Patuloy na lumalala ang sitwasyon sa Syria.
Pero ano ang kinalaman ng Estados Unidos rito? Ano ang kinalaman ng Russia rito?
Ano ang sinasabi ni Daniele Ganser, at ano naman ang sinasabi ni Ernst Wolff, halimbawa, tungkol dito?
Kamusta kayong lahat, ako si Krissy Rieger mula sa Rieger Consulting Investment Academy.
At sinasabi ko sa iyo, napakarami kong pahayag dito na nakabatay sa ebidensya.
Kaya kailangang maiparating nang buo ang lahat ng impormasyon upang mas maintindihan ng mga tao ang sitwasyon, matukoy ang
mga koneksyon, at makabuo ng sarili nilang opinyon tungkol dito.
Mula pa noong katapusan ng Nobyembre, lumalala ang sitwasyon sa Syria.
Ang mga grupong rebelde ang may pananagutan, at kamakailan lamang ay nakuha nila ang ilang mga
lungsod; isinasagawa ang isang opensiba sa Damascus.
Ngayon, may iba't ibang ulat tungkol dito, kaya ano ang dapat na opinyon tungkol dito?
Kaya naman, may iba't ibang pahayag ako para sa iyo, mula noon hanggang ngayon, na magbibigay
ng kaunting liwanag pa sa mga koneksyong ito.
Sinulat ng Die Zeit: "Ipinahayag ng hukbong Syria na tapos na ang pamumuno ni Assad – nasa palasyo
ni Bashar al-Assad sa Damascus ang mga rebelde."
Assad, ang pangulo, o kahit papaano ang dating pangulo, pero ikukwento ko sa iyo lahat ng iyon mamaya.
Sinasabing umalis na ang diktador sa Syria. Kaya, panahong nakaraan.
"Handa na ang pamahalaan na ipasa ang kapangyarihan," ayon sa Die Zeit.
Ang kabiserang lungsod ng Syria, ang Damascus, ay napasakamay na ng alyansang mga rebelde na pinamumunuan ng
Islamistang milisyang HTS. Ang rehimen ni Assad ay nabagsak na.
Ito ay inihayag noong Linggo, una ng mga milisyano mismo at makalipas ang ilang sandali ng hukbong Syrian.
Kung saan ngayon makikita mo ang iba't ibang video na nagvi-viral sa social media na nagpapakita ng hukbong Syria na mabilis na
nagpapalit ng damit sibil at sinusubukang umalis lamang sa mga bayan upang makalabas sa sitwasyon sa abot ng kanilang makakaya.
Sa loob ng ilang araw, nahulog ang mahahalagang lungsod tulad ng Aleppo, Homs at Daraa.
Ang nangyari doon ang malaking tanong.
Matapos ang mga taong maaaring ilarawan bilang relatibong pagkaantala sa digmaang sibil sa Syria, naglunsad ang mga
Islamistang milisya, o kilala bilang mga rebelde, ng isang malaking opensiba ilang linggo na ang nakalipas at
kasunod nito ay pinabagsak nila ang kasalukuyan o kamakailang pamahalaang Syria sa ilalim ni Assad.
Ang unang tanong ay: Nagsimula nga ba ito bilang isang klasikong digmaang sibil? Napakahalaga niyan.
Halimbawa, kung titingnan natin ang Ukraine: talagang ganoon ba talaga ito tulad ng nakikita natin?
At tulad ng madalas kong sinabi dati: Hindi, hindi ganoon iyon.
At tulad ng sa Syria, tila hindi ganoon ang mga bagay gaya ng ipinapakita sa atin.
Sa anumang kaso, ang isang klasikong digmaang sibil ay hindi bababa sa pagitan ng mga
mamamayan laban sa pamahalaan. Ganoon ba ang nangyari?
Narito ang pahayag ni Madelyn Hoffman mula sa New Jersey Peace Action.
At sinasabi niya: "Ako ay naging aktibista para sa kapayapaan sa loob ng 16 na taon at pumunta ako sa Syria upang makita
ito nang personal. Hindi ito isang digmaang sibil sa Syria."
Paulit-ulit na natin itong narinig, ngunit hindi iyon ang kaso.
Wala kaming alitan sa pagitan ni Assad at ng kanyang mga tao.
Lumalaban si Assad laban sa mga bayarang sundalo at mga terorista na sinusuportahan mula sa ibang bansa.
Mula sa Qatar, Saudi Arabia, Turkey, Estados Unidos at Israel.
Gayunpaman, tayo bilang Estados Unidos ay walang karapatang magsagawa ng pagpapalit ng rehimen sa Syria.
Iyon ay ipinagbabawal. Dapat nating itigil ang pagsuporta sa mga sundalong bayaran sa Syria.
Natural na binibigyang-liwanag nito ang buong sitwasyon sa ganap na ibang paraan. Pero magpatuloy tayo.
Sino si Assad? Sa katunayan, nabago na ang talaan sa Wikipedia. Ngayong araw pa nga lang. Nakakatawa nga.
Si Bashar Assad ay isang pulitikong Syrian na naging Pangulo ng Syria mula 2000 hanggang 2024, ibig sabihin hanggang ngayon,
at pinamunuan ang bansa bilang isang diktador. Nabago na.
Sinabi mismo ni Assad na nais din niyang makatanggap ng tulong ang mga Kristiyano, na nasa ilalim ng seryosong banta.
Dahil mayroon ding tunggalian sa relihiyon sa Syria.
At dito, halimbawa, ay sinasabi ng pahayagang ito: "Ang mga Kristiyano ang pangunahing biktima. Patuloy na
bumababa ang bilang ng mga Kristiyano sa Syria. Nagdadalamhati si Matthias Kopp, eksperto sa Gitnang Silangan."
Ang kanilang kasalukuyang sitwasyon sa Aleppo ay napakaseryoso.
Alam mo ba na dati'y karamihan sa Syria ay Kristiyano, ngunit ngayon ay napalayas na ang karamihan sa kanila?
Sinasabing pagsapit ng 2019, sa madaling salita sa napakaikling panahon, humigit-kumulang 500,000
Kristiyano ang kamakailan lamang muling umalis.
At ngayon, kung hindi ako nagkakamali, ang porsyento ng mga Kristiyano na naninirahan pa rin sa
Syria ay sinasabing nasa pagitan ng 8 at 10 porsyento.
Kawili-wili rin: isang imbestigatibong mamamahayag na itinutok din ang pansin sa kuwento ng Nord Stream
pipeline, kung saan halos nawala ang kanyang reputasyon, lalo na sa pangunahing midya – si Seymour Hersh.
At sinabi niya noong 2016: "Noong 2006, inirekomenda ni William Roebuck, na nagtatrabaho sa Embahada ng Estados
Unidos sa Damascus, ang pagpapalala ng tensiyong panrelihiyon sa Syria upang guluhin ang pamumuno ni Assad."
Iba pang dispatch mula noong 2006 ang nagpapakita na gumastos ang Embahada ng Estados Unidos ng
limang milyong dolyar para pondohan ang mga dissidente.
Dito rin, lumilitaw ang tanong: ano ang nasa likod nito?
At dito rin, mas maraming mga manlalaro ang kasangkot kaysa sa inaakala natin.
Palagi nang ganoon – kapag lumalala ang alitan, palagi mong iniisip: "Ah, tungkol lang naman ito sa mga tao at sa gobyerno."
Ngunit dito rin, halimbawa, kasangkot ang Russia, hindi lang ang Estados Unidos. Kasangkot din ang
Russia dito. At inaakusahan nila ang Estados Unidos.
Nagpulong sa Doha, kabisera ng Qatar, ang mga ministro ng ugnayang panlabas ng Russia, Turkey, at Iran
upang talakayin ang mabilis na mga kaganapan sa Syria.
At tiniyak ni Lavrov ng Russia, ang Kalihim Panlabas ng Russia, sa Damascus na patuloy na susuporta
ang Moscow sa hukbo laban sa pag-atakeng terorista.
Ang papel ng Russia ay makipaglaban sa mga grupong terorista sa Syria. Kahit sabihin nilang hindi na sila mga terorista.
Inako niya ang patakaran ng pamahalaang Estados Unidos bilang sanhi ng paglala at sinabi na ang mga mamamayan ng Syria ay
naging mga biktima ng isang bagong heopolitikal na eksperimento.
Sa ngalan ng tatlong bansa, nanawagan din siya ng diyalogo sa pagitan ng pamahalaang Syria at ng mga mandirigmang oposisyon.
Ngunit ngayon mukhang iiwan si Assad at hindi na siya susuportahan nang matagal.
Kahit ang Iran, na nangako rin ng suporta kay Assad, ay inalis na ang mga pinuno ng militar at mga tauhan nito mula sa
Syria, o hindi bababa sa sinimulan na ang kanilang pag-alis.
Kaya mukhang tuluyang nawala na ang suporta, kahit pansamantala lang.
Kaya makikita mo na kasangkot din dito ang Russia at dumarami ang mga kalahok.
At maaari mo ring isipin na hindi malalayo ang opinyon ng Alemanya.
Makikita mo kung ano ang nangyayari sa Ukraine ngayon.
Kaya, ano ang sinasabi ni Daniele Ganser tungkol sa Syria? Tingnan natin:
2011, gaya ng sinabi ko, ay nasa ilalim din ni Obama at ang pag-atake sa Syria. Narito ang Syria na ang kabisera ay Damascus.
Ang sitwasyon noon ay nais ng Estados Unidos na patalsikin si Assad, ang pangulo ng Syria. Gayunpaman, hindi ito nagtagumpay.
Kaya agad na pagkatapos ng digmaan sa Libya ay sumunod ang digmaan sa Syria.
At hindi natumba si Assad, kahit sinubukan ng Estados Unidos.
Pagkatapos ay sinimulan ng Estados Unidos ang pagbobomba sa Syria noong 2014.
Ngunit nakialam na sila nang lihim sa Syria noong 2011.
Ayon kay Ganser noong 2011, ang pag-atake sa Syria ay hindi bababa sa lihim na sinuportahan ng Estados Unidos.
Marahil ay naaalala rin ng ilan sa inyo ang simula ng digmaang sibil sa Syria noong 2011 kasunod ng Arab Spring.
Kaya, ang Arab Spring ay isang serye ng mga alon ng protesta na kumalat sa mga bansang Arabo
sa Aprika at pati na rin sa Gitnang Silangan.
Pagkatapos ay dumating ang opisyal na pag-atake noong 2014. At narito ang isang talumpati ni Obama noong 2014.
At pagkatapos ay sinabi niya, "Barbaryanong pinugutan ng ulo ang dalawang Amerikanong mamamahayag."
Ang IS ay nagbabanta sa mga tao ng Iraq at Syria.
Kung hindi sila haharapin, babanta ang mga teroristang ito sa buong rehiyon at pati na rin sa Estados Unidos.
Sa pakikipaglaban laban sa IS, hindi natin maaaring umasa sa rehimen ni Assad na nagtatakot sa sariling mga mamamayan.
Nawalan ng lehitimasyon ang rehimen na ito.
At narito rin ang isang magandang lumang artikulo na nagsasabing:
Sa wakas! Gumagawa si Obama ng matitinding hakbang. Kagabi, opisyal na nakialam ang Estados Unidos sa digmaan sa Syria
sa unang pagkakataon. Binigyang-diin ang salitang "opisyal".
Noong una, may iba pang mga pananaw at iba pang mga pakikialam.
Kasangkot din ang Russia dito, simula nang sinimulan nitong bombahin ang Syria noong 2015.
Kaya oo, nandito ang Estados Unidos, na nagsimulang magbomba.
At pagkatapos ay sumali rin ang Russia, at nagsimulang magbomba upang tulungan si Assad.
Dahil gusto niyang tulungan sila sa ibang paraan.
Kaya, nakikita mo, palaging tungkol sa mga interes.
Palagi sinasabi ng mga tao na tungkol ito sa demokrasya, tungkol ito sa mga tao.
Siyempre, tungkol ito sa mga tao, at iyon ang dahilan kung bakit namin sila binobomba.
Dahil gusto naming protektahan at palayain sila.
At upang makaboto sila nang demokratiko at iba pa.
Kaya't matagal na ring kasangkot ang Estados Unidos dito.
Narito rin ang pahayag ni Robert Kennedy Junior.
At noong 2016, sinabi niya, "Ang digmaan sa Syria ay isang digmaan para sa pipeline."
Nagsimula ito noong 2000 nang inanunsyo ng Qatar na magtatayo ito ng 1,500 kilometrong pipeline ng natural gas
na dadaan sa Saudi Arabia, Jordan, Syria, at patungong Turkey sa halagang 10 bilyong dolyar.
Turkey, naalala natin, usapan, Russia, Turkey, Syria, gaya ng sinabi nila.
At sa wakas, mayroon akong ilang pahayag mula kay Ernst Wolff tungkol sa mga kasalukuyang pangyayari sa Syria.
At sinasabi niya, sa isang banda: "Mula pa noong 2011, gumastos na ang Estados Unidos ng bilyon-bilyon
para sa pagbibigay ng armas sa mga terorista sa Syria."
Hindi ito pagkakataon na sila ay nagwawalis ngayon.
Maaaring iyon ang sumagot sa tanong kung bakit ngayon mismo.
Habang papalapit ang posibleng wakas ng digmaan sa Ukraine, kailangan ng industriya ng armas ng Estados
Unidos ng isa pang kumikitang larangan ng digmaan.
Sumulat din siya: "Sa Syria, hindi ang mga tao ang nag-aalsa laban sa pamahalaan."
Iyon ay kaugnay sa simula. Noong sinabi ko sa iyo, digmaang sibil ba ito?
Talaga bang totoo iyon, o nagsimula ba talaga nang ganoon?
At dito ay isinulat niya: "Ang mga diumano'y rebelde ay produkto ng patakarang Amerikano."
Pinondohan, binigyan ng armas, at sinuportahan ng Estados Unidos.
Ang layunin ay bigyan si Netanyahu, ang vasalo ng Estados Unidos, ng mas malaking impluwensya sa Gitnang Silangan.
At dito ay talagang kailangang sabihin na kahit si Trump ay nagsabi na hindi na niya tutulungan si Assad
ngayon, kundi itutulak pa rin niya ito, gaya ng sinasabi.
Sa madaling sabi, sa buong alitan na nakapalibot sa Israel – hindi niya dadalhin ang kapayapaan dito, kundi malinaw na sinabi
na susuportahan din niya ang lahat ng ito, kahit laban sa Iran.
At ngayon, kawili-wili, ano nga ba talaga ang sinasabi ng dating Pangulong Assad tungkol dito?
Noong 2016, sinabi niya ang mga sumusunod, na akma sa buong paksang ito.
Iniulat ng SRF: "Itinuturing mo bang kasinungalingan na tinuturing ka ng mundo bilang isang kriminal sa digmaan?"
At sinasabi niya: "Bilang pangulo, ipinagtatanggol ko ang aking bansa laban sa mga teroristang
sumalakay sa Syria sa ngalan ng ibang mga bansa."
Ang mga sumusunod ay dapat kasuhan bilang mga kriminal sa digmaan:
1. Sinakop ni George Bush ang Iraq nang walang mandato mula sa Konseho ng Seguridad ng UN.
2. Sina Cameron at Sarkozy, na sumalakay sa Libya nang walang mandato ng Konseho ng Seguridad at winasak ang bansa.
3. Mga pinuno ng Kanluran na sumuporta sa mga terorista sa Syria sa nakalipas na limang taon at nagpataw ng embargo na
naging sanhi ng pagkamatay ng libu-libong sibilyan sa Syria.
"Nais ng Kanluran na patalsikin ako." Iyan ang opinyon.
Ngayon hindi mo na kailangang sabihin, "ay, iyon ang mabuti" o "iyong mga iyon ang mabubuti," gusto
nila ng kaayusan o gusto lang niya ang pinakamabuti.
Sa madaling sabi, kailangang sabihin na ang katarungang panlipunan sa buong mundo ay napaka-di pantay ang pamamahagi, kaya malinaw
kung gaano kasahol ang kalagayan ng nakararami sa buong mundo.
Hindi mo talaga puwedeng ituro ang daliri sa Alemanya sa ngayon, dahil siyempre maraming tao ang mas malala ang kalagayan.
Na hindi nangangahulugang dapat na gawing relatibo ang pagdurusang ito.
Ngunit ang nakikita mo ay katarungang panlipunan, na hindi kailanman nagustuhan ng sinuman.
Na dapat ay magkaroon ng katarungan o tunay na demokrasya.
Palagi kong sinasabi na tayo ay nabubuhay sa isang huwad na demokrasya. Bakit?
Tuwing ilang taon, hinihiling sa iyo na lagyan ng tsek ang isang kahon, at ang tsek na ito ay walang anumang epekto sa hinaharap.
Dahil ang munting krus na ito ay nangangahulugang kung ano ang alam ng lahat: ah, nabasag ang mga pangako.
Hindi tinupad ng mga pulitiko ang kanilang pangako. Basta na lang nag-U-turn nang buo ang mga pulitiko nang walang pasabi.
Tulad ng malinaw na nakita natin ngayon sa Green Party, halimbawa.
Pinili sila ng mga botante dahil nangako sila ng ganito at ganoon, at sa huli ay nagkaroon ng digmaan at
paghahatid ng mga sandata, lalo na sa ibang mga bansa na dati'y pinagmumulan nila ng galit.
At iyan nga ang dahilan kung bakit palagi kong pinag-uusapan ang huwad na demokrasya, dahil hindi ito tumutugma sa demokrasya.
Ang demokrasya ay nangangahulugang ang kapangyarihan ay nagmumula sa mga tao.
Ibig sabihin nito ay dapat palaging may kapangyarihan ang mga tao at sila ang gumagawa ng mga desisyon.
Ngayon, masasabi kong mula sa itaas, karamihan sa mga tao ay talagang walang ideya.
At ayokong tuluyang sumalungat, dahil ang nakararami ay talagang minamanipula. Pero iyan mismo ang gusto ng sistema.
Ang edukasyon ay lubos nang miserable, at palagi ka pang minamanipula.
At saka may baluktot kang opinyon na iniisip mong tama ka o alam mo nang lahat, kahit hindi ka man
lang nag-imporma sa sarili o nagsaliksik man lang.
At dahil dito, ang nilalaman na inaalok ko sa iyo rito ay naglilingkod lamang upang hikayatin kang maging bukas
sa ibang opinyon, hayaang tumimo ito sa iyo, at isaalang-alang kung ano talaga ang iyong pinaniniwalaan.
May sinasabi sa akin dito at iba naman doon.
Hindi ako dapat maging matigas ang ulo sa aking mga opinyon. Dapat palagi akong bukas sa posibilidad na ang mga
bagay ay ganap na iba kaysa sa maaaring ipaniwala sa akin.
At dahil dito, malaya kayong sumulat sa akin ng inyong impormasyon tungkol sa kasalukuyang sitwasyon sa Syria.
At makikita ka namin sa susunod na video, siyempre. Paalam!