Ang "Look Over the Fence" ngayong araw ay nakatuon sa may-akda ng librong ito: "Exhabitus".
Ginoong Icon, napakagandang nandito ka kasama namin ngayon at salamat sa pagpapakilala sa amin sa mga pangunahing
usapin ng iyong dalawang daang pahinang dalubhasang akda.
Masaya, salamat sa pagkakataon.
Sa pahina limang ng iyong aklat, malinaw na nakumpleto mo ang ilang kapansin-pansing pag-aaral, halimbawa sa pisika
ng quantum, relihiyon, batas internasyonal, batas kanoniko, ekonomiks, agham panlipunan, marketing, at iba pa.
Bukod pa rito, nabanggit mo na habang sinusulat mo ang iyong libro, nakamit mo pa ang mas mahahalagang kwalipikasyon na
hindi namin maaaring talakayin dito dahil sa kakulangan ng oras.
Sa huli, ang talakayan ngayong araw ay tungkol lamang sa muling pagtatatag ng isang nawalang hukuman. Kaya ito ay napakasabik.
Tinatatalakay natin ngayon ang isang hukuman na umiiral sa Switzerland noong sinaunang panahon, na regular at ganap
na neutral, at binubuo mismo ng mga kasapi ng mamamayan.
Gayunpaman, hindi na umiiral ang ganitong uri ng hukuman nang matagal na panahon.
Sa iyong aklat na Exhabitus, ibinibigay mo ang lahat ng kinakailangang ebidensya at legal na batayan para maibalik
ang legal na karaniwang pag-aari na ito na nawala sa atin.
– Tama ba ang pagkakaintindi ko? Oo, tama iyon.
Sa mahigpit na pagsasalita, gayunpaman, nakatuon na ang ating pag-uusap sa paunang disenyo at
praktikal na pag-unlad ng iyong pangunahing paksa.
Sa iyong kamakailang pahayag sa press release para sa Kla.TV, isinulat mo, at binabasa ko: "Pagkatapos ng isang
napaka-intensibong yugto ng paghahanda, handa na kami ngayon na ipakita sa publiko ang proyektong
'IG Volkstribunal' sa ika-1 ng Nobyembre 2024."
Sino tayo – at paano mo ilalarawan sa sarili mong salita ang iyong mga pangunahing alalahanin?
Ang WIR ay nangangahulugang bagong tatag na NGO, o di-pampamahalaang organisasyon, na "Interessengemeinschaft
Volkstribunal" (Grupong Interes ng Tribunal ng Bayan).
Ang tribunal ng bayan, bilang ganoon, ay isa sa pinakamatandang institusyon sa administrasyon ng katarungan.
Ibig sabihin nito ay nagmumula ang hukuman sa mga tao at hindi maaaring kontrolin ng interes ng estado o ng mga korporasyon.
Sa batas Romano, ang mga tribuno ang sumasalamin sa tinig ng bayan, na may karapatang mag-veto sa mga
botohan upang mapanatili sa kontrol ang namamahalang uri.
Gayunpaman, ang kakayahang gumawa ng malayang paghuhusga ay unti-unting winasak ng pulitika sa mga nakaraang dekada, at
ngayon ay wala nang anumang hudisyal na pagsusuri o kontrol ng mga hukuman na makapoprotekta sa atin mula sa
masasamang pakana ng mga pulitiko at mga ahensiya ng pamahalaan.
Mayroon bang mga pampublikong paliwanag para sa nakakagulat na hakbang na ito?
Oo, siyempre. Ang mga tribunal, na tinatawag ding hukuman ng hurado, ay isinara dahil hindi kumikita
at tiyak na hindi muling i-aaktiba ng mga pinuno.
Nagbunga ito ng isang sariling sistema para ipagtanggol at ipatupad ang mga interes ng pulitika at korporasyon, at sa
kasalukuyan ay wala nang legal na paraan ang mga mamamayan para ipagtanggol ang kanilang sarili laban sa mga pag-atake,
kabilang ang paglabag sa kanilang pisikal na integridad – halimbawa, sa pamamagitan ng bakuna laban sa coronavirus.
Ang pagbaluktot ng katarungan at sistematikong pagwawalang-bahala sa karapatang pantao ay naitampok na sa iba't
ibang kaso at pag-aaral at naipaabot na sa publiko sa pamamagitan ng mga midya tulad ng Kla.TV.
Ngayon, nakikita natin ang maraming krimen na nagaganap sa harap ng ating mga mata, at sa kasalukuyan ay maaari lamang tayong
kumilos bilang mga manonood at – mas mabuti pa – bilang mga tagapagpondo, upang hindi tayo maging biktima ng
sukdulang pagiging pabigla-bigla ng hudikatura at mga opisyal.
Ang nakalipas na apat na taon ay nagpamalas nito nang sagana.
Ang korapsyon, pang-aapi, pagmamanman, at pagsasamantala ay umabot na sa isang institusyonal na pamantayan na
patuloy na lumalakas, niloloko at sinasamantala ang mga tao sa kanilang mga pangunahing karapatan. – Kabaliwan.
Kaya't utopiko ang mag-isip na biglang lilitaw ang isang makapangyarihang tagapagligtas at gagawing mas mabuti ang lahat.
Upang maibalik ang malayang katawan, itinatag ang "IG Volkstribunal" – "Interessengemeinschaft
Volkstribunal" (Grupong Interes ng Tribunal ng Bayan).
Mayroon na bang malinaw na itinakdang mga paksa o layunin ang bagong NGO na ito?
Oo. Kailangan nating magsagawa ng malayang pagsisiyasat sa maraming isyung hindi pa nasusuri sa nakalipas na ilang dekada.
Hindi isinasaalang-alang ang malayang pananaliksik, lalo na't hindi ito binigyan ng seryosong pansin.
Kaya't kailangan nating ituon ang pansin sa mas seryosong mga krimen na nangangailangan ng
panlabas na pagsusuri at tugunan ang mga ito.
Ang pinakabagong mga pag-aaral tungkol sa kasaysayan ng coronavirus, geoengineering, 5G, at ang pag-aalipin sa
sangkatauhan ay hindi maaaring suriin ng mga awtoridad sa loob ng sistemang ito, na
kasabwat sa mga krimeng ito at kumikita pa rito.
Oo, may katuturan iyon. Mayroon bang anumang legal na batayan o paraan na maaaring ipatupad kaugnay nito?
Oo. Dahil sa ating pederal na konstitusyon, maaari pa rin nating gamitin ang ilang mga
mapagkukunan sa Switzerland na kasalukuyang hindi nagagamit.
Kawili-wili. Kaya, bilang "IG Volkstribunal", nagsasama-sama kami sa ilalim ng pinakamataas na pamantayan ng moralidad at etika at
iniimbestigahan kung ang pamahalaang Swiss ay patuloy na kumikilos para sa kapakanan ng mga mamamayan nito o
kung inaalagaan lamang nito ang interes ng mga korporasyon.
Dapat nating kumonsulta sa tunay na mga pag-aaral na siyentipiko at makipagtalakayan nang
hindi isinasaalang-alang ang pera at katayuan.
Higit pa rito, napakahalaga na bukas ang lahat ng imbestigasyon at isinasagawa nang hayag ang lahat ng negosasyon.
At bawat mamamayan ay maaaring maging bahagi nito at maging miyembro upang suportahan
ang ating adhikain at hanapin ang katotohanan.
Ayokong magmadali, pero may praktikal na paraan na ba para makasali?
Oo, ang sinumang interesado ay maaaring mag-log on nang direkta sa aming website na www.volkstribunal.ngo
o sa Telegram sa https://t.me/Volkstribunal.
Bilang miyembro, ikaw ay tagasuporta at panatilihing may alam tungkol sa pinakabagong mga kaganapan.
Gayunpaman, kailangan namin ng 100,000 miyembro na nasa NGO.
Para sa layuning ito, kailangan namin ng kopya ng iyong pagkakakilanlan at ilang impormasyon, na
maaari mo ring ipadala sa amin sa pamamagitan ng koreo.
Pinamamahalaan namin ang lahat nang offline at ginagarantiyahan ang proteksyon ng datos.
Napakabuti. Wala sa mga ito ang aabusuhin o ilalathala. Mahalaga iyon sa amin.
Napakabuti, oo, mahalaga iyan. Sige. Ngunit bago natin gawin iyon, pag-aralan muna natin nang mas malalim ang bagong materyal.
Sabihin mo sa amin ngayon ang pag-iisip at pamamaraan ng bagong NGO na ito.
Dahil epektibong humaharap tayo sa isang legal na pagkabangkarote, ang lahat ng may posisyon sa "IG Volkstribunal"
ay nagpasiyang manumpa sa katotohanan at sumusuporta sa sambayanang Swiss gamit ang kanilang kadalubhasaan sa
mga isyu ng karapatang pantao at legal na pagkabangkarote.
upang tugunan ang krimen na nagaganap sa harap ng ating mga mata.
Ang sumpang ito ay kinakailangan din sa mga hinaharap na hukom, hurado, at mga kalahok.
Maaari mo ba kaming bigyan ng isang tiyak na halimbawa kung ano sa tingin mo ang nagkakamali, na bumagsak na ang sistemang legal?
Oo. Kahit ang pangunahing estruktura sa Switzerland ay hindi na sumusunod sa mga konstitusyonal
na kinakailangan ng paghihiwalay ng kapangyarihan.
Halimbawa, sa paglipat mula sa isang konpederasyon ng mga estado tungo sa isang pederal na estado, pinagsama ang puwersa ng pulisya
at ang mga hukuman upang mabuo ang isang nag-iisang entidad.
Ganito nabuo ang Kagawaran ng Katarungan at ang Pulisya. Sa gayon ay nagsanib ang dalawang kapangyarihan.
Ang mas nagpapahirap pa rito ay kontrolado sila ng pulitika at tumatanggap ng alokasyon sa badyet.
Kaya't epektibong nakalusot ang mga istrukturang korporatibo upang palitan ang mga istrukturang pang-estado.
Ang tatlong karaniwang hiwalay na entidad na ito ay magkakasamang kumikilos – na nakasasama sa mga mamamayan.
Dahil kailangang matugunan ng lahat ang kanilang mga target sa badyet, hindi makatotohanan na magpasiya ang hukuman pabor sa
katarungan; sa halip, inaasahan na unahin ang interes ng negosyo.
Ganoon din sa pulisya. Ngayon, mas nakikita ko sila bilang – pasensya na, patawarin ninyo ako sa paghahambing na ito
– mga prostituta ng estado kaysa mga tagapagtanggol ng tao.
Ngayon, lumalabas sila sa mga kalye upang makalikom ng pondo para sa mga ikatlong partido sa kulambang bahagi ng legalidad.
Dahil nakikipagsabwatan sila sa mga hukuman, hindi maaaring kuwestiyonin ang kanilang
mga iligal na gawain o ang negosyo mismo.
Paano kailanman mananalo ang isang tao sa kaso sa korte sa ilalim ng magulong kalagayang ito?
Sinikap kong isulat ito nang kasing-unawa sa aklat na "Exhabitus".
Bukod dito, inilipat ang mga prayoridad ng mga hukuman sa Switzerland upang pangunahing magsilbi na lamang
bilang mga administratibong opisina at hindi na bilang mga lugar para sa paghahanap ng katotohanan.
Ngayon, ang hukom ay, masasabi natin, kapitan na ng barko at hindi na tagapangalaga ng batas.
Ang tagumpay o labi ng nakaraan – na kilala bilang summary justice – ay ganap nang pinawalang-bisa sa Switzerland.
Hindi na iyon umiiral. Ngayon, wala nang hurado sa silid-hukuman, at kailangan mo na ng solicitor.
Hindi na hinahanap ng hurado ang katotohanan gaya ng dati, kundi iniiwan na ito sa mga
abogado at hukom kapalit ng malaking halaga ng pera.
Ang pinakamalalang bagay dito, gayunpaman, ay ang lahat ng umiiral na mga katawan ng pangangasiwa ay basta na lang inalis,
kaya halos hindi na napapailalim sa regulasyon ang mga hukuman.
Ano nga ba ang legal na pagkabangkarote? At kailan ito nagaganap?
Ang legal na pagkabangkarote bilang ganito ay nakasaad sa diksyunaryong legal, at
sa tingin ko dapat natin itong isama dito:
"Ang legal na pagkabangkarote ay ang kawalan ng kakayahan ng isang legal na institusyon na
magbigay ng katarungan sa mga nasasakupan ng batas."
Isang institusyong legal ang nagpapakita ng legal na pagkalugi, halimbawa, kapag pinapayagan nitong umakyat sa tuktok ang mga
sinungaling, ginagawang klerk ang mga gumagawa ng graffiti, cashier ang mga mandaraya, recorder ang mga peke, assessor
ang mga impostor, at legal supervisor ang mga blackmailer.
Sa ganitong mga kalagayan, ang tanging pangako ng pag-unlad ay nakasalalay sa ganap na pagbabalik sa mga
pandaigdigang kinikilalang pagpapahalaga, gaya ng katotohanan, kalayaan, at mga prinsipyong legal.
Nais ko lamang ituro na ang tekstong ito ay hindi isinulat ng aming NGO, kundi inipon sa opisyal na
legal na diksyunaryo ni Prof. Dr. Gerhard Köbler.
Wala itong kinalaman sa atin, pero opisyal na ito.
Sige, opisyal na iyon. Paano nagpapakita sa praktikal na paraan ang ligal na pagkabangkarote?
Ang huling tatlong taon lalo na, sa panahong ito ng histerya ng coronavirus, ay nagbunyag ng mga pakana ng pampublikong sektor,
at partikular ng pulisya at hudikatura, na nagpapakita na kailangang gawing kriminal at samantalahin ng estado ang sarili
nitong mga mamamayan sa anumang paraan na kinakailangan upang manatiling solvent, ibig sabihin, makabayad sa mga
gastusin nito, at upang bigyang-katwiran ang sariling pag-iral.
Ang ganap na pagkabigo ng mga hukuman ay ipinakita ng napakaraming "mga kaso", na dati'y tinatawag na
"mga kaso" – na nagpapahiwatig na wala nang karapatan ang mga mamamayan. At kinumpirma ito ng pulisya.
Pinag-uusapan nila ang "mga kaso" at hindi ang "mga insidente".
Maaari mo ba kaming bigyan ng konkretong halimbawa ng ganitong "kasunduan"?
Oo, isa sa mga paborito kong halimbawa ay ang kasong iniharap sa Federal Court ng abogado na si Dr. Gerald Brei.
Nagpasya ang hukuman na hindi maaaring pakinggan ang kaso dahil hindi maaaring pakinggan ang mga katotohanang dati nang alam.
Ang punto ay hindi pinoprotektahan ng maskara laban sa virus. – Kaya ito ay ganap na kabaliwan.
Gayunpaman, hindi nito binabago ang katotohanan na walang suot na panakip-bibig – at
nananatili pa rin ang multa. Hindi kapani-paniwala.
Ang mga kasong tulad nito ay nagpapakita kung gaano kalantad ang kabiguan.
Hindi na ito nauunawaan ng karaniwang pang-unawa.
Sa ganitong mga kaso, kailangang ipatupad ang tinatawag na Radbruch formula, na eksaktong
pumipigil sa ganitong hindi karapat-dapat na pag-uugali.
Ano nga ba talaga ang pormula ni Radbruch?
Ang pormula ni Radbruch ay isang tesis ng Aleman na pilosopong legal na si Gustav Radbruch na nagsasaad na ang isang batas
na nakasasama sa mga tao ay hindi kailangang sundin ng mga ito.
At sa ikalawang hakbang – iniharap niya ito bilang isang tesis na may dalawang bahagi – inilarawan niya na kung ang
isang batas ay ilegal mula sa simula o hindi nagsisilbi sa tao, dapat ding balewalain ang batas na iyon.
Dito maaari tayong agad na sumabak sa aralin sa pilosopiya.
Gayunpaman, mahalagang tandaan na ang mga pangunahing ideya ay binuo pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig
upang eksaktong maiwasan itong mangyari muli sa hinaharap.
Ang kaalaman na ang bawat batas ay may likas na katangiang pangkalakalan ay pundamental dito, at kailangang una
munang maunawaan ang pagkakaiba ng batas at ng paggawa ng batas.
Kaya mayroon tayong mga karapatang hindi maaaring agawin, basta't inaalagaan natin ang mga ito.
Sa kabaligtaran, may mga batas na walang kaugnayan sa katarungan, kundi nagpoprotekta at nagpapabor lamang sa kalakalan.
Ang mga batas ay dinadala sa labis na kalabuan hanggang sa maganap ang nabanggit na legal na pagkabangkarote, at sa kasong
ito ay bumabalik tayo sa panimulang punto, gaya ng sinasabi, at kailangang – gaya ng inilalarawan sa legal na
pagkabangkarote – bumalik sa mga pangunahing pagpapahalaga.
Sa kasalukuyan, ang mga pormula gaya ng pormula ni Radbruch o, idaragdag ko pa, ang Panunumpa ni
Hippocrates, ay hindi hihigit sa mga labi at puro salita lamang.
Sa iyong palagay, anong landas ang makakapaglabas sa atin mula sa legal na pagkabangkarote na ito?
Sa website na rechtsbankrott.ch, na kasalukuyang kumakatawan sa pagsasampa ng kaso, mayroon kaming
impormasyon tungkol sa proyektong ito at nagsusumikap kaming payuhan ang mga tao ayon sa katotohanan.
Ang legal na daan ay sa pamamagitan ng isang tribunal ng mga tao.
Para sa isang independiyenteng tribunal, kailangan natin ng 100,000 miyembro ng "IG Volkstribunal" (Asosasyon ng Tribunal ng
Bayan) upang ligal na maitatag ang hukuman at karagdagang makakuha ng kapangyarihang mag-atas para sa pakikilahok sa
pag-uusig, i.e. sa kaganapan ng ligal na pagkabangkarote.
Ang mga kapangyarihang ito ng abogado ay kinokolekta ng aming NGO at nagsisilbing batayan para sa pagsasampa ng kaso.
Una sa lahat: ang mga kapangyarihang ito ng abogado ay nagbibigay lamang ng ligal na kinakailangang "OO" sa
mga pagdinig ng tribunal at wala nang iba pa nang maaga.
Pinili ang terminong "power of attorney" dahil ito ay kinakailangan ayon sa batas.
Walang ibang mangyayari sa kapangyarihang ito; hindi ipapadala o i-digitize ang datos kahit saan.
Ang kapangyarihang-pang-abogado ay dapat unawain ng sumusunod: Ibinibigay ko ang aking pag-apruba para sa
isang tunay na independiyenteng imbestigasyon ng krimen.
Ang Tribunal ng Bayan ang institusyong itinatag upang payagan ang malayang paghatol.
Dapat tayong maging 100,000 miyembro upang pasanin ang pasanin ng katarungan at, alinsunod sa Artikulo 30(1) ng Pederal na
Konstitusyon, Artikulo 6(1) ng ECHR, at Artikulo 10 ng Batas sa Karapatang Pantao, ipakita kung paano ito ipatutupad.
Ang mga independiyente at walang kinikilingang hukom at hurado ang namumuno sa hukuman at gumagawa ng hatol.
Iyon ang dati naming garantisadong karapatan, ngunit ipinawalang-bisa na lang ito ng mga hukuman at
mga pulitiko, at ngayon ay pinipigilan na lang kaming makamtan ito; hindi na sila babalik.
Sino nga ba ang nagpapatakbo ng hukuman ng bayan? Ginagawa ba iyon ng inyong NGO? O paano nga
ba gumagana sa praktika ang ganitong hukuman?
Ang aming NGO (Aktibista) ay walang kinalaman sa korte bilang ganoon, ngunit nagbibigay lamang ng kaalaman,
inilalarawan at itinatatag ang korte, at kinokolekta ang mga kapangyarihan ng abogado bilang awtoridad na nagsasampa ng kaso.
Kung mayroong napapatunayang pagnanais sa mga tao, na may 100,000 katao na nagsasama-sama,
maaari nang simulan ang pagtatatag ng hukuman.
Ang unang opisyal na hakbang sa kasong ito ay palitan ako, dahil hindi ako mahalaga sa
tribunal, sa hukuman, at hindi rin ako isang solicitor.
Hindi ako hukom, inipon at inayos ko lamang ang lahat.
Ang putahe ay kusang naluluto – mahalaga ito – at para lamang ito sa mga miyembro.
Pinondohan namin nang buo mula sa aming sariling bulsa ang lahat hanggang ngayon, at ikinagagalak din
naming hindi na namin kailangang mag-isa pang pasanin ito.
Naiintindihan. Nakasulat ang batas sa ganitong paraan na ako ang mangunguna sa Tribunal ng Bayan hanggang sa magkaroon
ito ng legal na kakayahan, pagkatapos noon ay dapat pamunuan ng isang karampatang kanselor ang tribunal.
Ang "IG Volkstribunal" ay pag-aari ng mga nakarehistrong kasapi – pantay-pantay – at bawat isa ay may isang boto.
Kailangan ko talagang magsagawa ng maraming trabaho dito upang magbigay ng impormasyon upang ang lahat ng kasangkot – kasama na
ang mga nasasakdal – ay masuri ang buong estruktura, upang matiyak na hindi mababaliktad
ang hatol pagkatapos. Mahalaga pa rin iyon.
Mahalaga iyon, oo. Paano gumagana sa praktika ang hukuman ng bayan?
Oo, paano iyon gumagana? Nakakarating sa isang hatol ang mga patas na hukom at hurado, na ligal na sinasamahan ng hukom at
ng mga hurado na binubuo ng mga tao mula sa ating komunidad.
Magkasama nilang tinataya kung napatunayan ang mga paratang at kung nalinawan na ang usapin ng pagkakasala.
Upang hindi masyadong magdetalye rito, tinutukoy ko kayo sa aking aklat na "Exhabitus", dahil
doon ko isinulat ang buong paglalarawan ng korte.
Sige. Ipinakita na natin iyon, at maaari na natin itong basahin. Parang kamangha-mangha iyon sa isang paraan.
Ngunit ano ang nangyayari, halimbawa, pagkatapos maibigay ang hatol na nagkasala? Paano
hinahantong sa pagsisisi ang mga nahatulan?
Dahil ang hukuman ng bayan ay ganap na pampubliko at ang mga kasong tatalakayin ay mataas na pagtataksil o institusyonal na
pagkaalipin, institusyonal na korapsyon, armadong terorismo at iba pa, ang kalooban ng bayan ay may legal na bisa
kapag naibigay na ang hatol. Kaya wala nang kailangang gawin.
Hindi ba medyo ilusyonal na isipin na basta na lang susunod ang mga nahatulang kriminal sa kalooban ng mga tao?
Ang bawat hukuman na kasalukuyang nasa tungkulin ay may lehitimong awtoridad sa likod nito.
Anong puwersa ang magpapatupad ng angkop na parusa pagkatapos ng isang lehitimong hukuman-bayan?
Kapag naitatag na ang isang hukuman ng bayan sa pamamagitan ng wastong pamamaraan, ibig sabihin ay sa
pamamagitan ng 100,000 miyembro nito mula sa bayan, dapat tiyakin ng militar na maipatupad ito nang naaayon.
Ang isyu rito ay sa panahon ng digmaan o sa ilang estado ng emerhensiya, ang militar ang may pananagutan sa
karapatang pantao at samakatuwid ay dapat magpataw ng parusa.
Pinag-uusapan ba natin na ang ating estado ay mapapatalsik sa pamamagitan ng kudeta
militar? Ay, anong tanong iyan! Hindi, hindi naman!
Hindi ba talaga? Hindi, hindi, hindi talaga! Ang tunay na estado ay ang mga tao, hindi ang administrasyon, at usapin
lamang ito ng pagtanggal sa mga seryosong kriminal mula sa ating sistemang pang-estado. – Walang kudeta!
Sige, walang kudeta! Ngayon na nakita natin na ang paghihiwalay ng kapangyarihan ay hindi hihigit sa isang ilusyon, at na ang
sangay ng lehislatura, sangay ng hudikatura, at sangay ng ehekutibo ay na-infiltrate na,
posible bang na-infiltrate din ang militar?
Gaano mo kahalaga ang itinuturing na ang paunang paglilinaw na ito ay maisagawa bago makabuo ng hatol ang hukuman ng bayan?
Mas gugustuhin kong gumamit ng ibang pamamaraan dito kaysa sa isang negatibong pagpapakita.
Kami ay isang tribo ng mga tao na pinagtaksilan ng iilan.
Inaakala ko na sa panahon ng pandemya ng coronavirus, maraming tao ang hindi naging
maingat sa pag-iisip at sumunod sa maling pinuno.
Gayunpaman, nakikita na natin na maraming tagapagbunyag ang lubos na handang magpatotoo, at dapat nating ipagpalagay
na lalong lalakas ang takbong ito kapag nagsimula na tayo.
Kung ang mga negosasyon ay ipapalabas nang live at makakapanood ang lahat upang masubaybayan ang mga
pangyayari, hindi na natin kakailanganin pa ang militar.
Ilalagay ko ito sa ganitong paraan: ang isang taong nalinlang at nagising ay hindi madaling pamahalaan.
Ito ay totoo sa buong mundo; gumagana ito kahit saan.
Mayroon ka bang angkop na pangwakas na pahayag?
Oo, lubos nga. Nakarating na tayo sa isang punto sa kasaysayan kung saan hindi na nagtitiwala ang bawat isa sa isa't isa,
hinuhusgahan nang walang pakundangan ang iba, at sobrang manipulado na hindi na natin
pinagkakatiwalaan kahit ang ating pinakatapat na mga iniisip. – Ganoon na kalayo ang narating natin. –
Ang Tribunal ng Bayan ay nilalayong lutasin ang patuloy na problemang ito.
Hindi mahalaga kung ikaw ay woke, naniniwala sa sistema, binago sa genetika, nasa kaliwa, nasa kanan, anumang kasarian,
lesbiyana, bata, matanda, o ano pa man. Ang mahalaga ay malikha ang pinakahuling instrumento ng pagkakasundo upang
mabigyan ng boses ang lahat ng panig at labanan ang krimen.
Hangga't patuloy tayong nagwawasak sa isa't isa at hinahayaan ang ating mga sarili na madistract, magpapatuloy lamang ang mga
salarin – alam natin ito – hanggang sa tuluyang mawasak ang sibilisasyong pantao o masira ang ating Daigdig.
Isang malaking halimbawa iyon, ngunit nasa landas tayo patungo rito. Hindi ito dapat hayaang mangyari.
Sa wakas, nais kong muling bigyang-diin na ang aming NGO ay hindi naglalayong pabagsakin ang sistema, na mahalaga pa
rin, kundi legal na alisin ang lahat ng mga kriminal na malisyosong nakalusot at nanamantala sa ating estado.
Nais ko rin sanang samantalahin ang pagkakataong ito upang pasalamatan ang aking koponan sa kanilang
walang katapusang pasensya at ang lahat ng mga taong hindi sumusuko hanggang manalo ang katotohanan.
Napakaganda, magagandang pangwakas na pahayag. Salamat sa malinaw na pahayag na iyon.
Kaya't maaari nating abangan kung gaano katagal bago makalikom ng 100,000 pirma, o miyembro,
ang inyong bagong NGO na kinakailangan ng batas.
Tulad ng inyong naipaliwanag, gaganapin ang koleksyon sa pamamagitan ng inyong website na www.volkstribunal.ngo.
Maraming salamat sa paglilinaw at lahat ng pinakamabuti.
Oo, ganoon din sa iyo. Salamat sa pagpayag na narito ako.