טײַערע צוקוקער, ברוכים הבאים צו אונדזער אינטערוויו מיט דזשאָ קאָנראַד פֿון Bewusst.TV!
ליבע דזשאָ, אַ גרויסן דאַנק פֿאַרן מסכּים זײַן צו דעם אינטערוויו און פֿאַרן נעמען די צײַט עס צו טאָן!
דו ביסט געווען אַ לערער פֿון דער ערשטער מאָמענט, דו האָסט שוין אַ לאַנגע צײַט דערמיט געטאָן, און דו באַריכטסט
וועגן פילע טעמעס וואָס אונדזערע מעדיע מערסטנס איגנאָרירן.
למשל, דו האָסט שוין אין 2009 בײַ אַ אַנטי־צענזור־קאָנפֿערענץ וועגן די אילומינאַטי און די לבנה־לאַנדינג באריכטעט.
און איצט זענען פֿופצן יאָר פֿאַרביי זינט דעמאָלט, זינט 2009, און אַ סך איז געשען.
ווי עמעצער וואָס איז שוין פֿיל יאָרן פֿאַרנומען מיט סעקס-דערציִונג, ווי שאַצט איר אָפּ די איצטיקע
סיטואַציע און וואָס איז אײַער מיינונג וועגן דעם?
צי איז עס ווי דו האָסט ערוואַרטעט, אָדער ווי דו האָסט פאָרויסגעזאָגט, אָדער ווי וואָלטסטו עס אָפּשאַצן?
יאָ, עס איז זיכער געווען אוממעגלעך צו פאָרויסזאָגן דעמאָלט וואָס איז געשען אין די לעצטע יאָרן.
ווי איך האָב געזאָגט, האָב איך זיכער שוין אויסגעפֿאָרשט די אילומינאַטי, די פֿרימאַסאָנען, געהיימע
געזעלשאַפֿטן, אַלע מינים גרופּעס וואָס טוען זאַכן בסוד.
אָבער עס איז נישט געווען אַזוי קלאָר וואָס זיי טאַקע טאָן און ווי. מיר האָבן בינתיים גאַנץ אַ סך דערפֿאַרונג.
נו, 2009 איז שוין געווען 9/11, מיר האָבן דאָס שוין דערלעבט, וואָס איז שוין געווען אַ געשעעניש, וווּ מען האָט געקענט זען, אַז עפּעס
קען זײַן געשטעלט געוואָרן, כּדי צו דערגרייכן באַשטימטע צילן.
דאָס מיינט אַ טעראָריסטישן אַטאַק – איצט מוזן מיר איבערוואַכן טעלעפֿאָנען און איבערוואַכן אַלץ מעגלעך.
וואָס איז געווען אפילו מער אויפֿפֿאַלנדיק, איז געווען די אַזוי גערופענע קאָראָנאַווירוס־סיטואַציע – וווּ מען האָט טאַקע
געקענט זייער קלאָר זען, אַז דאָס איז אויך געווען פּלאַנירט.
און דאַן מוזסטו פשוט זען וואָס די פּלענער זענען.
און בכלל צו פֿאַרשטיין, צי עס זענען איצט קיין געהיימע געזעלשאַפֿטן... וואָס ווילן זיי?
זיי זעען אויס צו וועלן אויף עפּעס אַ וועג דערגרייכן וועלט־דאָמינאַציע. אָבער ווי קען מען דאָס טאָן?
אין די דזשיימס באָנד־פֿילמען איז עס אויף אַ מין אופֿן גאָלדפֿינגער וואָס פֿאַרפּעסטיקט די
גאָלד־רעזערוון מיט ראַדיאָאַקטיוויטעט אָדער עפּעס.
אָבער אין דער אמת: ווי קענסטו באַהערשן די גאַנצע וועלט?
און ס'איז גאַנץ אינטערעסאַנט צו זען ווי מיר האָבן דאָס געזען מיטן קאָראָנאַווירוס, ווי מורא ווערט גענוצט ווי אַ געצייג.
דאָס מיינט אַז דו מוזט טאַקע טאָן עפּעס וואָס ברענגט מענטשן צו מסכים זײַן צו באַגרענעצן זייערע פֿרײַהייטן און אַזוי ווייטער.
פֿאַרקערט, דאָס מיינט אַז אויב מיר וואָלטן געזאָגט אַז מיר ווילן איבערנעמען די וועלט מיט כּוח, וואָלטן מיר
געדאַרפֿט האָבן אַ ריזיקע צאָל פּאָליציי־אָפֿיצירן און סאָלדאַטן פֿאַר די 8 ביליאָן מענטשן אויף דער ערד.
און דאַן איז די פֿראַגע צי זיי וועלן זיך שפּעטער אויך אויפֿשטאַנען, צי זיי וועלן מיט אַלץ מיטגיין.
דאָס מיינט אַז עס איז נישט מעגלעך צו קאָנטראָלירן די גאַנצע וועלט אָדער די גאַנצע מענטשלעכקייט דורך כּוח.
דאָס מיינט אַז איר מוזט פּשוט פּרוּוון מענטשן צו מאַניפּולירן אַז זיי זאָלן מסכים זײַן צו זאַכן, דורך פשוט זאָגן: איצט
איז אַ פּראָבלעם, עס איז טעראָריזם, אַזוי מוזן מיר דאָס טאָן.
יאָ, מיר פֿאַרשטיין. און איצט האָבן מיר קלימאַט־ענדערונג, איצט מוזן מיר איבערגיין צו עלעקטרישע
אויטאָס אָדער ווינט־טורבינעס און אַזוי ווייטער.
וואָס, אין אַ מין אופֿן, איז גלייבלעך פֿאַר די מאַסן, אַזוי אַז נאָר אַ פּאָר קריטישע וועלן בלײַבן.
און מיט דער קאָראָנאַווירוס־סיטואַציע איז געווען זייער קלאָר, אַז אַ זייער געפֿערלעכער ווירוס איז עפּעס אַרויסגעשפּרונגען
פֿון כינע קיין איטאַליע, זיך פֿאַרשפּרייטנדיק איבער אַלע לענדער צווישן, און דערנאָך פֿון איטאַליע קיין דײַטשלאַנד.
און דאַן מוזן מיר זײַן אָפּגעהיט אין סופּערמאַרק און טראָגן אַ מאַסקע פֿאַר מאָלעריי און לאַקירונג, ווײַל
אַנדערש קען מען זיך דאָרט אינפֿעקטירן, כאָטש אַלע סחורה ווערט אָנגערירט און אַזוי ווײַטער.
עס איז אַלע נאַרישקייט, טאַקע, אויב מען טראַכט עס קריטיש. אָבער ווי פילע מענטשן האָבן עס מיטגעטאָן?
אַלע האָבן אַרומגעגאַנגען מיט מאַסקן און האָבן זייערע שכנים באַריכטעט. ווען אַ פּאָר מענטשן זענען געקומען
פֿאַר אַ באַרבעקיו אין גאָרטן, איז די פּאָליציי אָנגעקומען…
און דאָס ווייזט ווי מצליח עס טאַקע איז געווען צו קאָנטראָלירן די גאַנצע וועלט דורך מורא, אַזוי אַז מענטשן לאָזן זיך טאָן
אַלע מינים זאַכן וואָס זיי וואָלטן נאָרמאַלערווייז נישט געלאָזט.
און דאַן האָט עס אָנגעהויבן: מען דאַרף אַ וואַקסינאַציע־קאַרטל און אַ באַווייַז, און מען קען אפילו נישט
באַקומען אַ טאַסע קאַווע אויב מען איז נישט 2G אָדער 3G – דאָס הייסט, געװאַקסענט, געטעסטעט אָדער טויט.
אַזוי האָט מען טאַקע נישט געקענט קריגן קיין קאַווע אויב מען איז נישט געוועקסלט.
און איך בין ביז הײַנט נישט געוואַקסיןירט. איך האָב אויך נישט געטראָגן אַ מאַסקע אין דעם סופּערמאַרק.
אָבער דאָס איז אויך געווען אַ דערפֿאַרונג, נאַטירלעך, מענטשן שטאַרן, און די פֿאַרקויפֿערין קען רופן די פּאָליציי.
דאָס מיינט אַז אפילו די פּחדים, און דערנאָך ניצן זיי צו דיין נוץ, איז אַ דערפֿאַרונג, פֿון וועלכער דו אָדער
וואַקסט, אָדער דו זאָגסט: איך וואָלט בעסער מיטגיין מיט אַלץ איידער מענטשן עפּעס זאָגן.
מענטשן זענען דאָך געזעלשאַפֿטלעכע באַשעפֿענישן.
דאָס מיינט אַז מען פּרוּווט אויסנוצן די מענטשלעכע אייגנשאַפֿטן – מורא, געזעלשאַפֿטלעכע קאָנטראָל, געפילן פֿון
שולד, אאז״וו – אַזוי אַז מענטשן זאָגן: "אקעי, אקעי. זאָג מיר וואָס צו טאָן, און איך וועל עס טאָן."
אַזוי איז די קאָראָנאַווירוס־סיטואַציע געווען עפּעס, וווּ די כוחות, ווי איר זיי ווילט רופן, ווער פּונקט שטייט הינטער זיי.
עס איז די אַלטע אַריסטאָקראַטיע, די שוואַרצע זון, דראַקאָן־משפּחות, זאַכן וועגן
וועלכע מיר טאַקע ווייסן זייער ווייניק.
אָבער אויך, כמובן, דער וועלט־עקאָנאָמישער פֿאָרום, דער קלוב פֿון רוים און דער וואַטיקאַן.
און עס איז אַ ריזיקע פּיראַמיד פֿון סטרוקטורן וואָס זענען טאַקע דאָרט צו פֿאַרזיכערן אַז עס
זענען מענטשן איבעראַל וואָס מע קען קאָנטראָלירן.
און זיי מוזן דאַן אויך זאַכן דורכפֿירן. דאָס מיינט אַז די מעדיע זענען אַ טייל דערפון.
דאָס מיינט, אויב די מעדיע וואָלט געזאָגט אַז: דאָס איז אַלע נאַרישקייט – פּונקט ווי די קריטישע מעדיע, אויב די
הויפּטשטראם־מעדיע וואָלט פֿון אָנהייב אָן געטאָן זייער אַרבעט און געזאָגט: הער, דאָס איז גריפּע, עס איז נישט
אַזוי געפערלעך, און די טעסטן זאָגן אונדז טאַקע נישט פיל…
אָבער זיי האָבן געשפּילט זייער טייל. אין דער פּיראַמיד זענען די מאַס־מעדיע אַ טייל דערפון.
און זיי האָבן אויך מצליח געווען צו ברענגען מענטשן צו זאָגן ... – אָדער אויב עס וואָלט געגאנגען אַ ביסל ווייטער, נאָך דעם וואָלט
מען געקענט קויפֿן אויף דער גאַנצער וועלט נאָר אויב מען האָט געהאַט אַ וואַקסינאַציע־צערטיפֿיקאַט אויף זײַן
מאָביל־טעלעפֿאָן אָדער אפֿשר אפילו אַ טשיפּ אונטער דער הויט.
און קיינער וואָס איז נישט געטשיפּט, וועט נישט דערלויבט ווערן צו קויפֿן.
און דאָס איז געגאַנגען גאַנץ ווייַט. אָבער נישט ווייַט גענוג.
אָדער עס האָט נישט אַרבעט אויס. דאָס איז פֿאַר מיר די פּאָזיטיווע זאַך.
מיר קענען זען אַז עטלעכע מענטשן – און אפילו אויב דאָס איז געווען נאָר אפשר אַ דריטל פֿון דער באַפעלקערונג, אָדער אפילו ווייניקער,
לפחות אין מערבֿדיקע לענדער; אין אַנדערע לענדער איז עס נישט געווען אַזוי פֿאַרשפּרייט... – אָבער
דאָ, אפשר אַ דריטל האָט זיך נישט געלאָזט וואַקסינירן.
זיי האָבן זיך אויך געוויזן ווי אומגעוויינטלעכע טראַכטער, אַזוי צו זאָגן, און דערנאָך האָט די פּאָליציי
זיי געקעמפט בײַ דעמאָנסטראַציעס און אַזוי ווייטער.
און עס האָט פשוט נישט אַרבעט אויס. און דאָס איז די שיינקייט דערפון.
דאָס מיינט אַז דער פּרוּוו צו דערגרייכן וועלט־דאָמינאַציע דאַרף באַשטימטע פֿאָרויסזעצונגען.
די אויטאריטעטן מוזן פּרוּוון איבערצייגן מענטשן צו טאָן עפּעס פֿרײַוויליק. "אַלע טראָגן אַ מאַסקע! לאָזט זיך וואַקסינירן!"
"אָ יאָ, אָ יאָ, אָ יאָ!" אויב מען פֿרעגט נישט. אָבער דאָס אַרבעט פשוט נישט.
לויט מײַן מיינונג, זײַנען מיר איצט אין אַ מצבֿ, וווּ די מענטשהייט ווערט מער קריטיש.
זיי טראַסטן אויך ניט מער די הויפּטשטראם־מעדיע.
עס ווערט טאַקע אַ פּראָבלעם פֿאַר די וואָס ווילן אונדז קאָנטראָלירן, אַז עס זענען אַזוי פילע קריטישע מענטשן און
אַז מענטשן קוקן ניט מער די טעגלעכע נייעס, ווי די עלטערע מענטשן פֿריִער, נאָר זוכן אַלטערנאַטיווע אינפֿאָרמאַציע־קוואלן.
און דאָס ווייזט אַז דער ענדערונג איז שוין פּאַסירנדיק.
פֿאַר מיר איז דאָס טאַקע אַ גוטער צייכן – דער פּרוּוו איז אויך פֿאַר מיר גאַנץ.
אַזוי האָבן זיי טאַקע זייערע הויזן אַראָפּגעלאָזט.
זיי האָבן געזאָגט: מיר ווילן דאָס און דאָס, און מיר וועלן עס טאָן. און דאָס נעמט אַ סך ענערגיע.
אַ גרויסע צאָל מענטשן מוזן דאָס באַצאָלן: די ביאָלאָגישע לאַבאָראַטאָריעס אין כינע און דאַן די דאָקטוירים.
און אומעטום, מוז מען פֿאָדערן, אַז די וואָס קעמפֿן קעגן דעם קאָראָנאַווירוס זאָלן באַקומען אַ סך געלט, און
די וואָס פֿאַרשפּרייטן שרעק און פֿאַרשפּרייטן מעדיע־באַריכטן און בילדער זאָלן ווערן גוט באַצאָלט.
דאָס מיינט אַז זיי האָבן אַרײַנגעלייגט אַ סך ענערגיע דערצו, אָבער זיי האָבן נאָך נישט מצליח געווען צו קאָנטראָלירן די גאַנצע
מענטשהייט אין אַזאַ מאָס, אַז זיי קענען זאָגן: "מיר האָבן איצט אַ געפֿערלעכע סיטואַציע, מיר דאַרפֿן איצט אַ
וועלט־רעגירונג כּדי צו קאָנטראָלירן דעם קאָראָנאַווירוס."
עס איז שוין גאָרנישט געוואָרן, כאָטש זיי האָבן אַזוי פיל אַרײַנגעלייגט. דאָס איז טאַקע אַ גוטער צייכן.
יאָ. מע קען זאָגן אַז עפּעס שרעקלעך איז געשען. עס איז טאַקע געווען אַ שרעקלעכע געשעעניש פֿאַר אַלעמען.
און נאָך אַלעס, אפֿשר איז דווקא דאָס וואָס האָט אַ סך מענטשן אויפֿגעוועקט.
אָבער מיר האָבן אויך געקענט באַמערקן, ווי איר האָט פריער קורץ דערמאָנט, אַז די מאַס־מעדיע זענען
אויך באַטייליקט און שפּילן זייער ראָלע אין דעם שפּיל.
און מיר האָבן געזען קאָנקרעטע באַווייַזן אַז אַ גרויסער טייל פֿון דער באַריכטונג וואָס האָט אויסגעדריקט אַן אַנדערע מיינונג – בעת
דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע, איז געווען זייער גרינג צו זען אַז די דאָזיקע באַריכטונג איז פּלוצעם
מער נישט געווען בנימצא אויף געוויסע פּלאַטפֿאָרמעס.
ווידעאָס, אינטערוויועס, אינפֿאָרמאַציע וואָס מען האָט געפֿונען וועגן קאָראָנאַווירוס פֿאַר בילדונגס־צוועקן, אַרײַנגערעכנט פֿון
פּראָפֿעסאָרן, דאָס הייסט וויסנשאַפֿטלער וואָס האָבן נישט געהאַט די זעלבע מיינונג ווי די
מאַסן־מעדיע אָדער פּאָליטיקער, זענען פּלוצעם פֿאַרשוווּנדן.
זיי זענען מער נישט געפֿונען געוואָרן אויף יוטוב, אויסגעמעקט פֿון גוגל און פֿייסבוק.
די פֿראַגע פֿון צענזור. דאָס איז געווען זייער קלאָר.
און דו האָסט שוין אַ לאַנגע צײַט זיך באַשאַפֿטיקט מיט אַלע די ענינים.
דאָס איז אויך אַ טעמע פֿאַר דער צוקונפֿט – אויב איר פֿאָלגט עס, לפּחות, איז דאָ אויך די אַגענדע 2030 פֿון די פֿאַראייניקטע
נאַציעס, וואָס איז פּראָקלאַמירט געוואָרן, אויף וועלכער מען האָט זיך געשטימט – אָדער וועט זיך אין יעדן פאַל נאָך שטימען.
און דערנאָך איז אויך דער ענין פֿון סטאַנדאַרדיזירן מיינונגען און באַריכטן.
אַז מען קען ספּעציפיש צענזורירן וועלכע אינפֿאָרמאַציע איז ריכטיק און וועלכע איז נישט ריכטיק.
וואָס איז אייער אָפּשאַצונג פֿון דער סיטואַציע?
יאָ, זיכער, דו פּרוּווסט. און עס איז געווען גרינגער.
לאָמיר זאָגן, אויב מיר גייען צוריק הונדערט יאָר, איז נישט געווען קיין טעלעוויזיע, כמובן, און זיכער נישט קיין אינטערנעץ.
אָבער דאַן זענען געווען די צײַטונגען. עס האָט געקאָסט אַ סך געלט צו אָנהייבן אַ צײַטונג אָדער אַ טעלעוויזיע־סטאַנציע.
די קאַמערעס וואָס מיר האָבן הײַנט, האָבן זיך דעמאָלט נישט געפֿונען, אַזוי איז עס נישט געווען מעגלעך פֿאַר יעדן צו
שטעלן אַ ווידעאָ־קאַמערע אין דער היים און דאַן עס איבערטראָגן.
דאָס איז געווען מעגלעך נאָר מיט ליצענצן.
מיר האָבן איצט אויך בײַשפּילן, אַז למשל קען מען AUF1 דעמאָלט אויף עפּעס אַן אופֿן דערגרייכן דורך סאַטעליט...
און דאַן פּרוּוון זיי נעמען אַוועק זייער רעכט צו דערגרייכן מענטשן דורך סאַטעליט. און דאַן ווערן די חשבונות בלאָקירט.
מײַן גאַנץ יוטוב־קאַנאַל מיט 77,000 אַבאָנענטן איז אויסגעמעקט געוואָרן.
אַזוי איז דאָס למעשה אַ טייל פֿון דעם פּרוּוו טאַקע צו קאָנטראָלירן די מענטשלעכקייט, ווי אין דזשאָרדזש
אָרװעלס ראָמאַן "1984" אין דער מיניסטעריום פֿון אמת.
אַלץ ווערט איבערגעשריבן. און ווער עס דעמאָלט עפֿנט זײַן מויל, אַזוי צו זאָגן, ווערט אַוועקגענומען, אַ ביסל
געפּײַניקט ביז ער ווידער פֿונקציאָנירט, אָדער ווערט באַדראָגט.
אָבער דאָס איז נישט מעגלעך מיט ביליאָנען מענטשן. און לויט מײַן מיינונג איז דאָס וואָס די מאַס־מעדיע טוט, אַ שאַנד.
די וועלט קען אויסזען גאָר אַנדערש, אויב די מענטשן אין די הויפּטשטראם־מעדיע, וואָס ווערן פיל בעסער באַצאָלט ווי מיר דאָ,
וואָלטן געטאָן זייער אַרבעט – נעמלעך, אמתדיק בילדן די מענטשהייט.
מלחמות, מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע פּאַסירט אויך איצט.
מיר זײַנען למעשה אויפֿן שוועל, אַז מען וועט אונדז, אַזוי צו זאָגן, אַרײַנשטופּן אין אַ דריטן וועלט־מלחמה מיט רוסלאַנד.
און די הויפּטשטראם־מעדיע, יאָ, גרויס, מיר מוזן! אַזוי ווערט עס פאָרגעשטעלט אין אַ פּאָזיטיווע ליכט.
מיר זענען פֿאַר שלום, אָבער וועפּאַנז פֿאַר ...! אַזוי ווערט אַלץ פֿאַרקערט.
און יאָ, וואָס מענטשן דאַרפֿן, וואָס מיר דאַרפֿן, איז טאַקע מעדיע־ליטעראַסי.
דאָס איז שטענדיק גרינג צו זאָגן, אָבער עס איז טאַקע מער אַ פֿאַל פֿון מענטשן וואָס דערקענען אַז אַ גרויסער
טייל פֿון דעם וואָס מען פּרעזענטירט זיי איז נישט אמת.
זיי האָבן דאָס נאָר איצט דערקענט בשעת דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע. דער ביישפּיל
פֿון קלימאַט־ענדערונג איז אויך אַ גוטער.
איצט איז דאָ אַ שטענדיקער טראָמל וועגן דעם, אַז מיר מוזן רעדוצירן די טעמפּעראַטורן בײַ 1.5 גראַד, אַנדערש וועלן מיר אַלע שטאַרבן.
און טאַקע זענען דאָ יונגע מענטשן וואָס נאָך דעם קלײַבן זיך צו דער גאַס אָדער שפּריצן שפּריי־פֿאַרב אויף אַלטע
מאָלערייען אין מוזייען און אַזוי ווייטער, ווײַל זיי גלייבן אַז מיר אַלע וועלן שטאַרבן.
אָבער ווען איך דאָס פֿאַרגלײַך מיט דער אמתקייט – מען האָט שטענדיק געזאָגט אַז דאָס יאָר איז געווען דער הייססטער פֿרילינג זינט
מען האָט אָנגעהויבן וועטער־רעקאָרדן, דער הייססטער זומער, דער הייססטער מײַ, דער הייססטער יולי – איך האָב עס נישט אַזוי דערלעבט.
פֿאַר מיר איז עס געווען גאָר נאָרמאַל און מאָל אפילו צו קאַלט און... – אין קיין פאַל, עס
איז נאָר דער וועטער. נאַס, פּונקט, רעגנדיק.
און יאָ, מענטשן זאָלן זיך פֿרעגן: צי שטימט דאָס וואָס איך זע אויף טעלעוויזיע מיט מײַן ווירקלעכקייט?
יאָ.
פֿאַרשטייט זיך, עס זענען אַ סך מענטשן וואָס זאָגן אַז אויב עס איז געווען אויף טעלעוויזיע, דאַן מוז עס זײַן אמת.
דער מומחה האָט געזאָגט אַזוי, לאַוטערבאַך האָט געזאָגט אַזוי, אַזוי איז עס.
און דאָס איז טאַקע אַ פּראָבלעם, אַז אַ גרויסע צאָל מענטשן קענען ווערן באַאײַנפֿלוסט דורך
מאַסן־פּסיכאָלאָגיע דורך געוויסע מעכאַניזמען.
פּינקט דורך מורא, געזעלשאַפֿטלעכע קאָנטראָל, אָבער אויך דורך די עקספּערטן, די שטענדיקע ווידערהאָלונג – און די הויפּטשטראם־מעדיע
ווידערהאָלט שטענדיק, שטענדיק די אינצידענט־פֿאַלן פֿון קאָראָנאַווירוס אָדער דעם הייססטן
זומער אי־מאָל אָדער איצט דעם הייססטן האַרבסט.
און די פּאָלאַרע אײַז־קאַפּן שמעלצן...
אויב איר נעמט אַ ביסל מער קריטישן בליק, קענט איר זען אַז גאָרנישט פֿון דעם טאַקע שטימט מיט
מײַן טעגלעכער דערפֿאַרונג, מיט דער רעאַליטעט.
דער פּראָבלעם איז אַז אַ גרויסער טייל מענטשן זענען טאַקע גרינג צו ווירקן.
און מיר אַלע ווערן פֿון אַ יונגן עלטער אָן אויף פֿילערליי אופֿנים מאַניפּולירט, אַ מאָל אַזוי
סובטיל, אַז מיר זענען אַפֿילו נישט מודע דערפֿון.
מיר האָבן מסתּמא אַלע אַ סך באַגריפֿן וואָס מיר האָבן עפּעס אויפֿגעכאַפּט ערגעץ אין אונדזער קינדהייט אָדער אין שול און
וואָס מיר האָבן אָנגענומען, מיינענדיק אַז אַזוי זענען די זאַכן.
און נאָך איז עס גאָר אַנדערש.
מיר ווייסן מסתּמא גאָרנישט וועגן דער אמתער געשיכטע פֿון דער מענטשהייט און אַזוי פֿיל אַנדערע זאַכן.
און די מאַס־מידיאַ – ווי איך האָב געזאָגט – טוען אַ שאַנדפֿולע אַרבעט.
צום גליק זענען דאָ מענטשן ווי איר בײַ Kla.TV אָדער Bewusst.TV און נאָך פילע אַנדערע וואָס איצט אויך האָבן די געלעגנהייט.
דער אינטערנעץ איז אַ ווונדערלעכע דערפֿינדונג – לויט מײַן מיינונג, איז ער אויך געבראַכט געוואָרן אין דער וועלט דורך די מאַכט
בײַם שפּיץ פֿון דער פּיראַמיד, כּדי זיי קענען אַלץ איבערוואַכן.
אָבער די אַנדערע זײַט דערפון איז, אַז הײַנט קענען מיר מיט אַ פּאָר קאַמערעס מאַכן ווידעאָס, פּראָדוצירן אַ
פּראָגראַם – ווי מיישבּערגער אָדער לאַנץ אָדער ווי זיי זיך רופֿן – און לייגן עס אַרויף אויפֿן אינטערנעץ!
און אויך, איך ווייס נישט וויפֿל צענדליקער טויזנטער אָדער הונדערטער טויזנטער מענטשן וועלן קענען עס דערנאָך זען.
דאָס איז די שיינקייט פֿון וואָס מיר זעען!
און איך זע עס טאַקע ווי אַ צײַט ווען זאַכן טוישן זיך.
דאָס הייסט, די זאַכן וואָס די הינטערגרונט־כוחות מעגלעך האָבן אויפגעבויט איבער טויזנטער יאָרן.
די סטרוקטורן פֿון פֿרײַמאַסאָנערײַ, און פֿאַרשיידענע לאָדזשעס און גלויבנס, און די מעדיע
און די אַרמיי, און ווער ווייסט וואָס נאָך.
געלט־סיסטעם, פינאַנצן, געלט־פֿליסן און אַזוי ווײַטער.
וואָס זיי האָבן אויפגעבויט, פֿאַלט איצט, אַזוי צו זאָגן, צוליב דעם אויפוועקן פֿון די מענטשן.
דאָס איז מײַן אײַנדרוק. אָבער עס איז אַ לאַנגזאַמער אויפוועקונג. פילע מענטשן טאָן דאָס נאָך.
און דאָס נעקסטע מאָל ווען עמעצער זאָגט, "טראָג אַ מאַסקע, עס קומט אַ כאַפּעניש־ווירוס – ס'איז בעסער צו
טראָגן אַ מאַסקע אויפֿן סופּערמאַרק־פּאַרקינג־פּלאַץ,"
דאַן וועלן ווידער זײַן אַ סך מענטשן. אָבער מסתּמא נישט אַזוי פיל ווי לעצט מאָל.
דאָס מיינט אַז שוין איז געמאכט געוואָרן אַ פּרוּוו צו... – איך וועל עס ווידער זאָגן, ווייל עס איז אַזוי
וויכטיק, אַז זיי קענען איצט נישט ווידער אַזוי עפּעס טאָן, און עס וועט האָבן די זעלבע ווירקונג.
אויב זיי וואָלטן איצט אַרײַנגעלייגט די זעלבע ענערגיע אין מאָנקיפּאָקס אָדער עפּעס אַזוי,
וואָלטן מענטשן ניט מער רעאַגירט אויף דער זעלבער אופֿן.
פֿיל מער מענטשן וואָלטן געזאָגט: "אָ, קום, לאָז עס זײַן. מיר ווייסן שוין אַלץ וועגן דעם."
פֿאַרשטייט זיך, ווי איך האָב געזאָגט, עס זענען שטענדיק די וואָס פשוט לאָזן אַז אַלץ זאָל פּאַסירן מיט זיי.
אָבער דאָס וועט מער נישט פּאַסירן. אַזוי די פֿראַגע איז, וואָס וועלן זיי פּרוּוון טאָן?
פֿאַרשטייט זיך, מע קען פּרוּוון עפּעס אַנדערש, ווי מלחמה, טעראָר, נאָך אַ נײַע מחלה, אַלץ.
אָדער אויסערערדישע וואָס אַטאַקירן די ערד.
עס זענען פֿאַרשיידענע סצענאַרן... וואָס זיי האָבן אין זייערע אַרבל, וואָס וואָפן זיי נאָך האָבן אין זייער
פּײַלע, אַזוי צו זאָגן, צו קאָנטראָלירן די מענטשהייט.
אָבער מײַן אײַנדרוק איז אַז גאָרנישט פֿון דעם איז מער מעגלעך, פּשוט ווײַל די צײַטן האָבן זיך
געביטן און די מענטשן'ס באַוווּסטזײַן האָט זיך געביטן.
איך מאַכן Bewusst.TV, ווײַל איך האָב שטענדיק געגלייבט אַז עס איז אַ פֿאַרענדערונג אין באַוווסטזײַן.
און איך קען זען אַז די זאַכן ווערן איצט טאַקע זעבאַר, אַז אַ סך מענטשן ווי איר און מיר און נאָך אַ סך אַנדערע באַהאַנדלען
אויך די ענינים און זענען ניט מער גרייט אַלץ צו ליידן.
עס איז אויך עפּעס וואָס מען קען זאָגן אַז מיר מוזן טאַקע זיך אויפשטעלן פֿאַר זיך, יעדער איינער פֿון אונדז.
אויב איך זאָג, איך וועל זען וואָס די אַנדערע טאָן, און זיי אַלע טראָגן מאַסקן, וועל איך
אויך טאָן דאָס זעלבע – דאַן בין איך פאַרטיק.
ווען אַלעמען זאָגט, "יאָ, האָסטו אַ וואַקסינאַציע־קאַרטל?"
און אויב די כוחות וועלן איבערצייגן, למשל, 80 פּראָצענט פֿון מענטשן אַז מיר אַלע מוזן האָבן אַ וואַקסינאַציע־צערטיפֿיקאַט
אויף אונדזערע מאָביל־טעלעפֿאָנען, וועלן אַלע זאָגן: די 20 פּראָצענט וואָס איצט אָפּזאָגן מוזן ווערן אַרײַנגעשפּאַרט.
דאַן וואָלט די מענטשלעכקייט אַליין, אַזוי צו זאָגן, געפֿאָדערט אַז זאָל זײַן אַ וועלט־רעגירונג צו פֿאַרשפּאַרן די מענטשן.
און דאַן וואָלטן מיר געהאַט 1984, ווײַל מענטשן וואָלטן עס אַליין געפֿאָדערט.
און דאָס איז מסתּמא וואָס זיי האָבן געמיינט.
מענטשן וועלן פֿאָדערן אַז עס זאָל זײַן אַ וועלט־רעגירונג צו לייזן די פּראָבלעמען פֿון דער מענטשהייט.
און מיר זעען ווי אַלץ איז, ווי עס זענען מלחמות און ווי נאַריש די פּאָליטיק איז.
מיר דאַרפֿן אַ וועלט־רעגירונג. דאָס איז איינער פֿון זייערע פּלענער, צווישן פילע אַנדערע.
אָבער איך גלייב נישט אַז דאָס וועט אַזוי אַרױסגיין.
יאָ, לאָמיר דאָס אָננעמען. מיר ווייסן נישט פּינטלעך וואָס וועט פּאַסירן דערנאָך.
מען קען נאָר באַטראַכטן די סיטואַציע און זען אַז זי קומט צו אַ שפּיץ – דער ענין פֿון רוסלאַנד,
אוקראַיִנע... אַלע די פּראָפּאַגאַנדע וואָס גייט פאָר.
און מיר קענען איצט אויך זען דעם באריכט, אין דער פאַרגאַנגענהייט. די פאַרשיידנקייט האָט זיך פאַרקלענערט.
און איך מיין אַז צילגעריכטעטע באריכטונג איז אַ שטאַרק מיטל.
אַזוי וואָלט איך געזאָגט אין די אינטערעסן פֿון דער רעגירונג, אין די אינטערעסן פֿון פּאָליטיק, אין די
אינטערעסן פֿון די וואָס ווילן קאָנטראָלירן די וועלט־ענינים.
נו, וואָס מיינסטו דערפֿון?
ווי וויכטיק איז עס אַז מיר האָבן און קענען אויפֿהאַלטן פֿאַרשיידענע מעדיע און באַריכטונג?
דאָס איז זיכער אַ וויכטיקער פּונקט.
גאַנץ זיכער. דאָס איז די וויכטיקסטע זאַך.
איך זאָג אַז די מעדיע קען טוישן די גאַנצע וועלט צום בעסערן!
דורך טאַקע אַנטפּלעקן אַלע די זאַכן און זאָגן, דאָס קען נישט זײַן.
און טאַקע, די מעדיע – מיר האָבן עס שטענדיק אַזוי געזען אין אַ דעמאָקראַטיע און אין אַ וועלט וווּ מיר
האָבן פּאָליטיק און... – אַלץ איז עפּעס קאָנטראָלירט.
און די מעדיע האַלטן אַ נאָענט אויג אויף פּאָליטיקער. אין דער פאַרגאַנגענהייט קען דאָס געווען זײַן אין עטלעכע באַזונדערע פאַלן.
אָבער דאָס איז קיינמאָל נישט געווען דער פּלאַן.
אָבער דאַן האָבן מיר אַ פּאָר אויספֿאָרש־זשורנאַליסטן וואָס – וואָס ווייס איך, ניקסאָן, וואַטערגייט און אַזוי
ווײַטער – טאַקע האָבן עס אַרײַנגעבראַכט אין די צײַטונגען.
און דאַן: אוי, דאָס איז גרויס, זיי קריגן אַ פּוליצער־פּרייז.
מיר האָבן דעם געדאַנק אַז מיר האָבן אַ באַלאַנסירטע באַריכטונג, און די מענטשן וואָס דערשייַנען אין די נייעס אָדער אין דער
שאָו פֿון מאַרקוס לאַנץ זענען אויסערגעוויינטלעכע זשורנאַליסטן.
אָבער פילע מענטשן זעען עס שוין נישט אַזוי, און מיר זאָלן עס אויך נישט אַזוי זען.
מיר זאָלן זיי נישט זען ווי עפּעס באַזונדערס, כאָטש זיי ווערן גוט באַצאָלט.
אָבער טאַקע, דער אינטערשטאַטישער בראָדקאַסטינג־טראַקטיאַט פֿאַר ציבורדיקע מידיאַ שטייט טאַקע "באַלאַנסירטע באַריכטונג".
וואָס פֿאַר אַ באַלאַנס האָבן מיר נאָך?
מיר זעען אַז די באַריכטונג וועגן פּאָליטישע פּאַרטייען איז איין־זייטיק.
עס איז טאַקע גאַנץ, איך וואָלט געזאָגט, לינקס־ווינג און גרינער־נייגנדיק.
און יאָ, עס זאָל אַרבעטן פֿאַר די כּוחות הינטער די קוליסן, אַז מענטשן גלייבן אַלץ און פֿאַרשטיין
נישט אַז די מעדיע באריכטן אויף אַ פּאַרטייִשן אופֿן.
אַזוי ווען די מערהייט מענטשן שלינגען די אידעאָלאָגיעס.
און אַזוי איז עס פֿאַר פילע מענטשן, זיי זאָגן: יאָ, עס איז קלאָר אַז מיר מוזן זיך אַוועקנעמען פֿון דער רעכטער פֿליגל.
און עס איז קלאָר אַז מיר מוזן ראַטעווען דעם קלימאַט. עס איז נישט קיין צווייפל דערוועגן.
די גוטע זאַך איז אַז פילע מענטשן טאַקע צווייפלען דערפֿון, און אַז עס זענען אַלטערנאַטיווע
מידיאַ־אַרויסגאַבעס און פשוט אַ פאַרשיידנקייט פֿון מיינונגען.
איך זאָג נישט אַז איך האָב אַ מאָנאָפּאָל אויף דער אמת בײַ Bewusst.TV.
אָדער אַלע מענטשן וואָס איך פֿרעג איצט אויס, אָדער וואָס איר פֿרעגט אויס בײַ Kla.TV, אַז זיי האָבן איצט דעם אמת.
אָבער מיר ווײַזן אַן אַנדערע זײַט.
און דאַן קען דער צוקוקער זאָגן: אקעי, עטלעכע מענטשן זאָגן איצט אַז פּוטין איז שולדיק פֿאַר אַלץ.
אָדער אפֿשר זאָגן זיי איצט: ווי האָבן זיך די זאַכן אויסגעקומען אין אוקראַיִנע? עס איז געווען גאָר
אַנדערש ווי מען האָט אונדז שטענדיק פאָרגעשטעלט.
דער בייזער פּוטין האָט נאָר אַטאַקירט אַ אָרעמע, אומשולדיקע מדינה. אַזוי זייער גרויזאַם.
וואָס פֿאַר אַ דיקטאַטאָר איז דאָס? דאָס איז אַ אַנדערע מעשׂה, אַ אַנדערע זײַט דערפֿון.
עס זענען אויך די וואָס געלטן פֿאַר יעדן קריג און יעדן מצב, פֿאַר קלימאַט־ענדערונג, ...
איצט האָבן מיר טראמפ אין אמעריקע, וואָס זאָגט אַז ער וועט נישט שטיצן אוקראַיִנע ווי ער האָט געטאָן אין דער פאַרגאַנגענהייט.
איך געפֿין דאָס אינטערעסאַנט. ער טיילט אויך נישט די קלימאַט־אַנגסט.
ער קען אויך נישט ראַטיפֿיצירן אינטערנאַציאָנאַלע קלימאַט־אָפּמאַכן...
ער האָט דעמאָלט אויך נישט אונטערגעשריבן דעם פּאַריזער קלימאַט־אָפּמאַך – ער איז געווען פּרעזידענט פֿון 2016 ביז 2020.
ביידען האָט דאָס ווידער געטאָן.
אָבער ווײַל ער פשוט זאָגט וואָס מען שטענדיק דערציילט אונדז וועגן קלימאַט־אַנגסט, איז דאָס פשוט מאַניפּולאַציע.
צי טראמפ טאַקע איז דער וואָס... – דאָס איז גאָר אַ אַנדערע זאַך.
איך ווייס נישט ממש ווי צו אים אָפּשאַצן. מיר קענען נישט ממש טראַסטן פּאָליטיקער.
אָבער לפּחות די זאַכן, וועגן וועלכע ער רעדט, האָט קיין אַנדערער פּרעזידענט קיינמאָל נישט געזאָגט.
און איצט, מיט ראבערט פֿ. קענעדי דזשוניאָר – מעגלעך ווי געזונטהייט־מיניסטער, וואָס קלאָר ריכט זיך צו דער פארמאַסיוטישער
אינדוסטריע, די קאָראָנאַווירוס־ליגנס און וואַקצין־שאָדן – איז גרויס אַז עס זעט אויס ווי אַז איצט איז אַ ענדערונג אין פּאָליטיק.
אויך, אַז די וואַלן קענען ווײַזן אַזאַ ענדערונג.
איך בין נישט נייטיק אַזעלכער מענטש וואָס שטענדיק זאָגט: "יאָ, מיר קענען שטימען." איך מײן, מיר האָבן דעמאָקראַטיע.
אַזוי, אויב מיר האָבן נישט ליב די פּאָליטיק, קענען מיר בײַ דער קומענדיקער וואַל געבן אונדזער שטימע עפּעס אַנדערש.
עס איז שטענדיק געווען אַז מען קען לכאורה האָבן אַ מיינונג.
אָבער מיר זעען שוין איבער דער גאַנצער וועלט, אַז דער לינקער גרינער נאַראַטיוו און די "וואָוקע" געזעלשאַפֿט,
וואָס נעמט אויך אַרײַן, אַז קינדער זאָלן קענען בײַטן זייער מין און דורכגיין כירורגישע אָפּעראַציעס...
זייער שלעכטע זאַכן פּאַסירן, אַז שוין איז דאָ נאָך אַ ענדערונג, אַז מענטשן זאָגן, דאָס קען נישט זײַן ריכטיק.
אַז די וואַלן אין פילע לענדער ווײַזן איצט, אַז די זאַכן טאַקע באַוועגן זיך ווידער אין אַ אַנדערן ריכטונג.
און איך גלייב אַז מיר מוזן אויך דאַנקען די אַלטערנאַטיווע מעדיע פֿאַר דער העכערונג פֿון באַוווסטזײַן
און פֿאַר ווײַזן אַן אַנדערן זײַט פֿון דער געשיכטע.
און דאָס זאָל זיכער ווייטערגיין.
איך גלייב זיכער אַז עס איז וויכטיק ווייטערגיין, ווײַל דאַן וועלן מער און מער מענטשן פֿאַרשטיין אַז עפּעס איז דאָ נישט אין סדר.
איך האָב לעצטנס געהערט אַז (– ווער ווייסט –) דער קאָראָנאַווירוס איז טאַקע נישט אַזוי שלעכט, אָדער אַז עס זענען
פֿאַראַן אַ סך פֿאַלן פֿון וואַקצין־שאָדן און מען שטעלט זיי איצט פֿאָר ווי "לאַנגער קאָוויד".
אַזוי פילע מענטשן באַמערקן עס, אפֿשר נאָך נישט די מאַסן, אָבער עס איז אויך וויכטיק צו דערקענען אַז
ענדערונגען אין אַ געזעלשאַפֿט פּאַסירן נישט דורך די מאַסן.
זיי פּאַסירן שטענדיק דורך אַ פּאָר מענטשן וואָס ברענגען עפּעס נײַס אָדער עפּעס אַנדערש, וואָס דאַן לאַנגזאַם פֿאַרשפּרייט זיך
ווי אַ געדאַנק, און בײַ אַ געוויסן מאָמענט אפֿשר אַ גאַנץ סיסטעם ווי די ד.ד.ר. אָדער
אַנדערע דיקטאַטורן וואָס... – קען מען דאָס זאָגן?
איך ווייס נישט צי מען דארף שוין נישט זאגן דאס, ווייל הײַנטצוטאָג איז אַלץ וואָס מען זאָגט געפערלעך...
אָבער דער פאַקט אַז געזעלשאַפֿטן טוישן זיך, ווײַל אַ פּאָר מענטשן האָבן געזאָגט: "היי, קוק אַרײַן, עפּעס איז דאָ נישט אין סדר."
און איך מיין אַז דאָס איז אַ וויכטיקע אויפֿגאַבע.
יאָ, גאָר. און באריכטן איז וויכטיק דערפֿאַר.
און נישט געקוקט אויף וועלכע טעמע עס וועט אונדז לעסאָף דערגרייכן אין דער צוקונפֿט, אָדער,
אַזוי צו זאָגן, איבערגעגעבן ווערן דורך די מעדיע:
ווי אָדער וואָס רעקאָמענדירט איר מענטשן, דער באַפעלקערונג, יעדן איינצעלן? וואָס קענען מיר טאָן?
יעדער איינצעלנער, אַזוי אַז עס זאָל זײַן אַ פֿאַרשיידנקייט פֿון מיינונגען, אומאָפּהענגיקע באַריכטונג, און די
געלעגנהייט פֿאַר איינצעלנע צו הערן ביידע זײַטן איידער זיי מאַכן זייערע אייגענע באַשלוסן.
וואָס וואָלט איר רעקאָמענדירן די מענטשן וואָס הערן דעם אינטערוויו? וואָס מיינט איר איז דער סדר פֿון דעם טאָג?
ווי קענען מיר דאָס טאָן, וואָס קען מען טאָן וועגן דעם?
אין יעדן פאַל מוזן מיר זײַן קריטיש צו וואָס מיר זעען אין די מעדיע. איך קוק נאָך אלץ די טעגלעכע נייעס.
אָבער למעשה, צו זען וואָס זיי אונדז דערציילן.
און מאָל קען די גאַנצע פּראָגראַם נאָר שאַקן מיט איר קאָפּ – ביז די וועטער־פֿאָרויסזאָג, וווּ עס קען נאָך זײַן אַ ביסל אמת.
און מענטשן זאָלן טאַקע באַקומען זייער אינפֿאָרמאַציע פֿון אַ פאַרשיידנקייט פֿון מקורות, נישט נאָר פֿון דער ערשטער זאַך וואָס
זיי הערן אָדער פֿון דער זאַך וואָס איז די העכסטע... – און דאָס איז פּונקט וואָס די גרויסע טעלעוויזיע־סטאַנציעס
אָדער שפּיגל אָדער די גרויסע מאַגאַזינען זענען – נישט זאָגן:
יאָ, זיי וועלן מיר געבן אַ גאַנץ אינפֿאָרמאַציע. ניין, זיי וועלן נישט.
און שטיי אויך פֿאַר זיך און באַמערק, באַקומ אַ געפיל ווען מען מאַניפּולירט דיך.
פֿאַרשטייט זיך, דאָס איז נישט גרינג צו דערקענען. ווײַל אין אָנהייב איז דאָ אַ געפיל ווי מורא.
אויב יעמאָן איצט זאָגט, "דאָ קומט אַ זייער געפערלעכער ווירוס," און איך זאָג, "אוי גאָט, אוי גאָט, אוי גאָט...!"
אויב איך בין נישט אָפּגעהיט, וועט די לייזונג וואָס מען דאַן קען פאָרשלאָגן זײַן פּונקט די פאַלשע.
דאָס מיינט אויך עפּעס אַזוי צו דערקענען. עס איז ווי אַ האָז פֿאַר אַ שלאַנג.
קיניגלעך זענען זייער שנעל; זיי זענען אין אַ רגע אַוועק.
אויב פּלוצלינג איז דאָ אַ שלאַנג, פֿרירט דער האָז פֿון שרעק און לויפֿט נישט אַוועק, און
איז דאַן, כמובן, גרינגע ציד פֿאַר דער שלאַנג.
אויב נישט אַזוי, וואָלט די שלאַנג נישט געקענט אַרײַנכאַפּן אַ קיניגל.
דאָס מיינט אַז ווען מיר ווערן פּאַראַליזירט פֿון מורא, זאָלן מיר דאָס דערקענען און זיך באַטראַכטן.
אַזוי איז עס אויך עפּעס שווער, און דו מוזסט זיך צײַט נעמען פֿאַר זיך.
אַזוי איך רעקאָמענדיר טאַקע אַז אַלעמען זאָל פֿאַרמיידן צו לויפֿן עפּעס שטענדיק.
אין דער פרי, אויף דעם וועג צו דער אַרבעט, איז דער אויטאָ־ראַדיאָ אָנגעשטעלט, און אין דער אַרבעט איז דער ראַדיאָ אויך אָנגעשטעלט.
און אין אָוונט איז דער טעלעוויזיע אָנ, און דאַן גיי איך צו בעט. עפּעס שפּילט גאַנץ טאָג.
דאָס איז זייער געוויינטלעך בײַ פילע מענטשן. נאָך מער אין אַמעריקע, וווּ די טעלעוויזיע שטענדיק לויפט.
און מענטשן פֿאַרשטיין בכלל נישט אַז עפּעס ווערט אונטערבאַוווסט אויפגענומען – אַלע מאָל, מאַניפּולאַציע, אפֿשר פֿרעקווענצן.
אָבער אַז מיר האָבן צײַט פֿאַר זיך און טאַקע הערן צו אונדזער אינערלעכן קול: אָקעי, וואָס איז טאַקע מײַן איצט?
צי האָב איך איצט מורא אַז דער קלימאַט וועט אונדז אַלע טויטן, אָדער נישט?
איך זאָג, וועגן דעם וועטער: איך האָב איבער 60 יאָר וועטער דערלעבט, און איך בין רויִק דערפֿון.
אָבער ווען איך קוק אין זיך אַרײַן און זע וואָס עס איז אויף דער טעלעוויזיע, פֿאַרשטיי איך אַז אפֿשר ווער איך ווידער מאַניפּולירט.
און ווען איך הייב אָן זײַן קריטיש דערפֿון, קען איך אפֿשר אויך אַנטדעקן וואָס וועט קומען בײַ דער קומענדיקער
געשעעניש, וואָס קען ווידער זײַן נײַ, און איך קען זיך אָפּהיטן, אַז איך וועל נישט ווידער ווערן מאַניפּולירט.
אולי וועלן מענטשן ווידער זאָגן: זע, איצט דאַרפֿט איר אַ אַפּליקאַציע צו קעגנשטעלן דעם סכנה, איר אַלע דאַרפֿט זיך
רעגיסטרירן, און אויב נישט, וועט איר ניט מער קענען קויפֿן...
עס איז וויכטיק דאָס צו דערקענען. אָבער נאָר דו קענסט דאָס פֿאַר זיך טאָן.
די פֿאָרכטן און געפילן פֿון שולד און... – דאָס זענען געפילן וואָס גייען אַראָפּ דאָ.
ווען מענטשן זאָגן "פֿאָלג דײַן אינסטינקט," איז דאָס שטענדיק אַ ביסל שווער. בעסער איז צו פֿאָלגן דײַן האַרץ.
איך גלייב אַז אין אונדזערע הערצער זײַנען מיר פֿאַרבונדן מיטן מקור פֿון אַלע זײַן, ווי מען זאָל עס רופֿן – גאָט אָדער בריאה.
איך בין עמעצער וואָס גלייבט אויך אַז עס איז דאָ אַ העכערע גערעכטיקייט, אַ העכערער סדר אין דער אוניווערס
ווי די פינצטערע כּוחות וואָס ווילן אונדז מאַניפּולירן, און אַז עס לאָזט דאָס אויך נישט צו.
– סײַדן מיר מענטשן באַשליסן, אַז מיר ווילן עס איבערלעבן ווי אין 1984.
אַז מיר ווילן לעבן אין אַ אַנטן־קאָלאָניע, וווּ עס איז באַקוועם, וווּ מיר האָבן 15־מינוט שטעט.
וווּ מיר דאַרפֿן ניט מער קיין אויטאָ און פֿליִען ניט מער אויף וואַקאַציע – און מען לאָזט אונדז ניט מער...
אָבער אַלץ איז דאָרט. דאָס איז וואָס זיי ווילן אונדז געשמאַק מאַכן.
און מיר זאָלן טאַקע האָבן אַ באַגער נאָך פֿרײַהייט.
מײַן ווינטש איז אַז מענטשן זאָלן זײַן פֿרײַ, אַז זיי זאָלן האָבן זייער ליבע, קענען
אויסדריקן זייער ליבע און קענען אויסדריקן דעם אמת.
די פֿרײַהייט צו זאָגן און צו טראַכטן. נישט נאָר צו טראַכטן, נאָר אויך צו האָבן דערלויבעניש צו זאָגן וואָס זיי טראַכטן.
און ווען איך פיל זיך באַגרענעצט ערגעץ און איך דערקענען אַז דאָס פּאַסירט ווידער, אַז איך מעג ניט מער זאָגן
דאָס אָדער יענץ, אַנדערש וועל איך ווערן דאָס אָדער יענץ.
דו מוזט פשוט דערפֿון באַוווסט זײַן. אָבער יעדער קען דאָס נאָר פֿאַר זיך אַליין דערקענען:
איך בין שוין אַמאָל אַרײַנגעפֿאַלן, אָבער איצט פֿאַרשטיי איך אַז עפּעס ענלעך פּאַסירט
ווידער, דערפֿאַר בין איך דערווייל פֿאָרזיכטיק.
איך טו נישט גלייך וואָס אַלע אַנדערע טאָן; אַנשטאָט דעם באַטראַכט איך צי עס איז טאַקע נוצלעך.
יאָ, יאָ. און וועגן דעם טעמע, לאָמיר זאָגן, באריכטן.
אויב איר זענט צוגעוווינט צו האָבן פֿאַרשיידענע קוואַלן וואָס איר קוקט אָדער הערט זיך צו,
און מיטן קאָראָנאַווירוס האָבן מיר געזען, אַז פּלוצעם זענען די מקורים פֿאַרשוווּנדן, מע קען זיי מער נישט געפֿינען.
ווען מען זעט עפּעס אַזוינס, רעקאָמענדירסטו עס אַראָפּצולאָדן אָדער עס אויף עפּעס אַן אופֿן פֿאַר זיך אויפֿצוהיטן?
אַזוי אַז דו קענסט שפּעטער צוריקקוקן דערויף, אַזוי אַז דו וועסט נישט נאָר אין איין ריכטונג געפֿירט ווערן,
ווײַל דו זעסט, הערסט אָדער טוסט דאָס אַנדערע נישט מער.
אָדער מיינסטו אַז דאָס איז נישט אַזוי וויכטיק? אָדער ווי שאַצט איר דאָס אָפּ?
איך מיין אַז דאָס איז אַ גוטער פּונקט, ווײַל ווידעאָס שטענדיק פֿאַרשווינדן פֿון יוטוב.
איידער איך בין אויסגעמעקט געוואָרן, זענען יחיד ווידעאָס אויך איבער און איבער אויסגעמעקט געוואָרן.
בײַ Bewusst.TV האָבן מיר אונדזער אייגענע סערווערס, אַזוי איז אַלץ נאָך דאָרט.
אָבער עס קען אויך זײַן אַז אין אַ געוויסן מאָמענט פּאַסירט עפּעס, אַז עפּעס פֿאַרשווינדט
אָדער ווערט בלאָקירט, אָדער מען נעמט עטלעכע מיטלען.
דאָס מיינט אַז עס מאַכט גאָר קיין זינען צו שפּאָרן פּראָגראַמען.
מען קען אפילו גיין ווייטער און זאָגן אַז מאָל דרוקסטו זאכן נאָר ווייל דו זאָגסט, מיר
ווייסן נישט צי מיר וועלן שטענדיק האָבן אינטערנעץ.
עס קען אויך זײַן אַ טייל פֿון דעם פּלאַן פֿון די פינצטערע כּוחות צו זאָגן אַז זיי שליסן אָפּ דעם אינטערנעץ,
ווײַל מענטשן פֿאַרשפּרייטן צו פֿיל אמת דורך דעם אינטערנעץ.
איך גלייב נישט אַז זיי וועלן דאָס טאָן, ווײַל זיכער זענען אַזוי פילע עקאָנאָמישע פֿאַקטאָרן דערבײַ.
און אויך גאַנץ קאָנטראָל, איך גלייב נישט אַז דאָס וועט פּאַסירן, אָבער עס קען.
און מאָל איז גוט צו זאָגן: איך וועל אַלץ אויף עפּעס אַרויפֿוועג באַקאַפּן. איך דרוק אויך מאָל זאַכן אויס.
איר האָט אויך שטימען און קעגנשטימען און אַזוי ווייטער, וווּ אַלץ ווערט צוזאַמענגעפֿאַסט אויף
אַ איין A4־בלאַט, אַזוי אַז מען קען עס קאָפּירן.
אַזוי האָב איך אָנגעהויבן אין 1996, איידער איך האָב געשריבן מײַן ערשטן בוך.
עס איז נישט געווען קיין אינטערנעץ און ניט קיין פֿון די מעגלעכקייטן.
אַזוי, איך האָב טאַקע אַ טעמע אויף אַ A4־בלאַט – אין יענער צײַט איז געווען AIDS, HIV, איז דאָס בכלל אמת?
און דאָס איז ענלעך צו קאָראָנאַ. אַ סך דערפון זענען ליגנס.
געשריבן אויף אַ שטיקל פּאַפּיר, געבראַכט צום קאָפּיר־קראָם און דאַן פֿאָטאָקאָפּירט צו ווײַטערשיקן.
שפּעטער האָט דאָס געפֿירט צו מײַן ערשטן בוך, "ענטוויררונגען" (אויספלאָכטן).
אפֿשר וועט מען איינמאָל דאַרפֿן קענען זאָגן אַז מיר נאָך האָבן פיזישע זאַכן, נישט נאָר ריין דיגיטאַלע.
דאַן, אויב אַלע האַרד־דיסקס אויף עפּעס אַ אופֿן שפּעטער פֿאַרשווינדן, אָדער אויב עס פּאַסירט אַ קאַטאַסטראָפֿע, וווּ
גאָרנישט אַרבעט, קען עס זײַן גוט נאָך צו האָבן פֿיזישע ביכער.
איך וואָלט אויך ראַטן די יונגע מענטשן נישט נאָר צו סטרימען דיגיטאַלע אוידיאָ־ביכער אָדער ענלעך,
נאָר אפֿשר אויך צו האָבן פֿיזישע ביכער אין דער היים.
און אויך זאָל מען זיך נישט פאַרלאָזן אויף וויקיפּעדיע. אין דער פאַרגאַנגענהייט זענען געווען
ענציקלאָפּעדיעס, בראָקהאַוס און אַזוי ווייטער.
און וויקיפּעדיע איז, כמובן, אויך מאַניפּולירט דורך באַשטימטע כּוחות.
דאָס מיינט אַז מען געפֿינט מער נישט אַ טאַקע ניטראַלע באַשרײַבונג פֿון די איינצעלע
טערמינען, נאָר עס שיינט אין טיילן זייער איין־זייטיק.
מענטשן שרײַבן זאַכן וועגן מיר, אין וועלכע איך דערקען זיך נישט, אָבער איך קען נישט פיל טאָן דערפֿון.
אַזוי זענען דאָס אויך זייער שטאַרקע זאַכן – און מיר דאַרפֿן זײַן מודע דערפֿון.
אַזוי די מעגלעכקייט פֿון צוקוקערס טאַקע צו שפּאַרן זאַכן, אַזוי אַז זיי קענען ווערן איבערגעגעבן
ווען איר טאַקע האָט אַ ווידעא אויף אייער האַרד־דיסק.
איר קענט עס אפֿשר שיקן צו עמעצן אָדער לייגן אויף אַ USB-שטיק, אין פאַל דער אינטערנעץ ווערט בלאקירט.
אַזוי, אַזעלכע מיטלען. זע נאָר וואָס פּאַסירט.
עס קען נישט שטענדיק אַזוי זײַן, און עס וועט אויך נישט שטענדיק זײַן אַז מיר קענען יעדן טאָג אין סופּערמאַרק קויפֿן.
עס קען אויך זײַן אַ גוטע געדאַנק צו האָבן אַ ביסל פֿאַרזאָרגונג, אַ ביסל וואַסער, אַ ביסל באַטאַרייען אָדער ריטשאַרדזשאַבאַלע
באַטאַרייען, אַזוי אַז איר קענט דורכברענגען אַ פּאָר טעג.
ווייל עס קען זײַן אַז זיי אָרגאַניזירן עפּעס, וווּ מיר קריגן נישט אַלע די זאַכן יעדן טאָג, אַז מיר נעמען נישט
פֿאַר געגעבן אַז מיר קענען באַקומען אַלץ וואָס מיר דאַרפֿן אין סופּערמאַרק. לאָמיר זען.
יונגע מענטשן ווייסן ניט מער, פֿון וואַנען די זאַכן קומען, אַז בויערן וואַקסן זיי, און איצט שטייען די בויערן שוין פֿאַר
שוועריקייטן, ווײַל דער קלימאַט־ענדערונג מיינט, אַז זיי מוזן אויפֿגעבן זייערע קױן, און דאַן וועלן עטלעכע אינטערנאַציאָנאַלע
קאָרפּאָראַציעס ענדלעך פּראָדוצירן עסן אָדער אַנדערע פּראָדוקטן, וואָס מע קען כּמעט עסן, אָבער זיי זענען נישט געזונט.
אַזוי צו באַהאַנדלען עס. יאָ, אַז עפּעס אַנדערש קען פּאַסירן.
אָבער איך בין טאַקע אָפּטימיסטיש אַז די זאַכן באַוועגן זיך אין אַ פּאָזיטיווע ריכטונג.
טראמפ האָט אויך קלאָר געזאָגט אַז ער שטיצט די פֿרײַהייט פֿון אויסדרוק פֿון מענטשן און אַלע
געזעלשאַפֿטלעכע מידיאַ־פּלאַטפֿאָרמען – צי דאָס איז פֿייסבוק, אינסטאַגראַם אָדער ווי זיי זיך רופן.
זיי האָבן געצענזורירט ווי משוגעים. און טראמפ זאָגט אַז דאָס איז נישט אַקצעפּטאַבל.
דער רעכט פֿון בירגערס זיך אויסצודריקן זייערע מיינונגען מוז ווערן באַשיצט, און דאָס מוז אויך ווערן דורכגעפֿירט דורך געזעץ.
אפילו בײַ די גרויסע פֿירמעס – גוגל און אַלע אַנדערע.
אַז זיי קענען נישט פשוט זאָגן, אַז מיר מאַניפּולירן די זאַכן וואָס מיר פאָרשלאָגן.
יאָ, דאָס איז אַ פֿילזײַטיקע טעמע, אָבער עס איז וויכטיק אַז יעדער איינער זאָל זיך אינפֿאָרמירן אויף פֿאַרשיידענע אופֿנים און
אויך אָפּהיטן אינפֿאָרמאַציע, כּדי ער זאָל זי קענען ווײַטערגעבן.
יאָ, און אויך אין דעם זינען אַז קיין אינפֿאָרמאַציע ווערט דערנאָך נישט פאַרלוירן.
מיר ווייסן נישט ווי עס איז געווען בעת דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע.
אָבער ווען מיר זאָגן אַז מיר ווילן נישט נאָך דער צײַט קוקן אויף געשיכטע פֿון נאָר איין
פּערספּעקטיוו, נאָר זען ווי זי טאַקע איז געווען.
דערנאָך איז עס זיכער כּדאַי צו דורכקוקן דאָס און צו באַוואַרענען אייערע אייגענע דאַטאַבייסן, ביכער אָדער לייענמאַטעריאַל, אָדער
אפֿשר אפילו זיי דרוקן, כּדי זיי זאָלן נישט פאַרלוירן ווערן.
דזשאָ, אַ דאַנק פֿאַר דײַן צײַט!
אַ דאַנק פֿאַר דער געלעגנהייט! עס איז שטענדיק אַ געלעגנהייט צו טיילן אַ סך געדאַנקען וואָס מאָל קומען מיר אין דער
אינטערוויו, זאַכן וואָס איך האָב נאָך נישט טאַקע געדאַכט.
אַ דאַנק פֿאַר דער געלעגנהייט, פֿאַרן אינטערוויו, און מיט די בעסטע גרוסן צו Kla.TV און דער משפּחה!
אַ דאַנק! אַ גרויסן דאַנק! מיר ווינטשן אײַך און Bewusst.TV ווײַטערדיקן מוט, שטאַרקייט און אויסהאַלט. אַ דאַנק!
אַ דאַנק!