Ing tanggal 4 Oktober 2024, ahli biofisika Jerman Dieter Broers nglaporake loro ledakan sinar
srengenge sing kuat kanthi cepet berturut-turut.
Energi sing dibebasake ing wangun partikel lan medan gaya uga dikenal minangka badai srengenge.
Badai srengenge taun 1859, sing dikenal minangka Kejadian Carrington, mlebu sajarah minangka
badai geomagnetik paling kuwat sing tau diamati.
Ing wektu kuwi, astronom Richard Christopher Carrington nyumurupi sawetara ledakan srengenge sing kuat
sing nyebabake aurora nganti tekan Kuba lan Hawaii.
Ing wektu sing padha, ana sawetara jam gangguan serius lan mati layanan ing jaringan telegraf sing
biyasane stabil, kanthi skala sing durung tau ana sadurunge.
Para fisikawan lan ilmuwan kaya Dieter Broers wis pirang-pirang taun ngamatake potensi karusakan ing
skala sing durung nate ana ing saindenging jagad.
Ing Juli 2012, Bumi meh kena tabrakan amarga letusan gedhe saka srengenge.
Analisis sing saiki diajokaké déning Universitas California, Berkeley, wis nuduhaké yèn letusan massa koronal ing wektu
kuwi bisa waé nyebabaké salah siji badai geomagnetik paling gedhé lan mula nimbulaké karusakan sing cukup parah yèn kena.
Ledakané mung perlu kelakon sangang dina luwih awal.
Yen ana letusan kaya kedadeyan Carrington taun 1859 utawa sing taun 2012 dumadi ing periode aktivitas
srengenge saiki, bisa ngganggu luwih saka mung panrima satelit.
Luwih saka kuwi: medan gaya sing kuwat bisa matèni satelit, malah sak klompok satelit.
Kajaba iku uga ditrapake kanggo teknologi komunikasi seluler lan pembangkit listrik.
Padam listrik sing suwene nganti setaun bisa gampang kelakon.
"Badai geomagnetik ekstrim iku sawijining kedadeyan sing arang nanging serius sing ngancam infrastruktur masyarakat
modhèrn kita," ngelingake Ying D. Liu saka Pusat Ilmu Antariksa Nasional Akademi Ilmu Pengetahuan China ing Beijing.
Biaya tindak lanjut saka kedadeyan kaya ngono bisa nganti pirang-pirang triliun dolar, lan butuh
patang nganti sepuluh taun kanggo kabèh sistem pulih.
Iki nggawe kita mandheg mikir lan nyorot dhasar sing goyah sing dadi landasan digitalisasi sing saiki didorong kanthi keras.
Badai srengenge sing pancen ganas – lan whuss – ora ana sing bisa digunakake maneh:
Ora ana listrik, ora ana komunikasi, ora ana dhuwit elektronik, ora ana apa-apa!
Amarga saben tumpuan analog sing stabil ing saben sektor, kaya dhuwit tunai utawa kendharaan nganggo mesin
pembakaran, saiki lagi dibongkar, wong bisa mikir manawa umat manungsa sengaja digawa menyang kekacauan.
Ing kerangka Agenda 2030, sing wis dilaporake kanthi rinci dening Kla.TV , gagasan iki katon adoh saka sing ora mungkin.
Ayo padha éling yèn Forum Ekonomi Donya (WEF), minangka pusat kontrol internasional kanggo ékonomi lan politik, lan
Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB) niyat netepake tatanan donya dhéwé lan kontrol total kanthi tepat Agenda 2030 iki .
Nanging iki pancen panggonan sing saben wong bisa njupuk langkah-langkah tandha balas sing efektif.
Contone, kanthi mbela saben tumpuan lawas, kaya dhuwit tunai, kompor kayu, telepon rumahan,
kendharaan nganggo mesin pembakaran, lan liya-liyane.