דעם 4טן אקטאבער 2024 האָט דער דײַטשער ביאָפֿיזיקער דיטער בראָרס געמאָלדן וועגן צוויי שטאַרקע זון־פֿלאַמען אין שנעלער נאָכפֿאָלג.
די ענערגיע וואָס ווערט פֿרײַגעגעבן אין דער פֿאָרעם פֿון טיילכלעך און קראַפֿט־פֿעלדער, איז אויך באַקאַנט ווי אַ זון־שטורעם.
דער זון־שטורעם פֿון 1859, באַקאַנט ווי דער קערינגטאָן־געשעעניש, גייט אַרײַן אין געשיכטע ווי דער שטאַרקסטער
געאָמאַגנעטישער שטורעם וואָס מען האָט קיינמאָל נישט געזען.
אין יענער צײַט האָט דער אַסטראָנאָם ריטשאַרד קריסטאָפֿער קערינגטאָן באַמערקט עטלעכע שטאַרקע זונפֿלאַמען, וואָס האָבן
אַרויסגערופֿן אָראָראַס אַזוי ווײַט ווי קובאַ און האַוואַי.
אין דער זעלבער צײַט זענען געווען עטלעכע שעה פֿון ערנסטע שטערונגען און אויספֿאַלן אין דער אַנדערש סטאַבילער טעלעגראַף־נעץ,
אויף אַ מאָס וואָס קיינמאָל פֿריִער נישט געזען איז.
פֿיזיקער און וויסנשאַפֿטלער ווי דיעטער בראָרס האָבן שוין יאָרן לאַנג באַמערקט אַ פּאָטענציעל פֿאַר חורבן
אויף אַ אומפּרעצעדענטירטן מאָס איבער דער גאַנצער וועלט.
אין יולי 2012 האָט די ערד כּמעט געטראָפֿן געוואָרן דורך אַ מאַסיווע אויסברוך פֿון דער זון.
אַן אַנאַליז, איצט פאָרגעשטעלט דורך דער אוניווערסיטעט פֿון קאַליפאָרניע, בערקלי, האָט געוויזן אַז די קאָראָנאַלע
מאַסע־אויסשטויס אין יענער צײַט קען געווען געפֿירט צו איין פֿון די גרעסטע געאָמאַגנעטישע שטורעמען און
אַזוי צו באַטײַטנדיקן שאָדן, אויב זי וואָלט געטראָפֿן.
די אויסבראָך וואָלט געמוזט פּאַסירן נאָר נײַן טעג פריער.
אויב אַ אויסברוך ווי דער קערינגטאָן־געשעעניש פֿון 1859 אָדער דער פֿון 2012 וואָלט פּאַסירן אין דער איצטיקער זון־אַקטיוויטעט־צײַט,
קען עס שטערן מער ווי נאָר די סאַטעליט־אויפֿנעם.
פֿיל מער ווי דאָס: די שטאַרקע קראַפֿט־פֿעלדער קענען אַרויסשאַלטן סאַטעליטן, אפילו גאַנצע גרופּעס פֿון סאַטעליטן.
די זעלבע געלט אויך פֿאַר מאָביל־קאָמוניקאַציע־טעכנאָלאָגיע און קראַפֿט־גענעראַציע.
עלעקטרישע אויספֿאַלן וואָס דויערן ביז אַ יאָר קענען גרינג פּאַסירן.
"אַ עקסטרעם געאָמאַגנעטישער שטורעם איז אַ זעלטן אָבער ערנסטער געשעעניש וואָס באַדראָט די אינפֿראַסטרוקטור פֿון אונדזער
מאָדערנער געזעלשאַפֿט," וואָרנט יִנג ד. ליו פֿון דעם נאַציאָנאַלן צענטער פֿאַר חלל־וויסנשאַפֿט בײַ דער
כינעזישער אַקאַדעמיע פֿון וויסנשאַפֿט אין בייג'ינג.
"די נאָכפֿאָלג־קאָסטן פֿון אַזאַ געשעעניש קענען דערגרייכן עטלעכע טריליאָן דאָלאַר, און עס קען נעמען פֿון
פֿיר ביז צען יאָר ביז אַלע סיסטעמען זיך צוריקצושטעלן."
דאָס גיט אַ פּויזע צו טראַכטן און באַטאָנט די שוואַכע יסודות, אויף וועלכע די דיגיטאַליזאַציע,
וואָס איצט אַזוי שטאַרק דרוקט ווערט, באַזירט איז.
אַן אמתדיקער געוואַלדיקער זון־שטורעם – און שוש – גאָרנישט אַרבעט מער:
קיין עלעקטריציטעט, קיין קאָמוניקאַציע, קיין עלעקטראָניש געלט, גאָרנישט!
געגעבן אַז יעדער אַנאַלאָגער, סטאַבילער זייַל פֿון דער געזעלשאַפֿט, אַזאַ ווי געלט אָדער פאָרמיטלען מיט
פֿאַרברענונגסמאָטאָרן, ווערט איצט אונטערגעגראָבן, קען מען מיינען אַז די מענטשהייט ווערט באַוווּסט מאַנעוורירט אין כאַאָס.
אין ליכט פֿון אַגענדאַ 2030, וואָס Kla.TV האָט דעטאַלירט באריכטעט , שיינט דער געדאַנק גאָר נישט אומגלויבלעך.
לאָמיר געדענקען אַז דער וועלט־עקאָנאָמישער פֿאָרום (WEF), ווי דער אינטערנאַציאָנאַלער קאָנטראָל־צענטער פֿאַר עקאָנאָמיע און
פּאָליטיק, און די פֿאַראייניקטע נאַציאָנען (UN) האָבן דעם ציל צו גרינדן זייער אייגענע וועלט־אָרדענונג
און גאַנץ קאָנטראָל מיט פּינטלעך דער אַגענדע 2030 .
אָבער דאָס איז פּונקט וווּ יעדער קען נעמען עפעקטיווע קעגנמיטלען.
למשל, דורך פאַרטיידיקן יעדן אַנאַלאָג־הויפּטשטיצער, אַזאַ ווי געלט, האָלץ־ברענענדיקע קוכן, לאַנדליין־טעלעפֿאָנען,
פאָרמיטלען מיט פֿאַרברענונג־מאָטאָרן און נאָך פיל מער.