Noong ika-4 ng Oktubre 2024, iniulat ng Aleman na biyofisiko na si Dieter Broers ang dalawang
malalakas na pagsiklab ng araw na sunud-sunod.
Ang enerhiyang inilalabas sa anyo ng mga partikulo at mga larangang pwersa ay kilala rin bilang bagyong solar.
Ang bagyong solar noong 1859, na kilala bilang Kaganapan ng Carrington, ay naitala sa kasaysayan bilang
pinakamalakas na geomagnetic na bagyo na naobserbahan kailanman.
Noong panahong iyon, napansin ng astronomerong si Richard Christopher Carrington ang ilang makapangyarihang pagsiklab
ng araw na nagdulot ng mga aurora hanggang sa Cuba at Hawaii.
Kasabay nito, nagkaroon ng ilang oras ng malubhang pagkagambala at pagkabigo sa telegrapo na karaniwang
matatag, sa isang saklaw na hindi pa kailanman nasaksihan.
Ang mga pisiko at siyentipiko tulad ni Dieter Broers ay matagal nang nagmamasid sa isang potensyal na
pagkawasak sa hindi pa nagaganap na sukat sa buong mundo.
Noong Hulyo 2012, muntik nang tamaan ang Daigdig ng isang napakalakas na pagsabog mula sa Araw.
Isang pagsusuri na iniharap ngayon ng University of California, Berkeley, ang nagpakita na ang pagsabog ng masa sa korona
noon ay maaaring nagdulot ng isa sa pinakamalalaking geomagnetic storm at dahil dito ay malaking pinsala kung tumama ito.
Ang pagsabog ay kailangan lamang na naganap siyam na araw nang mas maaga.
Kung magaganap ang isang pagsabog tulad ng Carrington event noong 1859 o ng isa noong 2012 sa kasalukuyang
panahon ng aktibidad ng araw, maaari nitong guluhin hindi lamang ang pagtanggap ng mga satelayt.
Higit pa rito: ang malalakas na larangang pwersa ay maaaring patayin ang mga
satelayt, pati na ang buong grupo ng mga satelayt.
Ganoon din ang naaangkop sa teknolohiya ng komunikasyong mobile at sa pagbuo ng kuryente.
Maaaring madaling magdulot ng pagkawala ng kuryente na tumatagal nang hanggang isang taon.
"Ang matinding geomagnetic storm ay isang bihira ngunit seryosong pangyayari na nagbabanta sa imprastruktura ng ating
makabagong lipunan," babala ni Ying D. Liu ng National Space Science Centre ng Chinese Academy of Sciences sa Beijing.
"Ang mga karagdagang gastos ng ganitong pangyayari ay maaaring umabot sa ilang trilyong dolyar, at maaaring tumagal ng
apat hanggang sampung taon para makabawi ang lahat ng sistema."
Nagbibigay ito ng pag-aalala at binibigyang-diin ang hindi matatag na pundasyon kung saan nakabatay
ang digitalisasyong kasalukuyang mariing isinusulong.
Isang napakasadyang bagyong solar – at whoosh – wala nang gumagana:
Walang kuryente, walang komunikasyon, walang elektronikong pera, wala talaga!
Dahil kasalukuyang sinisira ang bawat matatag na analóg na sandigan sa bawat sektor, gaya ng pera o mga
sasakyang may makina ng pagsusunog, maaaring isipin na sadyang ginagabayan ang sangkatauhan patungo sa kaguluhan.
Sa liwanag ng Agenda 2030, na detalyadong iniulat ng Kla.TV , ang ideyang ito ay tila hindi man lang malayo sa katotohanan.
Tandaan natin na ang World Economic Forum (WEF), bilang pandaigdigang sentro ng kontrol para sa ekonomiya at politika, at
ang United Nations (UN) ay naglalayong itatag ang sarili nilang kaayusang pandaigdig at ganap
na kontrol sa pamamagitan mismo ng Agenda 2030 .
Ngunit dito mismo maaaring gumawa ang lahat ng epektibong hakbang.
Halimbawa, sa pamamagitan ng pagtatanggol sa bawat tradisyonal na pangunahing bagay, tulad ng pera, mga kalan na
panggatong-kahoy, mga teleponong landline, mga sasakyang may makina ng pagsunog, at marami pang iba.