Situata në Siri vazhdon të përshkallëzohet.
Por çfarë lidhjeje ka SHBA me këtë? Çfarë lidhjeje ka Rusia me këtë?
Çfarë thotë Daniele Ganser, dhe çfarë thotë Ernst Wolff, për shembull, për këtë?
Përshëndetje të gjithëve, unë jam Krissy Rieger nga Akademia e Investimeve Rieger Consulting.
Dhe po të them, kam kaq, kaq shumë deklarata këtu që bazohen në prova.
Pra, gjithçka duhet të transmetohet në mënyrë që njerëzit të kuptojnë pak më mirë situatën, të njohin
lidhjet dhe të formojnë vërtet mendimin e tyre për të.
Që nga fundi i nëntorit, situata në Siri është përshkallëzuar.
Grupet rebelë janë përgjegjëse, dhe kohët e fundit kanë pushtuar disa qytete; një ofensivë është në zhvillim në Damask.
Tani ka raporte të ndryshme për këtë, kështu që çfarë mendimi duhet të formojë dikush për të?
Për rrjedhojë, kam për ju deklarata të ndryshme, të kaluara dhe të tanishme, që do të hedhin pak më shumë dritë mbi këto lidhje.
Die Zeit shkruan: "Ushria siriane shpall se sundimi i Assadit ka marrë fund – rebelët
janë në pallatin e Bashar al-Assadit në Damask."
Assad, presidenti, të paktën ish-presidenti, por do t'ju tregoj gjithçka për këtë më vonë.
Thuhet se diktatori ka lënë Sirinë. Prandaj, koha e kaluar.
"Qeveria është e gatshme të dorëzojë pushtetin," shkruan Die Zeit.
Kryeqyteti sirian, Damasku, ka rënë në duart e aleancës rebelë të udhëhequr nga milicia
islamiste HTS. Regjimi i Asadit është rrëzuar.
Kjo u njoftua të dielën, së pari nga vetë milicët dhe pak më vonë nga ushtria siriane.
Ku tani mund të shihni video të ndryshme që bëhen virale në rrjetet sociale, duke treguar ushtrinë siriane që shpejt
vesh rroba civile dhe përpiqet thjesht të largohet nga qytetet për t'u larguar nga situata sa më mirë që të mundet.
Brenda pak ditësh, qytete të rëndësishme si Alepo, Homs dhe Daraa ranë.
Çfarë ndodhi atje është pyetja e madhe.
Pas vitesh që mund të përshkruheshin si stagnim relativ në luftën civile siriane, milicitë islamiste, ose grupet rebelë siç njihen,
nisën një ofensivë të madhe disa javë më parë dhe më pas rrëzuan qeverinë aktuale ose të fundit siriane nën udhëheqjen e Assadit.
Pyetja e parë është: A nisi fare si një luftë civile klasike? Kjo është shumë, shumë e rëndësishme.
Për shembull, nëse e shikojmë Ukrainën: a ishte vërtet ashtu si duket?
Dhe siç kam thënë shpesh më parë: Jo, nuk ishte kështu.
Dhe ashtu si në Siri, duket se gjërat nuk janë ashtu siç na paraqiten.
Në çdo rast, një luftë civile klasike do të ishte të paktën qytetarë kundër qeverisë. A ishte kështu?
Këtu kam një deklaratë nga Madelyn Hoffman, e cila është nga New Jersey Peace Action.
Dhe ajo thotë: "Kam qenë aktiviste për paqe për 16 vjet dhe shkova në Siri për ta parë
vetë. Kjo nuk është një luftë civile në Siri."
E kemi dëgjuar herë pas here, por nuk është e vërtetë.
Ne nuk kemi konflikt midis Asadit dhe popullit të tij.
Assad po lufton kundër mercenarëve dhe terroristëve që mbështeten nga jashtë.
Nga Katari, Arabia Saudite, Turqia, Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli.
Megjithatë, ne si Shtetet e Bashkuara nuk kemi të drejtë të kryejmë ndryshim të regjimit në Siri.
Kjo është e ndaluar. Duhet të ndalojmë mbështetjen e mercenarëve në Siri.
Kjo natyrisht e paraqet tërë situatën në një dritë krejtësisht të ndryshme. Por le të vazhdojmë.
Kush është Assad? Në fakt, artikulli në Wikipedia tashmë është ndryshuar. Pikërisht sot, madje. Qesharake, apo jo?
Bashar Assad është një politikan sirian që ka qenë President i Sirisë nga viti 2000 deri në 2024, dmth deri sot,
dhe ka sunduar vendin si diktator. Tashmë është ndryshuar.
Assad vetë tha se ai gjithashtu do të dëshironte të kishte ndihmë për të krishterët, të cilët janë nën kërcënim serioz.
Sepse ka gjithashtu një konflikt fetar në Siri.
Dhe këtu, për shembull, ky gazetë thotë: "Të krishterët janë viktimat kryesore. Numri i të krishterëve në Siri po zvogëlohet
vazhdimisht. Eksperti i Lindjes së Mesme, Matthias Kopp, vajton."
Situata e tyre aktuale në Alepo është shkatërruese.
A e dinit që Siria dikur ishte kryesisht kristiane, por që shumica e të krishterëve tani janë dëbuar?
Thuhet se deri në vitin 2019, me fjalë të tjera në një kohë shumë të shkurtër, rreth
500,000 të krishterë së fundmi kanë ikur përsëri.
Dhe tani, nëse nuk gaboj, përqindja e të krishterëve që ende jetojnë në Siri thuhet të jetë midis 8 dhe 10 për qind.
Po ashtu interesante: një gazetar investigativ që i kushtoi vëmendje historisë së gazsjellësit Nord Stream, ku më pas humbi
reputacionin e tij, të paktën në mediat kryesore – Seymour Hersh.
Dhe ai tha në vitin 2016: "Në vitin 2006, William Roebuck, i cili punonte në Ambasadën e SHBA-së në Damask, rekomandoi nxitjen
e tensioneve fetare në Siri për të destabilizuar Asadin."
Një tjetër telegram nga viti 2006 tregon se Ambasada e SHBA-së kishte shpenzuar 5 milionë dollarë për të financuar disidentët.
Edhe këtu lind pyetja: çfarë qëndron pas kësaj?
Dhe këtu, gjithashtu, janë më shumë lojtarë të përfshirë sesa mendojmë.
Gjithmonë është e njëjta gjë – kur një konflikt eskalon, gjithmonë mendon: Epo, bëhet fjalë vetëm për njerëzit dhe qeverinë.
Por edhe këtu, për shembull, Rusia është e përfshirë, jo vetëm SHBA-ja. Rusia është gjithashtu
e përfshirë këtu. Dhe ata po akuzojnë SHBA-në.
Ministrat e Jashtëm të Rusisë, Turqisë dhe Iranit u takuan në kryeqytetin e Katarit, Doha,
për të diskutuar zhvillimet e shpejta në Siri.
Dhe Lavrov i Rusisë, ministri i Jashtëm rus, i siguroi Damaskut se Moska do të vazhdojë
të mbështesë ushtrinë kundër sulmit terrorist.
Roli i Rusisë është të luftojë grupet terroriste në Siri. Edhe nëse thonë se nuk janë më terroristë.
Ai fajësoi politikën e qeverisë amerikane për eskalimin dhe tha se populli sirian ishte bërë
viktimë e një eksperimenti të ri gjeopolitik.
Në emër të tre vendeve, ai gjithashtu bëri thirrje për dialog mes qeverisë siriane dhe luftëtarëve të opozitës.
Por tani duket më shumë se Assad do të braktiset dhe nuk do të mbështetet për shumë kohë.
Edhe Irani, i cili gjithashtu ka premtuar mbështetjen e tij për Asadin, ka tërhequr komandantët dhe personelin
ushtarak nga Siria, ose të paktën ka filluar t'i tërheqë.
Pra, duket se mbështetja ka zhdukur plotësisht, të paktën për tani.
Pra, mund ta shihni që edhe Rusia është e përfshirë këtu dhe që gjithnjë e më shumë aktorë po përfshihen.
Dhe mund ta imagjinoni gjithashtu që opinioni i Gjermanisë nuk do të jetë shumë larg.
Ju mund të shihni se çfarë po ndodh në Ukrainë tani.
Pra, çfarë thotë Daniele Ganser për Sirinë? Le të hedhim një sy:
2011, siç thashë, gjithashtu nën Obamën dhe sulmin ndaj Sirisë. Ja Siria me kryeqytetin e saj, Damasku.
Situata në atë kohë ishte se SHBA-të donin të rrëzonin presidentin e Sirisë, Asad. Megjithatë, kjo nuk pati sukses.
Pra, menjëherë pas luftës në Libi erdhi lufta në Siri.
Dhe Asadi nuk mund të rrëzohej, edhe pse SHBA-ja u përpoq.
SHBA-ja më pas filloi të bombardojë Sirinë në vitin 2014.
Por ata tashmë ndërhynë fshehurazi në Siri në vitin 2011.
Sipas Ganser 2011, sulmi ndaj Sirisë u mbështet të paktën fshehurazi nga SHBA-ja.
Ndoshta disa prej jush gjithashtu e mbani mend fillimin e luftës civile në Siri në vitin 2011, si pasojë e Pranverës Arabe.
Pra, Pranvera Arabe ishte një seri valësh proteste që përfshinë vendet arabe në Afrikë dhe në Lindjen e Mesme.
Pastaj erdhi sulmi zyrtar në vitin 2014. Dhe këtu në fakt kam një fjalim të Obamës nga viti 2014.
Dhe pastaj ai tha, cito: "Ata barbarisht i prenë kokën dy gazetarëve amerikanë."
IS paraqet një kërcënim për popullin e Irakut dhe Sirisë.
Nëse nuk përballen me ta, këta terroristë do të kërcënojnë të gjithë rajonin dhe gjithashtu Shtetet e Bashkuara.
Në luftën kundër IS-it, ne nuk mund të mbështetemi te regjimi i Asadit, i cili terrorizon popullin e vet.
Ky regjim ka humbur legjitimitetin e tij.
Dhe këtu kam gjithashtu një artikull të vjetër të bukur që thotë:
Më në fund! Obama po merr masa drastike. Natën e kaluar, SHBA-ja ndërhyri zyrtarisht për herë të
parë në luftën siriane. Theksi tek "zyrtarisht".
Më parë, kishte mendime të tjera dhe ndërhyrje të tjera.
Rusia gjithashtu u përfshi këtu, duke filluar të bombardojë Sirinë në vitin 2015.
Pra po, ne kemi Shtetet e Bashkuara, të cilat filluan të bombardojnë.
Dhe pastaj Rusia iu bashkua, gjithashtu duke filluar bombardimet për të ndihmuar Asadin.
Sepse ai dëshironte t'i ndihmonte në mënyra të tjera.
Pra, siç e sheh, gjithmonë bëhet fjalë për interesa.
Njerëzit gjithmonë thonë se bëhet fjalë për demokracinë, bëhet fjalë për popullin.
Sigurisht, bëhet fjalë për njerëzit, dhe për këtë po i bombardojmë ata.
Sepse duam t'i mbrojmë dhe t'i çlirojmë.
Dhe në mënyrë që ata më pas të mund të votojnë në mënyrë demokratike e kështu me radhë.
Pra, edhe SHBA-ja ka qenë e përfshirë këtu për një kohë të gjatë.
Këtu gjithashtu kemi një deklaratë nga Robert Kennedy Junior.
Dhe në vitin 2016, ai tha: "Lufta në Siri është një luftë për tubacionet."
Filloi në vitin 2000, kur Katari njoftoi se do të ndërtonte një gazsjellës natyror prej 1,500 kilometrash përmes Arabisë Saudite,
Jordanisë dhe Sirisë deri në Turqi për 10 miliardë dollarë.
Turqi, siç kujtojmë, diskutime, Rusia, Turqia, Siria, siç thanë ata.
Dhe së fundi, kam disa deklarata nga Ernst Wolff mbi ngjarjet aktuale në Siri.
Dhe ai thotë, nga njëra anë: "Që nga viti 2011, SHBA-ja ka shpenzuar miliarda për të armatosur terroristët në Siri."
Nuk është rastësi që ata po bëjnë grevë tani.
Kjo mund të përgjigjet në pyetjen pse pikërisht tani?
Ndërsa afron mundësia e përfundimit të luftës në Ukrainë, industria amerikane e armëve ka
nevojë për një fushëbetejë tjetër fitimprurëse.
Ai gjithashtu shkruan: "Në Siri, nuk janë njerëzit që po ngrihen kundër qeverisë."
Kjo lidhet me fillimin. Ku të thashë, a është kjo një luftë civile?
A është vërtet e vërtetë, apo nisi kështu?
Dhe këtu ai shkruan: "Të ashtuquajturit rebelë janë produkt i politikës amerikane."
Financuar, armatosur dhe mbështetur nga SHBA.
Qëllimi është t'i japë Netanjahut, vasalit të SHBA-së, edhe më shumë ndikim në Lindjen e Mesme.
Dhe këtu me të vërtetë duhet të thuhet se edhe Trump ka deklaruar se nuk do ta ndihmojë më Asadin
tani, por do të vazhdojë me këtë, për të thënë kështu.
Në thelb, i gjithë konflikti rreth Izraelit – ai nuk do të sjellë paqe këtu, por, përkundrazi, u bë shumë e qartë se ai
gjithashtu do ta mbështesë tërë këtë, të paktën kundër Iranit.
Dhe tani, në mënyrë interesante, çfarë thotë në të vërtetë ish-presidenti Assad për këtë?
Në vitin 2016, ai tha të mëposhtmen, e cila do të përputhej me gjithë këtë çështje.
SRF raporton: "A e konsideroni gënjeshtër që bota ju sheh si kriminel lufte?"
Dhe ai thotë: "Si president, unë mbroj vendin tim nga terroristët që kanë pushtuar Sirinë në emër të vendeve të tjera."
Të mëposhtmit duhet të akuzohen si kriminelë lufte:
1. George Bush pushtoi Irakun pa një mandat nga Këshilli i Sigurimit i OKB-së.
2. Cameron dhe Sarkozy, të cilët pushtuan Libinë pa një mandat të Këshillit të Sigurimit dhe shkatërruan vendin.
3. Udhëheqësit perëndimorë që kanë mbështetur terroristët në Siri gjatë pesë viteve të fundit dhe kanë
vendosur një embargo që ka vrarë mijëra civilë në Siri.
"Perëndimi dëshiron të më rrëzojë." Kjo është mendimi.
Tani nuk ke nevojë të thuash: "oh, ai është i miri" ose "ata janë të mirët", ata duan rend,
ose ai thjesht donte atë që ishte më e mira.
Në thelb, duhet thënë se drejtësia sociale në mbarë botën është kaq e shpërndarë në mënyrë të pabarabartë, saqë
është e qartë se sa keq po kalon shumica e njerëzve në botë.
Nuk mund të akuzosh vërtet askënd në Gjermani në këtë moment, sepse, natyrisht, ka shumë njerëz që janë edhe më keq.
Gjë që nuk do të thotë se ky vuajtje duhet në ndonjë mënyrë të relativizohet.
Por ajo që sheh është drejtësia sociale, e cila kurrë nuk ka interesuar askënd.
Që drejtësia, barazia apo demokracia e vërtetë të ekzistojnë ndonjëherë.
Unë gjithmonë them se jetojmë në një demokraci të rreme. Pse?
Çdo disa vjet ju kërkohet të shënoni një kuti, dhe ky shënim nuk ka absolutisht asnjë ndikim në të ardhmen.
Sepse ky kryq i vogël vetëm do të thotë se ai pastaj do të thotë atë që të gjithë e dinë, ah, premtimet u thyen.
Politikanët nuk e kanë mbajtur fjalën. Politikanët thjesht kanë bërë një kthesë të plotë pa asnjë hezitim.
Siç kemi parë tashmë kaq qartë me Partinë e Gjelbër, për shembull.
Votuesit i zgjodhën sepse premtuan këtë e atë, dhe në fund pati luftë dhe dërgesa armësh, veçanërisht në vende të tjera, të cilat
më parë u kishin shërbyer si një copë pëlhure e kuqe për ta.
Dhe pikërisht për këtë arsye unë gjithmonë flas për demokraci të rreme, sepse ajo nuk i përgjigjet demokracisë.
Demokracia do të thotë që pushteti vjen nga populli.
Kjo do të thotë që populli duhet gjithmonë të ketë pushtet dhe të marrë vendimet.
Tani, është pikëpamja nga lart, do të thoja, që shumica e njerëzve thjesht nuk kanë asnjë ide.
Dhe nuk dua të mos pajtohem plotësisht, sepse shumica e njerëzve janë absolutisht të
manipuluar. Por pikërisht këtë dëshiron sistemi.
Arsimi tashmë është krejtësisht i mjerueshëm, dhe pastaj manipulohesh gjithë kohës.
Dhe pastaj ke këtë mendim të shtrembër që mendon se je në njëfarë mënyre i drejtë ose se di gjithçka më mirë, edhe
pse nuk ke informuar veten apo nuk ke bërë asnjë kërkim fare.
Dhe për rrjedhojë, përmbajtja që ju kam ofruar këtu shërben vetëm për t'ju inkurajuar të jeni të hapur ndaj mendimeve të
tjera, ta përthithni dhe të mendoni se çfarë besoni vërtet.
Më thonë diçka këtu dhe diçka tjetër atje.
Nuk duhet të jem kokëfortë në mendimet e mia. Duhet gjithmonë të jem i hapur ndaj mundësisë që gjërat të
jenë krejtësisht ndryshe nga mënyra se si më paraqiten.
Dhe për rrjedhojë, ju lutem ndihuni të lirë të më shkruani me informacionet tuaja mbi situatën aktuale në Siri.
Dhe do të shihemi në videon tjetër, natyrisht. Mirupafshim!