Ikusle maiteok, ohartu al zarete nola transseksualitatearen gaia hain gogor sustatzen ari den hedabideetan?
Bereziiki nabarmentzekoa da gure haur txikienek ere egunero aurrez aurre egiten dutela horrekin, etxean, haurrei zuzendutako
telebista-programa "umeentzako" deitutakoen bidez, edo eskolan, non oinarrizko hezkuntzako ikasleek ere sexu-praktika
eta genero-identitate anitz ikastera behartuta dauden.
Kla.TV-k honi buruz hainbat aldiz berri eman du.
Haurrentzako programetan begirada labur batek erakusten du transgenero gaiei buruzko
ideologia-sartzearen zabal-zabaleko eskala.
ARD eta ZDFen KiKA haurrentzako katean, "Ich bin Hannah" (Ni Hannah naiz) izeneko serie berri batek trans gisa
identifikatzen den nerabe baten istorioa kontatzen du.
Mutilen gorputz batean dagoen eta pubertarora sartzeko zorian dagoen trans neska bati buruzkoa da.
Seriea Australiatik dator eta hedabideek eta trans-aktivistek ospatzen dute.
Hannah Australiako transgenero aktibista den Evie Macdonaldek jokatzen du.
Bederatzi urte zituenean neska gisa agertu zen mutiko bat.
Orain 16 urte dituen nerabea Hannah gisa egindako antzezpenagatik zabalki goraipatua da eta haurren
eta nerabeen artean izar gorakorra dela jotzen da.
ZDFtiviko "stark!" haurrentzako programak 13 urteko Leo aurkezten du, neskatzat jaio zena eta
orain mutiko gisa duen bizitzaz hitz egiten duena.
Haren ustez, erabakigarria zen berak ez zuela neska tipikoek egiten dituzten gauzak egin
nahi, hala nola soinekoak janztea eta abar.
Deprimitu egin zen. Gero, sare sozialetan esperientzia bera izan zuen eta hori kontatu zuen trans pertsona baten berri izan zuen.
Haurrari ahalik eta azkarren eman zitzaizkion pubertasun-blokeatzaileak, bere
naturala den pubertasunean sartzea saihesteko.
ZDFren "PUR+"ek Nick ere aurkezten du, neskatzat jaio zena eta soinekoak ere gustuko ez zituena.
Adin-aurreko nerabezaroan, depresioa eta arazo psikologikoak garatu zituen.
Eta, espero zitekeen bezala, hark ere bere "salbazioa" interneteko trans programan aurkitu zuen.
Azkar egindako 'coming out'-a berehala jarraitu zuten pubertatearen blokeatzaileek.
Telebistan eta sare sozialetan halako indoktrinazio programen adibide ugari daude.
Oro har, sare sozialek transmititzen diete haurrei eta gazteei munduaren ikuspegi okerra, LGBTQ gisa identifikatzen diren
pertsona kopuru izugarria dagoela balitz bezala. Hori ez da egia!
TikTok, Discord, Instagram, Tumblr eta YouTube bezalako aplikazioak identitate alternatiboentzako
publizitate ezkutuko gisa nahita zabaldutako eduki proportzio desorekatsu batez gainezka daude.
Harritzekoa da gazteek sare sozialak erabiltzea beren nortasunak esploratzeko.
Gurasoek seme-alabei sare sozialetarako sarbide librea ematen dietenez, ezin dute jarraitu nor ari den haiekin hitz egiten.
Txosten guztietan harrigarria da haur hauek krisi pertsonal batean zeudela, normalean depresioarekin batera.
Haien artean inork ere – generoa aldatu behar zutela uste zutenek – ez zuen beraiek asmatu okerreko gorputzean jaio zirela.
Hala ere, Interneten uholde egin zitzaien, disidente ahots gisa kritika txosten bakar bat ere jaso gabe.
Ez dago txosten bakar bat ere, ez haurrentzako programetan ezta interneten ere, nerabezaroaren blokeatzaileen
arrisku larriak nabarmentzen duenik edo haurren depresioaren kausa sakonagoei heltzen dienik.
Baina genero batetik bestera aldatzea haur-joko bat balitz bezala irudikatzen da, munduko gauzarik arazorik gabekoena balitz bezala,
eta horregatik gizarte-aitorpen handia ere jasotzen baita.
Haur hauek ez dute inolako benetako laguntzarik jasotzen; horren ordez, ideologia baten helburuetarako ustiatzen dituzte.
Iruzur egindako haur eta gazteen ustiapen hau Epoch Times-ek egindako docudrama
batean bizi-bizi eta harrigarri dokumentatu da:
"Generoaren Transformazioa – esan gabeko errealitatea" hainbat transgenero gazteren esperientzietan eta adituen
elkarrizketetatik lortutako ikuspegietan oinarritzen da.
Dokudrama honek, batez ere, Kaliforniako Abigailen alaba den Jaileyren istorio tragikoa kontatzen du:
Duela urte batzuk, "transgenero" terminoa oraindik ezezaguna zen familian.
Gaur, ordea, gai honen errealitate konplexu eta askotan ahozkoan esaten ez diren egoerekin aurrez aurre dago.
Jailey, bere familiak behin "neskarenik neskarena" bezala deskribatu zuena, Kalifornian babestuta hazi zen eta
alabaren eta ahizbaren rolan bere bizitza gozatu zuen.
Baina ikasturte berri baten hasierarekin, bere bizitza aldatu zen.
Genero identitatearen gaia eskolan eztabaidatu zen.
13 urte zituela, Jailey-k depresioa jasaten hasi zen.
Eskolako terapeuta hark bere nortasuna sakonago aztertzera animatu zuen.
Honek galdera sortu zuen ea mutiko gisa bizi balitz zoriontsuago izango ote zen.
Jaileyren ama Abigailen jakintzeke, eskolan LGBTQ talde batean izendatu zuten.
Eskolako psikologoek argi eta garbi agindu zioten haurrei gurasoei edo irakasleei talde honen existentziari
buruz ez kontatzeko, "ingurune babestua" bermatzeko.
Transgenero pertsonak maiz gonbidatzen zituzten bileretara ikasleei trantsizioari buruzko beren esperientziak kontatzeko.
Bileretan parte hartu zuen psikologo batek azaldu zuen saioek askotan "guk haien aurka" sentimendua
transmititzen zutela – batez ere senide eta lagunengan, ustez eraginduek jasaten zuten egoera ez zuten ulertzen.
LGBTQ taldean, ikasleek gero eta gehiago isolatu ziren eta nagusiki beren artean geratu ziren.
Snapchat bezalako aplikazioen erabilera, erabiltzaileei beren aurpegia kontrako sexuko baten itxura hartzeko
aukera ematen dietenak, gero eta ohikoagoa bihurtu da.
Gaur egun genero-berrantolaketa ebakuntza jasateak zenbaterainoko erraztasuna duenari
buruzko eztabaidak gero eta ohikoagoak bihurtu dira.
Ikasleei beren telefono mugikorretan erakusten zitzaien edukia ere gero eta
sexualizatuagoa zen, biktima batek filmean azaldu zuenez.
Honek jende askori eragin zion gorputz-dismorfiako nahasmendua (BDD) garatzera.
Handik gutxira, Jailey-k erabaki zuen ez zuela gehiago neska gisa bizi nahi eta ordutik
aurrera "Jason" izenez deitzeko eskatu zuen.
Abigailek, amak, ohartu zen ia ez zuela bere alabara sartzeko aukerarik.
Eskolako psikologoarekin kontsultatu ondoren ere, atzera egiteko aholkatu zioten.
Psikologoak Abigaili aukera bat eman zion:
Zein nahiago zenuke – alaba hila ala seme bizia?
Ondoren, Jailey-k gizonentzako hormonak hartzen hasi zen.
Azkenik, etxetik alde egin eta LGBTQ talde batekin babesleku bat aurkitu zuen.
Abigailek desesperatuta saiatu zen bere alaba aurkitzeko, eskuorrien banaketa eginez eta
poliziari jakinaraziz – baina alferrikakoa izan zen.
Jailey ere ez zen eskolara agertu.
Denbora pixka bat igaro ondoren, Abigaili bere alabari tratu txarrak ematea egotzi zioten eta
epaitegian bere ekintzen erantzuna eman behar izan zuen.
Eskolako psikologoak gomendatu zion gazteen ongizate bulegoari Jailey familiatik kentzea.
Epaitegiko entzunaldien ondoren, Abigailek azkenean Kaliforniako hiriko gutun bat jaso zuen, non jakinarazten
zioten Jailey genero-berrantolaketa ebakuntzari egingo ziotela eta hiria kostu osoa estaliko zuela.
Gutuna epaile buruak sinatu zuen.
Abigaili alabaren zaintza kendu zioten.
Ebakuntza eta hormona-tratamenduak jaso ondoren, Jailey-k ezin irudika daitekeen min larria,
depresioa eta suizidio-pentsamenduak jasan zituen.
Amaari egindako azken deiak hormona-tratamenduaren mina fisikoaren eragindako jasanezina zen sufrimendua
islatzen zuen, baina oraindik ez zion Abigaili esan non zegoen.
Egun batean, Abigailek poliziaren dei bat jaso zuen:
Jaileyrek bere bizia kendu zuen tren baten aurrean jauzi eginda.
Abigail sakonki astindu zen bere sufrimenduan zebilen alabari zaintzeko eskubidea kendu ziotelako.
Azkarregi banandu zituzten, eta egiazki bere semea maite zuen amak ez zuen alaba laguntzeko aukerarik izan.
Jaileyren tragiko auto-hilketaren ondoren, Abigailek kaleetan kanpaina egiten jarraitzen du, genero-berrantolaketari buruzko
kontzientzia sortuz manifestazio eta hezkuntza-lanen bidez.
Prozesu horretan, kontrademonstrazioek iraindu eta isilarazi egiten dute.
Dokumentaldraman elkarrizketatutako aditu eta psikologo desberdinek diote genero-eraldaketari dagokionez
oso jardun-eremu estu batean bakarrik jardun dezaketela.
Galderak egiten dituztenean edo paziente batek zergatik uste duen gorputz oker batean bizi den jakin nahi
dutenean, psikologoaren lizentzia baliogabetu dezakete.
Estatu aparatu osoa eraldaketa-ideologia sustatu eta elikatzeko diseinatuta dago.
Dr. Katherine Welch, mediku bat, jendeari diruaren arrastoa jarraitzera eskatzen die.
Jendea bizitza osorako paziente bihurtzea da. Beste modu batera esanda, pertsona baten
bizitzatik ahalik eta denbora gehien irabaziak sortzea.
Osasun-erakunde handien askok psikologo eta medikuen iritziak zapaltzen dituzte eta, erakundeak arriskuan
jar ditzaketen adierazpenak eginez gero, berehala kaleratuko dituztela mehatxatzen diete.
Jaileyren istorio tragikoa – eta bereziki bere familiaren istorio tragikoa – zoritxarrez ez da kasu isolatu arraro bat:
2021ean, Kanadako aita baten aurka atxiloketa-agindu bat eman zen, bere 14 urteko alabaren genero-berrantolaketa
estatuak babestutako haurren tratu txarrak eta haurren esterilizazioa zela deskribatu zuelako.
Epaitegiak erabaki zuen aitak ez zuela bere alabaren hormona-terapiaren oztopo izan behar eta bere
genero-disforiari buruzko ulermena garatu behar zuela.
Zure seme-alabaren nahiak sabotaatzeko publikoan egindako adierazpenak indarkeria domestikoaren forma bat dira.
Aitak bere alaba prozedura atzeraezin honetatik babestea bere aitatasun-ardura zela uste izateak hemen garrantzirik ez du.
Suitzan 2023an, gurasoek beren guraso-eskubideak legez kendu zizkieten, beren alaba
transgeneroen tranpatik babestu nahi zutenez:
Koronabirusaren pandemiaren bitartean, haurra gehienbat bakarrik egon zen eta denbora asko eman zuen linean,
horrek zailtasun psikologikoak eragin zizkion eta mutil gisa identifikatzen hasi zen.
Ondoren gurasoak ospitale publiko batera joan ziren.
Han, pubertasun-blokeatzaileen administrazioa gomendatu zuten.
Gurasoek hau baztertu eta psikoterapia aukeratu zuten.
Nesken eskolak honi aurre egin zion.
Bere gurasoen erabakia baztertu eta "trantsizio soziala" hasi zuen – pronomate berriak, izen berria.
Gurasoen kexa gazteen ongizate bulegoa eta "Le Refuge" izeneko transgeneroen erakundea inplikatuz konpondu zen.
Gurasoak "abusu" egotzi zizkieten.
Estatu Batuetan, Montanako estatuan, gurasoei beren alabaren zaintza kendu zieten 2023an,
alabari tratamendua jasotzea ukatu ziotelako.
Bere alaba klinika batean onartu zuten suizidio saiakera mehatxatu baten ondorioz, eta han
adierazi zuen orain mutil gisa identifikatzen dela.
Gurasoek horrekin ados egotea ukatu zuten, diagnostikorik gabeko osasun mentaleko arazo batetik
datorrela uste dutelako genero-aldaketara pasatzeko nahia.
"Nire alaba baldintzarik gabe maite dut eta nahi dut soilik erabakiak hartzeari uztea, bere ekintzen
ondorioak ulertzeko behar duen heldutasuna eta bizitza-esperientzia izan arte", azaldu zuen bere aitak.
Alaba Wyoming estatuan kokatu zuten, non adingabeentzat genero zehatzetako ebakuntza-prozedurak baimenduta dauden.
Orain mutilak soilik osatutako talde batean bizi da eta gero bere ama biologikoari emango diote,
harekin urteetan inolako harremanik izan ez duelarik.
Bere jatorrizko familiara berriro integratua izan arren, familia behin betiko suntsituta geratzen da.
Ondorioa: Lotsagarria da jendeak orain beren seme-alabak galtzen ari direla, ez haurren tratu txarren ondorioz, baizik eta bihotz
osoz eta sakoneko konbentzimenduarekin beren arima, burmuina eta gorputza halako tratu txarretatik babestu nahi dituztelako.
Gurasoak, beren seme-alabei auto-konfiantza eta ausardia emateko eta haiek maitatzea bermatzeko ondoen kokatuta daudenak —haurrak
lehenik genero desberdin batekin identifikatu beharrik gabe— lehenak dira azkar mespretxatzen eta beren seme-alabengandik
bereizten, psikologo deiturikoek, eskolek eta erakundeek.
Eskola eta eguneroko arazoei aurre egiten dien haur eta gazteentzako serie bat dirudiena, lerro artean,
haurtzaindegian tokirik ez duen trans-aktibismo arriskutsua da.
Gizarte gisa, nola iritsi gara hain azkar "izan zaitez zeu"tik "zure gorputza ebakuntzaz
aldatzea eta zure nortasun osoa aldatzea"ra?
Hedabide-egileak, taldeak eta lobbygileak, eta haien eskolako psikologo deiturikoak, babesik gabeko gazte
eta haurrak halako garun-garbiketari mendean jartzen dituztenak, epaitegian egon behar dute.
Ez dira gurasoak, seme-alabak bizitza osoa aldatuko duten erabaki azkarrengandik babestu nahi dituztenak, famili
bat sortzeko aukera kenduko dieten erabakietatik eta askoz gehiagotik babestu nahi dituztenak.
Talde hauek belaunaldi oso bati gerra deklaratu diote, eta genero zoroaldi oso honen aurka jarrera
irmoa hartu ezean, belaunaldi hau betiko galduko dugu!
Ikusle baten semea lehen aldiz haurtzaindegira joango da, eta begira zein ondo prestatuta dagoen.
Ados, Buggy, zenbat genero daude?
Bi.
Eta zu zein zara?
Mutil bat.
Neska izan zaitezke?
Ez.
Neskek mutilak izan daitezke?
Ez.
Ados.
Eta zer esaten duzu norbaitek transgenero edo gay izateari buruz hitz egiten hasten denean?
Hau ez da egokia den elkarrizketa.
Ados, eta zer esango dugu?
Drogak galtzaileak dira.
Eta komunismoak ez du funtzionatzen.
Oso ondo, txiki.