Шаноўныя гледачы, вітаем вас у нашым інтэрв'ю з Джо Конрадам з Bewusst.TV!
Дарагая Джо, вялікі дзякуй, што пагадзіліся на гэтае інтэрв'ю і знайшлі час, каб яго даць!
Вы былі педагогам з самага пачатку, займаецеся гэтым ужо даволі доўга і асвятляеце шматлікія
тэмы, якія нашы СМІ ў значнай ступені ігнаруюць.
Напрыклад, вы ўжо паведамлялі пра Ілюмінаты і высадку на Месяц яшчэ ў 2009 годзе на антыцэнзурнай канферэнцыі.
І вось ужо 15 гадоў прайшло з таго часу, з 2009 года, і шмат чаго адбылося.
Як чалавек, які шмат гадоў займаецца сексуальнай адукацыяй, як вы ацэньваеце цяперашнюю
сітуацыю і якое ваша меркаванне на гэты конт?
Ці так, як вы чакалі, ці так, як вы прагназавалі, а як бы вы гэта ацанілі?
Так, вядома, тады было немагчыма прадбачыць тое, што адбылося ў апошнія гады.
Як я ўжо казаў, я, вядома, ужо даследаваў Ілюмінаты, масонскія ложы, таемныя таварыствы, розныя групы, якія нешта робяць таемна.
Аднак не было так відавочна, што яны насамрэч робяць і як. За гэты час мы шмат чаго перажылі.
Ну, 11 верасня 2009 года ўжо адбылося, мы ўжо перажылі гэта, і гэта ўжо была падзея, дзе можна было ўбачыць,
што нешта магло быць змантавана для дасягнення пэўных мэт.
Гэта азначае тэрарыстычны напад – цяпер мы павінны сачыць за тэлефонамі і за ўсім магчымым.
Што было яшчэ больш уражлівым, дык гэта так званая сітуацыя з каранавірусам – дзе можна было насамрэч
вельмі выразна ўбачыць, што гэта таксама было спланавана.
А потым вам проста трэба даведацца, якія планы.
І наогул зразумець, ці існуюць цяпер якія-небудзь таемныя таварыствы... Што яны хочуць?
Здаецца, яны неяк хочуць дасягнуць сусветнага панавання. Але як гэта можна зрабіць?
У фільмах пра Джэймса Бонда нехта Голдфінгер нейкім чынам забруджвае залатыя запасы радыеактыўнасцю ці нечым падобным.
Але ў рэчаіснасці: як вам удаецца кантраляваць увесь свет?
І вельмі цікава, як мы гэта ўбачылі на прыкладзе каранавіруса, як страх выкарыстоўваецца як інструмент.
Гэта значыць, што вы павінны зрабіць нешта, што прымусіць людзей пагадзіцца на абмежаванне сваіх свабод і гэтак далей.
Наадварот, гэта азначае, што калі б мы сказалі, што хочам заваяваць свет і зрабіць гэта сілай, нам
спатрэбілася б велізарная колькасць паліцэйскіх і салдат на 8 мільярдаў чалавек на Зямлі.
І тады пытанне, ці паўстануць яны таксама пазней, ці пагодзяцца з усім гэтым.
Гэта азначае, што немагчыма кантраляваць увесь свет або ўсё чалавецтва з дапамогай сілы.
Гэта азначае, што вы, па сутнасці, павінны спрабаваць маніпуляваць людзьмі, каб яны пагадзіліся з чымсьці, проста кажучы:
цяпер ёсць праблема, ёсць тэрарызм, таму мы павінны гэта зрабіць.
Так, мы разумеем. І цяпер у нас змены клімату, цяпер нам трэба перайсці на электрамабілі ці ветравыя турбіны і гэтак далей.
Што, у пэўным сэнсе, з'яўляецца праўдападобным для мас, так што застанецца толькі нешмат крытычна настроеных.
І ў сітуацыі з каранавірусам было вельмі відавочна, што вельмі небяспечны вірус неяк пераскочыў з Кітая
ў Італію, распаўсюдзіўшыся па ўсіх краінах паміж імі, а потым з Італіі ў Германію.
І потым нам трэба быць асцярожнымі ў супермаркеце, каб насіць маску для маляраў і лакавальнікаў, таму што інакш мы там можам
заразіцца, хоць і дакранаюцца да ўсіх тавараў і гэтак далей.
Усё гэта, папраўдзе, лухта, калі падумаць крытычна. Але ж колькі людзей у гэта паверылі?
Усе хадзілі ў масках і даносілі адзін на аднаго. Калі некалькі чалавек сабраліся на барбекю ў садзе, прыехала паліцыя...
І гэта паказвае, наколькі паспяховым насамрэч было кантраляваць увесь свет праз страх, каб людзі дазвалялі з сабой
рабіць разнастайныя рэчы, на якія яны звычайна не пагадзіліся б.
І вось пачалося: без вакцыннай карткі і пацвярджэння нікуды, нават каву не купіш, калі ты не 2G ці 3G —
гэта значыць, не вакцынаваны, не пратэставаны або мёртвы.
Такім чынам, калі вы не былі вакцынаваныя, вы сапраўды не маглі нідзе атрымаць каву.
І я дагэтуль не вакцынаваны. Я таксама не насіў маску ў супермаркеце.
Але гэта таксама быў досвед, вядома, людзі ўтаропліваюцца, а потым прадавец можа выклікаць паліцыю.
Гэта значыць, што нават гэтыя страхі, і выкарыстанне іх у сваю карысць, — гэта досвед, пасля якога вы альбо
расцеце, альбо кажаце: «Лепш я буду з усім згаджацца, пакуль людзі нічога не скажуць».
У рэшце рэшт, людзі — сацыяльныя істоты.
Гэта азначае, што робяцца спробы скарыстацца гэтымі чалавечымі характарыстыкамі — страхам, сацыяльным
кантролем, пачуццём віны і г.д. — каб людзі казалі: «Добра, добра. Кажыце, што рабіць, і я зраблю гэта».
Такім чынам, сітуацыя з каранавірусам была нечым, што стварылі гэтыя сілы, як бы вы іх
цяпер ні называлі, хто б менавіта ні стаяў за імі.
Ёсць Старое дваранства, Чорнае Сонца, драканічныя сем'і, пра якія мы вельмі мала ведаем.
Але таксама, вядома, Сусветны эканамічны форум, Клуб Рыма і Ватыкан.
Існуе велізарная піраміда структур, якія насамрэч існуюць для таго, каб паўсюль былі людзі, якіх можна кантраляваць.
І яны павінны потым таксама ўвасабляць гэта ў жыццё. Гэта значыць, што СМІ таксама ўдзельнічаюць у гэтым.
Гэта значыць, калі б СМІ сказалі: «Усё гэта лухта» — як і крытычныя СМІ, калі б асноўныя СМІ адразу выканалі
сваю працу і сказалі: «Слухайце, гэта грып, ён не такі небяспечны, і тэсты насамрэч нам мала што кажуць»...
Але яны адыгралі сваю ролю. У гэтай пірамідзе масавыя інфармацыйныя сродкі з'яўляюцца яе часткай.
І ім таксама ўдалося прымусіць людзей сказаць... – ці, калі б гэта зайшло крыху далей, пасля гэтага вы б змаглі рабіць пакупкі
па ўсім свеце толькі тады, калі б у вас быў сертыфікат аб вакцынацыі на мабільным
тэлефоне, а магчыма, нават чып пад скурай.
І ніхто, у каго няма чыпа, не зможа рабіць пакупкі.
І гэта было даволі далёка. Але недастаткова далёка.
Або гэта не атрымалася. Для мяне ў гэтым станоўчае.
Мы бачым, што некаторыя людзі — і нават калі гэта было, магчыма, толькі трэць насельніцтва, ці нават менш, прынамсі ў
краінах Захаду; у іншых краінах гэта не было настолькі распаўсюджана... — але тут, магчыма, трэць не вакцынавалася.
Яны таксама праявілі сябе, так бы мовіць, неартадаксальнымі мыслярамі, і потым з імі
змагалася паліцыя на дэманстрацыях і гэтак далей.
І проста не атрымалася. І ў гэтым яго прыгажосць.
Гэта азначае, што спроба дасягнуць сусветнага панавання патрабуе пэўных перадумоў.
Улады павінны спрабаваць пераканаць людзей рабіць нешта добраахвотна. «Усе носяць маскі! Вакцынуйцеся!»
«О так, о так, о так!» — калі гэта не ставяць пад сумнеў. Але гэта проста не працуе.
На маю думку, мы зараз знаходзімся ў сітуацыі, калі чалавецтва становіцца больш крытычным.
Яны таксама больш не давяраюць асноўным СМІ.
Насамрэч для тых, хто хоча нас кантраляваць, становіцца праблемай тое, што так шмат крытычна мыслячых людзей і што людзі больш
не глядзяць штодзённыя навіны, як гэта рабілі раней старэйшыя, а замест гэтага шукаюць альтэрнатыўныя крыніцы інфармацыі.
І гэта паказвае, што змены ўжо адбываюцца.
Для мяне гэта, насамрэч, добрая прыкмета – і ў гэтай спробе я таксама ўкладаю ўсё.
Так яны сапраўды спусцілі штаны.
Яны сказалі: «Мы хочам тое і гэта, і мы гэта зробім». І гэта патрабуе шмат энергіі.
За гэта даводзіцца плаціць вельмі многім: спачатку біялагічным лабараторыям у Кітаі, а потым і ўрачам.
І паўсюль трэба патрабаваць, каб тыя, хто змагаецца з каранавірусам, атрымлівалі шмат грошай, а тыя, хто распаўсюджвае
страх і перадае СМІ паведамленні і выявы, былі добра аплачаныя.
Гэта азначае, што яны ўклалі ў гэта шмат энергіі, але яшчэ не дасягнулі поспеху ў кантролі над усім чалавецтвам у такой
ступені, каб сказаць: «Цяпер у нас небяспечная сітуацыя, цяпер нам патрэбна сусветная ўлада для кантролю над каранавірусам».
З гэтага ўжо нічога не выйшла, хоць яны і ўклалі ў гэта так шмат. Насамрэч, гэта добрая прыкмета.
Так. Можна сказаць, што здарылася нешта жахлівае. Насамрэч, гэта была жахлівая падзея для ўсіх.
І ўсё ж, магчыма, менавіта гэта і абудзіла многіх людзей.
Але мы таксама змаглі заўважыць, як вы раней коратка згадвалі, што і масавыя СМІ таксама ў гэтым
удзельнічаюць і адыгрываюць сваю ролю ў гэтай гульні.
І мы вельмі выразна бачылі, што шматлікія рэпартажы, якія выказвалі іншае меркаванне, — падчас пандэміі
каранавіруса было вельмі лёгка заўважыць, што гэтыя рэпартажы раптам зніклі з пэўных платформ.
Відэа, інтэрв'ю, інфармацыя, знойдзеныя пра каранавірус у адукацыйных мэтах, у тым ліку ад прафесараў, г.зн. навукоўцаў,
якія не падзялялі меркаванне СМІ або палітыкаў, раптам зніклі.
Іх больш не было на YouTube, іх выдалілі з Google і Facebook.
Пытанне цэнзуры. Гэта было вельмі відавочна.
І вы ўжо даўно спраўляецеся з усімі гэтымі праблемамі.
Гэта таксама тэма для будучыні – калі вы ёй цікавіцеся, то, прынамсі, існуе і гэты Дзень парадку дня да
2030 года ААН, які быў абвешчаны, узгоднены – ці павінен быць узгоднены, у любым выпадку.
І яшчэ ёсць пытанне стандартызацыі меркаванняў і справаздачнасці.
Каб можна было канкрэтна цэнзураваць, якая інфармацыя з'яўляецца правільнай, а якая — няправільнай.
Як вы ацэньваеце гэту сітуацыю?
Так, вядома, ты спрабуеш. І раней было лягчэй.
Скажам, калі вярнуцца на 100 гадоў назад, тэлевізара, вядома, не было, і, безумоўна, інтэрнэту таксама.
Але потым з'явіліся газеты. Каб заснаваць газету ці тэлестанцыю, патрабавалася шмат грошай.
Камер, якія ў нас ёсць сёння, тады не існавала, таму не кожны мог усталяваць дома відэакамеру і весці трансляцыю.
Гэта было магчыма толькі з ліцэнзіямі.
Цяпер у нас таксама ёсць прыклады, што, напрыклад, AUF1 потым нейкім чынам можа праз спадарожнік...
А потым яны спрабуюць забраць у іх права звязвацца з людзьмі праз спадарожнік. А потым акаўнты блакуюць.
Мой увесь YouTube-канал з 77 000 падпісчыкаў быў выдалены.
Такім чынам, гэта, па сутнасці, частка спробы сапраўды кантраляваць чалавецтва, як у рамане
Джорджа Оруэла «1984» у Міністэрстве Праўды.
Усё перапісваецца. І кожны, хто потым хоць неяк адкрые рот, так бы мовіць, яго адводзяць на час, трохі катаваць,
пакуль ён зноў не пачне функцыянаваць, або яго ўсыпляюць.
Але з мільярдамі людзей гэта немагчыма. І, на маю думку, тое, што робяць масавыя СМІ, — ганебна.
Свет мог бы выглядаць зусім інакш, калі б людзі ў асноўных СМІ, якія атрымліваюць значна вышэйшую аплату, чым мы тут,
рабілі сваю працу — а менавіта, сапраўды адукоўвалі чалавецтва.
Вайны, ваенная прапаганда таксама ідзе ў гэты момант.
Мы, па сутнасці, на парозе таго, каб нас, так бы мовіць, уцягнулі ў трэцюю сусветную вайну з Расіяй.
А асноўныя СМІ, так, выдатна, мы павінны! Таму гэта падаецца ў станоўчым святле.
Мы за мір, але зброя для...! І вось усё пераварочваецца з ног на галаву.
І так, тое, што патрэбна людзям, што патрэбна нам, — гэта, па сутнасці, медыяпісьменнасць.
Гэта заўсёды лёгка сказаць, але насамрэч справа хутчэй у тым, што людзі ўсведамляюць, што многае
з таго, што ім падаецца, не з'яўляецца праўдай.
Яны толькі цяпер гэта зразумелі падчас пандэміі каранавіруса. Прыклад змены клімату таксама з'яўляецца добрым.
І вось цяпер увесь час навязваюць думку, што мы павінны знізіць тэмпературу на 1,5 градуса, інакш мы ўсе памром.
І сапраўды ёсць маладыя людзі, якія пасля гэтага прыляпляюць сябе да вуліцы або пырскаюць фарбай па старых карцінах у
музеях і гэтак далей, таму што яны вераць, што мы ўсе памром.
Але калі я параўноўваю гэта з рэальнасцю, — заўсёды казалі, што гэты год быў самым цёплым вясной з пачатку
метэаралагічных назіранняў, самым цёплым летам, самым цёплым маем, самым цёплым ліпенем, — я гэтага не адчуваў.
Для мяне гэта было абсалютна нармальна, а часам нават занадта холадна і... – у любым выпадку,
гэта проста надвор'е. Вільгатна, так, дажджліва.
І так, людзям варта спытаць сябе: ці адпавядае тое, што я бачу па тэлевізары, маёй рэальнасці?
Так.
Вядома, ёсць шмат людзей, якія кажуць, што калі гэта было па тэлебачанні, то гэта павінна быць праўдай.
Эксперт так сказаў, Лаўтэрбах так сказаў, так яно і ёсць.
І гэта сапраўды праблема, што на вялікую колькасць людзей можна паўплываць праз масавую псіхалогію з дапамогай пэўных механізмаў.
Менавіта праз страх, сацыяльны кантроль, але і праз экспертаў, пастаяннае паўтарэнне — і асноўныя СМІ пастаянна паўтараюць,
пастаянна паўтараюць выпадкі захворвання на каранавірус, або пра тое, што гэта самае
спякотнае лета, або цяпер пра самае гарачае лета.
І палярныя ледавікі таяць...
Калі прыгледзецца крыху больш крытычна, можна ўбачыць, што нічога з гэтага насамрэч не
адпавядае майму штодзённаму досведу, рэальнасці.
Праблема ў тым, што значная частка людзей сапраўды лёгка паддаецца ўплыву.
І ўсе мы з ранняга ўзросту падвяргаемся маніпуляцыям рознымі спосабамі, часам
настолькі тонка, што нават не ўсведамляем гэтага.
Мы, напэўна, усе маем шмат канцэпцый, якія неяк засвоілі ў дзяцінстве, у школе, і
прынялі як належнае, думаючы, што так яно і ёсць.
І ўсё ж гэта зусім іншае.
Мы, напэўна, нічога не ведаем пра сапраўдную гісторыю чалавецтва і пра шмат што яшчэ.
І масавыя інфармацыйныя сродкі — як я ўжо казаў — выконваюць ганебную працу.
На шчасце, ёсць такія людзі, як вы, на Kla.TV або Bewusst.TV, і многія іншыя, якія цяпер таксама маюць такую магчымасць.
Інтэрнэт — цудоўны вынаходніцтва, але, на маю думку, яго таксама стварылі тыя, хто знаходзіцца
наверсе піраміды, каб мець магчымасць кантраляваць усё.
Але з іншага боку, сёння мы можам зняць відэа на некалькі камер, стварыць праграму — як «Майшбергер» ці
«Ланц», ці як іх там называюць — і выкласці яе ў інтэрнэт!
І яшчэ, я не ведаю, колькі дзясяткаў тысяч ці сотняў тысяч людзей змогуць яго пасля ўбачыць.
У гэтым і ёсць прыгажосць таго, што мы бачым!
І я сапраўды бачу гэта як час, калі ўсё мяняецца.
То-бок, тое, што гэтыя фонавыя сілы маглі назапасіць за тысячы гадоў.
Структуры масонства, розныя ложы, вераванні, СМІ, вайскоўцы і хто ведае што яшчэ.
Грашовая сістэма, фінансы, патокі і гэтак далей.
Тое, што яны пабудавалі, цяпер, так бы мовіць, руйнуецца з-за абуджэння народа.
Такое маё ўражанне. Але гэта павольнае абуджэнне. Многія людзі ўсё яшчэ так робяць.
І наступным разам, калі хтосьці скажа: «Надзеньце маску, ідзе вірус, які назапашваецца –
лепш надзець маску на паркоўцы супермаркета»,
Тады зноў будзе шмат людзей. Але, напэўна, не так шмат, як у мінулы раз.
Гэта азначае, што ўжо быў зроблены спроб... – Я паўтаруся яшчэ раз, бо гэта так важна: яны не могуць зноў
зрабіць нешта падобнае, інакш вынік будзе такім жа.
Калі б яны цяпер укладвалі столькі ж энергіі ў малпачу або нешта падобнае, людзі ўжо б не рэагавалі гэтак жа.
Шмат больш людзей сказалі б: «Ой, давайце ўжо, хопіць пра гэта. Мы ўсё пра гэта ведаем».
Вядома, як я ўжо казаў, заўсёды ёсць тыя, хто проста дазваляе, каб з імі рабілі што заўгодна.
Але гэтага больш не здарыцца. Таму пытанне: што яны паспрабуюць зрабіць?
Вядома, можна было б паспрабаваць нешта іншае, напрыклад, вайну, тэрор, яшчэ адну новую хваробу, што заўгодна.
Ці іншапланетнікі атакуюць Зямлю.
Ёсць розныя сцэнарыі... што ў іх у рукаве, якія яшчэ зброі, так бы мовіць, у іх засталося, каб кантраляваць чалавецтва.
Але ў мяне такое ўражанне, што ўсё гэта ўжо немагчыма, проста таму, што часы змяніліся і змянілася свядомасць людзей.
Я ствараю Bewusst.TV, таму што заўсёды верыў, што адбываецца зрух у свядомасці.
І я бачу, што цяпер усё сапраўды пачынае станавіцца бачным, што многія людзі, такія як вы, мы і шмат іншых, таксама
займаюцца гэтымі пытаннямі і больш не збіраюцца з усім мірыцца.
Гэта таксама тое, пра што можна сказаць, што мы сапраўды павінны за сябе стаяць, кожны з нас.
Калі я скажу: «Пагляджу, што робяць іншыя, а яны ўсе ў масках, значыць, і я зраблю тое ж самае» — тады мне канец.
Калі ўсе кажуць: «Так, ці ёсць у вас картка прафілактычных прышчэпак?»
І калі гэтыя сілы пераканаюць, скажам, 80 працэнтаў людзей, што ўсе мы павінны мець сертыфікат аб вакцынацыі на
мабільных тэлефонах, тады ўсе скажуць: 20 працэнтаў, якія цяпер адмаўляюцца, трэба зачыніць.
Тады чалавецтва само запатрабавала б, так бы мовіць, каб існавала сусветны ўрад, які б зачыніў гэтых людзей.
І тады ў нас быў бы 1984 год, бо самі людзі гэтага б запатрабавалі.
І, напэўна, яны пра гэта і думалі.
Людзі запатрабуюць сусветнага ўрада, каб вырашыць праблемы чалавецтва.
І мы бачым, як усё ёсць, як ідуць войны і як дурная палітыка.
Нам патрэбна сусветная ўлада. Гэта адзін з іх планаў, сярод многіх іншых.
Але я не думаю, што так атрымаецца.
Так, давайце так і дапусцім. Мы дакладна не ведаем, што адбудзецца далей.
Можна толькі назіраць за сітуацыяй і бачыць, што яна дасягае пункту кіпення — пытанне
Расіі, Украіны... Уся гэтая прапаганда, якая ідзе.
І мы таксама можам бачыць гэтае паведамленне цяпер, у мінулым. Разнастайнасць зменшылася.
І я лічу, што мэтанакіраванае рэпартажаванне — гэта магутны інструмент.
Такім чынам, я б сказаў, у інтарэсах урада, у інтарэсах палітыкі, у інтарэсах тых, хто хоча кантраляваць сусветныя справы.
Дык як ты да гэтага ставішся?
Наколькі важна, каб у нас былі і маглі падтрымліваць разнастайныя СМІ і рэпартажы?
Гэта, безумоўна, важны момант.
Абсалютна. Гэта самае галоўнае.
Я кажу, што СМІ могуць змяніць увесь свет да лепшага!
Па-сапраўднаму выкрываючы ўсё гэта і кажучы, што гэта немагчыма.
І насамрэч, СМІ – мы заўсёды так гэта бачылі ў дэмакратыі і ў свеце, дзе ёсць палітыка і... – усё неяк кантралюецца.
І СМІ пільна сочаць за палітыкамі. У мінулым гэта, магчыма, здаралася толькі ў асобных выпадках.
Але такога плана ніколі не было.
Але ж у нас ёсць некалькі расследавальных журналістаў, якія — што я ведаю, Ніксан, Уотэргейт і
г.д. — сапраўды прабілі свае матэрыялы ў газеты.
А потым: О, гэта выдатна, яны атрымліваюць Пулітцэраўскую прэмію.
У нас ёсць такое ўяўленне, што мы маем збалансаванае асвятленне, а людзі, якія з'яўляюцца ў навінах
ці ў шоу Маркуса Ланца, — гэта цудоўныя журналісты.
Але многія людзі ўжо не бачаць гэтага так, і мы таксама не павінны так бачыць.
Мы не павінны ўспрымаць іх як нешта асаблівае, хоць яны і добра аплачваныя.
Але насамрэч, у Пагадненні аб міждзяржаўным вяшчанні для грамадскіх СМІ гаворыцца пра «збалансаванае асвятленне».
Які баланс у нас яшчэ ёсць?
Мы бачым, што асвятленне дзейнасці палітычных партый з'яўляецца аднабаковым.
Насамрэч гэта даволі, я б сказаў, леваарыентаванае і з зялёнымі нахіламі.
І так, для сіл, што дзейнічаюць за кулісамі, выгадна, каб людзі верылі ўсё і не ўсведамлялі, што СМІ асвятляюць падзеі прадузята.
Таму, калі большасць людзей паглынае гэтыя ідэалогіі.
І вось так у многіх людзей, яны кажуць: Так, відавочна, што мы павінны аддаляцца ад правых.
І відавочна, што мы павінны ратаваць клімат. У гэтым няма сумневаў.
Добра тое, што многія людзі ўсё ж сумняваюцца ў гэтым, існуюць альтэрнатыўныя СМІ і проста існуе разнастайнасць меркаванняў.
Я не кажу, што маю манаполю на праўду на Bewusst.TV.
Ці ўсе людзі, з якімі я зараз бяру інтэрв'ю, або якіх вы бярэце інтэрв'ю на Kla.TV, цяпер маюць праўду.
Але мы паказваем іншы бок.
І тады глядач можа сказаць: Добра, некаторыя людзі цяпер кажуць, што ва ўсім вінаваты Пуцін.
Ці, можа, цяпер яны пытаюцца: «Як усё абышлося ва Украіне? Гэта было зусім інакш, чым нам заўсёды падавалі».
Злы Пуцін толькі што напаў на бедную, нявінную краіну. Як жа гэта брыдка.
Які ж гэта дыктатар? Гэта іншая гісторыя, іншы бок справы.
Ёсць таксама тыя, што прымяняюцца да кожнай вайны і кожнай сітуацыі, да змянення клімату, ...
Цяпер у Амерыцы Трамп, які кажа, што не будзе падтрымліваць Украіну, як рабіў гэта раней.
Я лічу гэта цікавым. Ён таксама не падзяляе гэтую трывогу наконт клімату.
Ён таксама можа не ратыфікаваць міжнародныя пагадненні па клімаце...
Ён тады таксама не падпісваў Парыжскае пагадненне па клімаце – ён быў прэзідэнтам з 2016 па 2020 год.
Байдэн зноў гэта зрабіў.
Але паколькі ён проста кажа тое, што нам увесь час кажуць пра кліматычную трывогу, гэта проста маніпуляцыя.
Ці сапраўды Трамп той, хто... – гэта зусім іншая справа.
Я сапраўды не ведаю, як яго ацаніць. Палітыкам сапраўды нельга давяраць.
Але прынамсі тое, пра што ён гаворыць, — гэта тое, чаго ніколі не казаў ніводны іншы прэзідэнт.
І цяпер, з Робертам Ф. Кенэдзі-малодшым — магчыма, на пасадзе міністра аховы здароўя, які адкрыта крытыкуе фармацэўтычную
індустрыю, хлусню вакол каранавіруса і шкоду ад вакцын, — выдатна, што, здаецца, у палітыцы нарэшце адбываюцца змены.
Таксама, што выбары могуць паказаць такую змену.
Я не абавязкова той, хто заўсёды кажа: «Так, мы можам галасаваць». Я маю на ўвазе, у нас жа дэмакратыя.
Такім чынам, калі нам не падабаецца палітыка, мы можам паставіць крыжык у іншым месцы на наступных выбарах.
Заўсёды так было, што, здавалася б, можна выказаць сваё меркаванне.
Але мы ўжо бачым ва ўсім свеце, што гэты лева-зялёны наратыў і гэтае «вок-супольнасць», якое таксама прадугледжвае,
што дзеці могуць змяняць свой пол, падвяргацца аперацыям...
Адбываюцца вельмі дрэнныя рэчы, да таго, што ўжо адбываецца яшчэ адна змена, і людзі кажуць, што так далей ісці нельга.
Так што выбары ў многіх краінах цяпер паказваюць, што рэчы насамрэч зноў рухаюцца ў іншым кірунку.
І я лічу, што мы таксама павінны падзякаваць альтэрнатыўным СМІ за павышэнне дасведчанасці і паказ іншага боку гісторыі.
І гэта, безумоўна, павінна працягвацца.
Таму я дакладна лічу, што важна працягваць, бо тады ўсё больш і больш людзей зразумеюць: тут нешта не так.
Нядаўна я чуў, што (– хто ведае –) каранавірус насамрэч не такі ўжо і страшны, або што ёсць шмат выпадкаў
пашкоджанняў ад вакцыны, якія цяпер падаюцца як доўгі Ковід.
Так шмат людзей гэта заўважае, магчыма, яшчэ не масы, але таксама важна прызнаць, што змены ў грамадстве адбываюцца не праз масы.
Яны заўсёды адбываюцца праз некалькіх людзей, якія прыносяць нешта новае ці нешта іншае, што потым паволі распаўсюджваецца як
ідэя, і ў нейкі момант, магчыма, ператвараецца ў цэлую сістэму, як ГДР ці іншыя дыктатуры, якія... – ці можна так сказаць?
Я не ведаю, ці можна ўжо гэта казаць, бо цяпер усё, што ты кажаш, небяспечна...
Але тое, што грамадствы змяняюцца, таму што некалькі чалавек сказалі: «Гэй, паглядзіце, тут нешта не так».
І я думаю, што гэта важная задача.
Так, безумоўна. І справаздачнасць важная для гэтага.
І якой бы праблемай урэшце мы ні сутыкнуліся ў будучыні, ці, так бы мовіць, ні была нам перададзена СМІ:
Што ці як вы рэкамендуеце людзям, насельніцтву, кожнаму асобна? Што мы можам зрабіць?
Кожны чалавек, каб існавала разнастайнасць меркаванняў, незалежнае асвятленне падзей і магчымасць для людзей
пачуць абодва бакі, перш чым прымаць уласныя рашэнні.
Што б вы параілі людзям, якія слухаюць гэтае інтэрв'ю? На вашу думку, што сёння важна?
Як мы можам гэта зрабіць, што можна зрабіць з гэтым?
У любым выпадку, мы павінны крытычна ставіцца да таго, што бачым у СМІ. Я ўсё яшчэ гляджу штодзённыя навіны.
Але, насамрэч, хутчэй паглядзець, што яны нам скажуць.
І часам уся праграма можа толькі пахітаць галавой – аж да прагнозу надвор'я, дзе можа яшчэ і крыху праўды быць.
І людзі сапраўды павінны атрымліваць інфармацыю з розных крыніц, а не проста з першага, што яны пачуюць, ці з таго, што
гучней за ўсё... – і менавіта такія з'яўляюцца буйныя тэлестанцыі, Spiegel ці вялікія часопісы – я не кажу:
Так, яны дадуць мне поўную інфармацыю. Не, яны не дадуць.
І таксама станьце на абарону сябе і заўважце, адчуйце, калі вамі маніпулююць.
Вядома, гэта няпроста прызнаць. Бо спачатку ўзнікае пачуццё страху.
Калі хтосьці цяпер скажа: «Вось ідзе вельмі небяспечны вірус», а я скажу: «О Божа, о Божа, о Божа...!»
Калі я не буду асцярожны, рашэнне, якое потым могуць прапанаваць, будзе менавіта няправільным.
Гэта азначае, што трэба прызнаць нешта падобнае. Гэта як трус перад змяёй.
Зайцы надзвычай хуткія; яны знікаюць у імгненне вока.
Калі там раптам з'яўляецца змяя, трус застывае ад страху і не ўцякае, і тады, вядома ж, становіцца лёгкай здабычай для змяі.
Інакш змяя б не змагла дагнаць труса.
Гэта азначае, што, калі мы паралізаваныя страхам, мы павінны гэта ўсвядоміць і назіраць за сабой.
Так што гэта таксама нешта складанае, і трэба знаходзіць час для сябе.
Таму я сапраўды рэкамендую ўсім пазбягаць пастаянна запускаць нешта.
Раніцай па дарозе на працу ўключана машыннае радыё, а на працы таксама ўключана радыё.
А ўвечары тэлевізар уключаны, а потым я кладуся спаць. Нешта грае ўвесь дзень.
Гэта вельмі распаўсюджана сярод многіх людзей. Асабліва ў Амерыцы, дзе тэлевізар заўсёды ўключаны.
І людзі нават не ўсведамляюць, што нешта паглынаецца падсвядома – увесь час, маніпуляцыі, магчыма, частоты.
Але ў нас ёсць час для сябе і мы сапраўды прыслухоўваемся да свайго ўнутранага голасу: Добра, што ж сапраўды маё зараз?
Ці баюся я цяпер, што клімат заб'е нас усіх, ці не?
Я кажу, надвор'е, я перажыў больш за 60 гадоў надвор'я і спакойна да гэтага стаўлюся.
Але калі я зазіраю ў сябе і бачу тое, што па тэлевізары, я разумею, што, магчыма, мяне зноў маніпулююць.
І як толькі я пачну ставіць гэта крытычна, то, магчыма, я таксама даведаюся, што адбудзецца на наступнай
падзеі, што ў ёй можа быць новага, і я змагу быць асцярожным, каб зноў не паддацца маніпуляцыям.
Магчыма, людзі зноў скажуць: Паглядзіце, цяпер вам трэба мець дадатак, каб змагацца з гэтай небяспекай,
вы ўсе павінны зарэгістравацца, а калі не, то вы больш не зможаце рабіць пакупкі...
Важна гэта прызнаць. Але толькі вы можаце зрабіць гэта для сябе.
Страхі і пачуцці віны і... – гэта пачуцці, якія апускаюцца сюды.
Калі людзі кажуць: «Слухай свайго нутра», гэта заўсёды крыху складана. Лепш слухаць сваё сэрца.
Таму я лічу, што ў нашых сэрцах мы звязаны з крыніцай усяго існага, як бы мы яе ні называлі – Бог ці стварэнне.
Я таксама веру ў тое, што існуе вышэйшая справядлівасць, вышэйшы парадак ва ўніверсуме, чым гэтыя цёмныя сілы, якія хочуць
маніпуляваць намі, і што ён не дазволіць гэтага адбыцца...
– калі мы, людзі, не вырашым, што хочам перажыць гэта, як у 1984 годзе.
Што мы хочам жыць у мурашніку, дзе нам камфортна, дзе ёсць 15-хвілінныя гарады.
Дзе нам больш не патрэбна машына і мы больш не лятаем у адпачынак — і нам больш не дазваляюць...
Але ўсё гэта там ёсць. Вось гэта яны і хочуць зрабіць нам прымальным.
І мы павінны сапраўды мець жаданне да свабоды.
Таму я жадаю, каб людзі былі свабодныя, каб яны мелі сваю любоў, маглі яе выказваць і маглі выказваць праўду.
Свабода казаць і думаць. Не толькі думаць, але і мець магчымасць сказаць тое, што яны думаюць.
І калі я адчуваю сябе абмежаваным дзе-небудзь і разумею, што гэта зноў адбываецца, што мне ўжо нельга
казаць тое ці гэта, інакш са мной будзе тое ці іншае.
Вы проста павінны гэта ўсведамляць. Але кожны можа ўсвядоміць гэта толькі для сябе:
Я ўжо раз на гэта клюнуў, цяпер разумею, што гэта зноў адбываецца, таму пакуль што я асцярожны.
Я не раблю адразу тое, што робяць усе, а разважаю, ці сапраўды гэта карысна.
Так, так. І наконт, скажам, справаздачнасці.
Калі вы прывыклі карыстацца рознымі крыніцамі, якія вы глядзіце або слухаеце,
І з каранавірусам мы ўбачылі, што раптам крыніцы зніклі, іх больш немагчыма знайсці.
Калі вы бачыце такое, ці рэкамендуеце вы спампаваць гэта ці як-небудзь захаваць для сябе?
Каб вы маглі потым вярнуцца да гэтага, каб вас не накіравалі ў адзін бок, бо вы больш не бачыце, не чуеце і не робіце іншае.
Ці вы лічыце, што гэта не так важна? Ці як вы гэта ацэньваеце?
Я думаю, гэта слушнае меркаванне, таму што відэа ў YouTube увесь час знікаюць.
Перш чым мяне выдалілі, асобныя відэа таксама неаднаразова выдаляліся.
У Bewusst.TV у нас ёсць уласныя серверы, таму ўсё яшчэ застаецца.
Але таксама можа здарыцца, што ў нейкі момант нешта адбудзецца, нешта знікне або будзе
заблакавана, ці будуць прыняты нейкія меры.
Гэта азначае, што мае сэнс захоўваць праграмы.
Можна было б пайсці яшчэ далей і сказаць, што часам вы проста нешта раздрукоўваеце, таму
што не ведаеце, ці будзе ў вас заўсёды інтэрнэт.
Таксама можа быць часткай плана цёмных сіл заяўляць, што яны выключаюць інтэрнэт, таму што
людзі праз яго распаўсюджваюць занадта шмат праўды.
Я не думаю, што яны гэта зробяць, бо, вядома ж, у гэтым удзельнічае вельмі шмат эканамічных фактараў.
І таксама поўны кантроль, я не думаю, што гэта адбудзецца, але магло б.
І часам добра сказаць: «Я ўсё неяк пазапасаваю». Я таксама часам што-небудзь раздрукоўваю.
У вас таксама ёсць галасаванні, галасаванні з адмоўнымі меркаваннямі і гэтак далей, дзе ўсё зводзіцца на
адным аркушы фармату A4, каб яго можна было скапіраваць.
Так я пачаў у 1996 годзе, перад тым як напісаў сваю першую кнігу.
Тады не было інтэрнэту, і ніякіх з гэтых магчымасцей не існавала.
Так што ў мяне сапраўды была нейкая тэма на аркушы паперы фармату А4 – у той час СНІД, ВІЧ, ці праўда гэта наогул?
І гэта падобна на Карону. Шмат у чым гэта хлусня.
Напісана на аркушы паперы, аднесена ў ксеракс і затым скапіравана, каб перадаць.
Пазней гэта прывяло да маёй першай кнігі «Entwirrungen» (Распутванне).
Магчыма, у нейкі момант нам давядзецца сказаць, што ў нас усё яшчэ ёсць фізічныя рэчы, а не толькі чыста лічбавыя.
Тады, калі ўсе цвёрдыя дыскі нейкім чынам знікнуць пасля гэтага або здарыцца нейкая катастрофа, калі нічога
не будзе працаваць, то, магчыма, будзе добра, калі ў вас усё ж застануцца друкаваныя кнігі.
Таму я б таксама параіў маладым людзям не проста слухаць струменевыя лічбавыя аўдыякнігі ці
падобнае, але, магчыма, таксама мець дома папяровыя кнігі.
І таксама не спадзявацца на Вікіпедыю. Раней былі энцыклапедыі, «Бракхаўз» і гэтак далей.
І Вікіпедыю, вядома, таксама маніпулююць пэўныя сілы.
Гэта азначае, што вы больш не знаходзіце сапраўды нейтральнага апісання асобных тэрмінаў, а хутчэй тое,
што яно ў некаторых частках здаецца вельмі аднабаковым.
Пра мяне пішуць такія рэчы, у якіх я сябе не пазнаю, але я мала што магу з гэтым зрабіць.
Такім чынам, гэта таксама вельмі магутныя рэчы – і мы павінны гэта ўсведамляць.
Такім чынам, магчымасць для гледачоў сапраўды захоўваць рэчы, каб іх можна было перадаць, калі ў
вас сапраўды ёсць відэа на вашым цвёрдым дыску.
Магчыма, вы маглі б адправіць яго каму-небудзь або запісаць на флэшку на выпадак, калі інтэрнэт заблакіруюць.
Такім чынам, такія меры. Проста паглядзім, што будзе.
Не заўсёды ўсё будзе так, і не заўсёды мы зможам штодня хадзіць у супермаркет.
Таксама было б добра мець некаторыя запасы, ваду, батарэйкі або акумулятары, каб вы маглі пратрымацца некалькі дзён.
Таму што, магчыма, яны арганізуюць нешта, дзе мы не атрымліваем усё гэта кожны дзень, каб мы не ўспрымалі як належнае,
што можам атрымаць усё неабходнае ў супермаркеце. Паглядзім.
Маладыя людзі ўжо не ведаюць, адкуль бяруцца рэчы, што іх вырошчваюць фермеры, і цяпер фермеры ўжо сутыкаюцца з цяжкасцямі,
таму што змяненне клімату азначае, што ім даводзіцца адмовіцца ад сваіх кароў, а потым некаторыя міжнародныя карпарацыі
ў выніку будуць вырабляць ежу ці прадукты, якія, магчыма, усё яшчэ будуць ядомымі, але не будуць карыснымі.
Такім чынам, трэба з гэтым разабрацца. Так, можа здарыцца нешта яшчэ.
Але я насамрэч аптыміст, што ўсё рухаецца ў пазітыўным кірунку.
Трамп таксама ясна заявіў, што падтрымлівае свабоду выказвання людзей і ўсе сацыяльныя сеткі — няхай гэта
будзе Facebook, Instagram ці як іх там яшчэ называюць.
Яны бесперапынна цэнзуруюць. І Трамп кажа, што гэта непрымальна.
Права грамадзян на выказванне сваіх меркаванняў павінна быць захавана, і яно таксама павінна быць гарантавана законам.
Нават у такіх буйных кампаніях – Google і ўсіх астатніх.
Што яны не могуць проста сказаць, што мы маніпулюем тым, што прапануем.
Так, гэта шматгранная тэма, але важна, каб кожны чалавек атрымліваў інфармацыю рознымі
спосабамі і захоўваў яе, каб потым перадаваць іншым.
Так, і таксама ў тым сэнсе, што пасля гэтага ніякая інфармацыя не губляецца.
Мы не ведаем, якім усё было падчас пандэміі каранавіруса.
Але калі мы кажам, што не хочам потым глядзець на гісторыю толькі з адной перспектывы, а хутчэй бачыць, як яна была насамрэч.
Тады, безумоўна, мае сэнс разабрацца ў гэтым і захаваць свае ўласныя базы даных, кнігі ці матэрыялы для
чытання, а магчыма, нават раздрукаваць іх, каб яны не зніклі.
Джо, дзякуй за ваш час!
Дзякуй за магчымасць! Гэта заўсёды магчымасць падзяліцца мноствам думак, якія часам прыходзяць мне падчас
інтэрв'ю, пра рэчы, пра якія я яшчэ насамрэч не думаў.
Дзякуй за магчымасць, за інтэрв'ю, і найлепшыя пажаданні Kla.TV і сям'і!
Дзякуй! Вялікі дзякуй! Мы жадаем вам і Bewusst.TV далейшага мужнасці, сілы і ўстойлівасці. Дзякуй!
Дзякуй!