حزب دموکراتیک لیبرال آلمان (FDP) در بوندستاگ آلمان اخیراً پیشنهادی را برای گسترش تعریف مرگ به‌عنوان پیش‌نیاز اهدای عضو ارائه کرد.
در آینده، ایست قلبی–عروقی نیز مبنایی برای برداشتن اعضا خواهد بود.
قبلاً ارائه مدرک در مورد ناتوانی برگشت‌ناپذیر مغز، یعنی مرگ مغزی، الزامی بود.
در کشورهای دیگری مانند سوئیس، بریتانیا و ایالات متحده، اهدای اعضا پس از ایست قلبی از پیش مجاز است.
افرادی که دچار ایست قلبی شده‌اند، در برخی موارد می‌توان آنها را احیا کرد.
اما اگر قلب از تپیدن بازایستد، مغز از اکسیژن محروم می‌شود و پس از حدود سه تا پنج دقیقه، سلول‌های مغزی شروع به مردن می‌کنند.
در مقطعی، قرار است این منجر به مرگ مغزی شود.
با این حال، همان‌طور که Kla.TV قبلاً در مستندهای مختلف نشان داده است، مرگ مغزی یک واقعیت علمی نیست.
دکتر پل برن، نوزادشناس و استاد بالینی اطفال ، همچنین در مصاحبهٔ کوتاهی که در زیر آمده است می‌گوید:
کمیتهٔ هاروارد مرگ مغزی را ابداع کرد.
او به مفهوم مرگ مغزی اشاره می‌کند که در ۵ اوت ۱۹۶۸ توسط یک کمیته موقت در دانشگاه هاروارد ایجاد شد.
دکتر پل برن در سال ۱۹۷۵ در دانشگاه پزشکی ایالت اوهایو در ایالات متحده آمریکا پزشک بود.
او کودکی را که به‌طور مستقل نفس نمی‌کشید، درمان کرد.
الکتروانسفالوگرام (EEG) که برای اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی مغز استفاده می‌شود، حتی دو روز بعد نیز هیچ فعالیت مغزی را نشان نداد.
دکتر برن سپس تحت فشار قرار گرفت تا پسر را برای برداشتن اعضا آزاد کند. با این حال، او درمان را ادامه داد و پسر زنده ماند.
این رویداد شکل‌دهنده باعث شد دکتر برن خود را به‌طور فشرده وقف این موضوع کند.
پس اگر حتی افراد مغزشده هم بتوانند به زندگی بازگردند، چگونه ممکن است پیوند عضو پس از ایست
قلبی و یک دوره انتظار پنج دقیقه‌ای مجاز باشد؟
آیا این کار خطر پایان دادن زودهنگام به زندگی از طریق برداشتن شتاب‌زده‌ی اعضا را افزایش نمی‌دهد؟
همین حالا به مصاحبه با دکتر بورن گوش دهید تا بشنوید او درباره پیوند اعضا چه چیز دیگری برای گفتن دارد:
«کمیتهٔ هاروارد. این کمیته مرگ مغزی را ابداع کرد.»
کمیته هیچ مطالعه‌ای روی سگ‌ها، گربه‌ها یا موش‌ها انجام نداد.
آنها هیچ داده‌ای دربارهٔ مردم جمع‌آوری نکردند. آنها صرفاً مرگ مغزی را ابداع کردند. آنها هیچ داده‌ای از بیماران نداشتند.
آنها هیچ مطالعهٔ علمی پایه‌ای نداشتند. و می‌دانم وقتی این را می‌دانی واقعاً وحشتناک است.
این اوضاع را بهتر نمی‌کند. بعد از آن، معمولاً بدتر می‌شود.
بسیاری از مردم فکر می‌کنند مرگ مغزی مترادف با صفر شدن امواج مغزی است.
آنها حتی موظف نیستند آزمون امواج مغزی را انجام دهند. آنها هرگز این کار را انجام نداده‌اند.
آنها نه بیمار را معاینه کردند و دو نفر از آنها هنوز امواج مغزی فعال داشتند.
و سپس به این نتیجه رسیدند که دیگر نیازی به بررسی امواج مغزی نیست.
پس دیگر نیازی به جستجوی امواج مغزی نیز نیست.
«پس وقتی پیوند اعضا روی مردم انجام می‌دهند، می‌گویند که مغزشان مرده است ...»
«همه‌شان زنده‌اند.»
«همه‌شان زنده هستند و می‌توانند به‌طور کامل بازیابی شوند.»
«آنها همه هنوز زنده‌اند.»
«پس اعضا از افرادی که به نوعی هوشیار هستند اما صرفاً قادر به برقراری ارتباط نیستند، برداشته می‌شوند؟»
«نمایش ندادن آگاهی یک چیز است، اما وقتی صحبت از بی‌هوشی می‌شود، قضیه فرق می‌کند.»
اما ناخودآگاه به معنای نبود آگاهی نیست.
این فقط به این معنی است که ما نمی‌توانیم آگاهی را تشخیص دهیم. این تفاوت است.
«پس تا حد زیادی ذهنی است، اینطور نیست؟»
«درست است. اینکه یک فرد نشان دهد که دارای هوشیاری است یا نه، هیچ چیز درباره زنده یا مرده بودنش نمی‌گوید.»
«درست.»
«درد یکی از آن چیزهایی است که واقعی است و باید به آن توجه کنیم.»
درد به بدن می‌گوید که مشکلی وجود دارد و فرصت بهبودی را برای آن فراهم می‌کند.
فقط به این دلیل که فردی نمی‌تواند دردش را نشان دهد، به این معنا نیست که او دردی ندارد.
یک مثال بسیار خوب از این موضوع این است که هنگام برداشتن اعضا، مواد فلج‌کننده تزریق می‌کنند تا دیگر حرکت یا پیچ‌وتاب نخورند.
«اوه، چه وحشتناک.»
«و حتی اگر حرکت نکنند یا نغمه نکنند، وقتی آن‌ها را می‌شکافی، ضربان قلب و فشار خون‌شان بالا می‌رود، چون این واکنش به درد است.»
اما دیگر نمی‌توانند نشان دهند که درد می‌کشند.
«چون آنها فلج شده‌اند، از نظر پزشکی فلج شده‌اند، به همین دلیل دیگر نمی‌توانند واکنش نشان دهند، درست است؟»
«بله.»
«اوه، این وحشتناک است.»
«وقتی بهش توجه می‌کنی، اوضاع واقعاً بد می‌شود.»
به هر حال، مرگ مغزی عمدتاً برای به‌دست‌آوردن اعضا ابداع شد.
اما همچنین برای اینکه پول را برای درمان افرادی که هرگز شغلی پیدا نخواهند کرد و تنها زندگی خواهند کرد و نمی‌میرند، هدر ندهیم.
پس می‌بینید مرگ مغزی چیست: این عمدتاً راهی برای به‌دست‌آوردن اعضا است.
و نحوهٔ عملکرد مرگ مغزی این است که روحانیون و مراقبان معنوی را درگیر می‌کند.
در پیوند اعضا، یک متقاضی مجاز وجود دارد.
و این متقاضی مجاز معمولاً فردی بسیار خوب است که لباس‌هایش مرتب است و با خویشاوندان دوست است.
یک فنجان قهوه می‌خوری؟ اوه، می‌دانم این برایت وحشتناک است.
ما هر کاری که بتوانیم انجام خواهیم داد تا به شما کمک کنیم.
و همهٔ این‌ها بخشی از تلقین است و برای دسترسی به اندام‌ها به کار می‌رود.
می‌بینید، نمی‌توانید از یک جسد عضو دریافت کنید. هر عضوی که پیوند زده می‌شود، عضوی سالم است.
و اندام‌های سالم تنها از افراد زنده قابل دریافت هستند.
شما نمی‌توانید از یک جسد، عضو برای پیوند تهیه کنید.
«پس بهتر است این را در مقاله‌هایتان نداشته باشید؟»
«شما نباید چیزهایی را که به شما می‌گویم بدانید.»
چون اگر بدانی، ناراحت می‌شوی.
این‌که هر سه‌تان حالا این‌قدر درباره‌اش هیجان‌زده شده‌اید، حق شماست.
آنها چه کسی را می‌خواهند؟ آنها اعضای بدن ... را می‌خواهند، البته کودکان، اما به‌ویژه افراد ۱۶ تا ۳۰ ساله.
جان آن‌ها در خطر است. اگر آن‌ها بی‌هوش باشند و به دستگاه تنفس مصنوعی وصل باشند، آن‌ها می‌خواهند اعضای بدنشان اهدا شود.
و آنها هر کاری می‌کنند تا اعضا را به‌دست آورند. و وقتی اعضا برداشته شدند، دیگر نمی‌توان آنها را احیا کرد.
پس کاری که آنها می‌کنند این است که به خویشاوندان می‌گویند: «دخترتان سالی دوست دارد کاری خوب انجام دهد … این راهی
است برای تبدیل این تراژدی به چیزی مثبت.» یا: «پسرتان …»
و در حالی که پیش‌تر اعضا را از افرادی دریافت می‌کردند که دچار تصادف شده یا از گلوله زخمی شده بودند، اکنون اعضا را از
افرادی که دچار اوردوز دارویی شده‌اند، بسیار بیشتر از مجموع تصادفات و زخم‌های ناشی از گلوله دریافت می‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ در اوهایو، هر روز هشت نفر بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر جان خود را از دست می‌دهند.
این‌گونه است که آن‌ها اعضای بدن‌شان را به‌دست می‌آورند و این همان چیزی است که می‌خواهند. و بعد چه می‌کنند؟
آنها داروی اضطراری نالوکسان (نارکان) را در اختیار مأموران پلیس قرار می‌دهند تا اثرات این دارو را خنثی کنند.
این باعث می‌شود افرادی که دچار اوردوز شده‌اند به اورژانس بیایند.
اما این کار جان او را نجات نمی‌دهد، فقط او را به اورژانس می‌برد. و این‌گونه است که آن‌ها اعضای بدن او را به‌دست می‌آورند.
«این خیلی حال‌به‌هم‌زنه.»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ «آه بله، واقعاً همین‌طور است. خیلی بد است.» ۱۲۳۴۳۲۱