Αγαπητοί θεατές, έχετε παρατηρήσει πόσο μαζικά διαδίδεται το θέμα της τρανσέξουαλ στα μέσα ενημέρωσης;
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονιστεί ότι ακόμη και τα μικρότερα παιδιά μας έρχονται αντιμέτωπα με αυτό σε καθημερινή βάση, είτε
στο σπίτι σε υποτιθέμενα παιδικά προγράμματα είτε στο σχολείο, όπου τους επιβάλλεται "εκπαίδευση" σε
διάφορες σεξουαλικές πρακτικές ή ακόμη και ταυτότητες φύλου ήδη από το δημοτικό σχολείο.
Η Kla.TV έχει ήδη αναφερθεί σε αυτό αρκετές φορές.
Μια σύντομη περιήγηση στα "παιδικά" προγράμματα δείχνει ήδη το ευρύ φάσμα της κατήχησης σχετικά με τα τρανσέξουαλ άτομα.
Στο KiKA του ARD και του ZDF, μια νέα σειρά με τίτλο "I am Hannah" αφηγείται την ιστορία μιας
έφηβης που αναγνωρίζει την ταυτότητά της ως τρανς.
Πρόκειται για ένα τρανς κορίτσι σε σώμα αγοριού που πρόκειται να περάσει την εφηβεία.
Η σειρά προέρχεται από την Αυστραλία και εξυμνείται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους τρανς ακτιβιστές.
Την Hannah υποδύεται μια τρανσέξουαλ ακτιβίστρια, η Evie Macdonald, από την Αυστραλία.
Ένα αγόρι που έγινε κορίτσι σε ηλικία εννέα ετών.
Η 16χρονη σήμερα έφηβη έχει λάβει ευρεία αναγνώριση για το ρόλο της ως Hannah και θεωρείται
πρωτοεμφανιζόμενη σταρ για παιδιά και εφήβους.
Η παιδική εκπομπή "stark!" του "ZDFtivi" παρουσιάζει τον 13χρονο Leo, ο οποίος γεννήθηκε
κορίτσι και τώρα μιλάει για τη ζωή του ως αγόρι.
Ο καθοριστικός παράγοντας για "εκείνον" ήταν ότι "εκείνος" δεν ήθελε να κάνει "τυπικά
κοριτσίστικα πράγματα", όπως να φοράει φορέματα κ.λπ.
"Αυτός" έπαθε κατάθλιψη. Τότε "αυτός" άκουσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για έναν τρανς άνδρα
που είχε την ίδια εμπειρία και έκανε coming out.
Του χορηγήθηκαν γρήγορα αναστολείς της εφηβείας για να εμποδίσουν το παιδί να περάσει τη φυσική του εφηβεία.
Στην εκπομπή "PUR+" του ZDF εμφανίζεται επίσης ο Nick, ο οποίος γεννήθηκε κορίτσι και επίσης δεν του άρεσαν τα φορεματάκια.
Στην προεφηβεία της εμφάνισε κατάθλιψη και ψυχολογικά προβλήματα.
Και όπως θα περίμενε κανείς, βρήκε επίσης τη "σωτηρία" της σε ένα trans πρόγραμμα στο Διαδίκτυο.
Το γρήγορο "outing" ακολουθήθηκε αμέσως μετά από αναστολείς της εφηβείας.
Υπάρχουν σχεδόν αμέτρητα προγράμματα κατήχησης αυτού του είδους στην τηλεόραση και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Γενικά, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι αυτά που δίνουν στα παιδιά και τους νέους μια διαστρεβλωμένη εικόνα του
κόσμου, σαν να υπάρχει ένας απίστευτος αριθμός ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται ως ΛΟΑΤΚΙ. Αυτό δεν ισχύει!
Εφαρμογές όπως το TikTok, το Discord, το Instagram, το Tumblr και το YouTube εκτελούν δυσανάλογα μεγάλη ποσότητα στοχευμένου
περιεχομένου ως κρυφή διαφήμιση για εναλλακτικές ταυτότητες.
Είναι προφανές ότι οι νέοι χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να εξερευνήσουν την ταυτότητά τους.
Και επειδή οι γονείς δίνουν στα παιδιά τους ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης,
χάνουν τον έλεγχο του ποιος μιλάει στα παιδιά τους.
Σε όλες τις "αναφορές" είναι αξιοσημείωτο ότι τα παιδιά αυτά βρίσκονταν σε προσωπική
κρίση, η οποία συνήθως συνοδεύεται από κατάθλιψη.
Όλοι τους - που πίστευαν ότι έπρεπε να αλλάξουν φύλο - δεν είχαν συνειδητοποιήσει οι ίδιοι ότι είχαν γεννηθεί σε λάθος σώμα.
Στο Διαδίκτυο, ωστόσο, κατακλύστηκαν χωρίς ούτε μία κριτική αναφορά για το αντίθετο.
Ούτε μία αναφορά, ούτε στα παιδικά προγράμματα ούτε στο Διαδίκτυο, δεν επισημαίνει τους σοβαρούς
κινδύνους των αναστολέων της εφηβείας ή δεν ασχολείται με τη βαθύτερη αιτία της κατάθλιψης των παιδιών.
Αλλά η μετάβαση παρουσιάζεται ως παιδικό παιχνίδι, σαν να είναι το λιγότερο προβληματικό πράγμα στον κόσμο, για το
οποίο μάλιστα λαμβάνει κανείς μεγάλη κοινωνική αναγνώριση.
Κανένα από αυτά τα παιδιά δεν λαμβάνει πραγματική βοήθεια, αντίθετα τα εκμεταλλεύονται για τους στόχους μιας ιδεολογίας.
Αυτή η εκμετάλλευση εξαπατημένων παιδιών και νέων καταγράφεται με γλαφυρό και ανησυχητικό τρόπο
σε ένα ντοκιμαντέρ της εφημερίδας Epoch Times:
Το βιβλίο "Μετασχηματισμός φύλου - η ανείπωτη πραγματικότητα" βασίζεται στις εμπειρίες αρκετών τρανσέξουαλ νέων
ανθρώπων και σε πληροφορίες από συνεντεύξεις με εμπειρογνώμονες.
Επιφανειακά, το ντοκιμαντέρ αφηγείται την τραγική ιστορία της Jailey από την Καλιφόρνια, μιας από τις κόρες της Abigail:
Πριν από μερικά χρόνια, ο όρος "τρανσέξουαλ" ήταν ακόμα ξένος για την οικογένεια.
Σήμερα, ωστόσο, έρχεται αντιμέτωπη με την πολύπλοκη και συχνά ανομολόγητη πραγματικότητα αυτού του ζητήματος.
Η Jailey, που κάποτε χαρακτηρίστηκε από την οικογένειά της ως το "πιο κοριτσίστικο κορίτσι", μεγάλωσε προστατευμένη
στην Καλιφόρνια και απολάμβανε τη ζωή της ως κόρη και αδελφή.
Όμως η ζωή της άλλαξε με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Το θέμα της ταυτότητας φύλου αντιμετωπίστηκε στο σχολείο.
Στην ηλικία των 13 ετών, η Jailey άρχισε να υποφέρει από κατάθλιψη.
Ο σχολικός θεραπευτής την ενθάρρυνε να εξετάσει καλύτερα την ταυτότητά της.
Τέθηκε το ερώτημα αν θα ήταν ίσως πιο ευτυχισμένη αν ζούσε ως αγόρι.
Χωρίς να το γνωρίζει η μητέρα της Jailey, η Abigail, την τοποθέτησαν σε μια ομάδα LGBTQ στο σχολείο.
Οι σχολικοί ψυχολόγοι έδωσαν ρητή εντολή στα παιδιά να μην ενημερώσουν τους γονείς ή τους δασκάλους τους
για την ύπαρξη αυτής της ομάδας, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα "προστατευμένο περιβάλλον".
Σε αυτές τις συναντήσεις, τα τρανσέξουαλ άτομα καλούνταν τακτικά να μιλήσουν στους μαθητές
για τις εμπειρίες τους από τον μετασχηματισμό.
Μια ψυχολόγος που συμμετείχε και η ίδια σε τέτοιες συναντήσεις εξήγησε ότι οι συνεδρίες συχνά έδιναν την αίσθηση ότι υπήρχε ένα
"εμείς εναντίον τους" - ειδικά απέναντι στην οικογένεια και τους φίλους, οι οποίοι υποτίθεται
ότι δεν καταλάβαιναν τι περνούσαν οι παθόντες.
Στην ομάδα LGBTQ, οι μαθητές απομονώθηκαν όλο και περισσότερο και παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό κλεισμένοι στον εαυτό τους.
Η χρήση εφαρμογών όπως το Snapchat, οι οποίες καθιστούν δυνατή την παρουσίαση του προσώπου του ατόμου ως πρόσωπο
του αντίθετου φύλου, έχει γίνει όλο και πιο διαδεδομένη.
Οι συζητήσεις σχετικά με το πόσο εύκολη είναι η αλλαγή φύλου στις μέρες μας έγιναν πιο διαδεδομένες.
Το περιεχόμενο που εμφανιζόταν στους μαθητές στα κινητά τους τηλέφωνα ήταν επίσης όλο και πιο
σεξουαλικό, όπως εξηγεί ένας από τους θιγόμενους στην ταινία.
Για πολλούς, αυτό οδήγησε στη λεγόμενη δυσμορφική διαταραχή του σώματος (BDD) .
Λίγο αργότερα, η Τζέιλι αποφάσισε ότι δεν ήθελε πλέον να ζει ως κορίτσι και απαίτησε να
την αποκαλούν "Τζέισον" από τότε και στο εξής.
Η Abigail, η μητέρα, συνειδητοποίησε ότι δεν είχε σχεδόν καμία πρόσβαση στην κόρη της.
Ακόμα και μετά τη συμβουλή του σχολικού ψυχολόγου, της συνέστησαν να κρατήσει χαμηλό προφίλ.
Ο ψυχολόγος έδωσε στην Abigail μια επιλογή:
"Τι προτιμάτε - μια νεκρή κόρη ή έναν ζωντανό γιο;"
Στη συνέχεια, η Jailey άρχισε να παίρνει ανδρικές ορμόνες.
Τελικά το έσκασε από το σπίτι της και βρήκε καταφύγιο σε μια ομάδα ΛΟΑΤΚΙ.
Η Abigail προσπάθησε απεγνωσμένα να βρει την κόρη της, μοίρασε φυλλάδια και ειδοποίησε την αστυνομία - αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Ούτε η Jailey εμφανίστηκε στο σχολείο.
Μετά από λίγο καιρό, η Αμπιγκέιλ κατηγορήθηκε για κακοποίηση της κόρης της και έπρεπε να δικαστεί.
Ο σχολικός ψυχολόγος ήταν αυτός που συνέστησε στο γραφείο πρόνοιας ανηλίκων να απομακρυνθεί η Jailey από την οικογένεια.
Μετά τις δικαστικές ακροάσεις, η Abigail έλαβε τελικά μια επιστολή από μια πόλη της Καλιφόρνιας που την
ενημέρωνε ότι η Jailey θα υποβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου και ότι η πόλη θα κάλυπτε όλο το κόστος.
Η επιστολή υπογράφηκε από τον αρμόδιο δικαστή.
Η Abigail στερήθηκε την επιμέλεια της κόρης της.
Μετά τις επεμβάσεις και τις ορμονοθεραπείες, η Jailey υπέφερε από αφάνταστα έντονο πόνο, κατάθλιψη και σκέψεις αυτοκτονίας.
Ένα τελευταίο τηλεφώνημα στη μητέρα της αντανακλούσε την αφόρητη ταλαιπωρία της από τον σωματικό πόνο της ορμονοθεραπείας,
αλλά εξακολουθούσε να μην λέει στην Abigail πού βρισκόταν.
Μια μέρα, η Abigail έλαβε ένα τηλεφώνημα από την αστυνομία:
Η Jailey είχε αυτοκτονήσει πηδώντας μπροστά από ένα τρένο.
Η Αμπιγκέιλ ήταν βαθιά συγκλονισμένη που της είχαν αφαιρέσει το δικαίωμα να φροντίζει την κόρη της που υπέφερε.
Χωρίστηκαν πολύ γρήγορα, χωρίς η μητέρα, που αγαπούσε πραγματικά το παιδί της, να έχει την ευκαιρία να βοηθήσει την κόρη της.
Μετά την τραγική αυτοκτονία της Jailey, η Abigail εξακολουθεί να είναι ενεργή στους δρόμους σήμερα, οργανώνοντας
διαδηλώσεις και ευαισθητοποιώντας για την αλλαγή φύλου.
Προσβάλλεται και φιμώνεται από τις αντιδιαδηλώσεις.
Διάφοροι εμπειρογνώμονες και ψυχολόγοι που παίρνουν συνέντευξη στο ντοκιμαντέρ αναφέρουν ότι μπορούν να
δράσουν μόνο μέσα σε ένα πολύ στενό πλαίσιο σχετικά με το θέμα του μετασχηματισμού του φύλου.
Μόλις κάνουν ερωτήσεις ή προσπαθήσουν να ανακαλύψουν γιατί ένας ασθενής πιστεύει ότι ζει σε λάθος
σώμα, η άδεια του ψυχολόγου μπορεί να ανακληθεί.
Όλος ο κρατικός μηχανισμός έχει σχεδιαστεί για να προωθεί και να τροφοδοτεί την ιδεολογία του μετασχηματισμού.
Η Δρ Κάθριν Γουέλτς, γιατρός, προτρέπει τους ανθρώπους να ακολουθήσουν τα ίχνη του χρήματος.
Ο στόχος είναι να μετατραπούν οι άνθρωποι σε ισόβιους ασθενείς. Με άλλα λόγια, να αποκομίσουν κέρδος από τη ζωή
ενός ατόμου για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Πολλοί από τους μεγάλους οργανισμούς υγειονομικής περίθαλψης αποσιωπούν τις απόψεις των ψυχολόγων και των γιατρών και
μάλιστα τους απειλούν με άμεση απόλυση μόλις οι δηλώσεις τους θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τους οργανισμούς.
Δυστυχώς, η τραγική ιστορία της Jailey - και της οικογένειάς της ειδικότερα - δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό:
Το 2021, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για έναν πατέρα στον Καναδά, επειδή χαρακτήρισε την αλλαγή φύλου της
14χρονης κόρης του ως κρατική κακοποίηση και στείρωση παιδιών.
Το δικαστήριο διέταξε ότι ο πατέρας δεν πρέπει να εμποδίζει την ορμονοθεραπεία της κόρης του και ότι πρέπει
να αναπτύξει κατανόηση για τη δυσφορία του φύλου της .
Η προσπάθεια να σαμποτάρει τις επιθυμίες του παιδιού του μέσω δημόσιων δηλώσεων είναι μια μορφή οικογενειακής βίας.
Το γεγονός ότι ο πατέρας θεώρησε ότι ήταν πατρική του ευθύνη να προστατεύσει την κόρη του από αυτή
τη μη αναστρέψιμη παρέμβαση δεν έχει σημασία εδώ.
Στην Ελβετία το 2023, γονείς στερήθηκαν νομικά τα γονικά τους δικαιώματα επειδή ήθελαν να
προστατεύσουν την κόρη τους από την παγίδα των τρανσέξουαλ:
Κατά τη διάρκεια της φάσης του κοροναϊού, το παιδί ταξίδευε κυρίως μόνο του και στο διαδίκτυο, με
αποτέλεσμα να αναπτύξει ψυχολογικές δυσκολίες και να αρχίσει να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι.
Στη συνέχεια οι γονείς πήγαν σε κρατικό νοσοκομείο.
Εκεί συνιστάται η χορήγηση αναστολέων της εφηβείας.
Οι γονείς αρνήθηκαν και αποφάσισαν υπέρ της ψυχοθεραπείας.
Το σχολείο του κοριτσιού αντέδρασε σε αυτό.
Παρέκαμψε την απόφαση των γονέων της και ξεκίνησε μια "κοινωνική μετάβαση" - νέες αντωνυμίες, νέο όνομα.
Η καταγγελία των γονέων απαντήθηκε με τη συμμετοχή του γραφείου πρόνοιας νέων και της οργάνωσης τρανσέξουαλ "Le Refuge".
Κατηγόρησαν τους γονείς για "κακοποίηση".
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην πολιτεία της Μοντάνα, οι γονείς στερήθηκαν την επιμέλεια της κόρης τους το
2023 επειδή αρνήθηκαν τη θεραπεία για την κόρη τους.
Αφού η κόρη της εισήχθη σε κλινική λόγω απειλής απόπειρας αυτοκτονίας, είπε ότι πλέον ταυτοποιήθηκε ως αγόρι.
Οι γονείς αρνήθηκαν να συμφωνήσουν σε αυτό επειδή είναι πεπεισμένοι ότι η επιθυμία για μετάβαση
πηγάζει από ένα μη διαγνωσμένο πρόβλημα ψυχικής υγείας.
"Αγαπώ την κόρη μου άνευ όρων και απλά δεν θέλω να παίρνει αποφάσεις μέχρι να αποκτήσει την ωριμότητα
και την εμπειρία ζωής για να καταλάβει τις συνέπειες των πράξεών της", εξήγησε ο πατέρας της.
Η κόρη τοποθετήθηκε στην πολιτεία του Γουαϊόμινγκ, όπου επιτρέπονται χειρουργικές
επεμβάσεις σε ανηλίκους για το συγκεκριμένο φύλο.
Τώρα ζει σε μια ομάδα μόνο για αγόρια και αργότερα θα παραδοθεί στη βιολογική της μητέρα, με
την οποία δεν είχε καμία επαφή εδώ και χρόνια.
Ακόμη και αν επανενταχθεί στην οικογένεια καταγωγής της, η οικογένεια καταστρέφεται ανεπανόρθωτα.
Συμπέρασμα: Είναι εξωφρενικό το γεγονός ότι οι άνθρωποι χάνουν τώρα τα παιδιά τους όχι εξαιτίας της παιδικής κακοποίησης, αλλά
επειδή θέλουν να τα προστατεύσουν ολόψυχα και με βαθιά πεποίθηση από μια τέτοια
κακοποίηση της ψυχής, του νου και του σώματός τους.
Οι γονείς που θα ήταν στην καλύτερη θέση να δώσουν στο παιδί τους αυτοπεποίθηση και θάρρος, να του εγγυηθούν την αγάπη χωρίς το
παιδί να πρέπει πρώτα να είναι του αντίθετου φύλου, είναι οι πρώτοι που διασύρονται και χωρίζονται από τα παιδιά τους
από τους λεγόμενους ψυχολόγους, τα σχολεία και τα ιδρύματα.
Αυτό που εμφανίζεται ως παιδική και νεανική σειρά στην οποία αντιμετωπίζονται σχολικά και καθημερινά
προβλήματα είναι, ανάμεσα στις γραμμές, επικίνδυνος τρανς ακτιβισμός που δεν ανήκει στο παιδικό δωμάτιο.
Πώς μεταφερθήκαμε ως κοινωνία τόσο γρήγορα από το "να είσαι ο εαυτός σου" στο "να κάνεις χειρουργική επέμβαση
στο σώμα σου και να αλλάξεις ολόκληρη την ταυτότητά σου";
Οι δημιουργοί, οι ομάδες και οι λομπίστες των μέσων ενημέρωσης και οι λεγόμενοι σχολικοί ψυχολόγοι τους που
υποβάλλουν ανυπεράσπιστους νέους και παιδιά σε τέτοια πλύση εγκεφάλου πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.
Όχι οι γονείς που θέλουν να προστατέψουν τα παιδιά τους από κοντόφθαλμες αποφάσεις που θα αλλάξουν
ολόκληρη τη ζωή τους, θα τους στερήσουν την προοπτική δημιουργίας οικογένειας και πολλά άλλα.
Αυτές οι ομάδες έχουν κηρύξει τον πόλεμο σε μια ολόκληρη γενιά, και θα χάσουμε ανεπανόρθωτα αυτή τη γενιά αν δεν
αντιταχθούμε αποφασιστικά σε όλη αυτή την τρέλα των φύλων!
Ο γιος ενός τηλεθεατή πηγαίνει στον παιδικό σταθμό την πρώτη του μέρα και δείτε πόσο προετοιμασμένος είναι.
Εντάξει, Buggy, πόσα φύλα υπάρχουν;
Δύο.
Και εσύ είσαι;
Ένα αγόρι.
Μπορείς να είσαι κορίτσι;
Όχι.
Μπορούν τα κορίτσια να γίνουν αγόρια;
Όχι.
Εντάξει. Εντάξει.
Και τι λέτε όταν κάποιος αρχίζει να μιλάει για το ότι είναι τρανσέξουαλ ή γκέι;
Αυτή δεν είναι η κατάλληλη συζήτηση.
Λοιπόν, τι λέμε;
Τα ναρκωτικά είναι χαμένοι.
Και ο κομμουνισμός δεν λειτουργεί.
Μπράβο, μωρό μου.