Mahal na mga manonood, maligayang pagdating sa aming panayam kay Jo Conrad mula sa Bewusst.TV!
Mahal na Jo, maraming salamat sa iyong pagsang-ayon sa panayam na ito at sa paglaan ng oras upang maisagawa ito!
Simula pa noong una ay naging guro ka na, matagal ka nang nasa larangan at iniulat mo ang maraming
paksa na karaniwang hindi pinapansin ng ating media.
Halimbawa, iniulat mo na ang tungkol sa Illuminati at sa paglapag sa buwan noong 2009 sa isang kumperensya laban sa sensura.
At ngayon ay 15 taon na ang lumipas mula noon, mula pa noong 2009, at maraming nangyari.
Bilang isang taong nakibahagi sa edukasyon sa sekswalidad sa loob ng maraming taon, paano mo tinataya ang
kasalukuyang sitwasyon at ano ang iyong opinyon tungkol dito?
Tulad ba ito ng inaasahan mo o ng hula mo, o paano mo ito susuriin?
Oo, tiyak na imposible noon na mahulaan ang lahat ng nangyari sa mga nakaraang taon.
Tulad ng sinabi ko, siyempre sinuri ko na ang Illuminati, ang mga Freemason, ang mga lihim na
samahan, at lahat ng uri ng grupong kumikilos nang lihim.
Gayunpaman, hindi gaanong malinaw kung ano talaga ang ginagawa nila at paano. Marami na kaming naranasan sa pagitan.
Sa totoo lang, noong 2009 nangyari na ang 9/11, naranasan na natin iyon, na isang pangyayari kung saan makikita mong maaaring
inayos ang ilang bagay upang makamit ang tiyak na mga layunin.
Ibig sabihin, pag-atake ng terorista – ngayon kailangan nating subaybayan ang mga
telepono at subaybayan ang lahat ng posibleng bagay.
Ang mas nakakagulat pa ay ang tinatawag na sitwasyon ng coronavirus – kung saan kitang-kita mong pinlano rin ito.
At saka kailangan mo lang makita kung ano ang mga plano.
At para maintindihan man lang, kung mayroon mang mga lihim na samahan ngayon... Ano ang gusto nila?
Mukhang gusto nilang makamit ang dominasyon sa buong mundo sa anumang paraan. Pero paano iyon magagawa?
Sa mga pelikula ni James Bond, tila isang Goldfinger ang kumokontamina sa mga reserbang
ginto gamit ang radioaktibidad o kung ano pa man.
Ngunit sa katotohanan: paano mo makokontrol ang buong mundo?
At talagang kawili-wili kung paano natin ito nakita sa coronavirus, kung paano
ginagamit ang takot bilang isang kasangkapan.
Ibig sabihin, kailangan mong gumawa ng isang bagay na magtutulak sa mga tao na payagan ang
paghihigpit sa kanilang mga kalayaan at iba pa.
Sa kabilang banda, nangangahulugan ito na kung sasabihin nating nais nating sakupin ang mundo at gawin ito sa
pamamagitan ng puwersa, kakailanganin natin ang napakaraming pulis at sundalo para sa 8 bilyong tao sa mundo.
At saka ang tanong ay kung magrerebelde rin sila sa huli, kung sasang-ayon sila sa lahat ng iyon.
Ibig sabihin nito ay hindi posible na kontrolin ang buong mundo o ang buong sangkatauhan sa pamamagitan ng puwersa.
Ibig sabihin, kailangan mong subukang manipulahin ang mga tao para pumayag sa mga bagay sa pamamagitan ng
simpleng pagsasabing: may problema ngayon, may terorismo, kaya kailangan nating gawin ito.
Oo, naiintindihan namin. At ngayon mayroon na tayong pagbabago ng klima, kailangan na nating lumipat sa mga
de-kuryenteng sasakyan o mga turbina ng hangin at iba pa.
Na sa isang paraan ay kapanipaniwala sa nakararami, kaya't iilan na lamang ang matitira na kritikal.
At sa sitwasyon ng coronavirus, naging napakalinaw na ang isang napakapanganib na virus ay sa hindi maipaliwanag na paraan ay
tumalon mula sa Tsina papuntang Italya, kumalat sa lahat ng mga bansang nasa pagitan, at
pagkatapos ay mula sa Italya patungong Alemanya.
At saka kailangan nating maging maingat sa supermarket at magsuot ng mask na pang-pintor at pang-varnish, dahil
kung hindi, maaari tayong mahawahan doon, kahit pa nahahawakan na ang lahat ng mga paninda at iba pa.
Walang kuwentang lahat ito, talaga, kung iisipin mo nang kritikal. Pero ilang tao ang sumunod dito?
Lahat ay naglalakad-lakad na may suot na maskara at iniuulat ang kanilang mga kapitbahay. Nang may ilang tao ang
dumating para sa barbecue sa hardin, dumating ang pulis…
At ipinapakita nito kung gaano nga kasuccessful ang pagkontrol sa buong mundo sa pamamagitan ng takot, hanggang
sa punto na pinapayagan ng mga tao ang lahat ng uri ng bagay na hindi nila karaniwang papayagan.
At saka nagsimula: kailangan mong magpakita ng vaccination card at patunay, at hindi ka makakakuha ng kahit
isang tasa ng kape maliban kung 2G ka o 3G – ibig sabihin, bakunado, nasuri, o patay.
Kaya talagang hindi ka makakakuha ng kape kung hindi ka nabakunahan.
At hanggang ngayon ay hindi pa ako nabakunahan. Hindi rin ako nagsuot ng mask sa supermarket.
Ngunit isa rin itong karanasan, siyempre, nakatingin ang mga tao at baka tawagin ng tindera ang pulis.
Ibig sabihin, kahit ang mga takot na ito at ang paggamit mo rito para sa iyong kalamangan ay isang karanasan kung saan
ka lumalago mula rito, o sasabihin mong mas gusto kong sumunod na lang sa lahat bago pa man may masabi ang iba.
Pagkatapos ng lahat, ang mga tao ay panlipunan na nilalang.
Ibig sabihin nito ay sinusubukang samantalahin ang mga katangiang ito ng tao – takot, kontrol sa lipunan, pakiramdam ng
pagkakasala, atbp. – upang sabihin ng mga tao, "Sige, sige. Sabihin mo kung ano ang gagawin ko, at gagawin ko ito."
Kaya ang sitwasyon ng coronavirus ay isang bagay kung saan ang mga puwersang ito, ano man ang gusto mong
tawagin sa kanila ngayon, sino man talaga ang nasa likod nila.
Mayroong Lumang Pagkakabaro, ang Itim na Araw, mga pamilya ng dragon, mga bagay na talagang
kakaunti lang ang alam natin tungkol sa kanila.
Ngunit siyempre rin ang World Economic Forum, ang Club of Rome, at ang Vatican.
At mayroon ding napakalaking piramide ng mga estruktura na talagang naroon upang matiyak na may mga
tao sa bawat sulok ng mundo na maaaring kontrolin.
At kailangan din nilang ipatupad ang mga bagay. Ibig sabihin, bahagi rito ang media.
Ibig sabihin, kung sinabi ng media na: Kalokohan lang ito – tulad ng mga kritikal na media, kung ginawa ng pangunahing media ang
kanilang tungkulin mula pa sa simula at sinabi: Makinig kayo, trangkaso lang ito, hindi naman ito gaanong mapanganib at
hindi naman talaga nagsasabi ng marami ang mga pagsusuri...
Ngunit ginampanan nila ang kanilang bahagi. Sa piramiding ito, kabilang dito ang mass media.
At nagawa rin nilang pilitin ang mga tao na magsabi ... – o kung umabot pa ito nang mas malayo, pagkatapos ay maaari ka na lamang
mamili sa buong mundo kung mayroon kang sertipiko ng pagbabakuna sa iyong mobile phone o
marahil kahit isang chip sa ilalim ng iyong balat.
At walang sinumang walang chip ang papayagang mamili.
At nakarating iyon nang medyo malayo. Ngunit hindi pa rin ito sapat.
O hindi ito nagtagumpay. Iyon ang positibong bagay para sa akin.
Makikita natin na may ilang tao – at kahit na marahil isang katlo lamang ng populasyon, o mas kaunti pa, lalo na sa mga
bansang Kanluranin; sa ibang bansa hindi ito gaanong laganap... – Ngunit dito, marahil isang katlo ang hindi nagpabakuna.
Ipinakita rin nila na sila ay mga hindi pangkaraniwang tagapag-isip, gaya ng sinasabi, at pagkatapos ay
hinarap sila ng pulis sa mga demonstrasyon at iba pa.
At hindi talaga ito nagtagumpay. At iyan ang kagandahan nito.
Ito ay nangangahulugang ang pagsisikap na makamit ang dominasyon sa buong mundo ay
nangangailangan ng ilang paunang kinakailangan.
Dapat subukan ng mga awtoridad na hikayatin ang mga tao na kusang-loob na gumawa ng isang
bagay. "Magmaskara kayong lahat! Magpabakuna!"
"Oh oo, oh oo, oh oo!" kung hindi ito pinagtatanong. Ngunit hindi talaga ito gumagana.
Sa aking palagay, tayo ay kasalukuyang nasa isang sitwasyon kung saan ang sangkatauhan ay nagiging mas kritikal.
Hindi na rin sila nagtitiwala sa pangunahing media.
Talagang nagiging problema para sa mga gustong kontrolin tayo na napakaraming kritikal na tao at hindi na pinapanood ng mga tao
ang pang-araw-araw na balita, gaya ng dati ng mga matatanda, kundi naghahanap na ng alternatibong pinagkukunan ng impormasyon.
At ipinapakita nito na ang pagbabago ay nangyayari na.
Para sa akin, magandang senyales iyon – buong-buo rin ang pagsisikap na ito para sa akin.
Kaya talagang ibinaba nila ang kanilang pantalon.
Sabi nila, gusto namin ito at iyon, at gagawin namin ito. At nangangailangan iyon ng maraming enerhiya.
Maraming tao ang kailangang magbayad para dito: ang mga biyolohikal na laboratoryo
sa Tsina at pagkatapos ay ang mga doktor.
At saanman, dapat igiit na ang mga lumalaban sa coronavirus ay makatanggap ng malaking pera, at ang mga nagpapalaganap ng takot
at naghahati ng mga ulat at larawan sa media ay mabuti ang bayad.
Ibig sabihin, naglaan sila ng maraming enerhiya rito, ngunit hindi pa rin nila nagawang kontrolin ang buong sangkatauhan nang
husto para masabi nilang, "Ngayon ay mayroon na tayong mapanganib na sitwasyon, kailangan na natin ng isang
pandaigdigang pamahalaan upang kontrolin ang Corona."
Hindi na ito naging anuman, kahit na nagsumikap sila nang husto. Sa totoo lang, magandang senyales iyon.
Oo. Masasabi mong may nangyaring kakila-kilabot. Sa katunayan, ito ay isang kakila-kilabot na pangyayari para sa lahat.
At gayon pa man, marahil ito nga mismo ang nagising sa maraming tao.
Ngunit napansin din namin, gaya ng iyong maikling nabanggit kanina, na kasangkot din ang mass
media at may ginagampanang papel sa larong ito.
At nakakita na tayo ng konkretong ebidensya na maraming ulat na naghayag ng ibang opinyon – noong pandemya
ng coronavirus, napakadaling makita na bigla na lang itong nawala sa ilang plataporma.
Mga video, panayam, impormasyon na natagpuan tungkol sa coronavirus para sa mga layuning pang-edukasyon, kabilang
mula sa mga propesor, i.e. mga siyentipiko na hindi sumang-ayon sa opinyon ng mass media o mga politiko, ay biglang nawala.
Hindi na sila matatagpuan sa YouTube; nabura na sila mula sa Google at Facebook.
Ang isyu ng sensura. Napakalinaw niyan.
At matagal mo nang hinaharap ang lahat ng mga isyung ito.
Ito rin ay isang paksa para sa hinaharap – kung susundan mo ito, kahit papaano, nariyan din ang Agenda 2030 ng UN, na ipinahayag
at pinagtibay – o kailangang pag-ayunan pa, sa anumang kaso.
At saka nariyan din ang isyu ng pag-iisa-isa ng mga opinyon at pag-uulat.
Upang partikular na masala kung aling impormasyon ang tama at alin ang mali.
Ano ang iyong pagtataya sa sitwasyong ito?
Oo, siyempre sinusubukan mo. At dati mas madali iyon.
Sabihin nating kung babalik tayo ng 100 taon, wala pang telebisyon, siyempre, at tiyak na wala pang internet.
Ngunit nariyan ang mga pahayagan. Kailangan ng maraming pera para maglunsad ng pahayagan o istasyon ng telebisyon.
Hindi pa umiiral noon ang mga kamera na meron tayo ngayon, kaya hindi posible na may video
camera ang bawat isa sa bahay at i-broadcast ito.
Posible lamang iyon sa pamamagitan ng mga lisensya.
Ngayon ay mayroon na rin kaming mga halimbawa na, halimbawa, ang AUF1 ay maaaring ma-access sa pamamagitan ng satelayt...
At pagkatapos sinisikap nilang agawin ang kanilang karapatan na maabot ang mga tao sa pamamagitan ng
satelayt. At pagkatapos ay na-block ang mga account.
Ang buong YouTube channel ko na may 77,000 na mga subscriber ay nabura.
Kaya ito ay bahagi ng pagtatangka na talagang kontrolin ang sangkatauhan, gaya ng sa nobelang
1984 ni George Orwell sa Ministeryo ng Katotohanan.
Muling isinusulat ang lahat. At sinumang magbukas ng bibig, gaya ng sinasabi, ay dinadala palayo, pinahihirapan
nang kaunti hanggang muling gumana sila, o dinodroga.
Ngunit hindi iyon posible sa bilyon-bilyong tao. At sa palagay ko, kahiya-hiya ang ginagawa ng mass media.
Maaaring magkaroon ng ganap na ibang anyo ang mundo kung gagampanan ng mga tao sa pangunahing midya, na mas
mataas ang sahod kaysa sa atin dito, ang kanilang tungkulin – ito ay ang tunay na magturo sa sangkatauhan.
Mga digmaan, ang propaganda ng digmaan ay nagaganap din sa kasalukuyan.
Halos mapwersa na tayong mapasok sa isang digmaang pangatlong mundo laban sa Russia, kung baga.
At ang pangunahing midya, oo, mahusay, dapat nating gawin! Kaya ipinapakita ito sa positibong liwanag.
Pabor kami sa kapayapaan, pero armas para sa ...! Kaya nababaliktad ang lahat.
At oo, ang kailangan ng mga tao, ang kailangan natin, ay talagang kasanayan sa pag-unawa sa media.
Madali lang iyan sabihin, pero mas tungkol talaga ito sa mga taong napagtatanto na hindi
totoo ang karamihan sa ipinapakita sa kanila.
Kakatapos lang nilang mapagtanto ito sa panahon ng pandemya ng coronavirus. Ang halimbawa ng
pagbabago ng klima ay isa ring magandang halimbawa.
Ngayon ay palagi nang pinupukol sa atin ang mensahe na kailangan nating ibaba ang temperatura ng
1.5 degrees, kung hindi, mamamatay tayong lahat.
At talagang may mga kabataang naninilip sa kalye pagkatapos noon o nag-spray paint sa mga lumang pinta sa museo
at iba pa dahil naniniwala silang mamamatay tayong lahat.
Ngunit kapag inihahambing ko iyon sa katotohanan – palagi nilang sinasabi na ngayong taon ang pinakamainit na tagsibol mula nang
nagsimula ang talaan ng panahon, ang pinakamainit na tag-init, ang pinakamainit na Mayo, ang
pinakamainit na Hulyo – hindi ko iyon naranasan nang ganoon.
Para sa akin, normal lang talaga iyon at minsan sobra pa nga ang lamig at... – basta,
panahon lang naman 'yan. Basang-basa, oo, maulan.
At oo, dapat tanungin ng mga tao ang kanilang sarili: tumutugma ba sa aking realidad ang nakikita ko sa telebisyon?
Oo.
Siyempre, maraming tao ang nagsasabi na kung ito ay nasa telebisyon, tiyak na totoo ito.
Sinabi ng eksperto, sinabi ni Lauterbach, ganoon talaga.
At talagang isang problema iyon, na napakaraming tao ang maaaring maimpluwensyahan ng
sikolohiyang masa sa pamamagitan ng ilang mekanismo.
Eksaktong sa pamamagitan ng takot, kontrol sosyal, ngunit pati na rin sa pamamagitan ng mga eksperto, ang patuloy na pag-uulit – at
patuloy na inuulit ng pangunahing midya ang mga insidente ng coronavirus o ang pinakamainit na
tag-init kailanman o ngayon ang pinakamainit na taglagas.
At natutunaw ang mga yelo sa mga polo...
Kung titingnan mo nang mas kritikal, makikita mong wala sa mga ito ang tumutugma sa aking araw-araw na karanasan, sa katotohanan.
Ang problema ay ang malaking bahagi ng mga tao ay talagang madaling maimpluwensyahan.
At tayo ay minamanipula mula pa sa murang edad, sa maraming paraan, minsan ay napaka-banayad kaya hindi natin ito napapansin.
Marahil tayong lahat ay may maraming konsepto na sa hindi natin namamalayan ay natutunan natin noong ating
pagkabata o sa paaralan at tinanggap natin, iniisip na ganoon talaga ang takbo ng mga bagay.
At gayon pa man, ganap itong naiiba.
Malamang wala tayong alam tungkol sa tunay na kasaysayan ng sangkatauhan at sa napakaraming iba pang bagay.
At ang mass media – gaya ng sinabi ko – ay nagsasagawa ng kahiya-hiyang trabaho.
Sa kabutihang-palad, may mga taong tulad mo sa Kla.TV o Bewusst.TV at marami pang iba na ngayon ay may pagkakataong ito rin.
Ang internet ay isang kamangha-manghang imbensyon – sa palagay ko, dinala rin ito sa mundo ng mga nasa
tuktok ng pyramido upang masubaybayan nila ang lahat.
Ngunit sa kabilang banda, ngayon maaari na tayong gumawa ng mga video gamit ang ilang kamera, gumawa ng isang
programa – tulad ng Maischberger o Lanz o kung ano man ang tawag nila – at ilagay ito sa internet!
At saka, hindi ko alam kung ilang sampu-sampung libo o daan-daang libo ng mga tao ang makakakita nito pagkatapos.
Iyan ang kagandahan ng nakikita natin!
At talagang nakikita ko ito bilang isang panahon ng pagbabago.
Ibig sabihin, ang mga bagay na maaaring naipon ng mga kapangyarihang ito sa likuran sa loob ng libu-libong taon.
Ang mga estruktura ng Freemasonry, at iba't ibang loobang samahan at paniniwala, pati na
ang media at ang militar, at kung ano pa man.
Sistema ng pera, pananalapi, daloy at iba pa.
Ang kanilang itinayo ay ngayon nabibigo, gaya ng sinasabi, dahil sa paggising ng mga tao.
Iyon ang aking impresyon. Ngunit mabagal ang paggising. Maraming tao pa rin ang gumagawa niyan.
At sa susunod na may magsabi, "Magmaskara ka, may paparating na virus na nagho-hoard – mas
mabuting magmaskara sa paradahan ng supermarket,"
Pagkatapos ay magkakaroon muli ng maraming tao. Pero marahil hindi kasing dami tulad noong nakaraang beses.
Ibig sabihin, may ginawa nang pagtatangka na... – Uulitin ko ulit dahil napakahalaga nito: hindi na nila maaaring
gawin muli iyon ngayon at magkakaroon ito ng parehong epekto.
Kung ilalagay nila ngayon ang parehong enerhiya sa monkeypox o katulad na bagay, hindi
na tutugon ang mga tao sa parehong paraan.
Marami pang tao ang magsasabi, "Oh, sige na, tigilan mo na 'yan. Alam na namin 'yan."
Siyempre, gaya ng sinabi ko, laging may mga taong basta na lang hinahayaan ang lahat na mangyari sa kanila.
Ngunit hindi na iyon mangyayari. Kaya ang tanong, ano ang susubukan nilang gawin?
Siyempre, maaari pang subukan ang iba pang bagay, gaya ng digmaan, terorismo, isa na namang bagong sakit, kahit ano.
O mga dayuhan na umaatake sa Daigdig.
May iba't ibang senaryo... kung ano ang kanilang tinatago, kung anong mga sandata pa ang nasa
kanilang kaluban, upang kontrolin ang sangkatauhan.
Ngunit ang impresyon ko ay hindi na posible ang alinman dito, dahil nagbago na ang
panahon at gayundin ang kamalayan ng mga tao.
Ginagawa ko ang Bewusst.TV dahil palagi kong pinaniniwalaan na may pagbabago sa kamalayan.
At nakikita ko na talagang nagiging maliwanag na ngayon ang mga bagay, na maraming tao tulad mo, tulad
natin, at marami pang iba ang tumatalakay rin sa mga isyung ito at hindi na matiis ang lahat.
Ito rin ay isang bagay kung saan masasabi mong talagang kailangan nating ipagtanggol ang ating sarili, bawat isa sa atin.
Kung sasabihin ko, "Titingnan ko kung ano ang ginagawa ng iba, at lahat sila ay nakasuot ng
maskara, susunod din ako," tapos tapos na ako.
Kapag sinasabi ng lahat, "Oo, mayroon ka bang vaccination card?"
At kung mahihikayat ng mga puwersang ito ang, sabihin nating, 80 porsyento ng mga tao na kailangan nating lahat magkaroon ng
sertipiko ng pagbabakuna sa ating mga mobile phone, sasabihin ng lahat: ang 20 porsyento na tumatanggi ngayon ay dapat ikulong.
Pagkatapos ay ang sangkatauhan mismo ang hihingi, gaya ng sinasabi, na magkaroon ng
pamahalaang pandaigdig upang ikulong ang mga taong ito.
At pagkatapos ay magkakaroon tayo ng 1984, dahil hinihiling mismo ito ng mga tao.
At malamang iyon ang iniisip nila.
Hihingin ng mga tao na magkaroon ng pandaigdigang pamahalaan upang lutasin ang mga problema ng sangkatauhan.
At nakikita natin kung ano ang kalagayan ng lahat, kung paano may mga digmaan at kung gaano kamangmang ang politika.
Kailangan natin ng pamahalaang pandaigdig. Isa iyon sa kanilang mga plano, kasama pa ang marami pang iba.
Pero hindi ko iniisip na ganoon ang mangyayari.
Oo, ipagpalagay natin iyon. Hindi natin alam nang eksakto kung ano ang mangyayari sa susunod.
Maaari lamang nating obserbahan ang sitwasyon at makita na ito ay umaabot na sa sukdulan – ang isyu ng
Russia, Ukraine... Lahat ng propagandang ito na nagaganap.
At makikita rin natin ngayon ang pag-uulat na ito, noon pa man. Bumababa ang pagkakaiba-iba.
At sa tingin ko, ang nakatuong pag-uulat ay isang makapangyarihang kasangkapan.
Kaya masasabi kong para sa interes ng pamahalaan, para sa interes ng pulitika, para sa interes ng
mga nagnanais kontrolin ang mga usaping pandaigdig.
Kaya, ano ang palagay mo tungkol diyan?
Gaano kahalaga na mayroon tayo at kayang panatilihin ang iba't ibang uri ng media at pamamahayag?
Iyon ay tiyak na isang mahalagang punto.
Lubos. Iyon ang pinakamahalagang bagay.
Sinasabi ko na kaya ng media na baguhin ang buong mundo para sa ikabubuti!
Sa pamamagitan ng tunay na pagbubunyag sa lahat ng mga bagay na ito at pagsasabing hindi ito maaaring mangyari.
At sa katunayan, ang media – palagi na naming nakikita ito nang ganito sa isang demokrasya at sa isang mundong
may pulitika at... – kontrolado ang lahat sa isang paraan.
At binabantayan nang mabuti ng media ang mga politiko. Noong nakaraan, maaaring ganito lamang ito sa ilang piling pagkakataon.
Ngunit hindi iyon ang plano.
Pero mayroon tayong ilang mamamahayag na nagsasagawa ng imbestigasyon na – ano ba ang alam ko, Nixon,
Watergate, atbp. – talagang nailathala sa mga pahayagan.
At saka: Oh, ang galing, makakatanggap sila ng Pulitzer Prize.
Mayroon tayong ideya na patas ang ating pag-uulat, at ang mga taong lumalabas sa balita o sa palabas
ni Markus Lanz ay mga kahanga-hangang mamamahayag.
Ngunit marami nang tao ang hindi na nakikita ito sa ganoong paraan, at hindi rin natin dapat itong makita sa ganoong paraan.
Hindi natin dapat silang ituring na espesyal, kahit na mataas ang kanilang sahod.
Ngunit sa katunayan, ang Interstate Broadcasting Treaty para sa pampublikong media ay nagsasaad ng "balanas na pag-uulat".
Anong balanse pa ang meron tayo?
Nakikita natin na ang pag-uulat tungkol sa mga partidong pampulitika ay isang panig.
Sa totoo lang, masasabi kong kaliwa at may hilig sa berdeng pulitika.
At oo, makakabuti ito sa mga puwersang nasa likod ng eksena na naniniwala ang mga tao sa lahat ng bagay at hindi nila
napagtatanto na ang media ay nag-uulat nang may kinikilingan.
Kaya kapag nilunok ng karamihan sa mga tao ang mga ideolohiyang ito.
At ganoon nga para sa maraming tao, sabi nila: Oo, halata na kailangan nating lumayo sa kanang pakpak.
At malinaw na kailangan nating iligtas ang klima. Walang duda tungkol diyan.
Ang maganda rito ay maraming tao ang nagdududa rito at may mga alternatibong midya at simpleng pagkakaiba-iba ng mga opinyon.
Hindi ko sinasabi na ako lang ang may monopolyo sa katotohanan sa Bewusst.TV.
O lahat ng mga taong ini-interview ko ngayon, o ang ini-interview ninyo sa Kla.TV, ay mayroon na ngayon ng katotohanan.
Ngunit ipinapakita namin ang isa pang panig.
At saka maaaring sabihin ng manonood: Sige, may ilang tao na ngayon ang nagsasabing si Putin ang may kasalanan sa lahat.
O marahil ngayon ay sinasabi nila: Paano nga ba lumabas ang mga pangyayari sa Ukraine? Iba
talaga ito sa palagiang ipinapakita sa amin.
Ang masamang si Putin ay kakapinsala lang sa isang mahirap at inosenteng bansa. Sobrang kasuklam-suklam.
Anong klaseng diktador iyan? Iba na iyon, ibang bahagi nito.
Mayroon ding mga naaangkop sa bawat digmaan at bawat sitwasyon, sa pagbabago ng klima, ...
Ngayon ay nasa Amerika na si Trump, na nagsasabing hindi na niya susuportahan ang Ukraine gaya ng dati.
Nakakatuwa iyon sa akin. Hindi rin niya nararanasan ang pagkabahala sa klima.
Maaari rin niyang hindi ratipikahin ang mga pandaigdigang kasunduan sa klima...
Hindi rin niya pinirmahan noon ang Kasunduan sa Klima ng Paris – siya ang pangulo mula 2016 hanggang 2020.
Ginawa iyon ni Biden muli.
Ngunit dahil sinasabi lang niya ang palagi nating naririnig tungkol sa pagkabahala sa klima, puro manipulasyon lang iyon.
Kung si Trump nga talaga ang... – ibang usapin iyon.
Hindi ko talaga alam kung paano siya suriin. Hindi talaga natin mapagkakatiwalaan ang mga pulitiko.
Ngunit kahit papaano, ang pinag-uusapan niya ay mga bagay na hindi pa kailanman nasabi ng ibang pangulo.
At ngayon, kasama si Robert F. Kennedy Junior – posibleng bilang Kalihim ng Kalusugan, na lantad na tinutukoy ang industriya ng
parmasyutiko, ang mga kasinungalingan tungkol sa coronavirus, at ang pinsala ng bakuna – napakagandang
makita na tila may pagbabago na sa pulitika ngayon.
Gayundin, maaaring ipakita ng mga halalan ang ganitong pagbabago.
Hindi naman ako palaging nagsasabing, "Oo, maaari tayong bumoto." Ibig kong sabihin, may demokrasya tayo.
Kaya kung hindi natin gusto ang pulitika, maaari nating ilagay ang ating krus sa ibang lugar sa susunod na halalan.
Palagi nang ganoon na tila may masasabi ang isang tao.
Ngunit nakikita na natin sa buong mundo na ang kaliwang-pakpak na berdeng naratibo at ang woke na lipunan, na
kinabibilangan din ng mga batang maaaring baguhin ang kanilang kasarian, sumailalim sa operasyon...
May nangyayaring napakasamang mga bagay, na may isa nang pagbabago, at sinasabi ng mga tao na hindi ito maaaring tama.
Kaya't ipinapakita ng mga halalan sa maraming bansa na ang mga bagay ay talagang gumagalaw muli sa ibang direksyon.
At naniniwala ako na dapat din nating pasalamatan ang alternatibong media sa pagpapataas ng
kamalayan at pagpapakita ng isa pang panig ng kuwento.
At dapat itong ipagpatuloy nang tiyak.
Kaya talagang sa tingin ko ay mahalagang magpatuloy, dahil unti-unti pang marami ang mapagtatanto na may hindi tama rito.
Nabalitaan ko kamakailan na (– sino ang nakakaalam –) hindi naman pala ganoon kasama ang coronavirus, o na
marami raw kaso ng pinsala mula sa bakuna at ito ay ipinapakita na ngayon bilang long Covid.
Maraming tao na ang napapansin ito, marahil hindi pa ang nakararami, ngunit mahalaga ring kilalanin
na ang mga pagbabago sa isang lipunan ay hindi nangyayari sa pamamagitan ng nakararami.
Palaging nangyayari ito sa pamamagitan ng ilang tao na nagdadala ng bago o kakaiba, na unti-unting kumakalat bilang isang ideya at
sa isang punto marahil ay umuusbong bilang isang buong sistema tulad ng GDR o iba pang
mga diktadura na… – maaari bang sabihin iyon?
Hindi ko alam kung pinapayagan ka pang sabihin iyon, dahil ngayon delikado ang lahat ng sinasabi mo...
Ngunit ang katotohanan na nagbabago ang mga lipunan dahil sa ilang tao na nagsabi, "Hoy, tingnan mo, may hindi tama rito."
At sa tingin ko ay isang mahalagang gawain iyon.
Oo, ganap. At mahalaga ang pag-uulat para doon.
At kahit anong isyung haharapin natin sa hinaharap, o ihahatid sa atin ng media, gaya ng sinasabi:
Paano o ano ang inirerekomenda mo sa mga tao, sa populasyon, sa bawat indibidwal? Ano ang maaari nating gawin?
Bawat indibidwal, upang magkaroon ng pagkakaiba-iba ng opinyon, malayang pag-uulat, at pagkakataon para sa
mga indibidwal na marinig ang magkabilang panig bago gumawa ng sarili nilang desisyon.
Ano ang inirerekomenda mo sa mga nakikinig sa panayam na ito? Sa tingin mo, ano ang dapat unahin ngayong araw?
Paano natin ito magagawa, ano ang maaaring gawin?
Sa anumang kaso, dapat nating suriin nang kritikal ang nakikita natin sa media.
Pinapanood ko pa rin ang pang-araw-araw na balita.
Ngunit sa halip, talagang makita kung ano ang sinasabi nila sa atin.
At kung minsan, ang buong programa ay hindi makapaniwala – hanggang sa taya ng panahon,
kung saan maaaring may kaunting katotohanan pa.
At dapat talagang kumuha ang mga tao ng kanilang impormasyon mula sa iba't ibang pinagkukunan, hindi lang sa unang naririnig nila o
sa pinakamagulo... – at iyan nga mismo ang mga pangunahing istasyon ng telebisyon o ang
Spiegel o ang malalaking magasin – hindi sabihin:
Oo, bibigyan nila ako ng komprehensibong impormasyon. Hindi, hindi nila bibigyan ako ng komprehensibong impormasyon.
At tumindig ka rin para sa iyong sarili at pansinin, magkaroon ng pakiramdam kung kailan ka ay minamanipula.
Siyempre, hindi iyon madaling makilala. Dahil sa simula ay naroroon ang pakiramdam ng takot.
Kung ngayon may magsasabi, "Narito na ang isang napakadelikadong virus," at sasabihin ko,
"Oh Diyos ko, oh Diyos ko, oh Diyos ko...!"
Kung hindi ako mag-iingat, ang solusyong maaaring imungkahi ay eksaktong mali.
Ibig sabihin, kinikilala rin ang ganoong bagay. Parang kuneho sa harap ng ahas.
Ang mga kuneho ay napakabilis; nawala sila sa isang kisap-mata.
Kung biglang may ahas doon, natetengga sa takot ang kuneho at hindi tumatakbo, at siyempre madaling biktima ito ng ahas.
Kung hindi lang dahil dito, hindi maaabutan ng ahas ang kuneho.
Ibig sabihin nito, kapag tayo ay naparalisa ng takot, dapat nating kilalanin ito at obserbahan ang ating sarili.
Kaya ito rin ay isang bagay na mahirap, at kailangan mong maglaan ng oras para sa iyong sarili.
Kaya talagang inirerekomenda ko na iwasan ng lahat ang patuloy na pagpapatakbo ng anumang bagay.
Sa umaga habang papunta sa trabaho, nakabukas ang radyo ng kotse, at sa trabaho, nakabukas din ang radyo.
At sa gabi, nakabukas ang telebisyon at pagkatapos ay natutulog ako. May tumutugtog buong araw.
Ito ay napakakaraniwan sa maraming tao. Lalo na sa Amerika, kung saan laging nakabukas ang telebisyon.
At hindi namamalayan ng mga tao na may ina-absorb nang subconsciously – palagi, manipulasyon, marahil mga frequency.
Ngunit maglaan tayo ng oras para sa ating sarili at talagang pakinggan ang ating panloob
na tinig: Sige, ano talaga ang akin ngayon?
Natatakot na ba ako ngayon na papatayin tayo ng klima, o hindi?
Sabi ko, tungkol sa panahon: naranasan ko na ang mahigit animnapung taon ng iba't
ibang panahon, at kalmado ako tungkol dito.
Ngunit kapag tiningnan ko ang sarili ko at nakikita ko ang nasa telebisyon, napagtatanto kong marahil ay muli akong minamanipula.
At kapag nagsimula na akong maging kritikal dito, marahil matutuklasan ko rin kung ano ang susunod na mangyayari sa susunod
na kaganapan, kung ano ang maaaring maging bago muli, at maaari akong maging maingat upang hindi na ako muling manipulahin.
Marahil sasabihin muli ng mga tao: Tingnan ninyo, kailangan na ninyong magkaroon ng app para labanan ang
panganib na ito, kailangan kayong lahat magparehistro, at kung hindi, hindi na kayo makakabili...
Mahalagang kilalanin ito. Gayunpaman, ikaw lamang ang makakagawa nito para sa iyong sarili.
Ang mga takot at pakiramdam ng pagkakasala at... – mga damdaming iyon ang pumapasok dito.
Kapag sinasabi ng mga tao, "Pakinggan mo ang iyong kutob," medyo mahirap iyon. Mas mabuting pakinggan mo ang iyong puso.
Kaya naniniwala ako na sa ating mga puso ay konektado tayo sa pinagmulan ng lahat ng pag-iral, ano
man ang gusto nating tawagin dito – Diyos o paglikha.
Ako ay isang taong naniniwala rin na may mas mataas na katarungan, isang mas mataas na kaayusan sa
sansinukob kaysa sa mga madilim na puwersang gustong manipulahin tayo, at hindi rin nito pinapayagan iyon...
– maliban kung tayo bilang mga tao ay magpasya na nais nating maranasan ito tulad noong 1984.
Na nais nating mabuhay sa isang kolonya ng langgam, kung saan komportable tayo, kung
saan mayroon tayong mga lungsod na 15-minuto.
Kung hindi na natin kailangan ng kotse at hindi na tayo lumilipad tuwing bakasyon – at hindi na rin tayo pinapayagang...
Nandoon lahat iyon. Iyon ang gusto nilang gawing kaakit-akit sa atin.
At dapat talagang magkaroon tayo ng pagnanais para sa kalayaan.
Kaya ang hiling ko ay malaya ang mga tao at magkaroon sila ng kanilang pag-ibig, maipahayag nila ang
kanilang pag-ibig at maipahayag nila ang katotohanan.
Ang kalayaan na magsalita at mag-isip. Hindi lamang mag-isip, kundi pati na rin ang pahintulutang sabihin ang kanilang iniisip.
At kapag nararamdaman kong limitado ako sa isang lugar at napagtatanto kong nangyayari na naman ito,
na hindi na ako pinapayagang sabihin ito o iyon, kung hindi, magiging ganito o ganoon ako.
Kailangan mo lang maging mulat diyan. Ngunit bawat isa ay maaari lamang makilala iyon para sa kanilang sarili:
Nai-akit na ako noon, pero ngayon napagtanto kong nangyayari na naman ito, kaya nag-iingat muna ako sa ngayon.
Hindi ko agad ginagawa ang ginagawa ng iba; sa halip, iniisip ko kung ito ay tunay na kapaki-pakinabang.
Oo, oo. At tungkol sa paksa ng, sabihin nating, pag-uulat.
Kung sanay kang may iba't ibang pinagkukunan na tinitingnan o pinapakinggan mo,
At sa coronavirus, nakita natin na bigla na lang nawala ang mga pinagkukunan; hindi mo na sila mahanap.
Kapag nakakita ka ng ganoong bagay, irerekomenda mo bang i-download ito o paano mo ito mai-save para sa sarili mo?
Upang maibalik mo ito sa iyong alaala pagkatapos, upang hindi ka mapadala sa isang direksyon dahil
hindi mo na nakikita, naririnig, o ginagawa ang iba.
O pakiramdam mo ba na hindi ito gaanong mahalaga? O paano mo ito sinusuri?
Sa tingin ko, magandang punto iyon, dahil ang mga video ay patuloy na nawawala sa YouTube.
Bago ako mabura, paulit-ulit ding nabura ang mga indibidwal na video.
Sa Bewusst.TV, may sarili kaming mga server, kaya nandiyan pa rin ang lahat.
Ngunit maaari ring mangyari na sa isang punto ay may nangyayari, na may naglalaho o na-block, o may mga hakbang na isinasagawa.
Ibig sabihin nito ay may perpektong katuturan na i-save ang mga programa.
Maaari pang mas sabihin na minsan nagpi-print ka lang ng mga bagay dahil sinasabi mong hindi natin
alam kung palagi ba tayong magkakaroon ng internet.
Maaari rin itong bahagi ng isang plano ng mga puwersang madilim na sabihin na isasara nila ang internet dahil masyadong
maraming katotohanan ang ikinakalat ng mga tao sa internet.
Hindi ko sa tingin gagawin nila iyon, dahil siyempre napakaraming salik pang-ekonomiya ang kasangkot.
At pati na rin ang ganap na kontrol, hindi ko iniisip na mangyayari iyon, pero maaari.
At minsan ay mabuting sabihin, "Ii-back up ko lahat ng ito sa kahit anong paraan." Minsan rin ay nagpi-print ako ng mga bagay.
Mayroon ka ring mga boto at mga salungat na boto at iba pa, kung saan ang lahat ay nakapaloob
sa isang A4 na pahina upang madaling makopya.
Ganito ko sinimulan noong 1996, bago ko isinulat ang aking unang libro.
Noong panahong iyon, wala pang internet, at wala sa mga posibilidad na ito ang umiiral.
Kaya talagang may paksa ako sa isang A4 na papel – noon, AIDS at HIV iyon, totoo nga ba iyon?
At katulad iyon ng sa Corona. Marami rito ay mga kasinungalingan.
Sinulat sa isang piraso ng papel, dinala sa kopyahan at pagkatapos ay pina-kopya upang ipasa.
Sa huli, nagbunga ito ng aking unang aklat, Entwirrungen (Paglutas ng Gulong).
Marahil sa isang punto kakailanganin nating masabi na mayroon pa rin tayong mga pisikal na bagay, hindi lang mga purong digital.
Kung sakaling mawala nang lahat ang mga hard drive pagkatapos, o magkaroon ng sakuna kung saan wala sa mga ito ang
gagana, baka mabuting mayroon ka pa ring pisikal na mga libro.
Kaya payo ko rin sa mga kabataan na huwag lang mag-stream ng mga digital na audiobook o katulad nito,
kundi magkaroon din ng mga pisikal na libro sa bahay.
At huwag ding umasa sa Wikipedia. Noong nakaraan, may mga ensiklopedya, tulad ng Brockhaus at iba pa.
At siyempre, ang Wikipedia ay minamanipula rin ng ilang puwersa.
Ibig sabihin nito ay hindi mo na matatagpuan ang tunay na neutral na paglalarawan ng bawat indibidwal na termino,
kundi isang bagay na tila labis na isang panig sa ilang bahagi.
May mga sumusulat tungkol sa akin na hindi ko nakikilala ang sarili ko, pero wala akong magawa tungkol dito.
Kaya't napakalakas din ng mga ito – at kailangan nating maging mulat dito.
Kaya ang kakayahan ng mga manonood na talagang mag-save ng mga bagay upang mailipat ang mga ito
kapag talagang mayroon kang video sa iyong hard drive.
Maaari mo itong ipadala sa iba o ilagay sa USB stick kung sakaling ma-block ang internet.
Kaya, mga hakbang na ganoon. Tingnan mo na lang kung ano ang mangyayari.
Maaaring hindi ito laging ganito, at hindi rin naman palagi nating makakapamili sa supermarket araw-araw.
Maaaring magandang ideya rin na magkaroon ng ilang suplay, tubig, at baterya o rechargeable
na baterya, upang makaraos ka ng ilang araw.
Dahil maaaring inaayos nila ito para hindi natin araw-araw makuha ang lahat ng mga bagay na ito, at hindi natin
dapat ipagwalang-bahala na makukuha natin sa supermarket ang lahat ng kailangan natin. Tingnan natin.
Hindi na alam ng mga kabataan kung saan nanggagaling ang mga bagay, na ang mga magsasaka ang nagtatanim nito, at ngayon ay
nahihirapan na ang mga magsasaka dahil sa pagbabago ng klima na nangangahulugang kailangan nilang isuko ang kanilang mga baka, at
sa huli ay ang ilang internasyonal na korporasyon ang magpo-prodyus ng pagkain o mga produkto
na maaaring kainin pa rin, ngunit hindi malusog.
Kaya para harapin ito. Oo, maaaring mangyari pa ang iba pang bagay.
Ngunit sa totoo lang, positibo ako na ang mga bagay ay gumagalaw sa isang positibong direksyon.
Malinaw ding sinabi ni Trump na sinusuportahan niya ang kalayaan sa pagpapahayag ng mga tao at lahat ng mga
plataporma ng social media – maging Facebook, Instagram o ano pa man ang tawag sa mga iyon.
Sila'y nagsi-sensura nang todo. At sabi ni Trump na hindi iyon katanggap-tanggap.
Ang karapatan ng mga mamamayan na ipahayag ang kanilang mga opinyon ay dapat pangalagaan, at ito ay dapat ipatupad ng batas.
Kahit sa malalaking kumpanyang ito – Google at lahat ng iba pa.
Hindi nila puwedeng basta sabihing minamanipula namin ang mga iniaalok namin.
Oo, isang multifaceted na paksa ito, ngunit mahalaga na ang bawat indibidwal ay maghanap ng impormasyon sa iba't
ibang paraan at mag-imbak nito upang maipasa nila ito sa iba.
Oo, at pati na rin sa diwa na walang impormasyong mawawala pagkatapos.
Hindi natin alam kung ano ang naging kalagayan noong pandemya ng coronavirus.
Ngunit kapag sinasabi natin na ayaw nating tingnan ang kasaysayan mula sa iisang pananaw lamang pagkatapos,
kundi nais nating makita kung paano talaga ito nangyari.
Kaya't tiyak na makatuwiran na suriin ito at i-save ang sarili mong mga database, mga libro, o mga materyales sa
pagbabasa, o marahil iprint pa ang mga ito upang hindi mawala.
Jo, salamat sa iyong oras!
Salamat sa pagkakataon! Palaging isang pagkakataon ito para ibahagi ang maraming kaisipan na paminsan-minsan ay dumarating sa
akin habang nasa panayam, mga bagay na hindi ko pa talaga naisip.
Salamat sa pagkakataon, sa panayam, at pinakamabuting pagbati sa Kla.TV at sa pamilya!
Salamat! Maraming salamat! Nawa'y magpatuloy sa inyo at sa Bewusst.TV ang lakas ng loob, sikanan, at pagtitiyaga. Salamat!
Salamat!