اوضاع در سوریه همچنان در حال تشدید است.
اما آمریکا چه ربطی به این موضوع دارد؟ روسیه چه ربطی به این موضوع دارد؟
دانیله گانسر چه می‌گوید و برای مثال ارنست ولف دربارهٔ این موضوع چه می‌گوید؟
۱۲۳۴۳۲۱ سلام به همه، نام من کریسی ریگر از آکادمی سرمایه‌گذاری ریگر کنسالتینگ است.
و به شما می‌گویم، من اینجا بیانیه‌های بسیار زیادی دارم که مبتنی بر شواهد هستند.
پس واقعاً همه چیز باید منتقل شود تا مردم بتوانند وضعیت را کمی بهتر درک کنند، ارتباطات را
بشناسند و واقعاً نظر خودشان را در این باره شکل دهند.
از پایان نوامبر، اوضاع در سوریه رو به وخامت گذاشته است.
گروه‌های شورشی مسئول هستند و اخیراً چندین شهر را تصرف کرده‌اند؛ تهاجمی در دمشق در جریان است.
اکنون گزارش‌های مختلفی در این باره وجود دارد، پس باید چه نظری در مورد آن شکل داد؟
بنابراین، من اظهارات مختلفی برای شما دارم، از جمله موارد گذشته و حال، که کمی بیشتر این ارتباطات را برای شما روشن خواهند کرد.
دی تسایت می‌نویسد: «ارتش سوریه پایان حکومت اسد را اعلام کرد – شورشیان در کاخ بشار اسد در دمشق هستند.»
اسد، رئیس‌جمهور، حداقل رئیس‌جمهور سابق، اما بعداً همه‌چیز را درباره‌اش برایت می‌گویم.
گفته می‌شود دیکتاتور سوریه را ترک کرده است. بنابراین زمان گذشته است.
دای‌تس‌اشتای‌ت می‌نویسد: «دولت آماده واگذاری قدرت است.»
پایتخت سوریه، دمشق، به دست ائتلاف شورشیان به رهبری شبه‌نظامی اسلام‌گرای HTS افتاد. رژیم اسد سرنگون شد.
این موضوع روز یکشنبه ابتدا توسط خود شبه‌نظامیان و اندکی بعد توسط ارتش سوریه اعلام شد.
جایی که اکنون ویدیوهای مختلفی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده‌اند که نشان می‌دهند ارتش سوریه به سرعت لباس‌های نظامی خود را
با لباس‌های غیرنظامی عوض می‌کند و تلاش می‌کند تا از شهرها خارج شود تا به بهترین شکل ممکن از این وضعیت فرار کند.
در عرض چند روز، شهرهای مهمی مانند حلب، حمص و درعا سقوط کردند.
آنچه آنجا رخ داد، سؤال بزرگ است.
پس از سال‌ها آنچه می‌توان آن را رکود نسبی در جنگ داخلی سوریه نامید، شبه‌نظامیان اسلام‌گرا یا گروه‌های شورشی، همان‌طور که
شناخته می‌شوند، چند هفته پیش یک تهاجم گسترده را آغاز کردند و متعاقباً دولت کنونی یا اخیری سوریه تحت رهبری اسد را سرنگون کردند.
سؤال اول این است: آیا اصلاً به‌عنوان یک جنگ داخلی کلاسیک آغاز شد؟ این بسیار، بسیار مهم است.
برای مثال، اگر به اوکراین نگاه کنیم: آیا واقعاً همان‌طور است که به نظر می‌رسد؟
و همان‌طور که بارها قبلاً گفته‌ام: نه، این‌طور نبود.
و درست مانند سوریه، به نظر می‌رسد که اوضاع آن‌طور که به ما نشان می‌دهند نیست.
در هر صورت، یک جنگ داخلی کلاسیک دست‌کم شهروندان علیه دولت خواهد بود. آیا چنین بود؟
در اینجا بیانیه‌ای از مدلین هافمن، از سازمان «اقدام برای صلح نیوجرسی»، دارم.
و او می‌گوید: «من شانزده سال است که فعال صلح بوده‌ام و به سوریه سفر کرده‌ام تا خودم ببینم. این یک جنگ داخلی در سوریه نیست.»
ما بارها و بارها این را شنیده‌ایم، اما این درست نیست.
ما بین اسد و مردمش هیچ تضادی نداریم.
اسد در حال مبارزه با مزدوران و تروریست‌هایی است که از خارج حمایت می‌شوند.
از قطر، عربستان سعودی، ترکیه، ایالات متحده آمریکا و اسرائیل.
با این حال، ما به‌عنوان ایالات متحده هیچ حقی برای انجام تغییر رژیم در سوریه نداریم.
این ممنوع است. ما باید حمایت از مزدوران در سوریه را متوقف کنیم.
این موضوع به‌طور طبیعی کل وضعیت را در نوری کاملاً متفاوت قرار می‌دهد. اما بیایید ادامه دهیم.
اسد کیست؟ در واقع، مدخل ویکی‌پدیا قبلاً تغییر کرده است. همین امروز، در واقع. جالب اینکه.
بشار اسد یک سیاستمدار سوری بود که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، یعنی تا امروز، رئیس‌جمهور سوریه بود و کشور را
به‌صورت دیکتاتوری اداره کرد. او قبلاً تغییر کرده است.
خود اسد گفت که او همچنین مایل است کمکی برای مسیحیان که در معرض تهدید جدی هستند، دریافت کند.
زیرا در سوریه نیز یک درگیری مذهبی وجود دارد.
و در اینجا، برای مثال، این روزنامه می‌نویسد: «مسیحیان قربانیان اصلی هستند. تعداد مسیحیان در سوریه به‌طور پیوسته در حال
کاهش است، ماتتیاس کوپ، کارشناس خاورمیانه، با تأسف می‌گوید.»
وضعیت فعلی آنها در حلب وخیم است.
آیا می‌دانستید که سوریه زمانی عمدتاً مسیحی بود، اما اکنون بیشتر مسیحیان آن آواره شده‌اند؟
گفته می‌شود که تا سال ۲۰۱۹، به عبارت دیگر در مدت زمان بسیار کوتاهی، حدود ۵۰۰٬۰۰۰ مسیحی اخیراً دوباره کشور را ترک کرده‌اند.
و اکنون، اگر اشتباه نکنم، گفته می‌شود درصد مسیحیانی که هنوز در سوریه زندگی می‌کنند بین ۸ تا ۱۰ درصد است.
همچنین جالب است: یک روزنامه‌نگار تحقیقی که توجه خود را به ماجرای خط لوله نورد استریم معطوف کرد و در نتیجه عملاً اعتبارش
را، دست‌کم در رسانه‌های جریان اصلی، از دست داد – سیمور هرش.
و او در سال ۲۰۱۶ گفت: «در سال ۲۰۰۶، ویلیام روباک که در سفارت ایالات متحده در دمشق کار می‌کرد، توصیه کرد که با
دامن زدن به تنش‌های مذهبی در سوریه، اسد را بی‌ثبات کنند.»
یک گزارش دیگر از سال ۲۰۰۶ نشان می‌دهد که سفارت ایالات متحده ۵ میلیون دلار برای تأمین مالی مخالفان هزینه کرده بود.
۱۲۳۴۳۲۱ در اینجا نیز این سؤال مطرح می‌شود: پشت این چه چیزی نهفته است؟
و اینجا هم بازیگران بیشتری از آنچه فکر می‌کنیم درگیر هستند.
همیشه همین‌طور است – وقتی یک درگیری تشدید می‌شود، همیشه فکر می‌کنید: خب، این فقط مربوط به مردم و دولت است.
اما در اینجا هم، برای مثال، روسیه در حال دخالت است، بنابراین این فقط ایالات متحده نیست. روسیه نیز در
اینجا دخیل است و آنها ایالات متحده را متهم می‌کنند.
وزیران خارجه روسیه، ترکیه و ایران در دوحه، پایتخت قطر، گرد هم آمدند تا درباره تحولات سریع در سوریه گفتگو کنند.
لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، به دمشق اطمینان داد که مسکو به حمایت از ارتش در برابر حمله تروریستی ادامه خواهد داد.
نقش روسیه مبارزه با گروه‌های تروریستی در سوریه است. حتی اگر آنها بگویند دیگر تروریست نیستند.
او سیاست دولت آمریکا را مسئول این تشدید تنش دانست و گفت که مردم سوریه قربانی یک آزمایش ژئوپلیتیکی جدید شده‌اند.
او همچنین به نمایندگی از سه کشور، خواستار گفت‌وگو میان دولت سوریه و جنگجویان مخالف شد.
اما اکنون به نظر می‌رسد که اسد رها خواهد شد و برای مدت طولانی مورد حمایت قرار نخواهد گرفت.
حتی ایران که از اسد حمایت کرده است، فرماندهان و پرسنل نظامی خود را از سوریه خارج کرده یا دست‌کم خروج آن‌ها را آغاز کرده است.
پس به نظر می‌رسد که پشتیبانی حداقل فعلاً کاملاً ناپدید شده است.
پس می‌توانید ببینید که روسیه نیز در اینجا دخیل است و بازیگران بیشتری در حال پیوستن هستند.
و همچنین می‌توانید تصور کنید که نظر آلمان هم چندان دور نخواهد بود.
شما می‌توانید ببینید که همین حالا در اوکراین چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
۱۲۳۴۳۲۱ خب، دانیله گانسر درباره سوریه چه می‌گوید؟ بیایید نگاهی بیندازیم:
۲۰۱۱، همان‌طور که گفتم، همچنین در دوران اوباما و حمله به سوریه. این سوریه است با پایتختش دمشق.
شرایط در آن زمان چنین بود که ایالات متحده می‌خواست رئیس‌جمهور سوریه، اسد را سرنگون کند. با این حال، این تلاش موفق نشد.
پس بلافاصله پس از جنگ در لیبی، جنگ در سوریه آغاز شد.
و اسد سرنگون نشد، هرچند آمریکا تلاش کرد.
سپس ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۴ سوریه را بمباران کرد.
اما آنها قبلاً در سال ۲۰۱۱ به‌طور مخفیانه در سوریه مداخله کرده بودند.
بر اساس گانسر ۲۰۱۱، حمله به سوریه دست‌کم به‌طور مخفیانه از سوی ایالات متحده آمریکا حمایت شده بود.
شاید برخی از شما نیز آغاز جنگ داخلی در سوریه در سال ۲۰۱۱ را در پی بهار عربی به یاد داشته باشید.
بنابراین، بهار عربی مجموعه‌ای از موج‌های اعتراضی بود که در سراسر کشورهای عربی آفریقا و همچنین خاورمیانه گسترش یافت.
سپس حملهٔ رسمی در سال ۲۰۱۴ رخ داد. و اینجا در واقع یک سخنرانی اوباما از سال ۲۰۱۴ را دارم.
و سپس او گفت: «آنها به‌طور وحشیانه دو خبرنگار آمریکایی را گردن زدند.»
داعش برای مردم عراق و سوریه تهدیدی محسوب می‌شود.
اگر با این تروریست‌ها مقابله نشود، آن‌ها کل منطقه و همچنین ایالات متحده را تهدید خواهند کرد.
در مبارزه با داعش، نمی‌توانیم به رژیم اسد که مردم خود را ترسانده است، تکیه کنیم.
این رژیم مشروعیت خود را از دست داده است.
و اینجا من همچنین یک مقاله قدیمی و دوست‌داشتنی دارم که می‌گوید:
بالاخره! اوباما اقدامات شدیداللحن اتخاذ می‌کند. دیشب، ایالات متحده برای اولین بار رسماً
در جنگ سوریه مداخله کرد. تأکید بر «رسماً».
قبلاً دیدگاه‌های دیگری و مداخله‌های دیگری وجود داشت.
روسیه نیز در اینجا دخیل بوده است و از سال ۲۰۱۵ سوریه را بمباران کرده است.
پس بله، ما ایالات متحده را داریم که شروع به بمباران کرد.
و سپس روسیه نیز وارد شد و برای کمک به اسد شروع به بمباران کرد.
چون او می‌خواست به روش‌های دیگری به آن‌ها کمک کند.
پس می‌بینید، همیشه همه‌چیز به منافع مربوط می‌شود.
مردم همیشه می‌گویند این دربارهٔ دموکراسی است، این دربارهٔ مردم است.
البته موضوع درباره مردم است و به همین دلیل داریم آنها را بمباران می‌کنیم.
زیرا ما می‌خواهیم از آنها محافظت و آنها را آزاد کنیم.
و تا بتوانند سپس به‌صورت دموکراتیک رأی دهند و غیره.
پس ایالات متحده آمریکا نیز مدت‌هاست که در اینجا دخیل بوده است.
۱۲۳۴۳۲۱ در اینجا همچنین بیانیه‌ای از رابرت کندی جونیور داریم.
و در سال ۲۰۱۶، او گفت: «جنگ در سوریه یک جنگ خط لوله است.»
این ماجرا در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، زمانی که قطر اعلام کرد قصد دارد خط لوله گاز طبیعی به طول ۱۵۰۰ کیلومتر را از طریق عربستان
سعودی، اردن و سوریه تا ترکیه به ارزش ۱۰ میلیارد دلار احداث کند.
ترکیه، همان‌طور که به یاد داریم، گفتگوها، روسیه، ترکیه، سوریه، همان‌طور که گفتند.
و در نهایت، من چند بیانیه از ارنست ولف در مورد رویدادهای جاری در سوریه دارم.
و او می‌گوید، از یک سو: «از سال ۲۰۱۱، ایالات متحده میلیاردها دلار برای تسلیح تروریست‌ها در سوریه هزینه کرده است.»
این تصادفی نیست که آنها اکنون اعتصاب کرده‌اند.
این ممکن است به این سؤال پاسخ دهد که دقیقاً چرا حالا؟
با نزدیک شدن به پایان احتمالی جنگ اوکراین، صنعت تسلیحات آمریکا به یک میدان نبرد سودآور دیگر نیاز دارد.
او همچنین می‌نویسد: «در سوریه، این مردم نیستند که علیه دولت قیام می‌کنند.»
این با آغاز ماجرا همخوانی دارد. جایی که به تو گفتم: آیا این یک جنگ داخلی است؟
آیا واقعاً درست است، یا از همان ابتدا این‌طور شروع شد؟
و اینجا او می‌نویسد: «شورشیان فرضی محصول سیاست آمریکا هستند.»
تأمین مالی، مسلح و مورد حمایت ایالات متحده آمریکا.
هدف این است که نتانیاهو، خاضع آمریکا، نفوذ بیشتری در خاورمیانه داشته باشد.
و اینجا واقعاً باید گفت که حتی ترامپ هم اعلام کرده است که اکنون به اسد کمک نخواهد کرد،
بلکه برعکس، این کار را پیش خواهد برد، به اصطلاح.
اساساً کل درگیری پیرامون اسرائیل – او اینجا صلح نمی‌آورد، بلکه کاملاً روشن شد که حداقل
از کل ماجرا علیه ایران نیز حمایت خواهد کرد.
و اکنون، جالب اینکه رئیس‌جمهور سابق اسد در واقع دربارهٔ این موضوع چه می‌گوید؟
در سال ۲۰۱۶، او گفته‌های زیر را بیان کرد که با کل این موضوع همخوانی دارد.
SRF گزارش می‌دهد: «آیا اینکه جهان شما را به‌عنوان جنایتکار جنگی می‌بیند، دروغ می‌دانید؟»
و او می‌گوید: «به‌عنوان رئیس‌جمهور، از کشورم در برابر تروریست‌هایی که به نمایندگی از
کشورهای دیگر به سوریه حمله کرده‌اند، دفاع می‌کنم.»
افراد زیر باید به‌عنوان جنایتکاران جنگی تحت پیگرد قانونی قرار گیرند:
۱. جورج بوش بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد به عراق حمله کرد.
۲. کامرون و سارکوزی، که بدون مجوز شورای امنیت به لیبی حمله کردند و آن کشور را ویران کردند.
۳. رهبران غربی که طی پنج سال گذشته از تروریست‌ها در سوریه حمایت کرده‌اند و تحریم‌هایی را تحمیل کرده‌اند
که به کشته شدن هزاران غیرنظامی در سوریه منجر شده است.
«غرب می‌خواهد مرا سرنگون کند.» این نظر است.
حالا دیگر لازم نیست بگویی: «اوه، این همان خوب است» یا «آن‌ها خوب هستند»، «آن‌ها نظم
می‌خواهند» یا «او فقط آنچه را که بهترین بود می‌خواست».
به‌طور کلی باید گفت عدالت اجتماعی در سراسر جهان چنان نابرابر توزیع شده است که روشن است اکثریت
مردم جهان در واقع در چه وضعیت بدی به‌سر می‌برند.
در حال حاضر واقعاً نمی‌توانید در آلمان انگشت اتهام را به سمت کسی نشانه بروید، چون البته افراد زیادی هستند که وضع‌شان بدتر است.
که به این معنا نیست که این رنج به نحوی باید نسبی‌سازی شود.
اما آنچه می‌بینید عدالت اجتماعی است که هیچ‌کس هرگز به آن علاقه‌مند نبوده است.
که عدالت یا انصاف یا دموکراسی واقعی هرگز وجود داشته باشد.
من همیشه می‌گویم که ما در یک دموکراسی ساختگی زندگی می‌کنیم. چرا؟
هر چند سال یک‌بار از شما خواسته می‌شود یک گزینه را علامت بزنید و این علامت‌زدن هیچ تأثیری بر آینده ندارد.
چون این صلیب کوچک فقط یعنی همان چیزی که همه می‌دانند: آه، وعده‌ها شکسته شدند.
سیاستمداران به وعده‌های خود عمل نکرده‌اند. سیاستمداران صرفاً بدون هیچ مقدمه و توضیحی یک چرخش صددرصدی انجام داده‌اند.
همان‌طور که اکنون با حزب سبز، برای مثال، به‌وضوح دیده‌ایم.
رای‌دهندگان آن‌ها را انتخاب کردند چون وعده‌های این و آن را داده بودند، و در نهایت جنگ و تحویل تسلیحات، به‌ویژه به
کشورهایی که قبلاً برایشان مثل پارچه‌ی قرمز بود، رخ داد.
و دقیقاً به همین دلیل است که من همیشه از دموکراسی ساختگی صحبت می‌کنم، زیرا با دموکراسی مطابقت ندارد.
دموکراسی یعنی قدرت از مردم سرچشمه می‌گیرد.
این بدان معناست که مردم باید همیشه قدرت را در اختیار داشته باشند و تصمیم‌گیری کنند.
حالا، از بالا که نگاه می‌کنم، باید بگویم که اکثریت مردم اصلاً هیچ تصوری ندارند.
و نمی‌خواهم کاملاً مخالف باشم، چون اکثریت مردم کاملاً دست‌کاری شده‌اند. اما دقیقاً همین چیزی است که سیستم می‌خواهد.
تحصیل از قبل کاملاً ناامیدکننده است و بعد مدام دستکاری می‌شوی.
و بعد این نظر انحرافی را دارید که فکر می‌کنید به نحوی حق با شماست یا همه چیز را بهتر می‌دانید، در حالی که اصلاً
خودتان را آگاه نکرده‌اید یا هیچ تحقیقی انجام نداده‌اید.
و بنابراین، محتوایی که در اینجا به شما ارائه کرده‌ام صرفاً برای تشویق شماست تا نسبت به نظرات دیگران پذیرا باشید، آن را در
ذهن خود جای دهید و درباره آنچه واقعاً به آن باور دارید بیندیشید.
اینجا به من یک چیز گفته می‌شود و آنجا چیز دیگری.
نباید در نظراتم لج‌باز باشم. باید همیشه آماده پذیرش این احتمال باشم که همه‌چیز کاملاً متفاوت
از آن چیزی باشد که ممکن است به من القا شده باشد.
و بر این اساس، لطفاً با اطلاعات خود در مورد وضعیت کنونی سوریه برای من بنویسید.
و البته در ویدیوی بعدی شما را خواهیم دید. خداحافظ!