Karaj spektantoj, ĉu vi ankaŭ rimarkis, kiom forte la temo de transseksualeco estas promociata en la amaskomunikiloj?
Estas aparte rimarkinde, ke eĉ niaj plej junaj infanoj ĉiutage alfrontas tion, ĉu hejme per supozeble infanamikaj
televidprogramoj, aŭ en la lernejo, kie eĉ bazlernejanoj estas devigitaj lerni pri vasta
gamo da seksaj praktikoj kaj genraj identecoj.
Kla.TV raportis pri tio plurfoje.
Mallonga rigardo al infanaj programoj malkaŝas la vastan gamon de indoktrinigo pri transgenraj temoj.
En la infana kanalo KiKA de ARD kaj ZDF nova serio nomata "Ich bin Hannah" (Mi estas Hannah) rakontas la
historion de adoleskantino, kiu identiĝas kiel trans.
Temas pri transgenra knabino en knaba korpo, kiu baldaŭ eniros puberecon.
La serio devenas el Aŭstralio kaj estas festata de la amaskomunikiloj kaj transaktivuloj.
Hannah estas portretata de Evie Macdonald, transgenra aktivulino el Aŭstralio.
Knabo, kiu je naŭjara aĝo malkaŝis sin kiel knabino.
La nun 16-jara adoleskantino estas vaste aklamita pro sia aktora rolo kiel Hannah kaj estas konsiderata
kiel leviĝanta stelo inter infanoj kaj adoleskantoj.
La infana programo "stark!" ĉe "ZDFtivi" prezentas la 13-jaran Leon, kiu naskiĝis kiel
knabino kaj nun parolas pri sia vivo kiel knabo.
Por "li", la decida faktoro estis, ke "li" ne volis fari "aĵojn tipajn de knabinoj", kiel porti robojn, ktp.
Li deprimis. Poste li aŭdis pri transpersono en sociaj retoj, kiu havis la saman sperton kaj malkaŝis sian identecon.
Pubertecblokiloj estis administritaj al li kiel eble plej rapide, por ke la infano ne eniru naturan puberecon.
La "PUR+" de ZDF ankaŭ prezentas Nick, kiu naskiĝis kiel knabino kaj ankaŭ malŝatis robojn.
En sia antaŭadoleskeco ŝi evoluigis depresion kaj psikologiajn problemojn.
Kaj, kiel oni povis atendi, ankaŭ ŝi trovis sian "savon" en transprogramo en la interreto.
La rapida "elveno" estis tuj sekvita de pubertblokiloj.
Estas senfinaj ekzemploj de tiaj flagrantaj programoj de indoktrinigo en televido kaj sociaj retoj.
Ĝenerale, sociaj retoj transdonas al infanoj kaj junuloj distorditan vidon de la mondo, kvazaŭ estus enorma nombro
da homoj, kiuj identiĝas kiel LGBTQ. Tio ne estas la kazo!
Aplikaĵoj kiel TikTok, Discord, Instagram, Tumblr kaj YouTube estas inunditaj de misproporcie granda kvanto
da enhavo, kiu estas intence disvastigita kiel kaŝa reklamado por alternativaj identecoj.
Estas frape, ke junuloj uzas sociajn retojn por esplori siajn identecojn.
Kaj ĉar gepatroj donas al siaj infanoj liberan aliron al sociaj retoj, ili perdas la
spuron pri tio, kiu parolas kun siaj infanoj.
Kio estas frapanta pri ĉiuj ĉi "raportoj" estas, ke ĉi tiuj infanoj estis en persona krizo, kutime akompanata de depresio.
Neniu el ili – tiuj, kiuj kredis, ke ili devas ŝanĝi sian genron – mem elpensis la ideon, ke ili naskiĝis en malĝusta korpo.
En la interreto, tamen, ili estis inunditaj sen ricevi eĉ unu kritikan raporton kiel malkonsenta voĉo.
Neniu raporto, nek en infanaj programoj nek en la interreto, montras la seriozajn danĝerojn de pubertblokiloj aŭ
traktas la pli profundajn kaŭzojn de depresio ĉe infanoj.
Sed transiro estas prezentata kiel infana ludo, kvazaŭ ĝi estus la plej senproblema afero en la
mondo, pro kiu oni eĉ rikoltas grandan socian agnoskon.
Tiuj infanoj ne ricevas ian realan helpon; anstataŭe ili estas ekspluatataj por la celoj de ideologio.
Ĉi tiu ekspluatado de trompitaj infanoj kaj junuloj estas vive kaj ŝoke dokumentita en dokudramo de Epoch Times:
"Gender Transformation – the unspoken reality" baziĝas sur la spertoj de pluraj transgenraj
junuloj kaj sur komprenoj el intervjuoj kun fakuloj.
La dokudramo ĉefe rakontas la tragedian historion de Jailey el Kalifornio, filino de Abigail:
Antaŭ kelkaj jaroj la termino "transgenra" ankoraŭ estis nekonata al la familio.
Hodiaŭ, tamen, ŝi alfrontas la kompleksajn kaj ofte neesprimitajn realaĵojn de ĉi tiu problemo.
Jailey, iam priskribita de sia familio kiel la "plej knabineca knabino", kreskis protektite en
Kalifornio kaj ĝuis sian vivon kiel filino kaj fratino.
Sed kun la komenco de nova lerneja jaro ŝia vivo ŝanĝiĝis.
La temo pri genra identeco estis diskutita en la lernejo.
En la aĝo de 13 jaroj, Jailey komencis suferi pro depresio.
La lerneja terapiisto kuraĝigis ŝin pli profunde esplori sian propran identecon.
Tio levis la demandon, ĉu ŝi eble estus pli feliĉa, se ŝi vivus kiel knabo.
Sen la scio de Abigail, la patrino de Jailey, ŝi tiam estis asignita al LGBTQ-grupo en la lernejo.
La lernejaj psikologoj eksplicite instrukciis la infanojn ne diri al siaj gepatroj aŭ instruistoj pri la
ekzisto de ĉi tiu grupo por certigi "protektitan medion".
Transgenraj individuoj estis regule invititaj al ĉi tiuj kunvenoj por paroli kun la lernantoj pri siaj spertoj pri transiro.
Psikologo, kiu mem partoprenis en tiaj kunvenoj, klarigis, ke la sesioj ofte transdonis senton de "ni kontraŭ ili"
– precipe rilate al familianoj kaj amikoj, kiuj supozeble ne komprenis, kion spertis la tuŝitoj.
En la LGBTQ-grupo, la lernantoj ĉiam pli izolis sin kaj plejparte restis inter si.
La uzo de aplikaĵoj kiel Snapchat, kiuj permesas al uzantoj igi sian propran vizaĝon aspekti kiel
tiu de la kontraŭa sekso, fariĝis ĉiam pli ofta.
Diskutoj pri tio, kiom facile estas nuntempe sperti kirurgion por seksŝanĝo, fariĝis pli oftaj.
La enhavo montrata al la lernantoj sur iliaj poŝtelefonoj ankaŭ estis ĉiam pli seksigita, kiel unu viktimo klarigis en la filmo.
Tio kondukis al tio, ke multaj homoj evoluigis tion, kio estas konata kiel korpa dismorfa malordo (BDD) .
Baldaŭ poste Jailey decidis, ke ŝi ne plu volas vivi kiel knabino, kaj postulis, ke oni ekde tiam nomu ŝin "Jason".
Abigail, la patrino, rimarkis, ke ŝi preskaŭ ne plu havis aliron al sia filino.
Eĉ post konsultado kun la lerneja psikologo, oni konsilis al ŝi sin reteni.
La psikologo donis al Abigail elekton:
Kion vi preferus – mortintan filinon aŭ vivantan filon?
Poste Jailey komencis preni virajn hormonojn.
Finfine ŝi forkuris de hejmo kaj trovis rifuĝon ĉe LGBTQ-grupo.
Abigail senespere provis trovi sian filinon, disdonante flugfoliojn kaj alarmante la policon – sed senrezulte.
Jailey ankaŭ ne aperis en la lernejo.
Post iom da tempo, Abigail estis akuzita pri misuzo de sia filino kaj devis respondi pri siaj agoj en tribunalo.
La lerneja psikologo estis tiu, kiu rekomendis al la junulara prizorga oficejo, ke oni forigu Jailey el la familio.
Post la kortumaj aŭdiencoj, Abigail finfine ricevis leteron de urbo en Kalifornio, informante ŝin, ke Jailey submetiĝos al
kirurgio por seksŝanĝo kaj ke la urbo kovros la tutan koston.
La letero estis subskribita de la prezidanta juĝisto.
La gardrajto pri ŝia filino estis forprenita de Abigail.
Post la operacioj kaj hormonaj traktadoj, Jailey suferis neimageble severan doloron, depresion kaj suicidajn pensojn.
Fina voko al ŝia patrino reflektis ŝian neelteneblan suferon pro la fizika doloro de hormona
traktado, sed ŝi ankoraŭ ne diris al Abigail, kie ŝi estis.
Iun tagon Abigail ricevis vokon de la polico:
Jailey prenis sian propran vivon saltante antaŭ trajnon.
Abigail estis profunde skuita, ke oni deprenis ŝin de la rajto prizorgi sian suferantan filinon.
Ili estis disigitaj tro rapide, sen ke la patrino, kiu vere amis sian filinon, havis ŝancon helpi ŝin.
Post la tragika sinmortigo de Jailey, Abigail daŭre kampanjas sur la stratoj, plialtigante konscion
pri seksŝanĝo per manifestacioj kaj eduka laboro.
Dum la procezo, ŝi estas insultita kaj silentigita per kontraŭdemonstracioj.
Diversaj fakuloj kaj psikologoj intervjuitaj en la dokudramo raportas, ke ili povas agi nur ene de
tre mallarĝa agospekto rilate al genra transformo.
Tuj kiam ili faras demandojn aŭ provas ekscii, kial paciento opinias, ke ili vivas en malĝusta
korpo, la psikologo povas perdi sian licencon.
La tuta ŝtata aparato estas direktita al la antaŭenigo kaj nutrado de la ideologio de transformo.
Doktoro Katherine Welch, kuracistino, instigas homojn sekvi la monan spuron.
Temas pri transformi homojn en dumvivajn pacientojn. Alivorte, profiti de la vivo de persono dum eble plej longe.
Multaj el la grandaj sanorganizoj subpremas la opiniojn de psikologoj kaj kuracistoj kaj eĉ minacas ilin per tuja
maldungo, se iliaj deklaroj povus endanĝerigi la organizojn.
La tragia rakonto de Jailey – kaj precipe tiu de ŝia familio – bedaŭrinde ne estas malofta izolita kazo:
En 2021, arestmandato estis eldonita kontraŭ patro en Kanado pro tio, ke li priskribis la seksŝanĝon de sia 14-jara filino
kiel ŝtat-subtenatan infan-misuzon kaj sterilizadon de infanoj.
La tribunalo decidis, ke la patro ne devus malhelpi la hormonoterapion de sia filino kaj
devus evoluigi komprenon pri ŝia genrodisforio .
Provi saboti la dezirojn de via infano per publikaj deklaroj estas formo de hejma perforto.
La fakto, ke la patro vidis ĝin kiel sian patran respondecon protekti sian filinon kontraŭ ĉi tiu
nereversigebla proceduro, ĉi tie estas nerelevanta.
En Svislando en 2023, gepatroj laŭleĝe perdis siajn gepatrajn rajtojn, ĉar ili volis
protekti sian filinon kontraŭ la transgenra kaptilo:
Dum la kronvirusa pandemio, la infano estis plejparte sola kaj pasigis multan tempon interrete, kio
kondukis al psikologiaj malfacilaĵoj kaj al tio, ke la infano komencis identiĝi kiel knabo.
La gepatroj tiam iris al ŝtata hospitalo.
Tie ili rekomendis la administradon de pubertecblokiloj.
La gepatroj malakceptis tion kaj elektis psikoterapion.
La knabina lernejo kontraŭagis tion.
Ŝi ignoris la decidon de siaj gepatroj kaj komencis socian transiron – novaj pronomoj, nova nomo.
La plendo de la gepatroj estis traktita per engaĝado de la junulara bonfarta oficejo
kaj de la transgenra organizo "Le Refuge".
Ili akuzis la gepatrojn pri "misuzo".
En Usono, en la ŝtato Montano, gepatroj perdis la gardadon de sia filino en 2023, ĉar ili
rifuzis permesi al sia filino submetiĝi al kuracado.
Post kiam ŝia filino estis akceptita en klinikon pro minacita memmortiga provo, ŝi
tie deklaris, ke ŝi nun identiĝas kiel knabo.
La gepatroj rifuzis konsenti pri tio, ĉar ili estas konvinkitaj, ke la deziro transiri
devenas de nedediagnostikita mensa sanproblemo.
"Mi amas mian filinon senkondiĉe kaj nur volas, ke ŝi sin detenu de farado de decidoj ĝis ŝi havos la maturecon kaj vivsperton
por kompreni la konsekvencojn de siaj agoj," klarigis ŝia patro.
La filino estis lokita en la ŝtato Vajomingo, kie kirurgiaj proceduroj laŭ sekso estas permesataj al malplenaĝuloj.
Ŝi nun loĝas en grupo konsistanta nur el knaboj kaj poste estos transdonita al sia biologia
patrino, kun kiu ŝi dum jaroj ne havis kontakton.
Eĉ se ŝi estas reintegrita en sian originan familion, la familio estas nerevenigeble detruita.
Konkludo: Estas skandale, ke homoj nun perdas siajn infanojn ne pro infanmisuzo, sed ĉar ili volas protekti ilin per sia
tuta koro kaj kun la plej profunda konvinko kontraŭ ĝuste tia misuzo de ilia animo, ilia menso kaj ilia korpo.
Gepatroj, kiuj estus plej bonaj por doni al siaj infanoj memfidon kaj kuraĝon, por garantii al ili amon sen ke la infano unue devu
identiĝi kun alia sekso, estas la unuaj, kiujn tiel nomataj psikologoj, lernejoj kaj institucioj
rapide malestimas kaj apartigas de siaj infanoj.
Tio, kio ŝajnas esti infana kaj junulara serio traktanta lernejajn kaj ĉiutagajn problemojn, estas inter la linioj
danĝera transaktivismo, kiu ne havas lokon en la infanvartejo.
Kiel ni kiel socio tiel rapide transiris de "estu vi mem" al "kirurgie ŝanĝu vian korpon kaj ŝanĝu vian tutan identecon"?
Amaskomunikilaj kreintoj, grupoj kaj lobistoj kaj iliaj tiel nomataj lernejaj psikologoj, kiuj submetas sendefendajn junulojn
kaj infanojn al tia cerbolavado, apartenas al tribunalo.
Ne gepatroj, kiuj volas protekti siajn infanojn kontraŭ impulsaj decidoj, kiuj ŝanĝos ilian tutan vivon,
forprenos de ili la eblecon fondi familion kaj multe pli.
Tiuj grupoj deklaris militon kontraŭ tuta generacio, kaj ni nepre maltrafos tiun generacion se ni ne
prenos firman starpunkton kontraŭ tiu tuta genra frenezo!
La filo de spektanto komencas sian unuan tagon en infanĝardeno, kaj rigardu, kiel bone li estas preparita.
Bone, Buggy, kiom da genroj ekzistas?
Du.
Kaj vi estas?
Knabo.
Ĉu vi povas esti knabino?
Ne.
Ĉu knabinoj povas esti knaboj?
Ne.
Bone.
Kion vi diras, kiam iu komencas paroli pri esti transgenra aŭ geja?
Ĉi tio ne estas taŭga konversacio.
Bone, kaj kion ni diru?
Droguloj estas perdantoj.
Kaj komunismo ne funkcias.
Bonege, bebo.