Gaurko "Hesi Gainetik Begiratu" saioa liburu honen egilean zentratzen da: "Exhabitus".
Mr Icon, gaur gurekin izatea zoragarria da, eta eskerrik asko zure 200 orrialdeko lan espezializatuaren
oinarrizko kezka nagusiak gurekin partekatzeagatik.
Pozik, eskerrik asko aukeragatik.
Zure liburuaren bosgarren orrialdean argi dago hainbat ikerketa nabarmen burutu dituzula, adibidez, fisika kuantikoan,
erlijioetan, nazioarteko zuzenbidean, kanon zuzenbidean, ekonomian, gizarte
zientzietan, marketinean eta beste hainbatetan.
Gainera, zure liburua idazten ari zinen bitartean are garrantzitsuagoak ziren kualifikazio batzuk
eskuratu zenituela aipatzen duzu, baina denbora mugak direla eta hemen ezin ditugu horiek eztabaidatu.
Azken finean, gaurko eztabaida bakarrik galdu den epaitegi bat berriro ezartzeari buruzkoa da. Hori nahiko zirraragarria da.
Orain Suitzan antzinako garaietan existitu zen, erregularra eta guztiz neutrala zen, eta herritarren berengandik
osatutako kidez osatutako epaitegi bati buruz ari gara.
Hala ere, epaitegi mota hau denbora luzez existitu ez da.
Zure Exhabitus liburuan, galdu dugun jabetza komuna juridiko hau berreskuratzeko beharrezko froga
eta oinarri juridiko guztiak eskaintzen dituzu.
– Hori ondo ulertu al dut? Bai, zuzena da.
Hala ere, zorrotz esanda, gure elkarrizketa jada zure kezka nagusiaren hasierako
diseinuan eta garapen praktikoan zentratuta dago.
Zure azken prentsa-oharrean Kla.TVri idatzitakoan, eta hitzez hitz aipatuko dut: "Prestaketa-fase oso intentsibo
baten ondoren, orain prest gaude 'IG Volkstribunal' proiektua publikoari 2024ko azaroaren 1ean aurkezteko."
Nor gara gu – eta nola deskribatuko zenuke zure kezka nagusia zure hitzetan?
WIR-ek "Interessengemeinschaft Volkstribunal" (Herri Auzitegiaren Interes Taldea) izeneko, berriki
sortutako gobernuz kanpoko erakundea (GKE) adierazten du.
Herri epaitegia, bere horretan, justizia administrazioko erakunde zaharrenetako bat da.
Honek esan nahi du epaimahaia herritik sortzen dela eta ezin dela estatuaren edo korporazioen interesek kontrolatu.
Erromatar zuzenbidean, tribunoek herriaren ahotsa ordezkatzen zuten, eta herriak bozketaetan
veto-eskubidea zuen aginte-kasta kontrolpean mantentzeko.
Hala ere, azken hamarkadetan politikak pixkanaka higatu du epaimen independenteak egiteko gaitasuna, eta gaur egun ez dago
epaitegiek egiten duten berrikuspen edo kontrol judizialik, politikarien eta gobernu-organoen
makurkeri-makinerietatik babestuko gintuzkeenik.
Aurrerapauso eskandalagarri honetarako azalpen publikorik egon al zen?
Bai, noski. Tribunaleak, epaimahai-auzitegiak ere deituak, errentagarritasunik eza argudiatuta itxi zituzten, eta
agintariek, zalantzarik gabe, ez dituzte berriro martxan jarriko.
Honek sistema autonomo bat sortu du interes politiko eta korporatiboak defendatzeko eta ezartzeko, eta herritarrek gaur
egun ez dute inolako biderik beren burua erasoei aurre egiteko, beren osotasun fisikoa urratzea
barne – adibidez, koronabirusaren txertoarekin.
Justiziaren perbertsioa eta giza eskubideen sistematikoki bazterketa jada hainbat kasu eta ikerketatan nabarmendu dira eta
Kla.TV bezalako hedabideetan publikoaren arreta erakarri dute.
Gaur egun, gure begien aurrean krimen asko gertatzen ari direla ikusten dugu, eta une honetan ikusle soilik izan
gaitezke – eta are hobeto – finantzaketzaile, epaitegi eta agintarien gehieneko arbitrariotasunaren biktima ez izateko.
Azken lau urteek hori oso argi erakutsi dute.
Korupzioa, zapalkuntza, zaintza eta ustiapena instituzio mailako estandar bat lortu dute, eta indarra hartzen jarraitzen dute,
pertsonen oinarrizko eskubideak engainatuz eta ustiatuz. – Zoroa.
Beraz, utopikoa da pentsatzea boteretsu salbatzaile bat bat-batean agertuko dela eta dena hobetuko duela.
Gorputz independentea berriro ezartzeko, "IG Volkstribunal" – "Interessengemeinschaft
Volkstribunal" (Herri Auzitegiaren Interes Taldea) – sortu zen.
ONG berri honek jada gai edo helburu argi zehaztuta al ditu?
Bai. Azken hamarkadaotan aztertu ez diren hainbat gai modu independentean ikertu behar ditugu.
Ikerketa independentea kontuan hartu ere ez zuten egin, are gutxiago serio hartu.
Beraz, kanpoko ebaluazioa behar duten delitu larriagoetan zentratu eta horiek konpondu behar ditugu.
Koronabirusaren historiari, geoingeniaritzari, 5Gari eta gizateriaren esklabotzari buruzko azken ikerketak ezin
dira ebaluatu sistema honetako agintariek, krimen horietan konplize baitira eta haietatik irabazi ere egiten baitute.
Bai, hori zentzuzkoa da. Horri dagokionez, aplikatu daitezkeen oinarri edo bitartekari legalik ba al dago?
Bai. Gure konstituzio federalari esker, Suitzan oraindik erabilgarri dauden baina gaur egun erabiltzen ez
diren baliabide batzuk oraindik ere erabil ditzakegu.
Interesgarria. Beraz, "IG Volkstribunal" gisa, moral eta etika estandar gorenen pean elkartuta gaude, eta ikertzen ari
gara Suitzako administrazioak oraindik herritarren alde lan egiten duen ala enpresa-interesak bakarrik zaintzen dituen.
Benetako ikerketa zientifikoak kontsultatu eta diru-egoerari eta estatusari erreparatu gabe eztabaidatu behar dugu.
Gainera, ezinbestekoa da ikerketa guztiak iturri irekikoak izatea eta negoziazio guztiak publikoan egitea.
Eta herritar bakoitzak parte hartu dezake honetan eta gure kausa babesteko eta egia aurkitzeko kide bihurtu daiteke.
Azkar jokatu nahi ez badut ere, badago jada modu praktikorik bat egiteko?
Bai, interesa duen edonork gure webgune ofizialera www.volkstribunal.ngo edo Telegrameko https://t.me/Volkstribunal
helbidera sartuta erraz harpidetu daiteke.
Kide gisa, babeslea zara eta azken ekitaldien berri emango zaizu.
Hala ere, GKEan dauden 100.000 kide behar ditugu.
Helburu honetarako, zure nortasun-agiriaren kopia bat eta informazio batzuk behar
ditugu, eta horiek postaz ere bidal diezazkiguzu.
Guztia lineaz kanpo kudeatzen dugu eta datuen babesa bermatzen dugu.
Oso ondo. Ezer ez da oker erabiliko edo argitaratuko. Guretzat garrantzitsua da hori.
Oso ondo, bai, hori garrantzitsua da. Ados. Baina hori egin aurretik, murgil gaitezen pixka bat sakonago material berrian.
Esadazu gaur gaurkoan GKE berri honen pentsamoldeaz eta hurbilketa moduez.
Egiazki, zor-ordainketa gaitasun falta juridiko baten aurrean gaudenez, "IG Volkstribunal"-eko kargu guztiak egia zin egiteko
konpromisoa hartu dute eta Suitzako herriaren alde daude, giza eskubideen arloko eta
zor-ordainketa gaitasun falta juridikoaren gaineko aditu gisa.
Gure begien aurrean gertatzen ari den krimena jorratzeko.
Etorkizuneko epaile, epaimembru eta parte-hartzaileek ere zin hau egin behar dute.
Zehazki, zer uste duzu gaizki doan, lege-sistema huts egin duela pentsatzen duzunaren adibide zehatz bat eman al diguzu?
Bai. Suitzako oinarrizko egiturak ere ez ditu botereen banaketari buruzko konstituzio-eskakizunak betetzen.
Adibidez, estatu-konfederazio batetik estatu federal batera egindako trantsizioan, polizia-indarra
epaitegiekin bateratu zuten entitate bakarra osatzeko.
Horrela sortu ziren Justizia eta Polizia Sailak. Horrela bat egin zuten bi botereek.
Zailagoa bihurtzen duena da politiken menpe daudela eta aurrekontu-esleipena jasotzen dutela.
Horrela, enpresa-egiturak eraginkortasunez sartu dira estatu-egiturak ordezkatzera.
Normalean bereizita dauden hiru entitate hauek, beraz, elkarrekin ari dira lanean – herritarren kalterako.
Orain denek beren aurrekontu-helburuak bete behar dituztelako, errealistatzat har daitekeena da epaitegi batek
justiziaren alde ebatziko duela pentsatzea; ordea, negozioek lehentasuna izango dutela espero daiteke.
Polisari ere gauza bera gertatzen zaio. Gaur egun, haiek herritarren babesle baino – barkatu, konparazioagatik
barkatu nazazu – estatuaren prostitutak direla ikusten ditut.
Gaur kalera ateratzen dira legearen gris eremuan hirugarren pertsonentzako diru funtsak lortzeko.
Epaitegiekin konplotatzen dutenez, ez beren legez kanpoko ekintzak, ez enpresa bera ere auzitan jar daitezke.
Nola liteke inork epaiketa bat irabaztea egoera nahasgarri hauetan?
"Exhabitus" izeneko liburuan ahalegindu naiz hau ahalik eta ulergarrien idazteko.
Gainera, Suitzako epaitegien lehentasunak aldatu dira, eta orain lehenik eta behin bulego administratibo gisa
funtzionatu behar dute, egia aurkitzeko leku gisa baino ez.
Gaur egun, epailea, esateko moduan, ontziko kapitaina da eta ez da gehiago legearen zaindaria.
Iraganaren lorpen edo aztarna – laburpen-justizia izenez ezaguna – Suitzan, beraz, erabat ezabatu da.
Hori jada ez dago. Gaur egun epaitegi-aretoan ez dago epaimahai herrikoiik, eta, horren ordez, abokatu bat behar duzu.
Egia ez da epaimahaiak lehen bezala bilatzen, baizik eta abokatu eta epaileei uzten zaie, tasarik handien truke.
Hala ere, honen okerrena da dagoeneko dauden gainbegiratze-organo guztiak soilik indargabetu
dituztela, epaitegiak ia erregulaziorik gabe utziz.
Zehazki zer da legezko zor-ordeztea? Eta noiz gertatzen da legezko zor-ordeztea?
Bankarrota juridikoa, bere horretan, hiztegi juridikoan definituta dago, eta uste dut hemen sartuko dugula:
"Legezko zor-ordeztea erakunde juridiko batek legearen menpe daudenei justizia emateko gaitasunik eza da."
Lege-instituzio batek, adibidez, porrot juridikoa agerian uzten du gezurtiak goi-postuetara igotzen uzten duenean,
grafiti-artistak idazkari bihurtzen dituenean, iruzurgileak kutxazain, faltsutzaileak aktak hartzaile,
impostoreak ebaluatzaile eta xantajistak lege-arduradun.
Egoera horietan, hobekuntzaren bakarra den promesa unibertsalki onartutako balioetara, hala nola egia,
askatasuna eta lege-printzipioetara, osorik itzultzean datza.
Nahi nuke soilik azpimarratzea testu hau ez dela gure GKEak idatzia, baizik eta Prof. Dr. Gerhard Köblerrek
ofizialki osatutako lege-hiztegi ofizialean bildu dutela.
Honek gurekin zerikusirik ez du, baina ofiziala da.
Ados, hori ofiziala da. Praktikan, nola agertzen da zor-ordezkapen legezko egoera?
Azken hiru urteotan, bereziki, koronabirusaren histeriaren garaian, sektore publikoaren makineriak agerian geratu dira, eta,
bereziki, poliziaren eta justiziarenak, erakutsiz estatuak bere herritarrak kriminalizatu eta ustiatu behar dituela beharrezko
diren bitarteko guztiak erabilita, zorpetuta ez geratzeko, alegia, bere fakturak ordaintzeko
gai izateko eta bere existentzia justifikatzeko.
Epaitegien porrot osoa zenbatu ezin diren "kasuek" frogatu zuten – lehen "kasu" deitzen zitzaizkieten horiek
– herritarrek ez dutela inolako eskubiderik. Eta poliziak aurkikuntza hori berretsi du.
Haiek "kasuei" buruz hitz egiten dute, ez "gertaerei" buruz.
Halako "akordio" baten adibide zehatz bat eman al diguzu?
Bai, nire adibide gogokoenetako bat abokatu Dr. Gerald Brei-k Auzitegi Federalaren aurrean aurkeztu zuen kasua da.
Epaitegiak ebatzi zuen kasua ezin zitekeela entzun, jada ezagutzen ziren faktuak ezin baitziren entzun.
Gakoa zen maskarak ez duela birus baten aurka babesten. – Beraz, guztiz zoroa da.
Hala ere, honek ez du aldatzen aurpegiko estalkirik erabili ez zela – eta isuna indarrean jarraitzen du. Sinestezina.
Halako kasuek erakusten dute porrotaren nabaritasuna.
Hau ez da zentzuzko pentsamenduarekin ulertzen.
Halako kasuetan, hain deitutako Radbruch-en formula aplikatu beharko litzateke, zeinak zehazki
halako portaera merezimendu gabekoa saihesten duen.
Zehazki zer da Radbruch-en formula?
Radbruch-en formula Alemaniako zuzenbide-filosofo Gustav Radbruch-ek proposatutako teesi bat da, eta dio
pertsona kalte egiten dion lege bat ez dutela bete behar.
Eta bigarren urratsean – bi zatiko teesi gisa aurkeztu zuenez – azaltzen du lege bat hasieratik ilegal bada edo herritarrei ez
badie zerbitzatzen, lege hori ere baztertu beharko litzatekeela.
Hemen zuzenean filosofia-ikasgaiaren muinera murgil gaitezke.
Hala ere, garrantzitsua da azpimarratzea oinarrizko ideia horiek Bigarren Mundu Gerraren ondoren garatu
zirela, etorkizunean berriro gertatzea saihesteko.
Lege bakoitza berez merkataritzakoa dela jakitea funtsezkoa da hemen, eta legearen eta
legegintzaren arteko aldea lehenik ulertu behar da.
Beraz, eskubide ukiezina ditugu, haiek zaintzen ditugun bitartean.
Aldiz, justiziarekin batere zerikusirik ez duten legeak daude, merkataritza soilik babesten eta mesedetzen dutenak.
Legeak muturreko absurdoetara eramaten dira aipatutako bankarrota juridikoa gertatu arte, eta kasu honetan, esateko moduan,
hasierako puntura itzultzen gara, eta balio funtsezkoetara itzuli behar dugu, bankarrota juridikoan deskribatzen den bezala.
Une honetan, Radbruch-en formula bezalakoak edo, gaineratu nahi nukeen Hippokratesen zinak, ez dira ezer
gehiago erlikiak eta ahozko konpromiso hutsak baino.
Zure ustez, zein bidek atera gaitzake lege-bankarrotetik?
rechtsbankrott.co.uk webgunean, gaur egun akusazioa ordezkatzen duena, ekimen honi buruzko informazioa dugu eta
egiazkoaren arabera pertsonei aholkuak ematen saiatzen gara.
Bide juridikoa herritarren epaitegi baten bidezkoa da.
Epaitegi independente baterako, "IG Volkstribunal" (Herri Epaitegi Elkartea) elkarteko 100.000 kide behar ditugu epaitegia
legez ezartzeko eta, gainera, prozesu penalean parte hartzeko prokura eskuratzeko, hau
da, epaitegiak porrot juridikoa gertatuz gero.
Gure GKEak biltzen ditu prokura hauek, eta horiek auzipetze-agiriaren oinarria osatzen dute.
Lehenik eta behin: prokura hauek epaiketaren prozedurei legeak eskatzen duen "BAI"
soilik ematen diote aurrez, eta ez beste ezer.
"Power of attorney" terminoa hautatu da, legez beharrezkoa delako.
Prokura horrekin ez da beste ezer gertatuko; datuak ez dira inora bidaliko ezta digitalizatuko ere.
Prokura honela ulertu behar da: delituaren benetako ikerketa independente bati nire onespena ematen diot.
Herri Auzitegia da epaia independenteak emateko sortu zen erakundea.
Justiziaren karga eramateko 100.000 kide izan behar ditugu eta, Konstituzioaren 30.1 artikuluari, Giza Eskubideen
Europako Hitzarmenaren 6.1 artikuluari eta Giza Eskubideen Legearen 10. artikuluari jarraituz, nola ezarriko den erakutsi.
Epaile eta epaimahaikide independente eta inpartzialak dira epaitegia zuzentzen dutenak eta epaia ematen dutenak.
Hori gure behin ziurtatutako eskubidea zen, baina epaileek eta politikariek soilik indargabetu zuten, eta
orain soilik ukatu egiten digute; ez dira itzuliko.
Zeinek zehazki antolatzen du herri epaitegi bat? Zuen GKE-k hori egiten al du? Edo nola
funtzionatzen du halako epaitegi batek praktikan?
Gure GKErik (ekintzailea) ez du epaitegiarekin berez zerikusirik; besterik gabe ezagutza ematen du, epaitegia
deskribatzen eta ezartzen du, eta prokuradore-agintaritzako ordezkaritza-agiriak biltzen ditu.
Herritarren artean nahikoa nahia badago, 100.000 pertsona elkartu direnean, epaitegiaren sorrera hasi daiteke.
Kasu honetako lehen ekintza ofiziala ni ordezkatzea da, tribunalerako eta epaitegirako
garrantzirik ez naizelako, eta abokatua ere ez naizelako.
Ez naiz epaile, nik besterik gabe dena konpilatu eta antolatu dut.
Platera bere kabuz sukaldatzen da – hau garrantzitsua da – eta soilik kideena da.
Orain arte dena gure poltsikoetatik finantzatu dugu, eta pozten gara karga hau bakarrik eraman beharrik ez dugulako.
Adierazi dut. Legea modu horretan idatzita dagoenez, Herri Auzitegia nik gidatuko dut gaitasun juridikoa
lortu arte; ondoren, auzitegia kudeatzeko ardura duen kudeatzaile kualifikatu batek hartu beharko du.
"IG Volkstribunal" izena emanda dauden kideena da – denek partaidetza-berdintasunean – eta bakoitzak boto bat du.
Zalantzarik gabe, hemen lan asko egin beharko dut informazioa emateko, parte hartzen duten guztiek – akusatuek barne – egitura
osoa aztertu ahal izan dezaten, eta horrela epaia ondoren ez dadin baliogabetu. Hori oraindik ere garrantzitsua da.
Hori garrantzitsua da, bai. Nola funtzionatzen du herri epaitegi batek praktikan?
Bai, nola funtzionatzen du horrek? Epaile eta epaimahaikide inpartzialek epaia hartzen dute, eta epaia legez epaile batek eta
gure komunitateko kidez osatutako epaimahaikideek babesten dute.
Elkarrekin ebaluatzen dute akusazioak frogatu diren ala ez eta, beraz, errugabetasunaren galdera argitu den ala ez.
Hemen gehiegi xehetasunetan sartu gabe, nire "Exhabitus" liburura jotzen zaitut, bertan
baitago epaitegiaren deskribapen osoa idatzita.
Ados. Dagoeneko erakutsi dugu hori; horri buruz irakur dezakegu. Nolabait, izugarri zirraragarria dirudi.
Baina zer gertatzen da, adibidez, errudun-epaia eman ondoren? Nola eragiten zaie kondenatuei damutzea?
Herri epaitegia erabat publikoa denez eta jorratu beharreko akusazioak traizio handia edo instituzioetako esklabutza,
instituzioetako ustelkeria, terrorismo armatua eta abar izango direnez, herriaren borondatea legez loteslea da
epaia eman ondoren. Beraz, ez dago ezer gehiago egiteko.
Ez al da nolabaiteko ilusio bat pentsatzea kondenatutako krimino hauek jendearen borondateari soilik men egingo diotela?
Une honetan karguan dauden epaitegi guztiek atzean duten aginte legitimoa dute.
Zein indar aplikatuko luke zigor egokia herri epaitegi legitimo baten ondoren?
Herri-tribunala legezko bideetatik, hau da, herritarren 100.000 kideek osatutakoa, ezarri ondoren,
armadak bermatu behar du dagokion moduan betearaztea.
Arazoa hemen da gerra garaian edo larrialdi-egoera jakin batzuetan armadak giza eskubideak bermatzeko
ardura duela eta, beraz, zigorrak betearazi behar dituela.
Gure estatu militar kolpe batek boterea hartzeari buruz ari al gara? Ai, ze galdera! Ez, batere ez!
Ez batere? Ez, ez, ez batere! Benetako estatu herritarrak dira, administrazioa ez, eta gure
estatu-sistemetik delitu larriak egin dituzten pertsonak kentzea besterik ez da. – Ez da estatu-kolperik!
Ados, ez da estatu-kolperik! Orain, botereen banaketa ilusio hutsa besterik ez dela ikusi dugunez, legegile eta
epaile adarrek eta exekutibo adarrak infiltratu egin direla, posible al da militarra ere infiltratu izana?
Zenbateraino garrantzitsutzat jotzen duzu herri epaitegi batek epaia eman aurretik argibide preliminar hau egitea?
Hemen negatibo adierazpen baten ordez beste hurbilketa bat hartzea nahiago nuke.
Gutxi batzuek traizionatutako pertsonen tribu bat gara.
Uste dut koronabirusaren pandemiaren bitartean, jende askok pentsamolde aldetik zorte txarra
izan zutela eta buruzagi okerra jarraitu zutela.
Hala ere, jada ikusten ari gara salatzaile askok oso prest daudela lekukotza emateko, eta suposatu behar dugu
joera honek abiadura hartuko duela lanean hasi bezain pronto.
Negoziazioak zuzenean emititzen badira eta denek bertan egon eta prozedurak jarraitu
ahal badituzte, armadarik ere ez dugu beharko.
Horrela esango dut: traizioa jasan eta esnatutako herria gobernatzea ez da erraza. Hau
mundu osoan aplikagarria da; edonon balio du.
Amaierako hitz egoki batzuk al dituzu?
Bai, oso hala da. Historia puntu batera iritsi gara, non denek elkarri mesfidatzen dioten, besteak oro har gaitzesten dituzten
eta hain manipulatuak dauden ezen gure pentsamendu zintzoenei ere ez diogula gehiago
konfiantzarik. – Hori da zenbateraino iritsi garen. –
Herri Auzitegia arazo iraunkor hau konpontzeko asmoa du.
Ez du axola esnatuta zauden, sisteman sinesten duzun, genetikoki eraldatuta zauden, ezkerrekoa, eskuinekoa, genero batekoa,
lesbiana, gaztea, zaharra edo beste edozer izatea. Garrantzitsua da hurbiltzeko tresna gorena sortzea,
alde guztiei ahotsa emateko eta krimena borrokatzeko.
Elkarri erasotzen jarraitzen badiogu eta distrakzioak onartzen baditugu, eragileek besterik gabe jarraituko dute – hori dakigu –
gizakiaren zibilizazioa desagertu arte edo gure Lurra suntsitu arte. – Hori adibide handia da, baina bide
horretan gaude. – Hori ezin da inolaz ere gertatzen utzi.
Azkenik, berriro azpimarratu nahi nuke gure GKErik ez duela sistema boterea kentzeko asmorik, hori oraindik ere garrantzitsua
bada ere, baizik eta gure estatuan gaizki asmoz infiltratu eta gehiegikeria egin duten delinkuente
guztiak legez kanporatzea besterik ez duela helburu.
Era berean, aukera hau baliatu nahi nuke nire taldeari eskerrak emateko beren amaigabeko pazientziagatik eta egia
nagusitu arte inoiz amore eman ez duten pertsona guztiei.
Oso ondo, amaierako hitz politak. Eskerrik asko adierazpen garbi horregatik.
Beraz, zure ONG berriari legeak eskatzen dituen 100.000 sinadura edo kideak biltzeko zenbat
denbora beharko duen ikusteko irrikitan gaude.
Jadanik azaldu duzun bezala, bilketa zure www.volkstribunal.ngo webgunearen bidez egiten da.
Argipenerako eskerrik asko eta onena opa dizut.
Bai, zuri ere berdin. Eskerrik asko hemen egoteko aukera emateagatik.