სირიაში ვითარება კვლავ მძაფრდება.
მაგრამ ამასთან აშშ-ს რა საერთო აქვს? რუსეთს ამასთან რა საერთო აქვს?
რას ამბობს დანიელ განსერი და, მაგალითად, რას ამბობს ამის შესახებ ერნსტ ვოლფი?
გამარჯობა ყველას, მე ვარ კრისი რიგერი Rieger Consulting-ის საინვესტიციო აკადემიიდან.
და მე გეუბნებით, რომ მაქვს აქ იმდენი, იმდენი ჩვენება, რომელიც მტკიცებულებებს ეფუძნება.
ასე რომ, ყველაფერი ნამდვილად უნდა გადმოიცა, რათა ხალხმა სიტუაცია ოდნავ უკეთ გაიგოს, დაინახოს
კავშირები და ამის შესახებ საკუთარი აზრი ჩამოაყალიბოს.
ნოემბრის ბოლოდან სირიაში ვითარება მწვავდება.
პასუხისმგებელი მეამბოხე დაჯგუფებები არიან, რომლებმაც ცოტა ხნის წინ რამდენიმე ქალაქი დაიკავეს; დამასკოში შეტევა მიმდინარეობს.
ახლა კი ამის შესახებ მრავალი სხვადასხვა ინფორმაცია ვრცელდება, ასე რომ, რა აზრის უნდა ჩამოყალიბდეს ამაზე?
შესაბამისად, მე გაქვთ სხვადასხვა წარსული და ამჟამინდელი განცხადებები, რომლებიც ამ კავშირებს ცოტათი მეტ ნათელს მოჰფენს.
Die Zeit წერს: "სირიის არმია ასადის მმართველობის დასრულებას აცხადებს – ამბოხებულები
ბაშარ ალ-ასადის სასახლეში არიან დამასკოში."
ასადი, პრეზიდენტი, ყოველ შემთხვევაში, ყოფილი პრეზიდენტი, მაგრამ ამაზე ყველაფერს მოგვიანებით მოგიყვებით.
ამბობენ, რომ დიქტატორი სირია დატოვა. ამიტომ, წარსული დრო.
მთავრობა მზად არის, ხელისუფლება დათმოს, — წერს "დიე ცაიტ".
სირიის დედაქალაქი, დამასკო, ამბოხებულთა ალიანსის ხელში ჩავარდა, რომელსაც ისლამისტური
დაჯგუფება HTS ხელმძღვანელობს. ასადის რეჟიმი წააქანეს.
ეს კვირას გამოცხადდა, ჯერ თავად მებრძოლების მიერ, მალევე კი — სირიის არმიის მიერ.
სადაც ახლა სოციალურ ქსელებში ვრცელდება ვიდეოები, რომლებიც ასახავს, თუ როგორ იცვლის სირიის არმია სწრაფად სამხედრო
ფორმას სამოქალაქო ტანსაცმელში და ცდილობს ქალაქებიდან გაქცევას, რათა რაც შეიძლება უკეთ დააღწიოს თავი შექმნილ ვითარებას.
რამდენიმე დღეში მნიშვნელოვანი ქალაქები, როგორებიცაა ალეპო, ჰომსი და დარაა, დაეცა.
რა მოხდა იქ, დიდი კითხვაა.
სირიის სამოქალაქო ომში წლების განმავლობაში, რასაც ახლა შედარებითი სტაგნაცია შეიძლება ეწოდოს, ისლამისტურმა დაჯგუფებებმა, ანუ, როგორც
მათ უწოდებენ, ამბოხებულმა ჯგუფებმა, რამდენიმე კვირის წინ მასშტაბური შეტევა წამოიწყეს და შემდგომში ასადის ხელისუფლების
ქვეშ მყოფი მიმდინარე ან ბოლო სირიის მთავრობა დაამხეს.
პირველი კითხვაა: იყო კი ის თავიდანვე კლასიკური სამოქალაქო ომი? ეს ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია.
მაგალითად, თუ უკრაინას შევხედავთ: ნამდვილად ისე იყო, როგორც ჩანს?
და როგორც ხშირად მითქვამს ადრე: არა, ასე არ იყო.
და როგორც სირიაში, როგორც ჩანს, ყველაფერი ისე არ არის, როგორც ამას გვიჩვენებენ.
ნებისმიერ შემთხვევაში, კლასიკური სამოქალაქო ომი, სულ მცირე, მოქალაქეებისა და მთავრობის დაპირისპირებაა. ასე იყო?
აქ მაქვს განცხადება მედლინ ჰოფმანისგან, რომელიც "ნიუ ჯერსი პის ეიქშენს" წარმოადგენს.
და ის ამბობს: "მე 16 წელია მშვიდობის აქტივისტი ვარ და სირიაში ჩავედი, რომ საკუთარი თვალით
მენახა. სირიაში ეს სამოქალაქო ომი არ არის."
ამას არაერთხელ მოვისმინეთ, მაგრამ ეს სიმართლე არ არის.
ჩვენ არ გვაქვს კონფლიქტი ასადსა და მის ხალხს შორის.
ასადი იბრძვის დაქირავებული მკვლელებისა და ტერორისტების წინააღმდეგ, რომლებსაც უცხოეთიდან უჭერენ მხარს.
ქატარიდან, საუდის არაბეთიდან, თურქეთიდან, ამერიკის შეერთებული შტატებიდან და ისრაელიდან.
თუმცა, ჩვენ, როგორც ამერიკის შეერთებულ შტატებს, არ გვაქვს უფლება, სირიაში რეჟიმის ცვლილება განვახორციელოთ.
ეს აკრძალულია. ჩვენ უნდა შევწყვიტოთ სირიაში დაქირავებული მებრძოლების მხარდაჭერა.
ეს, რა თქმა უნდა, მთელ ვითარებას სრულიად სხვა შუქზე აყენებს. მაგრამ განვაგრძოთ.
ვინ არის ასადი? სინამდვილეში, ვიკიპედიის სტატია უკვე შეცვლილია. სულ დღეს. სასაცილოა.
ბაშარ ალ-ასადი სირიელი პოლიტიკოსი, რომელიც 2000 წლიდან 2024 წლამდე, ანუ დღემდე, სირიის პრეზიდენტი იყო
და ქვეყანას დიქტატორულად მართავდა. უკვე შეიცვალა.
თავად ასადმა თქვა, რომ მას ასევე სურს დახმარება მიიღოს ქრისტიანებისთვის, რომლებიც სერიოზული საფრთხის ქვეშ არიან.
რადგან სირიაში რელიგიური კონფლიქტიც არის.
და აი, მაგალითად, ეს გაზეთი აცხადებს: "ქრისტიანები მთავარი მსხვერპლები არიან. სირიაში ქრისტიანების რიცხვი სტაბილურად
მცირდება", — წუხს ახლო აღმოსავლეთის ექსპერტი მატტიას კოპი.
მათი ამჟამინდელი მდგომარეობა ალეპოში კატასტროფულია.
იცოდით, რომ სირია ოდესღაც უმეტესად ქრისტიანული იყო, მაგრამ ახლა ქრისტიანების უმეტესობა იქიდან განდევნილია?
ამბობენ, რომ 2019 წლისთვის, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ძალიან მოკლე დროში, დაახლოებით
500,000-მა ქრისტიანმა კვლავ დატოვა ქვეყანა.
და ახლა, თუ არ ვცდები, სირიაში მცხოვრები ქრისტიანების პროცენტული მაჩვენებელი, როგორც ამბობენ, 8-დან 10 პროცენტამდეა.
ასევე საინტერესოა გამომძიებელი ჟურნალისტი სეიმურ ჰერში, რომელმაც ყურადღება "ჩრდილოეთის ნაკადი" მილსადენის
ისტორიასაც მიაპყრო და, ფაქტობრივად, დაკარგა რეპუტაცია, ყოველ შემთხვევაში, მთავარ მედიაში.
და მან 2016 წელს განაცხადა: "2006 წელს, უილიამ რობაკმა, რომელიც დამასკოში აშშ-ის საელჩოში მუშაობდა, სირიაში რელიგიური დაძაბულობის
გაღვივება ასადის დესტაბილიზაციის მიზნით რეკომენდაცია გასცა".
2006 წლის კიდევ ერთი დოკუმენტი აჩვენებს, რომ აშშ-ის საელჩომ დისიდენტების დაფინანსებაზე 5 მილიონი დოლარი დახარჯა.
აქაც ჩნდება კითხვა: რა დგას ამის უკან?
და აქაც უფრო მეტი მოთამაშეა ჩართული, ვიდრე ვფიქრობთ.
ყოველთვის იგივეა – როდესაც კონფლიქტი მწვავდება, ყოველთვის ფიქრობ: ეს ხომ მხოლოდ ხალხსა და მთავრობას ეხება.
მაგრამ აქაც, მაგალითად, რუსეთია ჩართული და არა მხოლოდ აშშ. რუსეთი აქაც ჩართულია. და ისინი აშშ-ს ადანაშაულებენ.
რუსეთის, თურქეთისა და ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატარის დედაქალაქ დოჰაში შეხვდნენ, რათა
სირიაში არსებული სწრაფი მოვლენების განვითარება განეხილათ.
რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, ლავროვმა, დამასკოს დაარწმუნა, რომ მოსკოვი ტერორისტული
თავდასხმის წინააღმდეგ არმიის მხარდაჭერას გააგრძელებდა.
ციტატა: "რუსეთის როლი სირიაში ტერორისტულ დაჯგუფებებთან ბრძოლაა. თუნდაც ისინი ამბობდნენ, რომ ტერორისტები აღარ არიან."
მან ესკალაციისთვის აშშ-ის მთავრობის პოლიტიკა დაადანაშაულა და განაცხადა, რომ სირიელი ხალხი
ახალი გეოპოლიტიკური ექსპერიმენტის მსხვერპლი გახდა.
სამი ქვეყნის სახელით, მან ასევე მოუწოდა სირიის მთავრობასა და ოპოზიციურ დაჯგუფებებს დიალოგისკენ.
მაგრამ ახლა უფრო სავარაუდოა, რომ ასადს უთმობენ და დიდხანს მხარდაჭერას არ აღმოუჩენენ.
ისლამურმა რესპუბლიკამაც კი, რომელმაც ასადის მხარდაჭერა დაჰპირდა, სირიიდან სამხედრო მეთაურები და
პერსონალი გაიყვანა, ან, სულ მცირე, მათი გაყვანა დაიწყო.
ასე რომ, როგორც ჩანს, მხარდაჭერა სულ გაქრა, ყოველ შემთხვევაში, ამჟამად.
როგორც ხედავთ, აქ რუსეთიც არის ჩართული და სულ უფრო მეტი მოთამაშე ერთვება.
და ასევე შეგიძლიათ წარმოიდგინოთ, რომ გერმანიის აზრიც არ იქნება შორს.
შეგიძლიათ ნახოთ, რა ხდება ამჟამად უკრაინაში.
მაშ, რა უნდა თქვას დანიელე განზერმა სირიაზე? მოდით, ვნახოთ:
2011 წელი, როგორც ვთქვი, ასევე ობამას პრეზიდენტობისას, სირიაზე თავდასხმით. აი სირია, დედაქალაქით დამასკოსით.
იმ დროს ვითარება ისეთი იყო, რომ აშშ-ს სურდა სირიის პრეზიდენტის, ასადის, დამხობა. თუმცა, ამას ვერ მიაღწია.
ასე რომ, ლიბიის ომისთანავე სირიაში ომი დაიწყო.
და ასადი ვერ წააქციეს, მიუხედავად იმისა, რომ აშშ-მ სცადა.
შემდეგ აშშ-მა სირიის დაბომბვა 2014 წელს დაიწყო.
მაგრამ ისინი უკვე ფარულად ჩაერივნენ სირიაში 2011 წელს.
განსერის 2011 წლის მიხედვით, სირიაზე თავდასხმა აშშ-ის მიერ, სულ მცირე, ფარულად იყო მხარდაჭერილი.
ალბათ, ზოგიერთ თქვენგანს ასევე გახსოვთ 2011 წელს არაბული გაზაფხულის ფონზე სირიაში სამოქალაქო ომის დაწყება.
ასე რომ, არაბული გაზაფხული იყო პროტესტის ტალღების სერია, რომელმაც მოიცვა არაბული ქვეყნები აფრიკასა და ახლო აღმოსავლეთში.
შემდეგ მოხდა ოფიციალური თავდასხმა 2014 წელს. და აქ მე ნამდვილად მაქვს ობამას 2014 წლის სიტყვა.
და შემდეგ თქვა, ციტატა: "მათ ბარბაროსულად მოკვეთეს თავი ორ ამერიკელ ჟურნალისტს".
ისლამური სახელმწიფო საფრთხეს უქმნის ერაყისა და სირიის ხალხს.
თუ მათ წინ არ დაუდგებიან, ეს ტერორისტები საფრთხეს შეუქმნიან მთელ რეგიონს და ასევე შეერთებულ შტატებს.
ისლამური სახელმწიფოს წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩვენ ვერ დავეყრდნობით ასადის რეჟიმს, რომელიც საკუთარ ხალხს ტერორს უწყობს.
ამ რეჟიმმა დაკარგა ლეგიტიმურობა.
და აქაც მაქვს ერთი შესანიშნავი ძველი სტატია, რომელშიც ნათქვამია:
საბოლოოდ! ობამა მკაცრ ზომებს იღებს. გუშინ ღამით აშშ-მა სირიის ომში პირველად ჩაერია
ოფიციალურად. ხაზი გაკეთებულია სიტყვაზე "ოფიციალურად".
ადრე სხვა მოსაზრებები და სხვა ჩარევები იყო.
რუსეთიც ჩაერთო აქ, 2015 წელს სირიის დაბომბვა დაიწყო.
ასე რომ, დიახ, გვაქვს შეერთებული შტატები, რომელმაც დაბომბვა დაიწყო.
შემდეგ რუსეთიც ჩაერთო და ასადის დასახმარებლად ბომბების ჩამოგდებასაც დაიწყო.
რადგან მას სურდა მათ სხვაგვარად დახმარებოდა.
ხომ ხედავთ, ყველაფერი ინტერესებზეა დამოკიდებული.
ხალხი ყოველთვის ამბობს, რომ ეს დემოკრატიის და ხალხის საქმეა.
რა თქმა უნდა, საქმე ხალხს ეხება და სწორედ ამიტომ ვბომბავთ მათ.
რადგან ჩვენ გვინდა მათი დაცვა და გათავისუფლება.
და რათა მათ შემდეგ დემოკრატიულად შეძლონ ხმის მიცემა და ასე შემდეგ.
ასე რომ, აშშ-იც აქ დიდი ხანია ჩართულია.
აქ ჩვენ ასევე გვაქვს რობერტ კენედი უმცროსის განცხადება.
და 2016 წელს, მისი თქმით, ციტატა: "სირიაში ომი მილსადენის ომია".
ეს 2000 წელს დაიწყო, როდესაც კატარმა განაცხადა, რომ 10 მილიარდ დოლარად ააშენებდა 1500-კილომეტრიან ბუნებრივი აირის მილსადენს
საუდის არაბეთის, იორდანიისა და სირიის გავლით თურქეთისკენ.
თურქეთი, გვახსოვს, მოლაპარაკებები, რუსეთი, თურქეთი, სირია, როგორც იტყოდნენ.
და ბოლოს, სირიაში მიმდინარე მოვლენების შესახებ ერნსტ ვოლფის რამდენიმე განცხადება მაქვს.
და ის ამბობს, ერთი მხრივ: "2011 წლიდან აშშ-მ სირიაში ტერორისტების გასაარმირებლად მილიარდები დახარჯა".
ეს შემთხვევითი არ არის, რომ ისინი ახლა შიმშილს აცხადებენ.
ამან შესაძლოა უპასუხოს კითხვას, რატომ სწორედ ახლა?
უკრაინაში ომის შესაძლო დასასრულის მოახლოებასთან ერთად, აშშ-ის იარაღის ინდუსტრიას კიდევ ერთი მომგებიანი ომის ველი სჭირდება.
ის ასევე წერს: "სირიაში მთავრობის წინააღმდეგ ხალხი არ ამბობსთურმე".
ეს დასაწყისს უკავშირდება. სადაც გკითხე, სამოქალაქო ომია?
ნამდვილად ასეა, თუ ასე დაიწყო?
და აქ ის წერს: "სავარაუდო ამბოხებულები ამერიკული პოლიტიკის პროდუქტი არიან".
დაფინანსებული, შეიარაღებული და მხარდაჭერილი აშშ-ის მიერ.
მიზანია, რომ ნეთანიაჰუს, აშშ-ის ვასალს, ახლო აღმოსავლეთში კიდევ უფრო მეტი გავლენა მიეცეს.
და აქ ნამდვილად უნდა ითქვას, რომ ტრამპმაც კი განაცხადა, რომ ის ახლა ასადს დახმარებას არ
გაუწევს, არამედ, ასე ვთქვათ, ამ საქმეს წინ წასწევს.
საბოლოო ჯამში, მთელი კონფლიქტი, რომელიც ისრაელს უკავშირდება – ის აქ მშვიდობას ვერ დაამყარებს, მაგრამ, მეორე
მხრივ, ძალიან ნათელი გახდა, რომ ის ამ ყველაფერს მხარს დაუჭერს, ყოველ შემთხვევაში, ირანის წინააღმდეგ.
და ახლა, საინტერესოა, რას ამბობს ამის შესახებ ყოფილი პრეზიდენტი ასადი?
2016 წელს მან შემდეგი თქვა, რაც ამ მთელ თემას შეესაბამება.
SRF იუწყება: "თვლით თუ არა ტყუილად იმას, რომ მსოფლიო თქვენს სამხედრო დამნაშავედ მიიჩნევს?"
და ის ამბობს: "როგორც პრეზიდენტი, მე ვიცავ ჩემს ქვეყანას ტერორისტებისგან, რომლებიც
სხვა ქვეყნების სახელით შეიჭრნენ სირიაში".
ქვემოთ ჩამოთვლილები უნდა იქნენ ბრალდებულნი, როგორც ომის დამნაშავეები:
1. ჯორჯ ბუშმა ირაკში შეიჭრა გაეროს უშიშროების საბჭოს მანდატის გარეშე.
2. კამერონი და სარკოზი, რომლებმაც უშიშროების საბჭოს მანდატის გარეშე შეიჭრნენ ლიბიაში და დაანგრიეს ქვეყანა.
3. დასავლელი ლიდერები, რომლებიც ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში მხარს უჭერდნენ სირიაში ტერორისტებს და დააწესეს ემბარგო,
რომლის გამო სირიაში ათასობით მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა.
"დასავლეთს ჩემი დამხობა სურს". აი, ეს არის აზრი.
ახლა აღარ მოგიწევთ თქმა: "ო, ეს კარგია", ან "ესენი კარგები არიან", "მათ სიმშვიდე სურთ" ან "მას მხოლოდ საუკეთესო უნდოდა".
ძირითადად, უნდა ითქვას, რომ სოციალური სამართლიანობა მთელ მსოფლიოში იმდენად არათანაბრად არის განაწილებული, რომ ცხადი
ხდება, თუ რამდენად ცუდად უწევთ ადამიანების უმრავლესობას რეალურად.
ამჟამად გერმანიაში ბრალის დადება ნამდვილად არ შეიძლება, რადგან, რა თქმა უნდა, ბევრია
ისეთი ადამიანი, ვისაც უარესი მდგომარეობა აქვს.
რაც არ ნიშნავს, რომ ეს ტანჯვა რამენაირად უნდა რელატივიზებული იყოს.
მაგრამ რაც თქვენ ხედავთ, სოციალური სამართლიანობაა, რომელიც არასდროს არავის დაუინტერესებია.
რომ სამართლიანობა, მართლმსაჯულება ან ჭეშმარიტი დემოკრატია ოდესმე უნდა არსებობდეს.
მე ყოველთვის ვამბობ, რომ ჩვენ ყალბ დემოკრატიაში ვცხოვრობთ. რატომ?
ყოველ რამდენიმე წელიწადში გთხოვენ, მონიშნოთ ველი, და ამ მონიშვნას მომავალზე აბსოლუტურად არანაირი გავლენა არ აქვს.
რადგან ეს პატარა ჯვარი მხოლოდ იმას ნიშნავს, რომ შემდეგ ის იმას ნიშნავს, რაც ყველამ იცის, აჰ, დანაპირები დაირღვა.
პოლიტიკოსებმა სიტყვა არ დაიცვეს. პოლიტიკოსებმა უბრალოდ ყოველგვარი ყოყმანის გარეშე სრული უკუსვლა მოახდინეს.
როგორც ახლა ასე ნათლად ვნახეთ, მაგალითად, მწვანეთა პარტიის შემთხვევაში.
ხმის მიმცემებმა ისინი აირჩიეს, რადგან ამასაც და იმასაც დაჰპირდნენ, საბოლოოდ კი მივიღეთ ომი და იარაღის მიწოდება, განსაკუთრებით
იმ სხვა ქვეყნებისთვის, რომლებიც ადრე მათთვის "წითელი ნაჭერი" იყო.
და სწორედ ამიტომ ვსაუბრობ ყოველთვის ყალბ დემოკრატიაზე, რადგან ის დემოკრატიას არ შეესაბამება.
დემოკრატია ნიშნავს, რომ ძალაუფლება ხალხისგან მომდინარეობს.
ეს ნიშნავს, რომ ხალხს ყოველთვის უნდა ჰქონდეს ძალაუფლება და იღებდეს გადაწყვეტილებებს.
ახლა კი, ზემოდან თუ შევხედავთ, ვიტყოდი, რომ ადამიანთა უმრავლესობას უბრალოდ წარმოდგენა არ აქვს.
და სრულად არც მინდა დავეწინააღმდეგო, რადგან ადამიანების უმრავლესობა ნამდვილად
მანიპულირებულია. მაგრამ ეს სწორედ ისაა, რაც სისტემას სურს.
განათლება ისედაც საშინელებაა, და ამასთანავე, მუდმივად გატყუებენ.
და შემდეგ გაქვს ეს დამახინჯებული მოსაზრება, რომ რატომღაც მართალი ხარ ან ყველაფერი უკეთ იცი, მიუხედავად იმისა,
რომ არც გაინტერესებია და არც რაიმე კვლევა ჩაგიტარებია.
შესაბამისად, კონტენტი, რომელიც აქ შემოგთავაზეთ, მხოლოდ იმისთვისაა, რომ წაახალისოთ, იყოთ ღია სხვა მოსაზრებების
მიმართ, დაფიქრდეთ და გააცნობიეროთ, რისიც ნამდვილად გჯერათ.
აქ ერთ რამეს მეუბნებიან, იქ კი — სხვას.
არ უნდა ვიყო ჯიუტი ჩემს მოსაზრებებში. ყოველთვის ღია უნდა ვიყო იმ შესაძლებლობისთვის, რომ ყველაფერი
სრულიად განსხვავებულია იმისგან, რისიც შეიძლება დამაჯერონ.
შესაბამისად, გთხოვთ, თავისუფლად მომწეროთ სირიაში არსებული ვითარების შესახებ თქვენი ინფორმაცია.
და, რა თქმა უნდა, შემდეგ ვიდეოში შევხვდებით. ნახვამდის!