Të dashur shikues, a keni vënë re edhe ju se sa shumë promovohet tema e transseksualitetit në media?
Është veçanërisht e rëndësishme të theksohet se edhe fëmijët tanë më të vegjël përballen me këtë çdo ditë, qoftë në shtëpi përmes
programeve televizive që supozohet të jenë miqësore për fëmijët, apo në shkollë, ku edhe nxënësit e shkollës
fillore detyrohen të mësojnë për një gamë të gjerë praktikash seksuale dhe identitetesh gjinore.
Kla.TV e ka raportuar këtë disa herë.
Një vështrim i shkurtër mbi programet për fëmijë tregon gamën e gjerë të indoktrinimit lidhur me çështjet transgjinore.
Në KiKA-n e ARD-së dhe ZDF-së , një seri e re me titull "Ich bin Hannah" (Unë jam Hannah) tregon
historinë e një adoleshenteje që identifikohet si trans.
Bëhet fjalë për një vajzë transgjinore në trupin e një djali që sapo po hyn në pubertetin.
Seriali ka origjinë nga Australia dhe festohet nga mediat dhe aktivistët transgjinorë.
Hannah interpretohet nga Evie Macdonald, një aktiviste transgjinore nga Australia.
Një djalë që në moshën nëntë vjeç u shfaq si vajzë.
Tani adoleshentja 16-vjeçare njihet gjerësisht për rolin e saj si Hannah dhe konsiderohet një
yll në ngjitje mes fëmijëve dhe adoleshentëve.
Programi për fëmijë "stark!" në "ZDFtivi" prezanton Leon 13-vjeçar, i cili ka lindur
vajzë dhe tani flet për jetën e tij si djalë.
Për "të", faktori vendimtar ishte se "ai" nuk donte të bënte "gjëra tipike për vajzat", si të vishte fustane, etj.
Ai u dekurajua. Pastaj dëgjoi për një person transgjinor në rrjetet sociale që kishte pasur
të njëjtën përvojë dhe ishte shprehur hapur.
Iu administruan bllokues të pubertetit sa më shpejt të ishte e mundur për të
parandaluar që fëmija të hynte në pubertetin natyral.
"PUR+" i ZDF-së gjithashtu prezanton Nick, i cili lindi vajzë dhe gjithashtu nuk i pëlqenin fustanet.
Para adoleshencës së saj, ajo zhvilloi depresion dhe probleme psikologjike.
Dhe, siç pritej, edhe ajo gjeti "shpëtimin" e saj në një program trans në internet.
Shfaqja e shpejtë u pasua menjëherë nga bllokuesit e pubertetit.
Ka shembuj të panumërt të programeve kaq të hapura të indoktrinimit në televizion dhe në mediat sociale.
Në përgjithësi, mediat sociale përcjellin një pamje të shtrembëruar të botës tek fëmijët dhe të rinjtë,
sikur të kishte një numër të jashtëzakonshëm njerëzish që identifikohen si LGBTQ. Kjo nuk është e vërtetë!
Aplikacione si TikTok, Discord, Instagram, Tumblr dhe YouTube janë përmbytur me një sasi të pabarabartë përmbajtjeje që shpërndahet
me qëllim si reklamë e fshehtë për identitete alternative.
Është e habitshme që të rinjtë përdorin mediat sociale për të eksploruar identitetet e tyre.
Dhe sepse prindërit u japin fëmijëve të tyre qasje të lirë në mediat sociale, ata humbasin
kontrollin se kush po flet me fëmijët e tyre.
Ajo që bie në sy tek të gjitha këto "raporte" është se këta fëmijë ishin në një krizë
personale, zakonisht të shoqëruar nga depresioni.
Asnjëri prej tyre – ata që besonin se duhej të ndryshonin gjininë – nuk e mendoi vetë idenë se ishin lindur në trupin e gabuar.
Në internet, megjithatë, ata u përmbytën pa marrë asnjë raport kritik si një zë kundërshtues.
Asnjë raport, as në programet për fëmijë e as në internet, nuk thekson rreziqet serioze të bllokuesve të pubertetit apo
nuk trajton shkaqet më të thella të depresionit tek fëmijët.
Por tranzicioni paraqitet si lojë fëmijësh, sikur të ishte gjëja më e lehtë në botë, për të
cilën madje fiton edhe njohje të madhe sociale.
Këta fëmijë nuk marrin asnjë ndihmë të vërtetë; në vend të kësaj, ata shfrytëzohen për qëllimet e një ideologjie.
Kjo shfrytëzim i fëmijëve dhe të rinjve të mashtruar është dokumentuar në mënyrë të gjallë
dhe tronditëse në një docudrama nga Epoch Times:
"Transformimi gjinor – realiteti i pathënë" bazohet në përvojat e disa të rinjve transgjinorë
dhe në njohuritë nga intervistat me ekspertë.
Docudrama kryesisht tregon historinë tragjike të Jailey nga Kalifornia, një vajzë e Abigail:
Para disa vitesh, termi "transgjinor" ende ishte i panjohur për familjen.
Sot, megjithatë, ajo përballet me realitetet komplekse dhe shpesh të pashprehura të kësaj çështjeje.
Jailey, njëherë e përshkruar nga familja e saj si "vajza më vajzërore", u rrit e mbrojtur në
Kaliforni dhe shijoi jetën e saj si bijë dhe motër.
Por me fillimin e vitit të ri shkollor, jeta e saj ndryshoi.
Tema e identitetit gjinor u diskutua në shkollë.
Në moshën 13 vjeç, Jailey filloi të vuante nga depresioni.
Terapistja e shkollës e inkurajoi të eksploronte më thellë identitetin e saj.
Kjo ngre pyetjen nëse ajo do të ishte më e lumtur sikur të jetonte si djalë.
Pa dijeninë e nënës së Jailey-t, Abigail-it, ajo më pas iu caktua në një grup LGBTQ në shkollë.
Psikologët e shkollës i udhëzuan shprehimisht fëmijët që të mos u tregonin prindërve ose mësuesve për ekzistencën e
këtij grupi, në mënyrë që të sigurohej një "mjedis i mbrojtur".
Personat transgjinorë ishin të ftuar rregullisht në këto takime për të folur me nxënësit për përvojat e tyre me tranzicionin.
Një psikologe që vetë mori pjesë në takime të tilla shpjegoi se seancat shpesh përcillnin një ndjenjë "ne kundër
tyre" – veçanërisht ndaj familjes dhe miqve, të cilët supozohej se nuk e kuptonin çfarë po kalonin të prekurit.
Në grupin LGBTQ, nxënësit u izoluan gjithnjë e më shumë dhe kryesisht qëndruan vetëm mes vete.
Përdorimi i aplikacioneve si Snapchat, që u lejojnë përdoruesve të bëjnë fytyrën e tyre të duket si ajo e
gjinisë tjetër, është bërë gjithnjë e më i zakonshëm.
Diskutimet për sa e lehtë është të kryesh sot ndërhyrjen kirurgjikale për ndryshimin e gjinisë u bënë më të përhapura.
Përmbajtja që u shfaq nxënësve në telefonat e tyre celularë gjithashtu po bëhej gjithnjë e
më seksuale, siç shpjegoi një viktimë në film.
Kjo çoi që shumë njerëz të zhvillonin atë që njihet si çrregullim dismorfik trupor (BDD) .
Pak më vonë, Jailey vendosi se nuk dëshironte më të jetonte si vajzë dhe kërkoi që nga atëherë të quhej me emrin "Jason".
Abigail, nëna, kuptoi se pothuajse nuk kishte më asnjë akses tek vajza e saj.
Edhe pasi u konsultua me psikologun e shkollës, i këshilluan të tërhiqej.
Psikologu i dha Abigail një zgjedhje:
Cilin do të preferoje – një vajzë të vdekur apo një djalë të gjallë?
Jailey më pas filloi të marrë hormone mashkullore.
Më në fund, ajo iku nga shtëpia dhe gjeti strehë te një grup LGBTQ.
Abigail përpiqej me dëshpërim të gjente vajzën e saj, duke shpërndarë fletushka dhe duke njoftuar policinë – por pa sukses.
As Jailey nuk u paraqit në shkollë.
Pas një kohe, Abigail u akuzua për keqtrajtimin e vajzës së saj dhe duhej të përgjigjej për veprimet e saj në gjykatë.
Psikologu i shkollës ishte ai që rekomandoi zyrës së mirëqenies së të rinjve që Jailey të hiqej nga familja.
Pas seancave gjyqësore, Abigail më në fund mori një letër nga një qytet në Kaliforni që e informonte se Jailey do
t'i nënshtrohej një operacioni për ndryshimin e gjinisë dhe se qyteti do të mbulonte të gjithë koston.
Letra u nënshkrua nga gjyqtari kryesues.
Abigail i morën kujdestarinë e vajzës së saj.
Pas operacioneve dhe trajtimeve me hormone, Jailey vuajti nga dhimbje jashtëzakonisht
të forta, depresion dhe mendime vetëvrasëse.
Një telefonatë e fundit me nënën e saj pasqyroi vuajtjet e saj të padurueshme nga dhimbja fizike e trajtimit me
hormone, por ajo ende nuk i tha Abigail se ku ndodhej.
Një ditë, Abigail mori një telefonatë nga policia:
Jailey kishte marrë jetën e saj duke u hedhur përpara një treni.
Abigail u trondit thellë që i ishte mohuar e drejta për të kujdesur për vajzën e saj që vuante.
U ndanë shumë shpejt, pa i dhënë nënës, e cila e donte me të vërtetë fëmijën e saj, mundësinë të ndihmonte vajzën e saj.
Pas vetëvrasjes tragjike të Jailey-t, Abigail vazhdon të bëjë fushatë në rrugë, duke rritur ndërgjegjësimin për
ri-përcaktimin gjinor përmes demonstratave dhe punës edukative.
Gjatë procesit, ajo fyehet dhe heshtet nga kundërdemonstratat.
Ekspertë të ndryshëm dhe psikologë të intervistuar në docudrama raportojnë se mund të veprojnë vetëm brenda një shtrese shumë
të ngushtë veprimi kur bëhet fjalë për transformimin gjinor.
Sapo të bëjnë pyetje ose të përpiqen të zbulojnë pse një pacient mendon se po jeton në
trupin e gabuar, psikologut mund t'i hiqet licenca.
E gjithë aparati shtetëror është projektuar për të promovuar dhe ushqyer ideologjinë e transformimit.
Dr. Katherine Welch, një mjeke, i nxit njerëzit të ndjekin gjurmën e parave.
Bëhet fjalë për t'i kthyer njerëzit në pacientë për gjithë jetën. Me fjalë të tjera, të fitosh para nga
jeta e një personi për sa më gjatë të jetë e mundur.
Shumë nga organizatat e mëdha shëndetësore shtypin mendimet e psikologëve dhe mjekëve dhe madje i
kërcënojnë me shkarkim të menjëhershëm sapo deklaratat e tyre mund të rrezikojnë organizatat.
Historia tragjike e Jailey – dhe veçanërisht ajo e familjes së saj – fatkeqësisht nuk është një rast i rrallë i izoluar:
Në vitin 2021, u lëshua një urdhër-arresti kundër një babai në Kanada për përshkrimin e ndryshimit të gjinisë së
vajzës së tij 14-vjeçare si keqtrajtim të fëmijëve të sponsorizuar nga shteti dhe sterilizim të fëmijëve.
Gjykata vendosi se babai nuk duhet t'i pengojë vajzës së tij terapinë me hormone dhe duhet të
zhvillojë mirëkuptim për disforinë e saj gjinore .
Përpjekja për të sabotuar dëshirat e fëmijës tuaj përmes deklaratave publike është një formë dhune në familje.
Fakti që babai e konsideroi si përgjegjësi prindërore të mbrojë vajzën e tij nga kjo
procedurë e pakthyeshme është i parëndësishëm këtu.
Në Zvicër në vitin 2023, prindërit iu hoqën ligjërisht të drejtat prindërore sepse donin të
mbronin vajzën e tyre nga kurthi transgjinor:
Gjatë pandemisë së koronavirusit, fëmija ishte kryesisht vetëm dhe kaloi shumë kohë online, gjë që çoi në vështirësi psikologjike
dhe bëri që ai të fillonte të identifikojej si djalë.
Prindërit më pas shkuan në një spital shtetëror.
Atje, ata rekomanduan administrimin e bllokuesve të pubertetit.
Prindërit e refuzuan këtë dhe zgjodhën psikoterapinë.
Shkolla e vajzave e kundërshtoi këtë.
Ajo injoroi vendimin e prindërve të saj dhe nisi një "tranzicion social" – pronomat e reja, emri i ri.
Ankesës së prindërve iu dha zgjidhje duke përfshirë zyrën e mirëqenies së të rinjve dhe organizatën transgjinore "Le Refuge".
Ata akuzuan prindërit për "abuzim".
Në Shtetet e Bashkuara, në shtetin e Montanës, prindërve u hoq kujdestaria e vajzës së tyre në vitin 2023 sepse ata
refuzuan t'i lejonin vajzës së tyre të ndiqte trajtimin.
Pas pranimit të vajzës së saj në një klinikë për shkak të një përpjekjeje të kërcënuar për
vetëvrasje, ajo atje deklaroi se tani identifikohej si djalë.
Prindërit refuzuan të pajtoheshin me këtë sepse janë të bindur se dëshira për tranzicion buron
nga një çështje e pazbuluar e shëndetit mendor.
"Unë e dua vajzën time pa kushte dhe dua vetëm që ajo të heqë dorë nga marrja e vendimeve derisa të ketë
pjekurinë dhe përvojën e jetës për të kuptuar pasojat e veprimeve të saj," shpjegoi babai i saj.
Vajza u vendos në shtetin Wyoming, ku lejohen procedura kirurgjikale specifike për gjininë për të miturit.
Ajo tani jeton në një grup që përbëhet vetëm nga djem dhe më vonë do t'i dorëzohet nënës së saj biologjike, me
të cilën nuk ka pasur asnjë kontakt për vite me radhë.
Edhe nëse ajo riintegrohet në familjen e saj të origjinës, familja është e shkatërruar në mënyrë të pakthyeshme.
Përfundim: Është skandaloze që njerëzit tani po humbin fëmijët e tyre jo për shkak të keqtrajtimit të fëmijëve, por sepse duan
t'i mbrojnë me gjithë zemër dhe me bindjen më të thellë nga pikërisht ky abuzim i shpirtit, i trupit dhe i mendjes së tyre.
Prindërit, të cilët janë më të përshtatshmit për të mbjellë vetëbesimin dhe guximin tek fëmijët e tyre dhe për t'u siguruar
atyre dashuri pa pasur nevojë që fëmija së pari të identifikojë veten me një gjini tjetër, janë të parët që
denigrohen shpejt nga të ashtuquajturit psikologë, shkolla dhe institucione dhe ndahen nga fëmijët e tyre.
Ajo që duket të jetë një seri për fëmijë dhe të rinj që merret me problemet e shkollës dhe të përditshmërisë është, mes rreshtash,
aktivizëm transgjinor i rrezikshëm që nuk ka vend në kopsht.
Si ndodhi që ne si shoqëri kaluam kaq shpejt nga "bëhu vetvetja" te "ndrysho trupin me
operacion dhe ndrysho tërësisht identitetin tënd"?
Krijuesit e mediave, grupet dhe lobistët, si dhe të ashtuquajturit psikologë shkollorë, të cilët i nënshtrojnë të rinj dhe fëmijë
të pambrojtur një larjeje truri të tillë, i përkasin gjykatës.
Jo prindër që duan të mbrojnë fëmijët e tyre nga vendimet e nxituara që do t'u ndryshojnë tërë jetën, do t'u rrëmbejnë
mundësinë për të themeluar një familje dhe shumë më tepër.
Këto grupe kanë shpallur luftë një brezi të tërë, dhe ne do ta humbasim përgjithmonë këtë brez nëse nuk marrim
një qëndrim të prerë kundër gjithë kësaj çmendurie gjinore!
Djali i një spektatori po nis ditën e tij të parë në kopësht, dhe shiko sa i përgatitur është.
Mirë, Buggy, sa gjini ka?
Dy.
Dhe ti je?
Një djalë.
A mund të jesh një vajzë?
Jo.
A mund të jenë vajzat djem?
Jo.
Mirë.
Dhe çfarë thua kur dikush fillon të flasë për të qenit transgjinor ose homoseksual?
Kjo nuk është një bisedë e përshtatshme.
Mirë, dhe çfarë themi?
Droga janë humbës.
Dhe komunizmi nuk funksionon.
Bravo, zemër.