"Shiko Përtej Gardhit" i sotëm fokusohet te autori i këtij libri: "Exhabitus".
Zoti Icon, është e mrekullueshme t'ju kemi këtu sot dhe ju falënderojmë që na prezantuat me çështjet
kryesore të punës suaj specialistike prej 200 faqesh.
Me kënaqësi, faleminderit për mundësinë.
Në faqen e pestë të librit tuaj, është e qartë se keni përfunduar disa studime të jashtëzakonshme: për shembull, në fizikën
kuantike, fe, të drejtën ndërkombëtare, të drejtën kanonike, ekonominë, shkencat shoqërore, marketingun dhe më shumë.
Për më tepër, ju përmendni se gjatë shkrimit të librit tuaj keni fituar kualifikime edhe më të rëndësishme, të cilat
nuk mund t'i diskutojmë këtu për shkak të kufizimeve të kohës.
Në fund të fundit, diskutimi i sotëm ka të bëjë vetëm me rivendosjen e një gjykate të humbur. Kjo e bën mjaft emocionuese.
Tani po flasim për një gjykatë që ekzistonte në Zvicër në kohët e lashta, e rregullt dhe krejtësisht
neutrale, e përbërë nga vetë anëtarët e popullit.
Megjithatë, ky lloj gjykate nuk ka ekzistuar për një kohë të gjatë.
Në librin tuaj Exhabitus, ju ofroni të gjitha provat e nevojshme dhe bazën ligjore për rivendosjen e
kësaj prone të përbashkët ligjore që e kemi humbur.
– A e kam kuptuar drejt? Po, është e saktë.
Striktisht marrë, megjithatë, biseda jonë tashmë po përqendrohet në dizajnin fillestar dhe
zhvillimin praktik të çështjes suaj kryesore.
Në njoftimin tuaj të fundit për shtyp për Kla.TV, shkruani, dhe po citoj: "Pas një faze shumë intensive
përgatitore, tani jemi gati të prezantojmë projektin 'IG Volkstribunal' para publikut më 1 nëntor 2024."
Kush jemi ne – dhe si do ta përshkruanit shqetësimin tuaj kryesor me fjalët tuaja?
WIR përfaqëson OJQ-në e sapoformuar, ose organizatën joqeveritare, "Interessengemeinschaft
Volkstribunal" (Grupi i Interesit i Tribunalit Popullor).
Tribunali popullor, si i tillë, është një nga institucionet më të vjetra në administrimin e drejtësisë.
Kjo do të thotë se tribunali buron nga populli dhe nuk mund të kontrollohet nga interesat shtetërore ose korporative.
Në të drejtën romake, tribunët mishëronin zërin e popullit, i cili kishte të drejtën e vetos në
votime për të mbajtur kastën sunduese nën kontroll.
Megjithatë, aftësia për të marrë vendime të pavarura është gërryer gradualisht nga politika gjatë dekadave të fundit, dhe
sot nuk ka më asnjë rishikim gjyqësor apo kontroll nga gjykatat që mund të na mbrojë nga komplotet
e dëmshme të politikanëve dhe organeve qeveritare.
A pati ndonjë shpjegim publik për këtë hap të papranueshëm?
Po, sigurisht. Tribunalet, të cilat quheshin edhe gjykata me jurinë, u mbyllën për shkak të papërfitueshmërisë
dhe padyshim nuk do të riaktivohen nga sundimtarët.
Kjo ka sjellë një sistem të mbyllur për të mbrojtur dhe zbatuar interesat politike dhe korporative, dhe qytetarët sot nuk kanë
asnjë mjet ligjor për t'u mbrojtur kundër sulmeve, përfshirë shkeljen e integritetit të tyre
trupor – p.sh. me injektimin e koronavirusit.
Shkëputja e drejtësisë dhe mosrespektimi sistematik i të drejtave të njeriut tashmë janë theksuar në raste dhe
studime të ndryshme dhe janë sjellë në vëmendje të publikut në media të tilla si Kla.TV.
Sot shohim shumë krime që ndodhin para syve tanë, dhe aktualisht mund të veprojmë vetëm si spektatorë dhe – edhe më
mirë – si financues, në mënyrë që të mos biem viktimë e arbitraritetit maksimal gjyqësor dhe zyrtar.
Katër vitet e fundit e kanë dëshmuar këtë bollshëm.
Korrupsioni, shtypja, mbikëqyrja dhe shfrytëzimi kanë arritur një standard institucional që vazhdon të fitojë
hov, duke mashtruar dhe shfrytëzuar njerëzit në të drejtat e tyre themelore. – Çmenduri.
Prandaj është utopike të mendohet se ndonjë shpëtimtar i fuqishëm do të shfaqet papritmas dhe do ta bëjë gjithçka më të mirë.
Për të rivendosur organin e pavarur, u themelua "IG Volkstribunal" – "Interessengemeinschaft
Volkstribunal" (Grupi i Interesit i Tribunalit Popullor).
A ka tashmë kjo OJQ e re tema ose objektiva të qarta?
Po. Duhet të hetojmë në mënyrë të pavarur shumë çështje që nuk janë shqyrtuar gjatë dekadave të fundit.
Hulumtimi i pavarur nuk u mor parasysh, e lëre më të merrej seriozisht.
Prandaj duhet të përqendrohemi te krimet më të mëdha që kërkojnë vlerësim të jashtëm dhe t'i adresojmë ato.
Studimet më të fundit mbi historinë e koronavirusit, gjeoinxhinierinë, 5G dhe skllavërimin e njerëzimit nuk mund të
vlerësohen nga autoritetet brenda këtij sistemi, të cilat janë të implikuara në këto krime dhe madje përfitojnë prej tyre.
Po, kjo ka kuptim. A ka ndonjë bazë ligjore ose mënyrë që mund të aplikohet në këtë drejtim?
Po. Falë kushtetutës sonë federale, ne mund të përdorim ende disa burime në Zvicër që aktualisht nuk po përdoren.
Interesant. Pra, si "IG Volkstribunal", qëndrojmë së bashku nën standardet më të larta morale dhe etike dhe hetojmë
nëse administrata zvicerane ende punon në emër të qytetarëve të saj apo vetëm kujdeset për interesat korporative.
Ne duhet të konsultojmë studime shkencore të vërteta dhe të angazhohemi në diskutim pa marrë parasysh financat dhe statusin.
Për më tepër, është e domosdoshme që të gjitha hetimet të jenë me burime të hapura dhe të
gjitha negociatat të zhvillohen publikisht.
Dhe çdo qytetar mund të bëhet pjesë e kësaj dhe të regjistrohet si anëtar për të
mbështetur kauzën tonë dhe për të gjetur të vërtetën.
Nuk dua të nxitoj, por a ka tashmë një mënyrë praktike për t'u bashkuar?
Po, çdo person i interesuar mund të regjistrohet thjesht nëpërmjet faqes sonë të internetit www.volkstribunal.ngo
ose në Telegram https://t.me/Volkstribunal.
Si anëtar, ju jeni mbështetës dhe do të mbani të informuar për ngjarjet më të fundit.
Megjithatë, na duhen 100,000 anëtarë që janë në OJQ.
Për këtë qëllim, ne kërkojmë një kopje të dokumentit tuaj të identifikimit dhe disa të dhëna,
të cilat mund t'i dërgoni gjithashtu me postë.
Ne menaxhojmë gjithçka jashtë linje dhe garantojmë mbrojtjen e të dhënave.
Shumë mirë. Asgjë nuk do të keqpërdoret ose publikohet. Kjo është e rëndësishme për ne.
Shumë mirë, po, kjo është e rëndësishme. Mirë. Por para se ta bëjmë këtë, le të thellohemi pak më shumë në materialin e ri.
Trego na sot për mentalitetin dhe qasjen e kësaj OJQ-je të re.
Sepse në fakt po merremi me një faliment ligjor de facto, të gjithë ata që mbajnë një pozicion në "IG Volkstribunal" kanë
vendosur të betohen për të vërtetën dhe qëndrojnë pranë popullit zviceran me ekspertizën e tyre në
çështjet e të drejtave të njeriut dhe falimentin ligjor.
për të adresuar krimin që po ndodh para syve tanë.
Kjo betim kërkohet gjithashtu nga gjyqtarët e ardhshëm, anëtarët e jurisë dhe pjesëmarrësit.
A mund të na jepni një shembull të saktë të asaj që mendoni se po shkon keq, që sistemi ligjor ka dështuar?
Po. Edhe struktura bazë në Zvicër nuk i përmbush më kërkesat kushtetuese të ndarjes së pushteteve.
Për shembull, me tranzicionin nga një konfederatë shtetesh në një shtet federal, forcat e policisë u
bashkuan me gjykatat për të formuar një entitet të vetëm.
Kështu u krijuan Departamenti i Drejtësisë dhe Policia. Kështu u bashkuan dy pushtetet.
Ajo që e bën këtë edhe më të vështirë është se ato kontrollohen nga politika dhe marrin një ndarje buxhetore.
Kështu, strukturat korporative janë futur në mënyrë efektive për të zëvendësuar strukturat shtetërore.
Këto tre entitete që normalisht janë të ndara po punojnë së bashku – në dëm të qytetarëve.
Meqë tani të gjithë duhet të përmbushin objektivat e tyre buxhetore, është e paarsyeshme të mendohet se një
gjykatë do të vendosë në favor të drejtësisë; përkundrazi, pritet që biznesi të marrë përparësi.
E njëjta gjë vlen edhe për policinë. Sot i shoh më shumë si – më falni, më falni për këtë krahasim
– prostituta të shtetit sesa mbrojtës të popullit.
Sot, ata dalin në rrugë për të siguruar fonde për palë të treta në zonën gri të ligjshmërisë.
Duke qenë se ata bashkëpunojnë me gjykatat, as veprimet e tyre të paligjshme, as vetë biznesi nuk mund të sfidohen.
Si mund të fitojë dikush ndonjëherë një çështje gjyqësore në këto rrethana të ngatërruara?
Kam bërë përpjekje ta shkruaj këtë sa më kuptueshëm të jetë e mundur në librin "Exhabitus".
Për më tepër, prioritetet e gjykatave në Zvicër janë ridrejtueshëm në mënyrë që ato të shërbejnë kryesisht si zyra
administrative dhe jo më si vende për gjetjen e së vërtetës.
Sot, gjyqtari është, për të thënë kështu, kapiteni i anijes dhe nuk është më mbrojtësi i ligjit.
Arritja ose mbeturina e së kaluarës – e njohur si drejtësi e përmbledhur – kështu është hequr plotësisht në Zvicër.
Kjo nuk ekziston më. Sot nuk ka më jurinë në sallën e gjyqit, dhe në vend të saj ju duhet një avokat.
E vërteta nuk kërkohet më nga juria, siç ndodhte dikur, por i lihet avokatëve dhe gjyqtarëve për shumë para.
Gjëja më e keqe në lidhje me këtë, megjithatë, është se të gjitha organet mbikëqyrëse ekzistuese janë thjesht
shfuqizuar, duke lënë gjykatat praktikisht të parregulluara.
Çfarë është saktësisht falimentimi ligjor? Dhe kur ndodh falimentimi ligjor?
Falimentimi ligjor si i tillë përcaktohet në fjalorin ligjor, dhe mendoj se do ta përfshijmë këtu:
"Falimenti ligjor është paaftësia e një institucioni ligjor për të ofruar drejtësi për ata që i nënshtrohen ligjit."
Një institucion ligjor zbulon falimentimin ligjor, për shembull, kur lejon gënjeshtarët të ngjiten në majë, bën artistët e
grafiteve punonjës zyre, mashtruesit kasierë, falsifikuesit sekretarë të mbledhjeve, impostorët
vlerësues dhe shantazherët mbikëqyrës ligjorë.
Në rrethana të tilla, e vetmja premtim për përmirësim qëndron në një kthim të plotë te vlerat e njohura
universalisht, siç janë e vërteta, liria dhe parimet ligjore.
Do të doja vetëm të theksoja se ky tekst nuk është shkruar nga OJQ-ja jonë, por është botuar në
fjalorin zyrtar ligjor nga Prof. Dr. Gerhard Köbler.
Kjo nuk ka asgjë të bëjë me ne, por është zyrtare.
Mirë, kjo është zyrtare. Si manifestohet falimentimi ligjor në terma praktikë?
Tre vitet e fundit, veçanërisht gjatë kësaj periudhe të histerisë së koronavirusit, kanë zbuluar machinacionet e sektorit publik,
dhe në veçanti të policisë dhe gjyqësorit, duke treguar se shteti duhet të kriminalizojë dhe shfrytëzojë qytetarët e tij me
çdo mjet të nevojshëm për të mbetur solvent, d.m.th. në gjendje të paguajë faturat e tij dhe të justifikojë veten.
Dështimi total i gjykatave u demonstrua nga raste të panumërta, të cilat më parë quheshin "rastë" – që tregon se qytetarët nuk kanë
më asnjë të drejtë. Dhe policia e ka konfirmuar këtë vëzhgim.
Ata flasin për "raste" dhe jo për "incidente".
A mund të na jepni një shembull konkret të një "marrëveshjeje" të tillë?
Po, një nga shembujt e mi të preferuar është rasti i sjellë para Gjykatës Federale nga avokati Dr Gerald Brei.
Gjykata vendosi se çështja nuk mund të shqyrtohej sepse faktet që tashmë ishin të njohura nuk mund të shqyrtoheshin.
Pika ishte se maska nuk mbron nga virusi. – Pra, është çmenduri e plotë.
Megjithatë, kjo nuk ndryshon faktin që nuk mbante mbulim fytyre – dhe gjoba mbetet. E pabesueshme.
Rastet si kjo tregojnë sa e hapur është dështimi.
Kjo nuk është më e kuptueshme për arsyen e shëndoshë.
Në raste të tilla, do të duhej të aplikohej e ashtuquajtura formulë Radbruch, e cila
saktësisht parandalon një sjellje kaq të pamerituar.
Çfarë është saktësisht formula e Radbruchut?
Formula e Radbruchut është një tezë e filozofit gjerman të së drejtës, Gustav Radbruch, e cila thotë se një
ligj që dëmton njerëzit nuk duhet të zbatohet prej tyre.
Dhe në hapin e dytë – ai e paraqiti atë si një tezë me dy pjesë – në hapin e dytë, ai përshkruan se nëse një ligj
është i paligjshëm që nga fillimi ose nuk i shërben popullit, ky ligj duhet gjithashtu të injorohet.
Këtu mund të zhytemi menjëherë në mësimin e filozofisë.
Megjithatë, është e rëndësishme të theksohet se idetë themelore u zhvilluan pas Luftës së Dytë Botërore pikërisht
për të parandaluar që kjo të ndodhë përsëri në të ardhmen.
Dija se çdo ligj është me natyrë tregtare është themelore këtu, dhe së pari duhet të
kuptohet dallimi midis ligjit dhe legjislacionit.
Pra, ne kemi të drejta të papërcjellshme, për sa kohë që kujdesemi për to.
Në kontrast, ka ligje që nuk kanë asgjë të bëjnë me drejtësinë, por vetëm mbrojnë dhe favorizojnë tregtinë.
Ligjet çojnë në ekstreme absurde derisa të ndodhë falimentimi ligjor i përmendur më lart, dhe në këtë rast kthehemi te
pika zero, për të thënë kështu, dhe duhet – siç përshkruhet në falimentimin ligjor – të kthehemi te vlerat themelore.
Aktualisht, formula të tilla si formula e Radbruchut ose, do të shtoja, Betimi Hipokratik,
nuk janë gjë tjetër veçse relike dhe fjalë boshe.
Sipas mendimit tuaj, cila rrugë mund të na çojë jashtë këtij falimenti ligjor?
Në faqen e internetit rechtsbankrott.ch, e cila aktualisht përfaqëson prokurorinë, kemi informacione rreth kësaj
nisme dhe përpiqemi t'i këshillojmë njerëzit sipas së vërtetës.
Rruga ligjore është përmes një tribunali të popullit.
Për një tribunal të pavarur, na duhen 100,000 anëtarë të "IG Volkstribunal" (Shoqatës së Tribunalit Popullor) për të themeluar
ligjërisht gjykatën dhe për të siguruar gjithashtu pushtetet e përfaqësimit për pjesëmarrje në
ndjekjen penale, dmth. në rast falimenti ligjor.
Këto letra me fuqi përfaqësimi mblidhen nga OJQ-ja jonë dhe shërbejnë si bazë për aktakuzën.
Së pari: këto letra me fuqi përfaqësimi thjesht japin "PO"-në e kërkuar ligjërisht për
procedurat e tribunalit dhe asgjë më tepër paraprakisht.
Termi "fuqia e përfaqësimit" është zgjedhur sepse kjo është e nevojshme ligjërisht.
Me këtë prokurë nuk do të ndodhë asgjë tjetër; të dhënat nuk do të dërgohen askund dhe nuk do të digjitalizohen.
Prokura duhet të kuptohet si më poshtë: Unë jap miratimin tim për një hetim me të vërtetë të pavarur të krimit.
Tribunali i Popullit është institucioni që u krijua për të mundur të marrë vendime të pavarura.
Ne duhet të jemi 100,000 anëtarë për të mbajtur barrën e drejtësisë dhe, në përputhje me nenin 30(1) të Kushtetutës,
nenin 6(1) të ECHR-së dhe më pas nenin 10 të Ligjit për të Drejtat e Njeriut, të tregojmë se si do të zbatohet kjo.
Gjyqtarët dhe jurorët e pavarur dhe të paanshëm janë ata që kryesojnë gjykatën dhe arrijnë një vendim.
Ishte e drejta jonë që dikur ishte e garantuar, por ajo u hoq thjesht nga gjykatat dhe
politikanët, dhe tani na mohohet; ata nuk do të kthehen.
Kush e saktësisht organizon një tribunal popullor? A e bën këtë OJQ-ja juaj? Apo si funksionon në praktikë një gjykatë e tillë?
OJQ-ja jonë (Aktivistike) nuk ka asgjë të bëjë me gjykatën si e tillë, por thjesht ofron njohuritë,
përshkruan dhe krijon gjykatën, dhe mbledh fuqitë e avokatit si autoritet i ndjekjes penale.
Nëse ekziston një dëshirë e dëshmueshme mes njerëzve, me 100,000 vetë që bashkohen, atëherë mund të fillojë themelimi i gjykatës.
Veprimi i parë zyrtar në këtë rast është të më zëvendësojnë, sepse unë nuk jam i rëndësishëm për
tribunalin, për gjykatën, dhe gjithashtu nuk jam avokat.
Unë nuk jam gjykatës, kam vetëm përpiluar dhe strukturuar gjithçka.
Pjata gatuhet vetë – kjo është e rëndësishme – dhe i përket vetëm anëtarëve.
Ne kemi financuar gjithçka nga xhepat tanë deri tani dhe jemi të lumtur që nuk na duhet më të mbajmë këtë barrë vetëm.
E kuptuar. Statuti është shkruar në mënyrë që unë të udhëheq Tribunalin Popullor derisa ai të fitojë kapacitet ligjor, pas
së cilës një kancelari kompetent duhet ta udhëheqë tribunalin.
"IG Volkstribunal" i përket anëtarëve të regjistruar – në pjesë të barabarta – dhe secili me një votë.
Sigurisht që do të më duhet të bëj shumë punë këtu për të siguruar informacion në mënyrë që të gjithë të përfshirët –
përfshirë të pandehurit – të mund të analizojnë të gjithë konstruksionin, për t'u siguruar që vendimi të mos
mund të rrëzohet më vonë. Kjo është ende e rëndësishme.
Kjo është e rëndësishme, po. Si funksionon në praktikë një tribunal popullor?
Po, si funksionon kjo? Gjyqtarët dhe jurorët e paanshëm arrijnë një vendim, i cili ligjërisht shoqërohet nga një gjyqtar dhe
nga jurorët, të cilët përbëhen nga njerëz nga komuniteti ynë.
Së bashku, ata vlerësojnë nëse akuzat janë vërtetuar dhe kështu nëse çështja e fajësisë është sqaruar.
Për të shmangur hyrjen në detaje të tepërta këtu, ju referoj në librin tim "Exhabitus", sepse
aty kam shkruar përshkrimin e plotë të gjykatës.
Mirë. Ne tashmë e kemi treguar këtë, mund ta lexojmë rreth saj. Kjo tingëllon fantastike në njëfarë mënyre.
Por çfarë ndodh, për shembull, pasi të jetë dhënë një vendim fajësues? Si i çojnë të dënuarit drejt pendimit?
Duke qenë se një tribunal popullor është plotësisht publik dhe akuzat që do të trajtohen janë tradhti e lartë, skllavëri
institucionale, korrupsion institucional, terrorizëm i armatosur e kështu me radhë, vullneti i popullit është
ligjërisht i detyrueshëm sapo të shpallët verdikti. Pra, nuk ka më asgjë për t'u bërë.
A nuk është disi iluzore të mendohet se këta kriminelë të dënuar do t'i nënshtrohen thjesht vullnetit të popullit?
Çdo gjykatë që aktualisht është në detyrë ka autoritet të ligjshëm pas saj.
Cila forcë do të zbatojë dënimin e përshtatshëm pas një tribunali legjitim të popullit?
Pasi të jetë themeluar një tribunal popullor me mjete ligjore, dmth. përmes 100,000 anëtarëve të tij nga populli, ushtria
duhet të sigurojë që ai të zbatohet në përputhje me rregullat.
Çështja këtu është se në kohë lufte ose në disa gjendje emergjence, ushtria është përgjegjëse për të
drejtat e njeriut dhe prandaj duhet të zbatojë dënime.
A po flasim për rrëzimin e shtetit tonë me një grushtshteti ushtarak? Oh, çfarë pyetjeje! Jo, aspak!
Jo fare? Jo, jo, aspak! Shteti i vërtetë janë njerëzit, jo administrata, dhe është vetëm çështje e largimit të kriminelëve
të rrezikshëm nga sistemi ynë shtetëror. – Jo një grushtshteti!
Mirë, asnjë grusht shteti! Tani që kemi parë se ndarja e pushteteve nuk është gjë tjetër veçse një iluzion, se të dy
degët legjislative dhe gjyqësore dhe dega ekzekutive janë infiltruar, a është e mundur që edhe ushtria të jetë infiltruar?
Sa e rëndësishme e konsideroni që ky sqarim paraprak të bëhet para se të arrijë një verdikt nga një tribunal popullor?
Do të preferoja të ndiqja një qasje tjetër këtu sesa një manifestim negativ.
Ne jemi një fis njerëzish që janë tradhtuar nga disa.
Supozoj se gjatë pandemisë së koronavirusit, shumë njerëz menduan me fatkeqësi dhe ndoqën udhëheqësin e gabuar.
Megjithatë, tashmë po shohim që shumë sinjalizues janë shumë të gatshëm të dëshmojnë, dhe duhet të
supozojmë se ky trend do të fitojë vrull sapo të fillojmë.
Nëse negociatat transmetohen gjithashtu drejtpërdrejt dhe të gjithë mund të jenë aty për t'i ndjekur
zhvillimet, atëherë nuk do të na duhet më as ushtria.
Le ta them kështu: një popull i tradhtuar dhe i zgjuar nuk është i lehtë për t'u
qeverisur. Kjo vlen në mbarë botën; funksionon kudo.
A keni ndonjë fjalë përmbyllëse të përshtatshme?
Po, shumë. Ne kemi arritur një pikë në histori ku të gjithë mosbesojnë njëri-tjetrin, dënojnë të tjerët në mënyrë të
përgjithshme dhe janë kaq të manipuluar saqë nuk i besojmë më as mendimeve tona më të sinqerta. – Kështu larg kemi ardhur. –
Tribunali i Popullit synon të zgjidhë këtë problem të vazhdueshëm.
Nuk ka rëndësi nëse je woke, beson në sistem, i modifikuar gjenetikisht, i majtë, i djathtë, i gjinisë, lezbej, i ri, i
vjetër apo çfarëdo tjetër. E rëndësishme është që të krijohet instrumenti përfundimtar i afërimit për t'u
dhënë të gjitha palëve një zë dhe për të luftuar krimin.
Për sa kohë që vazhdojmë të copëtojmë njëri-tjetrin dhe lejojmë veten të shpërqendrohemi, keqbërësit thjesht do të vazhdojnë – e
dimë këtë – derisa qytetërimi njerëzor të zhduket ose Toka jonë të shkatërrohet. – Ky është një shembull i madh, por ne
jemi në atë rrugë. – Kjo thjesht nuk duhet të lejohet të ndodhë.
Së fundi, dua të theksoj edhe një herë se OJQ-ja jonë nuk synon të rrëzojë sistemin, gjë që mbetet e rëndësishme, por
vetëm të largojë ligjërisht të gjithë kriminelët që janë infiltruar me keqdashje dhe kanë abuzuar me shtetin tonë.
Do të doja gjithashtu të shfrytëzoja këtë mundësi për të falënderuar ekipin tim për durimin e tyre të pafund dhe të gjithë
njerëzit që nuk dorëzohen kurrë derisa e vërteta të triumfojë.
Shumë mirë, komente të bukura përmbyllëse. Faleminderit për atë deklaratë të qartë.
Pra, mund të presim me padurim të shohim sa kohë do t'i duhet OJQ-së suaj të re për të mbledhur
100,000 nënshkrimet, ose anëtarët, që kërkohen me ligj.
Siç keni shpjeguar tashmë, mbledhja do të bëhet përmes faqes suaj të internetit www.volkstribunal.ngo.
Faleminderit për sqarimin dhe të gjitha të mirat.
Po, edhe për ty. Faleminderit që më lejuat të jem këtu.