыў.
Гэтая вызначальная падзея прывяла дактара Берна да інтэнсіўнага вывучэння гэтай тэмы.
Дык калі нават людзі з адключаным мозгам могуць вярнуцца да жыцця, як можа быць дапушчальна рабіць перасадку органаў
пасля спынення сэрца і наступнага пяціхвіліннага чакання?
Хіба гэта не павялічвае рызыку заўчаснага спынення жыцця праз паспешлівае выдаленне органаў?
Паслухайце інтэрв'ю з доктарам Бернам, якое зараз трансліруецца, каб даведацца, што яшчэ ён хоча сказаць пра перасадку органаў:
«Гарвардскі камітэт. Гэты камітэт вынайшоў смерць мозгу.»
Камітэт не праводзіў ніякіх даследаванняў на сабаках, катах ці пацуках.
Яны не збіралі ніякіх даных пра людзей. Яны проста выдумалі смерць мозгу. У іх не было даных пацыентаў.
У іх не было ніякіх базавых навуковых даследаванняў. І я ведаю, што гэта сапраўды жахліва, калі ты гэта ведаеш.
Гэта нічога не паляпшае. Пасля гэтага звычайна становіцца толькі горш.
Многія людзі думаюць, што мозгавая смерць — гэта сінонім поўнай спынення мозгавай дзейнасці.
Яны нават не абавязаны праводзіць тэст мозгавых хваляў. Яны ніколі гэтага не рабілі.
Яны агледзелі дзевяць пацыентаў, і ў двух з іх яшчэ былі актыўныя мозгавыя хвалі.
І яны потым прыйшлі да высновы, што далейшае вывучэнне мозгавых хваль больш не неабходнае.
Такім чынам, больш не трэба шукаць і хвалі мозгу.
«Такім чынам, калі яны робяць перасадку людзям, яны кажуць, што ў іх смяротнае захворванне мозгу...»
«Яны ўсе жывыя.»
«Яны ўсе жывыя і могуць быць цалкам адноўленыя.»
«Яны ўсе яшчэ жывыя.»
«Такім чынам, органы выдаляюцца з людзей, якія ў пэўнай ступені прытомныя, але проста не могуць камунікаваць?»
«Адна справа — не праяўляць свядомасць, тады мы гаворым пра несвядомасць.
Але несвядомасць не азначае адсутнасці свядомасці.
Гэта проста азначае, што мы не можам выявіць свядомасць. У гэтым і розніца.
«Такім чынам, гэта даволі суб'ектыўна, ці не так?»
«Правільна. Тое, ці дэманструе чалавек прытомнасць, нічога не кажа пра тое, жывы ён ці мёртвы.»
«Правільна.»
«Боль — гэта адна з тых рэчаў, якая з'яўляецца рэальнай і на якую мы павінны звярнуць увагу.»
Бол паведамляе арганізму, што нешта не так, і дае магчымасць вылечыцца.
Толькі таму, што чалавек не можа паказаць свой боль, не значыць, што ён яго не адчувае.
Вельмі добры прыклад гэтага — ужыванне паралізуючых сродкаў падчас выдалення органаў, каб яны больш не рухаліся і не корчыліся.
«О, як жахліва.»
«І нават калі яны не рухаюцца і не корчацца, іх частата сэрцабіцця і артэрыяльны ціск павышаюцца,
калі вы іх рассякаеце, бо гэта рэакцыя на боль».
Але яны больш не могуць паказаць, што яны адчуваюць боль.
«Таму што яны паралізаваныя, медыцынскім чынам паралізаваныя, вось чаму яны больш не могуць рэагаваць, так?»
«Так.»
«О, гэта ж жахліва.»
«Становіцца сапраўды дрэнна, калі ты на гэта звяртаеш увагу.»
У любым выпадку, мозгавая смерць была вынайдзена ў першую чаргу для атрымання органаў.
Але і для таго, каб не марнаваць грошы на лячэнне людзей, якія ніколі не знойдуць працу і будуць толькі жыць, а не паміраць.
Вось бачыце, што такое смерць мозгу: гэта перш за ўсё спосаб атрымання органаў.
І вось як працуе смерць мозгу: у справу ўключаюцца святары і пастырская апека.
Пры перасадцы органаў ёсць упаўнаважаны заяўнік.
І гэты ўпаўнаважаны заяўнік звычайна вельмі прыемны чалавек, які добра апранаецца і сябруе з сваякамі.
Хочаце кубачак кавы? О, я ведаю, што гэта для вас, напэўна, жахліва.
Мы зробім усё магчымае, каб дапамагчы вам.
І ўсё гэта з'яўляецца часткай індактрынацыі і служыць для атрымання доступу да органаў.
Разумееце, з мёртвага цела нельга атрымаць органы. Кожны орган, які трансплантуюць, — гэта здаровы орган.
А здаровыя органы можна атрымаць толькі ад жывых людзей.
З мёртвага цела немагчыма атрымаць органы для перасадкі.
«Такім чынам, лепш не мець гэтага ў вашых дакументах?»
«Вы не павінны ведаць тое, што я вам кажу.
Бо калі ты даведаешся, ты засмуцішся.
Тое, як вы ўсе трое цяпер узбуджаецеся з-за гэтага, — ваша права.
Чые органы яны хочуць? Яны хочуць органы... вядома, дзяцей, але асабліва тых, каму ад 16 да 30 гадоў.
Іх жыццё пад пагрозай. Калі яны без прытомнасці і падключаны да апарата штучнага дыхання, яны хочуць, каб іх органы.
І яны робяць усё магчымае, каб здабыць органы. А калі органы ўжо выдаленыя, іх ужо не ажывіць.
Такім чынам, яны кажуць сваякам: «Ваша дачка Сэлі хацела б зрабіць нешта добрае... гэта спосаб ператварыць
гэту трагедыю ў нешта пазітыўнае». Або: «Ваш сын...»
І калі раней яны атрымлівалі органы ад людзей, якія пацярпелі ў аварыях або атрымалі агнястрэльныя раненні, то цяпер яны
атрымліваюць значна больш органаў ад людзей, якія перадазіраваліся наркотыкамі, чым ад
аварый і агнястрэльных раненняў разам узятых.
У Агаё штодня ад перадазіроўкі паміраюць восем чалавек.
Вось так яны атрымліваюць свае органы, і гэта тое, што яны хочуць. А што яны робяць?
Яны даюць паліцэйскім экстранае сродак Narcan для барацьбы з наступствамі дзеяння наркотыку.
Гэта прыводзіць людзей з перадазіроўкай у аддзяленне неадкладнай дапамогі.
Але гэта не ратуе яе жыццё, а проста дастаўляе яе ў аддзяленне неадкладнай дапамогі. І вось так яны здабываюць свае органы.
«Гэта так чортава агідна.»
«О так, гэта сапраўды так. Гэта вельмі дрэнна.»